Η πρόταση του ακροδεξιού γερμανικού κόμματος θα τεθεί σε εφαρμογή, εφόσον επικρατήσει στις επικείμενες περιφερειακές εκλογές της 6ης Σεπτεμβρίου.

Συγκεκριμένα, στο προεκλογικό του πρόγραμμα, το ακροδεξιό κόμμα παρουσιάζει ένα «εκτεταμένο σχέδιο αναμόρφωσης του εκπαιδευτικού συστήματος», υποστηρίζοντας ότι το «πείραμα της συμπερίληψης απέτυχε και πρέπει να τερματιστεί». Η πρόταση προβλέπει την ενίσχυση των ειδικών σχολείων στη Γερμανία, τα οποία, σύμφωνα με το AfD, «θα μπορούν να καλύπτουν καλύτερα τις ανάγκες των παιδιών με αναπηρία».

Γερμανία: Το «πρόγραμμα» για τα παιδιά των προσφύγων
Παράλληλα, το κόμμα εισηγείται τα παιδιά των προσφύγων να φοιτούν σε ξεχωριστές σχολικές δομές, ώστε να ενισχύεται το ρατσιστικό μήνυμα ότι «η παραμονή τους στη Γερμανία είναι μόνο προσωρινή».

Όπως σημειώνει η Telegraph, η πρόταση του ακροδεξιού κόμματος στη Γερμανία εντάσσεται στη συνολικότερη μεταναστευτική πολιτική του, το οποίο ζητά αυστηρότερους περιορισμούς, και μείωση των αιτήσεων ασύλου. Σύμφωνα με το κόμμα, η ξεχωριστή εκπαίδευση των παιδιών προσφύγων θα μπορούσε να «μειώσει το άγχος που προκαλεί η φοίτηση σε τάξεις με μαθητές διαφορετικών πολιτισμικών υποβάθρων».

Το πρόγραμμα προβλέπει ακόμη την κατάργηση της ισλαμικής θρησκευτικής εκπαίδευσης στα σχολεία. Το AfD υποστηρίζει ότι η παροχή της είναι «ουσιαστικά αδύνατη» με λογικό κόστος, ενώ επαναλαμβάνει τη θέση του ότι «το Ισλάμ δεν αποτελεί μέρος της Γερμανίας».

Οι προτάσεις έχουν ήδη προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα. Ο υπουργός Παιδείας της Σαξονίας, Κόνραντ Κλέμενς, δήλωσε στην Bild ότι «η ιδέα να διαχωρίζονται οι αλλοδαποί μαθητές και οι μαθητές με αναπηρία οδηγεί σε έναν επικίνδυνο αποκλεισμό και κατ’ επέκταση διαχωρισμό μέσα στις σχολικές αίθουσες», χαρακτηρίζοντας απαράδεκτες τις προτάσεις του (σ.σ. κόμματος) για το γερμανικό εκπαιδευτικό σύστημα.

Στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του AfD περιλαμβάνονται επίσης η ενίσχυση της διδασκαλίας της ρωσικής γλώσσας στη Σαξονία-Άνχαλτ και η επαναφορά των σχολικών ανταλλαγών με τη Ρωσία, οι οποίες είχαν ανασταλεί μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Το κόμμα υποστηρίζει ότι το κρατίδιο, ως τμήμα της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, διατηρεί ισχυρούς πολιτιστικούς και οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία και θεωρεί ότι η σημερινή αντιρωσική πολιτική «δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Γερμανίας».

Σε περίπτωση που το κόμμα αναλάβει τη διακυβέρνηση του κρατιδίου, θεωρείται πιθανό ότι αρκετές από τις προτάσεις του θα βρεθούν αντιμέτωπες με δικαστικές προσφυγές, καταλήγει η Telegraph.

Με πληροφορίες από Telegraph μέσω lifo.gr

Η εκδήλωση επρόκειτο να πραγματοποιηθεί νωρίτερα μέσα στον μήνα σε υπαίθρια πισίνα που είχε στηθεί από το θέατρο Volksbühne.

Για ένα απόγευμα, η πρόσβαση θα ήταν αποκλειστική για μαύρα παιδιά και τις οικογένειές τους, με στόχο, σύμφωνα με τους διοργανωτές, να αρθούν ορισμένα από τα εμπόδια που συχνά αποθαρρύνουν αυτές τις οικογένειες από τη χρήση τέτοιων χώρων.

Τελικά, όμως, η δράση ακυρώθηκε όταν έγινε στόχος έντονων επιθέσεων από συντηρητικές και ακροδεξιές φωνές. Οι διοργανωτές βρέθηκαν αντιμέτωποι ακόμη και με ρατσιστικά μηνύματα και απειλές.

Το ενδιαφέρον είναι ότι και άλλες ομάδες είχαν προηγουμένως προσκληθεί να χρησιμοποιήσουν αποκλειστικά την ίδια πισίνα χωρίς να προκληθούν ανάλογες αντιδράσεις. Η περίπτωση, όμως, μιας ημέρας αφιερωμένης ειδικά σε μαύρα παιδιά αποδείχθηκε για κάποιους πολύ πιο αμφιλεγόμενη.

Η τοπική πολιτικός των Χριστιανοδημοκρατών Άιλιν Βάιμπελερ έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης:

«Το Βερολίνο είναι μια βιώσιμη, ποικιλόμορφη, πολύχρωμη και ελεύθερη πόλη. Γιατί, λοιπόν, χρειαζόμαστε ασφαλείς χώρους;»

Ακόμη πιο επιθετική ήταν η τοποθέτηση της συμπροέδρου της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία, Άλις Βάιντελ, η οποία χαρακτήρισε την πρωτοβουλία «απαρτχάιντ», υποστηρίζοντας ότι «οι λευκοί στερούνται προσωρινά την πρόσβαση».

Οι πισίνες ως διαχρονικό πεδίο φυλετικών εντάσεων

Η υπόθεση του Βερολίνου δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Δημόσιες πισίνες, λίμνες και χώροι κολύμβησης έχουν επανειλημμένα μετατραπεί, τόσο στην Ευρώπη όσο και στη Βόρεια Αμερική, σε χώρους όπου εκδηλώνονται ευρύτερες κοινωνικές και φυλετικές εντάσεις.

Νωρίτερα αυτό το καλοκαίρι, για παράδειγμα, μια υπαίθρια λίμνη κολύμβησης στην πόλη Χάλε της ανατολικής Γερμανίας βρέθηκε στο επίκεντρο επικρίσεων επειδή αρνήθηκε την είσοδο σε λουόμενους που δεν μιλούσαν γερμανικά.

Στην Ολλανδία, το Ινστιτούτο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάνθηκε πρόσφατα κατά μιας πισίνας, αφού διαπιστώθηκε ότι ένα μαύρο παιδί είχε επιλεγεί ειδικά για έλεγχο ταυτότητας.

Παρόμοια περιστατικά έχουν καταγραφεί εδώ και δεκαετίες.

