Μία μονάδα αίματος αντί για δύο λαμβάνουν ασθενείς με Rhesus αρνητικό στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία», όπου παρακολουθείται ο μεγαλύτερος αριθμός πασχόντων με θαλασσαιμία και δρεπανοκυτταρική νόσο. Και όχι μόνο τις δύσκολες ημέρες του Αυγούστου. Ολο τον χρόνο. Τη νέα σοβαρή καταγγελία κάνει αποκλειστικά μέσω της «Εφ.Συν.» η πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Θαλασσαιμίας (ΕΟΘΑ), Μαρία Αγγελοπούλου, απαντώντας στον υπουργό Υγείας Αδωνι Γεωργιάδη μετά την παρέμβασή του στο δημοσίευμα της εφημερίδας μας για τις ελλείψεις αίματος και τις αναβολές μεταγγίσεων σε μεγάλα νοσοκομεία. Η συζήτηση άνοιξε όταν η «Εφ.Συν.» ανέδειξε το σήμα κινδύνου που εξέπεμψε η ΕΟΘΑ: αποθέματα αίματος στα όριά τους σε μεγάλα νοσοκομεία και πολυμεταγγιζόμενοι ασθενείς αντιμέτωποι ξανά με αναβολές και υπομεταγγίσεις.
Από την περασμένη Τετάρτη η «Εφ.Συν.» είχε αναδείξει τις ελλείψεις αίματος και τις αναβολές μεταγγίσεων σε μεγάλα νοσοκομεία
Ο υπουργός απάντησε αναγνωρίζοντας ότι οι εποχικές ελλείψεις του Αυγούστου δεν έχουν εξαλειφθεί. Παρέθεσε όμως στοιχεία σύμφωνα με τα οποία η χώρα συλλέγει περίπου 550.000 μονάδες ετησίως, με το 70% να προέρχεται πλέον από εθελοντές αιμοδότες, ενώ επικαλέστηκε την έξαρση του ιού του Δυτικού Νείλου και τις περιβαλλοντικές συνθήκες που επηρεάζουν την αιμοδοσία και σε άλλες δυτικές χώρες.
Μόνο που τα ίδια τα στοιχεία που επικαλείται ο υπουργός επιστρέφουν τώρα ως ερώτημα προς το υπουργείο.
Επείγουσα έκκληση για αιμοδοσία απευθύνει στην κοινωνία η Ελληνική Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας καθώς διανύουμε άλλη μία περίοδο… ξηρασίας
«Στέγνωσαν» ξανά οι αιμοδοσίες. Αναβάλλονται προγραμματισμένες μεταγγίσεις, ασθενείς παίρνουν μικρότερη ποσότητα αίματος από αυτή που προβλέπει η θεραπεία τους, άλλοι καλούνται να εξασφαλίσουν μόνοι τους αιμοδότη για να πάρουν τη δεύτερη μονάδα. Και όλα αυτά, για ανθρώπους που δεν μπορούν να περιμένουν: τους πολυμεταγγιζόμενους ασθενείς με θαλασσαιμία και δρεπανοκυτταρική νόσο. Η Ελληνική Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας (ΕΟΘΑ) κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για «κρίσιμες ελλείψεων αίματος» και απευθύνει επείγουσα έκκληση για αιμοδοσία. Οι σοβαρές ελλείψεις των τελευταίων ημερών έχουν ήδη οδηγήσει σε αναβολές προγραμματισμένων μεταγγίσεων και σε χορήγηση μικρότερης ποσότητας αίματος από την ενδεδειγμένη.
