LGBT

Είμαι ένα αγόρι που γεννήθηκα σε μια κομοπολη της Μεσσηνίας τους Γαργαλιανους… Με δημιούργησαν ένας πατέρας και μια μητέρα straight και οι δύο…. Αποφάσισαν να χωρίσουν όταν ήμουν 5 χρόνων χωρίς να τους νοιάζει τι θα νιώσω εγώ ή οι αδερφές μου… Την μάνα μου δεν την ξαναείδα δεν την θυμάμαι καν, μεγάλωσα στο χωριό με ένα σόυ φουλ Νέοδημοκρατικο με μυαλά 19ου αιώνα και πιο πίσω. Βίωσα πως είναι να μην έχεις κανέναν για να κάνεις μια από τις ερωτήσεις που κάνουν συνέχεια τα μικρά παιδιά.. Έφαγα ξύλο με την δερμάτινη ζώνη όχι μόνο μια φορά γιατί ο πατέρας μου έτσι πίστευε και ακόμα πιστεύει ότι πρέπει για να μαθαίνουν τα παιδιά να μην είναι ατίθασα…

Στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής παραπέμπεται ο βουλευτής των ΑΝΕΛ, Κώστας Κατσίκης, για τις ομοφοβικές του δηλώσεις στη συζήτηση του νομοσχεδίου για την αναδοχή παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια.  

Aκτιβιστές από όλον τον κόσμο επαινούν το πακιστανικό κοινοβούλιο για το νέο νόμο που επιτρέπει στους τρανς πολίτες το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού.

Του Asad Hashim


H Marvia Malik, απόφοιτη σχολής δημοσιογραφίας και μοντέλο έγινε πρόσφατα η πρώτη τρανς παρουσιάστρια ειδήσεων

Ισλαμαμπαντ, Πακιστάν- Το κοινοβούλιο του Πακιστάν πέρασε νόμο που εγγυάται βασικά δικαιώματα για τους τρανς πολίτες και καθιστά παράνομη κάθε διάκριση απέναντί τους από εργοδότες και ιδιοκτήτες επιχειρήσεων. H κίνηση αυτή χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό από ακτιβιστές ως «ιστορική» για τη συντηρητική νοτιο-ασιατική χώρα.
Τα μέλη του Πακιστανικού κοινοβουλίου ψήφισαν το νόμο ευρείας κλίμακας για την προστασία των δικαιωμάτων των τρανς πολιτών στην πρωτεύουσα, Ισλαμαμπαντ, την Τρίτη.
Ο νόμος αποδίδει στους πολίτες το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται ως άντρες, γυναίκες ή μείγμα και των δύο φύλων. Η επιλεγμένη ταυτότητα θα αναγράφεται σε όλα τα επίσημα έγγραφα, όπως εθνικές ταυτότητες, διαβατήρια, άδειες οδήγησης και εκπαιδευτικά διπλώματα.
Ο νομός εγγυάται στους πολίτες του το δικαίωμα να εκφράσουν την ταυτότητα φύλου τους όπως επιθυμούν και η ταυτότητα φύλου ορίζεται ως «η πιο εσωτερική και ατομική αίσθηση του ατόμου ως αρσενικό, θηλυκό ή μείγμα και των δύο ή κανενός από τα δύο, η οποία μπορεί ή όχι να ταυτίζεται με το φύλο που αποδόθηκε στη γέννηση».
«Πίστευα ότι δε θα έβλεπα ποτέ μια τέτοια τομή στη ζωή μου, αλλά είμαι τυχερή να δω το κοινοβούλιο μου να περνάει αυτό το νόμο», αναφέρει η τρανς αγωνίστρια Bindiya Rana στο Al Jazeera. «Όταν αγωνιζόμασταν για αυτό το νόμο, δεν παλεύαμε για τα τρανς άτομα που έχουν ήδη ζήσει 40- 50 χρόνια, αλλά για τις νέες γενιές Πακιστανών τρανς».
Ενώ δεν υπάρχουν επίσημες στατιστικές για τον αριθμό των τρανς πολιτών στο Πακιστάν, η ομάδα υποστήριξης Trans Action εκτιμά ότι τουλάχιστον 500000 από τους 207 εκατομμύρια κατοίκους της χώρας αυτό-αναφέρονται ως τρανς.
Η εθνική απογραφή 2017 έθεσε τον αριθμό των τρανς πολιτών στους 10.418, αριθμός που αμφισβητήθηκε ευρέως από τα μέλη της κοινότητας.

