ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η ΑΕΚ υποδέχεται σήμερα το Περιστέρι στο πλαίσιο της 4ης αγωνιστικής της Basket League, και η διοίκηση της ΚΑΕ ετοιμάζει μια πολύ ωραία πρωτοβουλία με μια κερκίδα που θα φιλοξενήσει πρόσφυγες και μετανάστες, όπως έχει κάνει κι άλλες φορές το τελευταίο διάστημα.

Μια πρωτοβουλία που δε δίστασε να επικροτήσει και ο Νίκος Παππάς, με ανάρτησή του στα social media, μολονότι ανήκει σε άλλη ομάδα.

Πηγή:http://www.katiousa.gr

ΚΑΛΑΜΑΤΑ
“Πηδούν από το καράβι σαν αρουραίοι αλλά βρίσκουν και πάνε σε άλλα καράβια” γι’ αυτό και ο αγώνας ενάντια στο φασισμό και την ακροδεξιά δεν σταματά με την ολοκλήρωση της δίκης της Χρυσής Αυγής, χρυσαυγίτες εξακολουθούν να υπάρχουν στο πολιτικό σύστημα. Αυτή είναι μια από τις διαπιστώσεις της συζήτησης που έγινε το Σάββατο το βράδυ, στο 8ο Αντιφασιστικό-Αντιρατσιτικό Φεστιβάλ Καλαμάτας, το οποίο ολοκληρώνεται σήμερα το βράδυ, στο χώρο πρασίνου μπροστά από το Διοικητήριο και διοργανώνεται από την Αντιφασιστική Κίνηση Καλαμάτας…

Φυσικά δεν έλειψαν από τη συζήτηση της πρώτης βραδιάς οι αναφορές στην εκλογή του Δημήτρη Κουκούτση, υπόδικου πρώην βουλευτή της Χρυσής Αυγής, ως προέδρου του Συνδέσμου Ύδρευσης, με τη στήριξη των δημοτικών αρχών Καλαμάτας, Μεσσήνης και Δυτικής Μάνης, οι οποίες έχουν το χρίσμα της Νέας Δημοκρατίας. Τονίστηκε ότι είναι ντροπή για την περιοχή αυτό που συμβαίνει και πως οι αντιδράσεις θα πρέπει να συνεχιστούν μέχρι ο πρώην χρυσαυγίτης βουλευτής να φύγει από τα όργανα διοίκησης φορέων της αυτοδιοίκησης.

Απόψε, Κυριακή, το 8ο Αντιφαστικό-Αντιρατσιτικό Φεστιβάλ Καλαμάτας συνεχίζεται με το εξής πρόγραμμα:

19:00 Θεατρική παράσταση “Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα» (Φεντερίκο Γκαρσία Λόρκα) από την Αυτοσχέδια Σκηνή στο αμφιθέατρο του Διοικητηρίου

20:30 Εκδήλωση – συζήτηση: Καταστολή σε Καιρούς ‘Δημοκρατίας’: Η Περίπτωση των Εξαρχείων

Συζητάνε μέλη από τις συλλογικότητες:

ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ

Ομάδα Αναρχικών Μεταναστών Εξαρχείων

Περιοδικό ΒΑΒΥΛΩΝΙΑ

Ακολουθεί μουσική «παρεμβολή» από τους:

Γουόκι Τόκι!

Ελένη Χρηστίδου

Πάνος Ταντής

Παναγιώτης Βιώνης

Την πρώτη βραδιά του Φεστιβάλ έγινε συζήτηση για τη δίκη της Χρυσής Αυγής και την επόμενη μέρα του φασισμού στην Ελλάδα με ομιλητές τους Θανάση Καμπαγιάννη (δικηγόρος πολιτικής αγωγής στη δίκη της ΧΑ) και ‘Ύποπτο μούσι (δημοσιογράφος – OmniaTV). Ακολούθησε μουσικοθεατρικό δρώμενο από την ομάδα ‘Λυκοτσαρδά’ και μετά συναυλία με τους Coverdose και Accents.
Στ.Μ.

Πηγή:https://www.kalamatajournal.gr

Η Κουβανέζα Αλίσια Αλόνσο, χορεύτρια και χορογράφος, θρύλος του μπαλέτου, πέθανε την Πέμπτη πλήρης ημερών, ανακοίνωσε το Εθνικό Μπαλέτο της Κούβας.

