ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ + ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Γνωστός σκιτσογράφος διώκεται στην Ισπανία γιατί τα σκίτσα του θεωρήθηκαν προσβλητικά για την Ισπανική αστυνομία.

Ο Καταλανός σκιτσογράφος Τόνι Γκαλμές, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης και Δόκτωρ Καλών Τεχνών, διώκεται στην Ισπανία γιατί σειρά σκίτσων του θεωρήθηκαν ότι προσβάλουν την αστυνομία και την πολιτοφυλακή.
Ο γνωστός, και ειδικευμένος στην εικονογράφηση παιδικών βιβλίων, σκιτσογράφος, στοχοποιήθηκε από τις ενώσεις των αστυνομικών, οι οποίες κατήγγειλαν τα σκίτσα του ως προάγοντα τη βία εναντίον τους και αιτία τραυματισμών αστυνομικών κατά τη διάρκεια επεισοδίων.

Οι αστυνομικοί ζήτησαν την απαγόρευση και καταστροφή των βιβλίων του, όπως επίσης και να ζητήσουν οι εκδότες δημόσια συγγνώμη. Το βιβλίο που θεωρούν «ένοχο» στην «προαγωγή βίας» είναι το σατιρικό On és l’Estel·la?, της ίδιας λογικής με τα γνωστά «Που είναι ο Γουώλυ;», μόνο που το θέμα του ήταν το καταλανικό δημοψήφισμα και όσα συνέβησαν εκείνη τη μέρα.

Σύμφωνα με την αγωγή εναντίον του, στο βιβλίο, που μετρά μόλις 28 σελίδες, περιλαμβάνονται «προσβλητικές για την αστυνομία εκφράσεις και σκίτσα».

O Τονι Γκαλμες προστίθεται σε μια μακρά λίστα καλλιτεχνών, από σκιτσογράφους ως καλλιτέχνες του κουκλοθεάτρου, που έχουν φυλακιστεί στην Ισπανία για προσβολή των αρχών ή του βασιληά.

Πηγή:https://thepressproject.gr

Σε σοβαρότατες καταγγελίες με επιστολή τους στην Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, προχώρησαν οι συγγενείς κρατούμενου στις φυλακές Λάρισας, που αυτή τη στιγμή βρίσκεται διασωληνωμένος στην Εντατική του Νοσοκομείου της πόλης, δίνοντας μάχη για τη ζωή του.

Ιστορίες μη ασφαλών συνοριακών διαβάσεων Γράφει η Parwana

Οι λόγοι που οι άνθρωποι φεύγουν από τα σπίτια τους είναι διαφορετικοί ανάλογα με τις ατομικές τους ιστορίες, τις οικογένειές τους, τις θέσεις εργασίας και την κατάσταση στα χωριά / πόλεις ή την προέλευσή τους, αλλά ο κύριος παράγοντας είναι ο εσωτερικός και διασυνοριακός πόλεμος.

Όταν αναγκαζόμαστε να φύγουμε και να επιλέξουμε να έρθουμε με αυτόν τον τρόπο, διακινδυνεύουμε τη ζωή μας για να επιβιώσουμε στο τέλος. Ακόμη και αφού εξετάσουμε όλους τους κινδύνους και την πιθανότητα θανάτου, αυτή είναι η καλύτερη επιλογή ανάμεσα σε μόνο κακές εναλλακτικές λύσεις. Όλοι οι πρόσφυγες από το Αφγανιστάν πρέπει να διασχίσουν αρκετά σύνορα για να φθάσουν εδώ. Παρόλο που ορισμένοι μπορούν να ξεκινήσουν με διαφορετικές δυνατότητες, με ή χωρίς αφγανικά διαβατήρια, με ή χωρίς άδειες διαμονής από το Ιράν / Πακιστάν, έγκυρες και άκυρες, όλοι υποφέρουμε εκατοντάδες κινδύνους στον δρόμο. Κάποιοι ξεκινούν τη διαδρομή διαφυγής στο Αφγανιστάν, άλλοι έχουν ήδη ζήσει για χρόνια ως πρόσφυγες χωρίς χαρτιά στο Ιράν και το Πακιστάν, ενώ κάποιοι από αυτούς γεννήθηκαν πρόσφυγες.

