ΑΝΕΡΓΙΑ

Η πρώτη απόλυση επικουρικού γιατρού στο Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι γεγονός. Μάλιστα, πριν καν λήξει η σύμβασή του. Γιατρός μαιευτήρας – γυναικολόγος στο Γενικό Νοσοκομείο Χαλκιδικής απολύθηκε στις 7 του μήνα γιατί το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε άκυρη τη σύμβαση εργασίας του αφού είχε ξεπεράσει το 24μηνο. Η διευθύντρια της κλινικής είχε απευθύνει έκκληση προς τη διοίκηση του νοσοκομείου στις 14/8 να αναχαιτιστεί ο κίνδυνος να λυθεί η σύμβαση του γιατρού.

Ο γιατρός εκτελούσε τα καθήκοντά του κανονικά και εφημέρευε όσες μέρες του αναλογούσαν, χωρίς να αμείβεται μισθό και εφημερίες, ανέφερε η ίδια στο σχετικό έγγραφο και έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου ότι αν απολυθεί «θα μείνουμε τρεις μόνιμοι ιατροί να εκτελούμε 10 εφημερίες τον μήνα»!

Ο γιατρός στον Πολύγυρο Χαλκιδικής δεν είναι μόνος του. Στον αέρα βρίσκεται για ακόμα μια φορά, εκτός από τη μισθοδοσία, η ίδια η εργασία συνολικά 1.100 επικουρικών γιατρών που υπηρετούν στα νοσοκομεία της χώρας, ενώ ολόκληρα τμήματα και κλινικές απειλούνται με κλείσιμο, αφού σε αρκετές περιπτώσεις οι γιατροί αυτοί είναι οι μοναδικοί που υπηρετούν.

Το Ελεγκτικό Συνέδριο, βασιζόμενο στο Σύνταγμα, σε Προεδρικά Διατάγματα και ευρωπαϊκές οδηγίες, έκρινε ότι οι συμβάσεις των γιατρών αυτών είναι παράνομες, με αποτέλεσμα όχι μόνο να είναι απλήρωτοι, αλλά και να βρίσκονται στα πρόθυρα της απόλυσης, αφού η απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου αναφέρει ρητά ότι «οι συμβάσεις των οποίων η διάρκεια υπερβαίνει τους 24 μήνες είναι παράνομες», όπως καταγγέλλει η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ).

Η κοινοποίηση απόλυσης του γυναικολόγου από το νοσοκομείο Πολυγύρου

Στο Νοσοκομείο Σερρών, σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδίας, υπηρετούν ένας ογκολόγος και ένας παθολόγος, οι οποίοι απολύονται αμέσως μόλις κοινοποιηθεί η απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Στην αντίστοιχη λίστα των επικουρικών δεν υπάρχει άλλος γιατρός και βάσει της νομοθεσίας θα πρέπει να μεσολαβήσουν τρεις μήνες για να προσληφθούν οι γιατροί.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τουλάχιστον για τρεις μήνες τα ογκολογικά περιστατικά του Νοσοκομείου Σερρών δεν θα μπορούν να εξυπηρετηθούν στο νοσοκομείο.

Σε άλλες περιοχές, επικουρικοί γιατροί δουλεύουν χωρίς να πληρώνονται για ολόκληρους μήνες μισθό και εφημερίες. Στον Πολύγυρο Χαλκιδικής, γυναικολόγος δεν πληρώνεται τον μισθό του και τις εφημερίες του από τον Ιανουάριο, στο Διδυμότειχο ένας παθολόγος και ένας παιδίατρος είναι απλήρωτοι τους τελευταίους τέσσερις μήνες.

«Αυτά είναι τα τραγικά αδιέξοδα της πολιτικής που αντιμετωπίζει την υγεία του λαού σαν κόστος για το κεφάλαιο και το κράτος του», επισημαίνει η ΟΕΝΓΕ, που επιρρίπτει ευθύνες σε όλα τα κόμματα (Ν.Δ.-ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝ.ΑΛΛ.) που αρνήθηκαν να συζητηθεί στη Βουλή η πρόταση που κατέθεσαν 140 συνδικαλιστικοί φορείς του Δημοσίου, ανάμεσά τους και η ΟΕΝΓΕ, για την κατάργηση του άρθρου 103 του Συντάγματος που απαγορεύει τη μετατροπή των συμβάσεων από ορισμένου χρόνου σε αορίστου, ενώ διατηρείται άθικτο το νομοθετικό πλαίσιο που αφήνει απλήρωτους για μήνες τους γιατρούς, που απολύει γιατρούς την ώρα που οι δημόσιες μονάδες υγείας μετρούν χιλιάδες κενά και που στέλνει στην ανεργία, στερώντας από τους ασθενείς και αχρηστεύοντας έμπειρο κι αξιόλογο επιστημονικό δυναμικό.

