ΚΙΝΗΜΑ

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στον επιχειρηματικό πλειστηριασμό της ΒΙΟ.ΜΕ. πραγματοποιήθηκε σήμερα στο υπουργείο εργασίας, αλλά και στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης.

Αστυνομικές δυνάμεις προχώρησαν σε εκκένωση κτιρίου που τελούσε υπό κατάληψη στην οδό Φιλολάου 99 στο Παγκράτι με στόχο να παραδοθεί στον στον ιδιοκτήτη του. Πρόκειται για ένα «κτίριο-φάντασμα» όπως αναφέρει η «κοινότητα κατάληψης Φιλολάου» που «μετά από 24 χρόνια εγκατάλειψης» από το 2016 απέκτησε και πάλι ζωή.

Απάντηση στην επικείμενη πρόθεση του Υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου Νότη Μηταράκη περί κλεισίματος της δομής φιλοξενίας ευάλωτων ομάδων προσφύγων και μεταναστών δίνει με ανακοίνωση η οργάνωση Lesvos Solidarity που δραστηριοποιείται στον χώρο του ΠΙΚΠΑ. Να σημειώσουμε ότι το σχετικό θέμα αποκάλυψε με δημοσίευμα κατ αποκλειστικότητα η ηλεκτρονική εφημερίδα stonisi.gr.

H ανακοίνωση-απάντηση έχει ως εξής:

Επτά χρόνια πέρασαν…

Και «Ο Παύλος ζει».

Όχι απλά σαν σύνθημα.

Αλλά σαν φλόγα που καίει στο στήθος και στα χείλη αυτών που παλεύουν να διαλύσουν τα πυκνά σκοτάδια των καιρών.

Ας είναι η παραδειγματική καταδίκη του φασιστικού βούρκου, η πρώτη δικαίωση για τους χιλιάδες που κινητοποιήθηκαν 5,5 χρόνια τώρα, για τα θύματα και τις οικογένειες τους.

Να γίνει η συνέχιση του αγώνα του Παύλου υπόθεση κάθε δημοκρατικού πολίτη, οποιουδήποτε θέλει να ονομάζεται Άνθρωπος.

Το τραγούδι μας «Πάω να ξεχειμωνιάσω» αφιερώνουμε με αγάπη και σεβασμό στη Μάγδα Φύσσα, που έδωσε και δίνει έναν αγώνα που ξανανοηματοδοτεί τις λέξεις «Αξιοπρέπεια» και «Ανθρωπιά».

Χωρίς Ρεφρέν, 18-09-2020

Δε σ’ έχω μάνα να θρηνείς, να βαριαναστενάζεις,

να μαυροντύνεις το κορμί και να κοψομεσιάζεις,

πάν’ από κρύα μάρμαρα, χειμώνα καλοκαίρι,

και στην καρδιά μου, δάκρυα, να μπήγεις σα μαχαίρι.

Εσύ μάνα με γέννησες, μα ‘γω θα σ’ αναστήσω,

για στα στερνά σου με αϊτού, φτερά να σε θωρήσω,

να στέκεις πα’ στα κράκουρα και μπόι να ορθώνεις,

να μη σ’ αγγίζει του καιρού, ο κουρνιαχτός της σκόνης.

Για να κοιτάζουν οι σκυφτοί, γκρεμών την περηφάνια,

πλοία να γένουν που ποθούν, κύματα ωκεάνια.

Εν’ άδειο τάφο μάνα μου, φωτίζει το καντήλι˙

είναι πουλιά όσα φιλιά, μου δρόσισαν τα χείλη,

και τραγουδούν καθώς πετούν˙ τρέχω να τα προφτάσω˙

στα καλοκαίρια των καρδιών, πα’ να ξεχειμωνιάσω.

 

Πηγή:liberationpolular.wordpress.com

Δυναμική κινητοποίηση διεκδικώντας όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας της υγείας τους πραγματοποίησαν οι μαθητές της Θεσσαλονίκης, ύστερα από κάλεσμα της Συντονιστικής Επιτροπής Μαθητών.

Στηρίξτε την πρωτοβουλία της ομάδας Unity. Ήρθε η ώρα να δείξουμε τη δύναμη της μουσικής και τι μπορεί αυτή να πετύχει για εκείνους που έχουν ανάγκη ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος και κοινωνικής ομάδας.

