Μια ακόμα επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής απέδειξε ότι το κράτος των αστικών κυβερνήσεων είναι ο μεγαλύτερος τρομοκράτης

Την Τετάρτη 24/6 στις 7.30 πμ αστυνομικοί σπάζοντας παράθυρο σε διαμέρισμα του κέντρου της Αθήνας, όρμησαν μέσα με προτεταμένα τα όπλα και στυλ ράμπο, την ώρα που κοιμόταν στα δωμάτια τους δύο νεαροί και μια νεαρή που φιλοξενούσαν.

Από όσα μας περιέγραψε η νέα κοπέλα, που είναι μέλος της οργάνωσής μας, αφού προσήγαγαν τους δύο νέους, έψαξαν όλο το σπίτι και κατέσχεσαν υπολογιστές και λάπτοπ (μεταξύ των οποίων και το δικό της με την πτυχιακή της σε εξέλιξη) και παρότι την ενημέρωναν ότι δεν έχουν τίποτα εναντίον της, την οδήγησαν στη ΓΑΔΑ και την κράτησαν μέχρι τις 9.30 μμ χωρίς να της επιτρέψουν κάποια επικοινωνία με οικείο της ή με δικηγόρο. Χωρίς να την ενημερώσουν για το λόγο προσαγωγής της ίδιας ή των άλλων δύο νεαρών, την άφησαν ελεύθερη μετά από 14 συνολικά ώρες. Τελικά, αφέθηκαν ελεύθεροι και οι 2 άλλοι προσαχθέντες μετά από πολύωρη παραμονή, επίσης, στη ΓΑΔΑ, χωρίς να τους απαγγελθεί η παραμικρή κατηγορία, αλλά και χωρίς προς το παρόν να έχει επιστραφεί σε κανέναν ο υπολογιστής του και άλλα αντικείμενα που κατασχέθηκαν.

Εν τούτοις η αστυνομία διέρρευσε στα ΜΜΕ σενάριο περί επιχείρησης που εκτελέστηκε καθ’ υπόδειξη και σε συνεργασία με την μυστική υπηρεσία της Μεγάλης Βρετανίας και συνδέεται με εξάρθρωση ομάδας τυφλής μηδενιστικής βίας που δρα εκεί και αλλού και με προσαγωγές δύο ακόμα ατόμων στη χώρα μας. Τα πρόθυμα συστημικά ΜΜΕ, χαϊδεύοντας τα αυτιά των συντηρητικών κύκλων, αναπαρήγαγαν το σενάριο της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας διανθίζοντας το με ευφάνταστα σχόλια περί κατάσχεσης «πειστηρίων», για μια κατηγορία που δεν έχει καν υπόσταση, ούτε τεκμηριώθηκε, ούτε ασκήθηκε δίωξη για αυτήν, ενισχύοντας το συνολικότερο κλίμα για καταστολή και αντιδημοκρατικές ενέργειες που διαμορφώνει η κυβέρνηση.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. και ο αρμόδιος υπουργός Χρυσοχοΐδης στην προσπάθεια τους να παρουσιάσουν έργο και επιτυχίες στην επιβολή του νόμου και της τάξης, αναγκαία πλευρά στη θωράκιση της αντιλαϊκής-αντεργατικής πολιτικής της, προχωρούν -εκτός των μαζικών κατασταλτικών επιχειρήσεων- και σε επιχειρήσεις-φιάσκο με «αντιτρομοκρατικό» πρόσχημα και με αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις με βάση τον αντιτρομοκρατικό νόμο, που άφησε άθικτο και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Οι έφοδοι με αυτό τον τρόπο μέσα σε σπίτια, η πολύωρη κράτηση χωρίς δυνατότητα επικοινωνίας με δικηγόρο ή οικείους, εφαρμόστηκαν για μια ακόμα φορά. Σε άλλες περιπτώσεις και πρόσφατες, έχουν καταγγελθεί απειλές, κακοποίηση, σεξιστικές επιθέσεις, ακόμα και βασανισμοί από αστυνομικούς. Όλα αυτά συνιστούν παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επιβολή αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας, κυβερνητικής-κρατικής τρομοκρατίας και σηματοδοτούν ένα καθεστώς ολοκληρωτικού αυταρχισμού.

Όμως, αυτές οι αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις δεν είναι απλώς μια εικόνα στις ειδήσεις που αφορά τις «ζωές των άλλων». Όλο και πιο συχνά το τελευταίο διάστημα κτυπούν την πόρτα μας, αφορούν τους διπλανούς μας, εμπλέκουν και ταλαιπωρούν ανθρώπους που δεν έχουν καμιά σχέση με τις κατασκευασμένες κατηγορίες που τους προσάπτονται. Χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις Ηριάννας, Ινδαρέ, Παπαζαχαριουδάκη και τόσων άλλων.

Οι μεθοδεύσεις αυτές, που χρησιμοποιούνται για την τρομοκράτηση των μαχόμενων κομματιών του κινήματος και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, όπως απέδειξαν και οι μαζικοί αγώνες για ζωή και ελευθερία του τελευταίου διαστήματος, δεν πιάνουν το στόχο τους, δεν μας τρομοκρατούν.

Θα είμαστε μπροστά στους εργατικούς, φοιτητικούς, λαϊκούς αγώνες με ανοικτά τα πρόσωπά μας, με την ευθύνη των πράξεων μας, κόντρα στα συμφέροντα και στους σχεδιασμούς κυβερνήσεων, μυστικών υπηρεσιών, παρακράτους, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, καταπίεση και διακρίσεις.

ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, 27/6/2021

Πηγή: nka.gr

Ξημερώματα Τετάρτης 23/06 πετάγομαι από το κρεβάτι ακούγοντας να ουρλιάζεται το επώνυμο μου και αντικρίζοντας μέσα από τις γρίλιες έναν όχλο κουκουλοφόρων με πολιτικά να ανεμίζει τα όπλα του και να χτυπιέται στην καγκελόπορτα φωνάζοντας μου να βγω έξω ενώ ακούγονταν παράλληλα δυνατοί κρότοι. Δεν είχα τον χρόνο να αντιληφθώ περί τίνος επρόκειτο και τι ήθελε αυτή η συμμορία από εμένα αλλά και να τον είχα πάλι δεν θα μπορούσα να φανταστώ. Μέσα σε λίγες στιγμές είχαν σπάσει το παράθυρο και βρισκόμουν στα γόνατα δεμένος πισθάγκωνα πλάι στην σύντροφο μου, η οποία βρισκόταν εκείνες τις μέρες στο σπίτι μου. Ταυτότητες, ένταλμα ή οτιδήποτε γενικότερα που να αποδεικνύει την νομιμότητα της εφόδου ουδέποτε μας επιδείχτηκε, αρκέστηκαν μονάχα να μας υποδείξουν έναν τύπο με καλυμένα χαρακτηριστικά με ιατρική μάσκα ως εισαγγελέα και να μου γνωστοποιήσουν πως πρόκειται για έρευνα σχετικά με όπλα και εκρηκτικά. Δεν απάντησαν σε καμία ερώτηση μου πέρα από την μη ρητή επιβεβαίωση ενός κουκουλοφόρου πως πρόκειται για την Αντιτρομοκρατική για να εισπράξουν τα ειρωνικά μου συγχαρητήρια για το νέο τους φιάσκο καθώς ήμουν ψύχραιμος πως δεν υπήρχε τίποτα εναντίον μου και στην χειρότερη περίπτωση θα βρισκόμουν αντιμέτωπος με μια κακοστημένη σκευωρία παρόμοια με αυτές που μας έχει συνηθίσει η εν λόγω υπηρεσία. Απαίτησα εξ αρχής να λυθεί και να αφεθεί ελεύθερη η σύντροφος μου δηλώντας πως οτιδήποτε και αν αναζητούν, δεν έχει ουδεμία σχέση. Έπειτα από έντονες και επαναλαμβανόμενες διαμαρτυρίες μου την έλυσαν αφότου είχαν φροντίσει να με βάλλουν ψυχολογικά επιδεικνύοντας την σε αυτή την κατάσταση. Επίσης η ύπαρξη γυναίκας κουκουλοφόρου καταδεικνύει πως γνώριζαν την ύπαρξη της στο σπίτι και μου ήταν ξεκάθαρο πλέον πως θα προσπαθούσαν να την εργαλειοποιήσουν στις στρατηγικές ψυχολογικού πολέμου τους. Ακούγοντας να βγάζουν και τον συγκάτοικο μου από το υπνοδωμάτιο του, κατέδειξα τους χώρους που χρησιμοποιώ και ζήτησα να μην ενοχλήσουν ούτε τον ίδιο εφόσον η έρευνα αφορούσε εμένα. Φυσικά αυτό δεν έγινε δεκτό, αρνήθηκαν να καλέσει δικηγόρο και με ακολούθησε σιδεροδέσμιος στα οχήματα όπου μας έχωσαν με έκδηλη βιασύνη και άγχος ώστε να τελειώνουν το συντομότερο δυνατόν με την επιχείρηση. Η σύντροφος μου παρέμεινε στο σπίτι ώστε να είναι παρούσα στην έρευνα χωρίς να έχει προσαχθεί και θεωρητικά θα την άφηναν ελεύθερη.

