ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Γράφει η Σίσσυ Βωβού

Δυστυχώς, νέο περιστατικό θανάτου βρέφους, που γέννησε ανήλικη 17χρονη κοπέλα, η οποία φαίνεται ότι αντιλήφθηκε την εγκυμοσύνη της πολύ αργά και δεν το είπε στους γονείς της.

Αναφέρεται ότι γέννησε μέσα σε διαμέρισμα, στη Θεσσαλονίκη, και το περιστατικό έγινε γνωστό όταν η ανήλικη διακομίσθηκε σε νοσοκομείο της πόλης με ακατάσχετη αιμορραγία. Ειδοποιήθηκε η αστυνομία, η οποία μετέβη και βρήκε το νεκρό βρέφος τυλιγμένο σε σάκκο. Η ανήλικη γέννησε μόνη, και μετά τον τοκετό αναφέρει ότι της έπεσε από τα χέρια το βρέφος το οποίο υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και κατέληξε.

Η κοπέλα αντιλήφθηκε την εγκυμοσύνη αργά, και αποφάσισε να μην το πει στους γονείς της και να γεννήσει μόνη. Αυτό έφερε, με όποιον τρόπο, την τραγική κατάληξη του βρέφους, αλλά όπως φαίνεται και τον κίνδυνο για τη ζωή της από την αιμορραγία.

Όπως προκύπτει από την ανακοίνωση, η ενημέρωση της αστυνομίας έγινε περίπου 10 ημέρες πριν από σήμερα που με καθυστέρηση αναπαράγουμε την είδηση.
Εις βάρος της ανήλικης σχηματίσθηκε δικογραφία για παιδοκτονία, η οποία διαβιβάστηκε στην εισαγγελία Πλημμελειοδικών. Ήδη η υπόθεση βρίσκεται στα χέρια τακτικού ανακριτή.

Τα περιστατικά αυξάνονται, όπως και σε άλλες περιόδους κρίσης

Με μεγάλη θλίψη βλέπουμε ένα τρίτο περιστατικό θανάτου νεογέννητου, μέσα σε λίγους μήνες. Το πρώτο ήταν έκθεση με κατάληξη το θάνατο, το δεύτερο όπως αναφέρεται από τη μητέρα κατέληξε στα χέρια της και το πέταξε σε κάδο σκουπιδιών, και το τρίτο είναι το παρόν. Βλ. παλαιότερα δημοσιεύατα στο Μωβ.

Και στις τρεις περιπτώσεις οι γυναίκες άργησαν να αντιληφθουν την κύηση, παρ’ ότι στις δύο πρώτες ήταν γύρω στα 22 και 19  χρόνια τους και φοιτήτριες. Αποφάσισαν να γεννήσουν μόνες τους, με τραγική κατάληξη. Στην τρίτη περίπτωση η ανήλικη ισχυρίζεται ότι ήταν ατύχημα, κάτι που διερευνάται.

Δυστυχώς, φαίνεται ότι υπάρχουν ακόμα και μορφωμένες κοπέλες, όπως οι δύο πρώτες που αναφέρονται, που δεν συνειδητοποιούν έγκαιρα την εγκυμοσύνη τους, ενώ όσες την συνειδητοποιήσουν έγκαιρα και προσφύγουν για μια έκτρωση στα δημόσια νοσοκομεία, συχνά βρίσκουν από εμπόδια μέχρι και άρνηση.

Η διαπαιδαγώγηση για την κύηση και τον τοκετό, στο πλαίσιο της γενικότερης σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, δεν έχει μπει ακόμα κανονικά στα σχολεία, ενώ έπρεπε να είναι μεγάλο θέμα από την πρώτη γυμνασίου. Επίσης σημαντικό η αποενοχοποίηση της κύησης εκτός γάμου, κάτι που ώθησε τις νέες γυναίκες που αναφέρονται εδώ να πάρουν την λανθασμένη απόφαση να γεννήσουν μόνες με όλα τα επακόλουθα.

Το φεμινιστικό κίνημα πάλεψε για την αποενοχοποίηση της κύησης εκτός γάμου αλλά και την ισότιμη αποδοχή από την κοινωνία της ανύπαντρης μητέρας. Εν μέρει έχουμε πετύχει, τουλάχιστον στο θεσμικό. Η κοινωνία δεν έχει αποδεχθεί ακόμα αυτές τις ιδέες, με αρνητικά έως τραγικά αποτελέσματα. Φαίνεται όμως ότι είναι πολλά αυτά που πρέπει ακόμα να γίνουν, και από τις οικογένειες και το περιβάλλον των νέων γυναικών, και από την πολιτεία, και από το φεμινιστικό κίνημα. Όπως φαίνεται στο σύνδεσμο που βάζουμε στο τέλος, η εγκατάλειψη βρεφών ήταν αυξημένη σε περιόδους κρίσης ή μεγάλης ανέχειας. Βέβαια, για να μην ξεχνιόμαστε για το παρελθόν, τα βρέφη που εγκαταλείπονταν ήταν κατά τα 2/3 θηλυκά.