Το 2013, η ελβετική πόλη Μπρέμγκαρτεν επιχείρησε να περιορίσει την πρόσβαση αιτούντων άσυλο σε πισίνες.

Στη Βουλγαρία, Ρομά έχουν επανειλημμένα καταγγείλει διακρίσεις σε δημόσιους χώρους κολύμβησης, ενώ το 2022 μια πισίνα στη Ρουμανία τιμωρήθηκε με πρόστιμο λίγο πάνω από 2.000 ευρώ επειδή απαγόρευσε την είσοδο σε παιδιά Ρομά.

Γιατί οι πισίνες γίνονται τόσο εύκολα χώροι κοινωνικής έντασης

Ο Τζεφ Γουίλτσι, συγγραφέας του βιβλίου Contested Waters: A Social History of Swimming Pools in America, θεωρεί ότι μέρος της εξήγησης βρίσκεται στη φύση των ίδιων των χώρων κολύμβησης.

«Είναι χώροι οπτικά, σωματικά και κοινωνικά πολύ οικείοι, και νομίζω ότι αυτό εξακολουθεί να πυροδοτεί κοινωνικές ανασφάλειες», εξηγεί.

Ο Γουίλτσι έχει μελετήσει επί χρόνια την ιστορία των πισινών στις Ηνωμένες Πολιτείες, αντιμετωπίζοντάς τες ως μικρογραφία των κοινωνικών εντάσεων κάθε εποχής.

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το περιστατικό του 1964 στη Φλόριντα, όταν ο ιδιοκτήτης μοτέλ Τζέιμς Μπροκ έριξε υδροχλωρικό οξύ σε πισίνα που προοριζόταν μόνο για λευκούς, όταν μαύροι και λευκοί διαδηλωτές μπήκαν μαζί στο νερό.

Πενήντα χρόνια αργότερα, το 2015, ένας αστυνομικός στο Τέξας ακινητοποίησε στο έδαφος μια άοπλη μαύρη έφηβη και τράβηξε το όπλο του προσπαθώντας να διαλύσει ένα πάρτι σε πισίνα.

«Για μεγάλο μέρος του 20ού αιώνα, οι πισίνες στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ομοιογενείς χώροι», σημειώνει ο Γουίλτσι. «Υπήρχε ρητός φυλετικός διαχωρισμός στις δημόσιες πισίνες».

Όταν, στα τέλη της δεκαετίας του 1940, άρχισε η σταδιακή κατάργηση του φυλετικού διαχωρισμού στις δημόσιες πισίνες, άρχισαν παράλληλα να πολλαπλασιάζονται οι ιδιωτικές, κυρίως στα προάστια που παρέμεναν σχεδόν αποκλειστικά λευκά.

Έτσι, σύμφωνα με τον ίδιο, διαμορφώθηκε βαθιά η αντίληψη ότι η πισίνα είναι «ένας συγκεκριμένος τύπος κοινωνικού χώρου όπου οι άνθρωποι μοιάζουν κοινωνικά μεταξύ τους».

Ο Γουίλτσι θεωρεί ότι ένας τρόπος αντιμετώπισης αυτής της κληρονομιάς είναι η μεγαλύτερη δημόσια επένδυση σε κοινοτικές πισίνες που θα μπορούν να φέρνουν πραγματικά σε επαφή ανθρώπους διαφορετικής φυλετικής και εθνοτικής προέλευσης.

Οι διακρίσεις έχουν αφήσει μέχρι σήμερα ένα επικίνδυνο κενό στις δεξιότητες κολύμβησης

Η ιστορική σχέση μεταξύ φυλετικού αποκλεισμού και πρόσβασης στις πισίνες δεν έχει μόνο κοινωνικές συνέπειες. Έχει συνδεθεί και με μια σημαντική ανισότητα στην ικανότητα κολύμβησης – με πολύ πραγματικό κόστος σε ανθρώπινες ζωές.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το ποσοστό θανατηφόρων πνιγμών μεταξύ μαύρων και Αφροαμερικανών παιδιών είναι τριπλάσιο σε σχέση με τα λευκά παιδιά.

Στην Αγγλία, τα στοιχεία είναι ακόμη πιο ανησυχητικά: παιδιά από μαύρες, ασιατικές και άλλες εθνοτικές μειονότητες έχουν 3,5 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να πνιγούν από τους λευκούς συνομηλίκους τους.

Πρόσφατα δεδομένα της Sport England δείχνουν επίσης ότι το 95% των μαύρων ενηλίκων και το 80% των μαύρων παιδιών δεν κολυμπούν καθόλου.

«Δημιουργούμε μικρούς ασφαλείς χώρους για να γίνει συνολικά η κολύμβηση πιο συμπεριληπτική»

Αυτή ακριβώς την ανισότητα επιχείρησε να αντιμετωπίσει το 2022 η Κάτρις Ροντρίγκες, ιδρύοντας την κοινοτική οργάνωση Unity Swimming, η οποία διοργανώνει εβδομαδιαία μαθήματα κολύμβησης με έμφαση στις μαύρες και ασιατικές κοινότητες.

Η ίδια γνωρίζει καλά ότι τέτοιες πρωτοβουλίες προκαλούν συχνά αντιδράσεις.

«Οι άνθρωποι θυμώνουν και λένε: “Πώς μπορεί να είναι συμπεριληπτικό αν απευθύνεται μόνο σε μαύρες και ασιατικές κοινότητες;”», εξηγεί.

Η απάντησή της είναι ότι ο στόχος δεν είναι ο αποκλεισμός, αλλά ακριβώς το αντίθετο.

«Εμείς κάνουμε συνολικά την κολύμβηση πιο συμπεριληπτική δημιουργώντας αυτούς τους μικρούς ασφαλείς χώρους. Αυτοί οδηγούν περισσότερους ανθρώπους στο νερό και έτσι η κολύμβηση ως σύνολο γίνεται πιο συμπεριληπτική».

Η επιτυχία του προγράμματος χρειάστηκε να αντιμετωπίσει πολύ περισσότερα εμπόδια από την απλή έλλειψη μαθημάτων: γονείς που φοβούνται έντονα το νερό, αίσθημα ότι κάποιος «δεν ανήκει» στον χώρο της πισίνας, ζητήματα σεμνότητας στην ένδυση, αλλά και ανησυχίες για την προστασία των μαύρων μαλλιών από το νερό και το χλώριο.

Υπάρχουν επίσης προκαταλήψεις που επιβιώνουν με εντυπωσιακή αντοχή.

«Υπάρχει ένας μύθος και ένα στερεότυπο ότι οι μαύροι άνθρωποι δεν μπορούν να επιπλεύσουν και δεν μπορούν να κολυμπήσουν», λέει η Ροντρίγκες: «Δεν ισχύει, αλλά έχω χρειαστεί να διορθώσω ακόμη και δύο έμπειρους δασκάλους κολύμβησης που πίστευαν ότι ήταν αλήθεια».