Με μοτοσυκλέτες, με ωτοστόπ, μέσα σε φορτηγά με πάρα πολλούς άλλους, που οδηγούν μέσα από πετρώδεις ερήμους. Περπατήσαμε πολλά χιλιόμετρα πάνω από βουνά και μέσα από ποτάμια. Περάσαμε φράκτες και θάλασσες. Βρεθήκαμε αντιμέτωποι με την αστυνομία, τους στρατιώτες, τους διακινητές και τους κλέφτες. Περάσαμε νύχτες έξω χωρίς να γνωρίζουμε πού βρισκόμαστε, χωρίς κουβέρτες στο κρύο, τη βροχή ή το χιόνι και χωρίς φαγητό και νερό. Πυροβολισμοί, ληστείες, απαγωγές, απειλές, βιασμοί. Είδαμε νεκρούς ανθρώπους κατά μήκος του δρόμου. Πολλοί από εμάς ήταν παιδιά, πολλοί διέφυγαν με τις οικογένειές τους, τις γιαγιάδες και τους παππούδες τους ή με άρρωστους συγγενείς.

Πιστεύετε ότι αυτή είναι μια απλή επιλογή να ξεκινήσει κανείς αυτή τη διαδρομή στην ελευθερία;

Κατά τη διέλευση από το Αφγανιστάν προς την Ευρώπη, υπάρχουν χώροι ελεγχόμενοι από κλέφτες όπου φοβούνται ακόμα και οι διακινητές και οι στρατιώτες. Άκουσα την ιστορία μιας οικογένειας την οποία οι κλέφτες σταμάτησαν για να ληστέψουν όλα τα υπάρχοντά τους. Τους απειλούσαν, ότι αν δεν τους έδιναν ό, τι ήθελαν, θα κακοποιούσαν σεξουαλικά τις γυναίκες τους. Επέζησαν την επίθεση, αλλά δεν έμειναν παρά μόνο με τη ζωή τους και με τα ρούχα στο σώμα τους.

Σε μια άλλη περίπτωση, πέντε ανήλικοι ληστεύτηκαν, χτυπήθηκαν και πιάστηκαν όμηροι για δύο νύχτες, όπου τους πήγαιναν μόνο ένα μικρό κομμάτι ξερό ψωμί την ημέρα. Πρόσθεσαν ότι αισθάνθηκαν τρόμο, καθώς υπήρχαν και δύο κορίτσια ανάμεσά τους που τα πήραν, τα βίασαν και τα δολοφόνησαν. Σε μια άλλη περίπτωση μια οικογένεια μου είπε, πώς πέρασαν την έρημο με τα τέσσερα παιδιά τους και δύο άλλες οικογένειες. Δεν υπήρχε σκιά, κανένα καταφύγιο. Ήταν χωρίς νερό και τα παιδιά τους αφυδατώθηκαν. Αγωνίστηκαν: Είτε η ειρήνη είτε ο θάνατος.

Όταν φτάνουμε στο Ιράν, αντιμετωπίζουμε μια χώρα γεμάτη ρατσισμό εναντίον των Αφγανών προσφύγων, οι οποίοι αποτελούν την πλειονότητα των μεταναστών εκεί. Η χώρα είναι επίσης γεμάτη από ρατσισμό εναντίον αθεϊστών, εθνικών ή θρησκευτικών μειονοτήτων, πολιτικών αντιπάλων. Πρόκειται για μια χώρα όπου οι πρόσφυγες δεν μπορούν να παρακολουθήσουν επίσημη εκπαίδευση ή να αποκτήσουν εθνικότητα, ακόμη και αν γεννηθούν εκεί. Είναι μια χώρα όπου η βία κατά των γυναικών, των ξένων και ακόμη και των δικών τους ανθρώπων που συχνά σιωπούν, παραμένει ατιμώρητη. Μια χώρα όπου κανείς δεν μπορεί να μιλήσει ελεύθερα. Μια χώρα όπου η ιθαγένεια πωλείται στην τιμή του θανάτου ως στρατιώτης στον πόλεμο.

