Ο Francesco Zanardi έχει περάσει τα τελευταία 12 χρόνια της ζωής του καταγράφοντας τη σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων από καθολικούς ιερείς στην Ιταλία, καλύπτοντας ένα κενό που, όπως λέει, υπάρχει από την άρνηση της Εκκλησίας της χώρας μέχρι στιγμής να ξεκινήσει μια μεγάλη και ενδελεχή έρευνα για τις καταγγελίες.

Οι Ιταλοί επίσκοποι της Καθολικής Εκκλησίας θα συναντηθούν την επόμενη εβδομάδα για να εκλέξουν νέο πρόεδρο. Ο Zanardi ελπίζει τότε να δει να ανατέλλει μια καινούρια μέρα. Οι ηγέτες της Εκκλησίας, έστω και αργά, να συζητήσουν και να αναθέσουν μια ανεξάρτητη έρευνα για την κακοποίηση παρόμοια με αυτές που διεξάγονται στη Γαλλία και τη Γερμανία.

Από το διαμέρισμά του στο κέντρο της Σαβόνα στη βόρεια Ιταλία, ο Zanardi, 51 ετών, διευθύνει το Rete l’Abuso (Δίκτυο για την Κακοποίηση), το οποίο διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα ψηφιακά αρχεία για τη σεξουαλική κακοποίηση από κληρικούς στη χώρα.

Περνάει μεγάλο μέρος του χρόνου του αναζητώντας δικαστικά έγγραφα, εντοπίζοντας τα ίχνη ύποπτων κακοποιητών, μιλώντας με δικηγόρους που τον βοηθούν με υποθέσεις και ελέγχοντας καταγγελίες από θύματα.

«Το κοινό στοιχείο που έχω βρει μεταξύ των θυμάτων είναι ότι δεν θέλουν να συμβεί αυτό σε άλλους, επειδή μόνο ένα θύμα μπορεί να ξέρει τι συμβαίνει μέσα σου, ακόμη και αν εξωτερικά χαμογελάς και δείχνεις φυσιολογικός», δήλωσε ο Zanardi.

Τον Φεβρουάριο, ο Zanardi και άλλες οκτώ ομάδες σχημάτισαν μια σύμπραξη με την ονομασία «Πέρα από τη μεγάλη σιωπή» και εγκαινίασαν το hashtag #ItalyChurchToo, για να ασκήσουν πίεση στην Εκκλησία της Ιταλίας να συμφωνήσει σε μια αμερόληπτη έρευνα.

Οι εκλογές για τον επόμενο πρόεδρο των επισκόπων για μια πενταετή θητεία είναι κρίσιμη. Διότι οι ανώτεροι ιερείς διχάζονται σχετικά με το αν μια ενδεχόμενη έρευνα πλήρους κλίμακας θα πρέπει να είναι εσωτερική, χρησιμοποιώντας τους υπάρχοντες πόρους, όπως οι επισκοπικές επιτροπές κατά της κακοποίησης, ή από μια εξωτερική ομάδα, η οποία ενδεχομένως να περιλαμβάνει ακαδημαϊκούς, δικηγόρους και εμπειρογνώμονες σε θέματα κακοποίησης.

Διχάζονται επίσης για το αν θα πρέπει να περιοριστεί στο πρόσφατο παρελθόν ή να πάει δεκαετίες πίσω.

Εκπρόσωπος της διάσκεψης των Ιταλών επισκόπων δήλωσε ότι θα συζητήσουν τον τρόπο με τον οποίο θα προχωρήσουν όταν συναντηθούν.

Το παγκόσμιο φαινόμενο των περιστατικών σεξουαλικής κακοποίησης έχει προκαλέσει τεράστια ζημιά στην αξιοπιστία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και έχει κοστίσει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια σε διακανονισμούς, ενώ ορισμένες επισκοπές κήρυξαν πτώχευση.

Η Εκκλησία της Ιταλίας, ως θεσμός, δεν έχει εκδώσει ακόμα κάποια επίσημη συγγνώμη για τα περιστατικά κακοποίησης, που έχουν δημοσιοποιηθεί, αν και μεμονωμένοι επίσκοποι το έχουν κάνει.

Ομάδες υπεράσπισης των θυμάτων λένε ότι για δεκαετίες η Εκκλησία της Ιταλίας αντιμετώπιζε την κακοποίηση όπως οι περισσότερες άλλες εθνικές Εκκλησίες: Μετακινώντας ιερείς-θύτες από ενορία σε ενορία, εμπιστευόμενη ψυχολογική θεραπεία αμφιβόλου αποτελέσματος, δυσφημίζοντας το θύμα και χρησιμοποιώντας τη δύναμή της στις πολιτικές αρχές, για να αποσιωπήσει τις καταγγελίες.

Σε μια περίπτωση πριν από περίπου 20 χρόνια, ένας επίσκοπος έστειλε επιστολή και φάκελο στο Βατικανό για τον Nello Giraudo, έναν ιερέα που τότε κατηγορούνταν ότι παρενοχλούσε εφήβους σε μια κατασκήνωση και σε ένα ίδρυμα για προβληματικούς ανηλίκους. Ο ίδιος και ο δικηγόρος του αρνήθηκαν όλες τις κατηγορίες εναντίον του.

Στην επιστολή, την οποία είδε το Reuters μαζί με άλλη αλληλογραφία και δικαστικά έγγραφα, ο επίσκοπος ανέφερε ότι θα προσπαθούσε «όσο το δυνατόν περισσότερο» να διασφαλίσει ότι ο ιερέας δεν θα είχε πλέον καμία επαφή με παιδιά και εφήβους.

