Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ – Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» https://www.kar.org.gr kar.org.gr Wed, 12 Aug 2026 07:27:30 +0000 el hourly 1 Η Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» και το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών, σας καλούμε σε ανοιχτή συνέλευση-σύσκεψη την Τετάρτη 15 Φλεβάρη, για να συζητήσουμε και να συνδιοργανώσουμε την εκστρατεία για την Παγκόσμια Μέρα κατά του Ρατσισμού. https://www.kar.org.gr/2017/02/09/i-kinisi-apelaste-to-ratsismo-ke-to-kyriakatiko-scholio-metanaston-sas-kaloume-se-anichti-synelefsi-syskepsi-tin-tetarti-15-flevari-gia-na-syzitisoume-ke-na-syndiorganosoume-tin-ekstrati/ Thu, 09 Feb 2017 17:36:11 +0000 http://www.kar.org.gr/?p=105936 Screen Shot 2017-02-09 at 7.15.21 PMΗ Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» και το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών, σας καλούμε σε ανοιχτή συνέλευση-σύσκεψη την Τετάρτη 15 Φλεβάρη, για να συζητήσουμε και να συνδιοργανώσουμε την εκστρατεία για την Παγκόσμια Μέρα κατά του Ρατσισμού.
Η φετινή διαδήλωση, το Σάββατο 18 Μάρτη, 15:00, στην Ομόνοια, δεν είναι επετειακή. Είναι η μέρα ενότητας στο δρόμο όλων εκείνων που αντιστάθηκαν στην φυλάκιση των προσφύγων σε άθλια κέντρα κράτησης και στις ακροδεξιές επιθέσεις εναντίον τους∙ που έμειναν αλληλέγγυοι στις διαμαρτυρίες των κολασμένων της γης και προστάτευσαν τα παιδιά τους από τους τραμπούκους της ΧΑ και τους «αγανακτισμένους γονείς» στα σχολεία ∙ που απαίτησαν, σε πορείες και απεργίες, πόρους για σχολεία, νοσοκομεία, αξιοπρεπή στέγαση αστέγων και προσφύγων και όχι για φράχτες, F16 και ΜΚΟ. Όλων εκείνων που αντιπαλεύουν τις συνέπειες των μνημονίων και κατανοούν ότι μόνο ενωμένοι μπορούμε να νικάμε -ντόπιοι, μετανάστες και πρόσφυγες.
Για να ενώσει όλα τα ρυάκια των αντιστάσεων, η 18η Μάρτη πρέπει να οργανωθεί ως εκστρατεία από το ευρύτερο δυνατό δυναμικό.
Με δράσεις σε σχολεία, εκδηλώσεις σε εργατικούς χώρους, δρώμενα σε γειτονιές, εξορμήσεις σε πλατείες και ενημερώσεις σε στρατόπεδα προσφύγων, θέλουμε να δώσουμε σοβαρή απάντηση στην προκλητικότητα του Μουζάλα και τον κρατικό ρατσισμό.
Για να μην πεθάνουν άλλοι άνθρωποι στη θάλασσα ή την στεριά, για να μην αφήσουμε να γίνει «ο βίος αβίωτος» για όλους μας.

Τετάρτη 15 Φλεβάρη, ώρα 19:30,
στον Πολυχώρο του Ινστιτούτου Κοινωνικής, Οικονομικής και Ιστορικής Έρευνας «Κομμούνα», Ιουλιανού 67

]]> Το σύνθημα «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» ακούστηκε χτες σε 110 σημεία της Ελλάδας https://www.kar.org.gr/2026/08/10/to-synthima-quot-leyteria-stin-palaistini-quot-akoystike-chtes-se-110-simeia-tis-elladas/ Mon, 10 Aug 2026 07:25:43 +0000 https://www.kar.org.gr/?p=199480

Ένα ηχηρό, μαχητικό κύμα αλληλεγγύης στον ηρωικό λαό της Παλαιστίνης πλημμύρισε χθες τους δρόμους σε δεκάδες πόλεις σε ολόκληρη την Ελλάδα, στο πλαίσιο της πανελλαδικής ημέρας δράσης. Χιλιάδες εργαζόμενοι, νέοι, φοιτητές και συλλογικότητες κατέβηκαν στο δρόμο, φωνάζοντας «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» και απαιτώντας τον άμεσο τερματισμό της γενοκτονίας.

Οι διαδηλώσεις, που στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και άλλες μεγάλες πόλεις εξελίχθηκαν σε μεγάλες πορείες, έστειλαν ξεκάθαρο μήνυμα καταδίκης του κράτους-δολοφόνου του Ισραήλ αλλά και των ιμπεριαλιστικών συμμάχων του.

Κεντρικό σύνθημα των κινητοποιήσεων ήταν η απαίτηση για «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» και για άμεση διακοπή κάθε στρατιωτικής, οικονομικής και διπλωματικής συνεργασίας της Ελλάδας με το Ισραήλ. Τα συνθήματα κατήγγειλαν την ελληνική κυβέρνηση για ανοιχτή συνενοχή στο έγκλημα, καθώς συνεχίζει να παρέχει διευκολύνσεις στις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις, μετατρέποντας τη χώρα σε ορμητήριο και συνένοχο μιας συνεχιζόμενης γενοκτονίας.

«Η ιστορία έχει μια σωστή πλευρά, με την Παλαιστίνη ως τη λευτεριά», δονούσε την ατμόσφαιρα, αποδεικνύοντας ότι η λαϊκή αλληλεγγύη παραμένει αδιάσπαστη και ακλόνητη απέναντι στην κρατική προπαγάνδα και τα ψέματα των κυβερνώντων.

Παρά τις προσπάθειες καταστολής και φίμωσης της αλληλεγγύης που επιχειρούνται σε όλη την Ευρώπη και τη χώρα μας, η χθεσινή πανελλαδική μέρα δράσης απέδειξε ότι οι λαοί δεν σκύβουν το κεφάλι. Ο αγώνας για τη δικαίωση της Παλαιστίνης, ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον ρατσισμό και τα τείχη της καταπίεσης, θα συνεχιστεί μέχρι τη νίκη. Η μόνη πραγματική ελπίδα βρίσκεται στον κοινό αγώνα των λαών κόντρα στους δολοφόνους και τους εκμεταλλευτές τους.

Κίνηση «Απελάστε τον Ρατσισμό»









]]> Πανελλαδική ημέρα δράσης για την Παλαιστίνη ως τη λευτεριά https://www.kar.org.gr/2026/08/07/panelladiki-imera-drasis-gia-tin-palaistini-os-ti-leyteria/ Fri, 07 Aug 2026 05:58:58 +0000 https://www.kar.org.gr/?p=199435 Χίλιες μέρες από τη δεύτερη Νάκμπα του Οκτώβρη του 2023, χίλιες μέρες γενοκτονικού πολέμου μετρά η Παλαιστίνη με χιλιάδες νεκρούς και με το 90% της Γάζας κατεστραμμένο και το 80% υπο ισραηλινή κατοχή. Το Ισραήλ επιτελεί μια πρωτοφανή γενοκτονία στη σύγχρονη ιστορία στα Παλαιστινιακά εδάφη, έχει δολοφονήσει περισσότερους από 100.000 Παλαιστίνιους με τις 20.000 τουλάχιστον να είναι παιδιά και βρέφη, έχει καταστρέψει σπίτια, νοσοκομεία, υδραγωγεία, πόλεις ολόκληρες, έχει ρίξει χημικά που φτάνουν για 16 Χιροσίμες, έχει φυλακίσει και βασανίσει ανήλικα, πολιτικούς κρατούμενους, γιατρούς, δημοσιογράφους, ηλικιωμένους, ανενόχλητο από τις διεθνείς συνθήκες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, βρίσκοντας πάντα συμμάχους στη Δύση.