Η κλιματική αλλαγή κάνει την εκμάθηση κολύμβησης ακόμη πιο κρίσιμη

Καθώς τα καλοκαίρια γίνονται θερμότερα σε ολόκληρο τον κόσμο και περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν ανακούφιση σε ποτάμια, λίμνες, θάλασσες και πισίνες, η ανάγκη να γνωρίζουν όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι να κολυμπούν αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.

Για τη Ροντρίγκες, η κολύμβηση δεν είναι απλώς άλλη μία μορφή άσκησης.

«Είναι το μοναδικό άθλημα που μπορεί να σώσει ζωές», τονίζει.

Και η αξία της γνώσης αυτής δεν σταματά στον ίδιο τον κολυμβητή.

«Αν γνωρίζεις τους βασικούς κανόνες ασφάλειας στο νερό, μπορείς να βοηθήσεις να σωθεί η ζωή κάποιου άλλου, εκτός από τη δική σου ή της οικογένειάς σου. Επομένως, αυτό έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις στις οικογένειες, στις κοινότητες και στις επόμενες γενιές».

Η διαμάχη στο Βερολίνο, λοιπόν, δεν αφορά απλώς το αν μια ομάδα παιδιών θα μπορούσε να έχει για λίγες ώρες αποκλειστική χρήση μιας πισίνας.

Αγγίζει ένα πολύ βαθύτερο ζήτημα – το πώς ιστορικοί αποκλεισμοί, σύγχρονες κοινωνικές ανισότητες και πολιτικές αντιπαραθέσεις εξακολουθούν να καθορίζουν ποιος αισθάνεται ότι έχει θέση στο νερό – και, τελικά, ποιος έχει την ευκαιρία να μάθει μια δεξιότητα που μπορεί κάποτε να του σώσει τη ζωή.

Πηγή: tvxs.gr

Η ΜΚΟ που πραγματοποιεί διασώσεις μεταναστών στη θάλασσα εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία εκτίμησε ότι «αυτό το ολοένα και πιο εχθρικό επιχειρησιακό περιβάλλον στην κεντρική Μεσόγειο δεν θα μπορούσε να είχε συνεχιστεί χωρίς την επέκταση της ευρωπαϊκής συνεργασίας με τους Λίβυους φορείς σε θέματα αποτροπής της μετανάστευσης».

Κάνοντας λόγο για «ένα νέο και ανησυχητικό φαινόμενο», η SOS Méditerranée κατέγραψε μεταξύ Ιουνίου και Ιουλίου τουλάχιστον επτά περιπτώσεις πλοίων «που συνδέονται με Λίβυους παράγοντες» τα οποία πλησίαζαν σκάφη διάσωσης «με μεγάλη ταχύτητα» ή τα ακολουθούσαν για ώρες – «καταδιώξεις» που πραγματοποιούνταν ακόμη και σε διεθνή ύδατα.

Παρατηρήθηκε επίσης, σύμφωνα με τη ΜΚΟ, «σημαντική αύξηση της παρουσίας ταχύπλοων χωρίς διακριτικά που συνδέονται με διάφορες ένοπλες ομάδες στη Λιβύη».

«Αυτά τα σκάφη εθεάθησαν να προχωρούν σε βίαιες αναχαιτίσεις, κυρίως να εμβολίζουν σκοπίμως πλοιάρια που μετέφεραν ανθρώπους σε κίνδυνο και να κάνουν ελιγμούς που έθεταν σε κίνδυνο τη ζωή τους», πρόσθεσε η SOS Méditerranée.

Πέρυσι ένα πλοίο της οργάνωσης, το Ocean Viking, έγινε στόχος επίθεσης που αποδόθηκε στο λιμενικό της Λιβύης την ώρα που έπλεε σε διεθνή ύδατα. Δύο άνδρες που επέβαιναν σε πλοίο περιπολίας άνοιξαν πυρ, πυροβολώντας «ασταμάτητα επί τουλάχιστον 20 λεπτά» εναντίον του πληρώματος και 87 διασωθέντων, κατήγγειλε η ΜΚΟ, τονίζοντας ότι χρησιμοποιήθηκαν «περισσότερες από 100 σφαίρες». Από το περιστατικό δεν υπήρξαν θύματα.

Έναν χρόνο αργότερα – παρά τις νομικές διαδικασίες στην Ιταλία, τη Γαλλία και τη Γερμανία – «οι ευρωπαϊκές και εθνικές αρχές παρέμειναν σιωπηλές», «οι υπεύθυνοι για την επίθεση δεν έχουν ταυτοποιηθεί», τόνισε η SOS Méditerranée, επαναλαμβάνοντας την έκκλησή της για «πλήρη και ανεξάρτητη έρευνα» προκειμένου να αποδοθούν ευθύνες για αυτήν την επίθεση.

Τον Αύγουστο ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ) ανακοίνωσε ότι ο αριθμός των νεκρών μεταναστών στην κεντρική Μεσόγειο έχει αυξηθεί σημαντικά, αν και έχει μειωθεί ο αριθμός αυτών που προσπαθούν να φτάσουν στην Ευρώπη λόγω των πιο αυστηρών ευρωπαϊκών πολιτικών.

Σύμφωνα με τον ΔΟΜ, 821 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ή αγνοούνται τους πρώτους τέσσερις μήνες του 2026, αύξηση 111% σε σχέση με την ίδια περίοδο το 2025.

Το ίδιο διάστημα οι αφίξεις μεταναστών στην Ευρώπη μέσω της θαλάσσιας οδού της κεντρικής Μεσογείου μειώθηκε κατά 46%, φτάνοντας τους 8.577.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ένα τετράχρονο παιδί σκοτώθηκε από ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές στη Γάζα,την ώρα που ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, απείλησε με κλιμάκωση των επιθέσεων με αφορμή τους παιδικούς χαρταετούς, ενώ η βία συνεχίζεται με αμειώτους ρυθμούς.

Την Κυριακή, το Ισραήλ εξαπέλυσε πυραυλική επίθεση εναντίον αποθήκης στην περιοχή αλ-Ζαουάιντα, καταστρέφοντάς την ολοκληρωτικά. Ακολούθησαν νέες επιδρομές κοντά στην οδό Salah al-Din, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ο τετράχρονος Μοχάμεντ Αμπντέλ Σαλάμ Τάχα.

Μέσα στα συντρίμμια, ο Αμπού Άχμεντ περιέγραψε στο Al Jazeera την απόγνωση που επικρατεί εξαιτίας των συνεχιζόμενων επιθέσεων. «Δεν υπάρχει κατάπαυση του πυρός, δεν υπάρχει τίποτα. Θέλουμε λύσεις, θέλουμε να ζήσουμε ειρηνικά», δήλωσε.