Αλλά περίπου δύο μήνες αργότερα, ο επίσκοπος διόρισε τον Giraudo να ηγηθεί μιας ενορίας σε άλλη περιοχή. Του ανατέθηκαν τα καθήκοντα να τελεί τη λειτουργία, να επισκέπτεται τους ασθενείς, να επισκέπτεται οικογένειες και να διδάσκει θρησκευτικά σε ενήλικες. Αλλά η επιστολή ανάθεσης δεν ανέφερε ότι έπρεπε να μείνει μακριά από τα παιδιά.

Ένα εσωτερικό σημείωμα της επισκοπής που γράφτηκε περίπου την ίδια εποχή ανέφερε ότι υπήρχαν υποψίες για τον Giraudo για περισσότερο από δύο δεκαετίες.

Ο ιερέας υποβλήθηκε σε ψυχολογική θεραπεία. Μια άλλη επιστολή αποκάλυπτε ότι είχε εκμυστηρευτεί τις «παιδοφιλικές τάσεις» του σε έναν αδελφό του. Παρά τις προειδοποιήσεις, δεν αποπέμφθηκε από το αξίωμα του ιερέα.

Εγκατέλειψε την ιεροσύνη το 2010 και το 2012 ένα δικαστήριο του επέβαλε ποινή ενός έτους με αναστολή στο πλαίσιο συμφωνίας, με την κατηγορία ότι είχε κακοποιήσει ένα 17χρονο αγόρι σε μια κατασκήνωση το 2005.

Ο Giraudo αρνήθηκε να μιλήσει σε δημοσιογράφο του Reuters που τον πλησίασε έξω από το σπίτι του στη Σαβόνα, για να συζητήσει τις κατηγορίες εναντίον του.

Ο Zanardi είπε ότι κακοποιήθηκε από τον Giraudo όταν ήταν 12 ετών και αργότερα έπεσε σε χρόνια κατάθλιψη και κατάχρηση ναρκωτικών.

Θύματα όπως ο Zanardi λένε ότι υπάρχουν εκατοντάδες περιπτώσεις όπου οι εκκλησιαστικές αρχές είτε δεν παρενέβησαν, είτε συγκάλυψαν, είτε ενήργησαν πολύ αργά για να σταματήσουν την επανάληψη της κακοποίησης.

Λένε ότι μια πλήρης έρευνα θα αποτελούσε μια πράξη εξαγνισμού για την Εκκλησία στην Ιταλία, η οποία ιστορικά ασκούσε μεγάλη επιρροή στη ζωή των πιστών και θεωρούνταν ανέγγιχτη.

Ο Χανς Ζόλνερ, ένας Γερμανός κληρικός που είναι επικεφαλής του τμήματος προστασίας και πρόληψης της σεξουαλικής κακοποίησης στο Ιερατικό Πανεπιστήμιο της Ρώμης, που ανήκει διοικητικά στον Πάπα, παροτρύνει εδώ και χρόνια την Ιταλική Εκκλησία να συμφωνήσει σε μια ανεξάρτητη έκθεση.

«Μπορεί να έχουμε τις καλύτερες προθέσεις, αλλά όσο το κάνουμε εσωτερικά κανείς δεν πρόκειται να μας πιστέψει», δήλωσε ο Ζόλνερ.

Οι υποστηρικτές μιας εσωτερικής έρευνας λένε ότι η Εκκλησία διαθέτει τους πόρους γι ακάτι τέτοιο. Και σημειώνουν ότι περίπου το 62% των 226 επισκοπών της Ιταλίας έχουν δημιουργήσει «κέντρα ακρόασης» όπου τα θύματα και άλλοι μπορούν να καταγράψουν καταγγελίες για κακοποίηση, στο παρελθόν ή στο παρόν.

Οι επίσκοποι, οι οποίοι θα συναντηθούν για πέντε ημέρες κεκλεισμένων των θυρών σε ένα ξενοδοχείο έξω από τη Ρώμη, θα ψηφίσουν τρεις υποψηφίους για την προεδρία και θα τους προτείνουν στον Πάπα Φραγκίσκο, ώστε να επιλέξει έναν από αυτούς.

Ο Φραγκίσκος έχει εκφράσει την ντροπή του για την ανικανότητα της παγκόσμιας Καθολικής Εκκλησίας να αντιμετωπίσει τις υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης και δήλωσε ότι πρέπει να γίνει «ασφαλές σπίτι για όλους».

Τον περασμένο μήνα, ζήτησε να διενεργείται ετήσιος έλεγχος για την αξιολόγηση του τρόπου με τον οποίο οι εθνικές Καθολικές Εκκλησίες εφαρμόζουν μέτρα για την προστασία των παιδιών από τη σεξουαλική κακοποίηση από κληρικούς.

Το 2019 ο Φραγκίσκος εξέδωσε παπική οδηγία με την οποία διέταξε κάθε επισκοπή σε όλο τον κόσμο να δημιουργήσει «δημόσια, σταθερά και εύκολα προσβάσιμα συστήματα υποβολής» αναφορών σεξουαλικής κακοποίησης.

Ορισμένες χώρες, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, καθιέρωσαν διαδικασίες ακόμη και πριν από την οδηγία, αλλά άλλες άργησαν να συμμορφωθούν.

Ο Zanardi λέει ότι δεν τον ενδιαφέρει ποιος θα εκλεγεί πρόεδρος της επισκοπικής συνδιάσκεψης «αρκεί να κάνει το ελάχιστο από όσα έγιναν στο εξωτερικό».