Ο λαός βρίσκεται πάντα με την σωστή πλευρά της ιστορίας. Μπορεί οι φωνές της αντίστασης να καταπνίγονται και τα πλοία της ελευθερίας να βυθίζονται, όμως η παγκόσμια αλληλεγγύη και το κύμα συμπαράστασης ανά τον κόσμο στους μαχόμενους Παλαιστίνιους φαίνεται έμπρακτα όταν οργανώνονται χερσαίες και θαλάσσιες γέφυρες για να προσεγγίσουν την Παλαιστίνη και να σπάσουν τον αποκλεισμό παρόλο που καταλήγουν σε βασανίστρια και φυλακίσεις από τον ισραηλινό στρατό.

Όπως πέρσι έτσι και φέτος στις 9/8 υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα για ειρήνη, ελευθερία και δικαιοσύνη του παλαιστινιακού λαού όπως και του κάθε λαού που αντιστέκεται και διεκδικεί καμία ανθρώπινη ζωή να μην θίγεται από οικονομικούς και γεωπολιτικούς σχεδιασμούς.

Την Κυριακή 9/8 διαδηλώνουμε κατά του πολέμου, κατά της γενοκτονίας και τις πολιτικές πρακτικές εξόντωσης της αλληλεγγύης. Διεκδικούμε να μην γίνουν οι γειτονιές μας και οι παραλίες μας μέρη αναψυχής για δολοφόνους στρατιώτες του IDF.

Η Γάζα δεν είναι μόνη

Η ελευθερία δεν είναι έγκλημα.

Μπροστά στη συνενοχή της Δύσης που αρματώνεται υπό την απειλή επικείμενων πολέμων, το μήνυμα του αγωνιζόμενου λαού της είναι σαφές ότι δεν θα γίνουμε συνένοχοι στην καταστροφή ενός ολόκληρου λαού.

Να γίνουμε οι φωνή της μαχόμενης Παλαιστίνης που τόσα χρόνια αντιστέκεται και πολεμά για την αξία της ανθρώπινης ζωής και με την ελπίδα της ελεύθερης γης και πατρίδας.

ΚΥΡΙΑΚΗ 9/8/2026 ΣΤΑΘΜΟΣ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ 19.00

Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών – Κίνηση «Απελάστε τον Ρατσισμό»

]]> Καταγγελία της Ένωσης Αράβων Εργατών στην Οικοδομή- Ελλάδα για τις συνθήκες που επικρατούν στο εργοτάξιο “Little Athens” της Lamda Development στο Ελληνικό https://www.kar.org.gr/2026/08/06/kataggelia-tis-enosis-aravon-ergaton-stin-oikodomi-ellada-gia-tis-synthikes-poy-epikratoyn-sto-ergotaxio-little-athens-tis-lamda-development-sto-elliniko/ Thu, 06 Aug 2026 08:09:16 +0000 https://www.kar.org.gr/?p=199433 Το εργοτάξιο “Little Athens” είναι ο χώρος στον οποίο σκοτώθηκε τον περασμένο Δεκέμβρη ο συνάδελφός μας Αχμέτ αμπου-Γκολάμπ, πατέρας 3 παιδιών από την Αίγυπτο.
Είναι το ίδιο εργοτάξιο όπου, λίγες ημέρες αργότερα, στις 11/12/2025, σημειώθηκε ακόμη ένα πολύ σοβαρό εργατικό ατύχημα, με θύμα τον Αιγύπτιο συνάδελφο Μοχάμεντ Ελ-Μπαχνσάουι Μοχάμεντ Ελ-Ντίμπ, πατέρα τριών παιδιών. Το ατύχημα είχε ως αποτέλεσμα να μείνει παράλυτος. Μέχρι και σήμερα συνεχίζει να δίνει μάχη, νοσηλευόμενος μεταξύ νοσοκομείων και κέντρων αποκατάστασης, αντιμετωπίζοντας επανειλημμένα ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις και σοβαρές επιπλοκές στην υγεία του. Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο εργατικό ατύχημα δηλώθηκε στον ΕΦΚΑ μόλις στις 21/07/2026, δηλαδή περισσότερο από επτά μήνες μετά την επέλευσή του.
Είναι ακριβώς το ίδιο σημείο στο οποίο τρείς βδομάδες πριν ένας νεαρός συνάδελφος από το Μπαγκλαντές, εργαζόμενος σε υπεργολάβο του Μυτιληναίου , έπεσε από μεγάλο ύψος με αποτέλεσμα να υποστεί πολλαπλά κατάγματα στο κρανίο και μέχρι και σήμερα να παλεύει για τη ζωή του.
Κοινό σημείο σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις είναι ότι οι εργάτες δούλευαν χωρίς χαρτιά, χωρίς ασφάλιση και σε καθεστώς τρομοκράτησης από την εργοδοσία. Αυτός είναι και ο λόγος που όταν έπεσε ο Αχμέτ αμπού-Γκολάμπ έκαναν να καλέσουν το ασθενοφόρο 3 ολόκληρες ώρες, ενώ όλοι οι υπεύθυνοι αντί να τον βοηθήσουν εξαφανίστηκαν.
Μετά από πολύ αγώνα και πιέσεις, ο Μοχάμεντ Ελ-Μπαχνσάουι κατάφερε να αποκτήσει άδεια παραμονής (καθώς μέχρι και τη μέρα του ατυχήματος δούλευε χωρίς χαρτιά). Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό.
Όπως καταγγέλλουν το Σωματείο Εργαζομένων στο Ελληνικό, αλλά και πολλοί συνάδελφοι, τα μέτρα ασφαλείας στο “Little Athens” είναι ανύπαρκτα, ενώ ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των εργατών δουλεύει «μαύρα» και χωρίς ασφαλιστική κάλυψη.
Η αδήλωτη εργασία, η εργασία χωρίς χαρτιά, χωρίς κατάλληλη εκπαίδευση και χωρίς επίβλεψη είναι βασικοί παράγοντες που κάνουν το εργοτάξιο “Litte Athens” (όπως και πολλά άλλα) επικίνδυνα για τις ζωές των εργατών.
Ξέρουμε πολύ καλά ότι πέρα από αυτά τα 3 περιστατικά που βγήκαν στην επιφάνεια, σίγουρα υπάρχουν δεκάδες άλλα που μένουν αόρατα ακριβώς επειδή οι εργάτες παραμένουν αόρατοι για το κράτος. Το κράτος ονομάζει τους ανθρώπους χωρίς χαρτιά παράνομους αλλά ξεχνά ότι παράνομοι όμως είναι και οι εργοδότες που συντηρούν αυτή τη κατάσταση.
Γι’ αυτό είναι συνένοχοι στα εγκλήματα κατά των εργατών. Πρώτα και κύρια η Lamda Development ως ανάδοχος αυτού του έργου και η οποία συστηματικά: δεν τηρεί τα υποχρεωτικά μέτρα ασφαλείας, απασχολεί κόσμο χωρίς να παρέχει ασφάλιση και δεν δηλώνει τα εργατικά ατυχήματα.
Απαιτούμε:
Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών εργατών που δουλεύουν στην οικοδομή. Πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα και ιατροφαρμακευτική κάλυψη.
Να γίνουν άμεσα συστηματικοί και ουσιαστικοί έλεγχοι των μέτρων Υγείας και Ασφάλειας από το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ) σε όλες τις εγκαταστάσεις του Little Athens.
Να λάβει ο Μοχάμεντ Ελ-Μπαχνσάουι Μοχάμεντ Ελ-Ντίμπ ολόκληρη την αποζημίωση που δικαιούται, καθώς και κάθε αναγκαία οικονομική, ασφαλιστική και ιατρική στήριξη για τον ίδιο και την οικογένειά του.
Υπογραφή της Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης σε ολόκληρο το έργο του Ελληνικού σύμφωνα με την πρόταση του «Σωματείου Εργαζομένων στο Έργο «Ανάπτυξη του Μητροπολιτικού Πόλου του Ελληνικού-Αγίου Κοσμά» με μέριμνα για την νομιμοποίηση των μεταναστών εργατών.
Δεν πρέπει να συνηθίσουμε τον θάνατο.
Δεν θα αφήσουμε κανέναν εργάτη μόνο του.
Καμία εργασία χωρίς νόμιμα έγγραφα.
Και κανένα νόμιμο έγγραφο χωρίς δικαιώματα.
Και κανένα δικαίωμα χωρίς ενωμένο εργατικό αγώνα.
Η ενότητά μας και η οργάνωσή μας είναι η δύναμή μας.

