ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ

Picture3

Η ευκολία του να είσαι κουβαρντάς, δίνοντας μισθούς πείνας

 

Έρανο για το στρατό μαζί με άλλους “εύπορους”, προτίθεται να ξεκινήσει ιδιοκτήτης ξενοδοχείων, ο οποίος παλιότερα έχει καταγγελθεί από σωματεία για τους μισθούς πείνας που δίνει στους εργαζομένους του.

Ο λόγος για τον Ανδρέα Ανδρεάδη, ιδιοκτήτη του Sani Resort στη Χαλκιδική, αλλά και μερικών ακόμα ξενοδοχείων σε Κω, Ρόδο και Κέρκυρα, ενώ ήταν και πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (Σ.Ε.Τ.Ε.)

Όπως μαθαίνουμε από καταγγελία του Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων και Σερβιτόρων της Κω από το 2017, οι τακτικές που ακολουθούνται στις επιχειρήσεις Ανδρεάδη, είναι αυτές:

Οι περισσότεροι εργαζόμενοι στις ξενοδοχειακές μονάδες ιδιοκτησίας της πληρώνονται με μισθούς πείνας, ο κύριος όγκος των εργαζομένων είναι μαθητές που πληρώνονται με 300 € στην καλύτερη των περιπτώσεων και φυσικά οι συνδικαλιστικές ελευθερίες και δικαιώματα των εργαζομένων σταματάνε στην πόρτα των ξενοδοχείων της, αφού ο αυταρχισμός και η εργοδοτική τρομοκρατία κυριαρχούν.

Γνωστό είχε γίνει επίσης το όνομα του Ανδρέα Ανδρεάδη, όταν το 2012 καλωσόριζε την υπογραφή μειώσεων σε μισθούς κατά 15%, σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην αποκαλούμενη “βαριά βιομηχανία” της χώρας, δηλαδή τον τουρισμό.

Όπως επεσήμαινε στην ανακοίνωσή του το Σωματείο:

Θυμίζουμε επίσης ότι ο Ανδρεάδης πρόεδρος του ΣΕΤΕ είναι από τους κοινωνικούς εταίρους, που ως γνήσιοι εκπρόσωποι του κεφαλαίου φρόντιζαν στα τραπέζια του διάλογου που συνδιαλεγόταν με κυβέρνηση και με την ξεπουλημένη ηγεσία της ΓΣΕΕ ,να μοιράζει ραβασάκια για την μείωση των μισθών στα σημερινά εξευτελιστικά ποσά .

Σαν άνθρωπος της πραγματικής οικονομίας λοιπόν, δεν είναι παράξενο που ο Ανδρέας Ανδρεάδης θέλει να κάνει έρανο για την άμυνα της χώρας. Άλλωστε τι θα τα κάνει τόσα λεφτά που έχει; Στους εργαζόμενους θα τα δώσει;

Όπως αναφέρει με ανάρτησή του στο twitter:

Andreas Andreadis@AAAndreadis

Τώρα η κατάλληλη στιγμή: Προσπάθεια συγκέντρωσης εντός του έτους 1 δις € για ενίσχυση των ενόπλων μας δυνάμεων από όλους τους εύπορους Έλληνες πατριώτες & ιδρύματα στην χώρα & στο εξωτερικό. Θα συμμετάσχουμε πολλοί, αρκεί να υπάρξει υπερκομματική συννενόηση με σχέδιο & διαφάνεια

 Την ιδέα βρήκε εξαιρετική και ο γνωστός σε όλους μας Νίκος Χατζηνικολάου:

Andreas Andreadis@AAAndreadis

Τώρα η κατάλληλη στιγμή: Προσπάθεια συγκέντρωσης εντός του έτους 1 δις € για ενίσχυση των ενόπλων μας δυνάμεων από όλους τους εύπορους Έλληνες πατριώτες & ιδρύματα στην χώρα & στο εξωτερικό. Θα συμμετάσχουμε πολλοί, αρκεί να υπάρξει υπερκομματική συννενόηση με σχέδιο & διαφάνεια

Nikos Chatzinikolaou@NChatzinikolaou

Εξαιρετική ιδέα! Μακάρι να υιοθετήσουν και άλλοι την ιδέα αυτή και να στηρίξουν την υλοποίηση της!