Πηγή: Angelo Amante και Philip Pullella, Reuters μέσω avmag.gr

Γιώργος Παγούδης

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η κυβερνητική προσπάθεια καταστολής των μεταναστευτικών ρευμάτων μέσω ποινικών διώξεων και εξοντωτικών ποινών.

Στην Καλαμάτα, σύρονται αύριο στο εδώλιο δυο πρόσφυγες που κατηγορούνται ως διακινητές, με μοναδικό στοιχείο αμφισβητούμενες καταθέσεις ότι πρόκειται για τον κυβερνήτη και τον συγκυβερνήτη σκάφους που έφτασε στις ακτές της Μεσσηνίας. Τις βραδινές ώρες της 3ης Μαΐου 2021, μια ομάδα περίπου 180 ατόμων μεταφέρθηκε στο λιμάνι της Καλαμάτας, αφού πέρασε επτά ημέρες στη θάλασσα. Κατά την άφιξή τους, αρκετά άτομα συνελήφθησαν και κατηγορήθηκαν ως διακινητές. Δυο από αυτούς προφυλακίστηκαν και αν το δικαστήριο εφαρμόσει το γράμμα του νόμου και με δεδομένο ότι άνθρωποι εκτέθηκαν σε κίνδυνο, η ποινή που θα ακουστεί μπορεί να φτάσει τα 1.800 χρόνια για τον καθένα!

Η περιπέτεια γι’ αυτούς ξεκίνησε στις 27 Απριλίου, από τις ακτές της Τουρκίας, με προορισμό την Ιταλία και στις 29 Απριλίου έστειλαν πρώτη φορά μήνυμα στο Alarm Phone ότι ήταν ακυβέρνητοι. Τελικά, στις 2 Μαΐου φορτηγό πλοίο παίρνει εντολή από το Λιμενικό να σπεύσει για βοήθεια και τους χορηγεί τρόφιμα και νερό, ενώ ξεκινάει ρυμούλκηση.

Οι πρόσφυγες, όμως, υπό τον φόβο επαναπροώθησης, αρνούνται, κόβουν το σκοινί και παραμένουν στη θάλασσα. Μερικοί από αυτούς έχουν πέσει στο παρελθόν θύματα άγριας συμπεριφοράς από τους Έλληνες λιμενικούς. «Κάποιοι άνθρωποι από την ομάδα μας είχαν συλληφθεί από αυτούς νωρίτερα. Τους έδεσαν με δεματικά καλωδίων και τους πέταξαν στο νερό, έτσι απλά. Μπορεί να μην το πιστεύετε αυτό, αλλά υπάρχουν άνθρωποι μαζί μου εδώ που μπορούν να σας πουν την ίδια ιστορία», αναφέρει ένας εξ αυτών. Αρκετοί επιβάτες δήλωσαν τότε ότι θα προτιμούσαν να πεθάνουν στη θάλασσα παρά να ξαναπέσουν στα χέρια της Ελληνικής Ακτοφυλακής. Τελικά, μην έχοντας άλλη λύση, αποφάσισαν να δεχτούν τη ρυμούλκησή τους στην Καλαμάτα.

Για την περίπτωσή τους είναι σε εξέλιξη και διεθνής καμπάνια ενημέρωσης που συνυπογράφουν οι οργανώσεις Aegean Migrant Solidarity, borderline-europe, Can’t Evict Solidarity, το πλήρωμα του Iuventa, το Νομικό Κέντρο Λέσβου και το Watch the Med Alarm Phone. Ζητούν να αποσυρθούν όλες οι κατηγορίες για τους δυο και ελευθερία σε όσους έχουν ήδη καταδικαστεί με βάση τη συγκεκριμένη νομοθεσία, αφού δεν υπάρχει εναλλακτική λύση για να φτάσουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πηγή: efsyn.gr

Παναγιώτης Τουρκοχωρίτης

Οι δημοσκοπήσεις του τελευταίου μήνα αποκαλύπτουν μια σημαντική στροφή του εκλογικού κοινού στην ακραία Δεξιά. Εκτός από τον παλιό γνωστό Σίλβιο Μπερλουσκόνι και τον σχετικά νεότερο αλλά λαμπρό αστέρι της ακροδεξιάς της χώρας Ματέο Σαλβίνι, από πέρυσι «αναδύθηκε» στην πολιτική επιφάνεια και η Τζόρτζια Μελόνι, η 45άχρονη δημοσιογράφος από τη Σικελία που ηγείται του νεοφασιστικού κόμματος Αδερφοί της Ιταλίας (Fratelli d’ Italia). Και τα τρία κόμματα αθροιστικά συγκεντρώνουν σχεδόν το ήμισυ των προτιμήσεων, κάτι που πρέπει να προβληματίσει την τεχνοκρατική κυβέρνηση του Μάριο Ντράγκι, ο οποίος επιβλήθηκε άνωθεν ως υπερκομματικός πρωθυπουργός με έκτακτες εξουσίες, πράγμα που μάλλον επιδείνωσε τη δυσαρέσκεια των Ιταλών προς το πολιτικό προσωπικό παρά το αντίθετο.

Από το περιβάλλον του «καβαλιέρε»

Γεννημένη το 1977, η Τζ. Μελόνι προέρχεται από το περιβάλλον του Μπερλουσκόνι καθώς είχε διατελέσει από το 2008-2011 υπουργός Νεότητας στην κυβέρνησή του. Η Μελόνι ηγείται του ακροδεξιού κόμματος Αδερφοί της Ιταλίας από το 2014, ενώ έχει εκλεγεί επικεφαλής της νέας ευρωπαϊκής ακροδεξιάς στην ΕΕ, δηλαδή της ευρωομάδας των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών, από το 2020.

