Γιάννης Κιμπουρόπουλος

Το Δικαστήριο της Ε.Ε. απορρίπτει το σκεπτικό του Αρείου Πάγου, ότι η γνώση τους πως καλύπτουν πάγιες ανάγκες δικαιολογεί τις μισθολογικές διακρίσεις σε βάρος τους ● Δικαιούνται ίδιες αμοιβές με αυτές των μονίμων που παρέχουν ίδια εργασία

Ίση αμοιβή για ίσης αξίας εργασία. Αυτό υποδεικνύει εμμέσως το Δικαστήριο της Ε.Ε., απαντώντας σε προδικαστικά ερωτήματα του Εφετείου Αθηνών και δικαιώνοντας εργαζόμενες και εργαζόμενους στη σχολική καθαριότητα που είχαν προσφύγει στα ελληνικά δικαστήρια.

Το Ευρωδικαστήριο, με διάταξή του που δημοσιοποιήθηκε χθες, κρίνει ότι η ευρωπαϊκή νομοθεσία για τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου –και συγκεκριμένα η συμφωνία-πλαίσιο που περιλαμβάνεται στην οδηγία 199/70/ΕΚ– «αντιτίθεται στην ελληνική ρύθμιση κατά την οποία εργαζόμενος ορισμένου χρόνου, του οποίου η σύμβαση έχει χαρακτηρισθεί ως σύμβαση έργου, δεν έχει δικαίωμα να λαμβάνει αμοιβή ισοδύναμη με εργαζόμενο αορίστου χρόνου, για τον λόγο ότι παρέχει την εργασία του στο πλαίσιο σύμβασης ορισμένου χρόνου, εν γνώσει ότι καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες του εργοδότη». Έτσι, το Ευρωδικαστήριο απορρίπτει εμμέσως και τη σχετική θέση του Αρείου Πάγου, που έχει κρίνει σε αδρές γραμμές ότι η διάκριση σε βάρος των εργαζομένων με σύμβαση έργου ή σύμβαση ορισμένου χρόνου σε σχέση με τους μόνιμους συναδέλφους τους δικαιολογείται, όταν ξέρουν ότι παρέχουν ίδια εργασία που καλύπτει πάγιες ανάγκες.

Η απόφαση του Ευρωδικαστηρίου, που προφανώς θα οδηγήσει σε ανάλογη απόφαση του Εφετείου, το οποίο έστειλε τα σχετικά προδικαστικά ερωτήματα, έχει ευρύτερο ενδιαφέρον για τις περίπου 9.500 σχολικές καθαρίστριες που εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου (10μηνες, αντίστοιχες με τη διάρκεια του σχολικού έτους) και μέχρι το 2020 εργάζονταν με συμβάσεις έργου, με αμοιβές πολύ χαμηλότερες των μονίμων.

Η υπόθεση που έφτασε στο Δικαστήριο της Ε.Ε. έχει βάθος 20ετίας και πλέον, καθώς οι εργαζόμενες και εργαζόμενοι που προσέφυγαν στα δικαστήρια, έπειτα από απασχόληση έξι ετών με συμβάσεις έργου, με τον νόμο Παυλόπουλου (Π.Δ. 164/2004) που ενσωμάτωνε την κοινοτική οδηγία που απαγορεύει την κατάχρηση των διαδοχικών συμβάσεων ορισμένων χρόνου, έγιναν αορίστου. Το 2009, με αγωγή ζητούσαν τις διαφορές αμοιβής από αυτές των μόνιμων δημοσίων υπαλλήλων. Η αγωγή απορρίφθηκε πρωτοδίκως, αλλά οι εργαζόμενοι δικαιώθηκαν στο Εφετείο. Το Δημόσιο άσκησε αναίρεση και ο Άρειος Πάγος έκανε δεκτό το αίτημά του, με το αμφιλεγόμενο σκεπτικό που προαναφέραμε, ενώ το Εφετείο στο οποίο επέστρεψε η υπόθεση, έφτασε σε δίλημμα μεταξύ της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και της ερμηνείας της από τον Άρειο Πάγο, γι’ αυτό και διατύπωσε τα προδικαστικά ερωτήματα.

