ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ

του Δ.Ψ.

Μάταια φώναζε ο Ν. Μιχαλολιάκος «Δεν είμαστε ναζιστές, είναι συκοφαντία».
Οι οπαδοί του από κάτω φώναζαν ρυθμικά το σύνθημα «Αίμα, Τιμή, Χρυσή Αυγή, θα ξαναγυρίσουμε και θα τρέμει η γη».
Πρόκειται βέβαια για σύνθημα που φωνάζουν μόνο ναζιστές, εφόσον στη δική τους μυθολογία ήταν τα τελευταία λόγια του Γκέμπελς, προτού δώσει την εντολή στη γυναίκα του να σκοτώσει τα παιδιά τους.

Αλλά και η αποκήρυξη της σβάστικας από τον Αρχηγό («Δεν είναι σβάστικα, το σύμβολό μας είναι ο υπερήφανος ελληνικός μαίανδρος») ήταν εξίσου υποκριτική. Το «θεωρητικό» περιοδικό της οργάνωσης που μόλις κυκλοφόρησε εξηγεί ότι ο «διπλός μαίανδρος είναι η τέλεια σβάστικα»!

Οσο για το σύνθημα «Να τος, να τος ο πρωθυπουργός», με το οποίο τον υποδέχτηκαν οι βιαστικοί οπαδοί του, υποχρέωσε τον «Αρχηγό» να τους μαλώσει: «θα περάσουμε χρόνια σκληρά, και πικρά μέχρι να έρθει αυτή η στιγμή.. Και τότε ελπίζω η Ελλάδα να μην έχει πρωθυπουργό, αλλά εθνικό ηγέτη ενός νέου εθνικού καθεστώτος».  

 Δ.Ψ.

Από τα Παρασκήνια της Εφημερίδας των Συντακτών, 17.6.2013

130633-2Με αφορμή το σεμινάριο με θέμα «Ρατσισμός και Αντιρατσισμός: Ποια πρέπει να είναι η θέση της Αριστεράς», ο γνωστός ιστορικός και καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Αντώνης Λιάκος, μιλάει στο Tvxs, για τους όρους «γενοκτονία» και «εθνοκάθαρση» καθώς και για την ποινικοποίηση των ιστορικών απόψεων. «Το πρόβλημα είναι ο λόγος που υποκινεί σε μίσος», σημειώνει σχετικά, τονίζοντας πως πρέπει να διακρίνουμε μεταξύ αυτού και του ιστορικού λόγου. Για το ζήτημα της γενοκτονίας, τονίζει ότι «έχει δημιουργηθεί ένα είδος ορθοδοξίας» και «όποιος αποκλίνει κινδυνεύει». Της Κατρίν Αλαμάνου

«Ο όρος “γενοκτονία” αναφέρεται σε μια πολιτική συστηματικής εξόντωσης ενός ολόκληρου λαού. Είναι νομικός όρος και ως τέτοιος επιφέρει συγκεκριμένες συνέπειες», εξηγεί ο κ. Λιάκος. Το νόημα της εθνοκάθαρσης, είναι «να κάνει εθνικά καθαρές χώρες», σημειώνει. 

ροπαλαΑγαπητέ μου, εφόσον έχεις ψηφίσει Χρυσή Αυγή, δεν ξέρω πώς ακριβώς να σε προσαγορεύσω. Ας μείνουμε στο «κύριε» που, υποθέτω, μας καλύπτει και τους δύο.

Η επιστολή αυτή δεν απευθύνεται στα μέλη της Χρυσής Αυγής, διότι κάθε διάλογος με τους φασίστες είναι αγώνας άγονος, απευθύνεται όμως σε πολίτες που, στο πλαίσιο της δημοκρατίας, επέλεξαν να ψηφίσουν αυτό το κόμμα. Κι ακριβώς αυτό, η δημοκρατία είναι το πρώτο ζητούμενο. Για την ίδρυσή της, την καθιέρωσή της και την υπεράσπισή της στην Ελλάδα, όπως και παντού αλλού, πλήθος πολιτών, μέγεθος λαού, έχουν χύσει το αίμα τους, αριστεροί, κομμουνιστές, κεντρώοι, σοσιαλιστές, δεξιοί, σοσιαλδημοκράτες, χριστιανοί, αναρχικοί, εβραίοι, αλλοεθνείς, έχουν χύσει το αίμα τους κι έχουν δώσει τη ζωή τους.

