του Χρήστου Δεμέτη

Η Υπεύθυνη Επικοινωνίας της Ύπατης Αρμοστείας για τους πρόσφυγες στην Ελλάδα, Στέλλα Νάνου, μιλάει Στη Χώρα Των Στερεοτύπων για τους μύθους που διέπουν ακόμη το προσφυγικό στη χώρα μας. Μέρος πρώτο.

Ακούστε εδώ

Πηγή: news247.gr

Πώς επιτρέπεται να δρα ως πολιτικός influencer, με κύριο όχημα το κανάλι του στο youtube, ο καταδικασμένος για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, Ηλίας Κασιδιάρης; Πώς συντονίζει τις διεργασίες του νέου του κόμματος, ενώ βρίσκεται έγκλειστος στις φυλακές Δομοκού; Και ποιες είναι οι αιχμές της προπαγάνδας του; Στο podcast «Η Χρυσή Αυγή από τα έδρανα στη φυλακή», και σε συνέχεια της ομώνυμης έρευνάς τους, η Ηλιάνα Παπαγγελή μαζί με τον Σταύρο Μαλιχούδη εξετάζουν για λογαριασμό του Σημείου τόσο τη δράση του πάλαι ποτέ πρωτοπαλίκαρου του Μιχαλολιάκου όσο συνολικά την αντιμετώπιση που έχουν τα καταδικασθέντα στελέχη της εγκληματικής, ναζιστικής οργάνωσης μέσα στη φυλακή.

Ανάμεσα σε άλλους, παρακολουθούν την πορεία του Γιάννη Λαγού, του Νίκου Μίχου και του Γιώργου Πατέλη, τα προνομιακά μεροκάματα που φέρνουν μείωση της ποινής τους, αλλά και την αδράνεια της πολιτείας στην κίνηση της διαδικασίας για έκδοση διεθνούς εντάλματος για τον φυγόδικο Θεοδώρου.

Η έναρξη της δίκης σε δεύτερο βαθμό στις 15/6/2022 είναι ένας ακόμη λόγος να παραμένουμε σε εγρήγορση απέναντι στη –δυστυχώς ακόμα ενεργή– νεοναζιστική απειλή.

Το podcast:

«Δεν μας φοβίζουν. Η αλληλεγγύη δεν ποινικοποιείται» είπε Στο Κόκκινο και στην Αλέκα Ζουμή ο γνωστός για την προσφορά του διασώστης. Μίλησε για τις απειλές που εκτοξεύονται εναντίον του και κατηγόρησε την κυβέρνηση Μητσοτάκη ότι τον στοχοποιεί απευθυνόμενη στο ακροδεξιό κοινό της.

«Είναι τραγέλαφος μετά την παραίτηση του επικεφαλής της Frontex, Φαμπρίς Λεντζέρι, ακριβώς λόγω της δημοσιοποίησης των pushbacks, να ισχυρίζεται το ελληνικό κράτος πως ‘όποιος τα λέει αυτά είναι πράκτορας του Ερντογάν» είπε χαρακτηριστικά.

«Σε καμία περίπτωση, σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να σταματήσουμε τη δράση μας, ίσα ίσα αυτά το μόνο που κάνουν είναι να μας πεισμώνουν ακόμη περισσότερο γιατί νομίζω αυτή η λύσσα του κράτους απέναντι σε όποιον και όποια κριτικάρει τις πρακτικές τους νομίζω λέει πιο πολλά από την ίδια την κριτική γιατί μιλάμε για πολύ βαριά εγκλήματα, για πολλά χρόνια φυλάκισης για τους δράστες που δεν παραγράφονται ποτέ» τόνισε.

«Μιλάμε για μια απόλυτα δυστοπική κατάσταση στη χώρα, αντί να στηλιτεύονται οι δράστες των εγκλημάτων και των δολοφονιών στο Αιγαίο, απειλούνται και στοχοποιούνται όσοι μιλάνε γι’ αυτά. Δεν μας κάνει εντύπωση, δυστυχώς εδώ και καιρό έχουμε γίνει αποδέκτες μιας ακροδεξιάς ρητορικής μίσους, ενός κύματος λάσπης και μίσους, το οποίο μόνο αυθόρμητο δεν είναι, μιλάμε για μια απόλυτα συντονισμένη κατάσταση, μια πληθώρα διαφορετικών φορέων από εφημερίδες, βουλευτές και υπουργούς του κυβερνώντος κόμματος.

