Ξαφνικά και μετά την κόντρα Μπακογιάννη -Θεοδωρικάκου με αφορμή την ελλιπή αστυνόμευση και παραβατικότητα στην Αθήνα, έγινε αστυνομική επιχείρηση στην περιοχή της Ομόνοιας

Η αντιπαράθεση μεταξύ δύο θιασωτών του δόγματος «νόμος και τάξη», ο δήμαρχος Αθηναίων προ ημερών έκανε λόγο για «πάρα πολύ μεγάλο» πρόβλημα παραβατικότητας στην Αθήνα, το οποίο, «αν και δεν ξεκίνησε τα δύο τελευταία χρόνια», συμπίπτει με «μια υποχώρηση της αστυνομίας τούς τελευταίους μήνες». Έκτοτε οι δυο άνδρες (Κ. Μπακογιάννη -Τάκης Θεοδωρικάκος) προχώρησαν σε μια αντιπαράθεση με δηλώσεις.Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη προχώρησε σε μια κίνηση …για να αμβλύνει την κόντρα με τον Δήμαρχο Αθηναίων Επιχειρήσεις σκούπα πραγματοποιήθηκαν σε όλο το μήκος της οδού Πειραιώς από νωρίς το απόγευμα της Πέμπτης. Συγκεκριμένα, άνδρες της ομάδας Δίας σταματούσαν όσους εξέρχονταν από τον σταθμό του μετρό της Ομονοίας.

Οι αστυνομικοί αρνούθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις σχετικά με το τι συμβαίνει και το αν είναι νόμιμο να προσάγονται οι εξερχόμενοι από τον σταθμό. Ένστολος της ΕΛΑΣ σχολίασε ειρωνικά δημοσιογράφο του documentonews.gr που ήταν παρούσα και προσπαθούσε να απαθανατίσει φωτογραφικά το σκηνικό λέγοντας «βάλε και κάνα φίλτρο να βγουν ωραίο

Οι αστυνομικές πρακτικές που με επιτυχία εγκαινίασε ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης ενεργοποιούνται ξανά.

Πηγή: koutipandoras.gr

Στην Αθήνα, πρόσφυγες πληρώνουν για να μείνουν σε διαμερίσματα, τα οποία φιλοξενούν μέχρι και 22 άτομα σε λίγα τετραγωνικά. Συχνά πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης συμπατριωτών τους. Άλλοτε, όμως, στα μασαφαρχάνα βρίσκουν την ξεχασμένη αίσθηση του σπιτιού.

Μετά από μια διαδρομή 30 λεπτών από το κέντρο της Αθήνας προς τα βορειοδυτικά προάστια, το αυτοκίνητο σταματά έξω από την είσοδο ενός τριώροφου κτιρίου. Από μία σιδερένια πόρτα, που δεν σου επιτρέπει να δεις στο εσωτερικό της αυλής, εμφανίζεται ένας άνδρας γύρω στα 40. Φορά ένα σκούρο μπλε μπουφάν, που παραπέμπει σε απομίμηση ακριβής ξένης μάρκας ρούχων.

Με μία κάμψη του κορμού μπροστά, και χαμηλά στραμμένο το βλέμμα, προτείνει το χέρι για χειραψίες, ύστερα καλεί με ένα νεύμα να τον ακολουθήσουμε. «Ελάτε, ελάτε». Μια εσωτερική σκάλα μας οδηγεί στον πρώτο όροφο. Περνάμε μέσα στο διαμέρισμα και, αφού βγάλουμε τα παπούτσια, ο άνδρας μάς προσκαλεί στο σαλόνι του σπιτιού.

Μια έντονη μυρωδιά υγρασίας και φαγητού γεμίζει το χώρο.

Τα στόρια στις μπαλκονόπορτες του σαλονιού είναι κατεβασμένα ως κάτω. Δεν επιτρέπουν στο φως της ημέρας να εισέλθει στο μακρόστενο δωμάτιο, το οποίο φωτίζει μια γυμνή λάμπα που κρέμεται από το κέντρο του ταβανιού.

Κάπου-κάπου, πίσω από τη μισόκλειστη πόρτα του σαλονιού διακρίνονται σκιές να γλιστρούν φευγαλέα στους σκοτεινούς διαδρόμους του διαμερίσματος. Τα παρατεταγμένα ζευγάρια παπουτσιών στην είσοδο προϊδέαζαν για την παρουσία αρκετών ανθρώπων στο τριάρι.

«22 παιδιά μένουν εδώ. Κάποιοι έχουν βγει τώρα», λέει ο Μάμα, όπως συστήνεται ο οικοδεσπότης μας, που είναι «υπεύθυνος» για το σπίτι.

Μασαφαρχάνα: Τα σπίτια των ταξιδιωτών

Το σπίτι στο οποίο βρισκόμαστε είναι ένα μασαφαρχάνα.

Ο όρος προέρχεται από τις λέξεις μασαφάρ (ταξιδιώτης) και χανά (σπίτι), και στα νταρί (μία από τις γλώσσες που μιλιούνται στο Αφγανιστάν) σημαίνει το σπίτι των ταξιδιωτών, αυτό που θα ονομάζαμε χόστελ: το μέρος όπου διανυκτερεύει κανείς στη διάρκεια ενός ταξιδιού.

Παρότι ο πραγματικός τους αριθμός είναι άγνωστος, καθώς τα σπίτια αυτά λειτουργούν άτυπα, εκτιμάται πως στην Αθήνα υπάρχουν σήμερα τουλάχιστον 20 μασαφαρχάνα. Τα περισσότερα βρίσκονται στο κέντρο της Αθήνας, σε περιοχές με έντονη παρουσία Αφγανών όπως η Αχαρνών, το Πεδίον του Άρεως, και η πλατεία Βικτωρίας.

Λιγότερα βρίσκονται κι εκτός κέντρου, σε συνοικίες των προαστίων όπου υπάρχει προσφορά εργασίας για τα χειρωνακτικά, κατά βάση, επαγγέλματα που Αφγανοί συχνά αναλαμβάνουν, είτε στο χώρο της άτυπης οικονομίας (π.χ συλλογή μετάλλων από το δρόμο), είτε στην αγροτική παραγωγή (π.χ. αγροτικές εργασίες στα χωράφια του Μαραθώνα).

Μια τιμή που συνηθίζεται ως αντίτιμο για μια διανυκτέρευση σε μασαφαρχάνα είναι μεταξύ πέντε και εφτά ευρώ, ενώ ένας μήνας μπορεί να κοστίζει από 100 έως 200 ευρώ ανά άτομο. Τα διαμερίσματα είναι συνήθως σε άθλια κατάσταση. Κατά κανόνα, φιλοξενούν πολλαπλάσιους ενοίκους σε σχέση με τη χωρητικότητά τους, με ακόμη και πάνω από 20 άτομα να μοιράζονται ένα τεσσάρι, και τον άνθρωπο που «τρέχει» το σπίτι να είναι κυρίως ο κερδισμένος από την επισφαλή θέση των συμπατριωτών του.

Μέσα στα δύο χρόνια από το ξέσπασμα της πανδημίας, το Solomon απέκτησε πρόσβαση σε δύο μασαφαρχάνα σε διαφορετικές περιοχές της Αθήνας, και πραγματοποίησε πολλαπλές επισκέψεις και συνεντεύξεις με ενοίκους τους. Σήμερα παρουσιάζουμε για πρώτη φορά την αθέατη ζωή σε αυτά τα ιδιότυπα καταλύματα.

Τα μασαφαρχάνα ― αντίστοιχα σπίτια υπάρχουν και για άλλες εθνικότητες, όπως οι Σύριοι ή οι Ιβοριανοί ― παρέχουν μια λύση φθηνής διαμονής σε ανθρώπους που την έχουν ανάγκη: αιτούντες άσυλο που έχουν μόλις φτάσει στην πρωτεύουσα και δεν ξέρουν πώς να κινηθούν· μετανάστες χωρίς χαρτιά που ζουν εκτός του κρατικού ραντάρ· μόνους άνδρες που δεν κερδίζουν αρκετά χρήματα ή στερούνται των απαραίτητων εγγράφων ώστε να νοικιάσουν κάποιο διαμέρισμα.

