Πώς ένα ευρωπαϊκό ερευνητικό έργο έχει γίνει το όχημα προώθησης ισραηλινών στρατιωτικών υποβρύχιων τεχνολογιών για την επιτήρηση των ευρωπαϊκών λιμένων. Μεταξύ αυτών, το λιμάνι του Λαυρίου
Ο αριθμός των ανθρώπων που εξαναγκάστηκαν να εκτοπιστούν μέσα στις χώρες τους εξαιτίας των λεγόμενων φυσικών καταστροφών και ακραίων καιρικών φαινομένων αυξήθηκε ραγδαία πέρυσι, σύμφωνα με μελέτη που διενεργήθηκε από το πανεπιστήμιο του Αμβούργου για λογαριασμό της οργάνωσης προστασίας του περιβάλλοντος Greenpeace.
Η μελέτη αναφέρει πως 13,6 εκατομμύρια άνθρωποι εκτοπίστηκαν το 2025, ενώ ο αριθμός τους ήταν 9,9 εκατομμύρια την αμέσως προηγούμενη χρονιά.
Οι μαζικές κινητοποιήσεις στην Αλβανία ενάντια στην κατασκευή ξενοδοχειακών μονάδων έφεραν στο προσκήνιο την εταιρεία Affinity Partners του γαμπρού του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ. Ελάχιστοι θυμήθηκαν ότι η συγκεκριμένη εταιρεία δημιουργήθηκε για τη στήριξη ισραηλινών εταιρειών από τις πετρο-μοναρχίες του Κόλπου
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά της τουριστικής επένδυσης του Τζάρεντ Κούσνερ γαμπρού του Ντόναλντ Τράμπ στη παράκτια ζώνη Βιόσα Νάρτα που είναι στο δέλτα του ποταμού Βιόσα (Αώος) και αποτελεί προστατευόμενη περιοχή που φιλοξενεί πλήθος ειδών της πανίδας και της χλωρίδας. Σάββατο 6 Ιουνίου 2026 (ΔΑΝΑΗ ΔΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ / EUROKINISSI)
Μαζική κινητοποίηση πραγματοποίησαν το απόγευμα του Σαββάτου (6/6) στην πλατεία Συντάγματος μέλη της αλβανικής κοινότητας που ζουν στην Ελλάδα, ανταποκρινόμενοι σε κάλεσμα της Πρωτοβουλίας Αλβανών Μεταναστών.
Με πανό, συνθήματα και τα χαρακτηριστικά ροζ φλαμίνγκο – σύμβολο του κινήματος υπεράσπισης της περιοχής – οι συγκεντρωμένοι κατήγγειλαν, όπως υποστηρίζουν, την εμπορευματοποίηση ενός μοναδικού οικοσυστήματος προς όφελος μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων.
Στο πλευρό τους βρέθηκαν μεταναστευτικοί σύλλογοι, κοινωνικές οργανώσεις και συλλογικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Κεντρικό σύνθημα της κινητοποίησης ήταν: «Ούτε γη, ούτε νερό – Όχι στο ξεπούλημα της γης μας και στην οικολογική καταστροφή για τα κέρδη των ολιγαρχών».
Αντιδράσεις και μέσα στην Αλβανία
Την ίδια ώρα, ανάλογες κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν και στην ίδια την Αλβανία. Εκατοντάδες πολίτες, περιβαλλοντικές οργανώσεις και κάτοικοι της περιοχής συγκεντρώθηκαν στη Βιόσα-Νάρτα, περίπου 150 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά των Τιράνων, προκειμένου να εκφράσουν την αντίθεσή τους στην προωθούμενη επένδυση.
Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν κοντά στο σημείο όπου τις τελευταίες ημέρες είχαν ξεκινήσει εργασίες προετοιμασίας για την κατασκευή του έργου, υποστηρίζοντας ότι η παρέμβαση απειλεί μια από τις σημαντικότερες προστατευόμενες περιοχές της Μεσογείου.
«Πρόκειται για έναν εξαιρετικά ευαίσθητο βιότοπο. Η καταστροφή του θα είχε ανυπολόγιστες συνέπειες για τη βιοποικιλότητα», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Εμιλιόνα Πούγια, συμμετέχοντας στη διαμαρτυρία.
Με αλβανικές σημαίες και δεκάδες συμβολικά φλαμίνγκο, οι συγκεντρωμένοι απαίτησαν την εγκατάλειψη του σχεδίου, φωνάζοντας συνθήματα κατά της τουριστικής αξιοποίησης της περιοχής.
Το έργο που πυροδοτεί τις αντιδράσεις
Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονη πολιτική και κοινωνική αντιπαράθεση στην Αλβανία, καθώς το επενδυτικό σχέδιο, ύψους περίπου 4 δισεκατομμυρίων ευρώ, συνδέεται με επιχειρηματικά συμφέροντα που σχετίζονται με την κόρη του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Ιβάνκα Τραμπ, και τον σύζυγό της Τζάρεντ Κούσνερ.
Εδώ και σχεδόν μία εβδομάδα χιλιάδες πολίτες συγκεντρώνονται καθημερινά στα Τίρανα, καταγγέλλοντας ότι η κατασκευή του θερέτρου θα οδηγήσει σε εκτεταμένη περιβαλλοντική υποβάθμιση μιας περιοχής που αποτελεί σημαντικό καταφύγιο για μεταναστευτικά πτηνά, μεταξύ των οποίων και τα ροζ φλαμίνγκο.
Η Ντενίσα Κάζα, μέλος της περιβαλλοντικής οργάνωσης PPNEA, υποστήριξε ότι οι ανησυχίες δεν περιορίζονται μόνο στη διαδικασία αδειοδότησης του έργου.
«Το ζήτημα δεν είναι μόνο η έλλειψη διαφάνειας. Το σοβαρότερο είναι ότι αγνοήθηκε πλήρως η τεράστια οικολογική σημασία της περιοχής, η οποία συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα σημεία βιοποικιλότητας σε ολόκληρη τη Μεσόγειο», τόνισε.
Η απάντηση Ράμα
Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα επιχείρησε να κατευνάσει τις αντιδράσεις, υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας και ότι το έργο δεν έχει λάβει ακόμη την τελική έγκριση.
Όπως δήλωσε, για τον σχεδιασμό του εγχειρήματος έχουν επιστρατευθεί διεθνείς ειδικοί υψηλού επιπέδου, ενώ χαρακτήρισε το σχέδιο ως μια μοναδική αναπτυξιακή πρωτοβουλία για τη χώρα.
Παρά τις διαβεβαιώσεις της αλβανικής κυβέρνησης, οι αντιδράσεις όχι μόνο δεν υποχωρούν αλλά εξαπλώνονται, με τους επικριτές του έργου να προειδοποιούν ότι η Βιόσα-Νάρτα κινδυνεύει να υποστεί ανεπανόρθωτη οικολογική αλλοίωση εάν προχωρήσουν τα σχέδια κατασκευής του πολυτελούς τουριστικού συγκροτήματος.
Νέα επιστημονική μελέτη συνδέει την οικονομική ανισότητα με περισσότερους από 100.000 θανάτους κάθε χρόνο στην Ευρώπη που σχετίζονται με ακραίες θερμοκρασίες, αναδεικνύοντας τον καθοριστικό ρόλο που επιτελούν η φτώχεια και οι κοινωνικές στερήσεις στην ευαλωτότητα των πολιτών απέναντι τόσο στο ψύχος όσο και στα κύματα ζέστης.
Κοντά στα πλοία που παραμένουν εγκλωβισμένα στα Στενά του Ορμούζ λόγω του πολέμου ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν εκτείνεται ένα μοναδικό οικολογικό σύστημα που βρίσκεται υπό απειλή σύμφωνα με επιστήμονες.