Η μόνη λατινοαμερικάνα στην Ιστορία που υπήρξε «prima ballerina assoluta» — ένας συμβολικός τίτλος που δίνεται στις πλέον εξαίρετες μπαλαρίνες της γενιάς τους – πέθανε την Πέμπτη το πρωί, σε ηλικία 98 ετών, δήλωσε εκπρόσωπος του Εθνικού Μπαλέτου.

Η Jane Fonda συνελήφθη την Παρασκευή έξω από το Καπιτώλιο στην Washington DC ενώ διαδήλωνε για την κλιματική αλλαγή. H 81χρονη ηθοποιός συμμετείχε στην εκστρατεία «Fire Drill Fridays», που στοχεύει να ενισχύσει τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Η αστυνομία της Washington μοιράστηκε λεπτομέρειες σχετικά με τη σύλληψη, λέγοντας στο Entertainment Tonight: «Σήμερα, η αστυνομία συνέλαβε 16 άτομα για παράνομη διαμαρτυρία στο ανατολικό μέτωπο της περιοχής της Washington.»

Σλάβοϊ Ζίζεκ για τον εικονιζόμενο Πέτερ Χάντκε: «Το 2014, ο Χάντκε είχε ζητήσει δημόσια την κατάργηση του Νόμπελ Λογοτεχνίας, λέγοντας ότι αποτελεί μια ‘ψευδή αγιοποίηση’ της λογοτεχνίας. Το γεγονός ότι τώρα πήρε ο ίδιος το βραβείο, αποδεικνύει ότι είχε δίκιο».
Ο Σαλμάν Ρούσντι, ο Χάρι Κούνζρου και ο Σλάβοϊ Ζίζεκ αντιδρούν για το φετινό Νόμπελ Λογοτεχνίας εξαιτίας της παλαιότερης στήριξης του Πέτερ Χάντκε στο καθεστώς του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.
Είκοσι χρόνια προτού ο Πέτερ Χάντκε βραβευτεί με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, είχε κερδίσει έναν άλλον τίτλο. Το 1999, ο Σαλμάν Ρούσντι τον έβαλε υποψήφιο στην κατηγορία «Ηλίθιος της χρονιάς» στην «Guardian», επειδή «υπήρξε παθιασμένος απολογητής του καθεστώτος του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς». (Νικητής αναδείχτηκε ο ηθοποιός Τσάρλτον Ίστον, επειδή ήταν εκπρόσωπος μιας ομάδας που στήριζε τα συμφέροντα του εμπορίου όπλων).
Ο Αυστριακός θεατρικός συγγραφέας, ο οποίος είχε γοητευτεί από τη σλοβένικη κληρονομιά και είχε γίνει ένθερμος εθνικιστής κατά τη διάρκεια του πολέμου στα Βαλκάνια, είχε δηλώσει δημόσια πως οι μουσουλμάνοι του Σαράγιεβο είχαν σκοτωθεί μεταξύ τους και μετά είχαν κατηγορήσει τους Σέρβους, ενώ δεν αποδεχόταν τη σφαγή της Σρεμπρένιτσα. Επτά χρόνια μετά, το 2006, παρευρέθηκε στην κηδεία του εγκληματία Μιλόσεβιτς.
Την Πέμπτη, μετά την ανακοίνωση ότι ο Χάντκε κέρδισε τα 9 εκατομμύρια σουηδικές κορόνες (περίπου 891.000 ευρώ), ο Ρούσντι δήλωσε στην «Guardian»: «Δεν έχω τίποτα να προσθέσω σήμερα, εμμένω σε όσα έλεγα τότε».
Το 2008 ο συγγραφέας Τζόναθαν Λίτελ είχε πει για τον Χάντκε: «Μπορεί να είναι ένας φανταστικός καλλιτέχνης, αλλά ως άνθρωπος είναι εχθρός, είναι ένας μαλάκας».