Δέχομαι συνέχεια απειλές θανάτου από ανώνυμους λογαριασμούς στο twitter, πρόσφατα έφτασαν στο σημείο να ποστάρουν ακόμη και τη διεύθυνση του πατρικού μου σπιτιού με φωτογραφίες από την εξώπορτα αλλά όλο αυτό θα μας τρομοκρατούσε αν ήμασταν μόνοι, δεν είμαστε μόνοι και μόνες, υπάρχει ένα ολόκληρο κίνημα αλληλεγγύης από πίσω, ένα κίνημα αλληλεγγύης το οποίο πρόσφατα ματαίωσε την απέλαση του Σαϊντού, πρόσφατα ακύρωσε την επαναπροώθηση που πήγαν να κάνουν πριν από τέσσερις μέρες στην Ικαρία και αυθόρμητα ο κόσμος εισέβαλε στο μέρος που κρατούσαν κρυφά οι αρχές τους πρόσφυγες και διέκοψαν μια απόπειρα επαναπροώθησης. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν μας πτοούν και δεν μας φοβίζουν γιατί η αλληλεγγύη ούτε τρομοκρατείται, ούτε ποινικοποιείται.

Για την εκδήλωση στο Ευρωκοινοβούλιο που πραγματοποιήθηκε πριν από έναν μήνα:

«Η εκδήλωση αυτή έγινε καταρχάς πριν από έναν μήνα δεν ξέρω για ποιο λόγο το θυμήθηκαν τώρα, έχει μάλλον απάντηση και ήταν με αφορμή μαζικές καταδίκες προσφύγων από τα ελληνικά δικαστήρια, μιλάμε για ανθρώπους που φτάνουν στα ελληνικά νησιά και τρώνε 140 χρόνια φυλακή απλά και μόνο επειδή κατηγορούνται ότι οδηγούσαν τη βάρκα, θέλαμε να δώσουμε ορατότητα σε αυτό το φαινόμενο της μαζικής καταδίκης τυχαίων προσφύγων και εκεί μίλησαν οι ίδιοι οι πρόσφυγες, μίλησαν δικηγόροι, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μίλησα και εγώ μεταφέροντας την εμπειρία μου από τα σύνορα της Ευρώπης. Αυτό ήταν, μια εκδήλωση και δημοσιοποίηση για το τι συμβαίνει στα σύνορα, είχε διεθνή ΜΜΕ, σχολεία από Ιρλανδία και νομίζω πως ο μόνος τρόπος για να σταματήσουμε το αίσχος που συμβαίνει είναι να δίνουμε περισσότερη ορατότητα.

Δυστυχώς, στην Ελλάδα ζούμε σε ένα μάτριξ, στην Ελλάδα όποιος και όποια μιλάει γι αυτά κατευθείαν δέχεται την κατηγορία του πράκτορα, συνεργάτη του Σόρος, τουρκόφιλου, εθνοπροδότη, ανθέλληνα κλπ. αλλά στο εξωτερικό δεν είναι έτσι. Στο εξωτερικό είναι ευρέως γνωστά αυτά που συμβαίνουν στα ελληνικά σύνορα και αυτή ακριβώς η δημοσιοποίηση οδήγησε στην παραίτηση του ίδιου του αρχηγού της Frontex.

Είναι τραγέλαφος αυτό το πράγμα, είναι τσίρκο να έχουμε τέτοια πληθώρα συντριπτικών στοιχείων από αναρίθμητους φορείς, από το ίδιο το Ευρωκοινοβούλιο το οποίο ανέστειλε την χρηματοδότηση της Frontex γιατί γίνονται εγκλήματα στην Ελλάδα, από έξι-εφτά διεθνή μίντια, το Spiegel το μεγαλύτερο μέσο της Γερμανίας, την Διεθνή Αμνηστία, την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, να ‘χουμε όλους αυτούς τους φορείς να μιλάνε για μια συστηματική κατάσταση παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα σύνορα και το ελληνικό κράτος να λέει ότι όποιος μιλάει γι αυτά είναι πράκτορας του Ερντογάν, είναι ένας τραγέλαφος. Γιατί το κάνουν;