Κοινωνική Απομόνωση
Συχνά απομονωμένοι από την κυρίαρχη κοινωνία, οι πακιστανικοί τρανς πολίτες είναι ευάλωτοι στο να αναγκαστούν να επαιτούν, να γίνονται σεξεργάτριες/ες ή να χορεύουν για να επιβιώσουν.
Ωστόσο, οι κοινωνίες της Νότιας Ασίας παραδοσιακά τιμούν τα τρανς άτομα- ιδιαίτερα τις τρανς γυναίκες, γνωστές ως Khwaja Sirah – θεωρώντας ότι διαθέτουν πνευματικές δυνάμεις και την ικανότητα να δώσουν ευλογίες.
«Θεωρούμαστε κατάλληλες μόνο για να τραγουδάμε και να χορεύουμε σε γάμους, και τίποτα άλλο», δήλωσε η Rana.
«Για χρόνια αντιμετωπίζουμε παραβιάσεις του βασικού ανθρώπινου δικαιώματος της πρόσβασης σε θέσεις εργασίας εξ αιτίας της ταυτότητάς μας», πρόσθεσε.
«Η αστυνομία συχνά δε θα προβεί σε καταθέσεις μηνύσεων αν κάποιος έχει διαπράξει έγκλημα εναντίον μας.»
Πολλές επιθέσεις ενάντια σε τρανς ακτιβιστές καταγράφηκαν στο Πακιστάν πέρυσι, ιδιαίτερα στην επαρχία Khyber Pakhtunkhwa του Βορρά, σύμφωνα με την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Πακιστάν.
Ο νέος νόμος απαγορεύει ρητά κάθε διάκριση σε βάρος των τρανς πολιτών από εργοδότες, εκπαιδευτικά ιδρύματα, παρόχους υγειονομικής περίθαλψης, παρόχους υπηρεσιών μεταφορών και κάθε ιδιωτική επιχείρηση ή φορέα παροχής υπηρεσιών.
Ζητά επίσης την ίδρυση κρατικών κέντρων προστασίας για τους τρανς πολίτες που αισθάνονται ότι διατρέχουν κίνδυνο.
Επιπλέον, εγγυάται στους τρανς πολίτες το δικαίωμά τους στην κληρονομιά – δικαίωμα συχνά αμφισβητούμενο υπό ορισμένες ερμηνείες του ισλαμικού νόμου – το δικαίωμα να κατεβαίνουν υποψήφιοι για δημόσια αξιώματα, να συναθροίζονται, να έχουν πρόσβαση σε δημόσιους χώρους και πολλά άλλα ειδικά δικαιώματα.
Οι ακτιβιστές στην κοινότητα αναφέρουν ότι ενώ υπάρχουν ανησυχίες για την εφαρμογή του νόμου, αποτελεί ένα τεράστιο βήμα προς τα εμπρός για τα δικαιώματα των τρανς στο Πακιστάν.
«Πιστεύω ότι θα έχει θετικό αντίκτυπο στην πράξη», δήλωσε η Mehlab Jameel, μία από τους πολλούς ακτιβιστές δικαιωμάτων και δικηγόρους που συμμετείχαν στη σύνταξη της νομοθεσίας.
«Οι νόμοι μπορούν να φτάσουν μέχρις ενός σημείου σε μια κοινότητα που είναι τόσο περιθωριοποιημένη, κυρίως οικονομικά, και που συχνά δεν γνωρίζει καν τα δικαιώματά της», πρόσθεσε.
Η Jameel είπε ότι ο νέος νόμος παρέχει επίσης μια βάση για τους ακτιβιστές να τροποποιήσουν άλλα τμήματα του εγκληματικού και ποινικού κώδικα του Πακιστάν που είναι προβληματικά ή δημιουργούν γκρίζες ζώνες για εγκλήματα που διαπράττονται εναντίον τρανς πολιτών.
«Η πλειονότητα των ανθρώπων στην κοινότητα ποτέ δεν θέλουν να καταγγείλουν σεξουαλική βία, βιασμό ή παρενόχληση, επειδή ανησυχούν ότι θα κατηγορηθούν οι ίδιοι από την αστυνομία.»
«Έτσι, αυτός ο νόμος μας επιτρέπει να κάνουμε περαιτέρω εργασίες υπεράσπισης για την τροποποίηση άλλων προβληματικών νόμων και πολιτικών.»
Η κίνηση αυτή εξυμνήστηκε και από την ερευνήτρια της Διεθνούς Αμνηστείας του Πακιστάν Rabia Mehmood.
«Αυτός ο νόμος κάνει το Πακιστάν μια από τις λίγες χώρες στον κόσμο που αναγνωρίζουν το δικαίωμα αυτό-προσδιορισμού της ταυτότητας φύλου των τρανς ατόμων», αναφέρει η Mehmood.
«H τρανς κοινότητα της χώρας έχει υψηλές προσδοκίες από το νόμο, συνεπώς η εφαρμογή του είναι κρίσιμη για να εξασφαλιστεί ότι από δω και πέρα θα μπορούν να ζουν της ζωές τους με αξιοπρέπεια και σεβασμό»