Η Ομοσπονδία απαιτεί από την ηγεσία του υπουργείου Υγείας να δώσει λύση στο πρόβλημα που έχει προκύψει. Αιτήματα των γιατρών είναι να πληρωθούν άμεσα οι συνάδελφοί τους, να μην απολυθεί κανένας επικουρικός, να μονιμοποιηθούν όλοι οι επικουρικοί και οι συμβασιούχοι που εργάζονται στο δημόσιο σύστημα υγείας, να καταργηθούν οι ελαστικές σχέσεις ομηρίας και ανακύκλωσης της ανεργίας, να γίνουν μαζικές προσλήψεις μόνιμων γιατρών πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης σύμφωνα με τις ανάγκες.

Πηγή:https://www.efsyn.gr

 

Εργαζόμουν σε πασίγνωστη αλυσίδα εστίασης στην περιοχή της Ομόνοιας, χθες είχαν έρθει 4 αστυνομικοί οι οποίοι κλασσικά σφαζαν καφέδες ολόκληρα 9ωρα. Πάνω στο φόρτο εργασίας είχα παραλείψει να τους πάω νερά, οι ίδιοι μου μίλησαν με απαράδεκτο τρόπο και είπαν αν δεν μπορώ ας κάνω λατζα καλύτερα, οι λατρεμένοι αστυνομικοί είχαν αφήσει παρατημένα τα όπλα τους πάνω στο τραπέζι σε κοινή θέα σε μια περιοχή άκρως επικίνδυνη, όταν τους είπα να μαζέψουν τα όπλα και ότι αυτό που κάνουν είναι παράνομο γέλασαν ειρωνικά, ζήτησα τον αριθμό του ανώτερου τους και εκεί φοβήθηκαν και μου είπαν να το λήξουμε εδώ το θέμα και ότι δεν υπάρχει λόγος να το τραβήξουμε ως εκεί.

Στην ανατολική Ινδονησία υπάρχουν περιοχές όπου σχεδόν όλες οι νεαρές μητέρες έχουν φύγει για να δουλέψουν στο εξωτερικό. Οι Ινδονήσιοι αναφέρονται σε αυτές τις κοινότητες με την έκφραση «χωριά χωρίς μητέρες», μεταδίδει το βρετανικό δίκτυο BBC στον ιστότοπό του.

Η Έλι Σουσιαουάτι ήταν 11 χρονών όταν η μητέρα της την άφησε στην φροντίδα της γιαγιάς της. Οι γονείς της είχαν μόλις χωρίσει και για να φροντίσει για τα παιδιά της, η Μάρσια έφυγε για να δουλέψει ως οικιακή βοηθός στη Σαουδική Αραβία.

Η δημοσιογράφος του BBC Ρεμπέκα Χένσκι, που πήγε και συνάντησε τα παιδιά αυτά που έμειναν πίσω, γράφει ότι όταν συνάντησε την Έλι, η οποία τώρα πηγαίνει στην τελευταία τάξη του σχολείου, η μικρή της αφηγήθηκε πόσο δυστυχισμένη ήταν όταν έφυγε η μητέρα της. «Όταν βλέπω φίλους με τους γονείς τους στο σχολείο αισθάνομαι πολύ στενάχωρα. Λαχταράω να επιστρέψει η μητέρα μου στο σπίτι», είπε.

Στο χωριό της Έλι, το Ουανασάμπα, στο ανατολικό Λομπόκ, είναι αποδεκτό να φεύγουν οι μητέρες στο εξωτερικό για να εργαστούν ώστε να προσφέρουν στα παιδιά τους μια καλύτερη ζωή.

Οι περισσότεροι άνδρες εργάζονται ως αγρότες ή εργάτες, κερδίζοντας μόνον ένα ποσοστό αυτού που βγάζουν οι γυναίκες ως οικιακοί βοηθοί ή νταντάδες στο εξωτερικό.

Όταν οι μητέρες φεύγουν, διευρυμένες οικογένειες και οι πατέρες αναλαμβάνουν την φροντίδα των παιδιών -και όλοι προσέχουν επίσης τα παιδιά των άλλων.

Οι γυναίκες άρχισαν να φεύγουν για να εργαστούν στο εξωτερικό από αυτή την περιοχή της Ινδονησίας τη δεκαετία του 1980.