Μόνον οι φασίστες το μόνον που έχουν δώσει για τη δημοκρατία είναι οι σφαίρες τους εναντίον της. Ξέρω τις ενστάσεις σου: η δημοκρατία, ιδίως σήμερα, είναι εκφυλισμένη, διεφθαρμένη, ακόμα και πρόσχημα ολιγαρχίας. Αυτό εξαρτάται από το ειδικό βάρος του λαού και την πολιτική του ισχύ μέσα στη δημοκρατία. Συνεπώς χρειαζόμαστε μια καλύτερη δημοκρατία σήμερα και μια ανώτερη αύριο, όχι τον θάνατό της. Ο θάνατός της θέτει οριστικώς τον λαό στο περιθώριο.

5Η στάση απέναντι στο κατέβασμα της σημαίας δείχνει το βαθμό στήριξης του σημερινού καθεστώτος.

Τρία γεγονότα σχηματίζουν την σημερινή ειδησεογραφία. Το πρώτο είναι η προσπάθεια νεοναζιστών να εισβάλλουν στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας η οποία συνάντησε την αντίδραση των ιατρών και του προσωπικού.

Το δεύτερο ήταν οι καταγγελίες θυμάτων ρατσιστικής βίας ότι δεν τολμούν να αναφέρουν τα περιστατικά στην αστυνομία γιατί θεωρούν ότι υπάρχει στενή διασύνδεση της ΕΛΑΣ με τη Χρυσή Αυγή – καταγγελία την οποία μετέφεραν οι εκπρόσωποι του Δικτύου Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας.

Το τρίτο είναι η συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την προσπάθεια φίμωσης του Indymedia κατά τη διάρκεια της οποίας συνέβησαν και τα εξής δυο περιστατικά: Κάποιοι κατέβασαν την ελληνική σημαία και την αντικατέστησαν με τη μαυροκόκκινη ενώ την ίδια στιγμή αστυνομικοί προσπαθούσαν να φακελώσουν  φωτορεπόρτερ που έκαναν τη δουλειά τους στην περιοχή.

Προφανώς καθένας μπορεί να κάνει  δεκάδες σχόλια για κάθε ένα από τα τρία περιστατικά. Το πως θα κατατάξει όμως τη σημασία τους θα δείξει τι πραγματικά πιστεύει για την αξία της ανθρώπινης ζωής και τη δημοκρατία.

7της Μαριλένας Καραφώτη

Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, που η γλωσσική και θρησκευτική ομοιογένεια παρουσιάζουν πολύ υψηλό ποσοστό επί του πληθυσμού, υπάρχει ένα κομμάτι αυτού που χαρακτηρίζεται επισήμως ως μειονότητα θρησκευτική και γλωσσική. Είναι αυτό των τουρκόφωνων μουσουλμάνων της Θράκης.

