Σε πολλές πόλεις του Μεξικού πραγματοποιούνται από την αστυνομία εκτεταμένες επιχειρήσεις «κοινωνικού καθαρισμού», όπως καταγγέλλουν ανθρωπιστικές οργανώσεις. Με απλά λόγια, η αστυνομία απομακρύνει με τη βία άστεγους και ζητιάνους από τα σημεία που έχουν επιλέξει να παραμένουν στη διάρκεια της ημέρας ή να κοιμούνται τη νύχτα, και τους μετακινεί σε σημεία που δεν «ενοχλούν», συνήθως έξω από το κέντρο της πόλης.
Στην Τιχουάνα, για παράδειγμα, υπάρχουν καταγγελίες ότι άστεγοι και ζητιάνοι μεταφέρονται με τη βία έξω από τα όρια της πόλης. Στην πρωτεύουσα, απομακρύνονται από το κέντρο και εξαναγκάζονται να ζήσουν κάτω από γέφυρες ή ανυψωμένους αυτοκινητόδρομους, κάτι που δυσχεραίνει ακόμα περισσότερο τις συνθήκες διαβίωσής τους.
Μη κυβερνητικές οργανώσεις υπολογίζουν τους άστεγους μόνο στην πόλη του Μεξικού τουλάχιστον 30.000, ανάμεσά τους και πολλά παιδιά, ενώ τονίζουν ότι στην ουσία δεν υπάρχει κανένα νομικό πλαίσιο που να προστατεύει τα δικαιώματα αυτών των ανθρώπων όταν παραβιάζονται. Και όλα αυτά σε μια χώρα όπου το 45% περίπου του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.
Έφη Γαρίδη
