ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Στις 19 Αυγούστου του 1936 «έφυγε» ο ανδαλουσιανός ποιητής και δραματουργός Federico García Lorca σε ηλικία 38 χρονών, δολοφονημένος από τους φασίστες ως υποστηριχτής του Λαϊκού Μετώπου και ομοφυλόφιλος λίγες μέρες μετά την είσοδο του «εθνικού στρατού» του Φράνκο στην επαρχία της Γρανάδας, στη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου. Ο Γραναδίνος García Lorca υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Ισπανούς ποιητές και θεατρικούς συγγραφείς καθώς και ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους της λογοτεχνικής γενιάς του ’27. Στις παραδόσεις της λαϊκής τσιγγάνικης ανδαλουσιανής μουσικής, πίστευε πως βρίσκει τη βάση των ποιητικών και πνευματικών του ενορμήσεων

«Το Μπλόκο» του ΑΔΩΝΙ ΚΥΡΟΥ, μια από τις σημαντικότερες ταινίες για την αντίσταση κατά των ναζί, με θέμα τα τραγικά αληθινά γεγονότα του «Μπλόκου της Κοκκινιάς« (17 Αυγούστου 1944).
Υπάρχουν πολλές ιστορίες γύρω απ’ το πως γυρίστηκε η ταινία: όλοι οι συντελεστές συμμετείχαν συντροφικά και αμισθί, όπως και οι απλοί άνθρωποι από της Κοκκινιάς που με περίσσια αυταπάρνηση συμμετείχαν στα γυρίσματα της ταινίας είτε σαν κομπάρσοι, είτε προσφέροντας στους συντελεστές της ταινίας ένα πιάτο φαϊ και νερό. Πολλοί απ’ τους μετέχοντες είχαν ζήσει οι ίδιοι τα γεγονότα. Κάθε μέρα η διαδικασία του γυρίσματος ήταν μια γιορτή για τις πολύπαθες γειτονιές της Κοκκινιάς…

Κατά του Θερινούς μήνες, το Γενί Τζαμί και το Αλατζά Ιμαρέτ θα είναι ανοιχτά για το κοινό, ως μνημεία.

Οι μέρες και οι ώρες επισκέψεων είναι:
Τρίτη – Παρασκευή 10.00-18.00
Σάββατο – Κυριακή 10.00-13.00
Δευτέρα κλειστά

1. Γέννηση, καταγωγή και εκπαίδευση

Ο Παναΐτ Ιστράτι (1884-1935) ήταν ρουμανικής καταγωγής δίγλωσσος συγγραφέας (έγραψε στα ρουμανικά και τα γαλλικά). Το όνομα που αναφέρεται στο πιστοποιητικό γέννησής του ήταν Γεράσιμος (Gherasim): «Έτος: χίλια οκτακόσια ογδόντα τέσσερα, μήνας: Αύγουστος 11, 10.00 μ.μ. Αυτό το πιστοποιητικό γεννήσεως εκδόθηκε για το παιδί που ονομάζεται Γεράσιμος, φύλο: άρρεν, γεννημένο εχθές, Παρασκευή, δέκα του μηνός στις επτά μετά μεσημβρίας στη Βραΐλα, στην κατοικία της μητέρας του που βρίσκεται στην οδό Ρομάνα (Romană) […]. Τέκνο της κυρίας Ζόιτα Στόικα Ιστράτι (Joiţa Stoica Istrate), ετών 29, χριστιανής ορθόδοξης, επάγγελμα: υπηρέτρια».1

1944, στο Σαλό της βόρειας Ιταλίας, τέσσερις φασίστες που εκπροσωπούν τις βασικές μορφές εξουσίας κλείνουν διά της βίας σε απομονωμένο παλάτι μια ομάδα παρθένων αγοριών και κοριτσιών. Τρεις πόρνες αφηγούνται τις εμπειρίες τους, ενώ οι ενήλικες εξαναγκάζουν τους κρατούμενους να συμμετάσχουν σε πράξεις ακραίου και σαδομαζοχιστικού σεξ.

Πρόκειται για ένα συγκλονιστικό φωτογραφικό οδοιπορικό της Ντόρας Μηναΐδη και της Μαρίας Φακίδη στις χώρες τις Μεσογείου, όπου εγκαταστάθηκαν Άραβες. Από τη Συρία και την έρημο Oυάντι Ραμ της Ιορδανίας στην ελληνορωμαϊκή Σαμπράθα της Λιβυής, στις κάσμπες του Μαρόκου και από εκεί στις βυζαντινοαραβικές εκκλησίες στο Παλέρμο και το αραβικό παλάτι της Αλάμπρα στη Γρανάδα.

ΜΟΥΣΕΙΟ ΙΣΛΑΜΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
Ασωμάτων 22 & Διπύλου, Κεραμεικός, 210 3251311-13
11/05-16/09
Πηγη:www.lifo.gr

 

 

«Από όλα μου τα έργα, το Canto General είναι μια όαση, ένα λαϊκό έργο που σμίγει δύο πολιτισμούς» είπε, μεταξύ άλλων, ο Μίκης Θεοδωράκης κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, με αφορμή την παρουσίαση του έργου του «Canto General» σε ποίηση του Νομπελίστα Xιλιανού ποιητή Πάμπλο Νερούδα, στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, την Τρίτη 17 Ιουλίου, στις 21:00 το βράδυ, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

Από την Νάταλι Χατζηαντωνίου
Απόσπασμα από όσα είπε για την “Χρυσή Αυγή” ο σπουδαίος και ανήσυχος καλλιτέχνης>…
Όσο αφορά το ποσοστό της Χρυσής Αυγής δεν με ξαφνιάζει. Ποτέ δεν πίστεψα πως οι ταγματασφαλίτες, οι γερμανοτσολιάδες, οι φασίστες, οι νεοναζί, οι στρατολάγνοι, οι ΕΟΚΑβηταζήδες, οι Χίτες και οι χουντικοί ήταν πολύ λιγότεροι σ΄αυτόν το τόπο. Στεγάζονταν αλλού, ας πούμε στη ΝΔ, η στο ΠΑΣΟΚ. Οι Χρυσαυγίτες προετοιμάζονταν χρόνια. Τώρα που αγριεύει κι άλλο το πράμα ήρθε η ώρα τους να ακουστούν. Κι αυτό το φροντίζουν ανάμεσα σε άλλους διάφοροι δημοιογράφοι που το παίζουν έκπληκτοι και αηδιασμένοι, ενώ ανεβάζοντας την τηλεθέαση και κατεβάζοντας το επίπεδο της ζωής μας, απροετοίμαστοι και αδιάβαστοι οι ίδιοι ,τους προσκαλούν στις εκπομπές  τους.

Από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Στις 2 Ιουλίου του 1942, τα περισσότερα από τα παιδιά του Lidice, ενός μικρού χωριού της τότε Τσεχοσλοβακίας, παραδόθηκαν στο τοπικό γραφείο της Γκεστάπο. Τα 82 παιδιά στη συνέχεια μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδο εξόντωσης στο Chełmno, 70 χιλιόμετρα μακριά, όπου δολοφονήθηκαν με δηλητηριώδη αέρια. Το γλυπτό της Marie Uchytilová αποτελεί φόρο τιμής σε αυτά τα παιδιά.