Με τη λαϊκιστική ρητορική της να έχει πέραση στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, αμφισβητεί την πρωτοκαθεδρία της ακροδεξιάς στην Ιταλία από τον πρώην υπουργό Εσωτερικών της Ιταλίας Μ. Σαλβίνι. Η στρατηγική της ως επικεφαλής των Αδερφών της Ιταλίας έχει περίπου ως εξής: να ανοίξει ένα νέο, τρίτο δρόμο για τον συντηρητισμό, ο οποίος είναι πιο ανοιχτός προς την Ευρωπαϊκή Ενωση –και πιο συγκεκριμένα στα χρήματά της– από ό,τι ο Σαλβίνι, αλλά όχι τόσο συγκαταβατικός όσο εκείνος του πρώην μέντορά της Σ. Μπερλουσκόνι.

Είναι η πρώτη γυναίκα που ηγείται μεγάλου πολιτικού κόμματος σε μια από τις πιο φαλλοκρατικές πολιτικές κουλτούρες της Ευρώπης. Πλάσαρε τον εαυτό της χωρίς κανέναν ενδοιασμό ως «δεξιά μπλερική» σε μια συνέντευξή της στην εφημερίδα «La Stampa». Εκανε τον κόπο να υποδείξει ότι αυτή και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν είναι της ίδιας νοοτροπίας όσον αφορά την απομάκρυνση των παράνομων μεταναστών, αλλά χλεύασε επίσης τις Βρυξέλλες για ασυνέπεια στην εξωτερική πολιτική. Παράλληλα, είναι υπέρ μιας ενωμένης Ευρώπης, αλλά η κάθε χώρα να είναι κυρίαρχη στην επικράτειά της, ιδέα που μοιάζει πολύ με εκείνη της Μαρίν Λεπέν για την «Ευρώπη των εθνών».

Πολιτικές εντός και εκτός συνόρων

Η Μελόνι θεωρεί ότι η Ευρώπη είναι το κέρας της Αμάλθειας που μοιράζει αφειδώς κονδύλια, αρκεί να μην υπάρχουν περιορισμοί και προϋποθέσεις. Ενδεικτικά, υποστήριζε το βέτο της Ουγγαρίας και της Πολωνίας για οικονομική βοήθεια, την οποία δεν ήθελαν να συνοδεύουν όροι σχετικά με το κράτος δικαίου.

Στο εσωτερικό της Ιταλίας μοιράζεται τις συντηρητικές ψήφους με τη Λέγκα του Σαλβίνι που αποτελεί από τη μία ένα σημείο τριβής στο οποίο βασίζεται η κυβέρνηση αλλά και ένα σημείο ανησυχίας, δεδομένου ότι οι δύο ακροδεξιοί ηγέτες κατέχουν το 38% της υποστήριξης των ψηφοφόρων. Με τους Αδερφούς της Ιταλίας να είναι το μόνο ιταλικό κόμμα που αύξησε τον αριθμό των βουλευτών στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2020, η Μελόνι έχει ανατρέψει το πολιτικό σκηνικό της Ιταλίας.

Αναδιαμόρφωση και πρωτιά

Τα τελευταία χρόνια της έδωσαν την ευκαιρία να αναδιαμορφώσει το κόμμα της, οδηγώντας το προς μια πιο «αποδεκτή» σύγχρονη εθνικιστική πλατφόρμα, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι το μανιφέστο του εξακολουθεί να περιλαμβάνει δεσμούς με τις ρίζες του. Το σύνθημα «Πρώτα η Ιταλία και ο ιταλικός λαός», για παράδειγμα, είναι δημοφιλές στα σύγχρονα φασιστικά κινήματα όπως το Forza Nuova και το CasaPound. Το 2015 το τελευταίο χρησιμοποίησε μια εκδοχή αυτού του συνθήματος για την εκστρατεία «Sovranità» (Κυριαρχία).

Στην τελευταία δημοσκόπηση του τηλεοπτικού προγράμματος TG La7 το κόμμα της Μελόνι φαίνεται να καταλαμβάνει την πρώτη θέση με 22,6%, ενώ πίσω του σε μικρή απόσταση ακολουθεί το Δημοκρατικό Κόμμα με 21%. Αξίζει να σημειωθεί ότι την πεντάδα συμπληρώνει η Λέγκα του Σαλβίνι με 15,6%, το Κίνημα Πέντε Αστέρων με 12,8% και το Forza Italia του Μπερλουσκόνι με 8%. Με τον διορισμό του Μ. Ντράγκι ως πρωθυπουργού τον Φεβρουάριο του 2021, η Ιταλία βρέθηκε να έχει μια ακροδεξιά δύναμη, τη Λέγκα –τη μεγαλύτερη στη χώρα εκείνη την εποχή– εντός της κυβέρνησης και μια άλλη ακροδεξιά δύναμη, τους Αδερφούς της Ιταλίας, να αλωνίζει στην αξιωματική αντιπολίτευση.

Αρνητική απέναντι στους μουσουλμάνους

Σχετικά με τη μετανάστευση, η Μελόνι αναφέρεται συχνά και στην ανάγκη επέκτασης των μισαλλόδοξων πολιτικών και στους μη χριστιανούς που βρίσκονται ήδη στη χώρα, ανεξάρτητα από το καθεστώς υπηκοότητας. Ειδικότερα, οι μουσουλμάνοι γίνονται συχνά στόχος. Το 2019 το Ερευνητικό Κέντρο Pew αποκάλυψε ότι το 55% των Ιταλών είχε αρνητικά συναισθήματα για τους μουσουλμάνους.