Ελλείψει νομικής προστασίας, αυτές είναι ευάλωτες σε κακοποιήσεις. Υπάρχουν ιστορίες για κάποιους που γύρισαν πίσω σε φέρετρα. Άλλοι είχαν ξυλοκοπηθεί τόσο άσχημα από τους εργοδότες τους που είχαν υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς, ενώ ορισμένοι είχαν γυρίσει πίσω χωρίς να έχουν πληρωθεί.

Ορισμένες φορές μάλιστα κάποιες μητέρες επιστρέφουν και με άλλα παιδιά, τα οποία έχουν αποκτήσει είτε από σεξουαλικές σχέσεις διά της βίας ή συναινετικές, προσθέτει η Χένσκι στο ρεπορτάζ της αυτό, που δημοσιεύεται την Ημέρα της Μητέρας.

Πηγή:https://www.thepressproject.gr

Η αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου πρότεινε την αθώωση της καθαρίστριας που είχε παραποιήσει το απολυτήριο δημοτικού για την πρόσληψή της, κατά την εκδίκαση της αίτησης αναίρεσης της απόφασης του Δικαστηρίου που είχε εκδώσει την καταδικαστική απόφαση.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης «ως χρόνο τέλεσης της κακουργηματικής απάτης δέχθηκε το δικαστήριο την περίοδο 1996-2015 που ήταν ο χρόνος που φέρεται να προκάλεσε ζημιά στο Δημόσιο λαμβάνοντας τους μισθούς της. Ο αληθής χρόνος τέλεσης όμως, είναι το 1996 που προσκόμισε νοθευμένα πιστοποιητικά με αποτέλεσμα την παραπλάνηση της αρμόδιας επιτροπής. Η απατηλή συμπεριφορά ήταν άπαξ και όχι εξακολουθητικά, όσο λάμβανε μηνιαίες αποδοχές της. Δεν υπήρχε υποχρέωση να ανακοινώσει κάθε μήνα την απάτη, αφού δεν μπορεί να αυτοενοχοποιηθεί».

Ο 49χρονος Σ.Β, υπάλληλος του πολυκαταστήματος Praktiker στο Αιγάλεω, εξαναγκάστηκε να υπογράψει την παραίτησή του, ώστε να μη φανεί ως απόλυση, σύμφωνα με μαρτυρίες συναδέλφων του. Δύο μέρες μετά, βρέθηκε απαγχονισμένος στο διαμέρισμά του.
Όπως τόνισαν, η αναγκαστική παραίτηση ήταν ο τρόπος να τιμωρηθεί ο άτυχος εργαζόμενος για μια ανοιχτή συσκευασία που βρέθηκε στον χώρο ευθύνης του. Η ομάδα σεκιούριτι τον οδήγησε στο γραφείο της διεύθυνσης, αφήνοντας υπόνοια ότι μπορεί και να έκλεψε. Ο ΣΒ ένιωσε ότι θίγεται η αξιοπρέπειά του, έπειτα από 12 χρόνια εργασίας, στη διάρκεια των οποίων δεν είχε δώσει καμία αφορμή να τον κατηγορήσουν.

Η παραίτηση, κάτω από πιεστικές και αδιευκρίνιστες συνθήκες, υπεγράφη .. Oι γείτονες ειδοποίησαν την αστυνομία, γιατί από το διαμέρισμά τους αναδυόταν δυσοσμία.

Η μεγάλη απεργία των 30.000 εκπαιδευτικών του Λος Άντζελες, κατάφερε μέσα σε έξι μέρες να σημειώσει μια σημαντική νίκη, κερδίζοντας μια σειρά αιτήματα, όπως την κατάργηση της δυνατότητας υπέρβασης του ορίου μαθητών και την σταδιακή μείωση του αριθμού τους ανά τάξη, αύξηση 6% στους μισθούς, τη δέσμευση για πρόσληψη νοσοκόμων και βιβλιοθηκάριων στα σχολεία, την συμμετοχή του συνδικάτου στη λήψη αποφάσεων που αφορούν τα ιδιωτικά σχολεία, δημιουργία χώρων πρασίνου στα σχολικά συγκροτήματα, δημιουργία ταμείου υποστήριξης μεταναστών, κ.α.

Διαβάστε παρακάτω τη διασκευή, από την Διεθνιστική – Σοσιαλιστική Οργάνωση «Ξεκίνημα», άρθρου από το site της Σοσιαλιστικής Εναλλακτικής (αδελφή οργάνωση του «Ξ» στις ΗΠΑ και τμήμα της Επιτροπής για μια Εργατική Διεθνή-CWI) γύρω από τις μαζικές κινητοποιήσεις και τα αιτήματα των δασκάλων του Λος Άντζελες.

Η 14η του Γενάρη ήταν η αρχή μιας ιστορικής απεργίας. Δεκάδες χιλιάδες μέλη του συνδικάτου δασκάλων του Λος Άντζελες (UTLA) βγήκαν από τις τάξεις τους στους δρόμους. Μετά το μεγάλο κύμα απεργιών των εκπαιδευτικών κατά τη διάρκεια του 2018, που ξεκίνησε από τις μαζικές κινητοποιήσεις στη Δυτική Βιρτζίνια, το Λος Άντζελες μετατράπηκε στο νέο πεδίο μάχης ανάμεσα στις δυνάμεις της ιδιωτικοποίησης και σε αυτές που παλεύουν για την επαναφορά του δημόσιου συστήματος παιδείας. Δεν πρόκειται μόνο για μια συγκεκριμένη διαπραγμάτευση, αλλά για μια συνολική ιδεολογική μάχη γύρω από το τι παιδεία χρειάζεται η κοινωνία.

Η κατάσταση στην παιδεία

Η εργασιακή και οικονομική καθημερινότητα των δασκάλων είναι εξαιρετικά δυσχερής. Παρά το γεγονός ότι η Καλιφόρνια είναι μια ιδιαίτερα πλούσια Πολιτεία, η υποχρηματοδότηση των σχολείων είναι τεράστια. Υπολογίζεται ότι η Καλιφόρνια ξοδεύει τα μισά χρήματα από τη Νέα Υόρκη ανά μαθητή. Σύμφωνα με τoν πρόεδρο του UTLA, Alex Caputo-Pearl, ο αριθμός των μαθητών στις τάξεις, μπορεί ακόμη και να ξεπερνάει τους 45 (!) στα λύκεια, ενώ στα γυμνάσια είναι περίπου 35 και στα δημοτικά 25. Η αρμόδια υπηρεσία για την εκπαίδευση στο Λος Άντζελες (LAUSD) δικαιολογεί αυτή την κατάσταση, λέγοντας ότι βρίσκεται σε οικονομική κρίση. Χρησιμοποιώντας αυτό το επιχείρημα, προχωράει σε απολύσεις δασκάλων, αυξάνει τον αριθμό των μαθητών στις τάξεις, μειώνει τη χρηματοδότηση των σχολείων, κλπ.

Η οικονομική κρίση όμως την οποία επικαλείται η LAUSD, είναι στην πραγματικότητα μια κατασκευασμένη απάτη. Στόχος της υποχρηματοδότησης της παιδείας, είναι να απαξιωθούν τα δημόσια σχολεία και να γίνουν τα ιδιωτικά πιο ελκυστικά στα μάτια των γονιών. Επιπλέον, οι πενιχροί μισθοί των εκπαιδευτικών, όπως και το συνεχώς αυξανόμενο κόστος ζωής στο Λος Άντζελες, έχει οδηγήσει στην έλλειψη δασκάλων και καθηγητών. Τα δημόσια σχολεία στο Λος Άντζελες, ουσιαστικά απευθύνονται στα πιο φτωχά στρώματα της κοινωνίας και ιδιαίτερα στους Αφροαμερικανούς και τους Λατίνους, που αποτελούν περίπου το 90% των μαθητών. Τα πλουσιότερα, κυρίως λευκά στρώματα του πληθυσμού, στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά, ή «ειδικά» σχολεία [1]. Όλα αυτά συμβαίνουν την ίδια ώρα που η LAUSD διαθέτει ένα απόθεμα της τάξης των 2 δις δολαρίων!

Οι κινητοποιήσεις και τα αιτήματα

Οπλισμένοι με την πικρή εμπειρία της προσπάθειας να κάνουν σωστά τη δουλειά τους μέσα σε αυτές τις συνθήκες, εκπαιδευτικοί και μαθητές, αλλά και γονείς και άλλοι υποστηρικτές, βγήκαν μαζικά στους δρόμους της πρωτεύουσας της Πολιτείας στις 14 Γενάρη. 60.000 διαδηλωτές συμμετείχαν στη μαζική πορεία από το Δημαρχείο της πόλης στα γραφεία της LAUSD, παρά τη βροχή και το κρύο. Την επόμενη μέρα, άλλοι 30.000 διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν γύρω από το κτίριο της ένωσης των «ειδικών» σχολείων, διαμαρτυρόμενοι για το γεγονός ότι τα συγκεκριμένα εκπαιδευτικά ιδρύματα, που απευθύνονται στα υψηλότερα κοινωνικά στρώματα και παράγουν γνώση και έρευνα για τα κέρδη των ιδιωτικών εταιρειών, απορροφούν 600 εκατομμύρια δολάρια από τη χρηματοδότηση των δημόσιων σχολείων.