Το σκεπτικό του Ευρωδικαστηρίου, που δεν είναι πρώτη φορά που δικαιώνει συμβασιούχους του ελληνικού Δημοσίου και δη εργαζόμενους στην καθαριότητα, έχει ευρύτερο ενδιαφέρον, καθώς ανατρέπει σειρά αποφάσεων του Αρείου Πάγου, αλλά και την πρακτική των κυβερνήσεων απέναντι σε συμβασιούχους. Το Ευρωδικαστήριο λέει, όχι μόνο ότι δεν επιτρέπεται άνιση μισθολογική μεταχείριση μεταξύ συμβασιούχων και μονίμων, αλλά και ότι:

■ Οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα των σχολείων είναι ορισμένου χρόνου, κι ας χαρακτηρίζονταν οι συμβάσεις τους «μίσθωσης έργου».

■ Καμιά διαφορά δεν υπάρχει μεταξύ των καθηκόντων, των εργασιών και των επαγγελματικών υποχρεώσεων που αναλαμβάνουν οι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι για τον καθαρισμό των σχολείων και των αντίστοιχων που αναλαμβάνουν οι συμβασιούχοι, επομένως υπέστησαν διάκριση στις αμοιβές, που αντίκειται στην ευρωπαϊκή οδηγία.

■ Το γεγονός ότι δούλευαν ξέροντας ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Δημοσίου, δεν αποτελεί «αντικειμενικό λόγο» που δικαιολογεί τη μισθολογική διάκριση σε βάρος τους.

Πηγή: efsyn.gr

Πέννυ Παραλίκα

Έρευνα του Παντείου που δημοσιοποιεί η ΑΔΕΔΥ. Από τους 697 συμμετέχοντες, στη δειγματοληπτική αυτή έρευνα η συντριπτική πλειονότητα, το 70,9% είναι γυναίκες εργαζόμενες

Οι περισσότεροι υπάλληλοι -στη συντριπτική τους πλειοψηφία γυναίκες- δηλώνουν πως έχουν επίγνωση για κακοποιητικές συμπεριφορές χωρίς ωστόσο να έχουν προσωπική εμπειρία, όπως προκύπτει από έρευνα του Παντείου Πανεπιστημίου που διενεργήθηκε το 2021 για τη σεξουαλική παρενόχληση και το mobbing στο χώρο εργασίας του Δημοσίου.

Η έκθεση που δημοσιοποιεί η ΑΔΕΔΥ και το Κοινωνικό Πολύκεντρο για το φαινόμενο της σεξουαλικής παρενόχλησης και των σεξιστικών συμπεριφορών στον χώρο του Δημοσίου, έγινε δειγματοληπτικά μέσω ερωτηματολογίων σε εργαζομένους του δημόσιου τομέα αλλά και με συνεντεύξεις με γυναίκες εργαζόμενες που έχουν βιώσει τουλάχιστον μία φορά κακοποίηση στον χώρο της εργασίας τους.

Από τους 697 συμμετέχοντες, η συντριπτική πλειονότητα, το 70,9% είναι γυναίκες εργαζόμενες. Η πλειοψηφία δηλώνει πως έχουν επίγνωση για δυσάρεστα και κακεντρεχή προσωπικά σχόλια, καταχρηστική, απρεπή ή εχθρική μεταχείριση υπαλλήλων και για κακοποιητικές συμπεριφορές, ωστόσο καθόλου συχνά ή ποτέ δεν είχαν προσωπική εμπειρία που να αφορά ανεπιθύμητη σωματική επαφή στον χώρο εργασίας.

Επίσης η πλειονότητα των ερωτηθέντων δηλώνει πως καθόλου συχνά ή ποτέ δεν ήταν αυτόπτης ή αυτήκοος μάρτυρας ηλεκτρονικής διακίνησης υλικού με σεξουαλικό περιεχόμενο, ούτε είχε λάβει από συνάδελφο ανάρμοστα σεξουαλικά τηλεφωνήματα ή μηνύματα στα social media.

Χάσμα μεταξύ γυναικών και αντρών εργαζομένων παρατηρείται στο αν πιστεύουν ότι οι ευκαιρίες για επαγγελματική ανέλιξη επηρεάζονται αρνητικά από το φύλο. Η πλειοψηφία των ανδρών δηλώνει ότι διαφωνεί με αυτή την άποψη ενώ η πλειοψηφία των γυναικών δήλωνει ότι συμφωνεί.