Τα… έβαλαν με τους παιδικούς χαρταετούς

Οι φονικοί βομβαρδισμοί σημειώθηκαν ενώ Παλαιστίνιοι και Ισραηλινοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι η ισραηλινή κυβέρνηση δημιουργεί μια νέα «κρίση ασφαλείας» γύρω από τα παιδικά παιχνίδια, με στόχο να υπονομεύσει τις προσπάθειες για κατάπαυση του πυρός, να επιβάλει αλλαγές στη δημογραφική σύνθεση της περιοχής και να ενισχύσει πολιτικά τον Νετανιάχου.

Μετά τις επιθέσεις, ο Νετανιάχου και ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ, Ισραέλ Κατς, εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση, στην οποία προειδοποιούν για σκληρά αντίποινα με αφορμή τους χαρταετούς. Παράλληλα, έκαναν λόγο για πιθανή αναγκαστική εκτόπιση Παλαιστινίων από περιοχές που χρησιμοποιούνται ως σημεία εκτόξευσης «χαρταετών, drones και μπαλονιών».

«Δεν θα υπάρξει επιστροφή στην κατάσταση που επικρατούσε πριν από τις 7 Οκτωβρίου», ανέφερε η κοινή ανακοίνωση, προσθέτοντας ότι το Ισραήλ δεν θα επιτρέψει στη Χαμάς ή σε οποιαδήποτε άλλη οργάνωση στη Γάζα «να απειλήσει ξανά τις κοινότητές μας και να θέσει σε κίνδυνο το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών μας».

Οι χαρταετοί δεν έφεραν εκρηκτικά

Οι ισραηλινές επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ο ισραηλινός στρατός αναγνώρισε πως οι χαρταετοί που εντοπίστηκαν δεν έφεραν εκρηκτικά και είχαν πεταχτεί από παιδιά.

Παρά την αναφορά της κυβέρνησης σε «χαρταετούς, drones και μπαλόνια», οι έλεγχοι του στρατού κατέληξαν στον εντοπισμό μόλις 10 χάρτινων χαρταετών, κανένας από τους οποίους δεν περιείχε εκρηκτικά και όλοι είχαν πεταχτεί από παιδιά σε καταυλισμούς εκτοπισμένων.

Ο πολιτικός αναλυτής Χουσάμ Σαχίν δήλωσε στο Al Jazeera ότι οι αναφορές περί εκτόξευσης drones από τη Γάζα είναι κατασκευασμένες. «Είναι ένας ψευδής και αβάσιμος ισχυρισμός, δεν υφίσταται. Έχει διαψευστεί και δεν υπάρχει κανένα απολύτως στοιχείο που να αποδεικνύει οποιαδήποτε σχέση με drones», ανέφερε.

Ο ειδικός σε θέματα Ισραήλ Αντέλ Σαντίντ υποστήριξε ότι η απειλή έχει δημιουργηθεί τεχνητά από τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης υπό την καθοδήγηση του στρατιωτικού κατεστημένου.

«Ήταν ξεκάθαρο ότι υπήρχε πρόθεση να αξιοποιηθούν οι χάρταετοί ως πρόσχημα και ότι ολόκληρη η υπόθεση μπορεί να ήταν κατασκευασμένη», δήλωσε.

«Πυρηνικά όπλα απέναντι σε χαρταετούς»

Αναλυτές στάθηκαν στην αντίφαση που υπάρχει ανάμεσα στους ισχυρισμούς του Ισραήλ και στη φύση των αντικειμένων που χρησιμοποιούνται ως αφορμή για την κλιμάκωση.

«Είναι αδιανόητο ένα κράτος που υποστηρίζει ότι είναι μεγάλη δύναμη και διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο να θεωρεί έναν χαρταετό που πετά ένα παιδί από την Παλαιστίνη απειλή για την ασφάλειά του», δήλωσε ο Χουσάμ Σαχίν.

Ο ίδιος υποστήριξε ακόμη ότι το ισραηλινό αφήγημα παρουσιάζει και πρακτικές δυσκολίες, καθώς οι Παλαιστίνιοι πετούν τους χαρταετούς μέσα από καταυλισμούς εκτοπισμένων που βρίσκονται σε περιοχές υπό ισραηλινό στρατιωτικό έλεγχο.

«Το 70% της Λωρίδας εξακολουθεί να βρίσκεται υπό τον έλεγχο του ισραηλινού στρατού. Πώς είναι δυνατόν να μιλάμε για χαρταετούς που διασχίζουν όλη αυτή την απόσταση και αποτελούν απειλή για την ασφάλεια;», πρόσθεσε.

Στο επίκεντρο και οι εκλογές

Η νέα κλιμάκωση σημειώνεται μετά την απόρριψη από το Ισραήλ ενός αμερικανικού σχεδίου 15 σημείων για κατάπαυση του πυρός στη Γάζα, το οποίο είχε ήδη γίνει αποδεκτό από τη Χαμάς.

Ο Σαχίν υποστήριξε ότι η ισραηλινή πολιτική ηγεσία αξιοποιεί διαχρονικά τη βία ως εκλογικό εργαλείο, ενώ ο Σαντίντ ανέφερε: «Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι πιθανότητες του Νετανιάχου να σχηματίσει κυβέρνηση είναι ανύπαρκτες».

Οι αναλυτές εκτιμούν ακόμη ότι η ανάδειξη των χαρταετών σε ζήτημα εθνικής ασφάλειας εξυπηρετεί έναν ευρύτερο στόχο που αφορά την αλλαγή των δημογραφικών δεδομένων στην περιοχή.

«Ο βασικός στόχος είναι να ωθήσει τους Παλαιστινίους στον εκτοπισμό και να αποφύγει οποιαδήποτε πολιτική δέσμευση», δήλωσε ο Σαχίν.

Ο πολιτικός ερευνητής Σουλεϊμάν Μπισάρατ ανέφερε ότι η κυβέρνηση χρησιμοποιεί σκόπιμα τέτοιου είδους αφορμές, προκειμένου να καλλιεργήσει κλίμα φόβου στην ισραηλινή κοινωνία και να εξασφαλίσει εσωτερική στήριξη για τη χρήση δυσανάλογης βίας.

«Είναι αλήθεια ότι μπορεί να θεωρούμε αυτά τα προσχήματα επιφανειακά και αδύναμα, όμως τελικάτο Ισραήλ τα συνδέει με την εξίσωση της ασφάλειας», δήλωσε.

Πηγή: tvxs.gr

Στην Ιταλία διαπράχθηκαν οκτώ γυναικοκτονίες μέσα σε ενάμιση μήνα. Πρόκειται για ένα τραγικό καλοκαίρι χωρίς προηγούμενο.

Την τελευταία εβδομάδα, μια τριανταεννιάχρονη γυναίκα δολοφονήθηκε από τον πρώην σύντροφό της έξω από τη Βενετία. Στην Καλαβρία έχασαν την ζωή τους δυο γυναίκες, σαράντα έξι και εβδομήντα δύο ετών.