Ένωση Αράβων Εργατών στην Οικοδομή – Ελλάδα

]]> Το έγκλημα στη Θέουτα και η δολοφονικά ρατσιστική υποκρισία της ΕΕ – Φρούριο https://www.kar.org.gr/2026/08/03/to-egklima-sti-theoyta-kai-i-dolofonika-ratsistiki-ypokrisia-tis-ee-froyrio/ Mon, 03 Aug 2026 06:10:23 +0000 https://www.kar.org.gr/?p=199382 Του Μάριου Αυγουστάτου

Εβδομήντα δύο (τουλάχιστον και ως αυτή τη στιγμή που γράφονται αυτές τις γραμμές) άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να διασχίσουν, ακόμα και κολυμπώντας, τα σύνορα. Δεν είναι ένα «ατύχημα» ή τυχαίο γεγονός, είναι το λογικό αποτέλεσμα της πολιτικής που έχει μετατρέψει την Ευρώπη σε οχυρό. Και μπροστά σε αυτούς τους θανάτους, η ακροδεξιά -με την κυβέρνηση Μητσοτάκη να την ακολουθεί πιστά μέσα από επιστολή προς τις Βρυξέλλες- όχι απλά δεν θρηνεί αλλά εκμεταλλεύεται τη στιγμή για να συνεισφέρει στην ακόμα πιο ρατσιστική στροφή στην ατζέντα της ΕΕ. Οι ίδιοι που κατηγορούν άλλους για «εργαλειοποίηση» των προσφύγων είναι οι πρώτοι που το κάνουν συστηματικά και «θεσμικά».

Ο μύθος της «πλημμύρας» και ποιος φοβάται πραγματικά τις νομιμοποιήσεις

Η αφήγηση περί επικείμενης «κατάκλυσης» της Ευρώπης από μετανάστες δεν αντέχει στην εξέταση των γεγονότων. Η Θέουτα, το σημείο αναφοράς όλου του ρατσιστικού αμόκ, δεν είναι καν ευρωπαϊκό έδαφος με την πλήρη έννοια, πρόκειται για ισπανική αποικιακή κτήση στην αφρικανική ήπειρο. Εξίσου αβάσιμη είναι η επίθεση στην ισπανική κυβέρνηση, ότι δήθεν η «επιεικής» στάση της και τα προγράμματα νομιμοποίησης προκάλεσαν τη διέλευση εξήντα χιλιάδων ανθρώπων προς τον θύλακα. Στην πραγματικότητα, αυτό που τρομάζει την ευρωπαϊκή δεξιά – ακροδεξιά είναι ακόμη και ένα μικρό διαφορετικό παράδειγμα αντίθετης πολιτικής: η απόφαση Σάντσεθ να τακτοποιήσει το καθεστώς περίπου 500.000 εργαζομένων μεταναστών, όπως έχουν κάνει στο παρελθόν (και δεξιές και κεντρώες) κυβερνήσεις, εξασφαλίζοντας φθηνό και “αναλώσιμο” εργατικό δυναμικό.

Η συμφωνία με το Μαρόκο: πληρωμένη χωροφυλακή

Οι κατηγορίες περί «εργαλειοποίησης» εις βάρος του Μαρόκου είναι βαθιά υποκριτικές. Υπάρχει μια αμοιβαία επωφελής συμφωνία ανάμεσα στην ΕΕ-Φρούριο και ένα αυταρχικό καθεστώς: χώρες στα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης αναλαμβάνουν, έναντι αμοιβής (0,5 δις ευρώ μόνο τα τελευταία 5 χρόνια) ή/και ανταλλαγμάτων, ώστε να λειτουργούν ως φύλακες κατά μεταναστών και προσφύγων. Όπως συνέβη το 2022 στη Μελίγια, όταν οι μαροκινές αρχές σκότωσαν μετανάστες. Το Μαρόκο, άλλωστε, δεν είναι απλώς φρουρός συνόρων για την Ευρώπη, είναι και προνομιακός προορισμός για τα ευρωπαϊκά κεφάλαια.

Η ισπανική κυβέρνηση: μια απ’τα ίδια

Η Ισπανία δεν είναι απλώς παρατηρητής αυτής της κατάστασης, αλλά ενεργό κομμάτι της. Διατηρεί δικές της διμερείς συμφωνίες χρηματοδότησης για την καταστολή των μεταναστευτικών ροών. Επίσης, οι ισπανικές πολυεθνικές δραστηριοποιούνται ελεύθερα στην περιοχή.

Απέναντι στις επιθέσεις που δέχεται, η κυβέρνηση Σάντσεθ αποδεικνύεται ουσιαστικά ανίκανη να αρθρώσει πειστική απάντηση, για διάφορους λόγους:

  • Υπερασπίζεται το ίδιο το ρατσιστικό μοντέλο. Διεκδικεί πρωτιά στις απελάσεις πέρα από τα εξωτερικά σύνορα, είχε ήδη αντιδράσει σε δικαστική απόφαση που καταδίκαζε τις «εν θερμώ» απελάσεις και προτείνει ως λύση τη χρηματοδότηση νέων πλωτών φραγμάτων.