Παρά τις εξαιρετικά άσχημες συνθήκες διαβίωσης, καμία φορά, τα μασαφαρχάνα προσφέρουν και μια αίσθηση από την πατρίδα.

Χαλιά και μια σημαία του Αφγανιστάν

Στην αφγανική παράδοση, το σαλόνι είναι το σημαντικότερο δωμάτιο του σπιτιού.

Είναι τόσο σημαντικό, που θεωρείται πως από αυτό θα πρέπει να ξεκινά ο σχεδιασμός και η κατασκευή μιας οικίας· και τέτοια η σημασία του, που μια οικογένεια μπορεί να χλευαστεί από τον κοινωνικό της περίγυρο εάν το σαλόνι του σπιτιού της δεν είναι αρκετά μεγάλο ή φροντισμένο.

Πίσω στο Αφγανιστάν, το σαλόνι είναι ο κύριος χώρος φιλοξενίας των επισκεπτών, καθώς και ο χώρος διανυκτέρευσής τους. Στα μασαφαρχάνα της Αθήνας, το σαλόνι αποτελεί τον κοινόχρηστο χώρο στον οποίο οι περισσότεροι άνδρες περνούν τις ώρες που δεν εργάζονται, και κοιμούνται στο τέλος της ημέρας.

Σε ένα από τα μασαφαρχάνα που αποκτήσαμε πρόσβαση, ολόκληρο το σαλόνι είναι στρωμένο με μεγάλα χαλιά. Περιμετρικά του χώρου είναι τοποθετημένα τετράγωνα μπορντό μαξιλάρια. Η επίπλωση περιορίζεται σε ένα ξύλινο σύνθετο πάνω στο οποίο βρίσκεται μία μεγάλη τηλεόραση με ηχεία στα δεξιά και αριστερά της.

Τα μοναδικά στοιχεία διακόσμησης βρίσκονται στριμωγμένα στον τοίχο πάνω από το μεγάλο σύνθετο: μια σημαία του Αφγανιστάν, ένα αναλογικό ρολόι, ένας φθηνός πίνακας τοπίου, η κορνίζα του οποίου σχεδόν ακουμπά το ταβάνι, και μια υδρόγειος δίπλα σε ένα ξύλινο μοντέλο καραβιού.

Ο Μάμα παίρνει για τον εαυτό του ένα από τα μεγάλα μαξιλάρια και προτρέπει τους υπόλοιπους να κάνουν το ίδιο. Όσο εκείνος μιλά, νέοι άντρες του σπιτιού ετοιμάζουν στην κουζίνα το τσάι που τους έχει παραγγείλει. Πολύ γρήγορα καταφθάνουν δίσκοι φορτωμένοι με κανάτες και πιάτα με μπισκότα και ξηρούς καρπούς.

Ακουμπισμένα μπροστά του, ο Μάμα έχει δύο πακέτα Marlboro, από τα οποία καπνίζει εναλλάξ. Μαζί με την υγρασία, ο καπνός κάνει την ατμόσφαιρα στο δωμάτιο ακόμα πιο αποπνικτική.

Μετά από 16 χρόνια στην Ελλάδα, ο Μάμα μιλάει τα ελληνικά με αυτοπεποίθηση, παρά τα συντακτικά και εκφραστικά λάθη ή το περιορισμένο του λεξιλόγιο. Εξάλλου, τόσο ο ίδιος όσο και το σύνολο των υπόλοιπων ανδρών στο σπίτι έμαθαν τη γλώσσα μέσα από τη δουλειά, και όχι παρακολουθώντας μαθήματα.

«Nο μπίζνες, νο μπίζνες»

Πώς λειτουργεί ένα μασαφαρχάνα;

Ο Μάμα λέει πως ξεκίνησε αυτό το σπίτι γιατί ήταν «μόνος, χωρίς γυναίκα», και υπήρχαν κι άλλοι άνθρωποι στην ίδια κατάσταση μ’ εκείνον. Αρνείται κατηγορηματικά να χαρακτηρίσει «δουλειά» το μασαφαρχάνα που τρέχει εδώ και πάνω από δέκα χρόνια.

«Nο μπίζνες, νο μπίζνες», επαναλαμβάνει στα αγγλικά. Την ίδια στιγμή, όμως, δεν παίρνουμε σαφή απάντηση καμία από τις φορές που προσπαθούμε να μάθουμε πόσα χρήματα δίνει καθένας από τους νέους, που κάθε τόσο ξεπροβάλουν το κεφάλι δειλά από την πόρτα του σαλονιού για να δουν ποιοι είναι οι επισκέπτες.

«Ανάλογα τα έξοδα», λέει ο Μάμα. «Βλέπουμε πόσα είναι και δίνει λίγα ο ένας, λίγα ο άλλος. Δεν είναι πρόβλημα».

Γνωρίζει ότι άλλοι ιδιοκτήτες μασαφαρχάνα ζητούν έξτρα χρήματα από τους ενοίκους για να κάνουν ζεστό μπάνιο το χειμώνα, αλλά επιμένει πως αυτό δεν ισχύει στο δικό του σπίτι. Όντας ο παλαιότερος στην Ελλάδα, και έχοντας στο παρελθόν περάσει από κάθε είδους μεροκάματα, ο Μάμα λειτουργεί και κατά κάποιον τρόπο προστατευτικά για τους πιο νέους, στους οποίους ενίοτε εξασφαλίζει δουλειές μέσα από τις γνωριμίες του.

Λέει ότι κάποιες Κυριακές, όταν τυχαίνει και δεν λείπουν όλοι οι άντρες στη δουλειά, μαζεύονται εδώ, στο σαλόνι που αποτελεί το κεντρικό δωμάτιο του διαμερίσματος. Ανοίγουν την τηλεόραση και τα ηχεία και τότε, μέσα από τα τραγούδια στο Youtube, η απόσταση των πάνω από 5.000 χιλιομέτρων από το Αφγανιστάν γεφυρώνεται, και το δωμάτιο πλημμυρίζουν μουσική και εικόνες από την πατρίδα.

Ωστόσο, όσο και αν ο Μάμα αρνείται να παραδεχτεί το οικονομικό όφελος που του εξασφαλίζει το διαμέρισμα, και παρουσιάζει τον εαυτό του σαν να βρίσκεται στην ίδια θέση με τους υπολοίπους, υπάρχουν ζητήματα στα οποία διαφοροποιείται σημαντικά.

Ο ίδιος δεν ζει εδώ, παραδέχεται σε μία από τις συναντήσεις μας. Έχει για τον εαυτό του ένα άλλο διαμέρισμα στον από πάνω δρόμο, το οποίο είναι για εκείνον και μόνο.

«Εκεί πηγαίνω για να ξεκουραστώ και για να συναντήσω την Κατερίνα μου». Καθώς μιλάει, σηκώνεται, χάνεται για λίγο κάπου στα πίσω δωμάτια, και επιστρέφει κρατώντας στα χέρια του μια φωτογραφία σε κορνίζα, με το τζαμάκι ελαφρώς ραγισμένο. «Αυτή είναι η Κατερίνα, η γυναίκα μου εδώ στην Ελλάδα».

Αφγανοί μουσαφίρηδες στην Αθήνα

Η σιγουριά των κινήσεων του Μάμα αποτυπώνει την προνομιακή θέση στην οποία βρίσκεται σε σχέση με τους άνδρες του μασαφαρχάνα, οι οποίοι την περισσότερη ώρα μένουν σιωπηλοί και δείχνουν σχεδόν φοβισμένοι.

Όπως ο Αχμάντ, που για να μας μιλήσει πρέπει πρώτα να πάρει την άδεια του Μάμα, ο οποίος δεν αφήνει στιγμή το δωμάτιο ενόσω ο νεαρός Αφγανός μας διηγείται την ιστορία του. Ξεκινώντας το ταξίδι για την Ευρώπη, ο Αχμάντ δεν μπορούσε να γνωρίζει πως δύο χρόνια μετά θα κατέληγε να μένει σε ένα σπίτι στην Αττική παρέα με 21 ακόμη συμπατριώτες του.