Μετά τη διέλευση από τα βραχώδη βουνά, φτάνουμε στην Τουρκία. Μια οικογένεια μου διηγήθηκε: «Είχαμε κολλήσει για δύο νύχτες σε ένα χιονισμένο βουνό. Όταν το μικρό μωρό μας άρχισε να κλαίει, η αστυνομία ήρθε και μας συνέλαβε. Μας έστειλαν πίσω στο Αφγανιστάν. Έτσι έπρεπε να περάσουμε ξανά τα σύνορα του Πακιστάν και μετά τα σύνορα του Ιράν«. Η θάλασσα μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας είναι ένα μαύρο νερό γεμάτο από θανάτους και πτώματα. Οι άνθρωποι πέθαναν επειδή η Ευρώπη έχει ως προτεραιότητα να ελέγχει τα σύνορα και να μην σώζει ζωές.

Πιστεύετε ότι αυτοί οι γονείς είναι έτοιμοι να θέσουν σε κίνδυνο τις ζωές των παιδιών τους;

Κανένας, κανένας, κανείς … δεν το επιλέγει χωρίς να έχει μεγαλύτερο κίνδυνο πίσω από την πλάτη του. Αυτές οι μητέρες και οι πατέρες ζουν με τον φόβο την κάθε στιγμή. Αποφασίζουν να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους μόνο για να δώσουν στα παιδιά τους την ελπίδα της ειρήνης.

Εμείς οι πρόσφυγες περπατάμε στο μονοπάτι της φωτιάς, από το οποίο προσπαθούμε να δραπετεύσουμε. Όταν βλέπουμε έναν άλλο δρόμο, έναν δρόμο χωρίς φωτιά, θα τον επιλέξουμε χωρίς να γνωρίζουμε αν θα υπάρξουν άλλοι κίνδυνοι. Πρέπει ούτως ή άλλως να επιλέξουμε τον άλλο δρόμο έτσι ώστε να μην καούμε. Αυτός ο άλλος δρόμος, αυτός που δεν έχει πυρκαγιά, είναι αυτός όπου η Ευρώπη βάζει συρματόπλεγμα, όπου τα πολεμικά πλοία μας σταματούν, όπου τα όνειρά μας για την ειρήνη χάνονται στη θάλασσα και τα «τυχερά» καταλήγουν στην κόλαση της Μόριας.

Πιστεύετε πραγματικά ότι φτάσαμε εύκολα εδώ;

Parwana/ mplokia.gr

Πηγή:https://www.lesvosnews.net

Ανακοίνωση των δικηγόρων της οικογένειας του Ζακ Κωστόπουλου με αφορμή το παραπεμπτικό βούλευμα που “ρίχνει στα μαλακά” τους δράστες καθώς δεν τους αποδίδει την κατηγορία της ανθρωποκτονίας.

“Να μη γίνει ο θάνατος του Ζακ Κωστόπουλου ένα ακόμη πεδίο υποτίμησης της ανθρώπινης ζωής κι αξιοπρέπειας” τονίζουν οι δικηγόροι της οικογένειας με αφορμή το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών με το οποίο παραπέμπονται σε δίκη ο ιδιοκτήτης του κοσμηματοπωλείου, ο μεσίτης και 4 αστυνομικοί. Το αδίκημα που τους έχει αποδοθεί είναι αυτό της θανατηφόρας σωματικής βλάβης.

“Η τελική απόδοση της κατηγορίας της θανατηφόρου σωματικής βλάβης και όχι της ανθρωποκτονίας για όλους τους κατηγορούμενους εισάγει ιδιαίτερο περιβάλλον νομικής αξιολόγησης των αδικημάτων και οδηγεί σε διακριτή μεταχείριση των δραστών” τονίζουν μεταξύ άλλων οι δικηγόροι.

Όλη η ανακοίνωση

Η έκδοση του παραπεμπτικού βουλεύματος για την υπόθεση της ανθρωποκτονίας του Ζαχαρία Κωστόπουλου σηματοδοτεί στο επίπεδο της προδικασίας την τελική έκφανση ενός δικαστικού χειρισμού που δεν ικανοποιεί την πλευρά της οικογένειας του θύματος.

Η τελική απόδοση της κατηγορίας της θανατηφόρου σωματικής βλάβης και όχι της ανθρωποκτονίας για όλους τους κατηγορούμενους εισάγει ιδιαίτερο περιβάλλον νομικής αξιολόγησης των αδικημάτων και οδηγεί σε διακριτή μεταχείριση των δραστών.

