MULTIMEDIA

…είναι διαφορετικοί μετά την κρίση. Τα γέλια, οι χειρονομίες, τα βλέμματα, οι αγκαλιές, όλα αλλάξανε, λιγοστέψανε, κρυφτήκανε σε ένα θλιβερό καβούκι ανασφάλειας. Εκείνο το χαρακτηριστικό χτύπημα στην πλάτη που έδειχνε μια εξ αρχής ανάγκη να αισθανθείς τον άλλο, χάθηκε κι αυτό. Στη θέση του μπήκε η ελεγχόμενη απόσταση, σαν την ελεγχόμενη χρεοκοπία. Λες και κουβαλάμε όλοι ένα νέο είδος αρρώστιας που μας αποτρέπει από το να πλησιάζουμε τους υπόλοιπους ανθρώπους, μήπως και κολλήσουμε κανένα μικρόβιο. Είναι σα να φοράμε εκείνες τις μάσκες με τις οποίες κυκλοφορούνε οι κάτοικοι περιοχής που έχει υποστεί πυρηνική καταστροφή. Μάσκες. Πολλές μάσκες. Η μάσκα του φόβου, η μάσκα της υποκρισίας, η μάσκα του πόνου, όλοι φορέσαμε κι από μια διαφορετική και βγήκαμε να ξεφαντώσουμε σε τούτο το καρναβάλι της τρέλας, ενώ κανείς δεν μπορεί να δει τα χαρακτηριστικά του άλλου καθαρά. Εμένα οι φίλοι μου…

…φύγανε για τα ξένα. Αφήσανε τη χώρα τούτη καθώς βουλιάζει σαν καράβι πολυτελείας που στην πορεία αποδείχθηκε σάπιο και σαθρό. Φύγανε, όχι γιατί το θελήσανε, αλλά γιατί σπρωχτήκανε με το στανιό στα βαγόνια της ξενιτιάς, αφήνοντας πίσω μανάδες να στέλνουν πάλι γράμματα. Αφήσανε όμως και τους φίλους τους πίσω. Και η ξενιτιά είναι διπλή όταν ξεριζώνεσαι από τη γη των φίλων. Τι να σου κάνουν τα ρομποτικά ταχυδρομεία, τα άψυχα προσωπάκια σε οθόνες από σκονισμένους υπολογιστές, σε σχέσεις “εξ αποστάσεως”, που ποτέ δεν καλύπτουν τις άμεσες στιγμές σου, εκείνες που θέλεις να ξεσπάσεις, εκείνες που επειγόντως έχεις ανάγκη να βρεις κάποιον και να μιλήσεις. Και χτυπιέσαι και καταριέσαι τη χώρα σου γιατί σου πήρε το μισθό, τη δουλειά, την αξιοπρέπεια, αλλά περισσότερο σε πονά που σου πήρε και τα πρόσωπα εκείνα που μπορούσες να εμπιστευτείς και να ανοιχτείς και να φανερώσεις τα εσώψυχά σου. Εμένα οι φίλοι μου…

Η κοινωνία της Λέσβου για μία ακόμα φορά πήρε άριστα !!!

Ένα τσουνάμι αγάπης «έπνιξε» τους μετανάστες που βρίσκονται «φιλοξενούμενοι» στις κατασκηνώσεις του ΠΙΚΠΑ στη Νεάπολη της Λέσβου.

 

Χτες το βράδυ μέσα από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του «Αρχιπελάγους» έγινε μία έκκληση από εθελόντριες που βοηθούν τους ταλαίπωρες αυτούς συνανθρώπους μας ζητώντας από τους Λέσβιους πολίτες να πάνε αν μπορούν σκεπάσματα, κουβέρτες, κάλτσες για μικρά παιδάκια και ότι άλλο μπορούσαν.

Το κρύο χτες ήταν τσουχτερό αφού η θερμοκρασία ήταν κοντά στο μηδέν.

Η ανταπόκριση των κατοίκων ήταν άμεση.

Δεκάδες συνάνθρωποί μας κατέκλυσαν το τηλεφωνικό κέντρο του σταθμού και των εθελοντριών και πήγαν αμέσως στο ΠΙΚΠΑ για να ζεστάνουν με την προσφορά τους τις καρδιές των μεταναστών.

Όλοι τους πήγαιναν με γεμάτα τα χέρια.

 

 

Αφέθηκαν ελεύθεροι στις 3 μ.μ. τα 71 άτομα που προσήγαγε η αστυνομία, μετά από επίθεση πολλών διμοιριών ΜΑΤ, για να προστατεύσει τη Χρυσή Αυγή που οργάνωσε σήμερα φιέστα «διανομής τροφίμων» στην παραλία του Βόλου. Ενας τραυματίας.