Πάντως σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, με όλο το σεβασμό στα δικαιώματα της νέας ζωής που είναι φορέας όλων των δικαιωμάτων, πρέπει οι δικαστικές αρχές να αντιμετωπίζουν με κατανόηση για τα βαθύτερα κοινωνικά προβλήματα που κρύβονται πίσω από την απόφαση μιας νέας γυναίκας να γεννήσει μόνη και ίσως να οδηγήσει το βρέφος στο θάνατο.

Η έκτρωση είναι νόμιμη στην Ελλάδα

Να επαναλάβουμε εδώ: Η έκτρωση είναι νόμιμη στην Ελλάδα, από το 1996, μέχρι τις 12 εβδομάδες, για ενήλικες, και διενεργείται στα δημόσια νοσοκομεά χωρίς κόστος. Σε περίπτωση ανηλικότητας, χρειάζεται υπογραφή ενός γονέα. Σε περιπτώσεις βιασμού ή τοξικοεξάρτησης, υπάρχει μεγαλύτερο διάστημα για την διακοπή μιας ανεπιθύμητης κύησης. Ακόμα, σε περίπτωση που μια γυναίκα γεννήσει ένα ανεπιθύμητο βρέφος, πρέπει να το δίνει είτε σε ένα νοσοκομείο είτε σε ανθρώπους που θα το περιθάλψουν μέχρι την τεκνοθεσία του.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ 21/01/2019

Η φωτογραφία είναι στην είσοδο δημόσιου νοσοκομείου, όπου μια νοσοκόμα διασώζει εγκαταλειμένο νεογέννητο.

Πηγή:https://tomov.gr

Μετά από περίπου τέσσερα χρόνια, πλέον βρισκόμαστε στην τελική ευθεία.

Στις 20 Απριλίου του 2015 ξεκίνησε μια από τις σημαντικότερες δίκες της σύγχρονης ιστορίας. Μια δίκη που αφορά όλους, καθώς το ναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής κάθισε για πρώτη φορά στα δικαστικά έδρανα αντιμετωπίζοντας σωρεία κατηγοριών για κακουργηματικές πράξεις, καθώς και για την πλέον σημαντική κατηγορία, αυτήν της εγκληματικής οργάνωσης, βάσει του Νόμου 187 του Ποινικού Κώδικα. Το κουβάρι που μόνο άγνωστο δεν ήταν, αφού υπήρχε μια καταγεγραμμένη εγκληματική δραστηριότητα της Χρυσής Αυγής εδώ και δεκαετίες, άρχισε να ξετυλίγεται με τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ενώ η δικογραφία περιλαμβάνει τρεις υποθέσεις: τη δολοφονία Φύσσα, την απόπειρα ανθρωποκτονίας και επιθέσεων στους Αιγύπτιους αλιεργάτες, καθώς και την υπόθεση απόπειρας ανθρωποκτονίας κατά συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ.

Ο Γιάννης από τα Σεπόλια, ο Γιάννης που κυνηγήθηκε από φασίστες, ο Γιάννης που ήταν πάμφτωχος, ο Γιάννης που θα μπορούσε να είχε χαραμιστεί, ο Γιάννης που τόσο αγωνίστηκε και συνεχίζει, σήμερα έγραψε μία ακόμη χρυσή σελίδα. Μία χρυσή σελίδα που η χαρά της ανήκει πρώτα στον ίδιο και όσους τον πίστεψαν και τον στήριξαν, αλλά ανήκει και σε όλον εκείνον τον κόσμο που ακόμη ζει σε φτωχογειτονιές και ταλαιπωρείται. Ο Γιάννης είναι και θα είναι η ελπίδα τους.

«Η διαφύλαξη μιας ζωής που απειλείται είναι επίσης μια στρατηγική για την μάχη για καλύτερες μέρες», δήλωσε ο Jean Wyllys.

O Jean Wyllys, ο πρώτος και μοναδικός ανοιχτά ομοφυλόφιλος βουλευτής της Βραζιλίας, ανακοίνωσε πως παραιτείται από την θέση του και πως εγκαταλείπει τη χώρα μετά από απειλές ενάντια στη ζωή του. 