Η απόφαση της Σουηδικής Ακαδημίας να απονείμει στον Χάντκε και στην Όλγα Τοκάρτσουκ το Νόμπελ Λογοτεχνίας για το 2019 και το 2018 αντίστοιχα προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις και χαρακτηρίστηκε χαμένη ευκαιρία από διάφορους. Αρχικά, η δέσμευση της Σουηδικής Ακαδημίας να είναι λιγότερο «ανδροκρατούμενη» και «ευρωκεντρική» αποδείχτηκε ανεπιτυχής πριν από λίγες μέρες, με δύο Ευρωπαίους νικητές και μόλις τη 15η γυναίκα νικήτρια σε 120 χρόνια. Δεύτερον, μετά τη δήλωσή της ότι το βραβείο δεν θα δινόταν για έναν χρόνο ώστε να επαναπροσδιοριστεί η κατεύθυνσή του μετά το περιβόητο σκάνδαλο σεξουαλικής παρενόχλησης, όλοι είχαν την ελπίδα ότι στο εξής η επιλογή του προσώπου θα σταματούσε να είναι αμφιλεγόμενη και ότι πλέον οι νικητές θα ήταν συγγραφείς που θα βραβεύονταν για τη δουλειά και την πολιτική τους θέση.
«Ο Χάντκε είναι μια προβληματική επιλογή για την επιτροπή των Νόμπελ, που προσπαθεί να βάλει τα πράγματα σε μια τάξη μετά τα πρόσφατα σκάνδαλα» λέει ο συγγραφέας Χάρι Κούνζρου, ο οποίος έχει διδάξει το έργο του βραβευμένου συγγραφέα στους μαθητές του. «Είναι καλός γραφιάς, που συνδυάζει τη μεγάλη διορατικότητα με τη σοκαριστική ηθική τυφλότητα».
Ο Κούνζρου πιστεύει πως ο Χάντκε θα κέρδιζε το βραβείο νωρίτερα, «εάν δεν αποφάσιζε να προπαγανδίσει το δολοφονικό καθεστώς του Μιλόσεβιτς». Επίσης ότι «περισσότερο από ποτέ χρειαζόμαστε πνευματικούς ανθρώπους που να εκφράζουν τη γνώμη τους δημόσια και να μπορούν να υπερασπίζονται σθεναρά τα ανθρώπινα δικαιώματα, κόντρα στην αδιαφορία και στον κυνισμό των πολιτικών αρχηγών μας. Ο Χάντκε δεν είναι τέτοιο πρόσωπο».
Ο Σλάβοϊ Ζίζεκ, ο Σλοβένος φιλόσοφος και εδώ και πολλά χρόνια επικριτής του Χάντκε, δήλωσε στην εφημερίδα: «Το 2014 ο Χάντκε ζήτησε να καταργηθεί το Νόμπελ, αποκαλώντας το «ψεύτικη αγιοποίηση της λογοτεχνίας». Το γεγονός ότι το κέρδισε τώρα αποδεικνύει ότι είχε δίκιο. Αυτή είναι η Σουηδία σήμερα: κάποιος που απολογείται για εγκλήματα πολέμου κερδίζει το Νόμπελ, ενώ η χώρα συμμετείχε πλήρως στη δολοφονία της προσωπικότητας του πραγματικού ήρωα της εποχής μας, του Τζούλιαν Ασάνζ. Η αντίδρασή μας θα έπρεπε να είναι η εξής: να μη δοθεί το βραβείο λογοτεχνίας στον Χάντκε αλλά να δοθεί το Νόμπελ Ειρήνης στον Ασάνζ».