Τι απαντούν οι γυναίκες

«Τοξικό», «αρνητικό», «επιθετικό», «ανταγωνιστικό» έως και «επικίνδυνο» είναι το εργασιακό περιβάλλον για τις περισσότερες από τις 26 εργαζόμενες γυναίκες (ηλικίας 24 – 69 χρόνων) που διηγήθηκαν στους ερευνητές περιστατικά σεξουαλικής ή ηθικής παρενόχλησης (εργασιακό mobbing).

Συγκεκριμένα, από την έρευνα προκύπτει πως:

■ 21 από τις 26 γυναίκες είχαν γνώση κάποιου περιστατικού mobbing που αφορούσε τρίτο άτομο (μόνο ένα αφορούσε άνδρα).

■ 21 εργαζόμενες ανέφεραν ότι γνώριζαν και άλλα περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης που αφορούσαν συναδέλφισσές τους (σε 2 περιπτώσεις και άνδρες).

■ 8 γυναίκες είχαν πάνω από μία εμπειρίες παρενόχλησης με πάνω από έναν θύτη.

■ 20 από τις 26 γυναίκες ανέφεραν ότι τουλάχιστον σε μία εμπειρία παρενόχλησης ο θύτης ήταν άνω των 50 ετών.

■ 6 περιπτώσεις αφορούν σωματική και ψυχολογική βία ή άσκηση πίεσης, όπου συνάδελφοί τους χτυπάνε άλλα αντικείμενα, τους πετάνε αντικείμενα ή κινούνται απειλητικά εναντίον τους.

■ 13 γυναίκες ανέφεραν ανεπιθύμητα αγγίγματα, σε 2 περιπτώσεις υπήρξε παρενόχληση μέσω μηνυμάτων και κοινωνικών μέσων δικτύωσης και σε 1 περίπτωση επίδειξη φωτογραφιών με ανεπιθύμητο περιεχόμενο.

■ Σε τουλάχιστον 21 περιστατικά, οι δράστες είχαν ανώτερη θέση στην ιεραρχία ή με κάποιον τρόπο έλεγχαν τις εργαζόμενες.

■ 22 από τις 26 γυναίκες φοβήθηκαν ή/και είχαν αντίποινα στην εργασία τους, όταν πήραν θέση για περιστατικό παρενόχλησης. Στη στοχοποίηση και την αντιμετώπιση των περιστατικών, ρόλο παίζουν οι γνωριμίες, αν είναι νέες εργαζόμενες σε μια υπηρεσία και αν έχουν οικογένεια και φίλους σε μία περιοχή, επαρχία ή δήμο. Σημαντικός παράγοντας είναι και οι διασυνδέσεις του θύτη με πολιτικά κόμματα ή συνδικάτα.

■ Σε 5 περιπτώσεις αναφέρθηκε ότι οι γυναίκες μπορεί να στοχοποιηθούν, επειδή έχουν συνδικαλιστική ή φεμινιστική δράση, ακόμη και συγκεκριμένες πολιτικές πεποιθήσεις.

■ Μόλις 3 εργαζόμενες γνώριζαν τους φορείς όπου μπορούν να απευθυνθούν για να αντιμετωπίσουν την παρενόχληση. Στις περισσότερες περιπτώσεις που ανέφεραν το περιστατικό στους ανωτέρους τους, αυτό είτε αγνοήθηκε είτε δεν αντιμετωπίστηκε.

Πηγή: in.gr μέσω tomov.gr

Βίκυ Σαμαρά

Μέσα στην εβδομάδα η κυβέρνηση θα καταθέσει τη νομοθετική ρύθμιση για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό υγειονομικών και εργαζόμενων σε γηροκομεία, επιμένοντας ότι δεν τίθεται θέμα απολύσεων

Γρίφους και “γκρίζες ζώνες” περιλαμβάνει η νομοθετική ρύθμιση για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό των υγειονομικών και των εργαζόμενων στα γηροκομεία, την οποία προετοιμάζει ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης και η οποία αναμένεται να κατατεθεί εντός της εβδομάδας.

Η κυβέρνηση επιμένει ότι δεν τίθεται θέμα απολύσεων, είτε στο δημόσιο, είτε στον ιδιωτικό τομέα, παρά τις νέες αιχμές που άφησε χθες ο υπουργός Εσωτερικών Μάκης Βορίδης, εκφράζοντας την άποψη ότι η αναστολή εργασίας ως συνέπεια της άρνησης εμβολιασμού κατά του κορονοϊου θα πρέπει να είναι οριοθετημένη.