Πηγή: Al Jazeera News

Μετάφραση: Δανάη Παπαδοπετράκη

Υπερψηφίστηκε με μεγάλη πλειοψηφία το επίμαχο άρθρο 8 του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με τα μέτρα προώθησης του θεσμού για την υιοθεσία και αναδοχή, που δίνει τη δυνατότητα αναδοχής σε ομόφυλα ζευγάρια που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης.

Ειδικότερα, σε σύνολο 264 βουλευτών, υπέρ του άρθρου 8 τάχθηκαν 161 έναντι 103 βουλευτών που καταψήφισαν, ενώ 36 ήταν απόντες.

Για τα μέλη της LGBTQI κοινότητας, η μετεγκατάσταση στο εξωτερικό δεν είναι πάντα τόσο απλή όσο θα έπρεπε. Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που θα πρέπει να εξεταστούν πριν την μεγάλη απόφαση.

Το πού είναι λιγότερο πιθανό να αντιμετωπίσουν διακρίσεις για το ποιοι είναι, βρίσκεται ψηλά στη λίστα των ανησυχιών πριν τη μεγάλη απόφαση.

Για το λόγο αυτό, οι ερευνητές της Expert Market, ανέλυσαν όλες τις σημαντικές παραμέτρους – από τους νόμους κατά των ομοφοβικών εγκλημάτων μίσους έως τα ίσα δικαιώματα απασχόλησης – ώστε να δημιουργήσουν μια λίστα με τις καλύτερες και τις χειρότερες χώρες.

Σκοπός της λίστας είναι να αναδείξει ποιες ευρωπαϊκές χώρες προσφέρουν την καλύτερη ποιότητα ζωής για όσους θέλουν να ζήσουν και να εργαστούν εκεί, αλλά με έμφαση στις λεπτομέρειες για την ευημερία των LGBTQI νέων.

Αυτή η λίστα εξέτασε παράγοντες και δεδομένα πέρα από το κόστος ενοικίων και τις παροχές, για να χαρτογραφήσει την Ευρώπη ως προς την LGBTQI κοινότητα. Μπορεί μια χώρα να εξασφαλίζει υψηλές απολαβές ή καλές εργασιακές ευκαιρίες, αλλά αν οι νόμοι της είναι αδύναμοι για την προστασία και την ισότητα των LGBTQI, τότε χάνει πόντους για τη συγκεκριμένη λίστα- αυτός είναι ο λόγος που ίσως η κατάταξη ξαφνιάσει κάποιους.