Οι πιο πλούσιες χώρες καίνε και τρυπάνε τη Γη. Οι φτωχότερες περιοχές του παγκόσμιου Νότου πληρώνουν το τίμημα – χωρίς πόρους να προστατευτούν. Έρευνα του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες και της WWF δείχνει ότι η μετανάστευση λόγω πλημμυρών, ξηρασίας ή ανόδου της στάθμης της θάλασσας δεν είναι μελλοντικό σενάριο: το 50% αναγκάστηκε να φύγει εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής. Οι άνθρωποι που μετακινούνται, όμως, δεν είναι “κρίση”. Κρίση είναι η καταστροφή της φύσης, οι κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, ο εκτοπισμός και η νομική απαξία όσων διεκδικούν μια ζωή αξιοβίωτη. Και η καμπάνα κινδύνου χτυπάει από την Ινδία και το Τουβαλού μέχρι τη Θεσσαλία.
Η κυβέρνηση προκειμένου να προχωρήσει στην εγκατάσταση του νέου κολαστηρίου στη Βάστρια, παρακάμπτοντας το ΣτΕ καταστρέφει το παρθένο δάσος της περιοχής με χάραξη δρόμου 4,696 χλμ. τον οποίο βαφτίζει «οδό διαφυγής».
Το ξεχασμένο ρέμα του Προφήτη Δανιήλ, που είναι αντιληπτό μόνο μέσω των προβλημάτων που φέρνει μαζί του, τα άδεια κελύφη της γειτονιάς και τα βιομηχανικά κτίρια στον Ταύρο, γίνονται αντικείμενο έρευνας και δημιουργίας!
Ο «συναγερμός» που σήμανε η πρόεδρος του συλλόγου «Θουκυδίδης ο Αλιμούσιος», Βασιλική Κοιλάκου, και η άμεση κινητοποίηση των κατοίκων έσωσαν τον προστατευόμενο υγρότοπο από την καταστροφική επένδυση της Lamda Development, η οποία είχε εγκριθεί με προεδρικό διάταγμα του 2018.
Τον περασμένο Μάρτιο, η κυρία Βασιλική Κοιλάκου, κάτοικος του παλαιού Αλίμου, που συνορεύει με την επένδυση του Ελληνικού, πέρασε τη διάβαση της Ποσειδώνος για να πάει στο λιμανάκι των ερασιτεχνών αλιέων, όπως έκανε τα περισσότερα απογεύματα. Η κ. Κοιλάκου είναι πρόεδρος του Εξωραϊστικού και Περιβαλλοντικού Συλλόγου «Θουκυδίδης ο Αλιμούσιος». Ετσι, όταν αντίκρισε τους εργάτες της Lamda Development να κάνουν εργασίες περίφραξης και να τοποθετούν λαμαρίνες στις όχθες του ρέματος, σήμανε «συναγερμό».
Τα τηλέφωνα και οι αναρτήσεις στο Facebook πήραν φωτιά, με τους γείτονες να ρωτούν τι συμβαίνει. Ο σύλλογος αριθμεί 450 μέλη, κυρίως παλαιούς κατοίκους, και έτσι γρήγορα οργανώθηκε η πρώτη συγκέντρωση και αμέσως μετά η φύλαξη του χώρου και η παρακολούθηση των εργασιών. Αλλα μέλη του Δ.Σ. του συλλόγου, όπως ο δικηγόρος Κώστας Βαϊνανίδης, επίσης κάτοικος της γειτονιάς, ξεκίνησαν να ερευνούν το θέμα.
Ο κ. Βαϊνανίδης διαπίστωσε ότι με το προεδρικό διάταγμα του 2018 που ενέκρινε τα σχέδια που είχαν εκπονηθεί για την επένδυση της Lamda Development, είχε οριοθετηθεί και η κοίτη του ρέματος Τραχώνων. Προβλεπόταν να εκτραπεί μέσα στη φυσική δημοτική παραλία των Λουτρών Αλίμου η εκβολή του από τη σημερινή της θέση και να δημιουργηθεί ένας λιμενοβραχίονας περίπου 80 μέτρων μέσα στον όρμο των λουτρών. Εκεί όπου οι κάτοικοι της περιοχής κολυμπούσαν «από παιδιά», όπως μας είπαν. Το αποτέλεσμα θα ήταν να αλλοιωθεί μέχρι καταστροφής ο χαρακτήρας της παραλίας. «Ακόμη χειρότερο για μένα ήταν ότι η εκτροπή των εκβολών θα είχε ως αποτέλεσμα να καταστραφεί ο προστατευόμενος αστικός, παράκτιος υγρότοπος των σημερινών εκβολών, τεράστιας περιβαλλοντικής αξίας», λέει ο κ. Βαϊνανίδης.