Αναβολές από τη Νίκαια μέχρι το Ρίο
Η εικόνα στα νοσοκομεία είναι ανησυχητική. Στη Μονάδα Θαλασσαιμίας και Δρεπανοκυτταρικής Νόσου του Γενικού Νοσοκομείου Νίκαιας περίπου 15 ασθενείς έχουν λάβει αναβολή της μετάγγισής τους εδώ και μία εβδομάδα. Στο Λαϊκό περίπου 19 ασθενείς και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ρίου άλλοι 20 δεν έχουν δεχτεί μετάγγιση σύμφωνα με τον προβλεπόμενο θεραπευτικό προγραμματισμό τους. Αναβολές καταγράφονται και στις μονάδες της Ρόδου και της Μυτιλήνης.
Οι συγκεκριμένοι αριθμοί δεν αποτυπώνουν το σύνολο των ασθενών που επηρεάζονται, ξεκαθαρίζει η ΕΟΘΑ. Είναι όμως αρκετοί για να καταδείξουν ότι δεν μιλάμε για μεμονωμένα περιστατικά, αλλά για ένα ευρύτερο πρόβλημα που επηρεάζει την ομαλή και έγκαιρη πρόσβαση των ασθενών στην προβλεπόμενη θεραπεία τους.
Στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία», που εξυπηρετεί περίπου 800 πολυμεταγγιζόμενους ασθενείς, χορηγείται η πρώτη μονάδα αίματος και οι ασθενείς καλούνται να βρουν αιμοδότη για να λάβουν και τη δεύτερη που προβλέπει το θεραπευτικό τους σχήμα. Σε άλλες μονάδες πραγματοποιούνται μεταγγίσεις με μία μονάδα αντί της προβλεπόμενης ποσότητας. Οι ασθενείς επιστρέφουν έτσι νωρίτερα και συχνότερα στο νοσοκομείο.
Κι εδώ βρίσκεται η άλλη πλευρά του προβλήματος. Οι ελλείψεις είναι εποχικές, αλλά κάθε άλλο παρά απρόβλεπτες. Επανέρχονται διαχρονικά τον Αύγουστο, την περίοδο των Χριστουγέννων και το Πάσχα, όταν μειώνεται η προσέλευση στις αιμοδοσίες. Οι ανάγκες όμως δεν κάνουν διακοπές. Και ένα σύστημα που δεν έχει εξασφαλίσει μια μεγάλη, σταθερή δεξαμενή τακτικών εθελοντών, καταλήγει, όταν τα αποθέματα πέφτουν, να επιστρέφει στην ίδια παλιά λύση: οικογένεια, συγγενείς και φίλοι τρέχουν να βρουν αίμα για τον άνθρωπό τους. Η σημερινή εικόνα στο «Αγία Σοφία» είναι ενδεικτική. Ο ασθενής λαμβάνει την πρώτη μονάδα και για τη δεύτερη πρέπει να εξασφαλίσει αιμοδότη. Η επάρκεια αίματος, δηλαδή, μετατρέπεται από ευθύνη ενός οργανωμένου συστήματος σε αγωνία της οικογένειας.
Η μετάγγιση δεν μπορεί να περιμένει
Για τους ανθρώπους με θαλασσαιμία και δρεπανοκυτταρική νόσο, όμως, δεν υπάρχει περιθώριο για τέτοιου είδους «οικονομία». Η μετάγγιση είναι αναγκαία, προγραμματισμένη θεραπευτική αγωγή που πρέπει να πραγματοποιείται απρόσκοπτα και με χρονική συνέπεια, ώστε να αντιμετωπίζεται το νόσημα και να προλαμβάνονται σοβαρές επιπλοκές.
Μπροστά στην αυγουστιάτικη έλλειψη, το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας απευθύνει νέο κάλεσμα στους πολίτες, με την Ελεωνόρα Ζουγανέλη να δίνει το μήνυμα της εθελοντικής αιμοδοσίας. Στην ίδια κατεύθυνση, η ΕΟΘΑ καλεί όσους μπορούν να δώσουν αίμα να προσέλθουν τώρα σε υπηρεσία αιμοδοσίας νοσοκομείου ή σε οργανωμένη εθελοντική αιμοδοσία. Οσοι φεύγουν για διακοπές μπορούν να αιμοδοτήσουν πριν από την αναχώρηση ή μετά την επιστροφή τους.