Ο Νίκος Μπελογιάννης γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου του 1915 στην Αμαλιάδα. Από μαθητής του Γυμνασίου βρέθηκε στο δημοκρατικό κίνημα. Σπούδασε νομικά, αλλά δεν τέλειωσε τις σπουδές του, διότι αποβλήθηκε από το Πανεπιστήμιο με απόφαση της Συγκλήτου για τη δράση του «εναντίον της κοσμογονίας του Κονδύλη».

Έγινε μέλος του ΚΚΕ το 1934. Από τότε, πέρασε από πολλές δοκιμασίες. Φυλακές, εξορίες, βασανιστήρια στην Ασφάλεια Πατρών, τρομοκρατία στα ιταλικά στρατόπεδα. Στα χρόνια της ναζιστικής κατοχής ήταν καπετάνιος μεραρχίας του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο και μέλος του Γραφείου Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ. Στον εμφύλιο, ο Νίκος Μπελογιάννης ήταν πολιτικός επίτροπος μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού. Παράλληλα με την καθοδηγητική του δουλειά, έγραψε άρθρα και μελέτες που αφορούσαν στην ελληνική ιστορία και στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Περίπου ένα χρόνο μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, ο Νίκος Μπελογιάννης και 93 ακόμη σύντροφοί του -μεταξύ των οποίων ο δημοσιογράφος Στάθης Δρομάζος, ο Στέργιος Γραμμένος και η Έλλη Ιωαννίδου- συλλαμβάνονται και στις 22 Οκτωβρίου 1951 οδηγούνται σε δίκη. Κατηγορούνται για απόπειρα ανασυγκρότησης του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΚΚΕ), το οποίο -βάση του Αναγκαστικού Νόμου 509/1947- θεωρείται παράνομο, προδοτικό και ξενοκίνητο κόμμα, που δρα ενάντια στην εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.

Στις 15 Νοεμβρίου ο πρόεδρος του έκτακτου στρατοδικείου Αντισυνταγματάρχης Ανδρέας Σταυρόπουλος ανακοινώνει την ετυμηγορία, πλαισιωμένος από τους στρατοδίκες Γεώργιο Παπαδόπουλο (τον μετέπειτα δικτάτορα), Ν. Κομιάνο, Γ. Κοράκη, και Θ. Κυριακόπουλο. Ο Νίκος Μπελογιάννης είναι μεταξύ των καταδικασθέντων σε θάνατο. Η απόφαση προκαλεί διεθνή κατακραυγή, ενώ στο εσωτερικό της χώρας το πολιτικό κλίμα φορτίζεται και πάλι επικίνδυνα.

«Ελπίδα, όνειρα, δύναμη, θέληση» είναι οι λέξεις που επαναλαμβάνουν σε κάθε συζήτηση οι υπόδικες γυναίκες που έχουν ζήσει στο παραμύθι της εξάρτησης και κρατούνται στην δικαστική φυλακή Κορυδαλλού. Μπορούν να ονειρεύονται, λένε, γιατί ανήκουν στην μικρή κοινωνία του «ΚΕΘΕΑ εν Δράσει» που στεγάζεται ανάμεσα στους σιδερόφραχτους τείχους.

Ρεπόρτερ του BBC (μεταμφιεσμένος σε χρυσαυγίτη) παρακολούθησε και ηχογράφησε ένα μάζεμα μελών της Χρυσής Αυγής

Το ντοκουμέντο του ραδιοφώνου του BBC αποτυπώνει την κυνική ομολογία χρυσαυγιτών ότι χτύπησαν τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Δημήτρη Στρατούλη.

Όπως αποδεικνύεται από το ηχητικό απόσπασμα, μέλη της Χρυσής Αυγής παραδέχονται ότι χτύπησαν τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Δημήτρη Στρατούλη.
Ακούστε στο 16.46

Συγκεκριμένα ακούστηκε:

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες καλησπέρα,

Θα ήθελα να πω μερικά πράγματα γι’ αυτά που βλέπουμε τις τελευταίες μέρες στις ειδήσεις. Πρώτα απ’όλα θέλω να εκφράσω τη δυσαρέσκειά μου για κάποια από τα νέα μέλη της Χρυσής Αυγής που είναι μόνο για φωνές, για μαγκιές και για τέτοια. Τρεις απ’ αυτούς τον χτυπούσαν για μισή ώρα και δεν κατάφεραν ούτε να κάνουν ένα καρούμπαλο στο κεφάλι του. Ντροπή! (χειροκροτήματα) Τρία μέλη της Χρυσής Αυγής εξαγριωμένα και δεν κατάφεραν ούτε καν να του σπάσουν τα γυαλιά. Πού χτύπαγαν;

(ομιλητής χρυσαυγιτης για τον ξυλοδαρμό Στρατουλη)

Η πρόταση στελεχών της ΝΔ να ενωθεί η βάση της παράταξης, νεοδημοκράτες και χρυσαυγίτες, προσλαμβάνει μια άλλη διάσταση…
πηγή: left.gr