Οι προτάσεις της Μελόνι παρουσιάζουν επίσης έντονη αντίθεση στην προώθηση των δικαιωμάτων LGBTQ+, υπό το πρόσχημα της προστασίας της ελευθερίας του λόγου. Στο λεγόμενο «νομοσχέδιο Τζαν», ένα νομοσχέδιο που προτάθηκε από τον βουλευτή Αλεσάντρο Τζαν, που είχε σχεδιαστεί για την καταπολέμηση των διακρίσεων και της βίας λόγω φύλου, ταυτότητας φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού και αναπηρίας, η Μελόνι και οι σύμμαχοί της πρόβαλαν σθεναρή αντίσταση. Κατέληξαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους ο λεγόμενος «κριτικός για το φύλο» φεμινισμός και τελικά το Βατικανό.

Πηγή: documentonews.gr

Θεόδωρος Ανδρεάδης Συγγελλάκης

Για πρώτη φορά στη μεταπολεμική, ιταλική ιστορία ένα φασιστικό κόμμα φαίνεται να κεδρίζει τόσο έδαφος

Πρωτοφανής αγριότητα με τη γυναικοκτονία 26χρονης πορνοστάρ έξω από το Μπόρνο – Σοκαρισμένη η Ιταλία – Πώς αναγνωρίστηκε το πτώμα.

Πρωτοφανής αγριότητα με τη γυναικοκτονία 26χρονης ιταλίδας πορνοστάρ έξω από το Μπόρνο: Σοκαρισμένη είναι η Ιταλία από την άγρια δολοφονία της 26χρονης από τον γείτονά της, ο οποίος αφού την σκότωσε, την κατακρεούργησε και την έβαλε στην κατάψηξη για δύο μήνες και πριν από μια εβδομάδα τοποθέτησε το πτώμα της σε μαύρες σακούλες, τις οποίες πέταξε σε χαράδρα, έξω από το Μπόρνο, στην ευρύτερη περιοχή του Μιλάνου.

Το θύμα, η Κάρολ Μαλτέζι, είχε εργαστεί ως πωλήτρια και τα τελευταία χρόνια ακολουθούσε καριέρα πορνοστάρ. Το πτώμα αναγνωρίστηκε από τα τατουάζ της. Τα αναγνώρισαν, όπως γράφει η εφημερίδα Corriere della Sera, άτομα που είχαν δει τις πορνό ταινίες της.

Όπως γράφει ο ιταλικός Τύπος η γυναίκα δολοφονήθηκε τον Ιανουάριο, το πτώμα της τεμαχίστηκε, ο δράστης το έβαλε σε καταψύκτη για δυο μήνες και πριν από μια εβδομάδα το τοποθέτησε σε μαύρες, πλαστικές σακούλες, τις οποίες πέταξε σε χαράδρα, έξω από το Μπόρνο.

Πώς αναγνωρίστηκε το πτώμα της 26χρονης

Η αναγνώριση του πτώματος κατέστη δυνατή μόνο χάρη σε σειρά τατουάζ που είχε κάνει η νεαρή γυναίκα και τα οποία αναγνώρισαν άνθρωποι που είχαν δει τις ταινίες της.

Ο δολοφόνος, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες εργάζεται ως τραπεζικός υπάλληλος. Ο δράστης φέρεται μάλιστα να χρησιμοποίησε το κινητό της άτυχης γυναίκας (μητέρας ενός παιδιού πέντε ετών) για να στείλει μηνύματα σε δημοσιογράφο -αφού την είχε δολοφονήσει- με τα οποία ήθελε να δημιουργήσει την εντύπωση ότι η 26χρονη ήταν ζωντανή.

Οι υποψίες όμως αυξήθηκαν και οι έρευνες πήραν νέα τροπή όταν ο δημοσιογράφος ζήτησε ένα ηχητικό μήνυμα, έστω και τριών δευτερολέπτων, μέσω whatsapp και ο δολοφόνος διέκοψε κάθε επικοινωνία μαζί του.

Επίσης, ο 43χρονος είχε παρουσιαστεί στην αστυνομία για να δώσει πληροφορίες για την αγνοούμενη γυναίκα, λέγοντας ότι ήταν φίλος και γείτονά της, αλλά σύμφωνα με το πρακτορείο ANSA «τα στοιχεία που έδωσε ήταν αντικρουόμενα με αυτά που είχε η αστυνομία έως εκείνη τη στιγμή στα χέρια της».

Τελικά, ο άνδρας ομολόγησε την πράξη του, ωστόσο ακόμη δεν υπάρχουν στοιχεία για το κίνητρό του.

Πηγή: koutipandoras.gr

Πλεούμενο με 21 μετανάστες, το οποίο κατευθυνόταν προς τη Σικελία, εμβολίστηκε από λιβυκό αλιευτικό, σύμφωνα με την ιταλική δημόσια τηλεόραση Rai.

Εξαιτίας της σύγκρουσης πέντε άνθρωποι έπεσαν στα παγωμένα νερά της Μεσογείου. Οι δύο κατάφεραν, με μεγάλη δυσκολία, να ξανανέβουν στην φουσκωτή βάρκα, η οποία συνέχισε την πορεία του, αλλά οι τρεις αγνοούνται.