Το κοινό περί δικαίου αίσθημα, αλλά και η κλασική νομική αξιολόγηση των κρίσιμων περιστατικών έρχονται σε σαφή αντίθεση με τις κρίσεις και τις παραδοχές του βουλεύματος αλλά και την πάγια νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων.

Η ελπίδα για δίκαιη και ορθή δικαστική κρίση περιορίζεται από το στενό πλαίσιο διάγνωσης που τίθεται από τα αποδοθέντα αδικήματα.

Καλούμε την αρμόδια εισαγγελική αρχή να ασκήσει τα ένδικα μέσα που προβλέπονται χάριν της ορθής απονομής του δικαίου. Για να μη γίνει ο θάνατος του Ζαχαρία Κωστόπουλου ένα ακόμη πεδίο υποτίμησης της ανθρώπινης ζωής κι αξιοπρέπειας.

Οι πληρεξούσιες δικηγόροι της οικογένειας του Ζαχαρία Κωστόπουλου

Αννυ Παπαρρούσου

Χρύσα Πετσιμέρη

Κλειώ Παπαπαντολέων

Πηγή:https://avmag.gr

Στο εκπαιδευτικό συλλαλητήριο για τα κολέγια

Με χημικά αντιμετώπισαν τους φοιτητές που διαδήλωναν πριν από λίγη ώρα οι αστυνομικοί μπροστά στη Βουλή. Η ένταση προκλήθηκε όταν ορισμένοι φοιτητές επιχείρησαν να προσεγγίσουν την αλυσίδα που είχε σχηματίσει η αστυνομία μπροστά στο κοινοβούλιο. Τότε η αστυνομία αντέδρασε εκτοξεύοντας χημικά εναντίον τους.

Το χειμερινό live του Χιπ Χοπ Καφενέ διακόπηκε από επίθεση των ομάδων καταστολής ΔΕΛΤΑ και ΜΑΤ,οι οποίοι εισέβαλαν πετώντας χημικά, δακρυγόνα κρότου λάμψης και τελικά έφτασαν ως την εσωτερική είσοδο. Μετά από την άμεση αντίδραση του κόσμου οπισθοχώρησαν προς την κεντρική είσοδο όπου και παρέμειναν για ώρες. Κόσμος ο όποιος βγήκε από τη Νομική Σχολή κυνήγηθηκε λυσαλαία από τα ΜΑΤ και τους ΔΕΛΤΑ στα στενά πέριξ του κτιρίου,έγιναν προσαγωγές 6 ατόμων που αφέθηκαν ελεύθερα. Οι επιθέσεις του κράτους δεν μας φοβίζουν αντιθέτως μας πεισμώνουν και μας δίνουν ώθηση να συνεχίσουμε τις δράσεις μας.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.

Κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις και το άσυλο.

Η τρομοκρατία σας δεν θα περάσει.

  • Παρακαλούνται όσοι τράβηξαν φωτογραφίες ή και βίντεο από το live του Σαββάτου να μας στείλουν μήνυμα. Υπάρχει σοβαρός λόγος.

Χιπ Χοπ Καφενές

Το περασμένο Σάββατο ξημέρωσε μαύρο για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες που πνίγηκαν στο Ιόνιο. Την καρδιά όμως όσων δεν έχουν νου θολωμένο από τη μισαλλοδοξία, δεν τη μαύρισε μόνο ο μαζικός θάνατος απελπισμένων ανθρώπων, αλλά και η άμεση, on air «ανταπόκριση» της ελληνικής πολιτείας, όπως την ανέλαβε εκθύμως και τη διεκπεραίωσε με κατάδηλο ιδεοληπτικό φανατισμό ο υπουργός Ανάπτυξης και αντιπρόεδρος της Ν.Δ. Ο κυνικός Αδωνις Γεωργιάδης. Βρισκόταν σε τηλεοπτικό στούντιο, ως συνήθως, όταν άκουσε, μαζί με τους υπόλοιπους, την έκτακτη είδηση: «Ναυάγιο κοντά στους Παξούς. Κινδυνεύουν πρόσφυγες και μετανάστες. Ειδοποίησαν στο 112. Μεγάλη επιχείρηση διάσωσης».

