ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ

Τάκης Γιαννόπουλος

Στις 3/1 ο ακροδεξιός «δημοσιογράφος» Σ. Χίος με πρωτοσέλιδο δημοσίευμα στο ΜΑΚΕΛΕΙΟ ανακοίνωνε την πρόθεση συνεργασίας του με τον Κασιδιάρη και το κόμμα «Έλληνες για την Πατρίδα» (ΕγτΠ). Μάλιστα έθετε σε δημόσια διαβούλευση το ζήτημα, ζητώντας από το κοινό της «εφημερίδας» ΜΑΚΕΛΕΙΟ να αποφανθεί αν είναι υπέρ ή κατά της συγκεκριμένης συνεργασίας.


Μια ομάδα «εισβολέων» περιμένει υπομονετικά στην ουρά για λίγο φαγητό, στη σιδερόφραχτη μεθόριο Πολωνίας- Λευκορωσίας Leonid Shcheglov/BelTA pool photo via AP

 

Γιώργος Τσιάρας

Μία μπόχα πλανιέται ξανά πάνω από την Ευρώπη· η μπόχα του ξενοφοβικού εθνικισμού και των δίδυμων αδελφών του, του μιλιταρισμού και του φασισμού. Και η δυσωδία αυτή, που μάλιστα πλασάρεται ως το απαύγασμα του ευρωπαϊκού και χριστιανικού, αλίμονο, «πολιτισμού» μας, αυτή τη φορά κατεβαίνει από το Βορρά – από την Πολωνία και τα σύνορά της με τη Λευκορωσία, όπου χιλιάδες πρόσφυγες από τη Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν αργοπεθαίνουν παγιδευμένοι εδώ και αρκετές εβδομάδες: αθώοι άνθρωποι που γλίτωσαν από τους πολυετείς πολέμους και τις κακουχίες για να καταντήσουν αναλώσιμα πιόνια σε ένα εξαιρετικά επικίνδυνο ψυχροπολεμικό παιχνίδι ισχύος.


Γιώργος Τσιάρας

Η πολωνική Ημέρα της Ανεξαρτησίας ήταν η τέλεια αφορμή για τους δεκάδες χιλιάδες ακροδεξιούς της χώρας να ξεχυθούν παρά τις απαγορεύσεις στους δρόμους και να βρίσουν Ρωσία, Ε.Ε. και πρόσφυγες. ● Η ανθρωπιστική κρίση στα σύνορα με τη Λευκορωσία… ενώνει Δεξιά και Ακροδεξιά, με κοινή συνισταμένη την ξενοφοβία.


του Θανάση Κούρκουλα

Δεν πρόλαβε να περάσει ένας χρόνος από την καταδικαστική απόφαση του Εφετείου για την ναζιστική Χρυσή Αυγή και οι φασίστες βγήκαν ξανά παγανιά σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Όχι για να χτυπήσουν μέσα στη νύχτα και να ξανακρυφτούν στις τρύπες τους αλλά δημόσια στο φως της ημέρας. Μάλιστα αυτή τη φορά οι φασιστικές επιθέσεις – σε αντίθεση με τη μεθοδολογία 2010 – 2012 που οργάνωναν ρατσιστικά πογκρόμ αντλώντας «νομιμοποίηση» από ένα διάχυτο ξενοφοβικό ακροατήριο – επικεντρώθηκαν σε οργανώσεις της αριστεράς και στο οργανωμένο αντιφασιστικό κίνημα (ΚΝΕ, ΕΑΑΚ, ΚΕΕΡΦΑ). Πρόκειται για σοβαρή πρόκληση που δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς την ανοχή και την προστασία των αστυνομικών δυνάμεων και της ίδιας της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Μιας κυβέρνησης που όχι μόνο τους στρώνει το έδαφος με τις ρατσιστικές και κατασταλτικές της πολιτικές αλλά – σε πείσμα όσων την θεωρούσαν τμήμα του «τείχους της Δημοκρατίας» – εμφανίζεται μετά από μαχαιρώματα μελών αριστερών οργανώσεων να ξαναλανσάρει ξεδιάντροπα την ξαναζεσταμένη σούπα των «δύο άκρων».