Οσο απίστευτο και αν ακούγεται, το «Παράκτιο Ελος Λουτρών Αλίμου» είναι ο τόπος ενός σπάνιου είδους ψαριού – χελιού που καταγράφεται στους διεθνείς καταλόγους προστατευόμενων ειδών που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν. Στα δύο λεπτά από την πολύβουη Ποσειδώνος έχουν καταγραφεί 158 είδη σπάνιων πτηνών, έχουν παρατηρηθεί θηλαστικά, όπως αλεπού, σκαντζόχοιρος αλλά και χελώνες και μεσογειακή φώκια. «Οι άνθρωποι της γειτονιάς έκλαιγαν όταν έμαθαν τι σχεδίαζαν να κάνουν», αναφέρει ο κ. Βαϊνανίδης.
Η ενημέρωση που είχαν από την εταιρεία οι κάτοικοι της περιοχής –πολλοί από τους οποίους, πρέπει να σημειωθεί, δεν ήταν κατά της επένδυσης– αλλά ακόμα περισσότερο οι προσδοκίες τους δεν είχαν σχέση με αυτό που έβλεπαν να υλοποιείται. «Μιλούσαν για “διευθέτηση εκβολών” και “εμπλουτισμό της παραλίας”, οπότε δεν γινόταν αντιληπτό ότι οι εκβολές θα πάνε αλλού ούτε αναφερόταν κάπου ότι υπήρχε υγρότοπος στις σημερινές εκβολές, ο οποίος θα καταστραφεί», εξηγεί ο κ. Βαϊνανίδης.
Σύμφωνα με τον ίδιο, σε κανένα έγγραφο, σχεδιάγραμμα ή περιβαλλοντική μελέτη πριν ή μετά την έκδοση του προεδρικού διατάγματος του 2018 δεν αναφερόταν η ύπαρξη του προστατευόμενου υγρότοπου, και επομένως δεν υπάρχει μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων από τη σχεδιαζόμενη καταστροφή του. Η μοναδική υπόνοια βρισκόταν στην ακτομηχανική μελέτη που συντάχθηκε μετά την έκδοση του προεδρικού διατάγματος του 2018, όπου και προέκυπτε εμμέσως ότι ο χώρος των σημερινών εκβολών, όπου βρίσκεται το κέντρο του υγρότοπου, θα αποξηραινόταν καλυπτόμενος με άμμο και χαλίκι από λατομεία.
Στη στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων που συνόδευε το προεδρικό διάταγμα του 2018 υπήρχε χάρτης που έδειχνε ότι το ρέμα έπαιρνε στροφή μέσα στη δημοτική παραλία του Αλίμου. Κατά τον κ. Βαϊνανίδη, διέφυγε την προσοχή όλων, ακόμα και του Συμβουλίου της Επικρατείας, ότι αυτό θα είχε αποτέλεσμα να καταστραφεί ένας προστατευόμενος υγρότοπος.
Ο σύλλογος απευθύνθηκε στο δημοτικό συμβούλιο και στους πολιτικούς εκπροσώπους της περιοχής, αλλά αντιμετώπισε επιφυλακτικότητα. Η γενική αίσθηση ήταν πως είχε παγιωθεί η κατάσταση με την πάροδο τόσων ετών από την έκδοση του προεδρικού διατάγματος και δεν υπήρχε τρόπος να ανατραπεί, αφού όλες οι προθεσμίες προσβολής του είχαν περάσει. «Μας έλεγαν “τώρα το θυμηθήκατε; Τόσα χρόνια τι κάνατε; Ολα είναι τελειωμένα”», θυμάται η κ. Κοιλάκου. Ομως τα μέλη του συλλόγου που τώρα συνειδητοποιούν τι συνέβαινε δεν ήταν διατεθειμένα να παρατήσουν την υπόθεση.