Ο Σλοβένος συγγραφέας Μίχα Μαζίνι υποστηρίζει: «Μερικοί καλλιτέχνες πούλησαν την ψυχή τους για τις ιδεολογίες (ο Χάμσουν και ο ναζισμός), κάποιοι για το μίσος (ο Σελίν και ο φανατικός αντισημιτισμός), μερικοί για τα χρήματα και τη δόξα (ο Κουστουρίτσα), αλλά αυτός που με ενόχλησε περισσότερο ήταν ο Χάντκε, με την αφέλεια που αντιμετώπισε το καθεστώς Μιλόσεβιτς. Και αυτό είναι κάτι προσωπικό. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον κρύο χειμώνα που η Γιουγκοσλαβία είχε διαλυθεί και δεν υπήρχε τίποτα στα ράφια των καταστημάτων. Ήμασταν μια νεαρή οικογένεια, η κόρη μου ήταν βρέφος και το ψύχος δριμύ. Στεκόμουν ολόκληρη μέρα στην ουρά για να πάρω, τελικά, το απόγευμα λάδι θέρμανσης, σχεδόν παγωμένος. Άρχισα να διαβάζω το δοκίμιο του Χάντκε για τη Γιουγκοσλαβία. Έγραφε πως με ζήλευε: ενώ οι Αυστριακοί και οι Γερμανοί, οι Δυτικοί, είχαν πέσει με τα μούτρα στον καταναλωτισμό, εμείς, οι Γιουγκοσλάβοι, έπρεπε να στεκόμαστε σε ουρές και να πολεμάμε για τα πάντα. Ω, πόσο κοντά στη φύση ήμασταν! Πόσο λιγότερο υλιστές και περισσότερο πνευματικοί γίναμε! Ακόμα και τότε τον θεωρούσα βάναυσο και εντελώς τυφλωμένο από την αφέλειά του».
Σε μια δήλωσή της που δημοσιεύτηκε την Πέμπτη, η μυθιστοριογράφος Τζένι Έγκαν, πρόεδρος του οργανισμού PEN America (που στηρίζει τη λογοτεχνία και τα ανθρώπινα δικαιώματα), αναφέρει ότι «ο PEN συνήθως δεν σχολιάζει τα λογοτεχνικά βραβεία άλλων οργανισμών, αλλά η σημερινή δήλωση είναι μια εξαίρεση. Μας άφησε άφωνους η επιλογή συγγραφέα που έχει χρησιμοποιήσει τον δημόσιο λόγο του για να υπονομεύσει την ιστορική αλήθεια και να στηρίξει τους αυτουργούς μιας γενοκτονίας, όπως ο πρώην Πρόεδρος της Σερβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς και ο Σέρβος ηγέτης Ράντοβαν Κάρατζιτς. Απορρίψαμε την επιλογή επειδή δεν γίνεται ένας συγγραφέας που επίμονα αμφισβητεί τα εγκλήματα πολέμου να βραβεύεται για τη «γλωσσική του αυθεντικότητα». Λυπούμαστε βαθιά που το Νόμπελ Λογοτεχνίας πήγε σε αυτόν τον άνθρωπο».
Το 2008 ο συγγραφέας Τζόναθαν Λίτελ είχε πει για τον Χάντκε: «Μπορεί να είναι ένας φανταστικός καλλιτέχνης, αλλά ως άνθρωπος είναι εχθρός, είναι ένας μαλάκας». O Alain Finkielkraut τον χαρακτήρισε «ιδεολογικό τέρας», ενώ η Σούζαν Σόνταγκ, η οποία πέρασε αρκετούς μήνες στο Σαράγιεβο κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Βοσνία, ανεβάζοντας την παράσταση «Περιμένοντας τον Γκοντό», είπε ότι τα σχόλια του Χάντκε την ανάγκασαν να τον διαγράψει ως φίλο. Ωστόσο, υπήρξαν και κάποιοι που ευχαριστήθηκαν με τη νίκη του Χάντκε. Τα μέσα της Σερβίας έγραψαν ύμνους, χαρακτηρίζοντάς τον «καλό φίλο», ενώ ο Αυστριακός Πρόεδρος Αλεξάντερ βαν ντερ Μπέλεν δήλωσε έχει μια «λιτή και μοναδική φωνή… Έχουμε πολλούς λόγους να είμαστε ευγνώμονες στον Πίτερ Χάντκε. Ελπίζουμε να το ξέρει αυτό».
Από την Guardian
Πηγή: www.lifo.gr

