Μηνιαίο Αρχείο:Ιανουάριος 2013

Σε μια περίοδο που η τρικομματική κυβέρνηση επέλεξε το δρόμο της βίαιης καταστολής όλων των εργατικών και κοινωνικών αγώνων.

Σε μια περίοδο που στην κριτική και καταγγελία των βάρβαρων μέτρων που εξαθλιώνουν κι άλλο τον Ελληνικό λαό και η κυβέρνηση μέσω Κεδίκογλου-Δένδια απαντά με γκεμπελίστικης έμπνευσης χαλκεία, φαίνεται να ξεδιπλώνεται ένα σχέδιο τρομοκράτησης, ειδικά της νέας γενιάς, με φαινόμενα βίαιης και απαράδεκτης συμπεριφοράς από όργανα της τάξης και στην Κοζάνη. Σε μια πόλη που οι κάτοικοί της και όσοι φιλοξενούνται σ΄ αυτήν (φοιτητές, μετανάστες κ.ά.) δεν έχουν δώσει κανένα δικαίωμα, πολλά ερωτηματικά προκαλεί η βίαιη και ανάρμοστη συμπεριφορά κάποιων αστυνομικών απέναντι σε ομάδα νεαρών (ανάμεσά τους και δύο μεταναστών δεύτερης γενιάς που κινδυνεύουν με απέλαση) την προηγούμενη βδομάδα τα ξημερώματα στο κέντρο της πόλης.

Οποιαδήποτε ενέργεια που διασφαλίζει την ασφάλεια των πολιτών είναι αποδεκτή. Όμως σε καμιά περίπτωση δεν γίνονται αποδεκτές συμπεριφορές που καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τσαλαπατούν την αξιοπρέπεια των πολιτών. Κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να στοχοποιείται και να γίνεται δέκτης απαράδεκτων συμπεριφορών από αστυνομικά όργανα, επειδή ενδεχομένως σε κάποιους δεν αρέσει το ντύσιμο, το μαλλί, η καταγωγή ή τα ίδια τα «πιστεύω» του. Τέτοιες συμπεριφορές δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές απ τη δημοκρατική κοινωνία της Κοζάνης. Οι διώξεις τέτοιου τύπου και οι αυθαιρεσίες αστυνομικών οργάνων πρέπει να σταματήσουν τώρα, ώστε και η ασφάλεια των πολιτών να εξασφαλισθεί και τα ανθρώπινα δικαιώματα και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια να προστατευθούν.

Πηγη:http://www.kozan.gr/?p=85201

Ηταν μεσημέρι της 18ης Νοέμβρη 1973. Ο πραξικοπηματίας, ταγματάρχης Ντερτιλής βρισκόταν με το υπηρεσιακό τζιπ έξω από την κατεστραμμένη πύλη του Πολυτεχνείου.
Ακριβώς απέναντι, στη συμβολή Πατησίων και Στουρνάρη, μέσα στο γενικό πογκρόμ που έχει εξαπολύσει η χούντα, οι αστυφύλακες χτυπούν ένα νεαρό.
Ο νέος προς στιγμήν ξεφεύγει από τα χέρια των χωροφυλάκων. Τότε ακριβώς ο Ντερτιλής βγάζει από το μπουφάν το περίστροφο. Και πυροβολεί…
Ενα χρόνο αργότερα, στην κατάθεσή του, ο οδηγός του Ντερτιλή, ο 21 ετών τότε Αντώνης Αγριτέλης, περιγράφει:«Ο νεαρός έπεσε σαν κοτόπουλο (…) Μετά το φόνο ο Ντερτιλής σαν να μη συνέβαινε τίποτα μπήκε στο τζιπ και χτυπώντας με στην πλάτη μου είπε: «Με παραδέχεσαι, ρε; Σαράντα πέντε χρονών άνθρωπος και με τη μία στο κεφάλι!»»…Αυτός ήταν ο «ήρωας» Ντερτιλής. Ενας φασίστας. Ενας στυγνός δολοφόνος. Μια τυπική φιγούρα των εγκληματιών που φόρεσαν στον τόπο τον Απριλιανό γύψο.
Προχτές, που ο Ντερτιλής πέθανε, η ναζιστική συμμορία των οπαδών του Ντερτιλή, η Χρυσή Αυγή, θρήνησε. Θρήνησε όπως ακριβώς θρηνούν οι όμοιοι τον όμοιο. Ο Ντερτιλής – κατά τη – ήταν ένας «απροσκύνητος»… «Ενας ξεχωριστός Ελληνας»… «Ενας Στρατιώτης, που είχε χύσει το αίμα του για την Πατρίδα, στο πεδίο της μάχης…»!
Η φωτογραφία (με τον εικονιζόμενο Ντερτιλή ακριβώς στον τόπο του εγκλήματος και με το «ηρωικό» του περίστροφο στο χέρι) είναι ο αψευδής μάρτυρας των «μαχών» και του αίματος με τα οποία συνδέθηκε ο Ντερτιλής.

