O αρθρογράφος της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz Γκίντεον Λέβι, έγραψε πριν λίγες μέρες ένα άρθρο με αφορμή την επίσκεψη μαθητών στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μάουτχαουζεν στην Αυστρία, οι οποίοι φορούσαν μπλουζάκια με συνθήματα υπέρ της απελευθέρωσης της Παλαιστίνης και δέχθηκαν επίπληξη γι’αυτό.

«Δεν υπάρχει αντίφαση ανάμεσα στο Μαουτχάουζεν και το “Free Palestine”», καταλήγει εξηγώντας αναλυτικά το το γεγονός.

Ολόκληρο το άρθρο

Μια ομάδα μη Ισραηλινών μαθητών, πιθανώς Αυστριακών, επισκέφθηκε την περασμένη εβδομάδα το μνημείο στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μάουτχάουζεν στην Αυστρία, φορώντας μπλουζάκια με συνθήματα υπέρ της απελευθέρωσης της Παλαιστίνης. Στα μπλουζάκια ορισμένων από αυτούς υπήρχε η σημαία της Παλαιστίνης, και η φωτογραφία της Νταλάλ Μουγκράμπι, η οποία συμμετείχε στην τρομοκρατική επίθεση στην παραλιακή οδό το 1978. Η εμφάνιση ορισμένων μαθητών με τη φωτογραφία της Μουγκράμπι έριξε σκιά στο μήνυμα αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη.

Μόλις οι μαθητές μπήκαν στον χώρο μνήμης, αμέσως δέχτηκαν σειρά επιπλήξεων από μια γυναίκα που μιλούσε αγγλικά με αμερικανική προφορά. «Δε ντρέπεστε!», τους επέπληξε και απευθύνθηκε στην συνοδό τους με διδακτικό τόνο:

«Μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί επιτρέπεται να φορούν μπλουζάκια με το σύνθημα “Free Palestine” σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης;» ρώτησε.  Η συνοδός, ταραγμένη — είτε από το περιεχόμενο, είτε από τον τόνο — μουρμούρισε ότι δεν έχει χρόνο να απαντήσει, καθώς πρέπει να καθοδηγήσει τους μαθητές της, αλλά η γυναίκα συνέχισε το κήρυγμα  στην είσοδο και υιοθέτησε πιο επιθετικό ύφος: «Είσαι εντάξει με αυτό;», είπε με αποφασιστικό τόνο. «Είστε εντάξει με αυτό;», ρώτησε τους μαθητές ξανά και ξανά: «Είστε εντάξει με αυτό; Είστε εντάξει με αυτό;».

Ναι, είμαι εντάξει με αυτό. Μια από τις μαθήτριες προσπάθησε να απαντήσει: «Το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία εναντίον της Παλαιστίνης». Και τότε η κήρυκας άρχισε να ουρλιάζει: «Έρχεστε εδώ και το αποκαλείτε γενοκτονία ενώ επισκέπτεστε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης; Μην αποκαλείτε τίποτα γενοκτονία. Εδώ είναι η γαμημένη γενοκτονία. Ντροπή σας».

Το βίντεο του συμβάντος διαδόθηκε στα κοινωνικά δίκτυα. Η ειδησεογραφική ιστοσελίδα N12 το χαρακτήρισε ως ένα…. «Εξαιρετικό βίντεο από το στρατόπεδο συγκέντρωσης». Αλλά γιατί είναι τόσο παράξενο που  υπάρχουν άνθρωποι που κατανοούν τις λέξεις «Ποτέ ξανά» ως έκκληση ώστε αυτό που μας έκαναν να μην ξανασυμβεί ποτέ σε κανένα άλλο λαό;

Όμως, η νοοτροπία της πλειοψηφίας των Ισραηλινών δεν τους επιτρέπει να το αντιληφθούν. Η μνήμη του Ολοκαυτώματος είναι μόνο δική μας και το «Ποτέ ξανά» αναφέρεται μόνο στους Εβραίους. Θεωρούν ότι μόνο σε εμάς δεν θα ξανασυμβεί ποτέ. Η διαμάχη για τη σωστή ερμηνεία έχει κριθεί εδώ και καιρό στο Ισραήλ. Ρωτήστε τις δεκάδες χιλιάδες Ισραηλινούς μαθητές που επιστρέφουν από το Άουσβιτς έχοντας υποστεί πλύση εγκεφάλου, με ένα εθνικιστικό τραγούδι στην καρδιά και με τη σκέψη ότι μετά το Ολοκαύτωμα μας επιτρέπονται τα πάντα.

Η σκέψη ότι υπάρχουν κάποιοι που βλέπουν στα ερείπια ενός στρατοπέδου συγκέντρωσης τον ιδανικότερο τόπο να αγωνιστούν για την απελευθέρωση των δύο εκατομμυρίων ανθρώπων που είναι σήμερα φυλακισμένοι στη Γάζα, ξεπερνά την ισραηλινή λογική.

Η ιδέα ότι κάποιοι ερμηνεύουν το «Ποτέ ξανά» του Μάουτχάουζεν, ως κάτι που δεν έχει σχέση με αυτό που κάνει το Ισραήλ στους Παλαιστινίους, είναι αδιανόητη.

Στα μάτια μας, η γενοκτονία αφορά μόνο το Ολοκαύτωμα και το Μάουτχαουζεν αφορά μόνο εμάς, και εμείς θα αποφασίσουμε πώς θα συμπεριφερθούμε εκεί, ακόμα και όταν πρόκειται για ντόπιους μαθητές. Ακόμα μερικά περιστατικά σαν κι αυτό, τα οποία έχουν πάρει έκταση και το Ισραήλ σε λίγο θα στείλει τους συνοριοφύλακες να ελέγξουν ποιος μπαίνει στο Μάουτχαουζεν, τι φοράει και σε τι πιστεύει. Ακόμη και στην πύλη του αυστριακού στρατοπέδου συγκέντρωσης.

Όμως, οι μαθητές που έφτασαν στο Μάουτχαουζεν έχουν το δικαίωμα να αντλήσουν το δίδαγμα του Μάουτχαουζεν με βάση τα δικά τους ηθικά πρότυπα. Όταν βλέπουν τη γενοκτονία στη Γάζα και ακούνε για χίλια νεκρά μωρά, θυμούνται το Μάουτχαουζεν. Η γυναίκα που τους επέπληξε και το N12 που δημοσίευσε το βίντεο είδαν μια αντίφαση μεταξύ του Μάουτχαουζεν και του «Free Palestine», ενώ για τους μαθητές το «Free Palestine» απορρέει άμεσα από τα διδάγματα του Μάουτχαουζεν.

Το αίτημα για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης δεν είναι αντισημιτικό. Μερικοί από όσους φωνάζουν σήμερα στον κόσμο για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης εννοούν την ελευθερία από τον ποταμό μέχρι τη θάλασσα, τη μετάβαση από το απαρτχάιντ στη δημοκρατία, ένα αίτημα που δεν θα μπορούσε να είναι πιο δίκαιο. Δεν εννοούν την «εξόντωση του Ισραήλ», όπως αρέσκονται να πιστεύουν οι Ισραηλινοί.

Υπάρχουν και εκείνοι που εννοούν κάτι άλλο, αλλά αυτό δεν καθιστά το αίτημα για την απελευθέρωση των Παλαιστινίων λιγότερο δίκαιο. Όσοι έφεραν στο Μάουτχάουζεν το σύνθημα για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης δεν ήταν Ισραηλινοί μαθητές. Θα έπρεπε να ήταν Ισραηλινοί, ειδικά μετά τα γεγονότα στη Γάζα.

Ο κόσμος βλέπει αυτό που η πλειοψηφία των Εβραίων Ισραηλινών αρνείται να δει. Εκδιώκουν τους Παλαιστινίους από τα σπίτια τους και τις πηγές διαβίωσής τους, τους συγκεντρώνουν ουσιαστικά σε στενά στρατόπεδα συγκέντρωσης και φροντίζουν να μην έχουν πού να επιστρέψουν. Θυμίζει αυτό που έκαναν οι παππούδες των Αυστριακών εφήβων στους Εβραίους. Κρύβουν το κεφάλι τους στην άμμο και πιστεύουν ότι όλη η κριτική πηγάζει αποκλειστικά από αντισημιτισμό.

Στη ναζιστική Γερμανία, μόνο οι Ναζί (που αποτελούσαν μειονότητα σε σχέση με τα 40 εκατομμύρια πολίτες) πίστευαν στην ανωτερότητα της Αρίας φυλής. Εδώ, το 95% των Εβραίων Ισραηλινών πιστεύει στην ανωτερότητα και  μοναδικότητα ενός εκλεκτού λαού».

Πηγή: tvxs.gr

Θέση για τα ρατσιστικά σχόλια

Η νεαρή αθλήτρια βρέθηκε στο επίκεντρο απαράδεκτων σχολίων, με τον θρύλο του ελληνικού μπάσκετ να παίρνει θέση και να στέκεται στο πλευρό της ίδιας, αλλά και όλων των αθλητών και αθλητριών που φορούν τη φανέλα με το εθνόσημο.

Μάλιστα, στην ανάρτησή του συμπεριέλαβε φωτογραφίες τόσο της Λίσα Ιτόγια όσο και του Γιώργου Μοναμά, ο οποίος αγωνίζεται με την Εθνική παίδων θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να αναδείξει πως το εθνόσημο δεν κάνει διακρίσεις.

«Στηρίζουμε τα κορίτσια και τα αγόρια που ιδρώνουν τα γαλανόλευκα, τα μόνα χρώματα που υπάρχουν για τις Εθνικές μας Ομάδες», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Γκάλης.

Πηγή: https://www.voria.gr/

«Στέγνωσαν» ξανά οι αιμοδοσίες. Αναβάλλονται προγραμματισμένες μεταγγίσεις, ασθενείς παίρνουν μικρότερη ποσότητα αίματος από αυτή που προβλέπει η θεραπεία τους, άλλοι καλούνται να εξασφαλίσουν μόνοι τους αιμοδότη για να πάρουν τη δεύτερη μονάδα. Και όλα αυτά, για ανθρώπους που δεν μπορούν να περιμένουν: τους πολυμεταγγιζόμενους ασθενείς με θαλασσαιμία και δρεπανοκυτταρική νόσο.
Η Ελληνική Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας (ΕΟΘΑ) κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για «κρίσιμες ελλείψεων αίματος» και απευθύνει επείγουσα έκκληση για αιμοδοσία. Οι σοβαρές ελλείψεις των τελευταίων ημερών έχουν ήδη οδηγήσει σε αναβολές προγραμματισμένων μεταγγίσεων και σε χορήγηση μικρότερης ποσότητας αίματος από την ενδεδειγμένη.

Αναβολές από τη Νίκαια μέχρι το Ρίο

Η εικόνα στα νοσοκομεία είναι ανησυχητική. Στη Μονάδα Θαλασσαιμίας και Δρεπανοκυτταρικής Νόσου του Γενικού Νοσοκομείου Νίκαιας περίπου 15 ασθενείς έχουν λάβει αναβολή της μετάγγισής τους εδώ και μία εβδομάδα. Στο Λαϊκό περίπου 19 ασθενείς και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ρίου άλλοι 20 δεν έχουν δεχτεί μετάγγιση σύμφωνα με τον προβλεπόμενο θεραπευτικό προγραμματισμό τους. Αναβολές καταγράφονται και στις μονάδες της Ρόδου και της Μυτιλήνης.

Για τους ανθρώπους με θαλασσαιμία και δρεπανοκυτταρική νόσο, όμως, δεν υπάρχει περιθώριο για τέτοιου είδους «οικονομία». Η μετάγγιση είναι αναγκαία, προγραμματισμένη θεραπευτική αγωγή που πρέπει να πραγματοποιείται απρόσκοπτα και με χρονική συνέπεια, ώστε να αντιμετωπίζεται το νόσημα και να προλαμβάνονται σοβαρές επιπλοκές.

Μπροστά στην αυγουστιάτικη έλλειψη, το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας απευθύνει νέο κάλεσμα στους πολίτες, με την Ελεωνόρα Ζουγανέλη να δίνει το μήνυμα της εθελοντικής αιμοδοσίας. Στην ίδια κατεύθυνση, η ΕΟΘΑ καλεί όσους μπορούν να δώσουν αίμα να προσέλθουν τώρα σε υπηρεσία αιμοδοσίας νοσοκομείου ή σε οργανωμένη εθελοντική αιμοδοσία. Οσοι φεύγουν για διακοπές μπορούν να αιμοδοτήσουν πριν από την αναχώρηση ή μετά την επιστροφή τους.

Μία αιμοδοσία μπορεί να βοηθήσει έως και τρεις ανθρώπους. Το επείγον σήμερα είναι να γεμίσουν οι αιμοδοσίες. Το μόνιμο ζητούμενο, όμως, είναι να μη χρειάζεται κάθε Αύγουστο, Χριστούγεννα και Πάσχα να περιμένουμε να αδειάσουν για να θυμηθούμε ότι το αίμα δεν μπορεί να αναζητείται την τελευταία στιγμή.

---

«Η επάρκεια αίματος είναι ευθύνη του συστήματος»

Συνέντευξη: Μαρία Αγγελοπούλου, πρόεδρος Ελληνικής Ομοσπονδίας Θαλασσαιμίας (ΕΟΘΑ)

«Η εικόνα παραμένει ιδιαίτερα πιεστική, καθώς η ποσότητα αίματος που φτάνει για τις ανάγκες των πολυμεταγγιζόμενων ασθενών εξακολουθεί να είναι πολύ περιορισμένη», μας λέει η Μαρία Αγγελοπούλου. Η πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Θαλασσαιμίας (ΕΟΘΑ), μιλά στην «Εφ.Συν.» για το τι σημαίνει για έναν πολυμεταγγιζόμενο ασθενή να αναβάλλεται η θεραπεία του, χαρακτηρίζει απαράδεκτη τη μετακύλιση της αναζήτησης αίματος στις οικογένειες και θέτει ερωτήματα για την κεντρική διαχείριση των αποθεμάτων και τον ρόλο του ΕΚΕΑ.

– Τι σημαίνει ιατρικά για έναν πολυμεταγγιζόμενο ασθενή η αναβολή μιας προγραμματισμένης μετάγγισης ή η χορήγηση μίας μονάδας αίματος αντί για δύο;

Για τους ανθρώπους με θαλασσαιμία και δρεπανοκυτταρική νόσο που απαιτούν τακτικές μεταγγίσεις κάθε δύο με τρεις εβδομάδες, με τουλάχιστον δύο μονάδες αίματος, η μετάγγιση αποτελεί βασικό μέρος της ενδεδειγμένης θεραπείας για την επίτευξη θεραπευτικών στόχων και την πρόληψη επιπλοκών. Η αναβολή ή η χορήγηση μικρότερης ποσότητας αίματος οδηγεί νωρίτερα σε χαμηλότερα επίπεδα αιμοσφαιρίνης, μεγαλύτερη κόπωση και μειωμένη λειτουργικότητα και αναγκάζει τον ασθενή να επιστρέψει νωρίτερα για νέα μετάγγιση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως πνευμονική υπέρταση, κολπική μαρμαρυγή ή εξωμυελικές εστίες, επιτείνει τις βλάβες και ενέχει σημαντικό κίνδυνο.

Το βασικό είναι ότι η κάλυψη των επειγόντων περιστατικών και η συνέχιση της τακτικής μεταγγισιοθεραπείας δεν αποτελούν αντικρουόμενες ανάγκες. Δεν μπορεί η προγραμματισμένη μετάγγιση ενός πολυμεταγγιζόμενου ασθενούς να αντιμετωπίζεται ως θεραπεία που μπορεί κάθε φορά να μετατίθεται προκειμένου να καλυφθούν τα επείγοντα. Ενα οργανωμένο Εθνικό Σύστημα Αιμοδοσίας οφείλει να μπορεί να καλύπτει και τις δύο ανάγκες.

– Είναι αποδεκτό να ζητείται από τον ίδιο τον ασθενή ή την οικογένειά του να βρει αιμοδότη προκειμένου να εξασφαλιστεί η δεύτερη μονάδα αίματος;

Η θέση της ΕΟΘΑ είναι κατηγορηματική: η πρόσβαση στην αναγκαία θεραπεία δεν μπορεί να εξαρτάται από την εξεύρεση αιμοδότη από τον ίδιο τον ασθενή ή την οικογένειά του. Για έναν πολυμεταγγιζόμενο ασθενή, η μετάγγιση αποτελεί μέρος της προβλεπόμενης θεραπείας του. Η εξασφάλιση της αναγκαίας ποσότητας αίματος και η ισότιμη πρόσβαση στη θεραπεία αποτελούν ευθύνη του οργανωμένου συστήματος αιμοδοσίας και της Πολιτείας και δεν μπορεί να μετακυλίονται στον ασθενή. Επιπλέον, ο ασθενής αναγκάζεται να εκθέτει στους γύρω του ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, κάτι που έχει επισημανθεί από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και τον Συνήγορο του Πολίτη.

Η εθελοντική αιμοδοσία αποτελεί κοινωνική προσφορά προς όλους και πρέπει να οργανώνεται έτσι ώστε κάθε ασθενής να λαμβάνει τη θεραπεία που χρειάζεται με βάση τις ιατρικές του ανάγκες και όχι τον κοινωνικό του κύκλο και τη δυνατότητά του να εξασφαλίσει αιμοδότες. Η επάρκεια αίματος είναι ευθύνη του συστήματος. Η ισότιμη πρόσβαση στην αναγκαία θεραπεία είναι δικαίωμα του ασθενούς.

– Οι ελλείψεις επαναλαμβάνονται σχεδόν προβλέψιμα κάθε Αύγουστο, Χριστούγεννα και Πάσχα. Γιατί το σύστημα εξακολουθεί να αιφνιδιάζεται από ένα πρόβλημα που γνωρίζει ότι θα εμφανιστεί;

Οταν οι ελλείψεις επαναλαμβάνονται στις ίδιες περιόδους, δεν μπορούν πλέον να αντιμετωπίζονται ως έκτακτο και απρόβλεπτο γεγονός. Η εποχική μείωση της προσέλευσης αιμοδοτών είναι γνωστή. Το ερώτημα είναι γιατί ένα προβλέψιμο πρόβλημα εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται εκ των υστέρων και όχι με οργανωμένη πρόληψη. Οι αιτίες είναι περισσότερες από μία: δεν έχει ακόμη διασφαλιστεί στην πράξη η πραγματική κεντρική διαχείριση του αίματος, δεν υπάρχει επαρκής και σταθερή δεξαμενή τακτικών εθελοντών αιμοδοτών, υπάρχουν προβλήματα στελέχωσης στις Υπηρεσίες Αιμοδοσίας και απουσιάζει μια συνεχής πολιτική ενημέρωσης και κινητοποίησης των πολιτών.

Οι εκκλήσεις για αιμοδοσία είναι αναγκαίες, αλλά δεν αποτελούν από μόνες τους πολιτική πρόληψης. Η Πολιτεία οφείλει να παρεμβαίνει πριν από την κρίση και όχι όταν οι συνέπειες έχουν ήδη φτάσει στους ασθενείς.

– Η αλλαγή του πληροφοριακού σχεδιασμού από το υπουργείο Υγείας ενώ προχωρούσε η συγκεντροποίηση του αίματος στο ΕΚΕΑ, ενισχύει την κεντρική διαχείριση και την πρόληψη των ελλείψεων;

Μας προβληματίζει ιδιαίτερα η αλλαγή του πληροφοριακού σχεδιασμού. Ενώ υπήρχε κεντρικό πληροφοριακό σύστημα σε λειτουργία και είχε ξεκινήσει η συγκεντροποίηση του αίματος στο ΕΚΕΑ, επιλέχθηκε διαφορετικό μοντέλο, με αναβάθμιση των επιμέρους συστημάτων των Υπηρεσιών Αιμοδοσίας, τα οποία προβλέπεται να διαλειτουργήσουν.

Η διαλειτουργικότητα μπορεί να είναι το τεχνικό μέσο. Το κριτήριο, όμως, είναι το επιχειρησιακό αποτέλεσμα: αν το ΕΚΕΑ θα διαθέτει ενιαία, αξιόπιστη και σε πραγματικό χρόνο εικόνα των αποθεμάτων και των αναγκών, ώστε να μπορεί να προβλέπει και να παρεμβαίνει εγκαίρως.

Το υπουργείο Υγείας οφείλει να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις: Τι βελτιώνει στην πράξη η αλλαγή του πληροφοριακού σχεδιασμού; Γιατί μια τόσο κρίσιμη επιλογή έγινε, σύμφωνα με όσα έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας, χωρίς εξαρχής συμμετοχή του ΕΚΕΑ, του καθ’ ύλην αρμόδιου φορέα; Πότε θα είναι πλήρως λειτουργικό το νέο σύστημα και, μέχρι τότε, πώς εξασφαλίζεται ότι το ΕΚΕΑ διαθέτει συνεχή, ενιαία και αξιόπιστη εικόνα των αποθεμάτων και των αναγκών αίματος σε εθνικό επίπεδο; Παραμένει επομένως, το κρίσιμο ερώτημα αν η αλλαγή αυτή ενισχύει πράγματι την κεντρική διαχείριση και την πρόληψη των ελλείψεων.

– Τι πρέπει να αλλάξει μόνιμα ώστε να σταματήσουμε να συζητάμε για τις ίδιες ελλείψεις κάθε χρόνο;

Χρειάζεται μια συνεκτική εθνική πολιτική για την ανάπτυξη πραγματικού Εθνικού Συστήματος Αιμοδοσίας, ώστε να περάσουμε από τη διαχείριση των ελλείψεων στην πρόληψή τους. Πρώτος άξονας πρέπει να είναι μια εθνική στρατηγική εθελοντικής αιμοδοσίας 365 ημέρες τον χρόνο, με στόχο όχι μόνο την προσέλκυση νέων αιμοδοτών αλλά κυρίως τη δημιουργία σταθερής βάσης τακτικών εθελοντών. Αυτό απαιτεί συνεχή ενημέρωση και κινητοποίηση των πολιτών, στοχευμένες δράσεις πριν από τις γνωστές περιόδους μειωμένης προσφοράς και επαρκή στελέχωση των Υπηρεσιών Αιμοδοσίας. Παράλληλα, η κουλτούρα της εθελοντικής αιμοδοσίας πρέπει να καλλιεργείται ήδη από το σχολείο.

Χρειάζονται, επίσης, συγκεκριμένοι και μετρήσιμοι εθνικοί στόχοι: πόσους τακτικούς εθελοντές αιμοδότες χρειάζεται η χώρα, ποια επίπεδα αποθεμάτων θεωρούνται ασφαλή, πότε ενεργοποιείται σχέδιο ετοιμότητας και πώς αξιολογούνται τα αποτελέσματα. Η επάρκεια δεν μπορεί να εξαρτάται από έκτακτες εκκλήσεις όταν τα αποθέματα έχουν ήδη μειωθεί. Χρειάζεται ένα σύστημα που προβλέπει τις ανάγκες και παρεμβαίνει πριν η έλλειψη φτάσει στον ασθενή.

Το αίμα είναι δημόσιο αγαθό και η επάρκειά του ευθύνη της Πολιτείας.

Πηγή: efsyn.gr

Η συζήτηση για τη συμμετοχή των τρανς αθλητριών στον γυναικείο αθλητισμό επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο στις ΗΠΑ, αυτή τη φορά με επίκεντρο το WNBA.

Δηλώσεις της παίκτριας των Indiana Fever Σόφι Κάνινγχαμ, οι δηλώσεις πρώην παικτών του NBA και οι πολιτικές αντιδράσεις που ακολούθησαν έχουν φέρει στο επίκεντρο τους κανονισμούς συμμετοχής της κορυφαίας γυναικείας λίγκας μπάσκετ.

Η αφορμή δόθηκε τον περασμένο μήνα, όταν η γκαρντ των Indiana Fever, Σόφι Κάνινγχαμ, μία από τις πιο προβεβλημένες παίκτριες του WNBA τα τελευταία δύο χρόνια, μίλησε στο ESPN για το ζήτημα της «προστασίας» του γυναικείου αθλητισμού.

Η ίδια απέρριψε τις κατηγορίες ότι είναι εχθρική απέναντι στα τρανς άτομα, υπογραμμίζοντας ότι αντιμετωπίζει όλους με αγάπη και σεβασμό. Ωστόσο πρόσθεσε ότι θεωρεί υποχρέωσή της να προστατεύσει «τα νεαρά κορίτσια στα αποδυτήρια και στον αθλητισμό, που δεν θα έπρεπε να αγωνίζονται απέναντι σε βιολογικούς άνδρες».

Λίγο αργότερα επανήλθε, χαρακτηρίζοντας «κοινή λογική» τον αποκλεισμό των τρανς αθλητριών από τα γυναικεία αθλήματα.

Οι δηλώσεις της ξεπέρασαν γρήγορα τα όρια του μπάσκετ και μετατράπηκαν σε αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης στις ΗΠΑ.

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εξέφρασε δημόσια τη στήριξή του στην Κάνινγχαμ, ενώ ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς δήλωσε ότι αποτελεί «πηγή έμπνευσης».

Παρότι η 29χρονη αθλήτρια τόνισε αργότερα ότι «δεν είναι ιδιαίτερα πολιτικοποιημένο πρόσωπο», οι δηλώσεις της την ακολούθησαν σε κάθε γήπεδο, με μικρές συγκεντρώσεις υποστηρικτών και επικριτών να πραγματοποιούνται έξω από αγώνες των Indiana Fever.

Τι προβλέπουν οι κανονισμοί

Το WNBA λειτουργεί βάσει συλλογικής σύμβασης εργασίας (Collective Bargaining Agreement – CBA), η οποία έχει συμφωνηθεί μεταξύ της λίγκας και της Ένωσης Παικτριών (WNBPA) και ρυθμίζει θέματα όπως οι μισθοί, τα οικονομικά δικαιώματα και η λειτουργία του πρωταθλήματος.

Σχετικά με τη συμμετοχή αθλητριών, το κείμενο αναφέρει απλώς ότι «δικαίωμα συμμετοχής στο WNBA έχουν μόνο γυναίκες».

Η λίγκα δεν έχει τοποθετηθεί δημόσια μετά τις δηλώσεις της Κάνινγχαμ. Ωστόσο, σύμφωνα με το Associated Press, η επίτροπος του WNBA, Κάθι Ένγκελμπερτ, απέστειλε υπόμνημα στις ομάδες, ενημερώνοντας ότι το θέμα θα συζητηθεί σε προγραμματισμένη συνάντηση με τους προέδρους των συλλόγων.

Στο υπόμνημα αναφέρει ότι η λίγκα θα προσεγγίσει το θέμα «με προσοχή, σεβασμό και σύμφωνα με τις διαχρονικές αξίες της», επισημαίνοντας παράλληλα πως οι κανόνες συμμετοχής αποτελούν προϊόν συλλογικής διαπραγμάτευσης και ότι η διασφάλιση της ακεραιότητας του πρωταθλήματος και του δίκαιου ανταγωνισμού παραμένει ύψιστη προτεραιότητα.

Οι δηλώσεις πρώην παικτών του NBA

Η ασάφεια των κανονισμών αποτέλεσε το βασικό επιχείρημα του πρώην σέντερ του NBA Ενές Καντέρ Φρίντομ, ο οποίος ανακοίνωσε μέσω Instagram ότι θα δηλώσει συμμετοχή στο Draft του WNBA, λέγοντας πως αισθάνεται γυναίκα. Με αυτή την τρανσφοβική δήλωση επιδιώκει να πιέσει την λίγκα να αποσαφηνίσει εάν δέχεται ή οχι τρανς αθλήτριες.

«Αν το μόνο που απαιτείται είναι να δηλώσεις ποιος είσαι, τότε πληρώ όλες τις προϋποθέσεις για να αγωνιστώ στο WNBA», έγραψε χαρακτηριστικά.

Ο Καντέρ Φρίντομ, γνωστός και για τις δημόσιες παρεμβάσεις του σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα και την Τουρκία, διευκρίνισε ότι δεν επιδιώκει να χλευάσει ή να προσβάλει οποιαδήποτε κοινότητα.

«Απλώς ζητώ οι ισχύοντες κανόνες να εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο σε όλους — οι ίδιοι κανόνες που αντανακλούν τις αξίες τις οποίες πολλοί παίκτες και προπονητές του WNBA έχουν δημόσια υπερασπιστεί», ανέφερε.

Μία ημέρα αργότερα, ο πρώην παίκτης του NBA και νυν υποψήφιος γερουσιαστής με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, Ρόις Γουάιτ, ανακοίνωσε επίσης ότι θα δηλώσει συμμετοχή στο Draft, σχολιάζοντας ειρωνικά και τρανσφοβικά πως «μερικές φορές αυτοπροσδιορίζομαι ως γυναίκα».

Έντονα απέναντι τους απάντησε ο πρώη παίχτης του NBA Ρόμπιν Λόπεζ, ο οποίος εξαπέλυσε δριμεία επίθεση εναντίον των δύο πρώην παικτών του NBA.

«Το μεγαλύτερο ζήτημα είναι ότι όταν μια ομάδα σε επιλέγει στο Draft, ουσιαστικά λέει: “Θέλουμε να είσαι μαζί μας για τέσσερα χρόνια”. Και δεν μπορώ να φανταστώ ότι κάποιος θα ήθελε τον Ενές Καντέρ ή τον Ρόις Γουάιτ κοντά του ούτε για τέσσερα λεπτά. Το έχουμε δει αυτό κάθε φορά που ο Ενές πλησιάζει την Τουρκία ή ο Ρόις έρχεται κοντά στη λογική και την πραγματικότητα», δήλωσε.

Ο Λόπεζ επιτέθηκε προσωπικά και στους δύο, αναφερόμενος στις αντιδράσεις που είχε προκαλέσει η στάση του Καντέρ απέναντι στην κυβέρνηση της Τουρκίας, καθώς και στη μεταστροφή του Γουάιτ από υπέρμαχο της ψυχικής υγείας σε εκφραστή πολιτικών θεωριών συνωμοσίας.

Ο απόφοιτος του Πανεπιστημίου Στάνφορντ τάχθηκε ξεκάθαρα απέναντι στις ενέργειες των Καντέρ και Γουάιτ, θεωρώντας ότι επιχειρούν να πολιτικοποιήσουν ακόμη περισσότερο ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα για το WNBA, το οποίο έχει προκαλέσει έντονη πόλωση στον χώρο του αθλητισμού τις τελευταίες εβδομάδες.

Αντιδράσεις μέσα και έξω από το WNBA

Οι δηλώσεις της Κάνινγχαμ προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις σε μια λίγκα με μακρά παράδοση ακτιβισμού σε ζητήματα φυλετικής ισότητας, δικαιωμάτων των γυναικών και της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας.

Η Ένωση Παικτριών, χωρίς να κατονομάσει την αθλήτρια, καταδίκασε «τη ρητορική μίσους, την κακοποίηση και τη δαιμονοποίηση της τρανς κοινότητας», επαναβεβαιώνοντας τη δέσμευσή της στις αρχές της δικαιοσύνης, της ισότητας, της διαφορετικότητας και της συμπερίληψης.

Παράλληλα κάλεσε τους φιλάθλους να καταγγέλλουν περιστατικά κακοποιητικής συμπεριφοράς στα γήπεδα, τονίζοντας ότι οι παίκτριες δεν πρόκειται να επιτρέψουν να χρησιμοποιηθούν ως «πολιτικά πιόνια».

Από την άλλη πλευρά, η προπονήτρια και πρόεδρος των Minnesota Lynx, Σέριλ Ριβ, δήλωσε ότι η ίδια ξεκινά από τη λογική της συμπερίληψης.

«Το προβληματικό αφήγημα είναι ότι παρουσιάζονται οι τρανς αθλήτριες ως το μεγαλύτερο πρόβλημα του γυναικείου αθλητισμού», ανέφερε.

Η Ριβ εμφανίστηκε πριν από αγώνα απέναντι στις Indiana Fever φορώντας μπλούζα με το σύνθημα «Trans Kids Belong» («Τα τρανς παιδιά έχουν θέση εδώ»), ενώ αργότερα συνομίλησε με την Κάνινγχαμ μέσα στο γήπεδο.

Η παίκτρια δήλωσε ότι αντάλλαξαν απόψεις και πως η συζήτηση ολοκληρώθηκε «με αγάπη και σεβασμό».

Υπέρ της συμμετοχής των τρανς αθλητριών τάχθηκε και η Γκάμπι Γουίλιαμς των Golden State Valkyries, δηλώνοντας ότι θα καλωσόριζε μια τρανς αθλήτρια «είτε στη δική της ομάδα είτε ως αντίπαλο».

Παράλληλα, το WNBA επέβαλε ποινή αποκλεισμού πέντε εντός έδρας αγώνων στη συνιδιοκτήτρια των Seattle Storm, Σελέστ Κίτον, έπειτα από λεκτικό επεισόδιο με δύο φιλάθλους που κρατούσαν πλακάτ υπέρ της Κάνινγχαμ. Η ομάδα ζήτησε αργότερα συγγνώμη για το περιστατικό.

Η Κάνινγχαμ ζητά να επιστρέψει η συζήτηση στο μπάσκετ

Η ίδια η Σόφι Κάνινγχαμ έχει αφήσει να εννοηθεί ότι η συνεχιζόμενη αντιπαράθεση έχει εξελιχθεί σε ανεπιθύμητο περισπασμό.

Παρότι υπερασπίστηκε τις αρχικές της δηλώσεις, πρόσφατα τόνισε ότι επιθυμεί η προσοχή να επιστρέψει στο αγωνιστικό κομμάτι.

«Θέλω να επιστρέψουμε στο μπάσκετ. Πάντα το μπάσκετ ήταν το ζητούμενο», δήλωσε, εκφράζοντας την άποψη ότι το υψηλό επίπεδο του WNBA επισκιάζεται από εξωαγωνιστικές συζητήσεις.

Τι ισχύει σε άλλα αθλήματα

Τα τελευταία χρόνια αρκετές διεθνείς ομοσπονδίες έχουν αυστηροποιήσει τους κανονισμούς τους για τη συμμετοχή τρανς αθλητριών στον γυναικείο αθλητισμό υψηλού επιπέδου.

Η παγκόσμια ομοσπονδία στίβου, η ποδηλασία και η κολύμβηση έχουν απαγορεύσει τη συμμετοχή τρανς γυναικών στις γυναικείες διοργανώσεις.

Τον Μάρτιο ανακοινώθηκε επίσης ότι στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028 οι γυναικείες κατηγορίες θα περιοριστούν στις βιολογικές γυναίκες.

Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή έχει γνωστοποιήσει ότι η επιλεξιμότητα θα καθορίζεται μέσω ενός «εφάπαξ τεστ φύλου», το οποίο θα αποκλείει από τις γυναικείες κατηγορίες τρανς γυναίκες και άτομα με διαφορές στη σεξουαλική ανάπτυξη (DSD) που έχουν περάσει από ανδρική εφηβεία.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι τρανς γυναίκες και τα τρανς κορίτσια απαγορεύεται ήδη να συμμετέχουν σε γυναικεία σχολικά, πανεπιστημιακά και ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, βάσει εκτελεστικού διατάγματος του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με τίτλο «Keeping Men Out of Women’s Sports».

Το συγκεκριμένο διάταγμα, ωστόσο, δεν αφορά τα επαγγελματικά πρωταθλήματα, όπως το WNBA.

Πηγή: tvxs.gr

Μια νέα ανάλυση τριών θραυσμάτων κρανίου που ανακαλύφθηκαν στο σπήλαιο Gran Dolina στην Ισπανία δείχνει ότι ο Homo antecessor είχε πάχος κρανιακών οστών πιο κοντά σε εκείνο των Νεάντερταλ και των σύγχρονων ανθρώπων παρά σε εκείνο πιο αρχαϊκών ανθρωπίδων.

Ο Homo antecessor είναι ένα πρώιμο είδος ανθρώπων που έζησε στην Ευρώπη πριν από 1,2 εκατομμύρια έως 600,000 χρόνια. Το είδος ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1994 στο σπήλαιο Gran Dolina στη Σιέρα ντε Αταπουέρκα 15 χιλιόμετρα ανατολικά του Μπούργκος στη βόρεια Ισπανία. Ο Homo antecessor είχε παρόμοιο ύψος με τους σύγχρονους ανθρώπους και ήταν πλήρως δίποδος.

«Η φυλογενετική θέση του Homo antecessor αποτελεί αντικείμενο εκτεταμένης συζήτησης από την αρχική περιγραφή του» δήλωσε ο Ραφαέλ Γκαλαρέτο Σαντέ από το Εθνικό Κέντρο Έρευνας για την Ανθρώπινη Εξέλιξη (CENIEH) στην Ισπανία, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.

«Αρχικά είχε προταθεί ως ο τελευταίος κοινός πρόγονος των Νεάντερταλ και των σύγχρονων ανθρώπων, με βάση έναν συνδυασμό εξελιγμένων χαρακτηριστικών του προσώπου και πιο πρωτόγονων χαρακτηριστικών του υπόλοιπου σκελετού και των δοντιών. Μεταγενέστερες μορφολογικές και πρωτεομικές αναλύσεις αναθεώρησαν αυτή τη θέση, υποδεικνύοντας αντί γι’ αυτό ότι αποτελεί έναν πρώιμο κλάδο μέσα σε αυτή την εξελικτική ομάδα». Παρά τη σημασία του η μορφολογία του κρανίου αυτού του είδους παραμένει ανεπαρκώς χαρακτηρισμένη εξαιτίας του αποσπασματικού χαρακτήρα των διατηρημένων απολιθωμάτων» αναφέρει ο Σαντέ.

Τα ευρήματα

Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν τμήματα των βρεγματικών οστών από τρία ενήλικα άτομα Homo antecessor τα οποία βρέθηκαν στο στρώμα TD6 του σπηλαίου Gran Dolina.

Διαπίστωσαν ότι το συνολικό πάχος του κρανιακού θόλου στα συγκεκριμένα άτομα βρίσκεται μέσα στο εύρος που παρατηρείται στους σύγχρονους ανθρώπους και στους Νεάντερταλ και είναι σαφώς μικρότερο από εκείνο του Homo erectus και άλλων ανθρωπιδών του πρώιμου Πλειστόκαινου.

Το εύρημα αυτό είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, καθώς το παχύ κρανιακό οστό θεωρείται εδώ και πολύ καιρό χαρακτηριστικό των πιο αρχαϊκών συγγενών του ανθρώπου.

«Είναι η πρώτη φορά που μπορέσαμε να συγκρίνουμε ποσοτικά το πάχος του κρανίου αυτού του είδους, στρώμα προς στρώμα, με τα διαθέσιμα δεδομένα για άλλα μέλη του γένους Homo. Αυτό παρέχει εξαιρετικά πολύτιμες πληροφορίες που μας βοηθούν να ερμηνεύσουμε την εξελικτική θέση του είδους» εξηγεί ο Σαντέ.

Μέχρι σήμερα, οι επιστήμονες είχαν εξετάσει λεπτομερώς μόνο ένα βρεγματικό οστό Homo antecessor, το οποίο είχε περιγραφεί το 2017 και ανήκε σε ανήλικο άτομο.

Τα τρία νέα θραύσματα, με κωδικούς ATD6-115, ATD6-128 και ATD6-401, είναι τα πρώτα που προέρχονται από ενήλικες. Έτσι δίνουν στους ερευνητές μια πιο αξιόπιστη εικόνα για το πώς συγκρίνεται το είδος με άλλους ανθρωπίδες όταν έχει φτάσει στη σωματική ωριμότητα.

Η μέθοδος

Χρησιμοποιώντας υπολογιστική μικροτομογραφία (micro-CT), οι ερευνητές μέτρησαν ξεχωριστά καθεμία από τις τρεις εσωτερικές στιβάδες του κρανιακού οστού καθώς και τα αγγειακά κανάλια και τους μικροσκοπικούς πόρους στην επιφάνεια του οστού.

Η μια στιβάδα (η διπλόη) αποδείχθηκε η παχύτερη στιβάδα σε όλα τα δείγματα αποτελώντας το 41% έως 50% του συνολικού πάχους του οστού. Αυτό συμφωνεί με τα πρότυπα που παρατηρούνται στους Νεάντερταλ και στους σύγχρονους ανθρώπους.

Ωστόσο τα θραύσματα του Homo antecessor παρουσίασαν μία διαφορά: είχαν σχετικά λεπτότερη εξωτερική στιβάδα και παχύτερη εσωτερική στιβάδα σε σύγκριση τόσο με τους Νεάντερταλ όσο και με τους σύγχρονους ανθρώπους.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα αποτελέσματα ενισχύουν την εικόνα του «μωσαϊκού» Homo antecessor, η οποία είχε προταθεί ήδη όταν το είδος ονομάστηκε με βάση τα απολιθώματα του Gran Dolina.

Τα δεδομένα από τα οστά προσθέτουν ακόμη ένα τέτοιο μείγμα διαφορετικών χαρακτηριστικών στην εικόνα του είδους. Ωστόσο, οι ερευνητές προειδοποιούν ότι το απολιθωματικό δείγμα παραμένει μικρό και νέα ευρήματα θα μπορούσαν να αλλάξουν την εικόνα που διαμορφώνεται σήμερα.

«Το διαθέσιμο δείγμα εξακολουθεί να είναι περιορισμένο και αποσπασματικό, επομένως οποιοδήποτε νέο θραύσμα θα μπορούσε να βελτιώσει ή να τροποποιήσει αυτά τα αποτελέσματα. Ελπίζουμε ότι οι μελλοντικές ανασκαφές θα συνεχίσουν να φέρνουν στο φως νέα κρανιακά κατάλοιπα, τα οποία θα μας επιτρέψουν να ελέγξουμε αυτές τις παρατηρήσεις και να διερευνήσουμε σε μεγαλύτερο βάθος τις συνέπειές τους» αναφέρει ο Σαντέ.

Πηγή: naftemporiki.gr

Mια καθαρή τοποθέτηση μέσω social media έκανε η γνωστή ελληνική εναλλακτική μπάντα, με αφορμή το θέμα της Παλαιστίνης και της γενοκτονίας στη Γάζα.

Το σχήμα που είναι γνωστό για τις εκρηκτικές συναυλίες του και αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε περιοδεία στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια διαμηνύει πως η θέση του για συγκεκριμένα κοινωνικά και πολιτική ζητήματα είναι ξεκάθαρη και πως θα την εκφράζει και πάνω στη σκηνή στις συναυλίες της.

Σημειώνουν μάλιστα ότι «από πέρυσι έχουν αρχίσει να εμφανίζονται περιπτώσεις —λίγες, ευτυχώς, μέχρι στιγμής— διοργανωτών συναυλιών που έχουν πρόβλημα με το να παίρνουμε θέση και να την εκφράζουμε στις εμφανίσεις μας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα είτε να ακυρωθεί η συναυλία είτε να δημιουργηθούν άβολες καταστάσεις πριν από την εμφάνισή μας».

Και υπογραμμίζει «δείχνουμε κατανόηση στους φόβους και τους προβληματισμούς που μπορεί να υπάρχουν. Ωστόσο, είμαστε ένα συγκρότημα που δεν μπορεί να δεχτεί τη λογοκρισία. Αναγνωρίζουμε ότι υπάρχουν ζητήματα σημαντικότερα από τη μουσική και είμαστε διατεθειμένοι να τα στηρίξουμε, ακόμη κι αν αυτό έχει κόστος για εμάς».

Οι εργάτες πέρασαν το κατώφλι των εργοστασίων την 1η Οκτώβρη 1996, ξεκινώντας την απεργία που θα είχε τελικά διάρκεια δέκα μηνών. Στο επίκεντρο της σύγκρουσης βρέθηκαν οι συνταξιοδοτικές παροχές, οι οποίες είχαν περικοπεί βάναυσα όταν η εταιρεία επικαλέστηκε χρεοκοπία. Παρά την αλλαγή σελίδας και την επιστροφή της επιχείρησης στην κερδοφορία, η εργοδοσία αρνούνταν να αποκαταστήσει τα κομμένα δικαιώματα, αναγκάζοντας τους 4.500 χαλυβουργούς να απαιτήσουν με τον αγώνα τους το μερίδιο που τους αναλογούσε από τον πλούτο που οι ίδιοι παρήγαγαν.

Παρά τις λυσσαλέες πιέσεις, τις προσπάθειες κυβερνητικής παρέμβασης με στόχο την εκτόνωση της κρίσης υπέρ της εργοδοσίας και την απόλυτη αδιαλλαξία της διοίκησης, το συνδικάτο αρνήθηκε να υποχωρήσει, επιλέγοντας τον δρόμο του μετωπικού και ανυποχώρητου αγώνα. Αντί να εγκλωβιστεί στα στενά όρια μιας τοπικής διαμαρτυρίας, η ηγεσία και οι εργάτες ανέβασαν το επίπεδο της σύγκρουσης, μεταφέροντας την πίεση απευθείας στα κέντρα λήψης αποφάσεων και στοχεύοντας τα οικονομικά συμφέροντα και το προφίλ των μεγαλομετόχων της μητρικής εταιρείας, μέχρι να λυγίσουν την εργοδοτική αλαζονεία.

Η συμφωνία που «κλείδωσε» στις 12 Αυγούστου κατοχύρωσε σημαντικές αυξήσεις στις συντάξεις των εργαζομένων, καθώς και το δικαίωμα πρόωρης συνταξιοδότησης στα 55 με 30 χρόνια υπηρεσίας. Η αποφασιστικότητα αυτών των 4.500 εργατών απέδειξε πως ακόμα και απέναντι στα ατσάλινα τείχη των πολυεθνικών και των μονοπωλίων, η οργάνωση, η ταξική αλληλεγγύη και η ασυμβίβαστη πάλη μπορούν να γίνουν η δύναμη που ανατρέπει τους συσχετισμούς. Ο αγώνας της Wheeling-Pittsburgh παραμένει μέχρι σήμερα φωτεινό ορόσημο για το παγκόσμιο εργατικό κίνημα, υπενθυμίζοντας ότι τίποτα δεν χαρίζεται και τα πάντα κατακτώνται με τον δρόμο και τον αγώνα.