Παρέμβαση πραγματοποιήθηκε στα γραφεία της ΜΚΟ ΠΡΑΞΙΣ τη Δευτέρα 21/9 για την έξωση της S. Ακολουθεί το κείμενο της συνέλευσης.
ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΙΣ…
ΟΤΑΝ ΟΙ «ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΕΣ» ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΕΤΑΝΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ
Η S. είναι μια γυναίκα από το Αφγανιστάν με δυο παιδιά ηλικίας 1,5 και 5 ετών. Τους τελευταίους μήνες έχει βρει προσωρινό κατάλυμα σε διαμέρισμα της μη κυβερνητικής οργάνωσης ΠΡΑΞΙΣ, ενώ αναμένει την απάντηση στο αίτημα ασύλου που έχει καταθέσει. Πριν λίγο καιρό η S. ενημερώθηκε από την ΜΚΟ ΠΡΑΞΙΣ ότι θα πρέπει να αποχωρήσει από το διαμέρισμα. Την Τετάρτη 16/9, σε μια απαράδεκτη κίνηση, η ΜΚΟ ΠΡΑΞΙΣ προχώρησε στην αλλαγή της κλειδαριάς του προκειμένου η οικογένεια να μην μπορεί να βγει και να μπει στο σπίτι. Την επόμενη μέρα, εργαζόμενη της ΜΚΟ ΠΡΑΞΙΣ ήρθε να υλοποιήσει την έξωση και επιθετικά απειλούσε ότι θα καλέσει την αστυνομία όταν κόσμος διαμαρτυρήθηκε για το αυτονόητο. Η έξωση εμποδίστηκε προσωρινά με την παρέμβαση αλληλέγγυων.

Ντίνα Δασκαλοπούλου, Ραφαέλλα Μανέλλη, Εύα Παπαδοπούλου

Τα μεγάλα πολιτικά διακυβεύματα που τόσο δίχασαν και διχάζουν μάλλον αποτελούν περισσότερο πεδία διαμάχης στο επίπεδο του πολιτικού λόγου παρά πραγματικά επίδικα, τουλάχιστον για τις νεότερες ηλικίες. Ενδεχομένως, δε, σε αυτό να οφείλεται και η μικρή έως ελάχιστη ελκυστικότητα των πολιτικών κομμάτων στους νέους και η επιλογή της «εξόδου» από το πολιτικό σύστημα μέσω της αποχής κ.λπ.

Οι στίχοι:

Απόψε λέω να σας πω μια ιστορία απ’του Αχέροντα τα σκοτεινά νερά,

εκεί που ο θάνατος μας κάνει χειραψία ειμ’ ο βαρκάρης με τα πλαστικά κουπιά,

οι ιστορίες τους κατάρα είναι μεγάλη είναι του χρόνου η βαθύτερη πληγή,

αλλά απ’ τη μια του Ζακ του Παύλου από την άλλη είν’ ιστορίες που με γέμισαν οργή,

μου λέει είμ΄ ο Ζάκ και όπως όλοι οι μοιραίοι στο λάθος μέρος την χειρότερη στιγμή,

με σκότωσαν κάτι νοικοκυραίοι γιατί προστάτευαν λέει το μαγαζί

και το επαύριο με βγάλαν στις ειδήσεις ήταν χειρότερο από θάνατο αυτό.

Κάνανε λέει και κάτι ωραίες δημοσκοπήσεις ήμουν φρικιό και άξιζα να σκοτωθώ,

Μου λέει είμαι ο Παύλος και μια νύχτα με φεγγάρι με δολοφόνησαν τα φασιστοειδή

κι ακόμα τρέχουν να γλυτώσουν μα και πάλι θα τους τσακίσουμε στο τέλος τους ναζί.

Κι άφησα πίσω την μανούλα μου μονάχη να αντικρίζει τα καθάρματα αυτά,

μην σε λυγίσουν μείνε ανένδοτη στην μάχη μέχρι να φύγουν από κάθε γειτονιά.

Έλα ρε Παύλο να μου λύσεις μια απορία πως ξεχωρίζουν λοιπόν το φασισμό η θύμα Zackie ίδια συγκυρία από το ίδιο φίδι μαύρο δηλητήριο.

Ζητώ από τον Άδη που έχει την εργολαβία τον Ζάκ τον Παύλο να τους βάλουνε μαζί και να τους δώσει να ανεβούν μια ευκαιρία στον πάνω κόσμο να τσακίσουν τους ναζί.

 

Απολαύστε το τραγούδι από τους Λα Καν: