ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Ο ιατρός και γενικός γραμματέας του Σωματείου εργαζομένων του Νοσοκομείου «Άγιος Σάββας», Κώστας Καταρχιάς, κατήγγειλε στη σημερινή συνέλευση της ΓΣΕΕ, ότι ο Αστυνομικός της ομάδας ΔΙΑΣ που τον προσήγαγε χθες, κατά τη διάρκεια της διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα, δεν έφερε διακριτικά που παραπέμπουν στο εν λόγω Αστυνομικό Σώμα, αλλά «σε φασιστικές ομάδες».

Απο την Κένυα στο Κεντάκι και απο τα σκουπίδια σε ροζ δωμάτια. Παιδιά απο όλο το κόσμο , διαφορετικές κουλτούρες και κοινωνικές τάξεις, όλα μαζι κάτω απο τον φακό του φωτογράφου James Mollison .

 

Ενα σοκαρίστικο έργο που δείχνει την ανισότητα αναμέσα σε παιδιά. Αν είναι να κανουμε μια σημαντική αλλαγη πρεπει να ξεκινήσουμε απο τα παιδιά.

Το βιβλίο του ονομάζεται «Where Children Sleep»

 

 

Όταν ζητήθηκε από το φωτογράφο James Mollison να κάνει ένα project σχετικά με τα δικαιώματα των παιδιών, του ήρθε στο μυαλό το παιδικό του δωμάτιο. Η εξέλιξη αυτής της ιδέας ήταν το «Where Children Sleep». Οι φωτογραφίες που έβγαλε απεικονίζουν τη σκληρή πραγματικότητα.

children-sleep-nepal

indira (7 ετών) απο το Νεπάλ. Μοιράζεται το στρώμα της, το μοναδικό στο σπίτι, με τα αδέρφια της. Απο 3 χρονών δουλεύει 6 ώρες την ημέρα, πάει σχολειο και ονειρεύεται να γίνει χορεύτρια.

Σήμερα το ξυπνητήρι δε χτύπησε για κάποιο λόγο.
Ή είμαι κομμάτια λόγω κούρασης από τη δουλειά κ δεν το άκουσα.
Ετοιμάστηκα σαν τρελός κ πήγα στη στάση.
Εκεί για πρώτη φορά κ λόγω εφαρμογής του νόμου του Μέρφυ το 822 άργησε πολύ να έρθει.
Πάνω από 10 λεπτά.
Το λεωφορείο γεμάτο κ μπήκαμε κ εμείς κ άλλοι τόσοι.
Όχι ακραία φάση, αλλά ο κόσμος εκνευρισμένος.
Σε ένα σημείο – κ ενώ άκουγα Ψυχοδράμα07 στα ακουστικά μου – καταλαβαίνω ότι κάτι γίνεται στο λεωφορείο.
Ένας σχετικά θηριώδης τύπος 45ρης κάτι φωνάζει.
Βγάζοντας τα ακουστικά συνειδητοποιώ ότι κράζει ένα μετανάστη επειδή του φάνηκε ότι πήγε να απλώσει το χέρι του να κλέψει μια άλλη κυρία.
Ο Έλληνας κράζει ελεγχόμενα αλλά φορτώνει κ σιγά σιγά.
Όλο το λεωφορείο τους κοιτάει αλλά είναι προφανές ότι κανείς δεν ξέρει τι «πρέπει» να γίνει.
Μάλιστα ο τύπος κάποια στιγμή φωνάζει «Οδηγέ..!», (χωρίς κάποιο συγκεκριμένο αίτημα), ο οδηγός προφανώς δεν απαντάει κ συνεχίζουμε την πορεία μας.
Το άσχημο ήταν ότι ο μετανάστης δεν απαντούσε καν, σαν να αποδεχόταν την ενοχή του αδιαμαρτήρητα. Εκτός αν ήταν 100% αθώος κ δεν καταλάβαινε καν τι του λέει ο τύπος. Τρέχα γύρευε.

Το «Rproject» συνομίλησε με τη βουλευτή Α΄ Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Μαρία Μπόλαρη, η οποία βρέθηκε για δύο μέρες τόσο στη ΓΑΔΑ, όσο και στα δικαστήρια, σε ένδειξη συμπαράστασης στους 15 κακοποιημένους συλληφθέντες της αντιφασιστικής μοτοπορείας.

Με εκα­το­ντά­δες «προ­λη­πτι­κές» προ­σα­γω­γές, συλ­λή­ψεις, χη­μι­κά, απο­κλει­σμέ­νους σταθ­μούς μετρό και απα­γο­ρεύ­σεις συ­γκε­ντρώ­σε­ων, βα­σι­σμέ­νες σε χου­ντι­κό διά­ταγ­μα, προ­σπά­θη­σε να αντι­με­τω­πί­σει η συ­γκυ­βέρ­νη­ση τις μα­ζι­κές δια­δη­λώ­σεις δια­μαρ­τυ­ρί­ας που ορ­γα­νώ­θη­καν την Τρίτη, με αφορ­μή την επί­σκε­ψη της Μέρ­κελ. Η καλ­λιέρ­γεια του φόβου όμως δεν πέ­ρα­σε. Χι­λιά­δες κό­σμου κα­τέ­βη­καν στους δρό­μους της Αθή­νας, απαι­τώ­ντας την ανα­τρο­πή της κυ­βέρ­νη­σης και της μνη­μο­νια­κής πο­λι­τι­κής, που οδη­γούν στην εξα­θλί­ω­ση την πλειο­ψη­φία της κοι­νω­νί­ας.

Η όξυν­ση της κα­τα­στο­λής των ερ­γα­τι­κών και λαϊ­κών αγώ­νων, η κυ­βερ­νη­τι­κή συ­γκά­λυ­ψη στη δράση της να­ζι­στι­κής Χρυ­σής Αυγής, η αμ­φι­σβή­τη­ση του δι­καιώ­μα­τος της ελεύ­θε­ρης δια­δή­λω­σης, είναι ποιο­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά που μαρ­τυ­ρούν την όλο και με­γα­λύ­τε­ρη αυ­ταρ­χι­κο­ποί­η­ση του κα­θε­στώ­τος, ως απά­ντη­ση στα αδιέ­ξο­δα δια­χεί­ρι­σης της κρί­σης από τα αστι­κά επι­τε­λεία.


10/10/1974 Η μεγάλη μεταπολιτευτική συναυλία στο Στάδιο Καραϊσκάκη

Με αφορμή και επίκεντρο τη μαγνητοσκόπηση δύο πολύ σημαντικών συναυλιών το 74, αυτής που έγινε στο Στάδιο Καραϊσκάκη με το Μίκη Θεοδωράκη και αυτής που έγινε στο γήπεδο του Παναθηναϊκού στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας με το Γιάννη Μαρκόπουλο, αμέσως μετά την πτώση της Χούντας (Ιούλιος 1974) καθώς επίσης και άλλες μαζικές εκδηλώσεις που έγιναν στην Αθήνα το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς για την πρώτη επέτειο του Πολυτεχνείου. Η ταινία αποτυπώνει με γλαφυρότητα και συνέπεια το κλίμα που επικρατούσε, μετά την πτώση της Χούντας. Κατά την διάρκεια της ταινίας μιλάει ο αγωνιστής Χρήστος Ρεκλείτης, που έλαβε μέρος στην Αντίσταση εναντίον της δικτατορίας και ο οποίος περιγράφει, όλα τα φριχτά βασανιστήρια στα οποία υπεβλήθη στα χέρια της Ασφάλειας, κατά τη διάρκεια της επταετίας, κατονομάζοντας στη διήγησή του όλους τους βασανιστές του.

Ο Νίκος Κούνδουρος έχει πει για την ταινία αυτή: «Το μόνο ντοκιμαντέρ που έχω φτιάξει, μια ταινία συντεθειμένη από φωνές και αιτήματα όπως αυτά διαμορφώθηκαν στους δρόμους της Αθήνας αμέσως μετά την παλινόρθωση της Δημοκρατίας. Μια ταινία ωδή στη λευτεριά»

Καλλιτέχνες που συμμετείχαν στις συναυλίες
Συνθέτες * Μίκης Θεοδωράκης * Γιάννης Μαρκόπουλος * Σταύρος Ξαρχάκος

Ερμηνευτές * Γιώργος Νταλάρας * Μαρία Φαραντούρη * Μαρίζα Κοχ * Μάνος Λοΐζος * Μελίνα Μερκούρη * Νίκος Ξυλούρης * Λάκης Χαλκιάς * Αντώνης Καλογιάννης * Χαράλαμπος Γαργανουράκης * Λιζέττα Νικολάου

Η Ελληνική αστυνομία συνωμοτεί με την φασιστική ομάδα Χρυσή Αυγή
Από τον Robert Stevens

Η ελληνική αστυνομία βρίσκεται ολοένα και πιο ανοιχτά σε συνεννόηση με την φασιστική Χρυσή Αυγή.

Σε καθημερινή σχεδόν βάση, τα μέλη και οι υποστηρικτές της Χρυσής Αυγής, προχωρούν σε επιθέσεις ενάντια μεταναστών και πολιτικών τους αντιπάλων, στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις της χώρας, με πλήρη ατιμωρισία.