Ήταν μία από τις πρώτες του ημέρες στην Αθήνα, και εκείνος ήταν ανήσυχος για την έλλειψη των εγγράφων που θα του επέτρεπαν να βρίσκεται στη χώρα νόμιμα, ή να συνεχίσει προς την κεντρική Ευρώπη, όταν στο αφγανικό εστιατόριο στο κέντρο, όπου έτρωγε, κάποιος πλησίασε το τραπέζι του και τον ρώτησε εάν έψαχνε μέρος για να μείνει.

Ο Αχμάντ ακολούθησε τον άνδρα που είχε μόλις γνωρίσει. Διανυκτέρευσε στο σπίτι το πρώτο βράδυ, το δεύτερο ― κι έκτοτε έμεινε εκεί. Σε αυτό το διάστημα, πέρα από τις λίγες φορές που αρρώστησε, και χρειάστηκε να απομονωθεί για κάποιες μέρες σε ένα από τα υπνοδωμάτια που κατά τ’ άλλα χρησιμοποιούνται κατά βάση για προσευχή, τα βράδια που επιστρέφει από τα μεροκάματα κοιμάται στο κεντρικό δωμάτιο, παρέα με τους υπόλοιπους.

Ο Αχμάντ μιλάει κάποια ελληνικά ― στη δουλειά, απαντάει κι εκείνος όταν ρωτάμε πώς τα έμαθε. Αλλά οι πρώτες του λέξεις ήταν στα Ρομανί, δουλεύοντας σε ένα μαγαζί με απομιμήσεις επώνυμων ρούχων που έτρεχε μια οικογένεια Ρομά. Τότε ήταν καλά, λέει, μπορεί να εργαζόταν δίχως ασφάλιση αλλά έπαιρνε 25 ευρώ μεροκάματο.

Τώρα, τα μεροκάματα που βρίσκει στην περιοχή είναι για πέντε ή δέκα ευρώ.

Οι νέοι άνδρες του μασαφαρχάνα ξυπνούν το πρωί και βγαίνουν προς αναζήτηση οποιασδήποτε διαθέσιμης εργασίας: οικοδομή και βάψιμο σπιτιών, υδραυλικά ή πλύσιμο χαλιών, αποθήκη, φυλλάδια. Συχνά πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης και καταλήγουν να δουλεύουν εξαντλητικά ωράρια για λίγα λεφτά, τα οποία τα αφεντικά τους αρνούνται να δώσουν στο τέλος της μέρας.

Κι ενίοτε μπορεί να σταθούν ακόμα λιγότερο τυχεροί. Όπως ο Χαντάντ, που εργαζόταν στα πορτοκάλια στο Άργος, όταν μια μέρα η αστυνομία τον σταμάτησε ενώ πήγαινε να αγοράσει κάτι, και κατέληξε να περάσει 6,5 μήνες στο Προαναχωρησιακό Κέντρο Κράτησης (ΠΡΟΚΕΚΑ) Κορίνθου επειδή δεν είχε χαρτιά. Ή ο Ιμπραήμ, που εργαζόταν στον Ασπρόπυργο, και διαπιστώθηκε πως δεν είχε χαρτιά κατά τη διάρκεια ενός ελέγχου, με αποτέλεσμα να περάσει τέσσερις μήνες στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής.

Για τους παλαιότερους, που καταφέρνουν να φτιάξουν τα χαρτιά τους, ανοίγουν και άλλες ― μετριασμένες έστω ― προοπτικές. Όταν στην αρχή του περασμένου καλοκαιριού επισκεφτήκαμε το μασαφαρχάνα, συναντήσαμε για πρώτη φορά τον Φεϊζάλ. Είχε μόλις έρθει από την επαρχία, όπου εργαζόταν.

Ύστερα από δέκα χρόνια στην Ελλάδα, ο Φεϊζάλ μας είπε σε καλά ελληνικά πως πλέον είχε άδεια παραμονής. Έως τότε είχε κάνει κάθε είδους χειρωνακτική δουλειά: στην πόλη, στην ύπαιθρο. Εκείνες τις ημέρες περίμενε να ξεκινήσει η σεζόν για να φύγει για Σαντορίνη, ήταν η πρώτη φορά που θα πήγαινε στο νησί.

Είχε κλείσει να δουλέψει λαντζιέρης, είπε με ικανοποίηση.

Πώς κρατάς αποστάσεις σε ένα σπίτι με 20 άτομα;

Τα τελευταία δυόμιση χρόνια, ο Χαμίντ Νασέρι μένει σε ένα μασαφαρχάνα κάτω από την πλατεία Βικτωρίας. Όταν ξέσπασε η πανδημία του κορονοϊού, στο σπίτι ζούσαν 17 ακόμη άνδρες αφγανικής καταγωγής. Η πανδημία έφερε τα πάνω κάτω για όλους τους.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ανεξαρτήτως του εάν είχαν σταθερή δουλειά ή κατέφευγαν σε ό,τι μεροκάματα έβρισκαν, οι ένοικοι του μασαφαρχάνα ζούσαν μέρα τη μέρα όσον αφορά το εισόδημα και τα έξοδά τους.

Κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος, η επιβολή απαγόρευσης στις μετακινήσεις σήμαινε ότι δεν μπορούσαν πλέον να εργαστούν. Ο Χαμίντ Νασέρι, που εργαζόταν ως κηπουρός σε περιοχές των βορείων προαστίων, φοβόταν να πάρει το τρένο για να ανέβει βόρεια. Άλλοι ένοικοι του μασαφαρχάνα, που μάζευαν σίδερα από το δρόμο ή έκαναν εργασίες σε σπίτια, ένιωθαν επίσης πως εάν έβγαιναν για δουλειά θα ήταν περισσότερο εκτεθειμένοι σε πιθανούς ελέγχους, αφού υπήρχε λιγότερη κίνηση στους δρόμους.

Πέρασαν πέντε ημέρες, δέκα ημέρες, ώσπου συμπλήρωσαν είκοσι κι έπειτα σαράντα ημέρες χωρίς εισόδημα.

Από φίλους μάθαιναν ότι, σε άλλα σπίτια, οι ιδιοκτήτες πετούσαν ενοίκους στο δρόμο, επειδή δεν μπορούσαν να πληρώσουν για τη διαμονή τους έχοντας πλέον μείνει χωρίς λεφτά. Στο σπίτι του Χαμίντ Νασερί, τα χρήματα για όσους δεν είχαν συμπλήρωναν ορισμένοι συμπατριώτες που είχαν φτάσει πιο πρόσφατα, οι οποίοι είχαν ακόμη κάποιο απόθεμα από το ταξίδι τους.

Στις πιο πρόσφατες αφίξεις συγκαταλέγονταν δύο ασυνόδευτοι ανήλικοι, που είχαν μόλις περάσει στην Ελλάδα μέσω Έβρου. Οι περιπτώσεις των ανηλίκων που βρίσκονται να μένουν σε ένα μασαφαρχάνα, επειδή θέλουν να μείνουν εκτός των ραντάρ των Αρχών ώστε να συνεχίσουν το ταξίδι τους στην Ευρώπη, ή εκείνων που το σκάνε από τους ξενώνες ανηλίκων και μένουν σε ένα μασαφαρχάνα ώσπου να οργανώσουν τη φυγή τους με τη βοήθεια κάποιου διακινητή, δεν είναι λίγες. Δεν είναι σπάνιο, άλλωστε, τα πρόσωπα πίσω από τα μασαφαρχάνα και τα δίκτυα διακίνησης να ταυτίζονται.

Ο Μορτεζά είναι μία τέτοια περίπτωση. Το έσκασε από τον ξενώνα ασυνόδευτων ανηλίκων στο κέντρο της Αθήνας, όπου διέμενε, για να συνεχίσει στην Ευρώπη μέσω του λιμανιού της Πάτρας. Αλλά ξέσπασε η πανδημία, και με την καραντίνα εγκλωβίστηκε στην Αθήνα. Δίχως αρκετά χρήματα για τη διαμονή του σε κάποιο μασαφαρχάνα, επισκεπτόταν με μικρότερο αντίτιμο ένα κάποιες μέρες της εβδομάδας, προκειμένου να φάει ή να πλυθεί. Έπειτα επέστρεφε στο δρόμο, όπου και κοιμόταν.