Μία αιμοδοσία μπορεί να βοηθήσει έως και τρεις ανθρώπους. Το επείγον σήμερα είναι να γεμίσουν οι αιμοδοσίες. Το μόνιμο ζητούμενο, όμως, είναι να μη χρειάζεται κάθε Αύγουστο, Χριστούγεννα και Πάσχα να περιμένουμε να αδειάσουν για να θυμηθούμε ότι το αίμα δεν μπορεί να αναζητείται την τελευταία στιγμή.
Μαρία Αγγελοπούλου
«Η επάρκεια αίματος είναι ευθύνη του συστήματος»
Συνέντευξη: Μαρία Αγγελοπούλου,πρόεδρος Ελληνικής Ομοσπονδίας Θαλασσαιμίας (ΕΟΘΑ)
«Η εικόνα παραμένει ιδιαίτερα πιεστική, καθώς η ποσότητα αίματος που φτάνει για τις ανάγκες των πολυμεταγγιζόμενων ασθενών εξακολουθεί να είναι πολύ περιορισμένη», μας λέει η Μαρία Αγγελοπούλου. Η πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Θαλασσαιμίας (ΕΟΘΑ), μιλά στην «Εφ.Συν.» για το τι σημαίνει για έναν πολυμεταγγιζόμενο ασθενή να αναβάλλεται η θεραπεία του, χαρακτηρίζει απαράδεκτη τη μετακύλιση της αναζήτησης αίματος στις οικογένειες και θέτει ερωτήματα για την κεντρική διαχείριση των αποθεμάτων και τον ρόλο του ΕΚΕΑ.
– Τι σημαίνει ιατρικά για έναν πολυμεταγγιζόμενο ασθενή η αναβολή μιας προγραμματισμένης μετάγγισης ή η χορήγηση μίας μονάδας αίματος αντί για δύο;
Για τους ανθρώπους με θαλασσαιμία και δρεπανοκυτταρική νόσο που απαιτούν τακτικές μεταγγίσεις κάθε δύο με τρεις εβδομάδες, με τουλάχιστον δύο μονάδες αίματος, η μετάγγιση αποτελεί βασικό μέρος της ενδεδειγμένης θεραπείας για την επίτευξη θεραπευτικών στόχων και την πρόληψη επιπλοκών. Η αναβολή ή η χορήγηση μικρότερης ποσότητας αίματος οδηγεί νωρίτερα σε χαμηλότερα επίπεδα αιμοσφαιρίνης, μεγαλύτερη κόπωση και μειωμένη λειτουργικότητα και αναγκάζει τον ασθενή να επιστρέψει νωρίτερα για νέα μετάγγιση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως πνευμονική υπέρταση, κολπική μαρμαρυγή ή εξωμυελικές εστίες, επιτείνει τις βλάβες και ενέχει σημαντικό κίνδυνο.
Το βασικό είναι ότι η κάλυψη των επειγόντων περιστατικών και η συνέχιση της τακτικής μεταγγισιοθεραπείας δεν αποτελούν αντικρουόμενες ανάγκες. Δεν μπορεί η προγραμματισμένη μετάγγιση ενός πολυμεταγγιζόμενου ασθενούς να αντιμετωπίζεται ως θεραπεία που μπορεί κάθε φορά να μετατίθεται προκειμένου να καλυφθούν τα επείγοντα. Ενα οργανωμένο Εθνικό Σύστημα Αιμοδοσίας οφείλει να μπορεί να καλύπτει και τις δύο ανάγκες.