Ένα φαινόμενο ιδιαιτέρως ενδιαφέρον τόσο για τους λόγους και τις συγκυρίες που το προκάλεσαν και το συντηρούν, όσο και για τη μετέπειτα εξέλιξή του μέσα στα όρια μιας ευρωπαϊκής χώρας που θεωρεί την παιδεία ως ανθρώπινο δικαίωμα.
Η ρήση «Μία γλώσσα ένας άνθρωπος» εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την αξία της γλωσσικής διαφορετικότητας.
Η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης είναι η μόνη επίσημα αναγνωρισμένη μειονότητα στην Ελλάδα (Λωζάννη στις 24 Ιουλίου 1923). Η εκπαίδευσή της διέπεται από ιδιαίτερο νομικό καθεστώς, προϊόν διεθνών συμβάσεων, παρέχεται σε ξεχωριστά σχολεία, τα οποία απευθύνονται μόνο σε μειονοτικούς μαθητές και λειτουργούν με δίγλωσσο πρόγραμμα.
Η τουρκική αποτελεί την πιο σημαντική μειονοτική γλώσσα στην Ελλάδα και η τουρκόφωνη πληθυσμιακή ομάδα είναι ίσως η μόνη που θα μπορούσε να θεωρηθεί, «γλωσσική μειονότητα».Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία είναι η διαπίστωση ότι τα μέλη της τουρκόφωνης μειονότητας αντίθετα με τα τουρκικά γνωρίζουν ελάχιστα τα ελληνικά. Οι νέοι της μειονότητας φοιτούν σε μεγάλο βαθμό στα ιδρύματα δευτεροβάθμιας και ανώτατης εκπαίδευσης της Τουρκίας. Αυτή η κατάσταση μεταφράζεται σε σχολική αποτυχία (αποτυχία στις εισαγωγικές εξετάσεις στα ελληνικά ΑΕΙ), στις ελλείψεις και αδυναμίες του ισχύοντος δίγλωσσου εκπαιδευτικού συστήματος και στην άρνηση των τουρκόφωνων να μάθουν ελληνικά καθώς φοβούνται την αφομοίωσή τους. Οι τουρκόφωνοι κάτοικοι των μεγάλων πόλεων, παρ” όλα αυτά γνωρίζουν και χρησιμοποιούν περισσότερο τα ελληνικά από τους κατοίκους των αγροτικών περιοχών, γιατί οι ευκαιρίες επαφών με την ελληνόφωνη κοινότητα είναι περισσότερες σε αστικό περιβάλλον.

pando-aslakov-300x225(Επιστολή του Παναγιώτη Αναστασιάδη, Πρόεδρου του Τοπικού Συμβουλίου Μελίτης Δήμου Φλώρινας. Στάλθηκε προς όλους τους αρμόδιους στις 26 Μαρτίου 2013)

Овчарани / Μελίτη – Μάρτιος 2013

Αγαπητέ κ. Δήμαρχε / Περιφερειάρχη / Υπουργέ

Όπως γνωρίζετε, διανύουμε μια περίοδο ιδιαίτερα δύσκολη για την Ελλάδα. Αφενός η οικονομική κρίση και αφετέρου τα διαρκώς διογκούμενα κοινωνικά προβλήματα έχουν δημιουργήσει πολλές επιπρόσθετες δυσκολίες στην καθημερινότητα όλων μας.

Ειδικά σε περιοχές σαν τη δική μας που ανέκαθεν τύγχανε της, όχι πάντοτε καλοπροαίρετης, «φροντίδας» του κράτους, οι πολίτες είναι αποκομμένοι από τα πάντα. Η ανεργία καλπάζει ενώ ταυτόχρονα η εμφάνιση θλιβερών φαινομένων όπως η Χρυσή Αυγή, κάνει όλους εμάς που είμαστε φορείς μιας ιδιαίτερης γλωσσικής και πολιτιστικής ταυτότητας να νιώθουμε ότι η Ελλάδα επιστρέφει ολοταχώς στο παρελθόν, ένα παρελθόν γεμάτο εξορίες, ρετσινόλαδο, απαγορεύσεις και φόβο.

Περιοδικό «Χρυσή Αυγή» 1987 τότε που ο φυρερίσκος διατυμπάνιζε απροκάλυπτα τη λατρεία τους για το «Μεγάλο Αρχηγό»

«Τριάντα Απριλίου 1945, Τριάντα Απριλίου 1987, σαράντα δύο
χρόνια μετά ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ, άγνωστοι σε εκείνη την εποχή, αγέννητοι εκείνες τις μεγαλες ημέρες. ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ, η γοητεία του Αγκυλωτού Σταυρού, το Μεγαλείο της Μαυροκόκκινης σημαίας είναι ζωντανό, σήμερα σαράντα δύο χρόνια μετά ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ και συνεχίζουμε τη Μάχη, τη Μάχη για την τελική νίκη της Ράτσας μας……….
Πιστοί στα λόγια του Μεγάλου μας Αρχηγού. Τί εμπόδιο μπορεί να σταθεί στο δρόμο μας αφού ακόμη και σήμερα νοιώθουμε ΕΚΕΙΝΟΝ να μας οδηγεί……
HEIL HITLER !»