Πίσω στο μασαφαρχάνα, περιορισμένοι στο σαλόνι κατά την απαγόρευση των μετακινήσεων, οι ένοικοι μοίραζαν τις δουλειές του σπιτιού, όπως το μαγείρεμα, και περνούσαν τις ημέρες στα κινητά τους. Έβλεπαν ταινίες και σειρές, μιλούσαν με τις οικογένειές τους και φίλους στην πατρίδα ή άλλες χώρες της Ευρώπης, αναζητούσαν πληροφορίες για την εξέλιξη της πανδημίας και των περιοριστικών μέτρων.

Όταν τα πράγματα άρχισαν να στενεύουν, οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Και για αρκετούς από τους ενοίκους του μασαφαρχάνα έφτασε μια περίοδος κατά την οποία οι ίδιοι αντί να στέλνουν, χρειαζόταν να λαμβάνουν χρήματα από τους δικούς τους.

Αμέσως όταν οι μετακινήσεις μεταξύ νομών ελευθερώθηκαν και πάλι, ορισμένοι επέλεξαν να φύγουν από την Αθήνα και να επιχειρήσουν το ταξίδι στην Ευρώπη μέσω της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Κάποιοι εξ αυτών τα κατάφεραν, άλλοι έμειναν για μήνες κολλημένοι στα πιο επικίνδυνα ίσως σύνορα της Ευρώπης.

Οι υπόλοιποι έμειναν πίσω, στο μασαφαρχάνα. Προσπαθώντας να προσαρμοστούν στη νέα πραγματικότητα που επέβαλε η πανδημία.

Πηγή: wearesolomon.com

Την ώρα που κυβερνητικά στελέχη μιλούν για «πραγματικούς πρόσφυγες», δηλώνοντας στον αέρα τηλεοπτικών εκπομπών την ανοιχτή στήριξή τους στους Ουκρανούς πρόσφυγες, αφήνοντας αιχμές για τη γνησιότητα των άλλων προσφύγων, των σκουρόχρωμων, των μη Ευρωπαίων και μη χριστιανών, στο κέντρο της Αθήνας πραγματοποιούνται επιχειρήσεις – «σκούπα». Όπως καταγγέλλει η «Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή» την Τρίτη 15 και Τετάρτη 16 Μαρτίου αστυνομικοί της ΔΙ.ΑΣ και Δράση προχώρησαν σε επιχείρηση στην Ομόνοια και στη Βικτώρια εναντίον μεταναστών με στόχο τις… «καθαρές πλατείες»

Σε ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η «Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή» καταγγέλλει ότι αφού οι σκουρόχρωμοι μετανάστες και μετανάστριες ελέγχονταν, μεταφέρονταν με κλούβα σε κάποιο κέντρο κράτησης, με πολλούς να έχουν νομιμοποιητικά έγγραφα, με αποτέλεσμα κατόπιν ολονύχτιας κράτησης να αφεθούν ελεύθερη. Η παρέμβαση κάνει λόγο για αστυνομικές επιχειρήσεις «αντίστοιχες των επιχειρήσεων Ξένιος Διας επί Δένδια που νομιμοποίησαν τα πογκρόμ των νεοναζί της Χρυσής Αυγής», που έρχονται να αποτελέσουν «άλλη μια ψηφίδα της αντι-μεταναστευτικής πολιτικής της ΝΔ που περιλαμβάνει ρατσισμό, εγκλεισμό και αυταρχική αντιμετώπιση των μεταναστών/τριών και προσφύγων».

Η ανακοίνωση

Την Τρίτη 15 και την Τετάρτη 16 Μαρτίου, πραγματοποιήθηκαν ευρείες αστυνομικές επιχειρήσεις-“σκούπα” στις περιοχές της Ομόνοιας και της Βικτώριας σε βάρος μεταναστών/τριών. Ομάδες ΔΙ.ΑΣ και Δράση σταματούσαν και ήλεγχαν σκουρόχρωμους/ες μετανάστες/τριες, οδηγώντας τους σε κλούβα με προορισμό την Πέτρου Ράλλη, την Αμυγδαλέζα ή κάποιο κέντρο κράτησης. Σύμφωνα με καταγγελίες, από τους άνω των 100 μετανάστες/τριες που οδηγήθηκαν στην Αμυγδαλέζα, δεκάδες είχαν (!) νομιμοποιητικά έγγραφα και κατόπιν ολονύχτιας κράτησης, αφέθηκαν ελεύθεροι/ες.

Η επιχείρηση σε αυτή τη χρονική στιγμή δεν είναι τυχαία. Το δικαίωμα στο άσυλο βάλλεται όλο και περισσότερο, ο Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής αναγνωρίζει όλο και περισσότερες χώρες ως ”ασφαλείς”, ενώ τα pushbacks στο Αιγαίο, οι επαναπροωθήσεις και οι εγκλωβισμοί προσφύγων στον Έβρο είναι πια καθημερινή τακτική της κυβέρνησης της ΝΔ με τις ευλογίες της ΕΕ. Μέσα σε αυτά έρχονται να προστεθούν και οι διμερείς συμφωνίες με το Πακιστάν και το Μπαγκλαντες που μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν 9μηνες άδειες για φτηνή εργασία ως έναν αριθμό μεταναστών, αλλά και μαζικές απελάσεις.
Είναι προφανές ότι οι τωρινές επιχειρήσεις-σκούπα, αντίστοιχες των επιχειρήσεων Ξένιος Διας επί Δένδια που νομιμοποίησαν τα πογκρόμ των νεοναζί της Χρυσής Αυγής, έρχονται να αποτελέσουν άλλη μια ψηφίδα της αντι-μεταναστευτικής πολιτικής της ΝΔ που περιλαμβάνει ρατσισμό, εγκλεισμό και αυταρχική αντιμετώπιση των μεταναστών/τριών και προσφύγων. Οι δυνάμεις καταστολής προέβησαν επιπλέον και σε προσαγωγές 15 αλληλέγγυων που διαμαρτυρήθηκαν για την επιχείρηση-σκούπα οι οποίοι τελικώς συνελήφθησαν με ψευδείς κατηγορίες για απείθεια και παρακώλυση συγκοινωνιών.

Η κυβέρνηση της ΝΔ διατείνεται πως ενδιαφέρεται για τους πρόσφυγες, αρκεί αυτοί να προέρχονται μόνο από την Ουκρανία,στην οποία όμως η κυβέρνηση προθυμοποιείται να στείλει όπλα. Για τους υπόλοιπους επιφυλάσσει καταστολή, εγκλεισμό στα -κλειστά πλέον- κέντρα κράτησης, καθεστώς εργατικής εκμετάλλευσης κι απελάσεις. Απέναντι στους ρατσιστικούς διαχωρισμούς και την υποκρισία, οφείλουμε να αντισταθούμε.

Ως Εναλλακτική Παρέμβαση-Δικηγορική Ανατροπή τασσόμαστε σταθερά στο πλευρό των μεταναστών και μεταναστριών, αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματά τους σε χαρτιά κι αξιοπρεπή ζωή και καταγγέλλουμε τη βάρβαρη πολιτική της κυβέρνησης και τα κελεύσματα της ακροδεξιάς για ”καθαρές πλατείες”!

Πηγή: thepressproject.gr

Το 1944 βρίσκει τις εργατικές φτωχογειτονιές της Αθήνας σε αγωνιστικό αναβρασμό. Η αντιστασιακή δράση του λαού της πρωτεύουσας δυναμώνει συνεχώς. Δίπλα στις κινητοποιήσεις και τους απεργιακούς αγώνες για την χορήγηση τροφίμων και το σταμάτημα της κατοχικής τρομοκρατίας οι κάτοικοι των συνοικιών οργανώνονται μαζικά στο ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και την ΕΠΟΝ και αρχίζουν να εξοπλίζονται. Στις 26 του Γενάρη απεργούν χιλιάδες δημόσιοι και τραπεζικοί υπάλληλοι, στις 4 Μάρτη παραλύουν οι συγκοινωνίες από την 24ωρη απεργία των σιδηροδρομικών υπαλλήλων ΣΕΚ και ΣΠΑΠ. Εγιναν συγκρούσεις των σιδηροδρομικών  με τους γερμανοτσολιάδες.

Οι Γερμανοί κατακτητές και η δωσίλογη κυβέρνηση του Ράλλη ανησυχούν. Κύριος στόχος τους το ξήλωμα των αντιστασιακών οργανώσεων και το γονάτισμα των συνοικιών.

Εκείνο το Σάββατο 4 Μάρτη αρχίζουν οι χιτλερικές επιδρομές στις λαϊκές γειτονιές, με την προσπάθεια να εισβάλουν στην Κοκκινιά. Ο ΕΛΑΣ τους περιμένει και ξεκινάει η Ιστορική Μάχη της Κοκκινιάς. Την Δευτέρα 6 Μάρτη 1944, ο Πειραιάς αντιδρά και κατεβαίνει σε μαζική πανεργατική απεργία κατά της τρομοκρατίας του λαού της Κοκκινιάς. Η συμμετοχή κι η αλληλεγγύη των εργατών και του λαού προς τους Κοκκινιώτες αγωνιστές είναι καθολική. Νεκρώνει το λιμάνι, τα συνεργεία, τα ραφτάδικα, τα υφαντουργεία, τα σαπουνάδικα, τα λαδάδικα… σε όλο τον Πειραιά. Εκτός από την αλληλεγγύη των εργατών και του λαού προς τους Κοκκινιώτες, οι απεργιακές κινητοποιήσεις μπλοκάρουν και σημαντικές δυνάμεις των Γερμανών, των Ταγμάτων Ασφαλείας και της Χωροφυλακής, στο κέντρο του Πειραιά και δεν μπορούν να εισβάλουν στην Κοκκινιά. Η μάχη κράτησε 3 μέρες, μέχρι το βράδυ της 8 Μάρτη, όταν αποχώρησαν οι Ναζί και  οι ταγματασφαλίτες από την Κοκκινιά παίρνοντας μαζί τους 300 αιχμάλωτους στο Χαϊδάρι, αφού εκτέλεσαν 4 ΕΑΜίτες στην πλατεία Αγίων Αναργύρων.

Η Κοκκινιά είναι Στάλιγκραντ
κι η Καλογρέζα Μόσχα
κι οι συνοικίες του λαού
μας οδηγούν στη δόξα

Απ’ τα μέσα Φλεβάρη υπάρχει η πληροφορία ότι οι ταγματασφαλίτες του Ντερτιλή και του Λάμπου θα κάνουν επίθεση στις εργατοσυνοικίες της Νέας Ιωνίας, Καλογρέζα, Σαφράμπολη κλπ. Ο ΕΛΑΣ της περιοχής, το 3ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ Αθήνας και  η 8η Αχτίδα της ΚΟΑ μπαίνουν σε επιφυλακή.

Οι ταγματασφαλίτες, καταφέρνουν ένα σημαντικό χτύπημα. Μετά από προδοσία ενός χαφιέ, δέχονται επίθεση στο σπίτι τους, στις 23 Φλεβάρη, τα αδέλφια Μπαρτζώκα, τον πολιτικό καθοδηγητή Στέλιο Μπαρτζώκα και τον καπετάνιο του λόχου Καλογρέζας  Αλέξη Μπαρτζώκα. Στην συμπλοκή που ακολούθησε ο Αλέξης σκοτώνεται επί τόπου. Ο Στέλιος μεταφέρεται στο Χαϊδάρι και εκτελείται στις αρχές Μάρτη.

Μετά την επίθεση στην Κοκκινιά τα μέτρα της επιφυλακής εντείνονται. Μια βδομάδα όμως μετά οι αποκεφαλισμένες και άπειρες ακόμα δυνάμεις του ΕΛΑΣ χαλαρώνουν εφησυχασμένες, εκτιμώντας ότι ο κίνδυνος πέρασε και χωρίς την συγκατάθεση της Επιτροπής Πόλης της ΚΟΑ, σταματούν την επιφυλακή.

Τις μέρες αυτές οι ανθρακωρύχοι της Καλογρέζας βρίσκονται σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Στις 14 Μάρτη επιτροπή εργαζομένων στα ανθρακωρυχεία καταθέτουν στην εργοδοσία αιτήματα των εργατών. Την ίδια μέρα σε σύσκεψη του κατοχικού υπουργού Εσωτερικών  Αναστάσιου Ταβουλάρη με την ηγεσία των δωσιλογικών Σωμάτων Ασφαλείας αποφασίζεται η διενέργεια ερευνών και συλλήψεων «εν τω Συνοικισμώ Καλογραίζης και των πέριξ αυτού μικροσυνοικισμών την επομένην ημέραν».

Στη σύσκεψη συμμετείχαν ο Διευθυντής της Δ/νσεως Συντονισμού Χωροφυλακής Αντισυνταγματάρχης Νικόλαος Ταρσατόπουλος, ο Γεν. Διευθυντής Χωροφυλακής Υποστράτηγος Κατσιμπίρης, ο Διευθυντής Χωροφυλακής Συνταγματάρχης Γαλανός, ο Αρχηγός Χωροφυλακής Υποστράτηγος Γκίνης, ο Διευθυντής της Ειδικής Ασφάλειας Χωροφυλακής Υποστράτηγος Λάμπου, ο Διοικητής των Ταγμάτων Ασφαλείας Υποστράτηγος Ντερτιλής και ο Γερμανός αξιωματικός «παρά τω Υπουργείω» Μπος.

Αργά το βράδυ, γύρω στα μεσάνυχτα, μεγάλες δυνάμεις των ταγματασφαλιτών και το σύνολο των ανδρών της Ειδικής Ασφάλειας περικυκλώνουν τη Νέα Ιωνία, την Καλογρέζα, την Σαφράμπολη και το Ηράκλειο. Η Ειδική Ασφάλεια του Λάμπου έχει έτοιμο κατάλογο με ονόματα πρωτοπόρων εργατών, ΕΑΜιτών, ΕΠΟΝιτών και κομμουνιστών.

Πριν ακόμα ξημερώσει η 15 Μάρτη 1944 τα γερμανικά Es-Es, οι δολοφόνοι της Ειδικής Ασφάλειας με επικεφαλής τον Λάμπου, οι ταγματασφαλίτες γερμανοτσολιάδες με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Νικόλαο Πλυτζανόπουλο, χωροφύλακες με τον αρχηγό τους  υποστράτηγο Γκίνο, ένα σύνολο πάνω από 2.000 εξαγριωμένων βανδάλων, με πυροβολισμούς, χειροβομβίδες, βρισιές σπρωξίματα και κλωτσιές ξεχύνονται μέσα στα σπίτια των αιφνιδιασμένων κατοίκων της συνοικίας. Ερευνες, συλλήψεις με υποδείξεις των κουκουλοφόρων καταδοτών και βασανισμοί για να μαρτυρήσουν τα στελέχη των αντιστασιακών οργανώσεων.

Συλλαμβάνουν τους άνδρες, τρομοκρατούν γυναίκες και παιδιά, μαζεύουν τους άνδρες που πάνε για την πρωινή βάρδια στα εργοστάσια. Λεηλατούν σπίτια και μαγαζιά. Στα λιγνιτωρυχεία, την ώρα που σχολάει η νυχτερινή βάρδια και βγαίνει από τις στοές, τους μαζεύουν όλους και συλλαμβάνουν τους περισσότερους. Τους οδηγούν, μαζί μ’ άλλους άνδρες από την Ελευθερούπολη, τη Σαφράμπολη, το Παναιτώλιο και άλλα σημεία της Νέας Ιωνίας με βρισιές, με κτυπήματα και υπό την απειλή των όπλων, στην πλατεία της εκκλησίας της Ζωοδόχου Πηγής, όπου βρίσκεται το τμήμα Χωροφυλακής της Καλογρέζας. Εκεί βρίσκουν βασανίζουν τον 19χρονο Παναγιώτη Μικρόπουλο που την προηγούμενη μέρα είχε πάει στο διευθυντή του ορυχείου να ζητήσει να ικανοποιηθούν τα αιτήματα των λιγνιτωρύχων. Του ζητούν να προδώσει συναγωνιστές του, αυτός αρνείται. Τον απομακρύνουν τον πάνε παρακάτω στο ρέμα και τον εκτελούν.

«Τσολιάδες» του Ι. Ράλλη συνοδεύουν Ελληνες αγωνιστές που έπιασαν σε μπλόκο της Αθήνας, για να τους παραδώσουν στα Ες – Ες

Ο αυτόπτης μάρτυρας, 20χρονος τότε αγωνιστής Νίκος Παπούδης που ο πατέρας του Μιχάλης Παπούδης εκτελέστηκε σε αυτό το μπλόκο, διηγείται:

«Επικεφαλής των Γερμανοτσολιάδων ο αρχιπροδότης και εγκληματίας Λάμπου, με άμεσους συνεργάτες, τους περιβόητους βασανιστές της Ασφάλειας Παρθενίου και Μόρφη.

Επιβλέποντες, τα αφεντικά τους 3-5 Γερμανοί Αξιωματικοί. Συγκεντρώνουν όλους τους άντρες από 18 χρονών και πάνω, σε δυο σημεία. Στην πλαγιά του Ηρακλείου, στο τέρμα της Ζωοδόχου Πηγής και στην πλαγιά του Καπιτωλίου στην Αλσούπολη. Εχουν στα χέρια τους καταλόγους, με εκατοντάδες ονόματα πατριωτών.

Τους καλούν να παρουσιαστούν. Πολλοί ακούνε τα ονόματά τους και βγαίνουν. Καμιά 20αριά τους πηγαίνουν στο πρόχειρο στρατοδικείο, πούχει στηθεί στην Ελευθερούπολη στον Παιδικό Σταθμό.

Μετά την πρώτη διαλογή μεταφέρουν του υπόλοιπους στο σημερινό χώρο της εκκλησίας Ζωοδόχου Πηγής.

Οι διαθέσεις του όσο πάνε χειροτερεύουν, διαβάζουν συνέχεια τον κατάλογο με τα ονόματα, κανείς δεν το κουνάει από τη θέση του. Οι τσολιάδες κουβαλάνε συνέχεια πατριώτες.

Κάνει την εμφάνισή του ο Αρχιπροδότης Λάμπου, άγριες οι διαθέσεις του. Φαίνεται καθαρά από το όλο παρουσιαστικό του. Εχει τα χέρια ψηλά και κρατάει την περιβόητη αλυσίδα που βασάνιζε τους πατριώτες για να μαρτυρήσουν. Εγκατέλειπε τα θύματά του, μόνο όταν δεν είχαν πια ψυχή.

Ανεβασμένος σε μια καρέκλα βγάζει λόγο. Δίπλα τα τσανάκια του με καταλόγους:

«Ακούστε ρε σεις. Ηρθα εδώ με τη βοήθεια της Παναγίας. Δεν θέλω να σας κάνω κακό».

Το πρόσωπό του, ο τόνος της φωνής του μαρτυρούν το αντίθετο.

«Θα διαβαστούν εδώ μερικά ονόματα. Αλοίμονό του αν κάποιος ακούσει το όνομά του και δεν βγει».

Βγαίνουν πρώτα μερικοί γερόντοι. Ακολουθούν κι άλλοι, και με μερικούς ακόμα, που φέρανε οι Τσολιάδες, φτιάχνουν την πρώτη ομάδα.

Κανείς δεν φαντάζεται, ότι κάποιο μεγάλο κακό θα συμβεί. Καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για εκτέλεση, όταν ακούμε τη φωνή του Παρθενίου, που λέει: «Μερικοί άνδρες να βγουν για απόσπασμα». Τρέχουν καμιά τριανταριά. Ακούγονται πυροβολισμοί κι ομοβροντίες. Μέσα στις ομοβροντίες των όπλων, πιο ισχυρές, πιο δυνατές οι φωνές των πατριωτών που τα κορμιά τους δεν λένε να πέσουν:

ΖΗΤΩ η Ελευθερία
ΖΗΤΩ η Ελλάδα
Ζήτω το ΕΑΜ – Ζήτω ο ΕΛΑΣ
Ζήτω η ΕΠΟΝ – Ζήτω το ΚΚΕ

Ζήτω και Ζήτω. – Μαρία παιδί μου – Κώστα, Νίκο, μητέρα. Οι αραιοί πυροβολισμοί της χαριστικής βολής. Μια – μια φωνή κι η τελευταία ανάσα του κάθε ήρωα κόβεται.

Με πιο άγριες διαθέσεις εμφανίζεται και πάλι ο Αρχιπροδότης Λάμπου. Κατάκοπος από την κούραση, γιατί κάποιον βασάνιζε και δεν έβγαινε τίποτα. Τον εγκατέλειψε, γιατί νόμιζε ότι πέθανε. Ο βασανισμένος γλύτωσε και ζει.

Φωνάζουν πολλά ονόματα. Κανείς δεν βγαίνει. Με μια κουστωδία περνάει μπροστά μας. Μα πάλι κανείς δεν βγαίνει. Αγριεύει, ουρλιάζει, φωνάζει, χειρονομεί, μα κανείς δεν το κουνάει από τη θέση του.

Φέρνουν τον ήρωα Γιώργο Χρυσαυγή. Φανερά πάνω του τα ίχνη των βασανιστηρίων. Φέρνουν τον Ορφέα Συρμαλόγλου, τους αδελφούς Παρασκευά Γιώργο και Παντελή. Πιστάγκωνα δεμένους. Φέρνουν κι άλλους. Κι έναν τραυματία αντάρτη του ΕΛΑΣ. Τους εκτελούν όλους. Πάλι η ίδια σκηνή. Πάλι οι ίδιες φωνές, οι ίδιες ζητωκραυγές και ο αριθμός 23 είναι γεγονός. Καλογρεζάνοι 20, ένας Σαφραμπολίτης ο Αντάρτης Αναστασίου, που καταγόταν απ’ τα Μεσόγεια και ο Ιταλός Μπελεγρίνο Αντώνιο.

Πολλοί από τους σημερινούς κατοίκους – παιδιά τότε – έβλεπαν την σκηνή των εκτελέσεων, κρυμμένοι πίσω από τα σπίτια και τις παράγκες.

Αφρίζουν από λύσσα οι προδότες και πρώτος απ’ όλους ο Λάμπου. Πηγαινοέρχεται, βρίζει, φωνάζει, ουρλιάζει μα κανείς δεν δείχνει να τον υπολογίζει.

Πάλι διαβάζουν ονόματα, πάλι ακούγονται τα ίδια και τα ίδια, κανείς δεν το κουνάει από τη θέση του. Πάλι μας βγάζει λόγο: «Σηκωθείτε όλοι όρθιοι κι ακούστε» (ανεβασμένος στην καρέκλα). Δίπλα ο Διοικητής της Καλογρέζας Μπουρίκος. «Θα περάσετε όλοι από δω μπροστά μας, κι όσους γνωρίζει ο Διοικητής, θα πάνε απ’ εδώ κι όσους όχι, απ’ εκεί».

Με υψωμένο το κεφάλι περνάνε όλοι μπροστά του. Εκαναν διαλογή. Γέμισαν καμιόνια φορτηγά με 150 πατριώτες, και το καραβάνι παίρνει το δρόμο για το Χαϊδάρι. Πολλούς έστειλαν στα στρατόπεδα της Γερμανίας. Αλλους εκτέλεσαν στο Δομοκό και σε άλλα μέρη της πατρίδας μας. Λίγοι έζησαν. Τρεις με τέσσερις γύρισαν στην Καλογρέζα.

Ωρα 2.20, τυπικά το μπλόκο είχε τελειώσει. Η τρομοκρατία όμως συνεχίζεται.

Οι οικογένειες των θυμάτων κουβαλάνε τους νεκρούς στα σπίτια τους με τη βοήθεια συγγενών και φίλω. Η Οργάνωση έφτιαξε τα φέρετρα και φρόντισε για τη ταφή.

Η εκκλησία όμως αρνείται να τελέσει την νεκρώσιμη ακολουθία.

Το Νεκροταφείο είναι ζωσμένο από εκατοντάδες Τσολιάδες με προτεταμένα τα όπλα. Ετσι, με δυο-τρία λόγια του παπά, θάβονται οι Ηρωες του Μπλόκου…»

(από το «Ιωνιώτες Αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης»)

Οι Εκτελεσμένοι του πρώτου μεγάλου Μπλόκου, τα ονόματα των οποίων αναγράφονται στο μνημείο της Εθνικής Αντίστασης στην Καλογρέζα:

1.Ανδριώτης Ευάγγελος 34 ετών
 2.Αργυρόπουλος Δημήτριος 25 ετών
 3.Αρτινιάν Νικόλαος 26 ετών
 4.Βουτσάς Κωσταντίνος 18 ετών
 5.Γεωργίου Κωσταντίνος 18 ετών
 6.Καλοειδής Ιωάννης 32 ετών
 7.Καμίνης Γεώργιος 28 ετών
 8.Κανάκης Μιχαήλ 33 ετών
 9.Κοντόπουλος Κωσταντίνος 30
10.Λασκαρίδης Γεώργιος 26 ετών
11.Μαυρίδης Αιμίλιος 27 ετών
12.Μικρόπουλος Παναγιώτης 19 ετών
13.Μινόπουλος Κωσταντίνος 52 ετών
14.Πανταλέων Αναστάσιος 28 ετών
15.Παπαδημητρίου Γεώργιος 26 ετών
16.Παρασκευάς Γεώργιος 26 ετών
17.Παρασκευάς Παντελής 24 ετών
18.Παπούδης Μιχαήλ 60 ετών
19.Σοφιανόπουλος Γεώργιος 17 ετών
20.Συρμαλόγλου Γεώργιος 28 ετών
21.Χρυσαύγης Γεώργιος 27 ετών
22.Πελεγκρίνο Αντώνιο, Ιταλός

Τρεις μέρες μετά, στις 18 Μάρτη 1944, κυκλοφορεί ο παράνομος ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ με κεντρικό τίτλο «ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΓΥΡΕΥΕΙ ΕΚΔΙΚΗΣΗ»

Και με ρεπορτάζ για το πώς έγιναν τα τραγικά γεγονότα, με τίτλο «ΟΙ ΟΡΔΕΣ ΤΟΥ ΛΑΜΠΟΥ ΣΦΑΖΟΥΝ ΕΡΓΑΤΕΣ».

Η κατάσταση που δημιουργήθηκε έπειτα από την επιδρομή και της σφαγή της Καλογρέζας στην περιοχή της Νέας Ιωνίας ήταν άσχημη. Απορφανίστηκαν οι οργανώσεις, μούδιασε ο κόσμος, παρέλυσε η μαζική οργανωμένη δράση, σκόρπισαν οι δυνάμεις. Οι κατακτητές και οι ντόπιοι συνεργάτες τους κατόρθωσαν να φοβίσουν το λαό, τους εργάτες της περιοχής για ένα διάστημα.

Η Κομματική Οργάνωση της Αθήνας πήρε έκτακτα οργανωτικά μέτρα. Αντικατέστησε την γραμματέα της Αχτίδας, την «κατσαρίδα» (Μπαϊράμογλου) με τον Ακροναυπλιώτη Γιώργη Βοντίτσιο (Γούσια), για την ανασυγκρότηση του ΕΛΑΣ τοποθέτησε καπετάνιο τάγματος το δοκιμασμένο στέλεχος (από τα ιδρυτικά του ΕΛΑΣ) Βασίλη Γρατσία (Νικηφόρο) και άλλα στελέχη από την Επιοτροπή Πόλης και την ΕΠΟΝ. Την καθοδήγηση της Κομματικής Αχτίδας ανέλαβε ο Σπύρος Κωτσάκης (Νέστωρας).

Σε δυο μήνες η κατάσταση άλλαξε. Ο λαός και οι αντάρτες, σε όλη την Αθήνα, συνειδητοποίησαν καλά τι σημαίνει να μη δόσεις μάχη, να αιφνιδιαστείς και να ηττηθείς.

Ο Ιούνης βρήκε τη Νέα Ιωνία με ξαναστημένες τις οργανώσεις της, πανέτοιμη, στην πρώτη γραμμή της αντίστασης ενάντια στον κατακτητή και τους δωσίλογους συνεργάτες του.

ΠΗΓΕΣ:

–«Η Εθνική Αντίσταση στην Αδούλωτη Αθήνα», Βασίλη Γ. Μπαρτζώτα, εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή» 1984

–«ΕΙΣΦΟΡΑ» στο χρονικό της Κατοχής και της Εθνικής Αντίστασης στην Αθήνα», Σπύρου Κωτσάκη, εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»1986

–«Ιωνιώτες Αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης», έκδοση της ΠΕΑΕΑ – Παράρτημα Νέας Ιωνίας, 1998

—lefteria-news.blogspot.com, ethniki-antistasi-dse.gr

Πηγή: imerodromos.gr

Ήδη από το σαββατοκύριακο πλήθος Ουκρανών έχουν καταφθάσει στην Ελλάδα, ώστε να διασωθούν από το χάος της Ουκρανίας.

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα, έφτασαν Ουκρανοί πολίτες στο κέντρο της Αθήνας. Στην Αθήνα κατέφθασαν δύο λεωφορεία. Στους αφιχθέντες θα διενεργηθεί τεστ για τον κορονοϊό, ενώ θα τους παρασχεθεί και χώρος φιλοξενίας. Στο σημείο και ο περιφερειάρχης Γιώργος Πατούλης, που δεν έχει φανεί να δείχνει την ίδια ευαισθησία και για άλλους αφιχθέντες από χώρες πολέμου.

Πηγή: thepressproject.gr

Σάλο και σφοδρές αντιδράσεις έχουν προκαλέσει οι καταγγελίες για εργοδοτική αυθαιρεσία με τη γνωστή αλυσίδα να διαψεύδει ότι υπάρχουν παράνομες διατάξεις στον Κανονισμό Εργασίας της.

Στο μεταξύ, διαμαρτυρία έξω από τα γραφεία της «Jumbo» πραγματοποιεί ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, απαιτώντας την απόσυρση του απαράδεκτου κανονισμού σύμφωνα με τον οποίο ο εργοδότης προσδιορίζει τον χρόνο εργασίας, μετακινεί ή αποσπά οποιονδήποτε εργαζόμενο στην ελληνική επικράτεια, καθορίζει τον χρόνο και τη σειρά για τις άδειες, επιβάλλει πρόστιμα μέχρι το 1/4 του μισθού και υποχρεώνει τους εργαζόμενους να δουλέψουν την επομένη των Χριστουγέννων!

Ο Σύλλογος έχει ζητήσει συνάντηση με εκπρόσωπο της εργοδοσίας και την Jumbo να διαψεύδει κατηγορηματικά «όλους τους ισχυρισμούς που αναπτύσσονται σε διάφορα συνδικαλιστικά φυλλάδια σχετικά με τη δήθεν ύπαρξη παράνομων διατάξεων στον Κανονισμό Εργασίας της και δηλώνει ότι άπασες οι προβλέψεις αυτού συνάδουν με τις διατάξεις της ισχύουσας εργατικής νομοθεσίας, κάτι αυτονόητο αφού διαφορετικά δεν θα είχαν εγκριθεί από την Πολιτεία».

Πηγή: efsyn.gr

Τον τρόμο βίωσαν βράδυ της Τρίτης δύο ανήλικα κορίτσια στην Ερμού, τα οποία ήρθαν αντιμέτωπα με τις αρρωστημένες ορέξεις δύο ανδρών, οι οποίοι σε κεντρικό δρόμο της Αθήνας δεν δίστασαν να τις παρενοχλήσουν σεξουαλικά.

Σύμφωνα με πληροφορίες του newsit.gr τα δύο κορίτσια περπατούσαν αμέριμνα στην οδό Ερμού στο κέντρο της Αθήνας γύρω στις 22:00 όταν ξαφνικά τις πλησίασαν οι δράστες ηλικίας 28 ετών. Οι δύο άνδρες προσπάθησαν αρχικά να τις αποπλανήσουν.

Οι ανήλικες άνοιξαν το βηματισμό τους και κινήθηκαν πιο γρήγορα, ενώ παράλληλα έλεγαν στους άνδρες που τις καταδίωκαν να τις αφήσουν ήσυχες. Μάταια όμως, καθώς όσο κι αν προσπαθούσαν οι κοπέλες, οι 28χρονοι όχι μόνο δεν πτοούνταν αλλά γίνονταν όλο και πιο επιθετικοί.

Πλησίασαν τις ανήλικες και τις θώπευσαν. Τα κορίτσια ηλικίας 13 και 14 ετών αντιστάθηκαν και γλίτωσαν από τα χειρότερα καθώς παρενέβησαν αστυνομικοί της ομάδας ΔΡΑΣΗ που βρίσκονταν στο σημείο, οι οποίοι πέρασαν χειροπέδες στους 28χρονους και τους οδήγησαν σε αστυνομικό τμήμα στο κέντρο της Αθήνας.

Οι δύο 28χρονοι πλέον βρίσκονται αντιμέτωποι με το αδίκημα της σεξουαλικής παρενόχλησης.

Πηγή: thepressproject.gr

Σε πορεία ενάντια στην ανάπλαση του λόφου Στρέφη με την παράδοσή του σε ιδιωτικές εταιρείες προχώρησαν εχτές το μεσημέρι δεκάδες πολίτες στο κέντρο της Αθήνας.

«Ο λόφος του Στρέφη ελεύθερος θα μείνει, τσιφλίκι κανενός δεν πρόκειται να γίνει» και «οι πόλεις μας θα γίνουν μοντέρνες φυλακές, αν δεν αντισταθούμε σε όλες τις γειτονιές» φώναξαν, μεταξύ άλλων, οι διαδηλωτές και οι διαδηλώτριες.

Ακολούθησε ενημέρωση και συζήτηση στο θεατράκι του λόφου για τις εξελίξεις και για τη διοργάνωση μελλοντικών δράσεων.

[Αθήνα] Ξεκίνησε η προγραμματισμένη συνέλευση στο θεατράκι#antireport #laf_portal pic.twitter.com/2hkh9Ejloz

— Land & Freedom (@laf_portal) November 13, 2021

Η ανακοίνωση-κάλεσμα της ανοιχτής συνέλευσης για την υπεράσπιση του Λόφου έχει ως εξής:

Πηγή: efsyn.gr

Καλλιόπη Ασλανίδου

Παζάρι βιβλίων και ανακύκλωση χαρτιού τα νέα εγχειρήματα του Παλαιοπωλείου- βιβλιοπωλείου Αστέγων της Αθήνας

Το Παλαιοβιβλιοπωλείο Αστέγων, που στεγάζεται, προσωρινά, Πειραιώς 132, στο Γκάζι, άνοιξε και πάλι τις πύλες του και διοργανώνει Παζάρι βιβλίων από την Δευτέρα 31 Μαΐου 2021, το οποίο θα διαρκέσει ένα μήνα και θα λειτουργεί από τις 10.00 το πρωί έως τις 4.30 μετά το μεσημέρι.

Το παζάρι πραγματοποιείται με στόχο τη συγκέντρωση χρημάτων για τη μετακόμιση του βιβλιοπωλείου στον δικό του μόνιμο χώρο, στην οδό Σούτσου 19 στου Γκύζη. Τα σχέδια των πρώην άστεγων συμπολιτών μας, που διαχειρίζονται το βιβλιοπωλείο, δυστυχώς, πάγωσαν λόγω της οικονομικής δυσχέρειας, που προκάλεσε η συγκυρία της πανδημίας.

«Ελπίζουμε από δω και πέρα να τα καταφέρουμε να μετακομίσουμε. Δυστυχώς είμαστε επί 10 μήνες κλειστοί», αναφέρει στον Αθήνα 9.84, ο κ. Λεωνίδας Κουρσούμης, ο άνθρωπος, που εμπνεύστηκε, δημιούργησε το Παλαιοβιβλιοπωλείο και κατάφερε να ξεφύγει από την αστεγία. «Για αυτό διοργανώνουμε και το παζάρι βιβλίου. Θα έχουμε προσφορά 20 βιβλία με ένα ευρώ, το καθένα ενώ μεμονωμένα πωλούνται 2 ευρώ το ένα. Παράλληλα διαθέτουμε και Λευκώματα τέχνης, τα οποία κοστίζουν 5 ευρώ. Ελπίζουμε να έχουμε αρκετές επισκέψεις.  Υπάρχουν στους παγκους μας, περίπου, 7.500 τόμοι βιβλίων τους οποίους ταξινομούμε όλο αυτό το διάστημα των περιοριστικών μέτρων».

Το εγχείρημα της ανακύκλωσης χαρτιού

Το μόνιμο βιβλιοπωλείο-παλαιοπωλείο, στο οποίο θα εργάζονται άστεγοι αλλά και η δημιουργία ενός ευρύτερου συνεργατικού δικτύου για αστέγους είναι το όνειρο του κ. Κουρσούμη και των ανθρώπων που διαχειρίζονται το βιβλιοπωλείο. Η επόμενη πρωτοβουλία που ετοιμάζουν, «για να καταφέρουν να σταθούν όρθιοι στα δύσκολα», όπως λένε οι ίδιοι, και για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για αστέγους, έχει να κάνει με την συλλογή επεξεργασία και μεταφορά ποσοτήτων χαρτιού προς ανακύκλωση.

«Έχουμε προχωρήσει αρκετά σε αυτό το εγχείρημα, εξηγεί ο κ. Κουρσούμης. «Συναντήσαμε κάποιες δυσκολίες ωστόσο πιστεύω σύντομα να είμαστε έτοιμοι. Μας παραχωρήθηκε ένας χώρος στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ στην Αγία Παρασκευή, όπου θα εγκαταστήσουμε μια πρέσα συμπίεσης, την οποία θα νοικιάσουμε από κάποια εταιρεία. Είχαμε συμφωνήσει με μία εταιρεία ωστόσο δεν ευδοκίμησε η συμφωνία αυτή. Θα τοποθετηθούν και 30 κάδοι περισυλλογής χαρτιού στους διαδρόμους του ραδιομεγάρου. Παράλληλα συλλέγουμε εφημερίδες, χαρτόνι, χαρτί συσκευασίας, χαρτόκουτα, χαρτοσακούλες, περιοδικά, αλληλογραφία, χαρτί περιτυλίγματος, εδώ στην Πειραιώς ή τα παραλαμβάνουμε με ένα βαν, το οποίο μας παραχωρείται από τον ιδιοκτήτη του, από το σημείο που μας υποδεικνύουν».

Πηγή: athina984.gr

Σε μια περιοχή όπου η αστυνομοκρατία είναι κάτι παραπάνω από εμφανής όλους αυτούς τους μήνες διακυβέρνησης της Ν.Δ., τα σχέδια αλλαγής ταυτότητας της γειτονιάς είναι εμφανή.

Η πρωτοβουλία κατοίκων Εξαρχείων, με ανακοίνωσή της, εκφράζει την αντίθεσή της στα πλάνα της δημοτικής αρχής και προαναγγέλλει κινητοποιήσεις.

Παράλληλα, ασκεί σφοδρή κριτική στις δημοτικές αρχές της πρωτεύουσας που έχουν εγκαταλείψει εδώ και χρόνια τον λόφο Στρέφη, κάτι που δεν έκαναν οι μόνιμοι κάτοικοι της περιοχής.

Τι τρέχει με τον Στρέφη;

Πηγή: efsyn.gr