Στην κορυφή έρχεται η Μάλτα η οποία έσπευσε να διεκδικήσει τον τίτλο της καλύτερης χώρας για να ζήσει και να εργαστεί ένας LGBTQI.

Για παράδειγμα, η Μάλτα έχει το δεύτερο χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας στην Ευρώπη, σε συνδυασμό με διάσημη νυχτερινή διασκέδαση, έχει μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες τεχνολογικές σκηνές στην κεντρική Ευρώπη και το μεγαλύτερο αριθμό νόμων για την προστασία των LGBTQI.

Τελευταία στη λίστα είναι η Λετονία η οποία κατέλαβε τη χαμηλότερη θέση λόγω του συνδυασμού της μη ύπαρξης νόμων που να προστατεύουν από εγκλήματα μίσους ή ρητορική μίσους αλλά και τις εργασιακές συνθήκες όπως η πολύ μικρή ετήσια άδεια που δίνεται σε εργαζόμενους.

Η Ελλάδα καταφέρνει να βρίσκεται στη θέση 15, κάτι που σημαίνει πως έχει ακόμη αρκετό δρόμο, αλλά τουλάχιστον αποφεύγει τις τελευταίες θέσεις ενώ πέτυχε να ξεπεράσει το Βέλγιο.

Οι καλύτεροι…

1. Μάλτα
2. Δανία

3. Κροατία
4. Αυστρία
5. Ισπανία

6. Γαλλία

7. Γερμανία

8. Πορτογαλία

9. Ηνωμένο Βασίλειο

10. Φινλανδία

11. Εσθονία

12. Κάτω Χώρες

13. Σουηδία

14. Σλοβενία

15. Ελλάδα

16. Τσεχική Δημοκρατία

17. Πολωνία

18. Βέλγιο

19. Σλοβακία

20. Ρουμανία

21. Ουγγαρία

Και αυτές είναι οι χειρότερες χώρες στην Ευρώπη για να μετακομίσετε αν είστε LGBTQI:

22. Ιρλανδία
23. Ιταλία
24. Λιθουανία
25. Βουλγαρία

26. Λετονία

 

Πηγή: t-zine.gr

 

portugal-passes-law-transgender-intersex-rights-678x381
Πριν από δύο εβδομάδες, το Κοινοβούλιο της Πορτογαλίας γιόρτασε την έγκριση του νόμου περί νομικής αναγνώρισης ταυτότητας φύλου που βασιζόταν στον αυτοπροσδιορισμό.

Σε μια τυπική διαδικασία, ο πρόεδρος της Πορτογαλίας τώρα απειλεί να θέσει σε κίνδυνο ότι έχει αναπτυχθεί σε μια δημοκρατική διαδικασία, ανακοινώνοντας την πρόθεσή του να ασκήσει βέτο στον νόμο.

Εάν προχωρήσει σε αυτό, μόλις αποσταλεί στο Κοινοβούλιο, η πρόταση θα χρειασθεί την πλειοψηφία των 2/3 για να εγκριθεί.

Απαντώντας στον πρόεδρο, έγραψαν μια επιστολή οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών της Πορτογαλίας, η TGEU, η ILGA-Europe και η OII Europe προτρέποντάς τον να μην γυρίσει το ρολόι πίσω, αλλά να υπογράψει το νόμο που κάνει πραγματικότητα τον αυτοπροσδιορισμό στην Πορτογαλία.

Ακολουθεί μεταφρασμένο το κείμενο της επιστολής.

 

Προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Πορτογαλίας
Marcelo Rebelo de Sousa
Βρυξέλλες, 27 Απριλίου 2018

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

Σάς γράφουμε εκ μέρους της ILGA-Europe, της Transgender Europe και της ΟII Europe για να σας προτρέψουμε να εγκρίνετε με την υπογραφή σας τον νόμο που ενέκρινε το Κοινοβούλιο στις 13 Απριλίου.