Οι δολοφονίες διαπράχθηκαν με πέτρες και αιχμηρά αντικείμενα. Έξω από τη Ρώμη, επίσης, μια πενηντάχρονη γυναίκα πολωνικής καταγωγής μαχαιρώθηκε θανάσιμα από τον σύζυγό της. Συχνά τα θύματα είχαν καταγγείλει στις αρχές ότι κακοποιούνταν, αλλά χωρίς να καταφέρουν να αποτρέψουν τον τραγικό επίλογο, όπως αναφέρει η Deutsche Welle.

Το ιταλικό υπουργείο εσωτερικών, από την πλευρά του, παρουσίασε επίσημα στοιχεία, βάσει των οποίων το πρώτο εξάμηνο της φετινής χρονιάς δολοφονήθηκαν 34 γυναίκες, ενώ πέρυσι ο μαύρος αυτός απολογισμός άγγιζε τους 54 βίαιους θανάτους.

Μπορεί, όντως, στατιστικά να καταγράφεται μια κάποια μείωση των γυναικοκτονιών, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα μέτρα που λαμβάνονται είναι πάντα αποτελεσματικά.

Σε πολλές περιπτώσεις, μετά από καταγγελίες γυναικών για βίαιη συμπεριφορά των συντρόφων τους, οι διευθυντές αστυνομίας καλούν τους υπεύθυνους, τους ζητούν να ακολουθήσουν εξειδικευμένα προγράμματα ψυχολογικής θεραπείας και μπορούν, παράλληλα, να αναστείλουν τυχόν άδεια οπλοφορίας. Δεν είναι, όμως, πάντα αρκετό.

Από τον περασμένο Δεκέμβριο, επίσης, η Ιταλία διαθέτει ειδικό νόμο για την υποδειγματική τιμωρία της γυναικοκτονίας. Πρόκειται, επίσης, για τη λέξη που οι Ιταλοί πληκτρολογούν συχνότερα στον ιστότοπο της μεγαλύτερης εγκυκλοπαίδειας της χώρας, της «Treccani».

Κατάργηση του νόμου για τις γυναικοκτονίες ζητεί η Ακροδεξιά

Παρά ταύτα, κάποιοι συνεχίζουν να αμφισβητούν την ανάγκη υποδειγματικής τιμωρίας των δραστών. Τo ακροδεξιό κόμμα «Εθνικό Μέλλον», του πρώην στρατηγού Ρομπέρτο Βανάτσι, λίγο πριν από τον Δεκαπενταύγουστο ζήτησε την κατάργηση του νόμου για τις γυναικοκτονίες. Θεωρεί άχρηστο και τον «νόμο Μαντσίνο», ο οποίος αφορά αδικήματα που έχουν ως κίνητρο τις διακρίσεις.

Αυτό που προκαλεί τεράστια εντύπωση είναι ότι, παρά τις συγκεκριμένες θέσεις, το κόμμα του Βανάτσι συνεχίζει να ενισχύεται στα γκάλοπ για πρόθεση ψήφου. Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση, έχει αγγίξει το 7,8%, ποσοστό υψηλότερο από εκείνο της Λέγκα και της Φόρτσα Ιτάλια.

Πολιτικές προκλήσεις για τη Μελόνι

Μένει να διαπιστωθεί αν οι θέσεις περί «αναγκαίας μεσογειακής πατριαρχίας», οι στενές σχέσεις με τη γερμανική AfD και οι επιθετικές διαθέσεις προς τους μετανάστες (με πρόθεση μαζικών επαναπατρισμών) θα ωθήσουν όλη την ιταλική συντηρητική, κυβερνητική συμμαχία να αποκλείσει ρητά οποιαδήποτε μελλοντική συνεργασία με το κόμμα του Βανάτσι. Επισήμως, τα Αδέλφια της Ιταλίας, η Λέγκα και η Φόρτσα Ιτάλια αρνούνται ότι θα μπορούσαν ποτέ να συγκυβερνήσουν με το ακροδεξιό «Εθνικό Μέλλον».

Σύμφωνα με αρκετούς αναλυτές, όμως, πολλά θα εξαρτηθούν από τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών, οι οποίες είναι πιθανό να γίνουν την άνοιξη του 2027. Σε περίπτωση που προκύψει ότι λείπουν μόνο λίγοι βουλευτές και γερουσιαστές για να μπορέσει να ξανασυνθέσει κυβέρνηση, η Τζόρτζια Μελόνι θα κληθεί να διαλέξει ανάμεσα στην πολιτική συνέπεια και σε μια άκρως πρακτική προσέγγιση, με κύριο στόχο τη διατήρηση της εξουσίας.

Πηγή: tvxs.gr

Ο Τζέικ Λανγκ, ένας από τους ταραξίες της 6ης Ιανουαρίου και υποκινητής της ακροδεξιάς, διοργάνωσε το Σάββατο μια ακόμη προβοκατόρικη «συγκέντρωση μίσους», η οποία όμως γρήγορα κατακλύστηκε από τα πλήθη των αντιδιαδηλωτών της Μινεάπολης, μεταξύ των οποίων και ο… Spiderman, ο οποίος συνελήφθη αφού ανέβηκε στο ημιφορτηγό του Λανγκ.

Η αστυνομία της Μινεάπολης (MPD) και οι διαδηλωτές ήρθαν σε σύγκρουση αφού ο Λανγκ οδήγησε κατά μήκος ενός πεζοδρομίου μπροστά από το Δημαρχείο, ενώ η αστυνομία και ιδιωτικές δυνάμεις ασφαλείας φάνηκαν να προστατεύουν τον Λανγκ.

Ο Λανγκ προσπάθησε για πρώτη φορά να διοργανώσει μια αντιμουσουλμανική διαδήλωση όπου θα έκαιγε το Κοράνι στις 18 Ιανουαρίου, η οποία επίσης αντιμετωπίστηκε από διαδηλωτές στη Μινεάπολη και τελικά οδήγησε στην κλωτσηδόν εκδίωξή του.

Τον περασμένο μήνα ανακοίνωσε στα κοινωνικά δίκτυα ότι θα επέστρεφε στο Δημαρχείο για να ηγηθεί μιας «ειρηνικής διαδήλωσης για την ελευθερία του λόγου», αν και η απόπειρα διαδήλωσης του Σαββάτου δεν διέφερε από εκείνη του Ιανουαρίου, με περισσότερους από 100 αντιδιαδηλωτές να πραγματοποιούν ήδη τη δική τους διαδήλωση μπροστά από το Δημαρχείο την ώρα που ο Λανγκ είχε προγραμματίσει να βρίσκεται εκεί.

Στο πίσω μέρος ενός ημιφορτηγού ο Τζέικ Λανγκ κρατούσε έναν μεγάλο λευκό σταυρό όπως η Κου Κλουξ Κλαν και ο διπλανός του ένα πλακάτ που έγραφε «ο Τζέικ Λανγκ αγαπά τους μαύρους, αλλά μισεί τους νέ*ρους», μια λέξη ταμπού στις ΗΠΑ που θεωρείται εξόχως ρατσιστική στα χείλη λευκών και εξοργιστική στα χέρια δηλωμένων ρατσιστών.