Πώς αντέδρασε ο καλός χριστιανός; Ετσι όπως οφείλει να ΜΗΝ αντιδρά κανένας –χριστιανός, βουδιστής, μουσουλμάνος…– όταν κινδυνεύουν οποιοιδήποτε άνθρωποι, είτε εκπροσωπεί μια χώρα, ως εκ του αξιώματός του, είτε αποκλειστικά την εξοχότητά του. Αντί να σπεύσει να ευχηθεί και να προσευχηθεί, αντί να δηλώσει τη συμπάθειά του, έστω υποκριτικά, το διέπραξε και αυτό, ξεπερνώντας τα ίδια τα δικά του απρεπή εσκαμμένα: Δίκασε και καταδίκασε αναπολόγητους τους έτσι κι αλλιώς μελλοθάνατους. Τους κήρυξε ανθέλληνες συνωμότες και δολιοφθορείς του χριστιανισμού. Οι αποδείξεις του οικτρές: «Σκεφτείτε» (απεφάνθη με το ύφος όποιου ξέρει τα μεγάλα μυστικά) «πόσο καλά προετοιμασμένοι είναι που γνώριζαν ότι λειτουργεί και το 112 και πήραν τηλέφωνο. Εχουμε πέσει θύματα ομαδικής προσπάθειας αλλοίωσης της χώρας»…

Μάλιστα. Θαρρείς και το 112 είναι ο νέος «Αριθμός του Θηρίου», αντί του 666, ή ο απόρρητος αριθμός με τον οποίο συνεννοούνται οι μυστικές υπηρεσίες των μεσογειακών χωρών, με στόχο την απεξάρθρωση ποικίλων κυκλωμάτων. Υπουργός άνθρωπος, παντογνώστης, και δεν ξέρει το απλούστατο: ότι πρόκειται για τον παγκοίνως γνωστό Ευρωπαϊκό Aριθμό Kλήσης Eκτακτης Aνάγκης, που λειτουργεί ήδη από το 1991. Δεν ξέρει ότι από το 1998 η Ε.Ε. υποχρέωσε τα μέλη της να παρέχουν κλήση του 112 χωρίς χρέωση. Δεν ξέρει ότι η Ευρωβουλή και το Συμβούλιο Υπουργών ανακήρυξαν την 11η Φεβρουαρίου «Ευρωπαϊκή Ημέρα του 112», αφού ο αριθμός προκύπτει από την ημερομηνία 11.2. Δεν ξέρει; Ή, με βολικό κυνισμό, κάνει ότι δεν ξέρει;

Υποτίθεται πάντως ότι ξέρει από αρχαίους Ελληνες. Φαίνεται όμως ότι δεν έπεσε ποτέ πάνω στο απόφθεγμα «Μη προτρεχέτω η γλώττα της διανοίας». Η 11η Φεβρουαρίου δεν αργεί. Ας του δωρίσει το ρητό ο πρωθυπουργός. Καδραρισμένο.

Πηγή:https://m.tvxs.gr

Οι εξετάσεις του Λ. Γούλα από τον Ευαγγελισμό δόθηκαν ανυπόγραφες και χωρίς περιγραφή ευρημάτων, ενώ η υπογραφή του έχει πλαστογραφηθεί στην έκθεση σύλληψης και στο δελτίο γνωστοποίησης δικαιωμάτων.

Για την αυτοκτονία της 18χρονης κόρης της, στις 4 Νοεμβρίου, λίγους μήνες μετά τον βιασμό της στη Ζάκυνθο μίλησε στην ιρλανδική Mirror, η Άννα Κρόου.

Η κοπέλα είχε πάει το περασμένο Καλοκαίρι στη Ζάκυνθο με φίλους για διακοπές. Εκεί, σύμφωνα με τη μητέρα, την πρώτη μέρα δέχτηκε διπλή επίθεση. Την πρώτη φορά ένας άνδρας την άρπαξε και προσπάθησε να την φιλήσει κι ένας άλλος κατάφερε να περάσει το χέρι του μέσα από το τζιν παντελόνι της, όμως εκείνη κατάφερε να ξεφύγει. Δύο βράδια αργότερα όμως, της έριξαν ναρκωτικά στο ποτό της και την βίασαν.