«Ζούμε πραγματικά κάτω από άθλιες συνθήκες διαβίωσης. Δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο έτσι. Ακούμε πως στη Λέσβο τα πράγματα έχουν βελτιωθεί λίγο, εδώ όχι. Κοιτάξτε εδώ, το φαγητό είναι χάλια, κάποιοι φοβούνται ότι θα πεθάνουν, ζούμε σε υγρές σκηνές, πραγματικά δεν είμαστε καθόλου καλά».

«Η κυβέρνηση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ προσπαθεί να στερήσει από τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο κάθε οικονομικό πόρο», δήλωσε ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ Τζον Μπόλτον.

Tiempo de combati (Καιρός να πολεμήσεις)
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ Ο ΦΑΣΙΣΤΑΣ ΜΠΟΛΣΟΝΑΡΟΥ ΤΗΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΟΛΟΘΕΡΜΑ ΤΟΝ ΑΥΤΟΑΝΑΚΗΡΥΧΘΕΝΤΑ «ΠΡΟΕΔΡΟ» ΧΟΥΑΝ ΓΟΥΑΪΔΟ
του Χάρη Παπαδόπουλου
Τίποτε καλό δεν μπορεί να προκύψει για τον λαό της Βενεζουέλας από την κίνηση του Γουάϊδο, προέδρου της Εθνοσυνέλευσης της χώρας, να αυτοανακηρυχθεί «πρόεδρος» του κράτους.

Η μεγάλη απεργία των 30.000 εκπαιδευτικών του Λος Άντζελες, κατάφερε μέσα σε έξι μέρες να σημειώσει μια σημαντική νίκη, κερδίζοντας μια σειρά αιτήματα, όπως την κατάργηση της δυνατότητας υπέρβασης του ορίου μαθητών και την σταδιακή μείωση του αριθμού τους ανά τάξη, αύξηση 6% στους μισθούς, τη δέσμευση για πρόσληψη νοσοκόμων και βιβλιοθηκάριων στα σχολεία, την συμμετοχή του συνδικάτου στη λήψη αποφάσεων που αφορούν τα ιδιωτικά σχολεία, δημιουργία χώρων πρασίνου στα σχολικά συγκροτήματα, δημιουργία ταμείου υποστήριξης μεταναστών, κ.α.

Διαβάστε παρακάτω τη διασκευή, από την Διεθνιστική – Σοσιαλιστική Οργάνωση «Ξεκίνημα», άρθρου από το site της Σοσιαλιστικής Εναλλακτικής (αδελφή οργάνωση του «Ξ» στις ΗΠΑ και τμήμα της Επιτροπής για μια Εργατική Διεθνή-CWI) γύρω από τις μαζικές κινητοποιήσεις και τα αιτήματα των δασκάλων του Λος Άντζελες.

Η 14η του Γενάρη ήταν η αρχή μιας ιστορικής απεργίας. Δεκάδες χιλιάδες μέλη του συνδικάτου δασκάλων του Λος Άντζελες (UTLA) βγήκαν από τις τάξεις τους στους δρόμους. Μετά το μεγάλο κύμα απεργιών των εκπαιδευτικών κατά τη διάρκεια του 2018, που ξεκίνησε από τις μαζικές κινητοποιήσεις στη Δυτική Βιρτζίνια, το Λος Άντζελες μετατράπηκε στο νέο πεδίο μάχης ανάμεσα στις δυνάμεις της ιδιωτικοποίησης και σε αυτές που παλεύουν για την επαναφορά του δημόσιου συστήματος παιδείας. Δεν πρόκειται μόνο για μια συγκεκριμένη διαπραγμάτευση, αλλά για μια συνολική ιδεολογική μάχη γύρω από το τι παιδεία χρειάζεται η κοινωνία.

Η κατάσταση στην παιδεία

Η εργασιακή και οικονομική καθημερινότητα των δασκάλων είναι εξαιρετικά δυσχερής. Παρά το γεγονός ότι η Καλιφόρνια είναι μια ιδιαίτερα πλούσια Πολιτεία, η υποχρηματοδότηση των σχολείων είναι τεράστια. Υπολογίζεται ότι η Καλιφόρνια ξοδεύει τα μισά χρήματα από τη Νέα Υόρκη ανά μαθητή. Σύμφωνα με τoν πρόεδρο του UTLA, Alex Caputo-Pearl, ο αριθμός των μαθητών στις τάξεις, μπορεί ακόμη και να ξεπερνάει τους 45 (!) στα λύκεια, ενώ στα γυμνάσια είναι περίπου 35 και στα δημοτικά 25. Η αρμόδια υπηρεσία για την εκπαίδευση στο Λος Άντζελες (LAUSD) δικαιολογεί αυτή την κατάσταση, λέγοντας ότι βρίσκεται σε οικονομική κρίση. Χρησιμοποιώντας αυτό το επιχείρημα, προχωράει σε απολύσεις δασκάλων, αυξάνει τον αριθμό των μαθητών στις τάξεις, μειώνει τη χρηματοδότηση των σχολείων, κλπ.

Η οικονομική κρίση όμως την οποία επικαλείται η LAUSD, είναι στην πραγματικότητα μια κατασκευασμένη απάτη. Στόχος της υποχρηματοδότησης της παιδείας, είναι να απαξιωθούν τα δημόσια σχολεία και να γίνουν τα ιδιωτικά πιο ελκυστικά στα μάτια των γονιών. Επιπλέον, οι πενιχροί μισθοί των εκπαιδευτικών, όπως και το συνεχώς αυξανόμενο κόστος ζωής στο Λος Άντζελες, έχει οδηγήσει στην έλλειψη δασκάλων και καθηγητών. Τα δημόσια σχολεία στο Λος Άντζελες, ουσιαστικά απευθύνονται στα πιο φτωχά στρώματα της κοινωνίας και ιδιαίτερα στους Αφροαμερικανούς και τους Λατίνους, που αποτελούν περίπου το 90% των μαθητών. Τα πλουσιότερα, κυρίως λευκά στρώματα του πληθυσμού, στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά, ή «ειδικά» σχολεία [1]. Όλα αυτά συμβαίνουν την ίδια ώρα που η LAUSD διαθέτει ένα απόθεμα της τάξης των 2 δις δολαρίων!

Οι κινητοποιήσεις και τα αιτήματα

Οπλισμένοι με την πικρή εμπειρία της προσπάθειας να κάνουν σωστά τη δουλειά τους μέσα σε αυτές τις συνθήκες, εκπαιδευτικοί και μαθητές, αλλά και γονείς και άλλοι υποστηρικτές, βγήκαν μαζικά στους δρόμους της πρωτεύουσας της Πολιτείας στις 14 Γενάρη. 60.000 διαδηλωτές συμμετείχαν στη μαζική πορεία από το Δημαρχείο της πόλης στα γραφεία της LAUSD, παρά τη βροχή και το κρύο. Την επόμενη μέρα, άλλοι 30.000 διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν γύρω από το κτίριο της ένωσης των «ειδικών» σχολείων, διαμαρτυρόμενοι για το γεγονός ότι τα συγκεκριμένα εκπαιδευτικά ιδρύματα, που απευθύνονται στα υψηλότερα κοινωνικά στρώματα και παράγουν γνώση και έρευνα για τα κέρδη των ιδιωτικών εταιρειών, απορροφούν 600 εκατομμύρια δολάρια από τη χρηματοδότηση των δημόσιων σχολείων.

Οι δάσκαλοι που μάχονται ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της παιδείας, έχουν αρχίσει να συνδέουν τα εκπαιδευτικά αιτήματα με αυτά για την πρόσβαση στο σύστημα υγείας, στην αξιοπρεπή στέγαση, κ.α. Ένας δάσκαλος αγγλικής φιλολογίας, μιλώντας σε μέλη της «Σοσιαλιστικής Εναλλακτικής» ανέφερε:

«Έχω έναν μαθητή που ζει σε ένα δωμάτιο μαζί με άλλους πέντε ανθρώπους. Αυτό δεν είναι σωστό. Κάτι λάθος συμβαίνει».

Η αλληλεγγύη απέναντι στην απεργία των εκπαιδευτικών φάνηκε από τις πρώτες μέρες της απεργίας, όταν μεγάλοι αριθμοί γονιών και μαθητών άρχισαν να κατεβαίνουν στις διαδηλώσεις. Σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου Loyola Marymount, το 82% των οικογενειών στο Λος Άντζελες υποστήριξε την απεργία των δασκάλων. Μηνύματα αλληλεγγύης στον αγώνα τους έφτασαν από ολόκληρη τη χώρα και όχι μόνο. Αντίστοιχα μηνύματα έφτασαν ακόμη και από τη Γαλλία, γεγονός που αναδεικνύει τον τεράστιο διεθνή αντίκτυπο της απεργίας.