Picture20

Να γλιτώσει το παιδί (από τις… «μαντινάδες»)

Σκέψεις από την παρουσίαση του προγράμματος «Προσφυγο-ποίηση» στην Κρήτη

«Στο 4χ4 θα βάλω δυναμίτη,

να το γεμίσω Αλβανούς, να καθαρίσει η Κρήτη».

Τη μαντινάδα μου την είπε μια κυρία, νηπιαγωγός, στη συζήτηση που οργανώσαμε στο Ρέθυμνο με αφορμή την παρουσίαση του εκπαιδευτικού προγράμματος «Προσφυγο-ποίηση».  Σοκαρισμένη εκείνη, όχι από την αθλιότητα του στίχου. Κυρίως από την αθωότητα του 5χρονου μαθητή της που την ξεστόμιζε και μάλιστα μέσα σε μια τάξη που είχε και παιδάκια Αλβανών μεταναστών. Σε νηπιαγωγείο της Κρήτης. Σε νηπιαγωγείο όχι σε Γυμνάσιο ή σε Λύκειο.

– Μα εγώ βλέπω πως με τα παιδάκια των Αλβανών είσαι φίλος και παίζετε μαζί στο διάλειμμα. Αυτούς θέλεις να σκοτώσεις; – Όχι αυτούς. Τους Αλβανούς γενικά.

«Και ένα παιδί να αλλάξει γνώμη, και ένα παιδί να μάθει τί σημαίνει προσφυγιά θα είναι κέρδος», μου είπε ο δημιουργός της «Προσφυγο-ποίησης» Αντώνης Κουντούρης, καθηγητής σε ελληνικό σχολείο του Βούπερταλ, εκεί που φοιτούν τα παιδιά και τα εγγόνια των δικών μας μεταναστών. «Κάθε παιδί που αναρωτιέται τί μπορεί να συμβολίζει ένα σκίτσο, είναι μια μικρή νίκη», μου είπε ο βραβευμένος γελοιογράφος Μιχάλης Κουντούρης, που έχει εικονογραφήσει το πρόγραμμα και το σχετικό βιβλίο.

Ο Αντώνης και ο Μιχάλης, αδέρφια από τη Ρόδο, ένωσαν τις δυνάμεις τους και μιλούν με τη δουλειά τους μέσα στη σχολική τάξη για όσα όλοι οι υπόλοιποι «ιθύνοντες» μιλούν συνεχώς στις τηλεοράσεις και στα ραδιόφωνα.  Προτείνουν στους εκπαιδευτικούς ένα υλικό που μπορούν να αξιοποιήσουν για να αντιστρέψουν το ψέμα με το οποίο ποτίζονται καθημερινά τα παιδιά μας. Το ψέμα που ειδικά για την Κρήτη, είναι εύκολο πια να το εντοπίσουμε, και μετέφερα κι εγώ στην εκδήλωση όσα σας έγραφα και εδώ στη Μεσόγειο πριν λίγες μέρες.

Με όχημα τη γελοιογραφία αλλά και την ποίηση, με τα γραπτά σπουδαίων λογοτεχνών και στιχουργών το βιβλίο «Προσφυγο-ποίηση» δίνει αφορμές για συζήτηση μέσα στην τάξη, με την ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει.  Και με ειδικό συνοδευτικό οδηγό για τον κάθε εκπαιδευτικό ώστε να αξιοποιήσει στο έπακρο το υλικό που έχει στα χέρια του.