Συγκέντρωσε 12 άτομα – Ρεκόρ προσέλευσης οπαδών για τον Λανγκ

Μόλις 12 άτομα ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα μίσους του Λανγκ, με κάποιες σεσημασμένες ακροδεξιές περσόνες ανάμεσά τους, όταν τα οχήματα προσπάθησαν να οδηγήσουν σε ένα αρχικά φραγμένο πεζοδρόμιο και τότε ξέσπασε το απόλυτο χάος.

Πλήθη διαδηλωτών συγκεντρώθηκαν γύρω από το φορτηγό για να αποσπάσουν το ρατσιστικό πλακάτ και τον σταυρό της ΚΚΚ, όταν ένας αστυνομικός ή άνδρας ασφαλείας με στολή που προσομοίαζε με αστυνομικό έκανε χρήση σπρέι πιπεριού.

Ο Spiderman πριν τη σύλληψή του.

Στην συνέχεια ένας άνδρας ντυμένος  Spiderman πήδηξε στην καρότσα του ημιφορτηγού του Λανγκ με σκοπό να επιτεθεί στον Λανγκ (πάνω φωτογραφία), προτού απομακρυνθεί από την αστυνομία. Ο Λανγκ φωτογραφήθηκε αργότερα κατά τη σύλληψή του από την αστυνομία της Μινεάπολης για πρόκληση επεισοδίων (κάτω φωτογραφία).

«Η Αστυνομία της Μινεάπολης μας είπε ότι δεν μπορούσαμε να αφήσουμε τα οχήματά μας στο δρόμο και μετά άφησε τον Τζέικ Λανγκ να έρθει εδώ με ένα φορτηγό πάνω στο πεζοδρόμιο, προστατεύοντάς τον από το πλήθος;» δήλωσε επί τόπου ο Τζέι Γιέιτς, διοργανωτής της Σοσιαλιστικής Οργάνωσης Freedom Road.

«Η Αστυνομία της Μινεάπολης προστατεύει τους υπέρμαχους της Λευκής Υπεροχής, γιατί αυτοί είναι οι φίλοι τους. Είναι απολύτως αηδιαστικό το γεγονός ότι στην πόλη όπου δολοφόνησαν τον Τζορτζ Φλόιντ βασανίζοντάς τον για εννέα λεπτά, έκαναν αυτή τη μαλακία και νόμιζαν ότι η κοινότητα δεν θα αντιδρούσε και δεν θα θυμώσει».

Ανάμεσα στα όσα πετούσαν στον Λανγκ και τους υποστηρικτές του ήταν νερομπαλόνια και νερό με γκλίτερ.  Ο Λανγκ κρατείται επί του παρόντος χωρίς δικαίωμα αποφυλάκισης με εγγύηση στη φυλακή της κομητείας Χενεπίν.

Πηγή: in.gr

Ο Παλαιστίνιος ερευνητής Μουχάμαντ Σεχάντα, ο οποίος είχε κληθεί από το BBC να μιλήσει για την υπόθεση της Χιντ Ρατζάμπ και την έρευνα που ανακοίνωσε το Ισραήλ, είδε τη συνέντευξή του να ακυρώνεται όταν κατέστη σαφές ότι θα μιλούσε για απόπειρα συγκάλυψης. Η ανακοίνωση του Ισραήλ ότι θα ερευνήσει τη δολοφονία της μικρής Χιντ Ρατζάμπ και της οικογένειάς της παρουσιάστηκε από δυτικά μέσα ενημέρωσης ως μια θετική εξέλιξη, που ίσως οδηγήσει στην απόδοση δικαιοσύνης. Το Ίδρυμα Χιντ Ρατζάμπ ωστόσο, προειδοποίησε ότι πρόκειται για ακόμη μία προσπάθεια συγκάλυψης, καθώς προηγούμενες έρευνες για εγκλήματα των ισραηλινών δυνάμεων στη Γάζα δεν οδήγησαν ποτέ σε απόδοση ευθυνών.

Ακολουθεί το μήνυμα της ανάρτησης του Μουχάμαντ Σεχάντα σχετικά με την ακύρωση της συνέντευξής του από το BBC:

«Απογοητεύτηκα που το BBC ακύρωσε τη συνέντευξή μου σχετικά με τη δολοφονία της Χιντ Ρατζάμπ από το Ισραήλ.

Δύο παραγωγοί επικοινώνησαν μαζί μου με μεγάλο ενδιαφέρον. Επιβεβαίωσαν την ώρα και μία από αυτούς με κάλεσε για να προετοιμάσει ένα σύντομο ενημερωτικό σημείωμα για τον παρουσιαστή. Με ρώτησε αν θεωρώ θετική την ανακοίνωση του Ισραήλ και της εξήγησα αναλυτικά ότι πρόκειται για συγκάλυψη.

Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις (IDF) επιρρίπτουν την ευθύνη για τη δολοφονία της Χιντ, του θείου της, της θείας της και των τεσσάρων ξαδέλφων της στην ίδια την οικογένεια, επειδή προσπάθησε να διαφύγει με αυτοκίνητο, καθώς και στο ασθενοφόρο που στάλθηκε για να τη διασώσει, επικαλούμενες «αστοχίες στον συντονισμό της μετακίνησης».

Τίποτα από αυτά δεν ανταποκρίνεται ούτε κατά διάνοια στην αλήθεια!

Ο Ερυθρός Σταυρός ενημέρωσε αμέσως τον IDF για την πεντάχρονη Χιντ, η οποία κρυβόταν μέσα στο ακινητοποιημένο αυτοκίνητο, και ζήτησε άδεια από το Ισραήλ ώστε να επιτραπεί σε ένα ασθενοφόρο να πάει να τη διασώσει. Ύστερα από πολλές ώρες αναμονής, το Ισραήλ έδωσε τελικά το πράσινο φως στο ασθενοφόρο και του υπέδειξε μέσω GPS τη συγκεκριμένη διαδρομή που έπρεπε να ακολουθήσει.

Μόλις το ασθενοφόρο έφτασε στο αυτοκίνητο της Χιντ, οι στρατιώτες του IDF του έστησαν ενέδρα, χτυπώντας το με αμερικανικής κατασκευής αντιαρματικό πύραυλο. Στη συνέχεια άνοιξαν πυρ εναντίον του αυτοκινήτου της Χιντ, το οποίο δέχθηκε 355 σφαίρες.

Το Ισραήλ κράτησε την περιοχή αποκλεισμένη για 12 ημέρες, εμποδίζοντας οποιονδήποτε να πλησιάσει. Η μητέρα της Χιντ πήγαινε καθημερινά στο νοσοκομείο Αλ-Αχλί Μπάπτιστ, ελπίζοντας να βρει την κόρη της, μέχρι που μεταφέρθηκε εκεί η άψυχη σορός της, μαζί με τα απανθρακωμένα λείψανα των διασωστών του ασθενοφόρου.