Ο κ. Βορίδης ανέφερε επίσης (ΣΚΑΪ) ότι στον ιδιωτικό τομέα η μη τήρηση υγειονομικών πρωτοκόλλων αποτελεί παράβαση της σύμβασης εργασίας, γεγονός που δίνει δικαίωμα καταγγελίας, εκτός εάν υπάρξει ειδική ρύθμιση που θα εξαιρεί την άρνηση του υποχρεωτικού εμβολιασμού.

Κυβερνητικά στελέχη όμως διευκρινίζουν ότι η αναστολή εργασίας δεν θα αφορά ορισμένο χρονικό διάστημα. Εφόσον όμως ο εργαζόμενος, που αρνηθεί τον υποχρεωτικό εμβολιασμό τεθεί σε αναστολή εργασίας άνευ αποδοχών επ αόριστον ή μέχρι να κάνει το εμβόλιο, αυτό πρακτικά ισοδυναμεί με απόλυση, έστω και εάν η νομοθετική ρύθμιση δεν περιλαμβάνει αυτή τη λέξη- ταμπού.

Η νομοθετική ρύθμιση θα πρέπει εξάλλου να προβλέπει την πρόσληψη εργαζομένων, που έστω για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα θα αντικαταστήσουν τους αρνητές του εμβολιασμού.

Η κυβέρνηση επικαλείται την ανάγκη να προστατευθεί η δημόσια υγεία, καθώς ο υποχρεωτικός εμβολιασμός σε αυτή τουλάχιστον τη φάση αφορά εργαζόμενους που έρχονται σε επαφή με ασθενείς και ευπαθείς ομάδες και δε νοείται να μην είναι εμβολιασμένοι για να μειωθεί η πιθανότητα μετάδοσης του κορονοϊού.

Η νομοθετική ρύθμιση για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό υγειονομικών και εργαζόμενων σε γηροκομεία αναμένεται πάντως να αποτελέσει και το μοντέλο, πάνω στο οποίο θα κινηθεί η κυβέρνηση και για ενδεχόμενη επέκταση της υποχρεωτικότητας σε εκπαιδευτικούς, πανεπιστημιακούς, εργαζόμενους στην εστίαση και τον τουρισμό.

Πηγή: news247.gr

Ντίνα Δασκαλοπούλου

Τι λέει το κράτος; Πως ο Κυπραίος… ξεπέρασε την κατά 90% αναπηρία που του άφησαν οι αστυνομικοί, αλλά και ότι είναι πτωχό για να τον αποζημιώσει. Ντρέπεται και η ντροπή

«Ντροπή σας στην @hellenicpolice για το τι γράφετε στην έφεση. Κι εσείς ως πολιτικοί @chrisochoidis @PrimeministerGR που μιλάτε για ανθρώπινα δικαιώματα, χρησιμοποιείτε την αναπηρία και πως η Ελλάδα έχει μνημόνιο, η ντροπή σας ακόμη μεγαλύτερη. Πόσο πιο χαμηλά;».

Με αυτό το τουίτ ο Μανώλης Κυπραίος δημοσιοποίησε το σκεπτικό του ελληνικού Δημοσίου, το οποίο άσκησε έφεση κατά της δικαστικής απόφασης που τον δικαίωνε εννέα ολόκληρα χρόνια μετά τον παρ’ ολίγον μοιραίο τραυματισμό του από τα ΜΑΤ. Τι λέει το κράτος; Πως ο Κυπραίος… ξεπέρασε την κατά 90% αναπηρία που του άφησαν οι αστυνομικοί, αλλά και ότι είναι πτωχό για να τον αποζημιώσει. Ντρέπεται και η ντροπή…

Ο έμπειρος πολεμικός ανταποκριτής έμεινε ανάπηρος στις 15 Ιουνίου 2011, όταν ΜΑΤ σε στοά στην οδό Φιλελλήνων έριξαν χειροβομβίδα κρότου – λάμψης. Εχασε την ακοή του και από τα δυο αυτιά, ενώ αντιμετωπίζει ακόμα σειρά σοβαρών προβλημάτων υγείας και, φυσικά, δεν μπορεί πια να εργαστεί. Χρειάστηκε να υποβληθεί σε δύο επεμβάσεις στο κεφάλι για την τοποθέτηση κοχλιακού εμφυτεύματος, να μείνει επί μήνες ακινητοποιημένος και να κάνει χιλιάδες θεραπείες ώστε να καταφέρει ξανά να περπατήσει και να μάθει να επιβιώνει χωρίς να ακούει – η διαγνωσμένη αναπηρία του φτάνει σε ποσοστό 90%.