Μια πόλη υπό διαμόρφωση
Είναι Δευτέρα βράδυ και βρισκόμαστε στον παιδικό σταθμό της περιοχής, κυριολεκτικά δίπλα στον φράχτη της επένδυσης και στη γειτονιά Little Athens, μια μεικτή περιοχή κατοικίας και εμπορικών χρήσεων που υψώνεται δίπλα στον παλαιό Αλιμο. Ο παιδικός σταθμός έχει παραχωρηθεί από τον δήμο στον σύλλογο, προκειμένου να γίνονται εκεί οι συναντήσεις και οι συνεστιάσεις του· είναι το κέντρο της κοινότητας.
Οταν επισκέφθηκα για πρώτη φορά την περιοχή πριν από αρκετούς μήνες, γερανοί περνούσαν πάνω από τις χαμηλές στέγες των κατοικιών και οι εργασίες εκσκαφής δονούσαν το έδαφος, τρομάζοντας τα παιδιά στο προαύλιο. Ηταν όμως μια προσωρινή συνθήκη. Η κ. Κοιλάκου με είχε ξεναγήσει σε ένα περιβάλλον το οποίο άλλαζε και αλλάζει ακόμα ραγδαία.
Μέσα από τον φράχτη που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στη μονοκατοικία της, τα κτίρια της επένδυσης σήκωναν ισόγειο στα δέκα μέτρα πάνω από το έδαφος. Μόλις ένα ή δύο οικοδομικά τετράγωνα παρακάτω, οκταώροφες πολυκατοικίες στέκουν ακόμα μισοτελειωμένες, καθώς ο ΝΟΚ που τους έδινε μπόνους σε ύψος κατέπεσε στο ΣτΕ, μετά από προσφυγή του Δήμου Αλίμου. Οι κάτοικοι του παλαιού Αλίμου, με τις παλιές μονοκατοικίες με ειδικό καθεστώς λόγω εγγύτητας στο παλιό αεροδρόμιο, βλέπουν την περιοχή τους να αλλάζει βίαια και χαοτικά. Δεν είναι η πρώτη φορά.
«Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1998, λίγο πριν από το κλείσιμο του αεροδρομίου και τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ηταν υποβαθμισμένη και αραιοκατοικημένη η γειτονιά μας λόγω της λεωφόρου και του αεροδρομίου, αποκομμένη, καθώς δεν μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τις υποδομές στο κέντρο του δήμου. Πολλοί από εμάς κατοικούσαμε εδώ και εργαζόμασταν στο αεροδρόμιο», θυμάται η κ. Κοιλάκου.
Πολεοδομικά καθεστώτα
Η περιοχή, που ξεκινάει από την Αργυρούπολη και φτάνει ώς την παραλία, εντάχθηκε στο σχέδιο πόλης μόλις το 1995. Ενα προεδρικό διάταγμα του 1987, ακόμη σε ισχύ, προβλέπει για την περιοχή ύψος κτιρίων μέχρι τα 8,5 μέτρα. Για την ακρίβεια, από τη λεωφόρο μέχρι την παραλία ισχύουν διαφορετικά πολεοδομικά καθεστώτα. Το πρώτο τετράγωνο από την παραλία έχει συντελεστή δόμησης 1,4, ενώ το αμέσως επόμενο έχει συντελεστή 0,8. Στα σύνορα της επένδυσης υπάρχουν κτίρια με συντελεστή δόμησης 0,8 που επιτρέπει σημαντική κάλυψη οικοπέδου, αλλά το ύψος παραμένει περιορισμένο. Σε αυτόν τον πολεοδομικό ιστό προστέθηκε το Ellinikon, με ειδικό πολεοδομικό σχέδιο που επιτρέπει εξαιρέσεις, όπως η ανύψωση του εδάφους στα 10 μέτρα για κτίρια ειδικής αρχιτεκτονικής σχεδίασης γύρω από το πάρκο, ύψους 50 μέτρων κ.ά.
Οταν ψηφίστηκε ο νέος ΝΟΚ, ο σύλλογος κάλεσε μηχανικούς της περιοχής για ενημέρωση. «Μας είπαν ότι αλλαγή συντελεστή είναι σχεδόν αδύνατη. Το μόνο που θα μπορούσε να γίνει είναι να ζητηθεί μείωση της κάλυψης, ώστε να δοθεί επιπλέον όροφος και να φτάσουμε στα 13 μέτρα ύψος. Αυτό όμως δημιουργεί ζήτημα ισονομίας. Πρόκειται για αδικία», λέει η κ. Κοιλάκου. Ο σύλλογος διχάστηκε, καθώς κάποια μέλη του είχαν χτίσει και δεν ήθελαν τώρα δίπλα τους να ανεγερθούν και άλλες πολυκατοικίες. Προκειμένου να αντιμετωπίσει το αλαλούμ που δημιουργούνταν στην περιοχή του και τις εντάσεις που γεννούσε, ο δήμαρχος Αλίμου, Ανδρέας Κονδύλης, κινήθηκε κατά του νέου ΝΟΚ, τον οποίο κατάφερε να σταματήσει στο ΣτΕ.
To πρόβλημα πρόκειται να διευθετηθεί με το τοπικό πολεοδομικό σχέδιο που θα εκπονηθεί και για το οποίο οι σύλλογοι της περιοχής έχουν καταθέσει τις προτάσεις τους. «Οι γύρω δήμοι (Αγιος Δημήτριος, Γλυφάδα) έχουν ήδη εκπονήσει τοπικά πολεοδομικά και έχουν κάνει διαβουλεύσεις. Εμείς πού βρισκόμαστε;», λέει η Ειρήνη Μιχαηλίδου, μέλος του Δ.Σ. του συλλόγου.
Το πολεοδομικό καθεστώς του Ellinikon βρίσκεται στη ρίζα των προβληματισμών που διατυπώνονται συχνά, όπως είναι το προνομιακό ύψος των κτιρίων, η πρόσβαση στην παραλία και το μητροπολιτικό πάρκο που πρόκειται να δημιουργηθεί στο κέντρο της επένδυσης. Στους κατοίκους του παλαιού Αλίμου που ήλπιζαν να αποκτήσουν άνοιγμα προς το πάρκο και τις υποδομές της νέας πόλης ενέτεινε τελικά την αίσθηση της απομόνωσης.
Αγωνιστές
Ο σύλλογος όμως είναι μαθημένος πια να αγωνίζεται για τη γειτονιά. Ο παλαιός Αλιμος παίζει στα δελτία ειδήσεων κάθε χειμώνα, με πλημμύρες λόγω έλλειψης φρεατίων και αγωγών. Επί πέντε χρόνια ο σύλλογος αγωνιζόταν να πείσει την περιφέρεια να χρηματοδοτήσει ένα αντιπλημμυρικό έργο προκειμένου να σταματήσει να πλημμυρίζει, και τελικά τα κατάφερε με τη βοήθεια και του δήμου.
Πριν από αυτό, έδωσε αγώνα και κατάφερε να ακυρώσει τη δημιουργία ενός μεγάλου υποσταθμού παροχής ηλεκτρικού ρεύματος που είχε χωροθετηθεί μέσα σε παιδική χαρά της γειτονιάς, ελλείψει ελεύθερων χώρων. Η περιοχή ακόμα αντιμετωπίζει πρόβλημα που αναμένεται να αντιμετωπιστεί με δημιουργία μεγάλου υποσταθμού στον Υμηττό πλέον, γεγονός που επίσης με τη σειρά του δημιουργεί προβλήματα με τους όμορους δήμους.
Και ο σταθμός μεταφόρτωσης απορριμμάτων λειτουργεί παράτυπα, χωρίς τις σωστές προδιαγραφές, συνορεύοντας με σπίτια της περιοχής, ενώ όλοι περιμένουν μια συνολική λύση στο πρόβλημα. Η αρχική πρόταση να γίνει εντός της επένδυσης δεν έγινε δεκτή από τη Λάμδα Α.Ε. κι έτσι το θέμα παραμένει σε εκκρεμότητα.
Ο «Θουκυδίδης ο Αλιμούσιος» καταφέρνει και κρατάει ζωντανό τον κοινωνικό δεσμό των κατοίκων του παλαιού Αλίμου, παρά τον μετασχηματισμό που υφίσταται η περιοχή και την απογοήτευση, που είναι πάντα η πρώτη αντίδραση όταν πρέπει να αντιμετωπιστούν μεγάλα και ισχυρά συμφέροντα.
Μετά την πρώτη κινητοποίηση για το ρέμα Τραχώνων, ήρθε ξανά η αμφιβολία και η ηττοπάθεια ότι ούτε ο δήμος ούτε οι κάτοικοι θα μπορούν να τα βάλουν με την ΕΤΑΔ, στην οποία ανήκει ο χώρος, ή με τη Λάμδα Α.Ε. Αυτό άλλαξε όταν ο κ. Βαϊνανίδης διαπίστωσε ότι με νόμο που ψηφίστηκε το 2011, υπεύθυνοι «για τη φύλαξη» των μικρών «παράκτιων υγροτόπων» κάτω των 80 στρεμμάτων (όπως ο συγκεκριμένος) είναι οι οικείες τοπικές αρχές.
Το Δ.Σ. του Συλλόγου ενημέρωσε τον Δήμο Αλίμου, που αντέδρασε αστραπιαία. Μέσα σε λίγες μέρες, με τη γνωμοδότηση του κ. Βαϊνανίδη, το δημοτικό συμβούλιο εξέδωσε ομόφωνη απόφαση απαγόρευσης εργασιών μέσα και γύρω από τον υγρότοπο, που θα μπορούσαν να έχουν ως αποτέλεσμα την ξήρανσή του! Αυτό οδήγησε σε προσφυγή της Λάμδα στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής κατά της απόφασης του δημοτικού συμβουλίου. Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση απορρίπτοντάς την, άνοιξε τον δρόμο στη συντήρηση, στην ανάπλαση και στη βελτίωση του υγροτόπου από τον Δήμο Αλίμου, όπως προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία.
Ωστόσο, η ειλικρινής μου απορία στη συνάντηση με τον σύλλογο στον παιδικό σταθμό ήταν για ποιο λόγο να αντισταθεί η τοπική κοινωνία, αφού οι ανακοινώσεις της εταιρείας μιλάνε για αντιπλημμυρικά έργα και διευθέτηση του χώρου. «Υπάρχουν δύο λόγοι», μου απάντησε ο κ. Βαϊνανίδης. «Οταν οι επιστήμονες λένε ότι υπάρχει προστατευόμενος υγρότοπος με διεθνώς προστατευόμενο είδος, δεν μπορούμε να αδιαφορήσουμε βλέποντάς τον να καταστρέφεται. Η αντιπλημμυρική προστασία θα ήταν πιο αποτελεσματική, διαπλατύνοντας τις σημερινές εκβολές εκεί που βρίσκονται σήμερα, διατηρώντας και βελτιώνοντας τον υγρότοπο, σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες», συνεχίζει. Ο «Θουκυδίδης ο Αλιμούσιος» άνοιξε τον δρόμο με τη δράση του για την αξιοποίηση και την ανάδειξή του.
«Ο δεύτερος λόγος είναι προσωπικός και συλλογικός. Η παραλία αυτή υπάρχει αιώνες. Εμείς μεγαλώσαμε εκεί. Η περιοχή μας έχει μια ιδιαιτερότητα: έχουμε μείνει ακόμα γειτονιά. Δεν έχουμε πλατείες. Ολη μας η ζωή ήταν εκεί. Κάθε απόγευμα μαζευόταν εκεί όλη η γειτονιά», λέει η κ. Κοιλάκου και συμπληρώνει: «Οταν κινητοποιείται ο κόσμος, πάντα υπάρχει κάποιο αποτέλεσμα».