  • Σιωπά μπροστά στο Ισραήλ. Όταν ισραηλινές πηγές καυχώνται ότι οι μυστικές τους υπηρεσίες συνέβαλαν στην κινητοποίηση μεταναστευτικών ροών, δεν ακούγεται καμία απάντηση. Στην Αριστερά δεν έχουμε κανένα λόγο να υιοθετήσουμε την ισραηλινή προπαγάνδα, ούτε τον ρατσιστικό όρο «εργαλειοποίηση» για να πούμε το προφανές: το Ισραήλ στοχοποιεί την κυβέρνηση Σάντσεθ εξαιτίας της στάσης της απέναντι στη γενοκτονία στη Γάζα.

  • Αναγνώρισε τους μαροκινούς ισχυρισμούς για τη Δυτική Σαχάρα. Το 2022, μόλις έναν χρόνο μετά τον Τραμπ, και πάλι σε συνάρτηση με την αναγνώριση του Ισραήλ από το Μαρόκο.

  • Υπερασπίζεται πλήρως το ΝΑΤΟ. Όταν ο Τραμπ μιλούσε για «χαμηλούς» αμυντικούς προϋπολογισμούς, η κυβέρνηση όχι μόνο υπερασπίστηκε τις βάσεις και τη συμμαχία, αλλά διαφήμισε και τον δικό της πρωτοπόρο ρόλο στη χρηματοδότηση της Ουκρανίας.

  • Αδυνατεί να αντισταθεί εσωτερικά. Απέναντι στη συντονισμένη επίθεση της Δεξιάς και της ακροδεξιάς του Vox, αλλά και του βαθέος κράτους και της δικαστικής εξουσίας, φτάνουμε στο παράδοξο η Αριστερά να αναλαμβάνει ρόλο υπερασπιστή της κυβέρνησης, ενώ η ίδια η κυβέρνηση επιδεικτικά δηλώνει εμπιστοσύνη στους θεσμούς που την πολεμούν.

Συμπεράσματα

Το έγκλημα στη Θέουτα δεν είναι μεμονωμένο ή τυχαίο περιστατικό, αλλά καθρέφτης μιας ευρύτερης στροφής: μια ΕΕ ολοένα και πιο ρατσιστική, με στροφή στην πολεμική οικονομία, στους εξοπλισμούς αλλά και με τη φτώχεια να απειλεί όλο και μεγαλύτερα τμήματα της κοινωνίας, στρέφεται ξεκάθαρα και πιο ανοιχτά προς τα δεξιά, προσπαθώντας να βρει διέξοδο από τη δική της κρίση, στις δολοφονικές ρατσιστικές πολιτικές της αποτροπής.

Η Αριστερά πανευρωπαϊκά μπορεί και πρέπει να αντισταθεί σε αυτή την τάση καταρρίπτονας ένα προς ένα, τα ιδεολογικά θεμέλια του αντιπάλου. Είμαστε ενάντια σε κάθε αποτρεπτική δολοφονικά ρατσιστική πολιτική, που βολικά διαιρεί τους «από κάτω» για να τη βγάζουν καθαρή οι «από πάνω». Είμαστε ενάντια στη στροφή στην πολεμική οικονομία, που συνοδεύεται με βάναυσες περικοπές του κοινωνικού κράτους και των εργασιακών και μη δικαιωμάτων. Παλεύουμε και θα παλεύουμε για ίσα δικαιώματα, για καλύτερη ζωή για όλους, όλες και όλα, ανεξαρτήτως θρησκεύματος, χρώματος, φύλου ή καταγωγής.

Όχι στην Ε.Ε. Φρούριο των ρατσιστικών δολοφονιών.

Αμέριστη αλληλεγγύη στους κολασμένους της Θέουτα, χωρίς αστερίσκους και ερωτηματικά.

Πηγή: redtopia.gr

]]> Να μην συνηθίσουμε τον θάνατο! https://www.kar.org.gr/2026/07/27/na-min-synithisoyme-ton-thanato-2/ Mon, 27 Jul 2026 06:45:24 +0000 https://www.kar.org.gr/?p=199334
Η Ένωση Αράβων Εργατών στην Οικοδομή – Ελλάδα παρακολουθεί με βαθιά ανησυχία τη συνεχιζόμενη αύξηση των εργατικών δυστυχημάτων και των σοβαρών τραυματισμών στα εργοτάξια της χώρας. Οι μετανάστες εργάτες βρίσκονται συχνά ανάμεσα στα θύματα αυτής της πραγματικότητας, καθώς εργάζονται στις πιο επικίνδυνες και απαιτητικές εργασίες, συχνά χωρίς επαρκή προστασία.
Θεωρούμε υποχρέωσή μας να υψώσουμε τη φωνή μας και να συμβάλουμε στον κοινό αγώνα για την προστασία της ζωής, της αξιοπρέπειας και των δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων.