– Είναι αποδεκτό να ζητείται από τον ίδιο τον ασθενή ή την οικογένειά του να βρει αιμοδότη προκειμένου να εξασφαλιστεί η δεύτερη μονάδα αίματος;
Η θέση της ΕΟΘΑ είναι κατηγορηματική: η πρόσβαση στην αναγκαία θεραπεία δεν μπορεί να εξαρτάται από την εξεύρεση αιμοδότη από τον ίδιο τον ασθενή ή την οικογένειά του. Για έναν πολυμεταγγιζόμενο ασθενή, η μετάγγιση αποτελεί μέρος της προβλεπόμενης θεραπείας του. Η εξασφάλιση της αναγκαίας ποσότητας αίματος και η ισότιμη πρόσβαση στη θεραπεία αποτελούν ευθύνη του οργανωμένου συστήματος αιμοδοσίας και της Πολιτείας και δεν μπορεί να μετακυλίονται στον ασθενή. Επιπλέον, ο ασθενής αναγκάζεται να εκθέτει στους γύρω του ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, κάτι που έχει επισημανθεί από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και τον Συνήγορο του Πολίτη.
Η εθελοντική αιμοδοσία αποτελεί κοινωνική προσφορά προς όλους και πρέπει να οργανώνεται έτσι ώστε κάθε ασθενής να λαμβάνει τη θεραπεία που χρειάζεται με βάση τις ιατρικές του ανάγκες και όχι τον κοινωνικό του κύκλο και τη δυνατότητά του να εξασφαλίσει αιμοδότες. Η επάρκεια αίματος είναι ευθύνη του συστήματος. Η ισότιμη πρόσβαση στην αναγκαία θεραπεία είναι δικαίωμα του ασθενούς.
– Οι ελλείψεις επαναλαμβάνονται σχεδόν προβλέψιμα κάθε Αύγουστο, Χριστούγεννα και Πάσχα. Γιατί το σύστημα εξακολουθεί να αιφνιδιάζεται από ένα πρόβλημα που γνωρίζει ότι θα εμφανιστεί;
Οταν οι ελλείψεις επαναλαμβάνονται στις ίδιες περιόδους, δεν μπορούν πλέον να αντιμετωπίζονται ως έκτακτο και απρόβλεπτο γεγονός. Η εποχική μείωση της προσέλευσης αιμοδοτών είναι γνωστή. Το ερώτημα είναι γιατί ένα προβλέψιμο πρόβλημα εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται εκ των υστέρων και όχι με οργανωμένη πρόληψη. Οι αιτίες είναι περισσότερες από μία: δεν έχει ακόμη διασφαλιστεί στην πράξη η πραγματική κεντρική διαχείριση του αίματος, δεν υπάρχει επαρκής και σταθερή δεξαμενή τακτικών εθελοντών αιμοδοτών, υπάρχουν προβλήματα στελέχωσης στις Υπηρεσίες Αιμοδοσίας και απουσιάζει μια συνεχής πολιτική ενημέρωσης και κινητοποίησης των πολιτών.
Οι εκκλήσεις για αιμοδοσία είναι αναγκαίες, αλλά δεν αποτελούν από μόνες τους πολιτική πρόληψης. Η Πολιτεία οφείλει να παρεμβαίνει πριν από την κρίση και όχι όταν οι συνέπειες έχουν ήδη φτάσει στους ασθενείς.
– Η αλλαγή του πληροφοριακού σχεδιασμού από το υπουργείο Υγείας ενώ προχωρούσε η συγκεντροποίηση του αίματος στο ΕΚΕΑ, ενισχύει την κεντρική διαχείριση και την πρόληψη των ελλείψεων;
Μας προβληματίζει ιδιαίτερα η αλλαγή του πληροφοριακού σχεδιασμού. Ενώ υπήρχε κεντρικό πληροφοριακό σύστημα σε λειτουργία και είχε ξεκινήσει η συγκεντροποίηση του αίματος στο ΕΚΕΑ, επιλέχθηκε διαφορετικό μοντέλο, με αναβάθμιση των επιμέρους συστημάτων των Υπηρεσιών Αιμοδοσίας, τα οποία προβλέπεται να διαλειτουργήσουν.