Οι δάσκαλοι που μάχονται ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της παιδείας, έχουν αρχίσει να συνδέουν τα εκπαιδευτικά αιτήματα με αυτά για την πρόσβαση στο σύστημα υγείας, στην αξιοπρεπή στέγαση, κ.α. Ένας δάσκαλος αγγλικής φιλολογίας, μιλώντας σε μέλη της «Σοσιαλιστικής Εναλλακτικής» ανέφερε:

«Έχω έναν μαθητή που ζει σε ένα δωμάτιο μαζί με άλλους πέντε ανθρώπους. Αυτό δεν είναι σωστό. Κάτι λάθος συμβαίνει».

Η αλληλεγγύη απέναντι στην απεργία των εκπαιδευτικών φάνηκε από τις πρώτες μέρες της απεργίας, όταν μεγάλοι αριθμοί γονιών και μαθητών άρχισαν να κατεβαίνουν στις διαδηλώσεις. Σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου Loyola Marymount, το 82% των οικογενειών στο Λος Άντζελες υποστήριξε την απεργία των δασκάλων. Μηνύματα αλληλεγγύης στον αγώνα τους έφτασαν από ολόκληρη τη χώρα και όχι μόνο. Αντίστοιχα μηνύματα έφτασαν ακόμη και από τη Γαλλία, γεγονός που αναδεικνύει τον τεράστιο διεθνή αντίκτυπο της απεργίας.

Τα λεφτά τα έχουν οι δισεκατομμυριούχοι

Στην Καλιφόρνια υπάρχουν 124 δισεκατομμυριούχοι και 250.000 εκατομμυριούχοι. Το σύστημα που τους επιτρέπει να πλουτίζουν πάνω στις πλάτες των εργαζομένων και της κοινωνίας, είναι το ίδιο που υποχρηματοδοτεί την παιδεία, την υγεία, το κοινωνικό κράτος. Οι εκπαιδευτικοί του Λος Άντζελες, αρχίζουν να συνειδητοποιούν μέσα από τον αγώνα τους, όχι μόνο ότι τα λεφτά υπάρχουν, αλλά και ποιοι τα έχουν. Αρχίζουν να απαιτούν να φορολογηθούν οι δισεκατομμυριούχοι, προκειμένου να χρηματοδοτηθεί η παιδεία και οι ανάγκες της κοινωνίας συνολικά. Αρχίζουν να καταλαβαίνουν την ουσία των ανισοτήτων στον καπιταλισμό, όσον αφορά τις αμοιβές τους αλλά και τους ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση.

Η νίκη αυτή των εκπαιδευτικών στο Λος Άντζελες έρχεται μετά τις σημαντικές επιτυχίες σε πολιτείες όπως το Σιάτλ όπου καθιερώθηκε βασικός μισθός 15 δολάρια την ώρα, μετά την πρόσφατη αύξηση που πέτυχαν οι εργαζόμενοι της Άμαζον, και μετά από μια σειρά σημαντικούς εργατικούς αγώνες στις ΗΠΑ. Οι επιθετικοί αυτοί αγώνες των εργαζομένων δίνουν το παράδειγμα και ανοίγουν το δρόμο για μεγαλύτερες διεκδικήσεις στους χώρους εργασίας όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά και παγκόσμια.

[1] Τα σχολεία αυτά, ονομάζονται charter schools. Πρόκειται για εκπαιδευτικά ιδρύματα που χρηματοδοτούνται μεν από το δημόσιο, αλλά λειτουργούν υπό την ευθύνη μιας συγκεκριμένης κοινότητας, ή ομάδας και απευθύνεται στα μέλη της. Τα σχολεία αυτά θέτουν συγκεκριμένους ερευνητικούς στόχους, τους οποίους οφείλουν να εκπληρώσουν προκειμένου να συνεχίσουν να χρηματοδοτούνται. Δείτε περισσότερα εδώ

Τραγούδι μαθήτριας που υποστηρίζει την απεργία

Πηγή:https://www.thepressproject.gr

Η εργολαβική εταιρία απέλυσε τον 60χρονο εργάτη, οδηγώντας τον στην απελπισία και το απονενοημένο διάβημα, έδωσε εντολή να γίνουν κανονικά οι εργασίες παρά τον παγετό, και εκ των υστέρων έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της, για να συγκαλύψει τις ευθύνες της. εργασίες παρά τον παγετό, και εκ των υστέρων έκανε τι περνούσε από το χέρι της, για να συγκαλύψει τις ευθύνες της.