Στις 11 Ιουλίου του 1995 οι σερβικές δυνάμεις, υπό τη διοίκηση του στρατηγού Ράτκο Μλάντιτς, κατέλαβαν τη Σρεμπρένιτσα, η οποία βρισκόταν υπό την προστασία των ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ. Στην πόλη αυτή της Ανατολικής Βοσνίας συντελέστηκε η μεγαλύτερη σφαγή που γνώρισε η ήπειρός μας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.


Αστυνομικοί του Ισραήλ περιφρουρούν την Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ

Την διεξαγωγή αμφιλεγόμενης πορείας ακροδεξιών ενέκρινε η ισραηλινή κυβέρνηση


Υπερεθνικιστές Εβραίοι έχουν επιδοθεί σε ασχήμιες εις βάρος Αράβων σε πολλές πόλεις του Ισραήλ. Άφαντη σε πολλές περιπτώσεις η ισραηλινή αστυνομία μπροστά σε περιστατικά όπου ακραίες ομάδες καίνε, λεηλατούν και χτυπούν πυροδοτώντας μια άνευ προηγουμένου έκρηξη βίας. Οι σκληρές σκηνές που διαδραματίστηκαν ανάγκασαν τον Ισραηλινό πρόεδρο να παρέμβει ζητώντας να σταματήσει αυτός ο «εμφύλιος πόλεμος χωρίς λόγο».


του Μάριου Αυγουστάτου

Επιζώντες της γενοκτονίας της Σρεµπρένιτσα θα µηνύσουν µέλη της καταδικασµένης ναζιστικής εγκληµατικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, µαζί µε τους υπόλοιπους Έλληνες εθελοντές που συµµετείχαν στο µαζικό έγκληµα εθνοκάθαρσης κατά των Βοσνίων το 1995 στη βοσνιακή πόλη Σρεµπρένιτσα. Κατά τη διάρκεια του πολέµου στη Βοσνία, νεοναζί χρυσαυγίτες ήταν µεταξύ των Ελλήνων εθελοντών που πολέµησαν µαζί µε τον στρατό των Σέρβων εθνικιστών και κάποιοι ήταν παρόντες (και… ενεργοί) στη Σρεµπρένιτσα την περίοδο της σφαγής των Βόσνιων Μουσουλµάνων. Αλλά ας πάρουµε τα πράγµατα από την αρχή…


Ρόζα Βασιλάκη, Γιώργος Σουβλής και Τρύφωνας Λεμοντζόγλου

 

Η μελέτη της ομάδας Dissensus για τη διείσδυση και τις μεταμορφώσεις του ακροδεξιού τρόπου σκέψης μετά τη δίκη της Χρυσής Αυγής. Τα πρώτα συμπεράσματα της μελέτης «Η κανονικοποίηση του ακροδεξιού λόγου στην Ελλάδα: φύλο, ΜΜΕ, Ενοπλες Δυνάμεις, Εκκλησία»


Του Βαγγέλη Λιγάση

Η χούντα των συνταγµαταρχών 1967-74


Για την ερµηνεία της 7ετούς δικτατορίας στην Ελλάδα (1967-1974), υπάρχει στην Αριστερά (τουλάχιστον αυτή που δεν εµφορείται από συνωµοσιολογικές αντιλήψεις), µια ευρέως διαδεδοµένη εκδοχή: Η πολιτική κρίση που ξεκίνησε µε αφορµή την διαφωνία Βασιλιά – Παπανδρέου για τον έλεγχο του Στρατού, η είσοδος των µαζών στην πολιτική σκηνή µε τα «Ιουλιανά» (70 ηµέρες διαδηλώσεων και de facto πολιτικής απεργίας), η παράτασή της καθώς οι κυβερνήσεις των «αποστατών» (της Ε.Κ.) διαδέχονταν η µία την άλλη, έκαναν αναγκαίο το στρατιωτικό πραξικόπηµα, ως µέσο ανάσχεσης της περαιτέρω ριζοσπαστικοποίησης των εργαζόµενων µαζών και της εξασφάλισης της ασύδοτης κερδοσκοπίας του µεγάλου κεφαλαίου σε βάρος της εργασίας χωρίς «ενοχλητικές» διαδικασίες όπως εκλογές, συνδικάτα κ.λπ.