Η μόνη απάντηση στη φρίκη των εργατικών δυστυχημάτων είναι η οργάνωση, η αλληλεγγύη και η κλιμάκωση του αγώνα των εργαζομένων. Με απεργίες, συλλογική δράση και κοινούς αγώνες Ελλήνων και μεταναστών εργατών μπορούμε να υπερασπιστούμε τη ζωή και τα δικαιώματά μας.
Έχει καταντήσει πλέον κοινός τόπος να μιλάμε για εργατικά δυστυχήματα. Για εμάς όμως, τους εργάτες και τις εργάτριες, δεν πρόκειται για μια φράση που επαναλαμβάνεται, αλλά για μια τραγική καθημερινή πραγματικότητα. Οι χώροι δουλειάς μας, και ιδιαίτερα τα εργοτάξια, έχουν μετατραπεί σε πραγματικές αρένες θανάτου.
Σύμφωνα με την ανεξάρτητη και συνεχή καταγραφή της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδας (ΟΣΕΤΕΕ), μέχρι τις 21 Ιουλίου (202η ημέρα του έτους) είχαν καταγραφεί 90 εργατικά δυστυχήματα και 199 σοβαροί τραυματισμοί εργαζομένων. Με απλά λόγια, αυτό σημαίνει ότι μόνο τα δηλωμένα εργατικά «ατυχήματα» από την αρχή του χρόνου αντιστοιχούν σε έναν θάνατο κάθε δύο ημέρες και σε έναν σοβαρό τραυματισμό σχεδόν καθημερινά.
Και μιλάμε μόνο για τα δηλωμένα περιστατικά, γιατί όλοι γνωρίζουμε ότι ένα μεγάλο μέρος των εργατικών ατυχημάτων δεν καταγράφεται ποτέ. Η κατάσταση αυτή είναι αποτέλεσμα, αφενός, της συνεχούς αποδυνάμωσης των ελεγκτικών μηχανισμών (ΣΕΠΕ, ΟΜΕ κ.ά.) και, αφετέρου, της εργοδοτικής ασυδοσίας, με την κάλυψη των κυβερνόντων.
Όταν μιλάμε για τα εργατικά ατυχήματα δεν μιλάμε για κάποιο αόριστο φυσικό φαινόμενο ή για κάποιο στατιστικό σφάλμα. Μιλάμε για τη συστηματική υποβάθμιση της αξίας της ζωής των εργαζομένων, κάτι το οποίο δεν φαίνεται μόνο από το μεγάλο αριθμό των ατυχημάτων αλλά και από το γεγονός ότι δεν γίνεται τίποτα για να μειωθεί. Επίσης φαίνεται και από τον τρόπο με τον οποίο το κράτος και τα αφεντικά μεταχειρίζονται τους επιζώντες, τους βαριά τραυματίες και τους συγγενείς των θυμάτων. Και επειδή δεν θέλουμε να μιλάμε γενικά και αόριστα, θα μιλήσουμε για τον κλάδο της οικοδομής και συγκεκριμένα για τη μοίρα των μεταναστών εργατών στην οικοδομή, οι οποίοι είναι και αυτοί που μετράνε τα περισσότερα θύματα.
Τι οδηγεί στα εργατικά δυστυχήματα;
Η Ένωση Αράβων Εργατών στην Οικοδομή – Ελλάδα θεωρεί ότι ο βασικός παράγοντας που οδηγεί στη συνεχή αύξηση των εργατικών δυστυχημάτων είναι η εντατικοποίηση της εργασίας και η αντιμετώπιση της ανθρώπινης ζωής ως κόστους.
Αυτό το βλέπουμε καθημερινά στα μεγάλα ιδιωτικά εργοτάξια, όπως στο Ελληνικό και στον Βοτανικό, όπου η πίεση για την τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων, σε συνδυασμό με την έλλειψη επαρκούς και εξειδικευμένου προσωπικού, οδηγεί σε ολοένα και περισσότερα εργατικά δυστυχήματα.
Τα ωράρια έχουν γίνει απάνθρωπα. Πολλοί συνάδελφοί μας εξαναγκάζονται να εργάζονται έως και δεκαπέντε ώρες την ημέρα ή ακόμη και επτά ημέρες την εβδομάδα. Δεν είναι τυχαίο ότι τα περισσότερα σοβαρά δυστυχήματα των τελευταίων εβδομάδων αφορούν πτώσεις από ύψος. Εκείνο που συνήθως αποσιωπάται είναι ότι πολλές από αυτές τις πτώσεις συνέβησαν μέσα σε συνθήκες καύσωνα ή έπειτα από περισσότερες από δέκα συνεχόμενες ώρες εργασίας. Επίσης, αποσιωπάται ότι πολλά από τα θύματα είναι εργαζόμενοι άνω των 65 ετών, που θα έπρεπε ήδη να έχουν συνταξιοδοτηθεί, ή νέοι εργάτες που δεν είχαν τον χρόνο να εκπαιδευτούν επαρκώς.
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνη εξαιτίας της ελλιπούς εφαρμογής των μέτρων υγείας και ασφάλειας. Το Ελληνικό αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Πίσω από τη βιτρίνα των έργων που προβάλλονται ως πρότυπα, όπως το Riviera Tower, υπάρχουν δεκάδες εργοτάξια, όπως το Little Athens, όπου, μετά το θανατηφόρο εργατικό δυστύχημα του περασμένου Δεκεμβρίου, ακολούθησαν ακόμη τρεις πολύ σοβαροί τραυματισμοί.
Οι καταγγελίες των ίδιων των εργατών είναι αποκαλυπτικές: βασικά μέτρα ασφαλείας δεν τηρούνται, η επίβλεψη είναι ανεπαρκής, ενώ πολλοί εργαζόμενοι δουλεύουν χωρίς νόμιμα έγγραφα, χωρίς πλήρη ασφάλιση και με εξαντλητικά ωράρια. Για την Ένωση Αράβων Εργατών στην Οικοδομή – Ελλάδα, αυτή η πραγματικότητα δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά μια επικίνδυνη καθημερινότητα που πρέπει να αλλάξει.
Πώς διαχειρίζεται η εργοδοσία και οι υπεύθυνοι το εργατικό ατύχημα την ώρα που συμβαίνει?
Σε κάθε περίπτωση σχεδόν που έχουμε εργατικό ατύχημα, η πρώτη αντίδραση της εργοδοσίας είναι να το συγκαλύψει. Το είδαμε όταν σκοτώθηκε ο συνάδελφος Αχμέντ Αμπου-Γκολάμπ το Δεκέμβρη όταν όλοι οι διευθυντές, μηχανικοί και εργοδηγοί εξαφανίστηκαν από το σημείο του ατυχήματος, το ασθενοφόρο το κάλεσαν 3 ώρες αργότερα, και η αστυνομία δεν ήταν εκεί για να καταγράψει το συμβάν. Το βλέπουμε σε κάθε ατύχημα που αντί να καλέσουν το ΕΚΑΒ και να πάνε τον τραυματία σε δημόσιο νοσοκομείο, είτε τον διώχνουν επιτόπου (αν μπορεί να κινηθεί) είτε τον βάζουν σε δικά τους αμάξια και αφού τον πάνε σε ιδιώτη γιατρό (για να μην καταγραφεί επίσημα ως εργατικό ατύχημα) τον παρατάνε στη μοίρα του. Άλλες μεγάλες εταιρείες πάλι, όπως η ΤΕΡΝΑ στο Ελληνικό πάνε ένα βήμα παραπέρα. Κλείνουν συμφωνίες με ιδιωτικά νοσοκομεία πληρώνοντας ένα σκασμό λεφτά μόνο και μόνο για να μη δηλώνονται τα ατυχήματα (σε συνεννόηση με τους γιατρούς) , να μη διακόπτονται οι εργασίες και να μην αποζημιώνονται οι εργάτες όπως ορίζει ο νόμος.
Τι γίνεται μετά;
Όπως μας καταγγέλλουν πολλοί συνάδελφοι συνήθης πρακτική μετά από ένα ατύχημα είναι η απόλυση χωρίς αιτιολόγηση. Οι περισσότεροι μετανάστες οικοδόμοι δεν γνωρίζουν την ελληνική νομοθεσία και έτσι είναι πιο ευάλωτοι. Δεν γνωρίζουν ότι ακόμα και στην περίπτωση της μαύρης εργασίας έχουν δικαιώματα. Δεν γνωρίζουν ότι αν το αφεντικό δηλώσει στο νοσοκομείο ότι ο εργάτης τραυματίστηκε εκτός δουλειάς, δεν θα αποζημιωθούν. Δεν γνωρίζουν ότι μπορούν να καταγγείλουν στο Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ) ή στο ΕΦΚΑ το περιστατικό και να διεκδικήσουν όσα δικαιούνται. Αντίστοιχα τα αφεντικά αναγνωρίζοντας το πόσο ευάλωτοι είναι οι εργαζόμενοι χωρίς χαρτιά, όχι μόνο δεν πράττουν τα νόμιμα (δηλαδή να αποζημιώσουν τον εργάτη και να μην τον απολύσουν) αλλά πολλές φορές απειλούν τους τραυματίες με καταγγελία στην αστυνομία και απέλαση αν τολμήσουν να μιλήσουν. Ακόμα και στην περίπτωση του συναδέλφου μας που είχε ατύχημα στις 10/6/2026 στο “Little Athens” με αποτέλεσμα να μείνει παράλυτος (η υπόθεση έλαβε μεγάλη δημοσιότητα), βλέπουμε ότι τόσους μήνες μετά η Lamda Development έχει «ξεχάσει» να δηλώσει το εργατικό ατύχημα στον ΕΦΚΑ…