Συμφωνα με το ρεπορτάζ της σελίδας Filathlos.gr, η ιατροδικαστική έκθεση ανατρέπει την εκδοχή του “εργατικού ατυχήματος” και κάνει λόγο για απονενοημένο διάβημα του 60χρονου εργάτη.

Ζει στο δρόμο, στη Σταδίου, κι όμως, βρίσκει το κουράγιο, τα τελευταία επτά χρόνια να στολίσει ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο δίπλα σ΄αυτό που θεωρεί «σπίτι» του…

Πρόκειται για τον 46χρονο κ. Χρήστο, μια γνωστή φιγούρα στο κέντρο της Αθήνας, ο οποίος καταγγέλλει ότι φέτος, για άγνωστους λόγους, ο δήμος του πήρε το χριστουγεννιάτικο δέντρο του, ενώ ένας υπάλληλος του πήρε τα μπλοκ ζωγραφικής και τους μαρκαδόρους του και τα πέταξε στα σκουπίδια…

Σε τρία χρόνια χωρίς αναστολή καταδικάστηκε ο πρώην ιδιοκτήτης της αλυσίδας καταστημάτων Metropolis, Ανδρέας Κουρής μετά από μήνυση που είχαν καταθέσει οι απολυμένοι «για το αδίκημα της ψευδούς καταμήνυσης απαντώντας στην απόπειρά του να ποινικοποιήσει τον αγώνα μας και να μας εξοντώσει». Για βαριά ποινή που αποτελεί σπουδαία δικαστική νίκη κάνουν λόγο οι απολυμένοι των καταστημάτων Metropolis, προσθέτοντας ότι «περιμένουμε και την απόφαση του δικαστηρίου για την έφεση που έχει υποβάλλει ο Ανδρέας Κουρής κατά της αρχικής δικαστικής απόφασης που μας δίνει τη δυνατότητα να προσβάλουμε την προσωπική του περιουσία. Τα συντριπτικά στοιχεία που καταθέσαμε εναντίον του, με αποτέλεσμα να φάει την τελευταία βαριά ποινή, ελπίζουμε να αποδειχτούν χρήσιμα και στο Εφετείο».

Ολόκληρη η ανακοίνωση της Συνέλευσης απολυμένων από τα καταστήματα Metropolis

Στα πλαίσια του ανυποχώρητου αγώνα που εξακολουθούμε να δίνουμε, προκειμένου ο επιχειρηματίας Ανδρέα Κουρής να μας καταβάλλει τους μισθούς και τις αποζημιώσεις που μας οφείλει, έπειτα από το λουκέτο που έβαλε στην αλυσίδα καταστημάτων Metropolis, είχαμε καταθέσει εναντίον του μήνυση για το αδίκημα της ψευδούς καταμήνυσης απαντώντας στην απόπειρά του να ποινικοποιήσει τον αγώνα μας και να μας εξοντώσει.

Έπειτα από δύο συνεδριάσεις, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών έκρινε τον Ανδρέα Κουρή του Γερασίμου (Μάκη) ένοχο και τον καταδίκασε σε ποινή 3 χρόνων χωρίς αναστολή! Πρόκειται για μια βαριά ποινή για τον πρώην εργοδότη μας και για μια σπουδαία δικαστική νίκη για εμάς.

Υπενθυμίζουμε ότι η δικαστική διαμάχη με τον Ανδρέα Κουρή κορυφώθηκε το 2013, όταν, έπειτα από αγωγή μας, το Πρωτοδικείο Αθηνών με δικαστική του απόφαση άνοιξε το δρόμο για κατάσχεση της προσωπικής περιουσίας του Ανδρέα Κουρή ώστε να ικανοποιηθούν οι επιδικασθείσες εργατικές απαιτήσεις μας. «Στην προκειμένη περίπτωση κάμπτεται η αρχή της μη ευθύνης των διοικούντων ανώνυμη εταιρεία», αναφερόταν στο σκεπτικό της απόφασης , αναγνωρίζοντας προσωπική ευθύνη στον Ανδρέα Κουρή. Ουσιαστικά, το δικαστήριο αναγνώρισε την άμεση ατομική ευθύνη του επιχειρηματία που κρύβεται πίσω από μία (ή και περισσότερες) Α.Ε. ή ΕΠΕ.