μιχαλολιακος

 

βυζαντιοΤου Νάσου ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ
ΟI Έλληνες εθνικιστές κάνουν συνήθως δύο λαθροχειρίες. Από τη μία πλευρά, υποστηρίζουν ότι είναι συνεχόμενη ανά τους αιώνες η ιστορία του ελληνισμού (πράγμα που έχει αποδειχτεί ιστορική απάτη) , και από την άλλη ωραιοποιούν διάφορες ιστορικές φάσεις, που όμως αποτελούν ΜΝΗΜΕΙΑ ΦΡΙΚΗΣ. Για παράδειγμα, θεωρούν ότι Μεσαίωνας υπήρχε μόνο στη Δύση, ενώ το Βυζάντιο ήταν φάρος πολιτισμού και ανθρωπιάς!! ΟΥΔΕΝ ΨΕΥΔΕΣΤΕΡΟΝ!! Είναι άξια απορίας τα φρικτά βασανιστήρια κι οι απάνθρωπες ποινές που εφαρμόστηκαν, καθ’ όλη τη διάρκεια της αυτοκρατορίας αυτής. Οι φρικαλεότητες εκτινάχθηκαν σε απίστευτα ύψη. Η απανθρωπιά των Βυζαντινών μας προκαλεί τεράστιες δέος και τρομερή κατάπληξη για το απίστευτο μέγεθος της διαστροφής, στην οποία μπορεί να περιέλθουν ανθρώπινα όντα.
Στο Βυζάντιο άναψαν οι πρώτες πυρές για την θανάτωση αιρετικών και μάγων. Στο Βυζάντιο η πρώτη Ιερά Εξέταση. Καινούργιες μέθοδοι βασανισμού και εκτελέσεων εφαρμόζονται για κατάδικους και εχθρούς της εξουσίας. Όλα αυτά μαζί με τη διαφθορά του συστήματος, συνθέτουν μια τοιχογραφία φρίκης και τρόμου. Η κατάκτηση και η διατήρηση της αυτοκρατορικής ηγεμονίας, γράφει ο Μιχαήλ Ψελλός, γινόταν «φόνοις και αίμασιν»…Βασάνιζε η αυτοκρατορική εξουσία, βασάνιζε και η πατριαρχική. Με την ίδια αγριότητα. Οι βασανιστές του πατριαρχείου συναγωνίζονταν τους βασανιστές του παλατιού σε σκληρότητα και εφευρετικότητα. Η αγριότητα των βυζαντινών ηθών, ο σαδισμός και οι εκδικητικές επινοήσεις στους βασανισμούς εξεικονίζονται στα κείμενα των χρονογράφων. Αναρωτιέται π.χ. ο συγγραφέας Νικήτας Χωνιάτης ποιος από τους πασίγνωστους τύραννους της αρχαιότητας υπήρξε τόσο θηριώδης όσο οι σύγχρονοί του ηγεμόνες. Μήπως ο Καμβύσης ή ο Ταρκύνιος, μήπως ο Έχετος ή ο Φάλαρις; Δεν είναι επομένως περίεργο που πολλοί αυτοκράτορες χαρακτηρίζονται από Βυζαντινούς συγγραφείς αίσχιστοι, παμμίαροι, δυσεβείς, θεοβδέλυκτοι, ωμότατοι, ανόσιοι, τρισάθλιοι, θηριώδης, αιμοχαρείς, θεομισείς, αλιτήριοι, παλαμναίοι (δηλ. δολοφόνοι, βδελυροί).