ΜΕΛΕΤΕΣ - ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Ο κόσμος των γυναικών χωρίζεται, όπως ακριβώς και ο κόσμος των ανδρών, σε δύο στρατόπεδα: την αστική τάξη και το προλεταριάτο. Έτσι, παρόλο που και τα δύο στρατόπεδα υιοθετούν το σύνθημα για την »απελευθέρωση της γυναίκας» οι στόχοι και τα συμφέροντα τους είναι διαφορετικά.
Αλεξάνδρα Κολοντάι
Μετά την πτώση της Βαστίλης στις 14 Ιουλίου 1789 οι πολιτικές και μαζικές παρεμβάσεις ήταν κυριολεκτικά στην ημερήσια διάταξη εφόσον αποδείχθηκαν αποτελεσματικές και ως οι μόνες ικανές να αλλάξουν την πορεία των πραγμάτων. Ο λαός του Παρισιού είχε ξεσηκωθεί και τίποτε δεν μπορούσε πια να αλλάξει. Η μοναρχία φαινόταν ότι είχε κλείσει τον κύκλο της δια παντός, έστω κι αν το μέλλον επιφύλασσε μια προσωρινή τέτοια.

Ωστόσο στις αρχές Οκτωβρίου η Επανάσταση φαινόταν να έχει «κολλήσει», χάνοντας ταυτόχρονα και τις πρώτες αγωνιστικές ισορροπίες της. Η έλλειψη ψωμιού συνεχιζόταν ενώ φήμες είχαν κατακλύσει το Παρίσι ότι στις Βερσαλλίες, όπου διέμενε προσωρινά η βασιλική οικογένεια, οι φρουροί όχι μόνο είχαν υποστείλει την επαναστατική σημαία (με τα σημερινά χρώματα) αλλά προετοίμαζαν και αντεπανάσταση.

Εκείνη την κρίσιμη περίοδο ήταν που χιλιάδες αποφασιστικές και αποφασισμένες γυναίκες -υπολογίζονται στις 6 έως 7- ανέλαβαν δράση. Ξεκινώντας στις 5 Οκτωβρίου 1879 και περπάτησαν υπό βροχή τα δώδεκα μίλια που χώριζαν το Παρίσι από τις Βερσαλίες για να απαιτήσουν ψωμί. Αρκετοί άνδρες μάλιστα κινήθηκαν τη νύχτα εκείνη να τις συναντήσουν. Το πλήθος πορευόταν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της 6ης Οκτωβρίου προς τις Βερσαλίες.

΄΄…εξετάζω, πρώτα καλά, αν το θέμα μπορώ να το επεξεργαστώ καλύτερα εγώ παρά κάποιος άλλος και τότε μόνο το αναλαμβάνω. Αν έχω και την παραμικρή υποψία πως κάποιος άλλος θα επεξεργαζόταν το θέμα αυτό καλύτερα από μένα, τότε το στέλνω σε εκείνον, άσχετα αν εγώ προσωπικά ζημιωθώ, γιατί σημασία δεν έχει να γράψω εγώ κάτι, αλλά το κάτι αυτό να γραφεί σωστά…΄΄.

‘Οποιος έχει ζήσει και έχει επιβιώσει από τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης έχει καταλάβει τι πάει να πει απανθρωπιά’, λένε οι επιβιώσαντες του Μαουτχάουζεν.
Μαζί με χιλιάδες άλλους Ελληνες και εκατομμύρια πολίτες άλλων χωρών βρέθηκαν αιχμάλωτοι στη ναζιστική Γερμανία. Οι Κρητικοί κρατούμενοι στο Μαουτχάουζεν και τα στρατόπεδα – δορυφόρους του, είχαν συγκεντρωθεί από τους Ναζί τον Φεβρουάριο του 1944 σε εξορμήσεις τους στην ύπαιθρο του Νομού και κυρίως στα ορεινά χωριά της Κυδωνίας και το Σέλινο. Ηθελαν να συγκεντρώσουν κόσμο για να εργαστεί στην πολεμική τους βιομηχανία καθώς οι περισσότεροι άντρες Γερμανοί ήταν στο μέτωπο. Να εργαστούν, όμως, μέχρι θανάτου και κάτω από απερίγραπτες συνθήκες. Οι συνομιλητές μας, παρά τα βάσανα τους, στάθηκαν τυχεροί εν αντιθέσει με εκατομμύρια άλλους που πέθαναν από στερήσεις και κακομεταχείριση. Μαζί τους επιστρέφουμε πολλές δεκαετίες πίσω για να παρουσιάσουμε ορισμένες σπάνιες όσο και δυσάρεστες στιγμές.