Οι κρανοφόροι που τσάκισαν τον Κυπραίο, όπως και τόσους άλλους πολίτες τα χρόνια των μνημονίων, δεν εντοπίστηκαν ποτέ και δεν δικάστηκαν. Ο δημοσιογράφος κατέθεσε αγωγή κατά του ελληνικού Δημοσίου, με την πλήρη στήριξη της ΕΣΗΕΑ αλλά και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων, που εκπροσωπεί περισσότερα από 600.000 μέλη σε 141 χώρες.

Η πρώτη δίκη έγινε τον Νοέμβριο του 2017 και το επόμενο καλοκαίρι το δικαστήριο ζητούσε ο Κυπραίος να εξεταστεί εκ νέου για να… διαπιστωθεί ο τραυματισμός του και να γίνει πάλι κατάθεση ειδικού εμπειρογνώμονα-πυροτεχνουργού. Ανεξάρτητοι ειδικοί τεχνικοί εμπειρογνώμονες,που ορίστηκαν από το δικαστήριο, πιστοποιούσαν πως ο Κυπραίος δέχτηκε χειροβομβίδα κρότου-λάμψης και είναι κωφός άμφω με σοβαρά προβλήματα υγείας.

Τότε το ελληνικό Δημόσιο είχε επικαλεστεί νομοθεσία της Κατοχής και της χούντας, ο δε εμπειρογνώμονάς του ισχυρίστηκε ότι «ο τραυματισμός του δημοσιογράφου […] δεν δύναται να αποδοθεί στην ενεργοποίηση χειροβομβίδας κρότου-λάμψης», η οποία «παράγει κρότο και λάμψη εντός των επιπέδων ανοχής του ανθρωπίνων οργάνων» και ότι «ο διμοιρίτης δεν έριξε τη χειροβομβίδα», αφού… «γνώριζε ότι εξαιτίας του υψηλού κόστους κάθε χειροβομβίδας (περίπου 70 ευρώ) είχε στη διάθεσή του έναν περιορισμένο αριθμό».

Στις 25/5/2020 ο Κυπραίος δικαιώνεται από Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, αν και, όπως σημείωνε η ΕΣΗΕΑ: «η ηθική δικαίωση του δοκιμαζόμενου συναδέλφου έφτασε με καθυστέρηση μίας δεκαετίας, ενώ το ποσό που του επιδικάσθηκε δεν ανταποκρίνεται στην ζημία που υπέστη από υπαιτιότητα αστυνομικών οργάνων».

Τώρα το ελληνικό Δημόσιο ασκεί έφεση, ισχυριζόμενο ότι «ο αντίδικος έχει αποθεραπευτεί και έχει ανακτήσει την ακοή του και επομένως δεν είναι πλέον ανίκανος προς εργασία, ούτε υφίσταται κάποια παραμόρφωσή του που να δυσχεραίνει την κοινωνική του και προσωπική του ζωή», αλλά και ότι δεν δύναται να τον αποζημιώσει αφού «η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας έχει επιδεινωθεί πρωτοφανώς στα χρονικά της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδας κι έχει προσλάβει διαστάσεις άμεσα απειλούμενης κατάρρευσης της οικονομίας κι εθνικής χρεοκοπίας».

Για την περίπτωση του Μανώλη έχει παρέμβει η Διεθνής Αμνηστία, διοργανώνοντας διεθνή καμπάνια, και χιλιάδες πολίτες έχουν κινητοποιηθεί σε όλο τον κόσμο. Η παγκοσμίου κύρους οργάνωση εκτιμά ότι η προσφυγή του ελληνικού δημοσίου εμποδίζει την πρόσβαση του Κυπραίου σε αποτελεσματική επανόρθωση».

Κυπραίος στην «ΕΦ.ΣΥΝ.»