Γιατί απευθύνονται στο κοινό τους, αν δούμε τι έχει προκαλέσει από χθες όλη αυτή η στοχοποίηση νομίζω θα φρίξουμε, μιλάμε για εκατοντάδες σχόλια στα social media που καλούν σε κρέμασμα, δολοφονίες, αφαίρεση πολιτικών δικαιωμάτων, δυστυχώς σε αυτούς απευθύνονται, είναι μόνο για εσωτερική κατανάλωση αυτές οι δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου, θέλουν να επενδύσουν σε ένα ακροδεξιό ακροατήριο, έρχονται εκλογές, δεν έχει τίποτε άλλο να προσφέρει η κυβέρνηση, τίποτε άλλο, έχουμε το πιο ακραίο το πιο άγριο κύμα ακρίβειας, έχουμε μια παρατεταμένη ύφεση, μια απόλυτη αναξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, οπότε τι άλλο μένει να υποσχεθούν; Η εύκολη συνταγή είναι η ξενοφοβία, η εθνική ασφάλεια και η προστασία των συνόρων, αυτός είναι ο λόγος, είναι μια εκστρατεία καθαρού αποπροσανατολισμού που όμως μπορεί να γεννήσει τέρατα.

Όλο αυτό το μίσος και αυτή η στοχοποίηση είδαμε που κατέληξε με την ´Ινγκεμποργκ Μπέγκελ, την Ολλανδή δημοσιογράφο όταν δέχτηκε πέτρα στο κεφάλι από άγνωστο και αναγκάστηκε να φύγει από τη χώρα. Δεν είναι αστεία όλα αυτά πρέπει να τα δούμε σοβαρά και πρέπει να δοθούν και οι ανάλογες απαντήσεις.

Ερωτηθείς εάν έχει σκεφτεί να σταματήσει, σημείωσε:

«Σε καμία περίπτωση, σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να σταματήσουμε τη δράση μας, ίσα ίσα αυτά το μόνο που κάνουν είναι να μας πεισμώνουν ακόμη περισσότερο γιατί νομίζω αυτή η λύσσα του κράτους απέναντι σε όποιον και όποια κριτικάρει τις πρακτικές τους νομίζω λέει πιο πολλά από την ίδια την κριτική γιατί μιλάμε για πολύ βαριά εγκλήματα, για πολλά χρόνια φυλάκισης για τους δράστες που δεν παραγράφονται ποτέ. Οπότε όλη αυτή η λύσσα φυσικά έχει και έναν σκοπό αυτοπροστασίας γιατί ξέρουν ότι αυτά που κάνουν είναι πολύ βαριά εγκλήματα.

Εμείς δεν πρόκειται να σταματήσουμε, όσον αφορά τις διασώσεις μακάρι να μπορούσαμε να σταματήσουμε, μακάρι να ξυπνήσουμε μια μέρα και να μην ασχολούμαστε με διασώσεις γιατί εμείς δεν κάνουμε διασώσεις που είναι σχετικές με φυσικές καταστροφές, εμείς διασώζουμε ανθρώπους από το νερό επειδή τα επίσημα κράτη αρνούνται να το κάνουν, άρα μακάρι να μη χρειαστεί να είμαστε στη θάλασσα, αλλά όσον αφορά την κρατική βία και τις αυθαιρεσίες δυστυχώς εκεί έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας και θα μας βρίσκουν συνέχεια απέναντί τους».

Πηγή: tvxs.gr

Πώς είναι να καλύπτεις δημοσιογραφικά μια τέτοια δίκη επί πεντέμισι χρόνια; Στο ντοκιμαντέρ μιλούν οι: Ελευθερία Κουμάντου, Angelique Kourounis, Γιάννης Μπασκάκης, Αντώνης Μπούγιας, Κωνσταντίνος Πουλής, Αφροδίτη Φράγκου.

Πρεμιέρα στο 24ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης θα κάνει το ντοκιμαντέρ 5½ χρόνια, σε σκηνοθεσία Μυρτώς Συμεωνίδου και Ιωάννας Παπαϊωάννου, που πραγματεύεται την εμπειρία της δημοσιογραφικής κάλυψης της δίκης της Χρυσής Αυγής.