«Όχι» είπε και το δημοτικό συμβούλιο Κομοτηνής στις τυχόν εξορυκτικές δραστηριότητες της Eldorado Gold στην Θράκη.

Μπορεί ο Δήμος Κομοτηνής να μην είναι στον «χάρτη» των επενδύσεων που θέλει να κάνει η εταιρία, ωστόσο το δημοτικό συμβούλιο Κομοτηνής θέλησε να προτάξει ως μείζον το ζήτημα του Χρυσού, εκφράζοντας την αντίδρασή του σε όσα διαμηνύονται το τελευταίο διάστημα κυρίως μετά από τις δηλώσεις Μητσοτάκη – Γεωργιάδη.

Το δημοτικό συμβούλιο Κομοτηνής έκανε την πρώτη του τακτική συνεδρίαση με δήμαρχο τον Γ. Γκαράνη τις απογευματινές – βραδινές ώρες της Δευτέρας 30 Σεπτεμβρίου, στο Πολυλειτουργικό Κέντρο. Εκεί, ως πρώτο θέμα της ημερήσιας διάταξης ήταν η έκδοση ψηφίσματος κατά της εξόρυξης Χρυσού.

Ομόφωνα οι δημοτικοί σύμβουλοι απεφάνθησαν ότι Θράκη και Χρυσός δεν πρέπει να έχουν καμία σχέση κι έδειξαν την πόρτα εξόδου στην Eldorado. Ακούστηκαν αρκετές τοποθετήσεις. Το σώμα υιοθέτησε το πρόσφατο ψήφισμα του της ΠΕΔ. Δικό της ψήφισμα κατά του Χρυσού κατέθεσε η Λαϊκή Συσπείρωση.

Πηγή: Χρόνος Κομοτηνής

Ο πρωτοποριακός ελβετός σκηνοθέτης Μίλο Ράου πήγε με την ομάδα του στο Ιράκ, αναζήτησε και βρήκε και ερασιτέχνες ηθοποιούς μεταξύ των ντόπιων και αφού τους μύησε στην πλοκή των αρχαίων ελληνικών τραγωδιών, συνέθεσε μια πρωτοποριακή εκδοχή της τριλογίας του Αισχύλου προσαρμόζοντάς την στην σκληρή πραγματικότητά του σύγχρονου Ιράκ
Γεμάτη θύματα και θύτες και μίση και εκδίκηση και αυτοδικία και αίμα και φονικά είναι η «Ορέστεια» του Αισχύλου, η μοναδική σωζόμενη αρχαία τριλογία από την κλασική αθηναϊκή δραματουργία που παρουσιάστηκε πρώτη φορά το 458 π.Χ., ένα τρομακτικό έπος που εκτυλίσσεται στον απόηχο του Τρωικού Πολέμου. Χάρη στον πρωτοποριακό ελβετό θεατρικό σκηνοθέτη Μίλο Ράου, πριν από λίγους μήνες η «Ορέστης» ταξίδεψε έως το Ιράκ, στα πρώην εδάφη του χαλιφάτου των σκοταδιστών του ISIS, για να ξαναζήσει την τραγωδία του στη Μοσούλη, την ιρακινή μητρόπολη των τριών εκατομμυρίων κατοίκων στα βόρεια της χώρας, την οποία κατείχαν οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους από τον Ιούνιο του 2014 έως τον Ιούλιο του 2017, διαπράττοντας πλήθος φρικαλεοτήτων. Μετά την πρεμιέρα του έργου «Ο Ορέστης στη Μοσούλη» στη μαρτυρική πόλη του Ιράκ, ο δημοσιογράφος και κοινωνιολόγος, πέρα από σκηνοθέτης, Μίλο Ράου – ο οποίος στα 42 του χρόνια θεωρείται ένας από τους πιο αντισυμβατικούς και συγχρόνως επιδραστικούς δημιουργούς του σύγχρονου θεάτρου – ξεκίνησε μια ευρωπαϊκή περιοδεία ενώ στις αρχές αυτής της εβδομάδας βρέθηκε στη Ρώμη όπου συμμετείχε με το πρωτοποριακό του έργο στο RomaEuropa Festival που πραγματοποιείται αυτήν την περίοδο στην ιταλική πρωτεύουσα. ΟΙ ηθοποιοί Σουζάνα Αμπντούλ Μαχίντ και ο Γιόχαν Λέισεν εξηγούν την πλοκή της «Ορέστειας» στους ιρακινούς ηθοποιούς, μέσα στα χαλάσματα της Μοσούλης
Πέρυσι, αναφέρει η Corriere della Sera σε ρεπορτάζ της, τα μέλη της κριτικής επιτροπής των Ευρωπαϊκών Βραβείων Θεάτρου τίμησαν τον Μίλο Ράου χαρακτηρίζοντας το έργο του «αναγκαίο». Ο ίδιος, ωστόσο, προτιμά να μιλάει για «ρεαλιστικό θέατρο», υπογραμμίζοντας τη στενή σχέση της δουλειάς του με τις τεχνικές, τις μεθόδους και την αισθητική του ντοκιμαντέρ. Το 2007 ο Ράου ίδρυσε το International Institute of Political Murder, μια εταιρεία παραγωγής «για το θέατρο, τον κινηματογράφο και την κοινωνική γλυπτική» που εστιάζει στην καλλιτεχνική ερμηνεία της πολιτικής και κοινωνικής βίας. Και το 2018, συντάσσοντας το μανιφέστο του για ένα σύγχρονο θέατρο λίγο πριν αναλάβει χρέη καλλιτεχνικού διευθυντή στο Ολλανδικό Θέατρο της Γάνδης, το πρώτο που σημείωσε ήταν πως «το ζήτημα πλέον δεν έγκειται μόνο στο να παρουσιάσουμε τον κόσμο αλλά και στο να τον αλλάξουμε». Ο Μίλο Ράου με την κάμερα του στο κατεστραμμένο βόρειο Ιράκ (Milo Rau/Facebook) Αποφάσισε, οπότε, να μεταβεί μαζί με το επιτελείο του στο Ιράκ. Αναζήτησε και βρήκε και ερασιτέχνες ηθοποιούς μεταξύ των ντόπιων και αφότου τους μύησε στην πλοκή των αρχαίων ελληνικών τραγωδιών, συνέθεσε μια πρωτοποριακή εκδοχή της τριλογίας του Αισχύλου προσαρμόζοντάς την στην σκληρή πραγματικότητά του σύγχρονου Ιράκ. Η πρώτη παράσταση πραγματοποιήθηκε με φόντο τα χαλάσματα της βασανισμένης πόλης. Από τον περασμένο Απρίλιο που ξεκίνησε η περιοδεία όλα όσα έλαβαν χώρα στους δρόμους της Μοσούλης αναπαράγουν στη σκηνή τρεις γυναίκες και τρεις άνδρες, ηθοποιοί Βέλγοι και ηθοποιοί από το Ιράκ που ζουν στην Ευρώπη. Την ίδια ώρα, πίσω τους, σε μια μεγάλη οθόνη, προβάλλονται λήψεις με κατοίκους του Ιράκ να αφηγούνται τον φόβο και τον τρόμο που βίωσαν κάτω από το ισλαμιστικό καθεστώς του ISIS.