Ο Μ. Κυπραίος μιλώντας στην «Εφ.Συν.» αναφέρει «διαβάζοντας την έφεση έμεινα κυριολεκτικά έκπληκτος και αναρωτήθηκα αν ζω σε μια πολιτισμένη χώρα με δημοκρατικό καθεστώς ή όχι. Τα όσα γράφονται είναι από ανυπόστατα έως προσβλητικά. Αυτό δεν είναι νομικό έγγραφο, αλλά ένα έγγραφο απαξίωσης απέναντι στους νόμους και το πολίτευμά μας. Απέναντι στον πολιτισμό μας και το δικαίωμα του καθενός ανεξάρτητα από χρώμα δέρματος, θρήσκευμα, πολιτικό και σεξουαλικό προσανατολισμό, εθνότητα και κυρίως αναπηρία σε μια δίκαιη δίκη. Οχι, το “Κράτος δεν είναι αυτοί”, όπως είχε πει ο πατέρας του σημερινού Ελληνα πρωθυπουργού προς τα τότε αστυνομικά στελέχη, αλλά εμείς. Οι απλοί, μη ένστολοι πολίτες».

Πηγή: efsyn.gr

Εύα Παπαδοπούλου

Περίπου 1 στα 3 ΛΟΑΤΚΙ άτομα έχει δεχτεί έστω και μία φορά από επαγγελματίες στον δημόσιο τομέα προσβολές ή εξύβριση λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου, αλλά δεν προχωρά σε επίσημη καταγγελία, αφού τη θεωρεί χάσιμο χρόνου ή επικίνδυνη για διασυρμό.

«Εικοσιπεντάχρονος ομοφυλόφιλος άνδρας έπειτα από απόπειρα αυτοκτονίας επισκέπτεται την ψυχιατρική κλινική του μεγαλύτερου νοσοκομείου της χώρας. Σαφώς τον δέχονται, αλλά η αντίδραση της ψυχιάτρου που τον βλέπει είναι: «Κι εγώ τι θέλεις να σου κάνω τώρα, να σου βρω γκόμενο;»»
– υποδιοικητής νοσοκομείου

Η μαρτυρία όσο ασύλληπτη κι αν φαντάζει για κάποιους είναι πέρα για πέρα αληθινή – και φανερώνει τις διακρίσεις και τις μετ’ εμποδίων παροχές υπηρεσιών με τις οποίες έρχονται αντιμέτωπα τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα κατά την πρόσβασή τους στις δημόσιες υπηρεσίες, όπως αυτές προέκυψαν από την πρόσφατη έρευνα του ΚΜΟΠ-Κέντρου Κοινωνικής Δράσης και Καινοτομίας, που έγινε στο πλαίσιο του προγράμματος FAROS (Feature a protective environment for LGBTI people). Στη συλλογή των μαρτυριών συμμετείχαν τόσο ΛΟΑΤΚΙ άτομα όσο και επαγγελματίες του δημόσιου τομέα.

Τα διαδικαστικά κενά, τα πειράγματα, τα ειρωνικά σχόλια ή προσβολές και η εξύβριση είναι κάποια από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα, τα οποία παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αόρατα για τις δημόσιες υπηρεσίες.

Η συντριπτική πλειοψηφία (75%) νιώθει ότι οι δημόσιοι φορείς δεν είναι καθόλου ενημερωμένοι ή είναι λίγο ενημερωμένοι για τις θεσμικές αλλαγές που αφορούν τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα.

Ενας στους δύο δηλώνει πως δεν αισθάνεται καθόλου ή αισθάνεται λίγη ασφάλεια και άνεση κατά την επίσκεψή του σε δημόσιους φορείς, ενώ 1 στους 5 πως αποφεύγει συχνά ή πάντα την επίσκεψη σε δημόσιο φορέα, ακόμα και όταν είναι αναγκαίο, λόγω της ανησυχίας για την αντιμετώπιση που θα έχει.

Περίπου 1 στα 3 ΛΟΑΤΚΙ άτομα έχει δεχτεί έστω και μία φορά από επαγγελματίες στον δημόσιο τομέα προσβολές ή εξύβριση λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου, αλλά δεν προχωρά σε επίσημη καταγγελία, αφού τη θεωρεί χάσιμο χρόνου ή επικίνδυνη για διασυρμό.

Σε ποσοστό 96% οι επαγγελματίες των δημόσιων φορέων δηλώνουν πως δεν έχουν ενημέρωση σχετικά με την παροχή συμπεριληπτικών υπηρεσιών για ΛΟΑΤΚΙ άτομα, ενώ στην πλειονότητά τους δεν γνωρίζουν πού θα παρέπεμπαν στην περίπτωση καταγγελίας ή αναφοράς εγκλήματος ή ρητορικής μίσους.

Σεμινάρια για υπαλλήλους

Στο πλαίσιο του προγράμματος FAROS πραγματοποιούνται αύριο, την 1η Ιουνίου και στις 13 Ιουλίου, 12-6 μ.μ., σεμινάρια ευαισθητοποίησης για επαγγελματίες του δημόσιου τομέα που εργάζονται με άτομα που ζητούν άσυλο. Τα σεμινάρια τα διοργανώνει το Orlando LGBT+ σε συνεργασία με την Colour Youth, Κοινότητα Lgbtq Νέων Αθήνας.

Στόχος των σεμιναρίων είναι η ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους για την παροχή συμπεριληπτικών υπηρεσιών και η ευαισθητοποίηση για τις ΛΟΑΤΚΙ+ ταυτότητες, τις προκλήσεις και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν ΛΟΑΤΚΙ άτομα που ζητούν άσυλο κατά την πρόσβασή τους σε υπηρεσίες.

Πηγή: efsyn.gr

Τις ημέρες της περιόδου διακυβέρνησης Σαμαρά και την δραματική συρρίκνωση των υπαλλήλων στον δημόσιο τομέα αναπόλησε ο Μάκης Βορίδης προκαλώντας, καθώς, εμμέσως πλην σαφώς, ανέφερε ότι οι θέσεις εργασίας που χάθηκαν ήταν… αχρείαστες.

Ειδικότερα, σε χθεσινή ραδιοφωνική του συνέντευξη στον Alpha 98,9, υπουργός Εσωτερικών υποστήριξε ότι οι 400.000 θέσεις εργασίας που μειώθηκαν αφορούσαν σε υπαλλήλους που… ήταν περιττοί «καθώς προφανώς μειώσαμε σε αυτή τη δεκαετία κατά 400.000 τον αριθμό των εργαζομένων και το Δημόσιο δεν κατέρρευσε».

Σε ερώτηση του δημοσιογράφου εάν οι υπάλληλοι αυτοί ήταν περισσευούμενοι ο κ. Βορίδης αποκρίθηκε «προφανώς».

Αναγκάστηκε, βέβαια, να παραδεχθεί τα τρομακτικά κενά στις αστικές συγκοινωνίες και το σύστημα υγείας, κάνοντας, όμως λόγο για ελλείψεις «σημειακά».

«Ονειρεύονται αναβίωση της περιόδου Σαμαρά»

Στον υπουργό Εσωτερικών άσκηση σφοδρή κριτική σήμερα ο τομεάρχης Εσωτερικών της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Ζαχαριάδης, υπογραμμίζοντας ότι ο κ. Βορίδης ονειρεύεται αναβίωση της περιόδου Σαμαρά.

«Η πανδημία δεν επέτρεψε στη ΝΔ να ξεδιπλώσει πλήρως το πρόγραμμά της. Ας μην αυταπατώνται όμως οι πολίτες. Όλοι στην κυβέρνηση με προεξάρχοντα τον κ. Μητσοτάκη επιδιώκουν την ολοκλήρωση του καταστροφικού έργου της κυβέρνησης Σαμαρά» προσθέτει.

Οργή και από την ΑΔΕΔΥ

«Είναι προφανές, ότι ο Υπουργός Εσωτερικών με τις δηλώσεις του δίνει το στίγμα των μηδενικών προσλήψεων που σκέφτεται να κάνει στο Δημόσιο» σχολίασε από την πλευρά της η ΑΔΕΔΥ, καταγγέλλοντας, παράλληλα, τον Μάκη Βορίδη για ειρωνείες.

Πηγή: efsyn.gr

Το 27% των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων δήλωσε πως δέχεται διακριτική μεταχείριση στις δημόσιες υπηρεσίες, λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού ή και της ταυτότητας φύλου του.

Ένα στα τρία ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα στην Ελλάδα έχει δεχτεί προσβολές ή εξύβριση λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού ή/και της ταυτότητας φύλου του από επαγγελματίες στο δημόσιο τομέα έστω και μία φορά, ενώ το 6% γίνεται αποδέκτης λεκτικής βίας από δημόσιους υπαλλήλους συχνά ή πάντα.