Ο νόμος αυτός εκσυγχρονίζει τις νομικές διαδικασίες για την αναγνώριση της ταυτότητας φύλου στην Πορτογαλία ώστε να ανταποκρίνονται στα πρότυπα που έχουν τεθεί από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες και από το Συμβούλιο της Ευρώπης. Οι άνθρωποι στην Πορτογαλία αναμένουν αυτή τη τροποποίηση, γεγονός που θα αποδείξει για άλλη μια φορά ότι η Πορτογαλία πρωτοστατεί όσον αφορά την αναγνώριση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των τρανς και ίντερσεξ ανθρώπων, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό στην ταυτότητα και έκφραση φύλου και το δικαίωμα στην προστασία των χαρακτηριστικών φύλου.

Οι αλλαγές που εισήχθησαν μέσω του νόμου συμφωνούν με την πρόσφατη νομοθεσία που εγκρίθηκε σε χώρες όπως η Νορβηγία, η Μάλτα, η Δανία και η Ιρλανδία, και, τέλος, παρέχει δικαιώματα τα οποία ενέκρινε η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης με το ψήφισμα «Διακρίσεις κατά των τρανς ανθρώπων στην Ευρώπη». Κατά τη διάρκεια πολλών ακροάσεων στο Πορτογαλικό Κοινοβούλιο για την προετοιμασία του νόμου, οι τρανς και η ίντερσεξ άνθρωποι, καθώς και οι γονείς τους έδωσαν ισχυρές μαρτυρίες για το πώς αυτή η νομική τροποποίηση θα βελτιώσει την καθημερινή τους ζωή.

Η τροποποίηση παρέχει σε κάθε πρόσωπο ένα από τα βασικότερα θεμελιώδη δικαιώματα, το δικαίωμα να υπάρχει εμπιστοσύνη στο να γνωρίζουν ποιοι είναι. Αυτός είναι ο σκοπός του αυτοπροσδιορισμού: το να διασφαλίζει ότι οι άνθρωποι έχουν την κυριότητα, μπορούν να είναι πλήρως αυτόνομοι και να αναλάβουν την ευθύνη. Οι στατιστικές από χώρες με προοδευτικούς νόμους περί αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου δείχνουν ότι η αρχή του αυτοπροσδιορισμού, πράγματι λειτουργεί στην πράξη. Οι άνθρωποι μπορούν να συνεχίσουν τη ζωή τους, γνωρίζοντας ότι τους σέβονται και είναι αναγνωρισμένοι. Αυτό που είναι επιζήμιο δεν είναι ο αυτοπροσδιορισμός – αυτό που είναι βλαβερό είναι όταν οι άνθρωποι αναγκάζονται να υποβληθούν σε ιατρικές θεραπείες ή να διαγνωστούν ή να κριθούν για να αναγνωριστεί η ταυτότητά τους.

Όταν ο νόμος εγκρίθηκε στο Κοινοβούλιο πριν από δύο εβδομάδες, χιλιάδες άνθρωποι γιόρτασαν, ήταν περήφανοι για τη χώρα τους και ανυπόμονοι να δουν ότι επιτέλους τα δικαιώματα των τρανς ανθρώπων αναγνωρίζονται. Και η διεθνής κοινότητα, οι LGBTI άνθρωποι, καθώς και εκπρόσωποι των κυβερνήσεων και οι διεθνείς οργανισμοί, προσέβλεπαν να γιορτάσουν αυτό το σημαντικό βήμα μαζί με την Πορτογαλική κυβέρνηση και με τους πολίτες της Πορτογαλίας με την εκδήλωση του Forum IDAHOT που διοργανώνεται φέτος από τη χώρα σας στις 14 Μαΐου 2018 στη Λισαβόνα. Ελπίζουμε σθεναρά ότι θα στηρίξετε αυτόν τον νόμο και θα γράψετε ιστορία.

Με εκτίμηση,

Evelyne Paradis, Εκτελεστική Διευθύντρια, ILGA-Europe
Julia Ehrt, Εκτελεστική Διευθύντρια, Transgender Europe
Dan Christian Ghattas, Εκτελεστικός Διευθυντής, OII-Europe

 

Πηγή: t-zine.gr

Εικόνα: portugalgay.pt

Picture2

Ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία επί της αρχής του το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης για τα «μέτρα για την Προώθηση των Θεσμών της Αναδοχής και Υιοθεσίας».

Υπέρ τάχθηκαν ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ και Ποτάμι. Η ΝΔ, η ΔΗΣΥ και η Ένωση Κεντρώων εξέφρασαν επιφυλάξεις, ενώ το ΚΚΕ δήλωσε «παρών» και η Χρυσή Αυγή καταψήφισε.

Η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Θεανώ Φωτίου, λαμβάνοντας υπόψη σχετικές παρατηρήσεις που είχαν εκφραστεί τόσο από φορείς όσο και από κόμματα προχώρησε σε ορισμένες βελτιωτικές αλλαγές.

Έτσι, μεταξύ άλλων καταργείται και δεν θα ισχύσει το ανώτατο όριο ηλικίας σε περιπτώσεις συγγενικής αναδοχής, ενώ επεκτείνεται η οικονομική ενίσχυση του αναδόχου και κατά τη στρατιωτική θητεία του παιδιού.

Πηγή:http://t-zine.gr

i_eve_kosofsky_sedgwick_afise_epohi_stis_spoydes_fyloyΗ Eve Kosofsky Sedgwick άφησε εποχή στις Σπουδές Φύλου | DAVID SHANKBONE

Το 1991, η Eve Kosofsky Sedgwick, μορφή της πανεπιστημιακής κίνησης που εντέλει ονομάστηκε Σπουδές Φύλου, δημοσίευσε ένα άρθρο που έμεινε έκτοτε κλασικό στη σχετική βιβλιογραφία. Τίτλος του, το προκλητικό «How to Bring your Kids Up Gay» [«Πώς να μεγαλώσετε τα παιδιά σας ως γκέι» ή καλύτερα (συνυπολογίζοντας το λεκτικό παίγνιο) «Πώς να κάνετε τα παιδιά σας καλούς ομοφυλόφιλους»].

Picture3

Για το θέμα της αναδοχής και της παιδοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια τοποθετήθηκαν με κείμενό τους 55 ακαδημαϊκοί ψυχολόγοι από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Στην παρέμβασή τους αναφέρουν:

Ως πανεπιστημιακοί της Ελλάδας και του εξωτερικού στον ευρύτερο χώρο της ψυχολογίας, επιθυμούμε να συνδράμουμε στη δημόσια συζήτηση που διεξάγεται σχετικά με την αναδοχή αλλά και την υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια, με την παρακάτω τοποθέτηση, η οποία βασίζεται αυστηρά στην επιστημονική βιβλιογραφία και είναι σε συμφωνία με τις δημόσιες τοποθετήσεις της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας, της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, της Αμερικανικής Ιατρικής Εταιρείας και της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής (βλ. https://goo.gl/2yqcF2).

Η ανασκόπηση της σχετικής επιστημονικής βιβλιογραφίας καταλήγει στο ξεκάθαρο συμπέρασμα ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός των γονέων δεν έχει μετρήσιμες επιπτώσεις στην ποιότητα των σχέσεων γονέα-παιδιού, στην ψυχική υγεία των παιδιών ή στην κοινωνική τους προσαρμογή. Δεν έχουν βρεθεί διαφορές αναφορικά με κρίσιμους παράγοντες, όπως η αυτοεκτίμηση, το άγχος, η κατάθλιψη και τα προβλήματα συμπεριφοράς. Κατά συνέπεια, οι ισχυρισμοί ότι τα παιδιά ομοφυλόφιλων γονέων δεν αναπτύσσονται το ίδιο καλά σε σχέση με τα παιδιά ετεροφυλόφιλων γονέων, δεν βρίσκουν υποστήριξη στην επιστημονική ερευνητική βιβλιογραφία. Αντίθετα, τα επιστημονικά ευρήματα συμφωνούν στο ότι οι ομοφυλόφιλοι άνθρωποι είναι τόσο κατάλληλοι και ικανοί ως γονείς όσο είναι και οι ετεροφυλόφιλοι. Επιπρόσθετα, η εμπειρική έρευνα δεν υποστηρίζει την αντίληψη ότι η ανατροφή από ομοφυλόφιλο γονέα επηρεάζει την ανάπτυξη της ταυτότητας φύλου του παιδιού, ενώ δεν υπάρχουν εμπειρικά δεδομένα ότι η παρουσία τόσο του αντρικού όσο και του γυναικείου προτύπου στο σπίτι προάγει την προσαρμογή και ευεξία παιδιών και εφήβων.

Εκατοντάδες μελέτες που διεξήχθησαν τις τελευταίες δεκαετίες, έχουν οδηγήσει σε συμφωνία σε ό,τι αφορά τους παράγοντες που σχετίζονται με την υγιή προσαρμογή των παιδιών και των εφήβων. Οι τρεις πιο σημαντικοί είναι: (1) η ποιότητα των σχέσεων γονέα-παιδιού, (2) η ποιότητα των σχέσεων των σημαντικών ενηλίκων στη ζωή του παιδιού ή του εφήβου (για παράδειγμα οι σχέσεις ανάμεσα στους γονείς) και (3) οι οικονομικοί και άλλοι πόροι που είναι στη διάθεση του παιδιού ή του εφήβου. Οι παράγοντες αυτοί φαίνεται να είναι οι ίδιοι ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό προσανατολισμό των γονέων. (Bιβλιογραφία που υποστηρίζει τα παραπάνω συμπεράσματα βρίσκεται εδώ: goo.gl/YeyPxm).

Την παρέμβαση συνυπογράφουν οι:

1. Αυδή Ευρυνόμη, Αναπληρώτρια Καθηγήρια Κλινικής Ψυχολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
2. Αθανασιάδου Χριστίνα, Επίκουρη Καθηγήτρια Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, Αριστοστέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
3. Αντωνίου Φαίη, Επίκουρη Καθηγήτρια Παιδαγωγικής των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
4. Αποστολίδης Θεμιστοκλής, Professeur de Psychologie sociale de la santé, Aix-Marseille Université, France
5. Αρβανίτης Αλέξιος, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
6. Βακόλα Μαρία, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Διοίκησης Ανθρωπίνου Δυναμικού, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
7. Βατάκη Αργυρώ, Επίκουρη Καθηγήτρια Γνωστικής Πειραματικής Ψυχολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
8. Βλάχου Στυλιανή, Επίκουρη Καθηγήτρια Συμπεριφορικών Νευροεπιστημών, Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου (DCU)
9. Γαρδικιώτης Αντώνης, Αναπληρωτής Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας και ΜΜΕ, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
10. Γεωργάκα Ευγενία, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Κλινικής Ψυχολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
11. Γιακουμάκη Στέλλα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Κλινικής Νευροψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
12. Γιοβαζολιάς Θεόδωρος, Αναπληρωτής Καθηγητής Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
13. Διακογιώργη Κλεοπάτρα, Επίκουρη Καθηγήτρια Αναπτυξιακής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Πατρών
14. Δραγώνα Θάλεια, Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
15. Ζιώρη Ελένη, Επίκουρη Καθηγήτρια Γνωστικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
16. Θεμελή Όλγα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Εγκληματολογικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
17. Ιατρίδης Τηλέμαχος, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
18. Κανελλοπούλου Λίσσυ, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στις «Ψυχοδυναμικές Θεωρίες Προσωπικότητας», Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
19. Καραγιαννοπούλου Ευαγγελία, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
20. Κατερέλος Ιωάννης, Καθηγητής Μεθοδολογίας Έρευνας στην Κοινωνική Ψυχολογία, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
21. Κορδούτης Παναγιώτης, Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας των Διαπροσωπικών Σχέσεων, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
22. Κουνενού Καλλιόπη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, ΑΣΠΑΙΤΕ
23. Κουρκούτας Ηλίας, Καθηγητής Ψυχολογίας – Ειδικής Αγωγής, Πανεπιστήμιο Κρήτης
24. Κούτρα Αικατερίνη, Επίκουρη Καθηγήτρια Κλινικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
25. Κωνσταντίνου Νίκος, Γνωστικός Νευροεπιστήμονας, Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου
26. Λυπουρλή Ελένη, Λέκτορας Γνωστικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
27. Μαλικιώση-Λοΐζου Μαρία, Ομότιμη Καθηγήτρια Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
28. Μασούρα Ελβίρα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Γνωστικής Ψυχολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
29. Μποζατζής Νικόλαος, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
30. Νικολάου Ιωάννης, Αναπληρωτής Καθηγητής Οργανωσιακής Συμπεριφοράς, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
31. Μαντόγλου Σουλτάνα, Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
32. Μιχαήλ Μαρία, Senior Researcher στην Ψυχολογία της Υγείας, Πανεπιστήμιο του Birmingham, Ηνωμένο Βασίλειο
33. Μπάκα Αφροδίτη, Επίκουρη Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
34. Ντάβου Μπετίνα, Καθηγήτρια Ψυχολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
35. Ξανθοπούλου Δέσποινα, Επίκουρη Καθηγήτρια Οργανωσιακής Ψυχολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
36. Οικονόμου Αλεξάνδρα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Νευροψυχολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
37. Οικονόμου Ηλίας, Επίκουρος Καθηγητής Γνωστικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
38. Παναγής Γεώργιος, Καθηγητής Βιοψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
39. Παπαδάτου-Παστού Μαριέττα, Λέκτορας Νευροψυχολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
40. Παυλόπουλος Βασίλης, Αναπληρωτής Καθηγητής Διαπολιτισμικής Ψυχολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
41. Πίνα Αφροδίτη, Senior Lecturer Εγκληματολογικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο του Kent, Ηνωμένο Βασίλειο
42. Σαρρή Μαργαρίτα, Associate Lecturer, Open University, Ηνωμένο Βασίλειο
43. Σιδερίδης Γεώργιος, Αναπληρωτής Καθηγητής Παιδαγωγικής Ψυχολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
44. Σουκάκου Έλενα, Honorary Research Fellow, University of Roehampton, Ηνωμένο Βασίλειο
45. Στάθη Σοφία, Senior Lecturer Κοινωνικής Ψυχολογίας, University of Greenwich, Ηνωμένο Βασίλειο
46. Στυλιανίδης Στέλιος, Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
47. Τουλουμάκου Άννα, Associate Fellow, Scope Center, University of Oxford, Ηνωμένο Βασίλειο
48. Τριλίβα Σοφία, Καθηγήτρια Κλινικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
49. Τσαμπαρλή Αναστασία, Καθηγήτρια Κλινικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
50. Τσακανίκος Ηλίας, Reader in Psychology, University of Roehampton, Ηνωμένο Βασίλειο
51. Τσαούσης Ιωάννης, Αναπληρωτής Καθηγητής Ψυχομετρίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
52. Φίγγου Ευαγγελία, Επίκουρη Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας των Διομαδικών Σχέσεων, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
53. Χαντζή Αλεξάνδρα, Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο
54. Χουχουρέλου Αριέττα, University of Roehampton London Online, Ηνωμένο Βασίλειο
55. Χρυσοχόου Ξένια, Καθηγήτρια Πολιτικής και Κοινωνικής Ψυχολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών

Πηγή:https://avmag.gr