«Η Τζούλι που επέστρεψε σπίτι από την Ελλάδα, λειτουργούσε σε δύο διαφορετικά επίπεδα. Από τη μία πλευρά ήταν λειτουργική και από την άλλη ήταν καταρρακωμένη, προσπαθώντας να καλύψει τα κενά της μνήμης της, αφότου την νάρκωσαν και την βίασαν», αναφέρει η μητέρα. «Μας προειδοποίησε ο σύμβουλος στο κολέγιό της ότι θα έπρεπε να την παρακολουθούμε, καθώς βρισκόταν σε μία πολύ εύθραυστη κατάσταση».

Σύμφωνα με την ίδια, η Τζούλι ήταν βέβαιη ότι δεν επρόκειτο να εντοπιστεί ο βιαστής της. Αυτό είναι που την βασάνιζε, «την στοίχειωνε το τραύμα των όσων συνέβησαν και η σκέψη ότι δεν επρόκειτο ποτέ να της αποδοθεί Δικαιοσύνη», λέει η μητέρα. Η 18χρονη άφησε σημείωμα εξηγώντας τους λόγους που την οδήγησαν στην αυτοκτονία, αποκάλυψε η μητέρα, που δεν θέλησε να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.

Πηγή:https://tvxs.gr

Με λουκέτο απειλείται ο Ξενώνας Προσωρινής Φιλοξενίας Παιδιών και Εφήβων σε κίνδυνο «Το Σπίτι της ΑΡΣΙΣ» στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, ο οποίος φιλοξενεί παιδιά κατόπιν εισαγγελικής εντολής, καθώς το υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης που χρηματοδοτεί την λειτουργία του, δεν διαθέτει στον ξενώνα ποσό που να καλύπτει ούτε κατά το ένα τρίτο τα έξοδα λειτουργίας του.
Συγκεκριμένα, η χρηματοδότηση του υπουργείου είναι στα 80.000 ευρώ, όταν το ετήσιο κόστος λειτουργίας του ξενώνα της ΑΡΣΙΣ είναι 265.000 ευρώ, με αποτέλεσμα πλέον να μην μπορεί να αντεπεξέλθει στις οικονομικές απαιτήσεις και να βρίσκεται ένα βήμα πριν το οριστικό κλείσιμο.
Το πρόβλημα της υποχρηματοδότησης της λειτουργίας του ξενώνα οφείλεται στο γεγονός ότι η προηγούμενη ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας «αποποιήθηκε» πρακτικά την υποχρέωση χρηματοδότησης του ξενώνα για το 2019, παραπέμποντας στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, χωρίς ωστόσο να έχει προβλέψει τις αναγκαίες για τον σκοπό αυτό πιστώσεις, με αποτέλεσμα η Περιφέρεια να έχει εξασφαλίσει μόνο το 12% του κόστους λειτουργίας του.
Σημειώνεται ότι το «Σπίτι της ΑΡΣΙΣ» είναι ο μοναδικός ξενώνας επείγουσας φιλοξενίας στη Βόρεια Ελλάδα που φροντίζει παιδιά, τα οποία είναι θύματα παραμέλησης, κακοποίησης, εμπορίας και διακίνησης ή που βρίσκονται σε κίνδυνο, λόγω δυσμενών οικογενειακών ή κοινωνικών -οικονομικών συνθηκών.
Λειτουργεί από το 2007 χρηματοδοτούμενο από κονδύλια του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης για την κάλυψη των δαπανών μισθοδοσίας του ελάχιστου απαραίτητου προσωπικού, μέρους του κόστους θέρμανσης, του κόστους της ΔΕΗ και των τηλεπικοινωνιών. Για όλες τις υπόλοιπες λειτουργικές ανάγκες ο ξενώνας βασίζεται στην ιδιωτική πρωτοβουλία, μέσω δωρεών και χορηγιών σε είδος και χρήματα. Στον ξενώνα εργάζονται 12 άνθρωποι, με καθεστώς πλήρους ή μερικής απασχόλησης και το κενό στη μισθοδοσία τους καθώς και στις ασφαλιστικές τους εισφορές είναι πολύμηνο.