Η έκδοση αυτής της απόφασης -με την  οποία κατέπεσε το δίχτυ προστασίας που ο Ανδρέας Κουρής θεωρούσε ότι θα έχει δια του νόμου- του προκάλεσε πανικό και, προκειμένου να ανακόψει τον ασφυκτικό κλοιό που άρχισε να δημιουργείται γύρω του από τον επίμονο αγώνα που δίνουμε στο δρόμο και στα δικαστήρια, προχώρησε σε ευθεία απόπειρα της ποινικοποίησής του με απώτερο στόχο να μας εξοντώσει.

Ετσι, δύο μήνες μετά, από την έκδοση αυτής της συντριπτικής γι’ αυτόν δικαστικής απόφασης, ο Ανδρέας Κουρής προχώρησε σε μήνυση αποκλειστικά κατά των 12 απολυμένων που πέτυχαν να κερδίσουν αυτό το δικαστικό αποτέλεσμα και, επιπλέον, κατά ενός απολυμένου που κατέθεσε υπέρ μας στο συγκεκριμένο δικαστήριο, ζητώντας την ποινική τους τιμωρία για τα αδικήματα της συκοφαντικής δυσφήμησης ανώνυμης εταιρείας (της «ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΣ ΑΕΕ»), της εξύβρισης, της ψευδορκίας, της απάτης επί Δικαστηρίω και της ηθικής αυτουργίας.

Η μήνυση του Ανδρέα Κουρή κατά των συναδέλφων μας απορρίφθηκε από τον αρμόδιο αντιεισαγγελέα τον Μάιο του 2014 και μπήκε στο αρχείο, αφού έκρινε ότι δεν στοιχειοθετούνται τα αδικήματα για τα οποία τους κατηγορούσε ο Ανδρέας Κουρής και καθώς διαπίστωσε ότι είχαν καταθέσει αληθή στοιχεία. Ο ίδιος έκρινε ότι με τη  μήνυση του Ανδρέα Κουρή καταβάλλεται προσπάθεια να ποινικοποιηθεί μια διαφορά αμιγώς αστική.

Έπειτα από αυτή την εξέλιξη, αποφασίσαμε να μην μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια και 4 απολυμένοι συνάδελφοί μας προχώρησαν στην κατάθεση μήνυσης κατά του Ανδρέα Γ. Κουρή για το αδίκημα της ψευδούς καταμήνυσης. Η εκδίκαση της μήνυσης ολοκληρώθηκε στις 30 Νοεμβρίου, οπότε και έπεσε η βαριά καμπάνα των 3 χρόνων χωρίς αναστολή για τον Ανδρέα Κουρή.

Πρέπει να σημειωθεί ότι ο εισαγγελέας, αφού αρχικά είχε προτείνει την καταδίκη του Ανδρέα Κουρή, στη συνέχεια  πρότεινε την ποινή ενός χρόνου, όχι μόνο για τον καθένα από τους 4 μηνυτές απολυμένους των Metropolis, αλλά αυτεπάγγελτα και για τους 13 συνολικά απολυμένους που είχε αρχικά μηνύσει ο Κουρής. Δηλαδή, ανεξαρτήτως του ότι οι υπόλοιποι απολυμένοι δεν ήταν μηνυτές, το δικαστήριο έκρινε ότι είχαν θιχτεί και αυτοί από την ψευδή καταμήνυση του Ανδρέα Κουρή. Κάπως έτσι, με τις συγχωνεύεις που γίνονται, έπεσε η προαναφερόμενη καμπάνα (υπολογίζοντας και τους 13) και αποδείχθηκε ότι ο Ανδρέας Κουρής πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος.

Η βαριά ποινή που έφαγε ο πρώην εργοδότης μας προστίθεται σε αυτές που ήδη έχει μαζέψει από τα αρμόδια δικαστήρια στα οποία έχει καταδικαστεί επανειλημμένως, έπειτα από τις καταγγελίες μας στην αρμόδια Επιθεώρησης Εργασίας από διαφορετικές «φουρνιές» απολυμένων, ανάλογα με το χρόνο που έμπαινε λουκέτο στα καταστήματα. Πλέον, οι καταδίκες εις βάρος του είναι πολλές και σε κάποια στιγμή για να αποφύγει τη φυλάκιση θα πρέπει να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη, προκειμένου να εξαγοράσει ποινές.