Την ίδια ώρα, το 27% των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων δήλωσε πως δέχεται διακριτική μεταχείριση στις δημόσιες υπηρεσίες, λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού ή και της ταυτότητας φύλου του μερικές φορές, συχνά ή πάντα. Μόλις το 7% έχει αναφέρει κάποιο περιστατικό διάκρισης ή βίας σε δημόσιο φορέα και το 72% ανέφερε ότι δεν νιώθει ασφάλεια να καταγγείλει σε δημόσιους φορείς κάποιο τέτοιο περιστατικό. Ένας από τους κυριότερους λόγους που επισήμαναν ότι λειτούργησε αποτρεπτικά για την αναφορά του περιστατικού ήταν η αίσθηση πως δεν θα άλλαζε κάτι.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας που άντλησε το Αθηναϊκό- Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων από την ημερίδα, το 40% των ΛΟΑΤΚΙ+ ερωτώμενων δεν αισθάνεται ποτέ άνετα και το 31% αισθάνεται σπάνια άνετα να μοιραστεί τη ΛΟΑΤΚΙ+ ταυτότητά του με επαγγελματίες στο δημόσιο τομέα, σε περιπτώσεις όπου αυτό χρειάζεται. Εξάλλου, ένας στους πέντε δηλώνει πως αποφεύγει συχνά ή πάντα να επισκεφθεί δημόσιους φορείς, ακόμα και σε περιπτώσεις που αυτό είναι αναγκαίο, λόγω της ανησυχίας που έχει για την αντιμετώπιση που θα λάβει από το προσωπικό ως ΛΟΑΤΚΙ+ άτομο.

Εξάλλου, το 75% των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων νιώθει ότι οι δημόσιοι φορείς δεν είναι καθόλου ή είναι λίγο ενημερωμένοι για τις πρόσφατες θεσμικές αλλαγές που αφορούν στους ΛΟΑΤΚΙ+. Στο ίδιο πνεύμα, το 96% των δημόσιων υπαλλήλων δήλωσε πως δεν τους έχουν δοθεί από την υπηρεσία τους οδηγίες για συμπεριληπτικές υπηρεσίες σε ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, ενώ το 72% ανέφερε πως οι υπηρεσίες δεν έχουν δεχτεί καθόλου ή έχουν δεχτεί λίγη ενημέρωση για τις πρόσφατες θεσμικές αλλαγές.

Σχετικά με ερωτήσεις που αφορούσαν σε συγκεκριμένους χώρους δημόσιων υπηρεσιών, το 50% των ΛΟΑΤΚΙ+ δήλωσε πως δεν αισθάνεται ποτέ ασφάλεια να απευθυνθεί στην αστυνομία και το 29% σπάνια, την ώρα που το 14% αναφέρει ότι δέχεται συχνά ή πάντα ειρωνικά σχόλια, προσβολές ή εξύβριση από αστυνομικούς κατά την επίσκεψη στο αστυνομικό τμήμα. Το 47% των ΛΟΑΤΚΙ+ ερωτώμενων ανησυχεί συχνά ή πάντα και το 27% μερικές φορές πως αν αποκαλύψει το σεξουαλικό προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου του στους επαγγελματίες υγείας δεν θα λάβει ποιοτικές υπηρεσίες υγείας. Τέλος, το 29% δήλωσε ότι δέχτηκε προσβολές ή εξύβριση από το προσωπικό του σχολείου του λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου μερικές φορές, συχνά ή πάντα.

Το έργο FAROS, που ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2020 και θα διαρκέσει δύο χρόνια, χρηματοδοτείται από το Πρόγραμμα Δικαιωμάτων, Ισότητας και Ιθαγένειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στοχεύει στην ενίσχυση των μηχανισμών προστασίας, παρακολούθησης και πρόληψης και στην καταπολέμηση των εγκλημάτων μίσους και των ομοφοβικών, αμφιφοβικών και τρανσφοβικών διακρίσεων και βίας. Εταίροι του προγράμματος είναι το υπουργείο Δικαιοσύνης και οι οργανώσεις Κέντρο Κοινωνικής Δράσης και Καινοτομίας- ΚΜΟΠ, Orlando, Colour Youth, Θετική Φωνή και Οικογένειες Ουράνιο Τόξο, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Πηγή: news247.gr