Ποτέ δουλειά χωρίς χαρτιά!
Για την Ένωση Αράβων Εργατών στην Οικοδομή – Ελλάδα, ο αγώνας για τη νομιμοποίηση των μεταναστών εργατών είναι αναπόσπαστο μέρος του αγώνα για τα εργατικά δικαιώματα.
Δεν είναι όμως μόνο η παράνομη συμπεριφορά των εργοδοτών το πρόβλημα. Οι ίδιες οι διαδικασίες του κράτους πολλές φορές αποδεικνύονται ρατσιστικές. Ένα παράδειγμα είναι η απουσία ιατροφαρμακευτικής κάλυψης από τον ΕΦΚΑ ακόμα και σε περιπτώσεις εργαζομένων που λαμβάνουν τα ένσημά τους επειδή το νομικό καθεστώς παραμονής τους στη χώρα συνεχώς αλλάζει. Αποτέλεσμα αυτού είναι ότι, ακόμη και στις περιπτώσεις που το ατύχημα δηλωθεί, ο εργαζόμενος να μην έχει πρόσβαση σε φάρμακα και εξετάσεις ακόμα και αν τα έχει πληρώσει ήδη και με το παραπάνω από την τσέπη του.
Αλλά το κύριο πρόβλημα είναι ο διαρκής εκβιασμός των ανθρώπων χωρίς χαρτιά. Οι περισσότεροι μετανάστες εργάτες, οι οποίοι είναι η πλειοψηφία των εργατών στην οικοδομή και μάλιστα στις πιο απαιτητικές εργασίες, ζουν υπό τον διαρκή φόβο της κράτησης ή απέλασης. Μόνο τον τελευταίο μήνα οι απαγωγές εργατών από την αστυνομία και η κράτησή τους στην Αμυγδαλέζα έχει αυξηθεί ραγδαία. Αυτή τη στιγμή στα camps στοιβάζονται πάνω από 33.000 άνθρωποι, πολλοί από τους οποίους είναι εργάτες που για καιρό δούλευαν νόμιμα στην οικοδομή και αλλού. Χωρίς χαρτιά οι εργάτες είναι συνεχώς φοβισμένοι. Και αυτό το ξέρει πολύ καλά η εργοδοσία και η κυβέρνηση που την υπηρετεί.
Η απάντησή μας είναι η οργάνωση
Η Ένωση Αράβων Εργατών στην Οικοδομή – Ελλάδα καλεί όλους τους εργάτες, ανεξάρτητα από την εθνικότητα ή το καθεστώς παραμονής τους, να οργανωθούν στο Συνδικάτο Οικοδόμων, στο Σωματείο Εργαζομένων στο Ελληνικό και σε κάθε ταξικό σωματείο στους χώρους δουλειάς. Η οργάνωση είναι ο μόνος δρόμος για να σπάσουμε τον φόβο στην πράξη. Μαθαίνουμε τα δικαιώματά μας και φροντίζουμε να μην αφήσουμε κανέναν μόνο του απέναντι στην εργοδοσία και το κράτος. Ταυτόχρονα διεκδικούμε από τα σωματεία να ακούσουν τις φωνές των μεταναστών εργατών. Είμαστε η πλειοψηφία της νεολαίας της εργατικής τάξης στα πιο δύσκολα επαγγέλματα. Στις πλάτες μας στηρίζεται η οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Απαιτούμε να μας λογαριάζουν σαν ανθρώπους με αξιοπρέπεια. Κάθε νίκη του αγώνα των μεταναστών εργατών είναι νίκη για όλη την εργατική τάξη στην Ελλάδα.
Στήριξε αυτή την προσπάθεια με κάθε τρόπο. Κάθε εργοτάξιο να γίνει μια φλόγα της αντίστασης.
Απαιτούμε:
• Λήψη άμεσων και αποτελεσματικών μέτρων για να μπει τέλος στα εργατικά ατυχήματα και τους θανάτους στους χώρους εργασίας.
• Πλήρης εφαρμογή των μέτρων υγείας και ασφάλειας σε όλα τα εργοτάξια.
• Υποχρεωτική καταγραφή όλων των εργατικών ατυχημάτων και λογοδοσία για κάθε προσπάθεια συγκάλυψής τους.
• Ανθρώπινο ωράριο εργασίας και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας.
• Πλήρης κοινωνική ασφάλιση για όλους τους εργαζόμενους.
• Χορήγηση νόμιμων εγγράφων, αδειών παραμονής και εργασίας σε όλους τους μετανάστες εργαζόμενους, χωρίς προϋποθέσεις ή διακρίσεις.
• Σεβασμός στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, διασφάλιση δίκαιων μισθών και ανθρώπινων ωραρίων εργασίας.
• Πραγματική προστασία για κάθε εργαζόμενο που καταγγέλλει παραβιάσεις ή εργατικά ατυχήματα.
• Να μπει τέλος στην πολιτική του εκφοβισμού, και των απειλών σύλληψης ή απέλασης σε βάρος των μεταναστών εργαζομένων.
• Ενίσχυση του ρόλου των συνδικάτων και διασφάλιση του δικαιώματος όλων των εργαζομένων, μεταναστών και Ελλήνων, στον συνδικαλιστικό οργανωμένο αγώνα και στη συλλογική υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους.
Δεν πρέπει να συνηθίσουμε τον θάνατο.
Δεν θα αφήσουμε κανέναν εργάτη μόνο του.
Καμία εργασία χωρίς νόμιμα έγγραφα.
Και κανένα νόμιμο έγγραφο χωρίς δικαιώματα.
Και κανένα δικαίωμα χωρίς ενωμένο εργατικό αγώνα.
Η ενότητά μας και η οργάνωσή μας είναι η δύναμή μας.
Ένωση Αράβων Εργατών στην Οικοδομή – Ελλάδα
]]> Με θλίψη πληροφορηθήκαμε την απώλεια του Θόδωρου Μεγαλοοικονόμου https://www.kar.org.gr/2026/07/25/me-thlipsi-pliroforithikame-tin-apoleia-toy-thodoroy-megalooikonomoy/ Sat, 25 Jul 2026 16:01:00 +0000 https://www.kar.org.gr/?p=199319
Μια ζωή αφιερωμένη στους αγώνες των καταπιεσμένων, των αποκλεισμένων, της εργατικής τάξης. Αγώνες για μια κοινωνική ψυχιατρική και μια χειραφετημένη κοινωνία.
Υπήρξε διακεκριμένος ψυχίατρος και μαχητής της Αριστεράς, γνωστός για την πολύτιμη συμβολή του στην ανάπτυξη της κοινοτικής ψυχιατρικής, την αταλάντευτη υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων και τη διαρκή, αγωνιστική παρουσία του στα κοινωνικά κινήματα, στους μικρούς και μεγάλους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες.
Συμμετείχε ενεργά στα κινήματα αλληλεγγύης και σε οργανώσεις Αριστεράς, παραμένοντας μέχρι το τέλος αταλάντευτα συνεπής στις ιδέες και τις αξίες του.
Καλό ταξίδι σύντροφε και καλή δύναμη στους οικείους του…
Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών – Κίνηση «Απελάστε τον Ρατσισμό»
]]> «The Odyssey»: τους πόλεμους δεν τους κάνουν οι θεοί, τους κάνουν οι άνθρωποι https://www.kar.org.gr/2026/07/22/the-odyssey-toys-polemoys-den-toys-kanoyn-oi-theoi-toys-kanoyn-oi-anthropoi/ Wed, 22 Jul 2026 05:44:17 +0000 https://www.kar.org.gr/?p=199295 Του Μάριου Αυγουστάτου