Οι 18 άνθρωποι, που συνέχισαν το ταξίδι τους κι έφτασαν το πρωί στο λιμάνι της Λαμπεντούζα, διηγήθηκαν το συμβάν στην ιταλική αστυνομία ζητώντας να γίνει ό,τι είναι δυνατόν για να σωθούν οι ζωές των τριών ανθρώπων.

Σε εξέλιξη βρίσκονται οι έρευνες της ιταλικής ακτοφυλακής και της οικονομικής αστυνομίας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ μέσω efsyn.gr

Κατάληψη σε σχολείο στην Καλαβρία, έπειτα από καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση από καθηγητές που φέρονται να εκβίαζαν μαθήτριες.

Μεγάλη αίσθηση έχει προκαλέσει στην Ιταλία η πρωτοβουλία μαθητών και μαθητριών πρακτικού λυκείου της ευρύτερης περιοχής της Κοζέντσα, στην περιφέρεια της Καλαβρίας, που προχώρησαν σε κατάληψη του σχολείου τους για να καταγγείλουν σεξουαλικές παρενοχλήσεις από καθηγητές.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον Τύπο, μια μαθήτρια, όταν ήταν 14 ετών, αναγκάστηκε να στείλει φωτογραφία – στην οποία ήταν γυμνόστηθη – σε καθηγητή μαθηματικών. Σύμφωνα με τη νεαρή, η οποία τώρα έχει ενηλικιωθεί, ο εκπαιδευτικός απαίτησε τη φωτογραφία για να μη βαθμολογήσει τη μαθήτρια κάτω από την βάση, ενώ στη συνέχεια φέρεται να συνέχισε να την παρενοχλεί.

Όπως γράφει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, άλλες δέκα μαθήτριες ανέφεραν ότι παρενοχλήθηκαν από καθηγητές (τουλάχιστον τρεις εμπλέκονται) και σύντομα πρόκειται να προσφύγουν στη δικαιοσύνη.

Η κινητοποίηση των μαθητών οφείλεται στο ότι, όπως τονίζουν, η διευθύντρια του σχολείου δεν έκανε τίποτα για να τιμωρήσει τους υπεύθυνους, καθώς οι καθηγητές που εμπλέκονται στην υπόθεση συνεχίζουν να διδάσκουν κανονικά. Καταλυτικό ρόλο στη δημοσιοποίηση των αποκαλύψεων είχαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Στη συγκεκριμένη υπόθεση αναφέρθηκε απόψε και η Ιταλίδα υπουργός Ισότητας, Έλενα Μπονέτι, η οποία τόνισε ότι «η νέα γενιά γυναικών αρνείται, πλέον, να δεχθεί τις αδικίες και τις παρενοχλήσεις υπομένοντας» και ζήτησε από το υπουργείο Παιδείας της χώρας «να προχωρήσει σε μια αυστηρή, όσο και άμεση έρευνα».

Πηγή: news247.gr

Σχεδόν 300 ανθρώπους διέσωσαν δύο πλοία γερμανικών μη κυβερνητικών οργανώσεων στη Μεσόγειο, που μετά από αρκετές μέρες εν πλω δεν έχουν βρει ακόμα λιμάνι να τους επιτρέψει να τους αποβιβάσουν.

Πάνω στο Sea-Eye 4 βρίσκονται 223 πρόσφυγες και μετανάστες από τέσσερις επιχειρήσεις την Πέμπτη και την Παρασκευή, ανάμεσά τους επτά έγκυες και οκτώ παιδιά. Αρκετοί είναι τραυματίες, ανάμεσά τους ένα αγοράκι 5 ετών, που μετά από τρεις μέρες σε μικρό πλεούμενο περπατάει με δυσκολία λόγω σοβαρών πόνων.

Σύμφωνα με τη Mission Lifeline, που έχει έδρα τη Δρέσδη, στο δικό της σκάφος, το Rise Above, επιβαίνουν 66 άνθρωποι που διέσωσε.

Τα δύο διασωστικά έπλεαν κοντά στη Λαμπεντούζα τις τελευταίες ημέρες. Όμως, καθώς οι καιρικές συνθήκες επιδεινώθηκαν, κινήθηκαν προς τη Σικελία, με την ελπίδα να βρουν πιο ήρεμα νερά, σύμφωνα με τη Sea-Eye.

Σύμφωνα με το Εuractiv,  οι αρχές της Μάλτας αρνήθηκαν να επιτρέψουν τον ελλιμενισμό του Sea-Eye, που διασώθηκαν στη δική τους περιοχή έρευνας και διάσωσης, απορρίπτοντας το σχετικό αίτημα του σκάφους της ΜΚΟ. Σύμφωνα με τα τοπικά μέσα, οι αρχές διαμήνυσαν πως «η Μάλτα δεν είναι σε θέση να σας προσφέρει ένα μέρος ασφάλειας» υποστηρίζοντας ότι το πλοίο πρέπει να κατευθυνθεί σε λιμάνι της Τυνησίας.

Σημειώνεται ότι η ευρωπαϊκή χώρα συντονίζεται με τη λιβυκή ακτοφυλακή για την επιστροφή ανθρώπων στην αφρικανική χώρα, όπου οδηγούνται σε κέντρα κράτησης, παρά το γεγονός ότι πως οι μαρτυρίες όσων επέστρεψαν αναφέρουν βασανιστήρια, βιασμούς, εκβιασμούς, ακόμα και θανάτους.