Η Ελληνική συνέλευση του Λονδίνου έχει επανειλημμένως καταδικάσει δημόσια τις δράσεις της εγκληματικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής, αλλά και την αδράνεια των Ευρωπαϊκών αρχών να αναλάβουν δράση με σκοπό την πάταξη των νεοναζί στην Ελλάδα, και την εύρεση ανθρωπιστικής λύσης στο μεταναστευτικό πρόβλημα, δίχως να επιβαρύνονται ούτε οι ίδιοι οι μετανάστες αλλά ούτε και οι Έλληνες πολίτες. Εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε την παγερή αδιαφορία των αρμοδίων φορέων, οι οποίοι θα έπρεπε ήδη να έχουν αναλάβουν δράση, έπειτα από τις συνεχιζόμενες απόπειρες της ακροδεξιάς αυτής συμμορίας να ιδρύσει παραρτήματα και σε χώρες του εξωτερικού.

Η Ελληνική συνέλευση του Λονδίνου δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια των μεγάλων κινητοποιήσεων του 2011 ενάντια στα μέτρα λιτότητας και τις περικοπές που επιβλήθηκαν από κυβέρνηση και ΔΝΤ. Έχει, επίσης, συμμετάσχει και στο κίνημα του Occupy London στην πλατεία του St. Pauls, ενώ, ταυτόχρονα, ανέλαβε δράση με σκοπό την ενημέρωση των Βρετανών πολιτών αναφορικά με την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα, και τον διασυρμό της χώρας από τα διεθνή Μέσα Ενημέρωσης. Συν τοις άλλοις, μέλη της έχουν κατέβει σε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας που έχουν πραγματοποιήσει Βρετανικά συνδικάτα, μαζί με το μπλοκ P.I.I.G.S in London, ενώ, ταυτόχρονα, επιβλέπει συνεχώς την έξαρση της ρατσιστικής βίας που έχει ξεσπάσει στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, με θύματα αλλοδαπούς μετανάστες αλλά και μή λευκούς τουρίστες.

Η κρίση των βραχονησίδων Ιμια, στις 30 και 31 Γενάρη του 1996, έφερε την Ελλάδα και την Τουρκία στα πρόθυρα του πολέμου. Οι στόλοι είχαν παραταχθεί στη περιοχή γύρω από τις δυο μικροσκοπικές βραχονησίδες που βρίσκονται κοντά στην Κάλυμνο, με το δάκτυλο στην σκανδάλη.

Ο Σημίτης στο βιβλίο του γράφει ότι ο τότε αρχηγός ΓΕΕΘΑ ναύαρχος Λυμπέρης δε στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, αφού απέτυχε να φυλάξει τη δεύτερη βραχονησίδα από την απόβαση Τούρκων κομάντος. Οχι μόνο αυτό, αλλά όταν ήρθαν τα πρώτα νέα για την απόβαση, τα διέψευσε για να τα δεχτεί μετά από πολλές ώρες, όταν η μοναδική απάντηση θα ήταν ο βομβαρδισμός της βραχονησίδας που θα είχε σα συνέπεια μια γενικευμένη σύρραξη στην περιοχή. Οι αποκαλύψεις του Σημίτη προκάλεσαν μια θύελλα αντιδράσεων. Δυσφημίζει τις ένοπλες δυνάμεις, λένε οι επικριτές του, και κατ’ επέκταση τη χώρα.

Η απειλή του πολέμου ήταν υπαρκτή. Ο Λυμπέρης παραιτήθηκε από την ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων στις αρχές του Φλεβάρη. Και λίγες μέρες μετά, στις 11 Φλεβάρη, διέρρεε στην Ελευθεροτυπία τα παρανοϊκά σχέδιά του: «Δεν ήθελε να περιοριστεί σε ένα κλεφτοπόλεμο στις βραχονησίδες και είχε προσανατολιστεί στη λογική του «μεγάλου χτυπήματος» σε ευρεία κλίμακα στο Αιγαίο». Το «μεγάλο χτύπημα» περιλάμβανε και βομβαρδισμό στρατιωτικών βάσεων έξω από τη Σμύρνη. Μπορούμε να φανταστούμε ποια θα ήταν τα αντίποινα. Δεν έχουμε να λυπηθούμε λοιπόν καθόλου για το «τσαλάκωμα» της εικόνας του ναυάρχου και των άλλων πολεμοκάπηλων.

ΕΡΩΤΗΣΗ

 

Προς τους Υπουργούς

Εσωτερικών

– Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη

– Εξωτερικών

– Υγείας

 

ΘΕΜΑ: Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών στους H. Anwar και W.Ahmed

 

30.01.2012

 

Η Ακαδημία Αθηνών, στο πλαίσιο των ετήσιων βραβεύσεων που πραγματοποιεί στο τέλος κάθε χρόνου, για το 2012 στην «Τάξη των ηθικών και πολιτικών επιστημών» αποφάσισε να απονείμει το «Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, μετά θάνατον, στους δύο Πακιστανούς Humayun Anwar, 18 ετών και Waqar Ahmed, 32 ετών, για υπέρτατη πράξη αυτοθυσίας καθώς βρήκαν τραγικό θάνατο στην προσπάθειά τους να απεγκλωβίσουν ένα ηλικιωμένο ζευγάρι από τις ράγες του τραίνου».