Υπενθυμίζεται επιπλέον, ότι ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2019, ο Ξενώνας της ΑΡΣΙΣ έκλεισε την πόρτα του σε νέες εισαγωγές παιδιών, αδυνατώντας πλέον να ανταποκριθεί στα αιτήματα της εισαγγελίας Ανηλίκων, καθώς και δημοσίων κοινωνικών υπηρεσιών για εισαγωγές παιδιών που βρίσκονται σε κίνδυνο. Αυτό τη στιγμή που παιδιά, τα οποία είχαν πέσει θύματα κακοποίησης, είχαν εγκαταλειφθεί ή οι γονείς τους αδυνατούσαν να τα φροντίσουν, παρέμειναν στο σπίτι τους ή σε δημόσια νοσοκομεία, αν και ήταν επείγουσα ανάγκη η μεταφορά τους σε ασφαλές περιβάλλον. Καθώς και όταν βρίσκονταν σε εκκρεμότητα αιτήματα για μεταφορά παιδιών από όλη τη Βόρεια Ελλάδα στον ξενώνα. Παράλληλα, υποβάλλονται καθημερινά νέα αιτήματα στην κοινωνική υπηρεσία του ξενώνα.
Οι νέες εισαγωγές σταμάτησαν επειδή το υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης δεν είχε δώσει καμία σαφή απάντηση για το κόστος λειτουργίας του ξενώνα για το 2019, που φιλοξενεί θύματα σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης, εμπορίας και διακίνησης, παιδιά με σοβαρές ψυχικές διαταραχές και προβλήματα κοινωνικής προσαρμογής.
Το ενδεχόμενο παύσης της λειτουργίας του «Σπιτιού της ΑΡΣΙΣ» θα σημαίνει απουσία της μοναδικής δομής βραχείας φιλοξενίας στη Βόρεια Ελλάδα που εξυπηρετεί κάθε χρόνο περισσότερα από 70 παιδιά σε κίνδυνο, θα οδηγήσει σε αναγκαστική μετακίνηση τα παιδιά που φιλοξενούνται στον ξενώνα, θα αφήσει άνεργους τους εργαζόμενους, θα ακυρώσει την πολυετή, αδιάκοπη, ουσιαστική και αποτελεσματική συμβολή της ΑΡΣΙΣ-Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων στον ευαίσθητο τομέα της Παιδικής Προστασίας.
Να σημειώσουμε ότι το 2019 δημιουργήθηκε Δίκτυο Συνεργασίας για τη Φροντίδα Παιδιών σε Κίνδυνο με πρωτοβουλία του Τμήματος Ανηλίκων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, της 3ης και 4ης Υγειονομικής Περιφέρειας Μακεδονίας – Θράκη και του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στην υλοποίηση του οποίου η συμβολή του «Σπιτιού της ΑΡΣΙΣ» είναι καθοριστικός.
Όπως τόνισε το Τμήμα Ανηλίκων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης σε έγγραφό του προς το Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης τον Αύγουστο του 2019, ενδεχόμενη διακοπή της λειτουργίας του ξενώνα οδηγεί στην «ακύρωση όλης της προσπάθειας που πραγματοποιήθηκε με τη θέσπιση του Δικτύου Συνεργασίας για τη Φροντίδα Παιδιών σε Κίνδυνο, η οποία απέδωσε και συνεχίζει να αποδίδει καρπούς, όπως αποδεικνύει το γεγονός ότι στα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης δεν υπάρχει πλέον κανένα παιδί που να παραμένει για περισσότερο από 48 ώρες σε καθεστώς προστατευτικής φύλαξης αναμένοντας την τοποθέτησή του σε δομή, με ό,τι συνεπάγεται αυτό πρωτίστως για την προστασία και ευημερία των ανηλίκων, αλλά και για την εύρυθμη λειτουργία των νοσοκομείων».
Μέχρι σήμερα στο «Σπίτι της ΑΡΣΙΣ» έχουν φιλοξενηθεί περισσότερα από 300 παιδιά και έφηβοι με μέσο χρόνο παραμονής τα τρία έτη. Επιδίωξη της ΑΡΣΙΣ είναι τα παιδιά να συνδέονται με το οικογενειακό τους περιβάλλον και να επιστρέφουν σε αυτό, εφόσον έχουν δημιουργηθεί οι κατάλληλες συνθήκες, πάντα με γνώμονα την εξασφάλιση του βέλτιστου συμφέροντος του κάθε παιδιού.

Κρίσιμο είναι να δοθεί λύση στο ζήτημα της χρηματοδότησης του ξενώνα, που αλλιώς σύντομα θα οδηγηθεί στη διακοπή λειτουργίας.

Πηγή: https://parallaximag.gr