MULTIMEDIA

Μια προσέγγιση του φασισμού από τον Μιχαήλ Ρόμ, έναν από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες της Σοβιετικής Ενωσης.

Το ντοκιμαντέρ αποτελεί μία προσέγγιση του ναζιστικού καθεστώτος ως κοινωνικού φαινομένου και μία αυστηρή καταδίκη της αποδοχής της φασιστικής νοοτροπίας από τις μάζες. Η ματιά του σοβιετικού σκηνοθέτη χρησιμοποιεί το υλικό από τα πολεμικά αρχεία της ΕΣΣΔ, της Γερμανίας και της Πολωνίας, αλλά και από τα απόρρητα αρχεία του χιτλερικού υπουργείου προπαγάνδας για να προσεγγίσει και να ερμηνεύσει το ζήτημα του εκφασισμού των μικροαστών και της παρείσφρησης της φασιστικής νοοτροπίας στην καθημερινότητα τους, όχι με κριτήρια απαραιτήτως κοινωνιολογικά αλλά με την επικουρική βοήθεια της ψυχολογίας. Ο Ρομ φωτίζει την ψυχολογία των μαζών η οποία ανακλά τις σκηνοθετημένες στρατιωτικές παρελάσεις, τις προβαρισμές δημόσιες ομιλίες του Φύρερ, την βαγκνερική ατμόσφαιρα μεγαλείου και δύναμης, τη μεγαλοπρέπεια του να είσαι Κυρίαρχος.

υπότιτλοι: Κατάληψη Πατησίων 61 Σκαραμαγκά



Ο φασισμός παρέσυρε τις μάζες γιατί κατόρθωσε να μπει στην καθημερινή ζωή του ανθρώπου από την πλάγια πόρτα του συναισθηματισμού, παραλύοντας προηγουμένως τέλεια τη λογική.

Βασίλης Ραφαηλίδης, 1966

«Κάθε μέρα 5 με 10 άτομα τραυματίζονται απο επιθέσεις»

 

Ο πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδας, Τζαβέντ Ασλάμ, μιλά στο Κόκκινο 105,5 για τις ρατσιστικές επιθέσεις που συνεχίζονται σχεδόν καθημερινά στο κέντρο της Αθήνας.
http://stokokkino.gr/kathe-mera-5-me-10-atoma-traymatizontai-apo-epitheseis/view

Πριν από 70 χρόνια, τον Αύγουστο του 1942, στο πολιορκημένο Λένινγκραντ παίχτηκε η Έβδομη Συμφωνία του Ντμίτρι Σοστακόβιτς: Η “Λενινγράντσκαγια”. Ηταν μια πολύ σημαντική στιγμή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ηταν η αντεπίθεση στο φασισμό, στο υψηλότερο επίπεδο της Τέχνης. Στη μουσική.

Βασική αιχμή του αντιδραστικού και φασιστικού λόγου στην Ελλάδα, αποτελεί η μομφή ότι οι μετανάστες «παίρνουν τις δουλειές των Ελλήνων» και «ρίχνουν τα μεροκάματα».  Τι εθνικότητα έχουν όμως αυτοί που πραγματικά ρίχνουν τα μεροκάματα στην Ελλάδα;

Οι σκίνχετς δεν είναι μόνο φασίστες, υπάρχουν και αντιρατσιστές. Ιδού ένα δείγμα από την Ιταλία 😉

Skin and Punk against racism the streets of the city
the voice of the rebels force a reality
Long train is moving we see coming to instill via
hear the slogans we are singing we are surrounded by the police

Το τραγούδι αναφέρεται στην πρώτη και μοναδική ταινία «Kuhle Wampe» του Μπρεχτ  (1931). Ανάμεσα σ’ άλλα περιγράφει το πρόβλημα της ανεργίας. Προτάσσει την αλληλεγγύη των εργαζομένων στον αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση και την εξαθλίωση.

«Εμπρός, και μην ξεχνάτε, όπου φωτιά η δύναμη μας βρίσκεται!
Τι κι αν πεινάτε ή αν τρώτε, πάμε μπροστά, ποτέ δεν ξεχνάμε την αλληλεγγύη!»