Το τραγικό συμβάν συνέβη τον Απρίλη στο Κρυονέρι. Ο Humayun και ο Waqar και ο επίσης 18χρονος Masuud Ahmed προσπαθούσαν απεγνωσμένα να απελευθερώσουν από το ΙΧ που είχε ντεραπάρει επάνω στις γραμμές το ζευγάρι των ηλικιωμένων που βρίσκονταν εγκλωβισμένο μέσα σ’ αυτό. Το ίδιο απεγνωσμένα, επί 45 λεπτά, κάτοικοι της περιοχής τηλεφωνούσαν στην Αστυνομία να μεριμνήσει για να ενημερωθεί ο ΟΣΕ για το συμβάν και να σταματήσει τη διέλευση τραίνων. Μάταιες οι προσπάθειες και των μεν και των δε. Το τραίνο ήρθε και συνέτριψε το αυτοκίνητο και τους τέσσερεις ανθρώπους. O Masuud μόνο στάθηκε «τυχερός», τραυματιζόμενος ελαφρά.

Το βιβλίο των δημοσιογράφων Μ. Ιγνατίου και Αθ. Ελις για την κρίση στα Ιμια το 1996 αποτελείται από τηλεγραφήματα που προέρχονται από την αμερικάνικη πλευρά σχετικά με την κρίση. Όμως, υπάρχουν και μαγνητοφωνημένες συνομιλίες με τους πρωταγωνιστές της κρίσης από την ελληνική πλευρά, τον Πάγκαλο (τότε υπουργός Εξωτερικών) τον Αρσένη (Άμυνας), απόψεις του ναύαρχου Λυμπέρη που τότε ήταν Α/ΓΕΕΘΑ.

«Πώς σταμάτησε ο πόλεμος» αναφέρει ο υπότιτλος του εξώφυλλου. Πραγματικά, ο πόλεμος αποφεύχθηκε στο «παρά πέντε».

Η Τουρκία, για μια ακόμα φορά, προσπάθησε να αμφισβητήσει τα ελληνικά δίκαια τα οποία είναι βασισμένα σε διεθνείς συνθήκες. Η Τουρκία, λοιπόν, θέλοντας να βάλει το Αιγαίο σε διαπραγμάτευση, άρχισε τις προκλήσεις στις Ίμια. Για παράδειγμα, αρνήθηκε τη συνδρομή ελληνικών σκαφών για την αποκόλληση ενός τουρκικού φορτηγού πλοίου που είχε προσαράξει εκεί στα τέλη του ∆εκέμβρη 1995, ισχυριζόμενη ότι οι νήσοι «Καρντάκ» ήταν δικό της έδαφος.

Η κρίση κλιμακώθηκε τις επόμενες μέρες. Ο δήμαρχος Καλύμνου, συνοδεία του Αργύρη Ντινόπουλου τότε δημοσιογράφου και σήμερα βουλευτή της ΝΔ, έβαλε την ελληνική σημαία στην ανατολική Ίμια. Τούρκοι δημοσιογράφοι την κατέβασαν και έβαλαν την τουρκική. Πολεμικά πλοία περικύκλωσαν τα νησιά –ξανάβαλαν τη σημαία με μια φρουρά βατραχανθρώπων να τη φυλάει. Τα κανάλια έδειξαν τον απόπλου του στόλου από το ναύσταθμο της Σαλαμίνας. Μονάδες μπήκαν σε πολεμική ετοιμότητα.

Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου παρουσίασε την ενημερωτική της καμπάνια για το δικαίωμα των παιδιών μεταναστών που ζουν στην Ελλάδα στην ελληνική ιθαγένεια, σε συνέντευξη τύπου που πραγματοποιήθηκε στην Τεχνόπολη.

Τη συνέντευξη τύπου συντόνισε ο αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου Δημήτρης Χριστόπουλος.

Η συγγραφέας Μαρία Παπαγιάννη μετέφερε την ιστορία του μικρού Γιάννη:

«Η μαμά και ο μπαμπάς ήρθαν από μια μακρινή χώρα που τη λένε Πακιστάν. Την έχω δει στο χάρτη.  Μια παλάμη είναι, αλλά μη νομίζετε, κι η Ελλάδα μια παλάμη είναι».

Ο Αντώνης Καφετζόπουλος επανέλαβε την πεποίθησή του ότι οι μετακινήσεις των ανθρώπων ήταν πάντα η κινητήριος δύναμη που κατάφερε να κάνει αυτόν τον πλανήτη, πλανήτη των ανθρώπων.