Η διαλειτουργικότητα μπορεί να είναι το τεχνικό μέσο. Το κριτήριο, όμως, είναι το επιχειρησιακό αποτέλεσμα: αν το ΕΚΕΑ θα διαθέτει ενιαία, αξιόπιστη και σε πραγματικό χρόνο εικόνα των αποθεμάτων και των αναγκών, ώστε να μπορεί να προβλέπει και να παρεμβαίνει εγκαίρως.
Το υπουργείο Υγείας οφείλει να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις: Τι βελτιώνει στην πράξη η αλλαγή του πληροφοριακού σχεδιασμού; Γιατί μια τόσο κρίσιμη επιλογή έγινε, σύμφωνα με όσα έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας, χωρίς εξαρχής συμμετοχή του ΕΚΕΑ, του καθ’ ύλην αρμόδιου φορέα; Πότε θα είναι πλήρως λειτουργικό το νέο σύστημα και, μέχρι τότε, πώς εξασφαλίζεται ότι το ΕΚΕΑ διαθέτει συνεχή, ενιαία και αξιόπιστη εικόνα των αποθεμάτων και των αναγκών αίματος σε εθνικό επίπεδο; Παραμένει επομένως, το κρίσιμο ερώτημα αν η αλλαγή αυτή ενισχύει πράγματι την κεντρική διαχείριση και την πρόληψη των ελλείψεων.
– Τι πρέπει να αλλάξει μόνιμα ώστε να σταματήσουμε να συζητάμε για τις ίδιες ελλείψεις κάθε χρόνο;
Χρειάζεται μια συνεκτική εθνική πολιτική για την ανάπτυξη πραγματικού Εθνικού Συστήματος Αιμοδοσίας, ώστε να περάσουμε από τη διαχείριση των ελλείψεων στην πρόληψή τους. Πρώτος άξονας πρέπει να είναι μια εθνική στρατηγική εθελοντικής αιμοδοσίας 365 ημέρες τον χρόνο, με στόχο όχι μόνο την προσέλκυση νέων αιμοδοτών αλλά κυρίως τη δημιουργία σταθερής βάσης τακτικών εθελοντών. Αυτό απαιτεί συνεχή ενημέρωση και κινητοποίηση των πολιτών, στοχευμένες δράσεις πριν από τις γνωστές περιόδους μειωμένης προσφοράς και επαρκή στελέχωση των Υπηρεσιών Αιμοδοσίας. Παράλληλα, η κουλτούρα της εθελοντικής αιμοδοσίας πρέπει να καλλιεργείται ήδη από το σχολείο.
Χρειάζονται, επίσης, συγκεκριμένοι και μετρήσιμοι εθνικοί στόχοι: πόσους τακτικούς εθελοντές αιμοδότες χρειάζεται η χώρα, ποια επίπεδα αποθεμάτων θεωρούνται ασφαλή, πότε ενεργοποιείται σχέδιο ετοιμότητας και πώς αξιολογούνται τα αποτελέσματα. Η επάρκεια δεν μπορεί να εξαρτάται από έκτακτες εκκλήσεις όταν τα αποθέματα έχουν ήδη μειωθεί. Χρειάζεται ένα σύστημα που προβλέπει τις ανάγκες και παρεμβαίνει πριν η έλλειψη φτάσει στον ασθενή.
Το αίμα είναι δημόσιο αγαθό και η επάρκειά του ευθύνη της Πολιτείας.
Η αντιμεταναστευτική πτέρυγα της Ε.Ε. αναγκάστηκε να «μαζευτεί», ο Σάντσεθ έκανε υποχωρήσεις, αλλά το δράμα των νεκρών, των αγνοουμένων και των ασυνόδευτων ανηλίκων δεν έχει τέλος. Στο ποδόσφαιρο, ο όρος «λευκή ισοπαλία» σημαίνει ένα ματς που τελειώνει 0-0, χωρίς να σκοράρει κανείς. Στην περίπτωση της τραγωδίας της Θέουτα, αντίθετα, μπορούμε να πούμε πως είχαμε μια… μαύρη ισοπαλία: η σκληρή αντιμεταναστευτική πτέρυγα της Ενωσης, με επικεφαλής την Τζόρτζια Μελόνι και πλήθος ακόμη «προθύμων», περιλαμβανομένης φυσικά και της ελληνικής κυβέρνησης, αναγκάστηκε εκ των πραγμάτων τα τελευταία 24ωρα να «μαζευτεί», μετά την αρχική μετωπική επίθεση κατά του Πέδρο Σάντσεθ, αλλά σε κάθε περίπτωση «σκόραρε» πολιτικούς πόντους βομβαρδίζοντας επί μέρες την κοινή γνώμη με τη ρατσιστική και μισαλλόδοξη ατζέντα της.
Παρακολουθήσαμε έξι συνεδριάσεις Μονομελούς Αυτοφώρου σε διάστημα ενός μήνα και είδαμε πώς εφαρμόζεται ο νόμος 5226, που ορίζει ως ποινικό αδίκημα την παράνομη παραμονή στην χώρα.
Το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) έκανε δεκτές τις εφέσεις δύο μεταναστριών από την Αλβανία και την Τουρκία, των οποίων οι αιτήσεις πολιτογράφησης είχαν απορριφθεί βάσει των αλλαγών που επέβαλε την περίοδο 2020-2021, ο τότε Υπουργός Εσωτερικών, Μάκης Βορίδης. Οι θετικές αποφάσεις ανατρέπουν προηγούμενες – προβληματικές αλλά όχι ομόφωνες αποφάσεις των Διοικητικών Εφετείων, που έκριναν ότι βασικές συνταγματικές αρχές δεν ισχύουν στο πεδίο της απονομής ιθαγένειας. Aποτελούν επομένως μια πολύ μεγάλη νίκη, με τη σφραγίδα του ανώτατου δικαστηρίου της χώρας, για τα πολιτικά δικαιώματα, το κράτος δικαίου και την ίδια τη δημοκρατική φυσιογνωμία της ελληνικής κοινωνίας.
Οι δηλώσεις του υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου στο Συμβούλιο Υπουργών της ΕΕ, με τις οποίες ζήτησε την επίσημη θεσμοθέτηση της προσωρινής αναστολής του δικαιώματος στο άσυλο και την άμεση επαναπροώθηση μεταναστών στο όνομα της «εργαλειοποίησης», αποκαλύπτουν το πραγματικό, απάνθρωπο πρόσωπο της ευρωπαϊκής πολιτικής των τειχών και της καταστολής. Η κυβέρνηση, πανηγυρίζοντας για τη μείωση των αφίξεων μέσω της βίας, των επαναπροωθήσεων και των κλειστών συνόρων στον Έβρο και το Αιγαίο, πρωτοστατεί στην επιβολή ενός μόνιμου καθεστώτος εξαίρεσης, όπου τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο πετιούνται στον κάλαθο των αχρήστων. Απέναντι σε μια Ευρώπη-φρούριο που μετατρέπει τη Μεσόγειο και τον Ατλαντικό σε υγρά νεκροταφεία, που χρηματοδοτεί καθεστώτα-χωροφύλακες και αντιμετωπίζει τους καταδιωγμένους του πλανήτη ως «εισβολείς», η μόνη διέξοδος είναι η αλληλεγγύη χωρίς αστερίσκους, η κατάργηση των φραχτών και ο κοινός αγώνας ντόπιων και μεταναστών ενάντια στις πολιτικές του πολέμου, της φτώχειας και του ρατσισμού.