Picture19

Να το αναζητήσετε, ειδικά αν έρχεστε σε επαφή με παιδιά. Να το διδάξετε και να το διαδώσετε για να το διδάξουν κι άλλοι. Και στα σχολεία και στα σπίτια. Γιατί αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα. Όχι μόνο το προσφυγάκι με το σωσίβιο. Και το δικό μας με τη μαντινάδα. Picture18     Χθες, ημέρα της γυναίκας, το πρόγραμμα παρουσιάστηκε και στο Ηράκλειο, με τη συνδρομή του Κοινωνικού Ιατρείου/Φαρμακείου. Μεταξύ άλλων προβλήθηκε και το παρακάτω βίντεο. Γυναίκες καθηγήτριες από σχολείο της Άμφισσας συντονίζουν κορίτσια, μαθήτριές τους και διαβάζουν μπροστά στην κάμερα το ποίημα μιας γυναίκας μετανάστριας, με τίτλο «Πατρίδα». Το ποίημα μιλά ειδικά για το πως βιώνουν οι γυναίκες την προσφυγιά. Ήταν ό,τι πιο σημαντικό ακούστηκε χθες στην πόλη.  Ο,τι πιο ταιριαστό με τη χθεσινή… «γιορτή».  

«Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του, εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία τρέχεις προς τα σύνορα μόνο όταν βλέπεις ολόκληρη την πόλη να τρέχει κι εκείνη οι γείτονές σου τρέχουν πιο γρήγορα από σένα με την ανάσα ματωμένη στο λαιμό τους το αγόρι που ήταν συμμαθητής σου που σε φιλούσε μεθυστικά πίσω από το παλιό εργοστάσιο τσίγκου κρατά ένα όπλο μεγαλύτερο από το σώμα του

αφήνεις την πατρίδα μόνο όταν η πατρίδα δε σε αφήνει να μείνεις. κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγά φωτιά κάτω απ΄ τα πόδια σου ζεστό αίμα στην κοιλιά σου δεν είναι κάτι που φαντάστηκες ποτέ ότι θα έκανες μέχρι που η λεπίδα χαράζει απειλές στο λαιμό σου και ακόμα και τότε ψέλνεις τον εθνικό ύμνο ανάμεσα στα δόντια σου και σκίζεις το διαβατήριό σου σε τουαλέτες αεροδρομίων κλαίγοντας καθώς κάθε μπουκιά χαρτιού δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να γυρίσεις.

πρέπει να καταλάβεις ότι κανένας δε βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα εκτός αν το νερό είναι πιο ασφαλές από την ξηρά κανένας δεν καίει τις παλάμες του κάτω από τρένα, ανάμεσα από βαγόνια κανένας δεν περνά μέρες και νύχτες στο στομάχι ενός φορτηγού τρώγοντας εφημερίδες εκτός αν τα χιλιόμετρα που ταξιδεύει σημαίνουν κάτι παραπάνω από ένα ταξίδι. κανένας δε σέρνεται κάτω από φράχτες

κανένας δε θέλει να τον δέρνουν να τον λυπούνται κανένας δε διαλέγει τα στρατόπεδα προσφύγων ή τον πλήρη σωματικό έλεγχο σε σημεία όπου το σώμα σου πονούσε ή τη φυλακή, επειδή η φυλακή είναι ασφαλέστερη από μια πόλη που φλέγεται και ένας δεσμοφύλακας το βράδυ είναι προτιμότερα από ένα φορτηγό γεμάτο άντρες που μοιάζουν με τον πατέρα σου

κανένας δε θα το μπορούσε κανένας δε θα το άντεχε κανένα δέρμα δε θα ήταν αρκετά σκληρό για να ακούσει τα: γυρίστε στην πατρίδα σας μαύροι πρόσφυγες βρωμομετανάστες ζητιάνοι ασύλου που ρουφάτε τη χώρα μας αράπηδες με τα χέρια απλωμένα μυρίζετε περίεργα απολίτιστοι κάνατε λίμπα τη χώρα σας και τώρα θέλετε να κάνετε και τη δική μας πώς δε δίνουμε σημασία στα λόγια στα άγρια βλέμματα ίσως επειδή τα χτυπήματα είναι πιο απαλά από το ξερίζωμα ενός χεριού ή ποδιού ή τα λόγια είναι πιο τρυφερά από δεκατέσσερις άντρες ανάμεσα στα πόδια σου ή οι προσβολές είναι πιο εύκολο να καταπιείς από τα χαλίκια από τα κόκαλα από το κομματιασμένο κορμάκι του παιδιού σου.