Από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε ότι ο Κρίστοφερ Νόλαν θα μετέφερε την «Οδύσσεια» στη μεγάλη οθόνη, πολλοί περίμεναν ένα ακόμη εντυπωσιακό κινηματογραφικό έπος. Η ταινία, όμως, αποδεικνύεται κάτι πολύ περισσότερο από μια φιλόδοξη διασκευή του ομηρικού κειμένου. Μέσα από το ταξίδι και τις αναμνήσεις του Οδυσσέα, ο Νόλαν συνθέτει μια βαθιά κοινωνικοπολιτική αλληγορία για τον σύγχρονο κόσμο, μεταφέροντας το επίκεντρο από τον θρίαμβο του ήρωα, στις πληγές που αφήνει ο πόλεμος, στον φόβο απέναντι στον «άλλο» και στην κατάρρευση των κοινωνιών.

O Νόλαν είναι ο σκηνοθέτης που ξεκίνησε την τάση να μας δίνει προσγειωμένες, «γήινες» ταινίες με υπερήρωες, με τους ίδιους τους υπερήρωες να λειτουργούν ως το σύγχρονο αντίστοιχο των αρχαίων επικών-δραματικών πρωταγωνιστ(ρι)ών, μεταμορφωμένους μέσα από την ίδια την πραγματικότητα που πλάθει ο ίδιος.

Ο πόλεμος ως πληγή, όχι ως δόξα

Ο σκηνοθέτης δεν παρουσιάζει τον Οδυσσέα ως τον αήττητο θριαμβευτή της Τροίας. Αντίθετα, τον αντιμετωπίζει ως έναν άνθρωπο τραυματισμένο από τις επιλογές του και στοιχειωμένο από τη βία που ήταν ο ίδιος υπαίτιος. Η επιστροφή στην Ιθάκη δεν αποτελεί απλά μια γεωγραφική διαδρομή, αλλά μια επώδυνη πορεία μεταμέλειας και αυτογνωσίας. Το πραγματικό βάρος που κουβαλάει δεν είναι οι όποιες περιπέτειες του, αλλά οι ενοχές για έναν πόλεμο που άφησε πίσω του μόνο ερείπια και νεκρούς, χρησιμοποιώντας αθέμιτα μέσα.

Ο πόλεμος δεν εξυμνείται, ούτε παρουσιάζεται ως πεδίο ηρωισμού. Αντίθετα, εμφανίζεται ως η αρχή ενός ντόμινο καταστροφών που συνεχίζει να δηλητηριάζει τις ζωές των ανθρώπων πολύ μετά τη λήξη των μαχών. Η νίκη στην Τροία δεν φέρνει λύτρωση, αλλά ενοχές, απώλειες και μια κοινωνία που αδυνατεί να επιστρέψει στην όποια κανονικότητα. Αυτή η επιλογή μετατρέπει την ταινία σε ένα ξεκάθαρο αντιπολεμικό μανιφέστο.

Ο Νόλαν αντιμετωπίζει την άλωση της Τροίας όχι ως θρίαμβο ενός «ανώτερου» πολιτισμού απέναντι σε έναν άλλο, αλλά ως παράδειγμα της αλαζονείας που γεννά κάθε μιλιταριστική δύναμη που θεωρεί ότι έχει το δικαίωμα να επιβληθεί στους υπόλοιπους. Η ύβρις των νικητών επιστρέφει αναπόφευκτα εναντίον τους, μετατρέποντας την ιστορία του Οδυσσέα σε μια διαχρονική υπενθύμιση: καμία στρατιωτική επικράτηση δεν μπορεί να δικαιολογήσει το ανθρώπινο κόστος του αίματος.

Ο «ξένος»

Ιδιαίτερο βάρος έχει και ο τρόπος με τον οποίο η ταινία προσεγγίζει την έννοια του «ξένου». Στην εποχή και στον κόσμο της Οδύσσειας, η «φιλοξενία», ο σεβασμός και η αλληλεγγύη στον όποιο «ξένο» αποτελεί θεμελιώδη αξία. Όσοι αντιμετωπίζουν το άγνωστο, το διαφορετικό, το «ξένο» με καχυποψία, μίσος ή πολύ περισσότερο με βία, οδηγούνται, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τελικά στην καταστροφή. Με αυτόν τον τρόπο, ο Νόλαν επανέρχεται στον πυρήνα του ομηρικού έπους, μιλώντας ευθέως για τη σημερινή εποχή, όπου η ξενοφοβία και η δαιμονοποίηση του διαφορετικού επανέρχονται με ανησυχητική ένταση. Το μήνυμα είναι σαφές: ο φόβος απέναντι στον άλλο δεν προστατεύει τις κοινωνίες. Τις απομονώνει, τις αποανθρωποποιεί και εν τέλει τις καταστρέφει.

Το ίδιο ισχύει και για τη στάση της ταινίας απέναντι στον ρατσισμό. Κι εδώ δεν θα μιλήσουμε για τις επιλογές του κάστινγκ, περί «woke» ατζέντας κλπ γελοίων «επιχειρημάτων». Η ανθρώπινη αξία δεν ορίζεται από την καταγωγή, τη φυλή ή έστω την εξωτερική εμφάνιση, αλλά από τις πράξεις και τις επιλογές των χαρακτήρων. Σε μια περίοδο όπου οι πολιτισμικές αντιπαραθέσεις και οι αποκλεισμοί κυριαρχούν στον δημόσιο διάλογο, η «Οδύσσεια» μας υπενθυμίζει ότι οι μεγάλοι μύθοι επιβιώνουν ακριβώς επειδή μιλούν για πανανθρώπινες εμπειρίες και όχι για διαχωρισμούς.

Μια έντεχνη και έμμεση κριτική στον εθνικισμό και τον ιμπεριαλισμό

Η αλαζονεία των νικητών, όπως τη δείχνει η ταινία, γυρίζει πάντα μπούμερανγκ. Καμία στρατιωτική ή πολιτισμική υπεροχή δεν δικαιολογεί την καταπάτηση του άλλου. Και όποιος το ξεχνά, το πληρώνει. Δεν είναι τυχαίο ότι κάποιοι συνέδεσαν την ταινία με τη σύγχρονη παγκόσμια πραγματικότητα, βλέποντας σε αυτήν μια έμμεση κριτική προς τον εθνικισμό, τη δυτική αλαζονεία και την αναβίωση της πολιτικής του φόβου. Ο Νόλαν χρησιμοποιεί το ομηρικό έπος ως καθρέφτη του παρόντος, δείχνοντας ότι οι μεγαλύτερες απειλές για τον πολιτισμό δεν προέρχονται από μυθικά τέρατα ή θεούς, αλλά από την ανθρώπινη αλαζονεία, τη μισαλλοδοξία, τη βία και την άρνηση της διαφορετικότητας.