Στη συνέχεια, το Ισραήλ ισχυρίστηκε, έπειτα από μια «αρχική έρευνα», ότι τα στρατεύματά του ΔΕΝ βρίσκονταν καν στην περιοχή. Επέμεινε σε αυτόν τον ισχυρισμό για δύο χρόνια, παρά την ύπαρξη πολυάριθμων ηχογραφήσεων και δορυφορικών εικόνων που τον διέψευδαν.

Ο μόνος λόγος για τον οποίο το Ισραήλ προχωρά τώρα σε αυτή τη νέα ανακοίνωση περί διεξοδικότερης έρευνας είναι για να προστατεύσει τους στρατιώτες και τους στρατηγούς του από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, επικαλούμενο την αρχή της «συμπληρωματικότητας» (complementarity): ότι δηλαδή το ΔΠΔ δεν μπορεί να ερευνήσει ένα κράτος, το οποίο ήδη διερευνά καλόπιστα το ίδιο την υπόθεση.

Είπα στην παραγωγό του BBC ότι το Ισραήλ έκλεισε επίσης σήμερα, αθόρυβα, την έρευνα για την επίθεση με τρία διαδοχικά πλήγματα, κατά την οποία σκοτώθηκαν Αμερικανοί, Καναδοί, Βρετανοί, Αυστραλοί και Πολωνοί πολίτες στη σφαγή της World Central Kitchen (WCK).

Το Ισραήλ επέρριψε την ευθύνη για τη σφαγή στους ίδιους τους εργαζομένους της ανθρωπιστικής οργάνωσης, επειδή «παρέκκλιναν από την προκαθορισμένη διαδρομή» και επειδή είχαν προσλάβει ένοπλο φρουρό ασφαλείας «χωρίς να ενημερώσουν τις IDF». Και οι δύο αυτοί ισχυρισμοί διαψεύστηκαν από την ίδια τη WCK, η οποία είχε συντονίσει κάθε βήμα της με τις IDF.

Είπα στην παραγωγό ότι ο Ισραηλινός διοικητής που ήταν υπεύθυνος για αυτή τη σφαγή, ο Νόχι Μέντελ, είναι φανατικός έποικος, ο οποίος είχε υπογράψει αίτημα που καλούσε σε λιμοκτονία της Γάζας, και ότι μετά τις πράξεις του εξυμνήθηκε από ηγέτες των εποίκων και έλαβε τη στήριξη στελεχών της ισραηλινής κυβέρνησης. Ο Μέντελ έλαβε ακόμη και ένα κουτί σοκολατάκια από τον επικεφαλής του συμβουλίου των εποίκων, καθώς και επιστολή υποστήριξης για όσα έκανε.

Αρχικά, ο IDF απομάκρυνε τον Μέντελ από τη θέση του και του απέδωσε ευθύνη για τη σφαγή, αλλά σύντομα επανήλθε αθόρυβα και προήχθη στο Υπουργείο Άμυνας ως επικεφαλής της μονάδας εποικισμών και εθνικών υποδομών.

Είναι απολύτως ξεκάθαρο ότι το Ισραήλ ΔΕΝ αντιμετωπίζει σοβαρά το ενδεχόμενο να ασκήσει διώξεις για οποιαδήποτε από τις θηριωδίες που έχουν διαπραχθεί στη Γάζα. Από τότε που άρχισε η γενοκτονία, μόνο δύο στρατιώτες τιμωρήθηκαν από τον IDF: ο ένας επειδή έβαλε έναν ζωντανό βάτραχο σε φούρνο μικροκυμάτων και ο άλλος επειδή μαγείρεψε λουκάνικα στη στρατιωτική κουζίνα κατά τη διάρκεια του Σαμπάτ.

Η παραγωγός με ρώτησε: «Τι γίνεται όμως με τις 150 υποθέσεις που ο IDF λέει ότι βρίσκονται υπό εξέταση;»

Απάντησα: «Είναι απλώς ένας αριθμός που έχει σκοπό να δημιουργήσει την εντύπωση ότι το θέμα αντιμετωπίζεται σοβαρά, αλλά στην ουσία δεν σημαίνει τίποτα.

Αν χρειάστηκαν στον IDF δύο ολόκληρα χρόνια για να παραδεχθούν το απλούστερο γεγονός, το οποίο όλος ο κόσμος γνώριζε ήδη -ότι δηλαδή ήταν τα δικά τους στρατεύματα εκείνα που πυροβόλησαν το αυτοκίνητο της Χιντ Ρατζάμπ-, τότε πώς περιμένετε να χειριστούν τις υπόλοιπες υποθέσεις, οι οποίες δεν έχουν λάβει τόσο μεγάλη δημοσιότητα;»

Πέντε λεπτά μετά το τηλεφώνημα, η παραγωγός μού έγραψε ότι αποφάσισαν να ακυρώσουν τη συνέντευξη και ότι δεν θα φιλοξενήσουν κανέναν άλλο για να σχολιάσει το ζήτημα. Αντ’ αυτού, θα προβάλουν αρχειακό υλικό.

*Ο Μουχάμαντ Σεχάντα είναι επισκέπτης ερευνητής στο Πρόγραμμα Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (ECFR). Είναι ερευνητής από τη Γάζα, συγγραφέας και υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σήμερα είναι επικεφαλής Επικοινωνίας και Προγραμμάτων στο Ευρωμεσογειακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Euro-Mediterranean Human Rights Monitor). Έχει αρθρογραφήσει και συνεργαστεί με πλήθος διεθνών μέσων και εντύπων, μεταξύ των οποίων τα The Forward, Al Jazeera, Newsweek, The Nation και The New Arab.

Πηγή: info-war.gr

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα καταγγέλλουν την απόφαση του Ισραηλινού Στρατιωτικού Γενικού Εισαγγελέα να κλείσει, χωρίς τη διεξαγωγή ποινικής έρευνας, δύο υποθέσεις που αφορούν θανατηφόρες επιθέσεις εναντίον προσωπικού και εγκαταστάσεων της οργάνωσης στη Γάζα.

Η απόφαση αφορά τις επιθέσεις σε κομβόι των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην πόλη της Γάζας τον Νοέμβριο του 2023, καθώς και την επίθεση σε καταφύγιο της οργάνωσης στη Χαν Γιούνις τον Φεβρουάριο του 2024.

Η ανθρωπιστική οργάνωση κάνει λόγο για σοβαρό έλλειμμα λογοδοσίας και ζητά οι υποθέσεις να εξεταστούν από ανεξάρτητο και αμερόληπτο ερευνητικό όργανο.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα υποστηρίζουν ότι οι υποθέσεις έκλεισαν χωρίς ουσιαστική ποινική διερεύνηση, παρά το γεγονός ότι είχαν υποβληθεί επίσημες καταγγελίες και είχαν προηγηθεί σχεδόν δύο χρόνια αναμονής.