Οργανώσεις, που εκτελούν επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης στην περιοχή, επικρίνουν το τελευταίο διάστημα ολοένα πιο έντονα και τις αρχές της Μάλτας: αν και πολλοί μετανάστες εντοπίζονται στη ζώνη αυτής της χώρας μέλους της ΕΕ, η Βαλέτα δεν ανταποκρίνεται στις εκκλήσεις για βοήθεια.

Μέχρι χθες οι ιταλικές ακτές είχαν πάνω από 63.700 αφίξεις προσφύγων και μεταναστών στη χώρα. Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, από το 2014 μέχρι σήμερα, σχεδόν 23.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στην προσπάθειά τους να φτάσουν στην Ευρώπη μέσω της Μεσογείου.

Πηγή: efsyn.gr

Η ιταλική ακτοφυλακή διέσωσε περίπου 250 πρόσφυγες, περιλαμβανομένου ενός νεογέννητου, από ένα πλοιάριο που έπλεε μερικά μίλια ανοιχτά των ακτών της περιφέρειας της Καλαβρίας.

Η επιχείρηση διάσωσης πραγματοποιήθηκε στη διάρκεια της νύχτας του Σαββάτου προς Κυριακή και παρεμποδίστηκε εξαιτίας της κακοκαιρίας και των συνθηκών εντός της θάλασσας και γι΄αυτό διήρκεσε πάνω από 16 ώρες, ανέφερε σε ανακοίνωσή της η ακτοφυλακή.

Συνολικά διασώθηκαν 244 άνθρωποι, εκ των οποίων 41 ανήλικοι, ανάμεσά τους και το βρέφος το οποίο γεννήθηκε εν πλω.

Πηγή: tvxs.gr

Μαργαρίτα Βεργολιά

Μετανάστριες από τη Νιγηρία, πρώην θύματα διακινητών που καταναγκάστηκαν σε πορνεία στην Ιταλία για τους ξεπληρώσουν, ανοίγουν τώρα τράπεζα τροφίμων στο Παλέμο, προς στήριξη όσων είναι σε επισιτιστική επισφάλεια, λόγω και της πανδημίας

Η οργάνωσή τους ονομάζεται «Γυναίκες της Μπενίν» και έχει έδρα το Παλέρμο της Σικελίας. Λειτουργεί εδώ και έξι χρόνια, με τη στήριξη ντόπιων και αρχών.

Τα μέλη της είναι μετανάστριες από την Μπενίν, την τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Νιγηρίας και πρωτεύουσα της νότιας πολιτείας Έντο.

Έφυγαν από τον τόπο τους για να γλιτώσουν οι ίδιες, αλλά και οι οικογένειες που άφησαν πίσω τους, από τη φτώχεια.

Για την ακρίβεια, η Μπενίν αποτελεί μία από τις νιγηριανές πόλεις με τις μεγαλύτερες μεταναστευτικές ροές προς την Ευρώπη και δη στην Ιταλία, κυρίως μετά την έξαρση της ιταλικής επιχειρηματικής δραστηριότητας στην περιοχή, τη δεκαετία του ‘80.

Θεωρείται, δε, αφετηρία ενός σύγχρονου σκλαβοπάζαρου Νιγηριανών «εργατριών του σεξ» στην ανεπτυγμένη Δύση.

Κατά κύματα, μέσω στυγνών διακινητών και μαφιόζικων συμμοριών, νεαρές γυναίκες από την Μπενίν κάνουν το «ταξίδι του θανάτου» μέσω της Μεσογείου μέχρι τις σικελικές ακτές, χρεωμένες έως και 35.000 δολάρια το κεφάλι.

Ποσό, που πρέπει να ξεχρεώσουν εκπορνευόμενες, έχοντας πάρει όρκους σιωπής σε τελετουργίες βουντού πίσω στην πατρίδα τους, ώστε να φοβούνται -βάσει μια βαθιάς θρησκόληπτης κουλτούρας και προκαταλήψεων- να αποκαλύψουν στις αρχές τα ονόματα διακινητών και σωματεμπόρων.

Μία από αυτές είναι η Όσας Έγκμπον. Σήμερα 40 ετών, ζει στη Σικελία εδώ και 19 χρόνια. Κατάφερε να ξεπληρώσει τους δυνάστες της και να φτιάξει τη δική της οικογένεια στο Παλέρμο.

Οι φρικτές δολοφονίες δύο κοριτσιών από τη Νιγηρία στη μεγαλούπολη του ιταλικού νότου, το 2011 και το 2012, που σόκαραν ακόμη και τη «χώρα» της σικελικής μαφίας, την ώθησαν να αναλάβει δράση.

Το 2015, η Έγκμπον ίδρυσε ένα δίκτυο υποστήριξης για συμπατριώτισσές της που πέφτουν καθημερινά θύματα διακινητών, μαστροπών και μαφιόζικων ομάδων στο Παλέρμο. Κι αυτή ήταν η αρχή για τις «Γυναίκες της Μπενίν».

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη DONNE DI BENIN CITY PALERMO (@donnedibenincitypalermo)

Χείρα βοηθείας

Σύμφωνα με στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (ΔΟΜ), μόνο μέσα στο 2016 καταγράφηκαν 11.000 αποβιβάσεις γυναικών από τη Νιγηρία στα εδάφη της Σικελίας, εκ των οποίων το 80% μέσω διακινητών, καταλήγοντας σε καταναγκαστική πορνεία.

Μέσα στα έξι χρόνια λειτουργίας της, η οργάνωση της Όσας Έγκμπον έχει επιτελέσει σημαντικό έργο για την καταπολέμηση του φαινομένου και τη βελτίωση συνολικά των συνθηκών διαβίωσης της νιγηριανής κοινότητας: μιας από τις πολυπληθέστερες μειονότητες στο Παλέρμο.