Τα λεφτά τα έχουν οι δισεκατομμυριούχοι

Στην Καλιφόρνια υπάρχουν 124 δισεκατομμυριούχοι και 250.000 εκατομμυριούχοι. Το σύστημα που τους επιτρέπει να πλουτίζουν πάνω στις πλάτες των εργαζομένων και της κοινωνίας, είναι το ίδιο που υποχρηματοδοτεί την παιδεία, την υγεία, το κοινωνικό κράτος. Οι εκπαιδευτικοί του Λος Άντζελες, αρχίζουν να συνειδητοποιούν μέσα από τον αγώνα τους, όχι μόνο ότι τα λεφτά υπάρχουν, αλλά και ποιοι τα έχουν. Αρχίζουν να απαιτούν να φορολογηθούν οι δισεκατομμυριούχοι, προκειμένου να χρηματοδοτηθεί η παιδεία και οι ανάγκες της κοινωνίας συνολικά. Αρχίζουν να καταλαβαίνουν την ουσία των ανισοτήτων στον καπιταλισμό, όσον αφορά τις αμοιβές τους αλλά και τους ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση.

Η νίκη αυτή των εκπαιδευτικών στο Λος Άντζελες έρχεται μετά τις σημαντικές επιτυχίες σε πολιτείες όπως το Σιάτλ όπου καθιερώθηκε βασικός μισθός 15 δολάρια την ώρα, μετά την πρόσφατη αύξηση που πέτυχαν οι εργαζόμενοι της Άμαζον, και μετά από μια σειρά σημαντικούς εργατικούς αγώνες στις ΗΠΑ. Οι επιθετικοί αυτοί αγώνες των εργαζομένων δίνουν το παράδειγμα και ανοίγουν το δρόμο για μεγαλύτερες διεκδικήσεις στους χώρους εργασίας όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά και παγκόσμια.

[1] Τα σχολεία αυτά, ονομάζονται charter schools. Πρόκειται για εκπαιδευτικά ιδρύματα που χρηματοδοτούνται μεν από το δημόσιο, αλλά λειτουργούν υπό την ευθύνη μιας συγκεκριμένης κοινότητας, ή ομάδας και απευθύνεται στα μέλη της. Τα σχολεία αυτά θέτουν συγκεκριμένους ερευνητικούς στόχους, τους οποίους οφείλουν να εκπληρώσουν προκειμένου να συνεχίσουν να χρηματοδοτούνται. Δείτε περισσότερα εδώ

Τραγούδι μαθήτριας που υποστηρίζει την απεργία

Πηγή:https://www.thepressproject.gr

Αλέξανδρος Τζούλιος | INTIME NEWS

Υπό κράτηση στη ΓΑΔΑ παραμένει ο ένας εκ των επτά κατηγορουμένων για τα επεισόδια που έγιναν την περασμένη Κυριακή στο Σύνταγμα κατά τη διάρκεια του συλλαλητηρίου κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, μέχρι να αποφανθεί το δικαστικό συμβούλιο αν θα προφυλακιστεί ή όχι.

Πρόκειται για τον Αλέξανδρο Τζούλιο που, όπως έχει αποκαλύψει η «Εφ.Συν.» (Τα «ορφανά» του Μιχαλολιάκου, 16.01.2018 / Ο Τζούλιος και ο «Τόλης 88» στα επεισόδια του συλλαλητηρίου, 22.01.2019), είναι βασικό στέλεχος της Χρυσής Αυγής στον Πειραιά αλλά και γνωστός από τη δράση του στη μικρή ναζιστική ομάδα «Απέλλα» (σ.σ. είχε συλληφθεί και το 2017 για την εμπρηστική επίθεση στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο του Πειραιά «Φαβέλα», για την οποία κατηγορείται για εγκληματική οργάνωση).

Σήμερα μετά την απολογία του στην Ευελπίδων ανακριτής και εισαγγελέας διαφώνησαν για το αν θα πρέπει να οδηγηθεί ή όχι στη φυλακή και τη διαφωνία θα λύσει με βούλευμά του το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο τις επόμενες ημέρες. Μέχρι τότε ο συλληφθείς θα παραμείνει κρατούμενος στη ΓΑΔΑ.

Οι υπόλοιποι έξι κατηγορούμενοι που απολογήθηκαν για τα ίδια επεισόδια αφέθηκαν ελεύθεροι και σε κάποιους από αυτούς επιβλήθηκαν περιοριστικοί όροι. Οι περισσότεροι φέρονται να αρνήθηκαν τις κατηγορίες που τους απαγγέλθηκαν, κατά περίπτωση για δύο κακουργήματα και έξι πλημμελήματα, υποστηρίζοντας στον ανακριτή πως δεν συμμετείχαν στα επεισόδια και πως συνελήφθησαν πολύ μετά και αρκετά μακριά από τα σημεία που έγιναν αυτά.

Πηγή:http://www.efsyn.gr