θέλω να γυρίσω στην πατρίδα, αλλά η πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία πατρίδα είναι η κάνη ενός όπλου και κανένας δε θα άφηνε την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγούσε μέχρι τις ακτές εκτός αν η πατρίδα σού έλεγε να τρέξεις πιο γρήγορα να αφήσεις πίσω τα ρούχα σου να συρθείς στην έρημο να κολυμπήσεις ωκεανούς να πνιγείς να σωθείς να πεινάσεις να εκλιπαρήσεις να ξεχάσεις την υπερηφάνεια η επιβίωσή σου είναι πιο σημαντική.

κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα είναι μια ιδρωμένη φωνή στο αυτή σου που λέει φύγε, τρέξε μακριά μου τώρα δεν ξέρω τι έχω γίνει αλλά ξέρω ότι οπουδήποτε αλλού θα είσαι πιο ασφαλής απ΄ ό,τι εδώ»

Πηγή:http://mesogios.gr

1Δεξιά: Ο εισηγητής του σεμιναρίου, συγγραφέας και δημοσιο­γράφος Κώστας Δούκας Η ελληνική γλώσσα έχει «μαθηματική δομή», είναι «σωστική» και «πληροφορική», ενώ όλες οι άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, όπως μάθαμε, είναι «απλά σκευάσματα»

Το ξέρατε ότι η Ιαπωνία, που προφέρεται Νιχόν στα ιαπωνικά, προέρχεται από το ομηρικό ρήμα νήχω, που σημαίνει κολυμπώ, από το οποίο προέρχεται και η λέξη νήσοςΦυσικά, η Ιαπωνία-Νιχόν είναι νήσος. ΤυχαίοΔεν νομίζω.

Screenshot_2

Γελοίοι λοιπόν, λέτσοι, ανύπαρκτοι. Όσοι τολμήσαμε να πούμε τα αυτονόητα, ότι εκεί στο συλλαλητήριο μύριζε φορμόλη εθνικιστική. Και ανθέλληνες σίγουρα θα είμαστε και άλλα βαριά που δε γράφονται θα μας σούρετε.

Picture1

Του Σπύρου Κακουριώτη.

 «Εμείς οι Έλληνες δεν είμαστε ρατσιστές, είναι στο DNA μας»… Αυτή η μικρή φράση, που μπορεί κανείς να ακούσει σε δεκάδες καθημερινές συνομιλίες, συνήθως ως κατακλείδα κάποιου παθιασμένου μονόλογου που κατακεραυνώνει, κατά περίπτωση, τους Αλβανούς, τους μουσουλμάνους, τους εβραίους κ.ά., αποτελεί μια απάντηση στο γιατί, και κυρίως στο πώς, ένα ναζιστικό γκρουπούσκουλο κατόρθωσε, με σχετική ευκολία, να αναδειχθεί σε κοινοβουλευτικό κόμμα, αντιπροσωπεύοντας ένα διόλου ευκαταφρόνητο κομμάτι της κοινωνίας μας.

Η φυσικοποίηση της διαφοράς («είναι στο DNA μας…») αποτελεί μια από τις ιδέες που συνοδεύουν τη νεωτερικότητα ήδη από τα πρώτα της σκιρτήματά της. Μαζί με την ανάπτυξη των επιστημών, ιδιαίτερα της ιατρικής, διαδραμάτισε κυρίαρχο ρόλο στη συγκρότηση των αντιλήψεων των Ευρωπαίων για την ανωτερότητα της Δύσης, για τον «εκπολιτιστικό» ρόλο της αποικιοκρατίας, για την πατριαρχική κυριαρχία πάνω στις γυναίκες και τα παιδιά.

Η αντίληψη ότι οι άνθρωποι χωρίζονται σε φυλές με διακριτά εξωτερικά γνωρίσματα, ότι τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά προσδιορίζονται φυλετικά και κληρονομούνται, οι φυλετικές θεωρίες δηλαδή, μαζί με τον δαρβινικής προέλευσης πολιτισμικό εξελικτισμό, αλλά και την ευγονική, τις ποικίλες πρακτικές «βελτίωσης» ή διατήρησης της φυλετική «υγείας», κατά τον 19ο και το πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα αποίκισαν το φαντασιακό των Ευρωπαίων (αλλά συχνά και των αποικιοκρατούμενων) σε βαθμό που σήμερα μας φαίνεται αδιανόητος.

Μόνο η ακραία εφαρμογή των θεωριών αυτών μέσα από το πολιτικό πρόγραμμα του ναζισμού, με αποκορύφωμα την Τελική Λύση, δηλαδή την εβραϊκή γενοκτονία, και τον πόλεμο για την εγκαθίδρυση μιας φυλετικά ιεραρχημένης «νέας τάξης» στον κόσμο, μπόρεσε να απονομιμοποιήσει σε διεθνές επίπεδο τις ρατσιστικές ιδέες και πρακτικές. Όχι όμως ριζικά, όπως δείχνει η επιβίωση του απαρτχάιντ κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου ή η διαρκής παρουσία του αντισημιτισμού, ενδεδυμένου πλέον τη λεοντή του «αντισιωνισμού».

Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και την εξάντληση της αντιφασιστικής συναίνεσης στη Δύση (αλλά και στην Ανατολή), οι ιδέες αυτές, με ποικίλες μορφές, λιγότερο επιστημονικοφανείς ίσως, σε συνδυασμό με τις εντάσεις που προκαλεί η παγκοσμιοποίηση και οι μεταναστευτικές ροές, τροφοδότησαν τον ακροδεξιό (και όχι μόνο) εξτρεμισμό και τη διείσδυσή του σε ευρύτερα ακροατήρια, αποδεικνύοντας το πόσο βαθιά ριζωμένες είναι οι φυλετικές θεωρίες στις κοινωνίες μας.

Αυτή η «επανανομιμοποίηση» του ρατσισμού σε ευρύτερα ακροατήρια υπήρξε το ερέθισμα για τους συντελεστές του ανά χείρας τόμου, προκειμένου να ανιχνεύσουν την πρόσληψη αυτών των ιδεών στην Ελλάδα, κατά τον 19ο και τον 20ό αιώνα, καθώς και τις χρήσεις τους στις επιστήμες, στην πολιτική, στη λογοτεχνία, την τέχνη. Προϊόν ενός μεγάλου συνεδρίου, που διεξήχθη το 2014 από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη και το περιοδικό Τα Ιστορικά, οι συμβολές που συγκεντρώνονται στις σελίδες του αποτελούν την πρώτη διεπιστημονική προσέγγιση των φυλετικών θεωριών και της πρόσληψής τους στην Ελλάδα, ιδιαίτερα από τα τέλη του 19ου αι. μέχρι τον Μεσοπόλεμο.

Αρχικά, μια σειρά μελετητών εξετάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι φυλετικές θεωρίες συμβάλλουν στη συγκρότηση του επιστημονικού λόγου, ιδίως στο ελληνικό πανεπιστήμιο, σε πεδία όπως η ανθρωπολογία, η ιατρική και η εγκληματολογία, αλλά και το πώς αντιμετωπίστηκαν τα προγράμματα ευγονικής.

Στη συνέχεια, παρουσιάζονται μελέτες που εξετάζουν τον ρόλο που έπαιξε ο φυλετισμός στην ανάπτυξη των πολιτικών ιδεών (όπως π.χ. η πρόσληψη μαρξισμού και δαρβινισμού από την ελληνική σοσιαλιστική σκέψη) και τη χρήση τους στις πολιτικές διαμάχες, τόσο κατά την περίοδο του Εθνικού Διχασμού όσο και αργότερα, όταν ο αντικομμουνισμός θα πάρει τις μορφές του αντισλαβισμού και του αντισημιτισμού.

Τέλος, στο τρίτο μέρος, εξετάζεται η παρουσία των φυλετικών ιδεών στη λογοτεχνία και την παραλογοτεχνία, ιδιαίτερα δε στο έργο του Μ. Καραγάτση, καθώς και στον λόγο περί τέχνης, ενώ ο τόμος ολοκληρώνεται εστιάζοντας την κριτική προσέγγιση στο σήμερα, με ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες συμβολές για τον φυλετισμό στο δίκαιο περί ελληνικής ιθαγένειας, για την αντιρατσιστική κριτική και τον δημόσιο διάλογο τη δεκαετία του 1990, τη διαχρονική παρουσία των Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών στις τάξεις του ελληνικού αντισημιτισμού (δυστυχώς, όχι μονάχα της δεξιάς…), καθώς και για την αδιάλειπτη σύμπλευση της ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδας με τον «λαϊκό» αντισημιτισμό.

Πηγή:http://www.oanagnostis.gr

Picture1

Είναι αλήθεια ότι όταν βρίσκεσαι σε μια ξένη χώρα χωρίς χαρτιά χωρίς λεφτά διότι έχεις χάσει την τσάντα σου δεν είναι μια ευχάριστη στιγμή. Αντιθέτως είναι μια κατάσταση που προκαλεί ανασφάλεια.

 Στην περίπτωση όμως της Άννας Διαμαντοπούλου η οποία μέσω του προσωπικού της λογαριασμού στο facebook μας ενημέρωσε ότι έχασε μέσα στο Μετρό του Βερολίνου την τσάντα της με αποτέλεσμα να μείνει χωρίς χρήματα, χωρις χαρτιά και χωρίς γυαλιά μόνη και έρημη ο βαθμός δυσκολίας αυξήθηκε λίγο.

Η πρώην υπουργός στην ανάρτηση της αναφέρει επίσης εκτός από την ατυχία είχε να χάσει την τσάντα της αναγκάστηκε να βρίσκεται μέσα σε ένα βαγόνι τρένου με όλες τις φυλές του κόσμου. Με λίγα λόγια σύμφωνα πάντα με την ανάρτηση της η Άννα Διαμαντοπούλου «δυσκολεύτηκε» να συνυπάρξει με τις υπόλοιπες φυλές. Τρόμαξε; Ίσως .

Αυτό όμως που τρομάζει εμάς που δεν βρεθήκαμε στην θέση της είναι ότι πρόκειται για ένα δημόσιο πρόσωπο που όταν αναφέρεται σε θέματα τόσο ευαίσθητα πρέπει να κάνει και μια δεύτερη ανάγνωση γιατί το νόημα της ανάρτησής της είναι ξεκάθαρα ρατσιστικό αν και η ίδια δεν έχει στο παρελθόν δείξει τέτοια δείγματα.

Και κάτι βασικό. Η δικιά της η φυλή δεν υπερτερεί σε τίποτα από όλες τις άλλες.

Η πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ αποκάλυψε μόνη της την περιπέτειά της με την ακόλουθη ανάρτηση στο Facebook:

Είμαι για τρεις μέρες καλεσμένη στην Ευρωπαϊκή Ακαδημία του Βερολίνου. Χθες το απόγευμα στο Μέτρο από το αεροδρόμιο στην πόλη έχασα την τσάντα μου… όσοι το ζήσανε ξέρουν το αίσθημα… χωρίς χαρτιά χωρίς ένα ευρώ χωρίς γυαλιά μέσα σε ένα βαγόνι με όλες τις φυλές του πλανήτη γύρω σου… Θέλω να ευχαριστήσω το Γιάννη Ξύδα από το Ελληνικό προξενείο που έφτασε επί τόπου με τόση ευγένεια και προθυμία και με έβγαλε από το αδιέξοδο. Κατάλαβα δε πως αυτό είναι πια μέρος της ζωής του αφού πολύ συχνά αντιμετωπίζει παρόμοια περιστατικά. Αυτή η συμπεριφορά του δημοσίου λειτουργού που δεν κοιτά ωράριο που δεν εκδικείται για όσα ο ίδιος περνά που δίνει πρόθυμα και ανθρώπινα τη βοήθειά του ..μας δίνει Ελπίδα. Γιάννη σ ευχαριστώ πολύ… όπως βεβαίως και τον Πρέσβυ κ. Δασκαρόλη για το άμεσο ενδιαφέρον του. Και βέβαια… Αθηνά Πανούτσου άμεση παρέμβαση και στη Γερμανία.

Πηγή:http://www.koutipandoras.gr

170414-2fbgzxglpcvlyd2ebcrq-870x418Αλλάζοντας  πινακίδες στους δρόμους της κατεχόμενης Λευκωσίας που αναφέρονται σε βίαιες συγκρούσεις μεταξύ των κοινοτήτων και σύμβολα του τουρκικού εθνικισμού, αντικαθιστώντας τις με αυτοκόλλητα στα ελληνικά και στα τούρκικα μεταξύ άλλων και για οδό Ε/Κ αγνοουμένων, απάντησαν Τ/Κ ακτιβιστές στην προ δύο εβδομάδων παρέμβαση της Αριστερής Κίνησης – Θέλουμε Ομοσπονδία. Το βίντεο ανέβασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το τ/κ κίνημα Αλληλεγγύη (Dayanisma).

Screen Shot 2017-04-06 at 10.52.30 PMΤου Μουσταφά Τσολάκ*

Η πάγια τακτική του κράτους και της αστικής τάξης, και κυρίως των μνημονιακών κυβερνήσεων των τελευταίων ετών, είναι ο αποπροσανατολισμός μας απ’ την επικαιρότητα και προσανατολισμός προς ζητήματα-φούσκα.

Και έχουμε συνηθίσει τη τελευταία 7ετία –τουλάχιστον– κάθε φορά που οι κυβερνήσεις μας ετοιμάζουν καινούργια «θανατηφόρα» μέτρα και ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας της χώρας μας, να μας σερβίρουν το «ξαναζεσταμένο» πιάτο με την «πατρίδα που χάνεται», με την «Θράκη (ή το Αιγαίο ή τη «Μακεδονία») που κινδυνεύει» κλπ.

Screenshot_26

Με την ένταση στο Αιγαίο, την όξυνση του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού και τη δημιουργία σχετικού «κλίματος», το ζήτημα της στάσης της Αριστεράς και των αναγκαίων απαντήσεων στην αστική εθνικιστική προπαγάνδα, έρχεται στο επίκεντρο. Εδώ, φιλοξενούμε τρία σχετικά κείμενα.

Στα λινκς που ακο­λου­θούν, πα­ρα­θέ­του­με ένα άρθρο του Αλέξη Λιο­σά­του για τη μο­νο­με­ρή προ­πα­γάν­δα περί «τουρ­κι­κών προ­κλή­σε­ων», μια ανα­κοί­νω­ση της Αντι­πο­λε­μι­κής Διε­θνι­στι­κής Κί­νη­σης για την ανα­πα­ρα­γω­γή εθνι­κι­στι­κών μύθων από την ΕΡΤ, και ένα άρθρο του Θο­δω­ρή Μα­ρά­κη σχε­τι­κά με τον προ­βλη­μα­τι­σμό που ανα­πτύσ­σε­ται προ­συ­νε­δρια­κά στο ΚΚΕ για το ζή­τη­μα των ελ­λη­νο­τουρ­κι­κών.

 

Ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά: Η προ­πα­γάν­δα περί «τουρ­κι­κών προ­κλή­σε­ων» κα­λύ­πτει τον ελ­λη­νι­κό εθνι­κι­σμό

Μια ανα­γκαία απά­ντη­ση στην εθνι­κι­στι­κή και πο­λε­μο­κά­πη­λη προ­πα­γάν­δα της ΕΡΤ!

Προ­συ­νε­δρια­κός διά­λο­γος ΚΚΕ: Προ­βλη­μα­τι­σμοί μελών σε σχέση με τα ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά

πηγή:rproject.gr