Η οργάνωση επισημαίνει ότι 15 μέλη του προσωπικού της έχουν σκοτωθεί στη Γάζα από τον Οκτώβριο του 2023 και χαρακτηρίζει ανεπαρκή την εσωτερική στρατιωτική διερεύνηση, ζητώντας ανεξάρτητη διαδικασία λογοδοσίας.

Αναλυτικά η ανακοίνωση

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα καταδικάζουν έντονα την απόφαση του Ισραηλινού Στρατιωτικού Γενικού Εισαγγελέα να κλείσει, χωρίς να προχωρήσει σε ποινική έρευνα, τις υποθέσεις που η ίδια η οργάνωση υπέβαλε προς εξέταση: τις πολλαπλές επιθέσεις εναντίον κομβόι των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην πόλη της Γάζας τον Νοέμβριο του 2023, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο δύο ανθρώπων, καθώς και την επίθεση του Φεβρουαρίου του 2024 σε καταφύγιο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στη Khan Younis, κατά την οποία σκοτώθηκαν δύο άνθρωποι και τραυματίστηκαν έξι.

Δυστυχώς, αυτό δεν αποτελεί έκπληξη. Η απόφαση αυτή έρχεται σχεδόν δύο χρόνια μετά την υποβολή του αιτήματος από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, οι οποίοι στη συνέχεια προσέφυγαν στο Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ, αμφισβητώντας την παράλειψη του Στρατιωτικού Γενικού Εισαγγελέα να δώσει οποιαδήποτε απάντηση στα επίσημα αιτήματά μας.

Αυτό δεν είναι δικαιοσύνη. Δύο χρόνια σιωπής, που ακολουθούνται από το κλείσιμο των υποθέσεων με τρόπο που εγείρει περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα απαντά. Είναι απαράδεκτο.

Ωστόσο, αποτελεί το προβλέψιμο αποτέλεσμα ενός στρατιωτικού μηχανισμού που διερευνά τον ίδιο του τον εαυτό: ενός συστήματος το οποίο έχει αποδείξει ότι δεν είναι διατεθειμένο να ανταποκριθεί στην έκταση των παραβιάσεων που προκύπτουν από τη Γάζα και οι οποίες ενδέχεται να συνιστούν εγκλήματα πολέμου.

Μέλη του προσωπικού των Γιατρών Χωρίς Σύνορα και μέλη των οικογενειών τους είναι νεκροί. Τα ονόματά τους είναι γνωστά. Οι τοποθεσίες τους είχαν γνωστοποιηθεί. Τα οχήματά τους είχαν ταυτοποιηθεί. Ανέκαθεν υποστηρίζαμε ότι όλα τα στοιχεία καταδεικνύουν σαφή ευθύνη του ισραηλινού στρατού για τις θανατηφόρες επιθέσεις. Κι όμως, οι αρμόδιοι για τους θανάτους τους αρνήθηκαν να προχωρήσουν σε οποιαδήποτε ποινική έρευνα.

Με αυτή την απόφαση, ο Στρατιωτικός Γενικός Εισαγγελέας κατέστησε σαφές ότι δεν υπάρχει προοπτική λογοδοσίας εντός του ισραηλινού νομικού συστήματος για τη δολοφονία των μελών του προσωπικού μας, όπως ακριβώς δεν έχει υπάρξει λογοδοσία για τη συνεχιζόμενη γενοκτονία του Ισραήλ εις βάρος των Παλαιστινίων.

Συνολικά, 15 μέλη του προσωπικού των Γιατρών Χωρίς Σύνορα έχουν σκοτωθεί στη Γάζα από ισραηλινές δυνάμεις από τον Οκτώβριο του 2023. Αυτό αποτελεί μόνο ένα μέρος από τους 1.700 εργαζόμενους στον τομέα της υγείας που έχουν σκοτωθεί κατά το ίδιο χρονικό διάστημα. Οι ισραηλινές δυνάμεις συνεχίζουν να σκοτώνουν αμάχους ατιμώρητα, κάτι που καθιστούν σαφές αυτές οι αποφάσεις του Στρατιωτικού Γενικού Εισαγγελέα.

Η απόφαση να «κλείσουν» αυτές οι υποθέσεις πρέπει να γίνει κατανοητή στο πραγματικό της πλαίσιο: στη Γάζα, έχουν σκοτωθεί δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι. Οι εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης έχουν καταστραφεί. Κομβόι ανθρωπιστικής βοήθειας έχουν δεχθεί επιθέσεις. Δημοσιογράφοι, υγειονομικοί, προσωπικό του ΟΗΕ και εργαζόμενοι σε ανθρωπιστικές οργανώσεις έχουν σκοτωθεί σε αριθμούς πρωτοφανείς για οποιαδήποτε πρόσφατη σύγκρουση.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα επιβεβαιώνουν αυτό που έχουν δηλώσει από την αρχή αυτής της βίας: κανένας στρατιωτικός στόχος δεν δικαιολογεί τη μαζική θυσία αμάχων. Και καμία εσωτερική στρατιωτική εξέταση δεν μπορεί να υποκαταστήσει μια πραγματική, ανεξάρτητη και αμερόληπτη διαδικασία λογοδοσίας.

Απαιτούμε οι υποθέσεις που αφορούν τους συναδέλφους μας να εξεταστούν από ένα αμερόληπτο ερευνητικό όργανο.

Στους συναδέλφους μας που χάσαμε, και στους αμέτρητους αμάχους και εργαζομένους σε ανθρωπιστικές οργανώσεις που έχασαν τη ζωή τους στη Γάζα: δεν θα επιτρέψουμε να καταγραφούν οι θάνατοι αυτοί ως μία υπόθεση που δεν μπορούσε να αποφευχθεί. Αξίζατε προστασία. Αξίζετε δικαιοσύνη.

Πηγή: tvxs.gr

Οι δύο τελευταίες γυναικοκτονίες έγιναν χθες Τρίτη, όταν μια 72χρονη γυναίκα λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου από τον 74χρονο σύζυγό της σ’ έναν αγρό κοντά στην Κοσέντσα της Καλαβρίας και μια 50χρονη μαχαιρώθηκε θανάσιμα από τον 69χρονο σύζυγό της στο Κολεφέρο, νότια της Ρώμης.

Προχθές Δευτέρα, μια 39χρονη γυναίκα είχε σκοτωθεί από τον 43χρονο πρώην σύζυγό της κοντά στη Βενετία, αφού τον είχε καταγγείλει επανειλημμένα στην αστυνομία για ενδοοικογενειακή βία και αφού είχε προκύψει ότι από το 2002 τον είχαν καταγγείλει για βία άλλες τρεις γυναίκες.

Η γυναικοκτονία έχει περιληφθεί ως νέο αδίκημα στον ιταλικό ποινικό κώδικα και αντιμετωπίζεται ως εθνική έκτακτη ανάγκη, καθώς η φονική βία εναντίον γυναικών έχει φθάσει σε νέα ύψη στη χώρα, όπως σημειώνει το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ANSA.