Τον Οκτώβριο του 2020 μία από τις μεγαλύτερες δίκες στην Ελλάδα φτάνει στο τέλος της. Η μέρα της ανακοίνωσης της δικαστικής απόφασης έμεινε αξέχαστη σε πολλούς ανθρώπους. Στα θύματα και τις οικογένειες των θυμάτων της Χρυσής Αυγής, στους δικηγόρους των θυμάτων και της Πολιτικής Αγωγής, αλλά και στους χιλιάδες ανθρώπους που βρέθηκαν έξω από το Εφετείο Αθηνών για να ακούσουν την απόφαση. Όταν η δίκη ξεκινούσε, κανείς δεν περίμενε ότι η μέρα αυτή θα ερχόταν πεντέμισι χρόνια αργότερα.

Δημοσιογράφοι, φωτορεπόρτερ και σκιτσογράφοι επέλεξαν να βρίσκονται συστηματικά μέσα στη δικαστική αίθουσα όλα αυτά τα χρόνια, με στόχο να μεταφέρουν στο κοινό όσα διαδραματίζονταν εκεί. Ο ρόλος τους ήταν καθοριστικός, καθώς η πλειονότητα των μεγάλων μέσων ενημέρωσης δεν κάλυψε συστηματικά τη δίκη. Χωρίς τη συνεχή παρουσία των ανθρώπων αυτών, τα περισσότερα από όσα έγιναν στο δικαστήριο θα παρέμεναν εμπειρίες αποκλειστικά των άμεσα εμπλεκόμενων. Η κάλυψη και η παρουσίαση του υλικού των δικασίμων έδωσε στο κοινό πρόσβαση στα τεκμήρια και τις διαδικασίες που οδήγησαν στη δικαστική απόφαση.

Πώς είναι να καλύπτεις δημοσιογραφικά μια τέτοια δίκη επί πεντέμισι χρόνια; Στο ντοκιμαντέρ μιλούν οι: Ελευθερία Κουμάντου, Angelique Kourounis, Γιάννης Μπασκάκης, Αντώνης Μπούγιας, Κωνσταντίνος Πουλής, Αφροδίτη Φράγκου.

Το ντοκιμαντέρ 5½ χρόνια εντάσσεται στο τμήμα “Πλατφόρμα” και θα προβάλλεται αποκλειστικά διαδικτυακά στην ψηφιακή πλατφόρμα του 24ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, από τις 10 έως τις 20 Μαρτίου 2022.

Διαθέσιμο για online προβολές εδώ: https://online.filmfestival.gr/film/51-2-khronia-51-2-years/

Πηγή: news247.gr

«Είναι οι εντολές που δεχόμαστε από τους ανωτέρω, γιατί όταν σταματήσουν να εργάζονται στο σώμα, αναλαμβάνουν θέσεις στις ΠΑΕ και είμαι απόλυτος σε αυτό που λέω και μου έχει τύχει πολλές φορές σαν περιστατικό», δήλωσε ο ίδιος.

Παράλληλα πρόσθεσε ότι ανώτερός του, του είχε πει ότι «αν συνεχίσουμε θα βρεθούμε και οι δύο στο Σουφλί. Μαζί με τα νερά (σ.σ. των ομάδων) είχαμε βρει σε καπνογόνα αλλά και πιστόλια ευθείας βολής, ήμουν παρών στο περιστατικό και είχα ακολουθήσει την ομάδα στα αποδυτήρια γιατί είχα δεχτεί την εν λόγω σαφή εντολή».

«Ήρθαν τρεις οργανωμένοι φίλοι της ομάδας και πήραν τα σακίδια με τις φανέλες και τα νερά από τα αποδυτήρια για να τα παραλάβουν, ενώ εμείς δεν είχαμε καμία εντολή για να αντιδράσουμε», καταγγέλλει ο ίδιος.

«Είναι πολλά τα συμφέροντα που παίζονται», ενώ  υπογράμμισε: «Είμαι από την ημέρα που ξεκίνησε η αθλητική βία, δεν έχει υποπέσει στην αντίληψη μου περιστατικό που αστυνομικοί έχουν εισχωρήσει σε συνδέσμους. Όταν πάω για υπηρεσία, φοβάμαι μην μου έρθει κανένα τούβλο και πρέπει να κλείσουν τα γήπεδα χθες».

Πηγή: koutipandoras.gr

Σκληρή δουλειά, κακοποίηση, αμοιβές πείνας και η αδάμαστη θέληση μιας νεαρής μητέρας για επιβίωση, είναι το βασικό περιεχόμενο μιας κοινωνικής σειράς-φαινόμενο που σφράγισε το τελευταίο τρίμηνο του 2021.