Ο Σαλαντίν ή Σαλαδίνος, σουλτάνος της Αιγύπτου και της Συρίας, γεννήθηκε το 1138 και πέθανε το 1193. Το πλήρες όνομά του ήταν Σαλάχ αλ Ντιν Γιουσούφ Ιμπν Αγιούμπ. Στους σταυροφόρους ήταν γνωστός απλά ως Σαλαντίν. Ήταν αυτός που κατάφερε να ενώσει τους μουσουλμάνους της Μέσης Ανατολής, από τον Ευφράτη ως την Αίγυπτο, και να ανακαταλάβει την Ιερουσαλήμ από τους σταυροφόρους.

Στη 1 Οκτωβρίου 1946 εκδόθηκε απόφαση για τους 22 κατηγορούμενους στη Δίκη της Νυρεμβέργης. Ο Γκέρινγκ, που καταδικάστηκε σε θάνατο μαζί με τους Κάιτελ,Ρίμπεντροπ, Καλτενμπρούγκερ αυτοκτόνησε στη φυλακή. Σε ισόβια καταδικάστηκαν ο Ρούντολφ Ες, ο Φρικ και ο Ρέντερ και ακόμη σε θάνατο καταδικάστηκαν οι: Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ, Χανς Φρανκ , Φριτς Ζάουκελ, Άρτουρ Σέις Ίνκβαρτ, σε ποινή 20ετούς κάθειρξης οι φον Σίραχ, Σπέερ, σε 15ετή κάθειρξη ο φον Νόιραθ και σε 10ετή κάθειρξη ο Καρλ Νταίνιτς. Αθωώθηκαν οι: Γιαλμάρ Σαχτ και Φραντς φον Πάπεν.

Το Μπάμπι Γιαρ είναι ένα φαράγγι βόρεια του Κιέβου. Το 1941 έγινε ο τόπος εκτέλεσης για χιλιάδες εβραίους, τσιγγάνους, αντιστασιακούς και αιχμαλώτους, κατά τη διάρκεια της ναζιστικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση.

Οι προελαύνουσες στο Ανατολικό Μέτωπο γερμανικές δυνάμεις κατέλαβαν το Κίεβο στις 19 Σεπτεμβρίου 1941. Εννιά μέρες αργότερα τοιχοκόλλησαν μια ανακοίνωση σε κάθε γωνιά της πόλης: «Όλοι οι Εβραίοι του Κιέβου και των περιχώρων διατάσσονται να παρουσιαστούν στις 8 το πρωί της 29ης Σεπτεμβρίου στη γωνία των οδών Μελνικόφσκι και Ντοκτούροφ, κοντά στο νεκροταφείο. Θα πρέπει να φέρουν μαζί τους οποιοδήποτε έγγραφο που να πιστοποιεί την ταυτότητά τους, καθώς και τα προσωπικά τους είδη. Όποιος παρακούσει τη διαταγή και βρεθεί σε άλλο μέρος της πόλης θα εκτελείται επιτόπου, όπως και κάθε πολίτης που θα εισέλθει σε κατοικία εβραίου και συλληφθεί να κλέβει».

Το 1935, ο Hans Serelman, γερμανοεβραίος γιατρός, έδωσε ο ίδιος αίμα για να σώσει γερμανό ασθενή του που χρειαζόταν επείγουσα μετάγγιση. Εξαιτίας αυτής του της πράξης, το ναζιστικό καθεστώς τον έστειλε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης για το «αδίκημα» της «μόλυνσης του γερμανικού αίματος»…..

Και όμως, υπάρχουν και σήμερα άνθρωποι που θαυμάζουν αυτό το καθεστώς.

Δεν πόνεσαν το ίδιο όλοι οι Έλληνες στην Κατοχή. Κάποιοι, άγνωστο πως όχι απλώς επιβίωσαν αποκτώντας περιουσία, αλλά είχαν τη δυνατότητα να συνομιλούν με τους Ναζί Κατακτητές και να αγοράζουν τα ακίνητα που εγκατέλειπαν, τα έπιπλα και ότι άλλο είχαν κλέψει από το ελληνικό λαό την περίοδο της Κατοχής.

Τις σχετικές πληροφορίες μας δίνει το δημοσίευμα της «Ελευθερίας» στις 19 Σεπτεμβρίου 1944. Ποιοι ήταν λοιπόν οι «Έλληνες» που είχαν νταραβέρι, με τους Ναζί.\
Πηγη:http://logiosermis.net/greece/society/18364-%CF%8C%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CE%B1%CE%B3%CF%8C%CF%81%CE%B1%CE%B6%CE%B1%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%AF-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CE%BB%CE%B1%CE%BF%CF%8D.html?utm_source=dlvr.it&utm_medium=twitter#.UF6NhkQkjw4

Μια μικρή αναδρομή. Η φωτιά πάντα παρουσιαζοταν να έχει εξέχουσα θέση στους Ολυμπιακούς  αγώνες. Από τους αρχαιοελληνικούς χρόνους, υπήρχε η ολυμπιακή φλόγα παρούσα στους αγώνες. Η φωτιά υποδήλωνε κάτι το θεϊκό για τους Έλληνες – είχε κλαπεί από τους θεούς από τον Προμηθέα. Οι αρχαίοι ολυμπιακοι αγώνες είχαν επιπρόσθετες φλόγες που ανάβονταν στους ναούς του Δία και της Ήρας. Η σημερινή Ολυμπιακή φλόβα ανάβει στο σημείο που κάποτε στεκότανε ο ναός της Ήρας.

Αυτός καθεαυτός ο δαυλός, ωστόσο, είναι πολύ νεότερη παράδοση. Καθώς η παράδοση της ολυμπιακής φλόγας επανήλθε το 1928, οι Ναζί αποφάσισαν να έχουν μία σκυταλοδρομία της φλόγας που ξεκινούσε από την Ελλάδα έως τον χωρο των Θερινών Ολυμπιακών αγώνων του 1936 στο Βερολίνο. Ο λόγος πίσω από αυτό ήταν ότι ο Αδόλφος Χίτλερ το είδε ως τον τέλειο τρόπο να παρουσιάσει ότι οι αρχαίοι Έλληνες ήταν οι προπομποί του  «Αρειου» Γερμανικού Ράιχ. Η σκυταλοδρομία του δαυλού σκηνοθετήθηκε για την ταινία του 1938 «Olympia», η οποία χρησιμοποιήθηκε για να δώσει αίγλη στο καθεστός του Χίτλερ.

Πηγη:http://www.omg-facts.com/History/The-Olympic-torch-started-as-Nazi-propag/53187?utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter&fb_source=message

Μετάφραση: Γιάννης Γαλανομάτης

Σήμερα, περπατώντας στο κέντρο της Αθήνας, μπορεί κανείς να προσέξει στη γωνία της Πατησίων με τον πεζόδρομο της Γλάδστωνος μία επιγραφή σε σχήμα ανοιχτού βιβλίου. «Εδώ ήταν στην Κατοχή 1941-1944 το Αρχηγείο της Ναζιστικής ΕΣΠΟ. Ανατινάχθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1942 από την Αντιστασιακή Οργάνωση ΠΕΑΝ – Πανελλήνιος Ενωσις Αγωνιζομένων Νέων» αναγράφεται στη μία σελίδα.

Από την Καθημερινή, 26.9.2010. Επιμέλεια Στεφανος Xελιδονης