ΕΛΛΑΔΑ + ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ

Στις 16 Ιανουαρίου 2013 στις 9.15 πμ., θα γίνει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου η ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης Βαλλιανάτος και άλλοι κατά Ελλάδας η οποία αφορά τη νομοθεσία για το «Σύμφωνο Συμβίωσης», που τέθηκε σε ισχύ στην Ελλάδα το Νοέμβριο 2008. Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι η διάταξη του Συμφώνου Συμβίωσης που αναφέρει χαρακτηριστικά ότι πρόκειται για «σύμβαση μεταξύ δύο ενήλικων και διαφορετικού φύλου ατόμων» συνιστά διάκριση. Οι προσφεύγοντες είναι έξι Έλληνες υπήκοοι που ζουν στην Αθήνα και μια οργάνωση με έδρα στην Αθήνα. Κάποιοι από τους αιτούντες ζουν μαζί ως ζευγάρι, ενώ άλλοι διατηρούν σχέση, αλλά δεν ζουν μαζί.

Ο Νόμος 3719/2008 που τέθηκε σε ισχύ το Νοέμβριο 2008 εισήγαγε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το Σύμφωνο Συμβίωσης ως επίσημη εναλλακτική λύση έναντι του γάμου. Ο νόμος αναγνωρίζει τη σχέση ενήλικων ατόμων που ανήκουν αποκλειστικά σε διαφορετικά φύλα. Η αναγνώριση της σχέσης τους γίνεται με συμβολαιογραφική πράξη η οποία κατατίθεται στο ληξιαρχείο.

Οι προσφεύγοντες στη βάση του άρθρου 8 της Σύμβασης, μόνου του και σε συνδυασμό με το άρθρο 14, καταγγέλλουν ότι ο Νόμος που θεσμοθετεί το Σύμφωνο Συμβίωσης αφορά αποκλειστικά ενήλικα άτομα διαφορετικού φύλου παραβιάζοντας το δικαίωμά τους στο σεβασμό της ιδιωτικής τους ζωής και την αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων. Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 13 της Σύμβασης, η εθνική νομοθεσία δεν παρέχει αποτελεσματικό ένδικο μέσο για να προσφύγουν στα εθνικά δικαστήρια για τις εικαζόμενες παραβιάσεις των άρθρα ων και 14 της Σύμβασης.

Οι προσφυγές υποβλήθηκαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στις 6 Μαΐου 2009. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2012 το Τμήμα του Δικαστηρίου αποφάσισε να παραπέμψει την εκδίκαση της υπόθεσης στο Τμήμα Ευρείας Σύνθεσης.

πηγή: ΟΛΚΕ

Το ντοκιμαντέρ, το οποίο γυρίστηκε το 1981 αναφέρεται με  ντοκουμέντα στη δίκη των πρωταίτιων της αμερικανοκίνητης Χούντας των Συνταγματαρχών, παρουσιάζοντας αποσπάσματα από τη δίκη των πραξικοπηματιών και ιστορική αναδρομή για το πως έφθασε η Ελλάδα από τη δικτατορία του Μεταξά στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου και στη συνέχεια στην τραγωδία της Κύπρου. 

Από τον φακό της ταινίας περνάνε σχεδόν όλοι οι πρωταγωνιστές εκείνης της ταραγμένης περιόδου όπως ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Ιωάννης Μεταξάς, ο Γεώργιος και ο Ανδρέας Παπανδρέου, η Μελίνα Μερκούρη και πολλοί άλλοι.  Η ταινία είναι σκηνοθετημένη από τον Θεοδόση Θεοδοσόπουλο. Η μουσική είναι του Γιώργου Γιαννουλάτου με βασική ερμηνεύτρια την Άλκηστις Πρωτοψάλτη.