Η δραματική μίνι σειρά Οικιακή Βοηθός (Maid) βρίσκεται εδώ και δύο μήνες σταθερά στις πρώτες θέσεις των προτιμήσεων του κοινού στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο στην ψυχαγωγική πλατφόρμα Netflix. Πρόκειται για ένα σημαντικό επίτευγμα για μια παραγωγή εύπεπτη μεν αλλά με καθαρά κοινωνικό περιεχόμενο, που μέσα από 10 ωριαία επεισόδια μας παρουσιάζει μια σκληρή ιστορία επιβίωσης και αναδεικνύει τις ταξικές ανισότητες στην εργασιακή ζούγκλα της σύγχρονης Αμερικής. Η σειρά συγκρίνεται συχνά με την βραβευμένη με Όσκαρ ταινία Noμάδες, με την έννοια ότι επικεντρώνεται στις ΗΠΑ των «από κάτω», για τους «αόρατους» ανθρώπους που το κύριο πρόβλημά τους δεν είναι τι φορέσουν στο φιλανθρωπικό γκαλά, αλλά εάν θα καταφέρουν να βρουν στέγη για το βράδυ και αν θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν γάλα για το παιδί τους.

Η πλοκή της σειράς επικεντρώνεται σε μία νεαρή μητέρα και στη προσπάθειά της να ορθοποδήσει στην κοινωνία μαζί με την δίχρονη κόρη της. Η Άλεξ Ράσελ βρίσκει τη δύναμη, με 10 δολάρια στην τσέπη, να δραπετεύσει από τον κακοποιητή σύζυγο και αναζητάει μια «κανονικότητα», ώστε να μπορέσει να προσφέρει στην κόρη της τα στοιχειώδη. Ωστόσο, έρχεται αντιμέτωπη με τη δαιδαλώδη γραφειοκρατία και τον παραλογισμό των κοινωνικών δομών. Η πρωταγωνίστρια, όπως και εκατομμύρια γυναίκες που ζούνε κάτω από τα όρια της φτώχειας, βρίσκεται εγκλωβισμένη σε μια «ζώνη του λυκόφωτος» εξαθλίωσης, ανεργίας, εθισμού, κακοποίησης και ψυχικών ασθενειών. Για να βρει δουλειά χρειάζεται να γράψει την κόρη της σε δημόσιο παιδικό σταθμό, ο οποίος ωστόσο απαιτεί πιστοποιητικό μισθοδοσίας! Για να τα καταφέρει αυτό, αναγκάζεται να ζητήσει τη βοήθεια από το προβληματικό και ελάχιστα υποστηρικτικό ως τότε οικογενειακό της περιβάλλον.

Η Άλεξ εργάζεται ως καθαρίστρια για ελάχιστα χρήματα, σε σπίτια κατά κύριο λόγο της ανώτερης μεσαίας τάξης, που απευθύνονται στην εργολαβική εταιρεία όπου έχει προσληφθεί. Εξαιρετική η ερμηνεία της πρωταγωνίστριας Μάργκαρετ Κουέιλι, κόρης της Άντι Μακντάουελ, που υποδύεται τη μητέρα της και στη σειρά. Η σειρά βασίζεται στα απομνημονεύματα της Στέφανι Λαντ. Το βιβλίο εξιστορεί τα χρόνια που η Στέφανι εργάστηκε ως καθαρίστρια για πλούσιες οικογένειες στο νησί Καμάνο της Ουάσινγκτον, όπου οι περισσότεροι πελάτες της δεν μπήκαν ποτέ στον κόπο να μάθουν το όνομά της. Όπως και η πρωταγωνίστρια της σειράς, η Λαντ αμοιβόταν με μόλις 8,55 δολάρια την ώρα. «Έμαθα πόσο αόρατη είναι αυτή η δουλειά» δηλώνει, προσθέτοντας: «Περνάς απαρατήρητη». Και όμως, η ίδια ως καθαρίστρια έμαθε όλα τα βρώμικα μυστικά των εργοδοτών της και ας αντάλλαζαν ελάχιστες λέξεις.

