Βέλγιο: Η Γάνδη ήρε την απαγόρευση της μαντίλας για τις δημόσιες υπαλλήλους

Βέλγιο: Η Γάνδη ήρε την απαγόρευση της μαντίλας για τις δημόσιες υπαλλήλους

Πριν από δύο χρόνια, το Βέλγιο απαγόρευσε την χρήση του νικάμπ και της μπούρκας, δηλαδή των ισλαμικών ενδυμάτων που καλύπτουν πλήρως το πρόσωπο, από τις δημόσιες υπαλλήλους.

Πριν από δύο χρόνια, το Βέλγιο απαγόρευσε την χρήση του νικάμπ και της μπούρκας, δηλαδή των ισλαμικών ενδυμάτων που καλύπτουν πλήρως το πρόσωπο, από τις δημόσιες υπαλλήλους.

Η βελγική πόλη της Γάνδης ήρε την απαγόρευση της ισλαμικής μαντίλας που ίσχυε για τις δημόσιες υπαλλήλους, αφού ηπλειοψηφία των Σοσιαλιστών και Πρασίνων αναίρεσε το μέτρο που είχε επιβληθεί το 2007, όταν στο δημοτικό συμβούλιο πλειοψηφούσαν κεντροδεξιά κόμματα.

Σχετικό αίτημα για άρση της απαγόρευσης είχαν υπογράψει τουλάχιστον 10.000 ενήλικες δημότες, δηλαδή σχεδόν πέντε φορές περισσότεροι από τον απαιτούμενο αριθμό.

Ύστερα από διαπραγματεύσεις που διήρκεσαν τέσσερις ώρες – σχεδόν ως τα μεσάνυχτα της Δευτέρας – τα 29 από τα 51 μέλη του συμβουλίου ψήφισαν υπέρ της κατάργησης του μέτρου που απαγόρευε στις δημόσιες υπαλλήλους της πόλης που έρχονται σε επαφή με το κοινό να φέρουν θρησκευτικά ή πολιτικά σύμβολα.

Ουσιαστικά η απαγόρευση αφορούσε τις μουσουλμάνες που φορούσαν ισλαμική μαντίλα και εργάζονταν σε γραφεία εξυπηρέτησης του κοινού σε υπηρεσίες του Δήμου.

Παρόμοια μέτρα ισχύουν σε πολλές βελγικές πόλεις. Πριν από δύο χρόνια, το Βέλγιο απαγόρευσε την χρήση του νικάμπ και της μπούρκας, δηλαδή των ισλαμικών ενδυμάτων που καλύπτουν πλήρως το πρόσωπο, από τις δημόσιες υπαλλήλους.

Η γειτονική Γαλλία με τον μεγαλύτερο πληθυσμό μουσουλμάνων στη δυτική Ευρώπη απαγόρευσε την χρήση θρησκευτικών συμβόλων, όπως η ισλαμική μαντίλα, στα σχολεία.

Και το δικό μας σχόλιο:

Η απαγόρευση της μπούργκας και του νικάμπ αποτελεί κατάφορη επίθεση ενάντια στους μουσουλμάνους και τις γυναίκες στη Γαλλία –και όχι μόνο. Τα γελοία επιχειρήματα ότι «θα απελευθερώσουν» τις γυναίκες και θα περιφρουρήσουν τον «κοσμικό» χαρακτήρα του γαλλικού κράτους δεν έχουν καμία πραγματική βάση.

Το τι θρήσκευμα επιλέγει ο κάθε άνθρωπος, όπως και το τι ρούχα φοράει για πολιτισμικούς ή θρησκευτικούς λόγους, δεν είναι απειλή για τη Δημοκρατία. Αντίθετα, είναι στοιχειώδη ατομικά και δημοκρατικά δικαιώματα. Αν το κράτος και οι κυβερνήσεις μπορούν να αποφασίζουν τι θα φορούν οι γυναίκες (και οι άνδρες), τότε γιατί εξανίστανται οι δυτικοί ιμπεριαλιστές με τις «καταπιεστικές» αποφάσεις των καθεστώτων όπως του Ιράν (Αφγανιστάν κ.λπ.) που καθορίζουν την ενδυμασία των γυναικών; Γιατί κατηγορούμε τη χούντα στην Ελλάδα που είχε απαγορεύσει το «μίνι», τα μακριά μαλλιά στους άνδρες, τη ροκ μουσική, ενώ είχε επιβάλει τις ποδιές στα σχολεία;

Στην πραγματικότητα η απαγόρευση στοχοποιεί για άλλη μια φορά τους μουσουλμάνους/ες και αποκρύπτει τα πραγματικά τους προβλήματα ως «πολίτες δεύτερης κατηγορίας» στη Γαλλία. Τα προβλήματα της ανεργίας, της φτώχειας, της όλο και λιγότερης συμμετοχής στην εκπαίδευση, του ρατσισμού, που είχαν οδηγήσει και στην εξέγερση των υποβαθμισμένων προαστίων, το 2005.

Οι γυναίκες πρέπει να έχουν το δικαίωμα να ντύνονται όπως θέλουν, οπουδήποτε κι αν ζουν, χωρίς την παρέμβαση της κυβέρνησης. Αυτό είναι στοιχειώδες ανθρώπινο δικαίωμα.

Ο αγώνας για την απελευθέρωση των γυναικών έχει πολλές, διαφορετικές πτυχές και αιτήματα παγκόσμια. Αλλά είναι ένας ο αγώνας που διεξάγει και θα τον φέρει σε πέρας το κίνημα (των γυναικών, των εργαζόμενων, των μεταναστών/τριών, των εκατομμυρίων που ξεσηκώθηκαν ενάντια στον πόλεμο και τις επιθέσεις του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού) και όχι οι κυβερνήσεις των ιμπεριαλιστών. Και η Αριστερά οφείλει να είναι μέρος αυτού του αγώνα.

Πηγές: ΑΜΠΕ, Reuters

51

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Γράψτε μια απάντηση