Μας οδήγησαν στον 12ο της ΓΑΔΑ μέσω του ιδιωτικού ασανσέρ της Αντιτρομοκρατικής από το υπόγειο πάρκινγκ. Η μυστικότητα και η σοβαρότητα της επιχείρησης ήταν έκδηλη. Τον σύντροφο τον έχωσαν σε κάποιο γραφείο και εμένα φροντίζοντας να μην το αντιληφθεί με ανέβασαν από την σκάλα στον ημιόροφο, την γκρίζα ζώνη των αυθαιρεσιών και των βασανιστηρίων. Με έχωσαν σε ένα λευκό ανακριτικό δωμάτιο και με ανάγκασαν να σταθώ όρθιος κοιτώντας τον λευκό τοίχο, έπειτα από εξονυχιστικό έλεγχο κατ’ εντολή ενός τρομοκρατημένου αντιτρομοκρατικάριου γραφείου και αφ΄ ότου ευτυχώς μου αφαίρεσαν τις χειροπέδες. Ζήτησα να μου κοινοποιηθεί αν πρόκειται για σύλληψη, ποιες κατηγορίες με βαραίνουν και αν έχει ειδοποιηθεί η δικηγόρος μου στο οποίο μου απαντούσαν διαρκώς να κοιτάω τον τοίχο και ότι θα μάθω σύντομα. Δεν γνωρίζω πόσες ώρες άντεξα να κοιτάζω την απόλυτη λευκότητα του τοίχου αλλά από ένα σημείο και έπειτα και αφού αναλογιζόμουν με πόσο αίμα έχουν βαφτεί αυτοί οι τοίχοι και ενώ στριφογυρνούσαν στο μυαλό μου οι περιγραφές από τα βασανιστήρια που υπέστησαν ο Άρης και ο Όμηρος ή αυτά που υπέστη επί 4 μέρες ο Γεωργιανός στην προσπάθεια των μπάτσων να αποσπάσουν ψευδή ομολογία δια της βίας που να ξελασπώνει τον Έλληνα γυναικοκτόνο, έπαψαν πια να φαντάζουν λευκοί. Περίμενα υπομονετικά την σειρά μου για τουλάχιστον 3 ώρες πριν απαιτήσω από το φοβισμένο ανθρωπάκι που έτρεμε στο βλέμμα μου τα δικαιώματα μου ξανά αρνούμενος να στραφώ στον τοίχο οικειοθελώς και να συναινέσω σε ψυχολογικά βασανιστήρια και υποκατάστατα λευκών κελιών. Τότε κατάλαβα δύο πράγματα, πρώτον πως έχουν εντολή να μην μου ασκήσουν σωματική βία, ίσως λόγω της δημοσιότητας που πήραν οι καταγγελίες βασανιστηρίων, όσο και αν ήταν έκδηλο από την στάση τους πόσο πολύ το ήθελαν και δεύτερον πως όσο δεν κοιτάζω τον τρομοκρατημένο ράμπο της κακιάς ώρας κατάματα αυτός θα σταματήσει να απειλεί και να φωνάζει. Στάθηκα στον τοίχο για ώρες και προσπαθούσα να βρω ερεθίσματα κοιτώντας τον χώρο να απασχολήσω το μυαλό μου και να μην τους κάνω την χάρη να σπάσω, έτσι κι αλλιώς δεν ανησυχούσα για κάτι, ο νους μου έτρεχε σε όλες τις υποθέσεις σκευωριών και γνώριζα καλά πως αργά ή γρήγορα οι μεθοδεύσεις των τζιμανιών της Αντιτρομοκρατικής πέφτουν στο κενό. Μόνο για τον συγκάτοικο μου και την σύντροφο μου ανησυχούσα που βρίσκονταν στα χέρια αυτών των υποκειμένων.

Κάθε 2-3 ώρες η υπομονή μου εξαντλούνταν και άρχιζα να απαιτώ άλλη μια φορά δικηγόρο, η οποία έμαθα αργότερα έπαιρνε τηλέφωνο και της έλεγαν πως δεν βρισκόμουν εκεί, όπως και κανείς από τους προσαχθέντες, και να μάθω τι τρέχει και πότε θα τελειώσει το μαγείρεμα τους και αυτή η φάρσα. Άρχισα να κόβω βόλτες, να κάθομαι στις καρέκλες, να ζητάω νερό και τουαλέτα που παρά την απροθυμία τους ήταν υποχρεωμένοι να μου προσφέρουν όσο και αν απειλούσαν και έκαναν επιθετικές κινήσεις εναντίον μου που σταματούσαν λίγο πριν με ακουμπήσουν πισώπλατα. Το απόγευμα πλέον άθελα τους έσπασαν το καθεστώς αισθητηριακής απομόνωσης και άρχισα να ακούω ψιθύρους και φράσεις. “Κάτω είναι μέσα στα νεύρα”, “Η φάση πάει χάλια”, “Θα τους αφήσουμε μάλλον όλους”, “Στο σπίτι σου βρέθηκε μια κροτίδα να ξέρεις”, “Αφήστε τα βιβλία ρε, τί είμαστε; Ιερά εξέταση”. Πληροφορίες που επιβεβαίωναν τις εικασίες μου για το θεαματικό φιάσκο που είχε στηθεί, την άκαρπη έρευνα σπίτι μου και τις προσαγωγές κι άλλων ατόμων που αφήνονταν ελεύθερα. Όμως η δική μου ομηρία συνεχιζόταν με τα ίδια ψέματα σε βαθμό που ένας κουκουλοφόρος από τις φρουρές που εναλλάσσονταν, μάλλον “ο ζαίος, ο καινούργιος, που λέει κάτι μαλακίες συνέχεια για την αξία της ανθρώπινης ζωής και να μην του λες πολλά” που ψιθυριζόταν, κατέβηκε δύο φορές να μάθει τι γίνεται και προσφέρθηκε να μου φερει φαγητό. Η ομηρία μου τελείωσε μετά τις 10 την νύχτα και μετά από 13 ώρες παράτυπης κράτησης σε απομόνωση, με πήγαν επιτέλους για ανάκριση. Μιαν ανάκριση που δεν έχει καν νόημα να παρατεθεί εδώ, μισόλογα, υποκοριστικά συνοδευόμενα από τοπωνύμια που δεν μου έλεγαν τίποτα, σχολές, ονόματα αγίων και εκκλησιών, αν έχω ταξιδέψει εδώ ή εκεί, τι τάσης είναι οι φίλοι μου και τι έκπληξη που είναι πολλών πολιτικών αποχρώσεων ακόμα και απολίτικοι, αν είμαι διαβασμένος και διανοούμενος, τι φιλοσοφικές συζητήσεις κάνω, αν πάω σε πορείες, αν έχω ακραίες απόψεις, και άλλα τέτοια ανερμάτιστα που θα αναλυθούν παρακάτω και εκείνη την στιγμή δεν μπορούσα καν να καταλάβω τι αφορούσαν ακριβώς.

Έφυγα από την κεντρική είσοδο, δίχως κατηγορίες προφανώς, μέσα στην νύχτα πλέον, για να επιστρέψω μόνος μου στο διαλυμμένο και καταληστεμένο μου σπίτι. Ευτυχώς βρήκα τους συντρόφους μου σε καλή κατάσταση ψυχολογικά και σωματικά και ενημερώθηκα για το τι είχε συμβεί. Το απόγευμα 3 κουκουλοφόροι δίχως να επιδείξουν ταυτότητες επέστρεψαν στο σπίτι έχοντας βγάλει αντικλείδια και με πρόφαση πως ξέχασαν κάτι πήγαν να μου κλέψουν το πορτοφόλι, βούτηξαν κάποιο δήθεν στοιχείο και τράπηκαν σε φυγή όταν τους ζητήθηκαν τα κλειδιά για να καταλήξουν κυνηγημένοι, με αξιοσημείωτες επιδόσεις στο σπριντ, στα στενά των Εξαρχείων από τους ένοικους του σπιτιού και ενώ οι γείτονες τους γιούχαραν από τα μπαλκόνια Τόσο τον συγκάτοικο μου, όσο και την σύντροφο μου έπειτα από το πέρας της έρευνας και παράτυπα καθώς δεν ήταν καν προσαχθείσα, τους ανέκριναν με κύριο μέλημα να μου κατασκευάσουν κάπως το ψυχολογικό προφίλ του απομονωμένου, ακραίου, ευερέθιστου τύπου με τις εξτρεμιστικές ιδέες, που έχει ταξιδέψει στην Σκωτία και έχεις σχέσεις με την λόγω χώρα (ουδέποτε έχει συμβεί αυτό και θα πρεπε να το γνωρίζουν καλά) που προφανώς δεν είμαι και η προσπάθεια τους έπεσε στο κενό. Έμαθα πως προσήχθησαν και άλλα άτομα και ρωτήθηκαν παρόμοια πράγματα και είχαν τα ίδια άκαρπα αποτελέσματα. Πληροφορήθηκα πως κάποιος ελληνικής καταγωγής στην Σκωτία και μία γυναίκα τους οποίους δεν γνωρίζω συνελήφθησαν κατηγορούμενοι για αποτυχημένη βομβιστική επίθεση στο κάστρο του Εδιμβούργου, ενέργεια που παρεπιμπτόντως με βρίσκει κάθετο καθώς δεν θα μπορούσα να υποστηρίξω ουδέποτε καταστροφή ιστορικού και πολιτιστικού μνημείου όποια ιδεολογική δικαιολόγηση και αν προτασσόταν, και επιπρόσθετα ερευνούνται ο διασυνδέσεις τους με τα γκρουπούσκουλα ονόματι ITS της Λατινικής Αμερικής και την ελληνική παραφυάδα τους που εμφανίστηκε κάποια χρόνια πριν στον ελληνικό χώρο με απεχθείς για κάθε νοήμον ον πρακτικές και λογικές.

Έπειτα από όσα είχαμε υποστεί την προηγούμενη μέρα εγώ και οι σύντροφοι μου εξοργίστηκα διπλά διαβάζοντας τα απεχθή και κατάφορα ψεύδη των μιντιακών κατασκευασμάτων από αστυνομικούς ανταποκριτές όπως η Μίνα Καραμήτρου, γνωστή για την λάσπη και τα ψεύδη που ρίχνει απέναντι σε αναρχικούς συντρόφους, οι οποίοι παίρνουν τις πληροφοριες απευθείας από την ΓΑΔΑ. Σύμφωνα λοιπόν με αυτούς η επιχείρηση όχι μόνον δεν ήταν φιάσκο αλλά κατάφεραν να εξαρθρώσουν τον ελληνικό πυρήνα του ITS και την Εικονοκλαστική Σέχτα, με φωτογράφισαν ψευδώς ως συλληφθέντα για κροτίδα ενώ τον πυρήνα αυτών των δήθεν οικοεξτρεμιστικών γκρουπούσκουλων τον απάρτιζε απ΄ ότι φαίνεται πέραν από τον συγκάτοικο μου τον οποίο απλά ανέκριναν για εμένα, η σύντροφος μου, η οποία είναι μέλος της αριστερής εξωκοινοβουλευτικής οργάνωσης ΝΑΡ, ενώ παράλληλα ακόμη και τα ηλικιακά στοιχεία ήταν ψευδή. Δεν έχει σημασία για αυτούς η αλήθεια ούτε τα στοιχεία, κατασκεύασαν μια είδηση που δεν εμπεριέχει ούτε μία αλήθεια, κατασκεύασαν θεαματικά μια έφοδο χωρίς στοιχεία, την παρουσίασαν στους όμμορους τους στην Scotland Yard ως επιτυχία και όχι ως το φιάσκο που ήταν, κρατάνε σαν δικλείδα ασφαλείας τις ηλεκτρονικές μας συσκευές από τις οποίες θα προκύψουν δήθεν τα στοιχεία για να μην τους προσάψουν την κραυγαλέα αποτυχία τους, πιθανότατα δέχτηκαν και συγχαρητήρια και η αγγαρεία που τους φορτώθηκε από το εξωτερικό τέλειωσε γρήγορα για αυτούς. Όμως το στίγμα μένει και θα μείνει σε όλους μας, ένα στίγμα διεθνούς τρομοκρατίας και πιθανότατα ένας φάκελος στην Scotland Yard και την Interpol που θα μας καταδιώκει, ένα στίγμα για μια οργάνωση που δεν μας συνδέει τίποτα αλλά αντιθέτως την θεωρούμε εχθρική και απέχει παρασάγγας από τις συνειδήσεις μας, του καθενός από το δικό του μετερίζι και πολιτική ανάλυση. Ένα στίγμα που αρνούμαστε να φέρουμε.

Το ITS το γνώριζα στις απαρχές του στην Λατινική Αμερική σαν ένα δίκτυο ομαδών άμεσα συνδεδεμένο με τον αναρχικό χώρο, με κριτική στο τεχνοβιομηχανικό σύμπλεγμα, στο δυτικό καπιταλιστικό εκμεταλλευτικό σύστημα και τον πολιτισμό του, τις κοινωνικές δομές εξουσίας και γενικότερα αναρχοατομικιστικού και μηδενιστικού χαρακτήρα. Σύντομα όμως αυτό το προσωπείο έπεσε και φάνηκε η σαπίλα που κρύβοταν από κάτω και οι έμπρακτα και όχι θεωρητικά εχθρικές τους τάσεις απέναντι στην ανθρωπότητα εν συνόλω, τους ανθρώπους που αγωνίζονται, ακόμη και στα πιο “μαύρα” κομμάτια της αναρχικής τάσης και καμία ανοχή πλέον δεν έπρεπε να υπάρξει απέναντι τους και όταν αυτή γκρούπα αποφάσισε να εμφανιστεί στον ελλαδικό χώρο ήταν ξεκάθαρο πως δεν ήταν άνθρωποι που μπορούσν να υπάρχουν ανάμεσα μας. Δεν ανέχομαι κανέναν συσχετισμό με υποκείμενα που όχι απλά θεωρούν τυχαίους ανθρώπους και περαστικούς ως παράπλευρες απώλειες, που ήδη είναι κατάπτυστο, αλλά ως στόχους που θα τους χαροποιούσε ο θάνατος τους από τις τυφλές ενέργειες που εξαπολύουν. Κανένα συσχετισμό με υποκείμενα που στρέφονται απέναντι σε οτιδήποτε δεν τους μοιάζει, ακόμα και στον χώρο και στις ιδέες στις οποιες παρασίτισαν και τις διαστρέβλωσαν καταλήγοντας να υπερασπίζονται έως και ναζιστικές αντιλήψεις στην προσπάθεια τους να παρουσιαστούν ως οι πιο ακραίοι, αμοραλιστές και εξτρεμιστές απ’ όλους. Κανέναν συσχετισμό με υποκείμενα που επιχειρούν να χτυπήσουν τυφλά άσχετους πιστούς εν ώρα λειτουργίας ενώ παρράλληλα είναι οι ίδιοι πιστοί θεοποιόντας το ανθρωποκεντρικό φάντασμα της Άγριας Φύσης όπως το ονομάζουν, στο όνομα θολών αντιπολιτισμικών θέσεων και παγανιστικών ριζών που καμία σχέση δεν έχουν. Καμία συσχέτιση με υποκείμενα που θεωρούν άσχετους φοιτητές a priori μελλοντικούς τεχνοκράτες και φορείς εξουσίας που αξίζουν θανάτωση. Καμία συσχέτιση με υποκείμενα που παίρνουν φιλοσοφικές και εξπρεσσιονιστικά ποιητικές θέσεις και νομίζουν πως μπορούν να τις υλοποιήσουν και μάλιστα να τους προσδώσουν και πολιτικό και αναρχικό πρόσημο.

Στα χοντροκομμένα μυαλά των μπάτσων δεν υπάρχουν αυτές οι διαχωριστικές γραμμές, στα μυαλά τους όπως προέκυψε από την ανάκριση, η αθεία και η κριτική στην εκκλησία θα μπορούσε να συνδέεται με εν ψυχρώ δολοφονίες τυχαίων πιστών ή νεωκόρων λες και είμαστε άνθρωποι που δεν έχουμε ενσυναίσθηση των μεταφυσικών αναγκών που εχουν κάποιοι άνθρωποι και θεωρούμε πως όποιος δεν μοιράζεται τις υπαρξιακές μας ανησυχίες και αρνήσεις ή δεν έχει την δύναμη να αποτινάξει κληρονομημένες παραδόσεις βαθια ριζωμένες από την παιδική ηλικία αξίζει θάνατο. Στα μυαλά τους κατά την ανάκριση ακόμη και οι οικολογικές ανησυχίες ή η επιλογή αυστηρώς χορτοφαγικής διατροφής και μη εκμετάλλευσης μη ανθρώπινων όντων, το πρόταγμα της ολικής απελευθέρωσης, οι αγώνες ενάντια στην λεηλασία της φύσης, τα αιολικά, τις Σκουριές, το μετρό στα Εξάρχεια συνδέονται με τον οικοεξτρεμισμό αυτής της γκρούπας. Η στήριξη σε πολιτικούς κρατούμενους, οι φιλοσοφικές ανησυχίες, η επιλογή ή όχι της σύγκρουσης στις πορείες, όλα αυτά είναι ενδείξεις για αυτούς.

Αν πιστεύουν πως βρήκαν ανθρώπους ψυχωτικούς, απομονωμένους, σε κλειστές ιδεολογικές γκρούπες, χωρίς συμμετοχή και έδαφος στους υπόλοιπους αγώνες του αναρχικού χώρου επειδή πολιτικά υπερβαίνουμε την κριτική στο κεφάλαιο και το κράτος ως αποκλειστικούς φορείς εξουσίας είναι βαθιά γελασμένοι. Δεν απορώ που εξεπλάγησαν που ο κύκλος μου δεν αποτελείται από ομοιδεάτες μου και που σέβομαι ακόμη και την πολιτική επιλογή της συντρόφου μου να δραστηριοποιείται στον χώρο της αριστεράς, όπως σέβομαι, και βάσει της κριτικής μου αντίληψης συμμετέχω, σε κάθε αγώνα που θεωρώ πως βάζει ένα λιθαράκι στην μάχη ενάντια σε αυτό τον δυστοπικό κόσμο και της εξουσίας του ασχέτως πολιτικών, ιδεολογικών, στρατηγικών διαφωνιών σε μέσα και στόχους που μπορεί να υπάρχουν ή αν τους θεωρώ μερικούς και τους ασκώ κριτική. Δεν απορώ γνωρίζωντας τις γαστρονομικές τους προτιμήσεις, με τι υλικά επέλεξαν να μαγειρέψουν όμως η σούπα τους χάλασε, άσχετα πως το παρουσιάζουν τα μιντιακά φερέφωνα τους.

Όμως αυτό δεν είναι ένα ζήτημα που αφορά μόνο τους “μηδενιστές”, τους “μαύρους”, τους ολικοαπελευθερωτικούς. Η ολομέτωπη επίθεση που έχει εξαπολύσει το κράτος σε κάθε μορφή αντίστασης είναι πασιφανής, αυτή η σκευωρία έρχεται σε συνέχεια μιας μακράς σειράς μεθοδεύσεων που εντείνεται διαρκώς, μιας σειράς που βρίθει από ψέματα, ελλείψεις στοιχείων και μιντιακά κατασκευάσματα. Ειδικότερα σε μια περίοδο έντονου κατακερματισμού και απογοήτευσης των κινημάτων, μια εποχή μουδιάσματος μετά από μια μακριά περίοδο κατάστασης εξαίρεσης, μια περίοδο ακραιφνούς καταστολής κατά την οποία περνάνε το ένα εκτρωματικό νομοσχέδιο μετά το άλλο και φαινομενικά οι αντιστάσεις είναι ελάχιστες και αναποτελεσματικές, αυτή είναι μια περίοδος που θεωρούν πως μπορούν να μας τσακίσουν ολοκληρωτικά. Τα τελευταία χρόνια ίσχυε το διαίρει και βασίλευε, πλέον ισχύει το χτυπάμε κατά μόνας και με κάθε μέσο. Όμως να θυμούνται εκεί στην Αντριμοκρατική πως μπορεί να μας βρίσκουν κατακερματισμένους, διασπασμένους και διαβρωμένους αλλά αποτελούμε ένα κράμα που όταν μας χτυπάνε συνενώμαστε, σφυρηλατούμαστε και ακονιζόμαστε και η μόνη τρομοκρατία που δεν θα καταφέρουν να εξαρθρώσουν ποτέ είναι αυτή του να στεκόμαστε το ένα άτομο δίπλα στο άλλο υπερβαίνοντας μικροπολιτικές και προσωπικές αντιπαλότητες και βρισκόμενοι απέναντι τους δίχως να καταφέρνουν να μας τρομοκρατήσουν.

Ένα χαμόγελο στους γείτονες που ξέρουν ποιοί είναι οι τρομοκράτες στην γειτονιά και μας χαμογελάνε από τα μπαλκόνια

Δύναμη σε όσους διώκονται, σε όσους βασανίστηκαν, σε όσους και όσα βρίσκονται σε εγκλεισμό

Ένας εκ των απαχθέντων,

Ο.Κ.

Πηγή: indymedia.org

Επιστολή μέσα από τις φυλακές Κορυδαλλού, όπου κρατείται αυτό το διάστημα λόγω της δίκης του, στέλνει ο κρατούμενος εδώ και 16 μήνες Βαγγέλης Σταθόπουλος καταγγέλλοντας για μία ακόμα φορά το σαθρό κατηγορητήριο της Αντιτρομοκρατικής στην υπόθεσή του, τα στοιχεία που «αργούσαν» και δεν παρουσιάστηκαν ποτέ εναντίον του, μία συνωνυμία που θεωρήθηκε από τον εισαγγελέα ως «ενοχοποιητικό στοιχείο», αλλά και το ότι το μόνο που έκανε είναι «να βοηθήσω έναν τραυματισμένο σύντροφο». Παράλληλα, κείμενο συμπαράστασης υπογράφουν πάνω από 100 συνάδερφοι και μαθητές του Σταθόπουλου, στη σχολή πολεμικών τεχνών που διατηρεί.

Υπενθυμίζεται ότι ο Βαγγέλης Σταθόπουλος βρίσκεται προφυλακισμένος από τον Νοέμβριο του 2019, για μία υπόθεση που ξεκίνησε ως μία κλοπή (με άλλον δράστη) σε ένα πρακτορείο ΟΠΑΠ και κατέληξε στα χέρια της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας, η οποία υποστηρίζει ότι έχει στοιχεία για την οργάνωση «Επαναστατική Αυτοάμυνα», συνδέοντας με αυτήν τον συγκεκριμένο κρατούμενο, ένα ακόμα άτομο που δικάζεται μαζί του και τον φυγόδικο δράστη. Η «σύνδεση» όμως φαίνεται ότι γίνεται χωρίς απτά στοιχεία, με έναν συνδυασμό αυθαιρεσιών, αλμάτων και συνηθισμένων πρακτικών της συγκεκριμένης υπηρεσίας, όπως τα «ανώνυμα τηλεφωνήματα» που η Αντιτρομοκρατική δεν μπορεί να εντοπίσει, κοινωνικές επαφές και καταθέσεις που δίνονται «υπό πίεση» και στη συνέχεια αλλάζουν ενώπιον του ανακριτή. Αυτές τις μέρες, διεξάγεται η δίκη των δύο κρατουμένων.

Σταδιακά ωστόσο, εμφανίζονται προβλήματα σε όλη αυτήν την επίσημη αφήγηση. Ο Βαγγέλης Σταθόπουλος υποστηρίζει ότι το μόνο που έκανε ήταν να προσφέρει βοήθεια στον δράστη, Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη, όταν αυτή του ζητήθηκε μέσω τηλεφώνου. Μάρτυρες έχουν καταθέσει ότι την ώρα της ληστείας αυτός βρισκόταν στα Εξάρχεια, ενώ το DNA του βρέθηκε μόνο σε γάζες που χρησιμοποίησε και όχι πάνω στη μηχανή, ή στις σακούλες μέσα στις οποίες βρέθηκαν τα όπλα. Στο τιμόνι της μηχανής βρέθηκε μείγμα DNA, αλλά το ανεξάρτητο πόρισμα που ζήτησαν οι συνήγοροί του δείχνει ότι το DNA του Σταθόπουλου δεν μπορεί να ταυτοποιηθεί στο εύρημα και η Αντιτρομοκρατική αρνείται επανειλημμένα να δώσει τα πρωτογενή στοιχεία, όπως καταγγέλλουν.

Παράλληλα, ο Χατζηβασιλειάδης, με κείμενό του έχει αναλάβει την ευθύνη της πράξης του, υποστηρίζοντας ότι η «Επαναστατική Αυτοάμυνα» είναι ανενεργή εδώ και πολλά χρόνια και τονίζοντας ότι οι δύο κατηγορούμενοι δεν είχαν καμία σχέση. Ο Δ.Μ άλλωστε, υποστηρίζει ότι απλά μετέφερε τους σάκους του Χατζηβασιλειάδη για να τους κρατήσει σπίτι του, χωρίς να γνωρίζει τι περιείχαν, όπως επίσης δεν γνώριζε ότι ο δράστης είχε πραγματοποιήσει ληστεία. Αυτοί οι σάκοι στο σπίτι είναι και το μόνο στοιχείο εναντίον του Δ.Μ, που δεν αναφέρεται καν ως «δράστης της ληστείας».

Η απλή συνωνυμία με τον ιδιοκτήτη του σπιτιού στον Χολαργό με τον Σταθόπουλο αποδεικνύεται άμεσα, ωστόσο, όπως καταγγέλλουν οι δικηγόροι σε κείμενό τους, αυτό δεν εμποδίζει τον εισαγγελέα από την «ψευδή διαπίστωση ότι ο Σταθόπουλος έκρυβε όπλα στο σπίτι του πατέρα του».

Διαβάστε το αναλυτικό ρεπορτάζ του ΤPP

«Βρίσκομαι 16 μήνες, έγκλειστος στις φυλακές Λάρισας. Βιώνοντας όλον αυτό τον καιρό μια εκδικητική παράνοια των διωκτικών αρχών στο πρόσωπό μου. Μια φρονηματική δίωξη σε ό,τι πολιτικά και κοινωνικά σαν άνθρωπος πρεσβεύω. Κρατούμαι όμηρος, καθώς τίποτα από την δικογραφία δεν δικαιολογεί την προφυλάκιση μου. Η σύλληψή μου, η μεθοδευμένη ενοχοποίησή μου άρα και η δίωξή μου από την αρχή, εξυπηρετεί την ανάγκη της αστυνομίας να παρουσιάσει αποτελεσματικότητα, ακόμα και με επίπλαστα στοιχεία, που για να πείσει καταφεύγει ακόμα μια φορά σε χυδαίες κινήσεις εντυπωσιασμού και πολυπαιγμένα φτηνά σενάρια» αναφέρει ο Σταθόπουλος σε επιστολή του μέσα από τις φυλακές Κορυδαλλού.

«Από την άλλη, η νεοσύστατη κυβέρνηση χρειαζόταν μια επιτυχία, τόσο που όταν αυτή δεν υπήρχε, έπρεπε να την εφεύρει! Στόχος της να προχωρήσει με γρήγορα βήματα, βαθύτερα στο δόγμα Νόμος και Τάξη, όμως δεν άργησε να αποδειχτεί περίτρανα ότι πίσω από αυτό κρύβονταν ο αυταρχισμός, η αστυνομοκρατία και η παραποίηση της πραγματικότητας, ώστε επιβάλλουν τη βία του καθεστώτος, την σύγχρονη βαρβαρότητα που πλέον υφίσταται ολόκληρη η κοινωνία. Η δίωξή μου λοιπόν, έχει σαφή πολιτικά κριτήρια και αποσκοπεί στον εκφοβισμό κάθε αντιστεκόμενου, επιβάλλοντας ένα καθεστώς εξαίρεσης σε όσους-ες αγωνίζονται. Παράλληλα, βασίζεται στην στοχοποίηση της πολιτικής μου ταυτότητας, με καταφανή εκδικητικότητα στο πρόσωπό μου για την στάση αξιοπρέπειας και αλληλεγγύης, που έχω δείξει όλα αυτά τα χρόνια» προσθέτει και στη συνέχεια αναφέρεται στα «στοιχεία της υπόθεσης»:

«Επί 16 μήνες, αργούσαν τα “υποτιθέμενα’’ στοιχεία εις βάρος μου, στοιχεία που αρκετό καιρό κρατούσαν σε συρτάρια, τα οποία ακόμη και σήμερα, παραμένουν ανύπαρχτα. Από την ανακρίτρια που περίμενε τόσο καιρό, γιατί  «μπορεί να προκύψουν στοιχεία για την ενοχή μου», που ποτέ δεν ήρθαν, ως τον εισαγγελέα Κωσταρέλο, που κραυγαλέα πια εφηύρε το στοιχείο με το οποίο πρότεινε την παραπομπή μου σε δίκη : Το σπίτι που φυλάσσονταν τα όπλα ανήκει στον  “πατέρα” μου Γιώργο Σταθόπουλο. Η απλή συνωνυμία και καμία συγγένεια του ιδιοκτήτη του σπιτιού με τον πατέρα μου, ο οποίος ονομάζεται στην πραγματικότητα Κωσταντίνος Σταθόπουλος(!) αποτέλεσε το “αδιάσειστο” ενοχοποιητικό στοιχείο. Το συμβούλιο εφετών το διαψεύδει, λέγοντας πως έγινε ένα λάθος (!!) σε σχέση με τη διατύπωση του εισαγγελέα. Ωστόσο επειδή υπάρχει “πληθώρα” στοιχείων με παραπέμπουν για όλες τις κατηγορίες. Φυσικά, σ’ ένα βούλευμα 110 σελίδων ξέχασαν να μας πουν ποια είναι αυτά τα στοιχεία.

Όμως, πως να μας τα πουν, μιας και δεν υπάρχει τίποτα άλλο πέρα από “λάθη”, την παραποίηση της αλήθειας έναντι των γεγονότων και των στοιχείων που συνεχώς τους διαψεύδουν και μένα με δικαιώνουν.»

Συνεχίζει υποστηρίζοντας ότι στο πρόσωπό του δικάζεται η έννοια της αλληλεγγύης. «Με δικάζουν, επειδή έδωσα το χέρι μου και πρόσφερα τις πρώτες βοήθειες σε ένα τραυματισμένο σύντροφο.  Γιατί όταν ενημερώθηκα ότι ο Χατζηβασιλειάδης είναι βαριά τραυματισμένος, έκανα την επιλογή να του σταθώ και βάζοντας την προσωπική και κοινωνική μου ζωή σε κίνδυνο, δεν τον εγκατέλειψα. Ε λοιπόν, δηλώνω απερίφραστα ότι δεν έχω μετανιώσει γι’ αυτό. Ακόμα και αν το κόστος μού είναι ήδη μεγάλο και δυσανάλογο,  ακόμα και εάν κουβαλάω ένα βαρύ φορτίο για τους κοντινούς μου, ο χρόνος ήταν λίγος και η απόφαση άμεση: σε ένα τραυματία δίπλα του να σταθώ. Όσοι με ξέρουν προσωπικά – κοινωνικά, μέσα από αγώνες και κινήματα αντίστασης, ξέρουν ότι έτσι είμαι εγώ. Δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο πέρα από αυτό, ακόμα κι αν η λογική μου διέκρινε τους κινδύνους, η καρδιά είχε την τελευταία λέξη»

Καταλήγει λέγοντας ότι «η αλληλεγγύη δικάζεται στο πρόσωπό μου με τις πιο βαριές κατηγορίες, επειδή βοήθησα έναν τραυματισμένο σύντροφο. Η δίωξή μου και η εκδίκαση της υπόθεσης βασίζεται αποκλειστικά και μόνο σε πολιτικά κριτήρια, στην στάση αξιοπρέπειας και αλληλεγγύης που ακολούθησα με συνέπεια στη ζωή μου.»

Παράλληλα, κείμενο συμπαράστασης στον Σταθόπουλο στέλνουν πάνω από 100 μαθητές και συνάδερφοί του στη σχολή πολεμικών τεχνών που διατηρεί, καταγγέλλοντας μάλιστα την στοχοποίησή του από τα ΜΜΕ την περίοδο της σύλληψής του. «Όπως είχε γίνει και στο παρελθόν έτσι και μετά την τελευταία του σύλληψη, υπήρξε μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια δυσφήμισης και διασυρμού του από τα ΜΜΕ, με μια σειρά από δημοσιεύματα που καταπατώντας πλήρως το τεκμήριο της αθωότητας, τον δίκασαν και τον έκριναν ένοχο πριν ακόμα φτάσει η υπόθεσή του στο ακροατήριο, παραβιάζοντας για μια ακόμη φορά κάθε κανόνα δεοντολογίας. Αναπαράγοντας, σκόπιμα μυθεύματα της αντιτρομοκρατικής, έπληξαν εκτός από την προσωπική και την επαγγελματική του ζωή, δυσφημίζοντας τη σχολή και την ιδιότητα του ως προπονητής και αφετέρου δίνοντας μια διαστρεβλωμένη εικόνα των προπονήσεων που γίνονταν εκεί. Επιπλέον, η εισβολή της αστυνομίας στη σχολή, η δημοσίευση βίντεο και φωτογραφιών του Β.Σ, ακόμα και κατά τη διάρκεια μαθημάτων και με τη παρουσία μαθητών του, το κλείδωμά της (με αλλαγή κλειδαριάς) έχουν ως στόχο να τρομοκρατήσουν τους μαθητές και να την κλείσουν οριστικά. Όλοι εμείς που γνωρίσαμε τον Β.Σ. ως δάσκαλο του Wing Tzun, στη σχολή της προπονητικής, μέσα από τα ανοικτά σεμινάρια και τις επιδείξεις και γενικότερα όσοι και όσες συμπορευθήκαμε μαζί του στον χώρο των πολεμικών τεχνών εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας και ευχόμαστε να καταπέσει σύντομα αυτός ο εφιάλτης και να επιστρέψει μαζί μας πίσω στις προπονήσεις» αναφέρουν, μεταξύ άλλων.

Ολόκληρη η επιστολή του Βαγγέλη Σταθόπουλου, όπως δημοσιεύεται στο «Documento»:

Γράμμα από τη φυλακή

(απόσπασμα)

Υπάρχει η επιλογή να σιωπήσεις και καιρός να μιλήσεις, η απόφαση;

Να παραμείνεις άνθρωπος.

Ένα είναι σίγουρο, κάνεις δεν πρόκειται να κερδίσει καμία μάχη,

αν πρώτα δεν μάθει όρθιος να στέκεται…

Βρίσκομαι 16 μήνες, έγκλειστος στις φυλακές Λάρισας. Βιώνοντας όλον αυτό τον καιρό μια εκδικητική παράνοια των διωκτικών αρχών στο πρόσωπό μου. Μια φρονηματική δίωξη σε ό,τι πολιτικά και κοινωνικά σαν άνθρωπος πρεσβεύω. Κρατούμαι όμηρος, καθώς τίποτα από την δικογραφία δεν δικαιολογεί την προφυλάκιση μου. Η σύλληψή μου, η μεθοδευμένη ενοχοποίησή μου άρα και η δίωξή μου από την αρχή, εξυπηρετεί την ανάγκη της αστυνομίας να παρουσιάσει αποτελεσματικότητα, ακόμα και με επίπλαστα στοιχεία, που για να πείσει καταφεύγει ακόμα μια φορά σε χυδαίες κινήσεις εντυπωσιασμού και πολυπαιγμένα φτηνά σενάρια.

Από την άλλη, η νεοσύστατη κυβέρνηση χρειαζόταν μια επιτυχία, τόσο που όταν αυτή δεν υπήρχε,  έπρεπε να την εφεύρει! Στόχος της να προχωρήσει με γρήγορα βήματα, βαθύτερα στο δόγμα Νόμος και Τάξη, όμως δεν άργησε να αποδειχτεί περίτρανα ότι πίσω από αυτό κρύβονταν ο αυταρχισμός, η αστυνομοκρατία και η παραποίηση της πραγματικότητας, ώστε επιβάλλουν τη βία του καθεστώτος, την σύγχρονη βαρβαρότητα που πλέον υφίσταται ολόκληρη η κοινωνία. Η δίωξή μου λοιπόν, έχει σαφή πολιτικά κριτήρια και αποσκοπεί στον εκφοβισμό κάθε αντιστεκόμενου, επιβάλλοντας ένα καθεστώς εξαίρεσης σε όσους-ες αγωνίζονται. Παράλληλα, βασίζεται στην στοχοποίηση της πολιτικής μου ταυτότητας, με καταφανή εκδικητικότητα στο πρόσωπό μου για την στάση αξιοπρέπειας και αλληλεγγύης, που έχω δείξει όλα αυτά τα χρόνια.

Σ’ ότι αφορά την υπόθεσή μου πρόκειται για τις πρώτες, νέου τύπου αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις έκτακτης ανάγκης, που αποσκοπούν να δείξουν έργο από την πλευρά της αστυνομίας και της κυβέρνησης και να στεφθούν με επιτυχία, ακόμη και όταν η πραγματικότητα τούς διαψεύδει.

Επί 16 μήνες, αργούσαν τα “υποτιθέμενα’’ στοιχεία εις βάρος μου, στοιχεία που αρκετό καιρό κρατούσαν σε συρτάρια, τα οποία ακόμη και σήμερα, παραμένουν ανύπαρχτα. Από την ανακρίτρια που περίμενε τόσο καιρό, γιατί  «μπορεί να προκύψουν στοιχεία για την ενοχή μου», που ποτέ δεν ήρθαν, ως τον εισαγγελέα Κωσταρέλο, που κραυγαλέα πια εφηύρε το στοιχείο με το οποίο πρότεινε την παραπομπή μου σε δίκη : Το σπίτι που φυλάσσονταν τα όπλα ανήκει στον  “πατέρα” μου Γιώργο Σταθόπουλο. Η απλή συνωνυμία και καμία συγγένεια του ιδιοκτήτη του σπιτιού με τον πατέρα μου, ο οποίος ονομάζεται στην πραγματικότητα Κωσταντίνος Σταθόπουλος(!) αποτέλεσε το “αδιάσειστο” ενοχοποιητικό στοιχείο. Το συμβούλιο εφετών το διαψεύδει, λέγοντας πως έγινε ένα λάθος (!!) σε σχέση με τη διατύπωση του εισαγγελέα. Ωστόσο επειδή υπάρχει “πληθώρα” στοιχείων με παραπέμπουν για όλες τις κατηγορίες. Φυσικά, σ’ ένα βούλευμα 110 σελίδων ξέχασαν να μας πουν ποια είναι αυτά τα στοιχεία.

Όμως, πως να μας τα πουν, μιας και δεν υπάρχει τίποτα άλλο πέρα από “λάθη”, την παραποίηση της αλήθειας έναντι των γεγονότων και των στοιχείων που συνεχώς τους διαψεύδουν και μένα με δικαιώνουν.

Καλούμαι λοιπόν σε μία δίκη, στην οποία με δικάζουν για την έννοια της αλληλεγγύης. Η αλληλεγγύη είναι μια σχέση και μάλιστα μια σχέση ανιδιοτελής μεταξύ ανθρώπων. Μια κοινωνική σχέση, έννοια που ιδιαίτερα εμπνέει το ευρύτερο κίνημα αντίστασης και βασική συνιστώσα για να κτιστεί ένας κόσμος ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Κοινή συνιστώσα επίσης και στο  εσωτερικό  των κινημάτων αντίστασης παγκοσμίως, βασικό θεμέλιο της ιστορίας τους. Η αλληλεγγύη δεν είναι θέση, είναι στάση ζωής. Γίνεται βίωμα, δείχνοντάς την όχι μόνο στο δρόμο, είναι κομμάτι της ζωής μας, είναι κομμάτι των αγώνων μας ενάντια στην καταπίεση, η απάντηση απέναντι στην καταστολή των αντιστάσεων, η έμπρακτη κριτική μας στον κοινωνικό κανιβαλισμό. Αποτελεί ορόσημο του ανατρεπτικού χώρου, την δείχνουμε ο καθένας και η καθεμία μας στις προσωπικές μας ζωές, ως αντιστεκόμενοι άνθρωποι. Μεγαλώνουμε με αυτή και δίνοντάς της σάρκα και οστά, μεγαλώνει κι αυτή μαζί μας

Η έμπρακτη αλληλεγγύη είναι ένας δεσμός μεταξύ ανθρώπων χωρίς την διαμεσολάβηση του χρήματος ή της εξουσίας, μιας και βασίζεται στην ανιδιοτέλεια και χαρακτηρίζει την ανθρώπινη υπόσταση, Είναι η επιλογή να παραμείνεις άνθρωπος. Όταν σήμερα η συνάντηση παντού έχει απαγορευτεί, το να δίνεις το χέρι σου αποτελεί ποινικό αδίκημα! Η αλληλεγγύη ποινικοποιείται και μάλιστα με τις βαρύτερες κατηγορίες!

Εάν δει κάνεις σήμερα τι γίνεται από την σύγχρονη βαρβαρότητα, εύκολα μπορεί να κατανοήσει, γιατί, χωρίς να κατονομάζεται, καταδιώκεται σαν έγκλημα. Από τις πορείες που χτυπιούνται μέχρι τις εισβολές σε σπίτια όσων απλώς διαμαρτύρονται, τα παραδείγματα πολλά και περισσεύουν..

Με δικάζουν, επειδή έδωσα το χέρι μου και πρόσφερα τις πρώτες βοήθειες σε ένα τραυματισμένο σύντροφο.  Γιατί όταν ενημερώθηκα ότι ο Χατζηβασιλειάδης είναι βαριά τραυματισμένος, έκανα την επιλογή να του σταθώ και βάζοντας την προσωπική και κοινωνική μου ζωή σε κίνδυνο, δεν τον εγκατέλειψα. Ε λοιπόν, δηλώνω απερίφραστα ότι δεν έχω μετανιώσει γι’ αυτό. Ακόμα και αν το κόστος μού είναι ήδη μεγάλο και δυσανάλογο,  ακόμα και εάν κουβαλάω ένα βαρύ φορτίο για τους κοντινούς μου, ο χρόνος ήταν λίγος και η απόφαση άμεση: σε ένα τραυματία δίπλα του να σταθώ. Όσοι με ξέρουν προσωπικά – κοινωνικά, μέσα από αγώνες και κινήματα αντίστασης, ξέρουν ότι έτσι είμαι εγώ. Δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο πέρα από αυτό, ακόμα κι αν η λογική μου διέκρινε τους κινδύνους, η καρδιά είχε την τελευταία λέξη.

Αυτό το ξέρουν πολύ καλά και οι αρχές, είναι σαφής η στάση μου εδώ και χρόνια σε ασφάλεια, ανακριτές και δικαστήρια, καμία συναλλαγή με τους διώκτες. Στη ζωή μου έχω μάθει να δέχομαι το τίμημα της σιωπής, να μην κλείνω συμφωνίες με τους μπάτσους και να μην ψεύδομαι για άλλους προκειμένου να την “βγάλω καθαρή”.

Αντιστεκόμενος στις φρονηματικές διώξεις, δεν καταδίκασα ποτέ καμία μορφή αγώνα, δεν θα επιλέξω εγώ με ποια μορφή και ποια μέσα οι καταπιεσμένοι θα αντισταθούν στην καταπίεση τους. Ακόμα και εάν έχω κάποιες σοβαρές διαφωνίες, αυτές είναι συζητήσεις και διαδικασίες όσων αποτελούν κομμάτι των αγώνων. Ιδιαίτερα όταν εξαπολύεται ένα ανθρωποκυνηγητό σε αγωνιστές και μεθοδεύεται η πολιτική και φυσική τους εξόντωση.

Σαν αγωνιστής και άνθρωπος με συνείδηση, δεν έχω τίποτα να πω σε αυτούς που καταστέλλουν αγώνες, αιματοκυλούν τις πλατείες, τρομοκρατούν τις γειτονιές, ξευτιλίζουν γυναίκες, βασανίζουν αγωνιστές, στοχοποιούν ανθρώπους, κάνουν απαγωγές συντρόφων, κατασκευάζουν στοιχεία, στέλνουν αντιστεκόμενους χρόνια στις φυλακές, καταστρέφουν ζωές, οδηγούν στο θάνατο αγωνιστές, τους αργοπεθαίνουν πίσω από κελιά, και τους πυροβολούν πισώπλατα στους δρόμους. Κανενός ανθρώπου με ήθος και συνείδηση δεν είναι δουλειά αυτή, δεν είναι δουλειά όσων αγωνίζονται, αυτή είναι η δουλειά της αστυνομίας, και όταν λέω αστυνομία εννοώ την διαρκή μες στους αιώνες οργάνωση της βίας του κράτους και το μονοπώλιό της σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινής ζωής. Ένας μηχανισμός που πλέον συμπεριφέρεται σαν στρατός κατοχής με υπέρμετρη βία, επιβάλλοντας καθεστώς εξαίρεσης σε όσους συνεχίζουν να αντιστέκονται. Διώκομαι γιατί μετείχα ενεργά σε κινηματικές διαδικασίες, καταλήψεις, στέκια, εργατικούς αγώνες, πορείες που σήμερα έχουν μπει στο στόχαστρο διότι αποτελούν ανάχωμα στην επέλαση της σύγχρονης βαρβαρότητας. Γιατί ποτέ δεν αποκήρυξα κανένα μέσο αγώνα, γιατί πάντα βρισκόμουν δίπλα στους καταπιεσμένους, ενάντια στην καταπίεση και μαζί με όσους-ες σήκωσαν το βάρος της αντίστασης και του αγώνα.  Είμαι περήφανος για αυτό και δεν κάνω πίσω, ονειρεύτηκα με μάτια ανοιχτά και πήρα θέση μάχης. Να πάρουμε πίσω τη ζωή που μας στερούνται, είναι ένας τρόπος να ζεις, ένα λόγος σαν άνθρωπος να υπάρχεις.

Η αλληλεγγύη δικάζεται στο πρόσωπό μου με τις πιο βαριές κατηγορίες, επειδή βοήθησα έναν τραυματισμένο σύντροφο. Η δίωξή μου και η εκδίκαση της υπόθεσης βασίζεται αποκλειστικά και μόνο σε πολιτικά κριτήρια, στην στάση αξιοπρέπειας και αλληλεγγύης που ακολούθησα με συνέπεια στη ζωή μου. Δεν έχω τίποτα να διαθέσω πάρα την ίδια την ζωή μου, δεν έχω τίποτα να υπερασπιστώ παρά τον διαρκή αγώνα ενάντια στη δολοφονική μανία του κράτους και του κεφαλαίου! Αν η έμπρακτη αλληλεγγύη μου είναι το αδίκημα για το οποίο πρέπει να καταδικαστώ και να σωφρονιστώ, δηλώνω αμετανόητος!  Καμία μάχη δεν κερδήθηκε χωρίς ποτέ να δοθεί…

Βαγγέλης Σταθόπουλος φυλακές Κορυδαλλού

Το κείμενο συμπαράστασης από συναδέρφους και μαθητές του Β.Σταθόπουλου:

«Ζούμε σε μια περίοδο όξυνσης της κρατικής καταστολής όπου οι συστηματικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τείνουν να γίνουν κανονικότητα. Στα χρόνια της κρίσης που διανύουμε, οι ξυλοδαρμοί στις πορείες, τα βασανιστήρια στα μπουντρούμια των ΑΤ, τα ξεγυμνώματα πολιτών ακόμα και για μια αφισοκόλληση από τους «προστάτες του νόμου και της τάξης», αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας. Αντίστοιχα η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου και ο περιορισμός του απεργιακού δικαιώματος, η καταστολή των καταλήψεων, τα κλειστά κέντρα κράτησης για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, η αναβάθμιση του τρομονόμου ακόμα και για αδικήματα πλημμεληματικού χαρακτήρα και γενικότερα η ποινικοποίηση του φρονήματος, έχουν ως στόχο να καλλιεργήσουν το φόβο στην κοινωνία, ώστε να αδρανοποιηθεί και να πάψει να αντιστέκεται απέναντι στην εξαθλίωση και τη φτωχοποίηση της μετά και τη χρεοκοπία του νεοφιλελεύθερου «εκσυγχρονιστικού» μοντέλου και συνακόλουθα της μνημονιακής πολιτικής που επιβλήθηκε απ’ όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών.

Μέσα στο κλίμα αυτό και πιο συγκεκριμένα στις 8 Νοεμβρίου του 2019 συλλαμβάνεται και μερικές μέρες αργότερα προφυλακίζεται ο συνάδελφος και δάσκαλός μας Βαγγέλης Σταθόπουλος, με τις κατηγορίες της συμμετοχής στην ένοπλη οργάνωση Επαναστατική Αυτοάμυνα καθώς επίσης και για μια ληστεία σε κατάστημα Play ΟΠΑΠ στην περιοχή του Χολαργού. O Β.Σ. δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκεται στο στόχαστρο των κατασταλτικών μηχανισμών καθώς και στο παρελθόν είχε κατηγορηθεί και προφυλακιστεί και για την οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας. Από την πρώτη στιγμή της σύλληψής του ο Β.Σ. αρνήθηκε τις κατηγορίες και αποδίδει τη νέα του δίωξη αφενός στην όξυνση της κρατικής καταστολής από την ακροδεξιά κυβέρνηση της ΝΔ και αφετέρου στο πνεύμα ρεβανσισμού από την αντιτρομοκρατική λόγω της συνέπειας που επέδειξε ως προς την υπεράσπιση των πολιτικών του αρχών κατά τη διάρκεια της δίκης για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα.

Μετά την αποφυλάκισή του, τον Φεβρουάριο του 2018, αλλά και μέχρι να εκδικαστεί οριστικά η υπόθεσή του, άνοιξε μια σχολή πολεμικών τεχνών έχοντας να αντιμετωπίσει υπερβολικές αντιξοότητες με σκοπό να διδάξει την αγαπημένη του πολεμική τέχνη το Wing Tzun Kung fu και να βιοποριστεί από αυτήν, προσφέροντας παράλληλα μια εναλλακτική πρόταση ζωής που προωθεί την υπομονή, την ευγένεια, την αλληλεγγύη, το ήθος και τη συνεργασία μεταξύ των μαθητών και των δασκάλων. Όλοι εμείς που δραστηριοποιούμαστε ενεργά στον χώρο της άθλησης και των πολεμικών τεχνών,  γνωρίζουμε καλά πως κάθε πολεμική τέχνη εμπεριέχει μια ολόκληρη φιλοσοφία, σύμφωνα με την οποία η υπομονή, η ηρεμία και η διορατικότητα που καλλιεργεί, κάνουν όσους/ες την εξασκούν λιγότερο επιθετικούς και παρορμητικούς και τους/ις υπενθυμίζουν να υιοθετούν  μια σωστή συμπεριφορά συνολικά στη ζωή τους  και να ελέγχουν το μυαλό και τις αντιδράσεις τους. Έτσι και ο Sifu Β.Σ., βλέποντας τις πολεμικές τέχνες ως μια συνολικότερη  φιλοσοφία ζωής, η οποία πέρα από τη βελτίωση της φυσικής κατάστασης των αθλούμενων και τη γνώση τεχνικών αυτοάμυνας, στόχο έχει την καλλιέργειά ήθους και αξιών στα άτομα που προπονούνται, μέσα από την επαγγελματική του δραστηριότητα προσπαθούσε διαρκώς να προάγει όλα τα παραπάνω, χτίζοντας μια βαθύτερη σχέση εμπιστοσύνης με τους μαθητές και τους συναδέλφους προπονητές/δασκάλους, σε αντίθεση με την εικόνα που θέλησαν να παρουσιάσουν πολλά ΜΜΕ του ίδιου ως εκπαιδευτή επίδοξων εγκληματιών!

Ενδεικτικό για το ήθος του Βαγγέλη είναι και η κατανόηση που έδειχνε απέναντι στις οικονομικές δυσκολίες των μαθητών και των μαθητριών του, καθώς τους/τις προέτρεπε να έρχονται και να παρακολουθούν τα μαθήματα ακόμα και αν δεν μπορούν να πληρώσουν. Μέσα από την προσωπική του εξάσκηση, τη συνεργασία που τον καθόρισε επαγγελματικά με τον Dai sifu Emin Boztepe, τις πολύωρες προπονήσεις με τους μαθητές και τις μαθήτριες του αλλά και παρακολουθώντας τη σχολή της προπονητικής που την τελείωσε με επιτυχία, κατάφερε να αποκτήσει ένα υψηλό γνωστικό επίπεδο τόσο στο Wing Tzun όσο και σε άλλα στυλ πολεμικών τεχνών καθώς και σε τεχνικές αποκατάστασης από τραυματισμούς.

Αντίστοιχα το μη ανταγωνιστικό του πνεύμα αλλά και ο σεβασμός του για τις άλλες πολεμικές τέχνες, με την ταυτόχρονη δυναμική παρουσία του στις επιδείξεις, τον έκανε αγαπητό και χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης τόσο από εκπαιδευτές όσο και από μαθητές άλλων συστημάτων.

Όπως είχε γίνει και στο παρελθόν έτσι και μετά την τελευταία του σύλληψη, υπήρξε μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια δυσφήμισης και διασυρμού του από τα ΜΜΕ, με μια σειρά από δημοσιεύματα που καταπατώντας πλήρως το τεκμήριο της αθωότητας, τον δίκασαν και τον έκριναν ένοχο πριν ακόμα φτάσει η υπόθεσή του στο ακροατήριο, παραβιάζοντας για μια ακόμη φορά κάθε κανόνα δεοντολογίας. Αναπαράγοντας, σκόπιμα μυθεύματα της αντιτρομοκρατικής, έπληξαν εκτός από την προσωπική και την επαγγελματική του ζωή, δυσφημίζοντας τη σχολή και την ιδιότητα του ως προπονητής και αφετέρου δίνοντας μια διαστρεβλωμένη εικόνα των προπονήσεων που γίνονταν εκεί. Επιπλέον, η εισβολή της αστυνομίας στη σχολή, η δημοσίευση βίντεο και φωτογραφιών του Β.Σ, ακόμα και κατά τη διάρκεια μαθημάτων και με τη παρουσία μαθητών του, το κλείδωμά της (με αλλαγή κλειδαριάς) έχουν ως στόχο να τρομοκρατήσουν τους μαθητές και να την κλείσουν οριστικά. Όλοι εμείς που γνωρίσαμε τον Β.Σ. ως δάσκαλο του Wing Tzun, στη σχολή της προπονητικής, μέσα από τα ανοικτά σεμινάρια και τις επιδείξεις και γενικότερα όσοι και όσες συμπορευθήκαμε μαζί του στον χώρο των πολεμικών τεχνών εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας και ευχόμαστε να καταπέσει σύντομα αυτός ο εφιάλτης και να επιστρέψει μαζί μας πίσω στις προπονήσεις.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΕΣ-ΤΡΙΕΣ – WING TZUN ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ:

Σολιδάκης Κώστας εκπαιδευτής

Κοκκινάκης Δημήτρης, εκπαιδευτής

Κυριάκος Πετρίδης, εκπαιδευτής

Παπαδοπούλου Κατερίνα, εκπαιδεύτρια

Κωνσταντίνος Κάτσενος, εκπαιδευτής

ΜΑΘΗΤΕΣ-ΤΡΙΕΣ – WING TZUN ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ

Χαβούτσας Ευθύμιος

Φλεμετάκης Μιχάλης

Απολλωνάτος Σάκης

Χρηστίδη Ευτυχία

Γερολέμου Γαβριέλα

Βρεττός Κώστας

Ευαγγελακόπουλος Θεόδωρος

Βαλσαμάκη Χρύσα

Ρούσσου Λίζα

Μπουρλάς Κωστής

Ρουμελιωτάκη Ειρήνη

Μάστορα Ειρήνη

Konstantinidis Michael

Κανακάκης Περικλής

Παναγιώτης Δούσκας

Ζερβέας Παναγιώτης

Κροντήρη Αφροδίτη

Ηλιόπουλος Στέφανος

Καραΐσκου Μαρία Ευγένεια

Μεταξάκης Γιάννης

Ζιώγα Αθανασία

Κολιώτσης Κωνσταντίνος

Κατσικογιάννη Αναστασία

Bασιλακάς Παναγιώτης

Παπαχριστοδούλου Τέλης

Στασινόπουλος Θοδωρής

Ζαρογιάννης Σπύρος

Σταμάτη Άννα

Παπαγεωργίου Βαγγέλης

Γαζέτα Μάριβη

Μπαρτιώκα Ηρώ – Μαραθωνοδρόμος

Ηλιόπουλος Στέφανος

Νανούρη Κατερίνα

Δαρβίρας Ανδρέας

Μάγδα Σ.

Μαρία Π.

Θοδωρής Κ.

Στέφανος Δ.

Μυρτώ Μ.

Κυριάκος Τ.

Λεούση Πασχαλιά

Odise P.

Ζ.Α

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ – SIFU ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ

Δούκας Δημήτρης, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Κινέζικης Πάλης / εθνικός κριτής στα Τάολου και Σάντα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Γουσού Κουνγκ Φου (Ε.Ο.Γ.Κ.Φ.) / προπονητής Wushu / shifu kung fu

Παπαϊωάννου Δημήτρης, εκπαιδευτής Wing Chun

Λάμπρου Ηλίας, εκπαιδευτής Muay Thai

Μανιός Εμμάνουελ, εκπαιδευτής Κrav Μaga

Β. Σε.: Εκπαιδευτής Muay Thai & Wing Chun

Γ. Δ., εκπαιδευτής του Συλλόγου Βόρειος Αετός

Αλέξανδρος Δ., εκπαιδευτής Muay Thai

Χατζιαγγέλου Θάνος, εκπαιδευτής Μuay Τhai

Φ. Κ., εκπαιδευτής Tae kwon do

Δ. Τ., εκπαιδεύτρια Kung Fu

Κ. Μ., εκπαιδευτής Kung Fu

Νίκος Α., αθλητής – εκπαιδευτής Judo

Α. Κ., εκπαιδευτής Taekwondo

Α. Χ., εκπαιδεύτρια Κrav Μaga

Γ. Τ., καθηγητής φυσικής αγωγής στο Ultimate fitness challenge Thessaloniki και στο Πρότυπο Κέντρο Γυμναστικής Θεσσαλονίκης

Π. Μ., εκπαιδευτής πυγμαχίας / Muay Thai

Π. Μ., εκπαιδευτής Muay Thai

Θ. Χ., εκπαιδευτής Muay Thai

Β. Σ., εκπαιδευτής Wing Chun

ΜΑΘΗΤΕΣ-ΤΡΙΕΣ ΚΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ-ΕΣ ΑΛΛΩΝ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ

Πίσσας Γιάννης: πατέρας μαθητή από το παιδικό τμήμα του Tae Kwon Do

Λιαπούρης Νίκος μαθητής Wing Chun

Αβαταγγέλου Γεωργία: προπονήτρια TRX & μαθήτρια Muay Thai

Δημήτρης Κ. μαθητής TRX

Ξυλούρη έφη μαθήτρια Muay Thai

Χλιβίνου Μαρία μαθήτρια Muay Τhai

Λεωνίδας Ηλιάδης μαθητής Muay Thai

Αλεξοπούλου Δήμητρα μαθητής Πυγμαχίας

Κρυστάλλης Χρήστος μαθητής Πυγμαχίας

Κωνσταντίνου Κώστας μαθητής Πυγμαχίας

Φωτοπούλου Κωνσταντίνα μαθήτρια Πυγμαχίας

Κόθρη Σωτηρία μαθήτρια Κick Βoxing

Κουμεντάκου Ηρώ μαθήτρια kung fu

Λεωνίδου Άρης Μαθητής kung fu

Μουτίδης Κυριάκος: Μαθητής Παραδοσιακού Eagle Claw Κung fu

Μανιός Εμμανουήλ  εκπαιδευτής Krav Maga

Σεφέρου Αλίκη μαθήτρια Krav Maga

Μπαϊράμης Αντώνης Krav Maga

Σαρμιανιώτη Ελένη Krav Maga

Παναγιώτης Παπαπάνος μαθητής Krav Maga

Παπαδόπουλος Χρήστος μαθητής Krav Maga

Μιτεντζής Αλέξανδρος μαθητής Krav Maga

Στεφάνου Πέτρος μαθητής Krav Μaga

Κυριακόπουλος Γιώργος μαθητής Κrav Μaga

Βασιλικάρης Αδαμάντιος, μαθητής Antifa Kick Boxing Καβάλας

Ντωανίδης Λάζαρος, μαθητής Antifa Kick Boxing Καβάλας

Περπινιάς Παύλος, μαθητής Antifa Kick Boxing Καβάλας

Γεμώνα Γεωργία, μαθήτρια Antifa Kick Boxing Καβάλας

Βασιλικάρης Στέλιος, μαθητής Antifa Kick Boxing Καβάλας

Γάργαλος Ιωάννης, μαθητής Antifa Kick Boxing Καβάλας

Βλάχος Ζήσης, μαθητής Antifa Kick Boxing Καβάλας

Κυρίτσης Νεοκλίντ, μαθητής Antifa Kick Boxing Καβάλας

Σιδηράτος Στέφανος, μαθητής Antifa Kick Boxing Καβάλας

Γιαρέμη Ελισάβετ, μαθήτρια Antifa Kick Boxing Καβάλας

Δερβίδης Χρήστος, μαθητής Antifa Kick Boxing Καβάλας

Μπούνη Δέσποινα, μαθήτρια Antifa Kick Boxing Καβάλας

---

Πηγή: thepressproject.gr