Από πέρυσι τον Ιανουάριο, οι «Γυναίκες της Μπενίν» έφτιαξαν και έναν ξενώνα φιλοξενίας-καταφύγιο, βοηθώντας πολλές γυναίκες και κορίτσια να να σταθούν στα πόδια τους και να ξεφύγουν από τα δεσμά των σωματεμπόρων.

Με τις συνεχείς προσπάθειές τους, έχουν κερδίσει εδώ και καιρό την εκτίμηση και τη στήριξη ντόπιων, τοπικών φορέων και αρχών.

Και τώρα, έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους σε έναν νέο κοινό σκοπό: μία τράπεζα τροφίμων, προς στήριξη όσων δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν τα προς το ζην, κυρίως Νιγηριανών μεταναστών, εν μέσω πανδημίας.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη DONNE DI BENIN CITY PALERMO (@donnedibenincitypalermo)

Συλλογικότητα και αλληλεγγύη

Η τράπεζα τροφίμων έχει στηθεί σε δύο μικρά δωμάτια στο κοινοτικό κέντρο Spazio Montevergine, που παραχώρησε δωρεάν στις «Γυναίκες της Μπενίν» μία τοπική φιλανθρωπική οργάνωση.

Πολλά από τα προϊόντα έρχονται από την Banco Alimentare, μια μεγάλη τράπεζα τροφίμων στην Ιταλία. Σημαντικές είναι ωστόσο οι δωρεές από την εκκλησία, τοπικές επιχειρήσεις και ιδιώτες.

Συσκευασίες με λάδι, ζυμαρικά, ρύζι και κονσέρβες στοιβάζονται σε ράφια και τραπέζια. Τη διανομή έχουν αναλάβει σε μηνιαία βάση τα μέλη των «Γυναικών της Μπενίν», καθώς και ντόπιοι εθελοντές, άνδρες και γυναίκες.

Ορισμένες δωρεές περιλαμβάνουν επίσης βασικά ιταλικά προϊόντα, όπως παρμεζάνα και προσούτο, που για πολλούς μετανάστες είναι ακόμη ξένα στην καθημερινή τους διατροφή.

Πολλοί δέχονται ευχαρίστως συμβουλές για το πώς να μαγειρέψουν π.χ. ριζότο.

Δεκάδες οικογένειες -σίγουρα πάνω από 40- προμηθεύονται έτσι τρόφιμα για το καθημερινό τραπέζι, που σε διαφορετική περίπτωση θα ήταν άδειο.

Ένα κλιμακούμενο φαινόμενο

Στην πραγματικότητα, λέει η Όσας Έγκμπον, η τράπεζα τροφίμων άρχισε να λειτουργεί έναν χρόνο πριν ξεσπάσει η πανδημία.

Όμως, έγινε ευρύτερα γνωστή μεσούσης της υγειονομικής κρίσης, καθώς πολλοί έχασαν τις δουλειές τους και ολοένα και περισσότερες οικογένειες οδηγήθηκαν σε ακραία φτώχεια.

Βάσει των επίσημων στοιχείων, το 33% των περίπου 190.000 καταγεγραμμένων αλλοδαπών κατοίκων της Σικελίας είναι από την Αφρική. Υπολογίζεται ωστόσο ότι υπάρχουν πολλές χιλιάδες ακόμη, που ζουν στην περιοχή χωρίς χαρτιά και άδεια διαμονής.

Το τελευταίο διάστημα, εν τω μεταξύ, οι μεταναστευτικές ροές πυκνώνουν και πάλι στη Σικελία, καθώς πρόσφυγες και μετανάστες, κυρίως από την Υποσαχάρια και τη βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή και την κεντρική και νότια Ασία, προσπαθούν να βρουν δίοδο μέσω των βορειοαφρικανικών ακτών και της Μεσογείου για να φτάσουν στην Ευρώπη.

Αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον, αρκετοί καταφέρνουν να φτάσουν στις ιταλικές ακτές.

Άλλοι διασώζονται από πλοία μη κυβερνητικών οργανώσεων ή αναχαιτίζονται από τη λιβυκή ακτοφυλακή και οδηγούνται πίσω στις βορειοαφρικανικές ακτές, απ’ όπου είχαν αποπλεύσει, συχνά με επικίνδυνα σκάφη.

Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, μόνο μέσα στους πρώτους έξι μήνες του 2021 περισσότεροι από 7.000 άνθρωποι παρεμποδίστηκαν στη θάλασσα και οδηγήθηκαν σε στρατόπεδα κράτησης στη Λιβύη, όπου επικρατούν απάνθρωπες συνθήκες.

Πολλοί πνίγονται στα νερά της Μεσογείου. Πρόσφατη έκθεση του ΔΟΜ ανέφερε ότι στο πρώτο εξάμηνο του έτους, ο αριθμός των προσφύγων και μεταναστών που έχασαν τη ζωή τους στη θάλασσα ήταν υπερδιπλάσιος συγκριτικά με το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι.

Φωνή φωνή βοώντος εν τη ερήμω, ο διεθνής οργανισμός κάλεσε τα κράτη να λάβουν κατεπείγουσα δράση «για τη μείωση των απωλειών ανθρώπινων ζωών σε θαλάσσιες μεταναστευτικές οδούς προς την Ευρώπη και προς  συμμόεφωση με τις υποχρεώσεις τους, βάσει του διεθνούς δικαίου»

Πηγή: in.gr