Επιπλέον, περιμένουμε και την απόφαση του δικαστηρίου για την έφεση που έχει υποβάλλει ο Ανδρέας Κουρής κατά της αρχικής δικαστικής απόφασης που μας δίνει τη δυνατότητα να προσβάλουμε την προσωπική του περιουσία. Τα συντριπτικά στοιχεία που καταθέσαμε εναντίον του, με αποτέλεσμα να φάει την τελευταία βαριά ποινή, ελπίζουμε να αποδειχτούν χρήσιμα και στο Εφετείο.

Όλο αυτό τον καιρό με τις αμέτρητες διαδηλώσεις και τις διαμαρτυρίες που διοργανώσαμε επιδιώξαμε και κάναμε αισθητή την παρουσία μας προκειμένου να δημοσιοποιήσουμε το θέμα μας, αλλά κυρίως για να καταστήσουμε σαφές στο γκλαμουράτο πρώην αφεντικό μας ότι δεν πρόκειται να τελειώσει ποτέ μαζί μας, μέχρι να καταβάλλει τους μισθούς και τις αποζημιώσεις μας που έχει παρακρατήσει παράνομα. Το ίδιο επιδιώκουμε και με τον μαραθώνιο δικαστικό αγώνα που εξακολουθούμε να δίνουμε, κατά τον οποίο ο Ανδρέας Κουρής δέχεται αλλεπάλληλα πλήγματα που επιδιώκουμε να καταστούν και αμετάκλητα.

Ανδρέα Κουρή, όποια προσπάθεια κι αν κάνεις για να περισώσεις όσα καρπώθηκες από τον ιδρώτα μας θα πέσει στο κενό. Οσο κι αν πόνταρες ότι ο χρόνος θα μετρήσει αντίστροφα και εξαντλητικά για εμάς τους «αδυνάτους», μπορείς πλέον να διακριβώσεις κατ’ ιδίαν ότι ο χρόνος μπορεί να μετρήσει αντίστροφα και για τους ισχυρούς.

Οπλισμένοι με το δίκιο που ξεχειλίζει, θα εξακολουθήσουμε να παλεύουμε μέχρι την πλήρη δικαίωση των αιτημάτων μας.

Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δίνεται.

Ανδρέα Κουρή μην ξεχνάς, μας χρωστάς.

Συνέλευση απολυμένων από τα καταστήματα Metropolis

Πηγή:https://www.thepressproject.gr

Σε μία εποχή που πολλά λέγονται για την αναγκαία αλλαγή στο τομέα της  εκπαίδευσης, για μια νέα ισότιμη συνύπαρξη ενηλίκων και παιδιών. Σε μια εποχή που πολλά εγχειρήματα αυτής της νέας παιδαγωγικής κατεύθυνσης γεννιούνται. Είναι η ώρα, τα εργασιακά να αποτελέσουν κομμάτι αυτής της δημόσιας συζήτησης. Εγώ η Ε.Μ. είμαι παιδαγωγός και εργαζόμουν για τρία χρόνια στο Κέντρο Παιδαγωγικής και Καλλιτεχνικής Επιμόρφωσης «Σχεδία». Ο «μη κερδοσκοπικός» αυτός φορέας υλοποιεί πολλά χρόνια τώρα παιδαγωγικές και κοινωνικές παρεμβάσεις σε περιοχές όπου ζουν κοινωνικά αποκλεισμένοι πληθυσμοί. Αναλαμβάνει έργα με αντικείμενο την έρευνα και τη δράση σε ζητήματα κοινωνικού αποκλεισμού, όπου παιδαγωγοί, κοινωνικοί λειτουργοί, καλλιτέχνες, δάσκαλοι και
πολλών ακόμα ειδικοτήτων επαγγελματίες προσφέρουν υπηρεσίες και φροντίδα σε παιδιά χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων που δέχονται καθημερινά διακρίσεις και αποκλεισμό. Τη παιδαγωγική εποπτεία των έργων αυτών έχει η διευθύντρια του φορέα, Αναστασία Βαφέα, η οποία είναι εκπαιδευτικός και μια από τις ιδρύτριες του πρώτου αντιαυταρχικού ιδιωτικού σχολείου που ιδρύθηκε στην Ελλάδα το 1975, «Το Εργαστήρι».

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Αθωώθηκε ομόφωνα πανηγυρικά από το Β’ τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών ο Θανάσης Κούρκουλας, μέλος της Κινησης «Απελάστε το Ρατσισμό» που κατηγορούνταν για συκοφαντική δυσφήμιση και ψευδή...