«Το κέρατό τους το βερνικωμένο! Ακούς εκεί! Μα ούτε παιδιά να μην σας αφήνουν να κάνετε! Το κέρατό τους!» Η κυρία Αγγέλα είναι 80 χρόνων και πολύ θυμωμένη. Μεγάλωσε τρία παιδιά και έχει κάμποσα εγγόνια, αλλά κανένα δισέγγονο.

Οπως οι περισσότεροι της γενιάς μου, άνεργοι κι ανασφάλιστοι, οι 30άρηδες απόγονοι της κυρίας Αγγέλας δεν μπορούν να αποκτήσουν απογόνους. Το «σπίτι» όπου η γιαγιά μου σερβίρει καφέ είναι κυριολεκτικά δίπλα στο κύμα κι έχει απεριόριστη θέα στο λιμάνι του Περάματος.

Η κυρία Αγγέλα ζει σε ένα τροχόσπιτο μαζί με τον γιο της τον Μανώλη που εργάζεται στον Δήμο Πειραιά. «Μόνιμος όμως είναι, ε» – αυτή τη φράση πρέπει να μου την έχει πει τουλάχιστον 10 φορές σε μία ώρα.

«Ούτε που κατάλαβα για πότε βρέθηκα στο δρόμο…»
Νεόπτωχοι έχουν βρει καταφύγιο στις σπηλιές στο λόφο του Φιλοπάππου, στήνοντας εκεί το «σπιτικό» τους ανάμεσα σε αδέσποτα σκυλιά και ποντίκια. Οι ένοικοι των σπηλιών γνωρίζονται μεταξύ τους και συχνά μαζεύονται τα βράδια γύρω από μικρές φωτιές για να πουν μια κουβέντα και να κάνουν τράκα ένα τσιγάρο. Μεταξύ των κατοίκων στα νταμάρια του Φιλοπάππου και ο Ματθαίος Μονσελάς, ο οποίος το 1994 σκότωσε την οδοντίατρο Γιόλα Βαγενά, σε μια σπάνια για τα εγκληματολογικά χρονικά ανθρωποκτονία με συναίνεση. «Ούτε που κατάλαβα για πότε βρέθηκα στο δρόμο. Δεν είμαστε ούτε ναρκομανείς, ούτε ψυχοπαθείς. Μακροχρόνια άνεργοι είμαστε που πλέον με την κρίση δεν έχουμε ελπίδα να βρούμε δουλειά», λέει. Εκεί βρήκε καταφύγιο και ένα ζευγάρι, ο κ. Δημήτρης και η κα Μαρίνα παίρνοντας μαζί τους από το «κανονικό» σπίτι στο οποίο έμεναν μόνο ένα μπρίκι για να κάνουν καφέ, κουβέρτες και λίγα ρούχα. Λίγο πιο πέρα μια 60χρονη με το σκυλάκι της και όχι πολύ μακριά από εκεί, αλλά χωρίς να βρίσκεται μέσα στις σπηλιές, ένας άλλος άστεγος, ο κ. Λουκάς. Είχε δικό του μαγαζί αλλά ήταν κι αυτός ένα από τα θύματα της κρίσης.
Πηγή: www.lifo.gr

Έξω οι μαυραγορίτες από τις γειτονιές μας.
«Εκμεταλλέυομαι την ανάγκη σου» ο μαυραγορίτης της γειτονίας σου.
Για την  περίοδο 40-44 λίγο πολύ όλοι ξέρουμε. Αυτό που έντεχνα όμως αποκρύπτεται είναι η προσπάθεια από μεριάς κράτους να διαγράψει από τη συλλογική μνήμη το γεγονός ότι εκτός από τους ναζί και την κυβέρνηση των ανδρείκελων που σχηματίστηκε υπήρξε και άλλη μια κατηγορία ντόπιων καιροσκόπων, κερδοσκόπων που προσπάθησαν να αρπάξουν την ευκαιρία και να μεγαλώσουν τις περιουσίες τους.

Στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη το χειμώνα του 41-42 ξεσπάει ο μεγάλος λιμός. Οι νεκροί στους δρόμους γίνονται ένα συνηθισμένο φαινόμενο, κάπου εκεί στο σημείο μηδέν της επιβίωσης κάνουν έντονη την εμφάνιση τους οι μαυραγορίτες, τομάρια της αστικής τάξης. Εκμεταλλευόμενοι την πείνα και την εξαθλίωση απέκτησαν τεράστιες περιουσίες αγοράζοντας κινητά αντικείμενα αξίας (κοσμήματα,χρυσαφικά….) ως και ακίνητα (κατοικίες, οικόπεδα …) στο 15%-25% της πραγματικής αξίας.

Σήμερα διανύοντας την καπιταλιστική κρίση του σάπιου συστήματος οι ίδιοι επανεμφανίζονται, νομιμοποιημένοι πλέον ως καταστήματα αγοράς χρυσού, για να εκμεταλλευτούν για άλλη μια φορά την εξαθλίωση και την ελπίδα. Στην Ελλάδα αριθμούν πάνω από 3.000 καταστήματα εκμετάλλευσης  και συγκεκριμένα στην πόλη της Πρέβεζας 9 ως τώρα. Πρωταρχικό ρόλο παίζει το ίδιο το εμετικό κράτος  με τις νέες διατάξεις περί «ανοίγματος» κλειστών επαγγελμάτων ευνοώντας και νομιμοποιώντας την  πρακτική αυτή της εκμετάλλευσης της απόγνωσης των πολιτών, αφού για την αδειοδότηση των μαυραγοριτών είναι υπεύθυνο το τοπικό αστυνομικό τμήμα σύμφωνα με την  διάταξη 1023/2/42.

Συγκεκριμένα, τα καταστήματα αυτά αγοράζουν το 40% έως και 15% της πραγματικής αξίας των αντικειμένων. Έπειτα, με αντάλλαγμα χρηματικά μπόνους τα στέλνουν σε χυτήρια κι αφού μετατραπούν σε ράβδους χρυσού καταλήγουν μέσω offshore εταιριών σε πολυεθνικές της Γερμανίας και της Ιταλίας με οριστικό προορισμό τα θησαυροφυλάκια της Ελβετίας. Ο καταναλωτισμός των εορτών δεν είναι βιοποριστική ανάγκη σου ώστε να ξεπουληθείς στους νόμιμους ληστές. Ας στραφούμε στο δρόμο της αλληλοβοήθειας.

ΕΞΩ ΤΑ ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΙΚΑ ΕΝΕΧΥΡΟΔΑΝΕΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ ΧΡΥΣΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ
ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ  ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ
ΜΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΑ
ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ
<<ΛΗΣΤΕΣ ΑΛΗΤΕΣ ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΕΣ >
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28/12/2012

ΩΡΑ 18:00 ΣΤΟ ΡΟΛΟΪ (Αγ.Χαράλαμπος)

ΠΗΓΗ Indymedia

Δυστυχώς πολλοί συνάνθρωποι μας καταφεύγουν σ αυτές τις ύαινες και για να καλύψουν ανάγκες διατροφής, ή χρέη σε λογαριασμούς,  κι αναγκάζονται να δώσουν ακόμα και χρυσά δόντια ή βέρες σε πολύ χαμηλές τιμές.   
Υπενθυμίζω δυο πράγματα: 
1. Το ΕΑΜ τιμωρούσε παραδειγματικά τέτοια παράσιτα, που τις πιο πολλές φορές ήταν και συνεργάτες των κατακτητών. 
2. Η προσφυγή στο δανεισμό ΔΕΝ είναι λύση. Γιατί μοιραία τα ελάχιστα που θα σου δώσουν, δεν θα κρατήσουν παρά μόνο λίγες μέρες. Και μετά; Τι θα πουλήσεις; Η επανάσταση και η αντίσταση αντίθετα, ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ και μάλιστα οριστική.

πηγή: tsak-giorgis.blogspot.gr

– Τα επίπεδα του μονοξειδίου του άνθρακα και τα αιωρούμενα σωματίδια, σε ορισμένες περιοχές τριπλασιάστηκαν
– Το φαινόμενο έχει να παρατηρηθεί από τη δεκαετία του ΄70
– H αύξηση της τιμής του πετρελαίου και του φυσικού αερίου οδήγησε πολλούς κατοίκους να χρησιμοποιούν για θέρμανση τζάκια και ξυλόσομπες.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Φυσικής της Ατμόσφαιρας και ακαδημαϊκό, Χρήστο Ζερεφό η αιθαλομίχλη αυξήθηκε από απρογραμμάτιστη και αναγκαία καύση πάσης φύσεως ξύλινων και άλλων προϊόντων για να ζεσταθούν οι κάτοικοι της Ελλάδας. Η τιμή του πετρελαίου αυξήθηκε κατά 30% και όλοι στράφηκαν σε φθηνές λύσεις, χωρίς όμως προδιαγραφές. Το αποτέλεσμα ήταν οι άνθρωποι, υπό τις κατάλληλες καιρικές συνθήκες, να κινδυνεύουν να εκτεθούν σε επικίνδυνους ρύπους, πολλοί εκ των οποίων έχουν κατηγορηθεί ως καρκινογόνοι.

Τέλος στη ζωή του με μια αυτοσχέδια αγχόνη έβαλε μέσα στο κελί του στα κρατητήρια του αστυνομικού τμήματος Κέρκυρας ένας 38χρονος Τούρκος κρατούμενος για τον οποίο βρισκόταν σε εξέλιξη η διαδικασία απέλασης βάσει διεθνών ενταλμάτων σύλληψης.

Οι αστυνομικοί του τμήματος τον βρήκαν το μεσημέρι απαγχονισμένο μέσα στο κελί και ο ιατροδικαστής που κλήθηκε διαπίστωσε απλώς τον θάνατό του. Άνδρες του τμήματος Εγκληματολογικών Ερευνών έκαναν έρευνα και προσπαθούν να εξακριβώσουν τις συνθήκες θανάτου του 38χρονου, ενώ διενεργείται έρευνα για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν ευθύνες αστυνομικών.

 

Πηγή: flashnews.gr

Η Στοχευμένη απόλυση της Σύλβιας Κοιλάκου από την τεχνική εταιρία C&M Engineering Α.Ε. ανακλήθηκε σήμερα, μετά από το κύμα διαμαρτυρίας που ξέσπασε και τις κινητοποιήσεις που σχεδιάζονταν. Η αλληλεγγύη και ο αγώνας φέρνει αποτελέσματα, «στριμώχνει» τους εργοδότες, ξεσκεπάζει την ασυδοσία και εργοδοτική αυθαιρεσία.

Το Νέο Αριστερό Ρεύμα κατήγγειλλει αμέσως την εκδικητική και στοχευμένη απόλυση της Σύλβιας Κοιλάκου, χρόνια προέδρου του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών  και μέχρι πρόσφατα μέλους του Δ.Σ. του  Εργατικού Κέντρου Αθήνας (ΕΚΑ), από την εταιρεία C&M Engineering Α.Ε.

Την Παρασκευή 21 Δεκέμβρη, κλείνοντας για τις γιορτές, η διοίκηση της εταιρίας C&M έκανε ένα «χριστουγεννιάτικο δώρο» στη γνωστή συνδικαλίστρια μηχανικό Σύλβια Κοιλάκου: Της ανακοίνωσε την απόλυσή της…

Οι εργοδότες, με το νομικό οπλοστάσιο των μνημονίων και όλα τα αντεργατικά μέτρα που θέσπισαν οι κυβερνήσεις μαζί με την τρόικα της ΕΕ και του ΔΝΤ ξεσαλώνουν. Το κεφάλαιο και η εργοδοσία χρησιμοποιεί την κρίση και την αντεργατική επίθεση και για να «ξεμπερδεύει» με τον συνδικαλισμό, «ξεκαθαρίζοντας» τις πιο ενοχλητικές φωνές και τους πρωτοπόρους αγωνιστές στους χώρους δουλειάς. Η συγκεκριμένη εταιρεία C&M Engineering Α.Ε. έχει και μεγάλες δουλειές και είναι κερδοφόρα μεσούσης της κρίσης.

 πηγή: narnet.gr

Με απειλές και αιχμές κατά του ΣΥΡΙΖΑ απαντά ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, στην προσπάθεια του δημοτικού συνδυασμού του Πειραιά «Το λιμάνι της αγωνίας» να αξιοποιήσει τον παλιό θερινό κινηματογράφο «Φαντάζιο», μετατρέποντας τον σε πολιτιστικό κέντρο και να μην επιτρέψει να οικοδομηθεί από τη Μητρόπολη. Η Μητρόπολη διεκδικεί την ιδιοκτησία του κινηματογράφου, κάτι όμως που αμφισβητεί ο συνδυασμός, επισημαίνοντας ότι οι νόμιμοι τίτλοι τους οποίους επικαλείται ο Μητροπολίτης, ώστε να εκδώσει οικοδομική άδεια στο οικόπεδο του κινηματογράφου, δεν υπάρχουν σε κανένα αρχείο.    «Μετά από συστηματική έρευνά μας διαπιστώσαμε ότι οι νόμιμοι τίτλοι τους οποίους επικαλεστήκατε για την έκδοση οικοδομικής άδειας στο οικόπεδο του πρώην κινηματογράφου δεν υπήρχαν σε καμία αρμόδια αρχή ή δημόσια αρχείο», σημειώνει το «Λιμάνι της Αγωνίας». Στη συνέχεια στην ανακοίνωση επισημαίνεται, ότι ούτε σε συνάντηση με εκπροσώπους της Πειραϊκής Εκκλησίας παρουσιάστηκε κάποιος τέτοιος τίτλος. Επισημαίνεται επίσης ότι ο κινηματογράφος «Φαντάζιο» έχει χαρακτηριστεί δύο φορές διατηρητέο μνημείο από την πολιτεία «και η κρίση αυτή επικυρώθηκε και από το ΣτΕ, που ομοίως αποφάνθηκε επί των προσφυγών σας.»

Δελτίο Τύπου του Πειραϊκού Δημοτικού Δικτύου «Το Λιμάνι της Αγωνίας» : Φιλάνθρωπες Συμμορίες

 

H «Χρυσή Αυγή» αφού ψήφισε μαζί με τους εντεταλμένους του Μνημονίου το κουκούλωμα της Λίστας Λαγκάρντ στη Βουλή μόλις προχθές, αφού μέσα στην εβδομάδα που πέρασε έδειρε έναν βουλευτή και αρκετούς μετανάστες, φόρεσε στην πόλη μας την προβιά του φιλάνθρωπου και ανέβηκε στο πρόπυλο του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά παριστάνοντας ότι μοιράζει τρόφιμα στους φτωχούς Έλληνες.
Αυτό μας φέρνει στο νου εικόνες από άλλες κοινωνίες στις οποίες ενδημεί η φτώχια: Μαφιόζοι στη Σικελία, μεγαλέμποροι κοκαΐνης στο Μεξικό και τη Βραζιλία, εγκληματίες ολιγαρχικοί στη Ρωσία, μοιράζουν επιδεικτικά τις Κυριακές και τις γιορτές, χαρτονομίσματα και μικρά δωράκια στο «φτωχό λαό» νομίζοντας ότι έτσι ξεπλένουν τα χέρια τους από το αίμα.