Μερικές από αυτές τις επιθέσεις, συχνά καθοδηγούμενες από κάποιους από τους 18 βουλευτές του κόμματος, έχουν καταγραφεί σε κάμερα και φωτογραφηθεί. Η αστυνομία όχι μονο κάνει τα στραβά μάτια, αλλά ενθαρρύνει ή συμμετέχει στις επιθέσεις.

Διάφορες μαρτυρίες επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι η αστυνομία παροτρύνει τους πολίτες να ζητούν βοήθεια από τους φασίστες. Η εφημερίδα Guardian ανέφερε πρόσφατα ότι υπάρχουν «αυξανόμενες ενδείξεις ότι οι Αθηναίοι κατευθύνονται πλέον ανοιχτά από την αστυνομία να ζήτούν βοήθεια από την νεο-ναζιστική ομάδα».

«Η θανατική ποινή είναι απάνθρωπη και άχρηστη» δήλωσαν σήμερα η εκπρόσωπος της ΕΕ για τις Εξωτερικές Υποθέσεις, Κάθριν Άστον και ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης, Θόρμπγιορν Γιάγκλαντ, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Κατά της Θανατικής Ποινής, ενώ παράλληλα, με πρωτοβουλία της Ελβετίας, έξι ευρωπαϊκές χώρες απηύθυναν σήμερα «κοινή έκκληση για την κατάργηση της ποινής του θανάτου», η οποία δημοσιεύεται σε πολλές ευρωπαϊκές εφημερίδες.

Συνέντευξη στον Λύο Καλοβυρνά

Το ότι το σύμφωνο συμβίωσης που ψήφισε η ελληνική κυβέρνηση το 2008 ήταν άδικο και ρατσιστικό το ξέρουν κι οι πέτρες. Ως και η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου αλλά και η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής το επισήμαναν. Παρ’ όλ’ αυτά, η ελληνική κυβέρνηση απαξίωσε άλλη μια φορά τα δικαιώματα των γκέι γυναικών και αντρών της χώρας μας. Γι’ αυτό τώρα σύρεται στα δικαστήρια. 

Για τον περισσότερο κόσμο, η ντουλάπα είναι ένα απλό έπιπλο σαν όλα τα άλλα. Στο σκοτεινό και στενάχωρο εσωτερικό της τοποθετούνται συνήθως τα πράγματα εκείνα που δεν θέλουμε να περιφέρουμε σε κοινή θέα: τα ρούχα που δεν φοράμε, κούτες γεμάτες πράγματα που δεν χρησιμοποιούμε συχνά, το σετ με τα σεμεδάκια της γιαγιάς, τα παιδικά μας παιχνίδια, παλιά βιβλία και βιντεοκασέτες. Καμιά φορά δε, και πιό… «εξωτικά» αντικείμενα.Για τα άτομα που είμαστε γκέη, λεσβίες, αμφί ή τρανς, η ντουλάπα είναι ένα έπιπλο καταραμένο. Παρ’ όλο που γενικώς χρησιμοποιούμε τις ντουλάπες όπως όλος ο υπόλοιπος κόσμος – για να κρύβουμε μέσα πράγματα που δεν θέλουμε να είναι σε κοινή θέα – είναι ένα κάποιο συγκεκριμένο πράγμα που βάζουμε εκεί μέσα που κάνει την ντουλάπα μισητή σε πολλούς από εμάς. Και αυτό γιατί στην προκειμένη περίπτωση δεν μιλάμε ούτε για παλιά ρούχα, ούτε για τα σεμεδάκια της γιαγιάς, ούτε καν για τίποτε πιό… «εξωτικό» (που πήγε το μυαλό σας άραγε ?).

Μιλάμε για τους ίδιους μας τους εαυτούς. Τους πραγματικούς μας εαυτούς. Βλέπετε, εμείς οι γκέη, οι λεσβίες οι αμφι και οι τρανς, όταν λέμε πως ένα άτομο «είναι μέσα στην ντουλάπα» εννοούμε πως ακόμα δεν έχει αποκαλύψει τον πραγματικό του σεξουαλικό προσανατολισμό ή την πραγματική του ταυτότητα φύλου στην οικογένειά του, στους φίλους του, στην κοινωνία ολόκληρη, ή, ακόμα χειρότερα, ούτε καν στον ίδιο του τον εαυτό.

 

 

»Ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχει υποστεί πλήγμα εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και των μέτρων λιτοτητας».

Διαβάστε όλο το άρθρο των Financial Times με τίτλο:Η ευρω-κρίση βλάπτει τα ανθρώπινα δικαιώματα.

»Η οικονομική κρίση στην Ευρώπη και οι καθυστερήσεις στην εφαρμογή κρίσιμων δικαστικών μεταρρυθμίσεων υπονομεύουν τα δικαιώματα των πολιτών στα δικαστικά συστήματα όλης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με το πόρισμα εκστρατείας υπερασπιστών των νομικών δικαιωμάτων.