Η «The Odyssey» δεν είναι απλώς μια κινηματογραφική μεταφορά ενός κλασικού έργου. Είναι μια σύγχρονη πολιτική παραβολή που υπενθυμίζει πως οι πραγματικοί ήρωες δεν είναι όσοι κερδίζουν πολέμους, αλλά όσοι αναγνωρίζουν τα λάθη τους και επιλέγουν τον δρόμο της συμφιλίωσης. Σε μια εποχή γεμάτη συγκρούσεις, πολεμικές και μη, κρίσεις και κοινωνικούς διαχωρισμούς, το ταξίδι του Οδυσσέα αποκτά μια νέα, βαθιά ανθρώπινη σημασία.

Ίσως το πιο δυνατό μήνυμα της ταινίας είναι αυτό της αδελφοσύνης, της αλληλοκατανόησης και της αλληλεγγύης: η ιδέα ότι οι άνθρωποι, όσο διαφορετικοί κι αν φαίνονται, μοιράζονται τους ίδιους φόβους, τις ίδιες ελπίδες, την ίδια ανάγκη να γυρίσουν «σπίτι», όπως το ορίζει καθένας/καθεμία. Η Ιθάκη του Οδυσσέα δεν είναι απλώς ένας τόπος· είναι σύμβολο μιας κοινότητας στην οποία μπορεί να θεραπευτεί μόνο μέσα από τη συμφιλίωση και όχι μέσα από νέους διαχωρισμούς.

Σε μια εποχή πολέμων και ρητορικής φόβου και διαχωρισμών, η «Οδύσσεια» του Νόλαν δεν μας καλεί απλώς να απολαύσουμε μια περιπέτεια. Μας καλεί να θυμηθούμε ότι η πραγματική επιστροφή στο «σπίτι» περνάει πάντα μέσα από την επιστροφή στις πανανθρώπινες αξίες: τη φιλοξενία, την ισότητα, την αλληλεγγύη και, κυρίως, την ειρήνη.

Πηγή: redtopia.gr

]]> 19η Αντιρατσιστική Γιορτή, 19-20 Σεπτέμβρη, Πάντειο Πανεπιστήμιο #antiratsistikigiorti https://www.kar.org.gr/2026/07/03/19i-antiratsistiki-giorti-19-20-septemvri-panteio-panepistimio-antiratsistikigiorth/ Fri, 03 Jul 2026 09:56:50 +0000 https://www.kar.org.gr/?p=199129 Το Σαββατοκύριακο 19 και 20 Σεπτέμβρη, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, θα γίνει η 19η Αντιρατσιστική Γιορτή του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών και της Κίνησης «Απελάστε τον Ρατσισμό». Ένα μεγάλο φεστιβάλ συνύπαρξης με δεκάδες μεταναστευτικές και προσφυγικές οργανώσεις, αντιρατσιστικές και αντιφασιστικές κινήσεις, εργατικά σωματεία, ομάδες δικαιωμάτων, φεμινιστικές, lgbtqi+ και αναπηρικές συλλογικότητες.

Φέτος το κεντρικό σύνθημα της Γιορτής μας είναι: «Δώστε τα χέρια αδέλφια μου, αυτό ‘ναι η ειρήνη», ένας εμβληματικός στίχος του κορυφαίου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου. Σας καλούμε λοιπόν να δώσουμε τα χέρια. Για έναν κόσμο ειρηνικό, με αλληλεγγύη, δικαιοσύνη και ισότητα. Για μια ζωή χωρίς ρατσισμό και διακρίσεις, φτώχεια και πόλεμο.

Η φετινή αντιρατσιστική μας γιορτή γίνεται την ώρα που οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι συνεχίζουν να σπέρνουν θάνατο και απελπισία σε μια σειρά από περιοχές του κόσμου, ταυτόχρονα και ανεξάρτητα με τις εύθραυστες συμφωνίες που υπογράφονται. Επιβεβαιώνοντας πως στη Γάζα, στο Λίβανο, στο Ιράν και στη Μέση Ανατολή, στην Ουκρανία και σε όλο τον κόσμο, δεν μπορεί να υπάρξει μόνιμη ειρήνη χωρίς πραγματική δικαιοσύνη.

Την ίδια ώρα οι προσφυγ(ισσ)ες και οι μετανάστ(ρι)ες, τα αθώα θύματα των πολέμων και της φτώχειας, αντιμετωπίζονται ως κίνδυνος και απειλή, με δολοφονίες και pushbacks στα σύνορα, με φυλακίσεις και ρατσιστικούς νόμους στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Απέναντι στις απάνθρωπες πολιτικές που στρώνουν το δρόμο στην ακροδεξιά και στο φασισμό, το Σαββατοκύριακο 19 και 20 Σεπτέμβρη δίνουμε τα χέρια σε ένα πανηγύρι συνύπαρξης και έμπρακτης αλληλεγγύης ντόπιων και μεταναστ(ρ)ιών. Στον κοινό αγώνα για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες όλων. Για δικαιοσύνη στα θύματα στα Τέμπη, στη Χίο, στην Πύλο, στη Βιολάντα. Γιατί οι ζωές όλων των ανθρώπων είναι πολύτιμες, ανεξάρτητα από φύλο, φυλή, θρησκεία ή εθνικότητα.

Σας περιμένουμε λοιπόν, στις 19 & 20 Σεπτέμβρη να βρεθούμε από κοντά. Να τραγουδήσουμε, να χορέψουμε, να διασκεδάσουμε, να συζητήσουμε. Γιατί ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δώσαμε. Και η μόνη χαμένη γιορτή είναι αυτή που δεν πήγαμε!

Kυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών – Κίνηση «Απελάστε τον Ρατσισμό»

]]> Tρίτη οργανωτική συνέλευση της 19ης Αντιρατσιστικής Γιορτής https://www.kar.org.gr/2026/06/24/triti-organotiki-syneleysi-tis-19is-antiratsistikis-giortis/ Wed, 24 Jun 2026 06:17:34 +0000 https://www.kar.org.gr/?p=199081 Το Σάββατο 27 Ιουνίου στις 5 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί η 3η οργανωτική συνέλευση της 19ης Αντιρατσιστικής Γιορτής στο Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών, Γιατράκου 22 στο Μεταξουργείο.
Η 19η Αντιρατσιστική Γιορτή θα γίνει 19 & 20 Σεπτεμβρίου 2026.
]]> Συνέντευξη με τον επιζώντα του ναυαγίου της Πύλου και μαθητή του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών Ζισάν Σαρβάρ https://www.kar.org.gr/2026/06/23/synenteyxi-me-ton-epizonta-toy-nayagioy-tis-pyloy-kai-mathiti-toy-kyriakatikoy-scholeioy-metanaston-zisan-sarvar/ Tue, 23 Jun 2026 06:10:14 +0000 https://www.kar.org.gr/?p=199075 Η τραγωδία της Πύλου δεν είναι απλώς αριθμοί στις ειδήσεις· είναι οι άνθρωποι που επέζησαν και προσπαθούν να ξαναχτίσουν τη ζωή τους από τις στάχτες.
Στο βίντεο που ακολουθεί, ένας επιζών του ναυαγίου —και σήμερα μαθητής στο Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών— μοιράζεται τη δική του συγκλονιστική αλήθεια. Μια υπενθύμιση ότι πίσω από τα νούμερα υπάρχουν αληθινοί άνθρωποι με όνειρα και προσδοκίες για μια καλύτερη ζωή.

]]>