Το ρεπορτάζ από το tvxs.gr
Στη δημιουργία ευρωπαϊκού μηχανισμού που θα επιτρέπει, σε εξαιρετικές περιπτώσεις εργαλειοποίησης μαζικών μεταναστευτικών ροών, την προσωρινή αναστολή της διαδικασίας ασύλου και την άμεση επιστροφή όσων εισέρχονται παράνομα στην Ευρωπαϊκή Ένωση επέμεινε ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνος Πλεύρης, κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Υπουργών Εσωτερικών και Μετανάστευσης της ΕΕ, η οποία πραγματοποιήθηκε μέσω τηλεδιάσκεψης.
Eν μέσω θέρους, 12 -μέχρι στιγμής- μόνιμοι κάτοικοι της Σύρου έχουν κληθεί να καταθέσουν γραπτές εξηγήσεις, στο πλαίσιο της έρευνας που διεξάγει το Λιμεναρχείο Σύρου, με εντολή της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Σύρου, σχετικά με τη συμμετοχή τους στην περσινή (22/7/2025) κινητοποίηση ενάντια στην άφιξη του ισραηλινών συμφερόντων κρουαζιερόπλοιου Crown Iris στο νησί.
«Η έρευνα αφορά στη διακρίβωση της τυχόν συμμετοχής μας στην τέλεση των αξιόποινων πράξεων της παρακώλυσης συγκοινωνιών και της δημόσιας υποκίνησης και διασποράς μίσους (αντιρατσιστικός νόμος)» λέει ο Αλέξανδρος Μπίστης, ένας από τους κληθέντες.
Οι απαλλακτικές αποφάσεις πειθαρχικών συμβουλίων για εκπαιδευτικούς που συμμετείχαν στην απεργία-αποχή, αλλά και οι ακυρωτικές αποφάσεις του Διοικητικού Εφετείου για καθαιρέσεις προϊσταμένων νηπιαγωγείων έχουν δημιουργήσει ένα νέο κλίμα στον χώρο της εκπαίδευσης
Aπό το ρεπορτάζ της efsyn.gr Eντολή να ξεκινήσει πειθαρχική διαδικασία κατά των εργαζομένων του ψυχιατρικού νοσοκομείου Δαφνί έδωσε ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, επιβεβαιώνοντας τις καταγγελίες των γιατρών που ήρθαν στη δημοσιότητα. Ο υπουργός, με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ισχυρίζεται ότι δέχτηκε «λεκτικό προπηλακισμό» από 3 «συνδικαλιστές της άκρας αριστεράς», εννοώντας τους γιατρούς που του ζήτησαν να αποσυρθεί από το νοσοκομείο, καθώς βρίσκονταν σε κατάσταση συναγερμού λόγω της πυρκαγιάς που έκαιγε στο Χαϊδάρι.
Με αφορμή την ανάρτηση Γεωργιάδη, η πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων ΨΝΑ Δαφνί, Γκιτάκου Ειρήνη, έκανε μια δημόσια δήλωση, στην οποία αναφέρει πως ο υπουργός επιχειρεί να εκφοβίσει και να απειλήσει με διώξεις τους ίδιους εργαζομένους που χθες βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή.
Mια απίστευτη είδηση έρχεται από τη Λάρισα, καθώς όπως καταγγέλλει το ΠΑΜΕ με ανακοίνωσή του, οι αστυνομικές αρχές της πόλης πέρασαν χειροπέδες και οδήγησαν στο αυτόφωτο τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Λάρισας για αφισοκόλληση. Συγκεκριμένα, ο συνδικαλιστής τοποθετούσε αφίσες για τα συλλαλητήρια που αναμένεται να πραγματοποιηθούν στη ΔΕΘ στις αρχές Σεπτεμβρίου, όπως γίνεται κάθε χρόνο, μέχρι που αρχές τον συνέλαβαν.
Το ΠΑΜΕ καταγγέλλει απαράδεκτη και απρόκλητη σύλληψη και ζητούν την άμεση απελευθέρωση του συνδικαλιστή.