Στις ΗΠΑ περισσότεροι από δύο εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως γυναίκες, εργάζονται καθαρίζοντας και φροντίζοντας σπίτια άλλων. Μόλις μια στις πέντε από αυτές τις εργάτριες είναι ασφαλισμένη από τον εργοδότη της. Συνταξιοδότηση και πληρωμένες διακοπές είναι ξένες λέξεις για τη συντριπτική πλειονότητα των εργατριών, τις οποίες η εργατική νομοθεσία αφήνει απροστάτευτες απέναντι στην εκμετάλλευση και την κακοποίηση των αφεντικών. Οι μισές από αυτές τις γυναίκες δεν είναι λευκές και το 35% αυτών είναι μετανάστριες

Πηγή: prin.gr

Στο επεισόδιο-ορόσημο της θρυλικής σειράς που θα προβληθεί στο Fox στις 21 Νοεμβρίου, θα δούμε τον χαρακτήρα των The Simpsons, Waylon Smithers να δίνει το πρώτο του φιλί με τον σύντροφό του, μετά το coming out που είχε κάνει σε επεισόδιο του 2016.

Το παράδειγμα άλλων σειρών κινουμένων σχεδίων φαίνεται πως ακολούθησε ο συγγραφέας της σειράς The Simpsons, Rob LaZebnik και το πρώτο gay φιλί μεταξύ χαρακτήρων της κωμικής σειράς είναι γεγονός.

Όπως αναφέρει το New York Post, ο αγαπημένος χαρακτήρας Waylon Smithers, μετά το coming out που είχε κάνει σε επεισόδιο του 2016 θα αποκτήσει τον πρώτο του σύντροφο και οι δυο τους θα ανταλλάξουν ένα φιλί, στο επεισόδιο που θα προβληθεί στο Fox στις 21 Νοεμβρίου.

Και ενώ πρόκειται για μια ιστορική στιγμή για τον Smithers, αποτελεί επίσης το ίδιο και για τον συγγραφέα της σειράς, του οποίου ο γιος, Johnny, τον ενέπνευσε για το μεγάλο coming out που έκανε ο Smithers πριν πέντε χρόνια. Οι επόμενες εξελίξεις για τον Smithers τον θέλουν να γίνεται ζευγάρι με τον δισεκατομμυριούχο μεγιστάνα της μόδας Μάικλ Ντε Γκράαφ, τη φωνή του οποίου χαρίζει ο guest star Victor Garber.

«Το να μπορέσω να δουλέψω με τον Johnny σε αυτό ήταν σαν ένα όνειρο και το να μπορέσω να δω πόσο πραγματικά αστείος και ταλαντούχος είναι, ήταν πολύ διασκεδαστικό και ανταποδοτικό», είπε πρόσφατα ο 59χρονος τηλεοπτικός συγγραφέας Rob LaZebnik για τον γιο του, ο οποίος χαράζει τη δική του πορεία στη συγγραφή από τότε που αποφοίτησε από το κολλέγιο το 2016.

Αξίζει να σημειωθεί πως ο χαρακτήρας του Smithers, ο οποίος ζει ένα τρυφερό ειδύλλιο με τον σύντροφό του, είχε ήδη επηρεαστεί από το συγγραφικό δίδυμο πατέρα και γιου, όταν έκανε coming out στο συγκινητικό επεισόδιο της 27ης σεζόν με τίτλο «Tom Collins», το οποίο έγραψε ο Rob ως φόρο τιμής στον ομοφυλόφιλο γιο του.

Ο Johnny από την πλευρά του χαρακτήρισε την εμπειρία του να συνεργάζεται με τον πατέρα του «θεαματική και γεμάτη», ενώ σημείωσε πως είναι μεγάλη του τιμή που δουλεύει με τον τόσο υποστηρικτικό πατέρα του. «Ξέρω ότι ο μπαμπάς μου είναι συγγραφέας κωμωδιών, μεγάλωσα μαζί του. Προφανώς, ξέρω ότι είναι ένας αστείος τύπος. Όμως στην πραγματικότητα το να καθίσω και να γράψω αστεία μαζί του ήταν κάτι το διασκεδαστικό. Και υπήρξαν κάποιες στιγμές που έλεγα ‘μπαμπά, αυτό είναι αηδιαστικό, δεν μπορούμε να το βάλουμε στην τηλεόραση’, κάτι που δεν περίμενα να το πω γιατί εγώ συνήθως είμαι ο αηδιαστικός».

Πηγή: news247.gr