Πηγή: Protagon.gr

Αφγανοί, Αφγανοί; Ποιοι να ‘ναι τούτοι οι Αφγανοί; Υπάρχουν άλλοι Αφγανοί, υπήρξαν Αφγανοί άλλοι εξόν από το άψυχο κορμάκι το τυλιγμένο σε μια ματωμένη χαρτόκουτα;

Γράφει ο ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ Δημοσίευση 25/9/2019

 

«Χιόνιζε, καθώς έλεγαν πέρα κει

κι ακούστηκε σ’ ανατολή και δύση

πως μια σταυροφορία από παιδιά

στην Πολωνία είχε αρχίσει»

Ένα παιδί νεκρό, ξεψύχησε μέσα σε μια χαρτόκουτα… Στη Μυτιλήνη που αναστενάζει από τις προσφυγικές ροές, σε ένα από αυτά τα μαγαζιά που ξεφύτρωναν στους κεντρικούς δρόμους του νησιού, τότε που λέγαμε πως είμαστε χώρα με τους μεγαλύτερους δείκτες ανάπτυξης και κυκλοφορούσαμε όλοι με τις σωμόν εφημερίδες υπό πάλης… Στη Μυτιλήνη με «θαμώνες» αντί πολίτες, κάποιους που συγκινούνται για τους πεινασμένους αναμεταξύ συζητήσεων σε τραπέζια, ανάμεσα σε στοίβες κρέατα κι αποφάγια…

«Στις δημοσιές, κοπάδια πεινασμένα

περιπλανιόνταν τα ορφανά.

Κι άλλα παιδιά επαίρνανε μαζί τους

από τα ρημαγμένα τους χωριά.

Θέλανε να ξεφύγουν τη σφαγή

που εφιάλτης είχε γίνει.

Να φτάσουν σε μια χώρα που

να βασιλεύει ειρήνη»

Ένα ακόμα παιδί νεκρό στην Ελλάδα σήμερα, στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, στην Ελλάδα που αποχαιρέτησε πριν κοντά 20 χρόνια τον αιώνα που της χάρισε ενάμιση εκατομμύριο πρόσφυγες, εφτά – οκτώ ποιος ξέρει εκατομμύρια μετανάστες σ’ όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα που μεγάλωσε τα παιδιά της με ιστορίες του θείου στη Γερμανία, του παππού στην Αυστραλία, του πατέρα στην Αμερική, στην Ελλάδα που θρέφτηκε με «τσέκια» απ’ το εξωτερικό και που ντύθηκε επί χρόνια με τα ρούχα της βοήθειας που έστελνε η θεία «απέξω».

«Κι ένα σκυλί είχαν εκεί

που το ‘πιασαν  για να το φάνε.

Το λυπήθηκαν κι είχε προστεθεί

στα στόματα όπου πεινάνε»

Ένα ακόμα παιδί νεκρό. Άκουγα τις προάλλες για το πώς σώθηκε σε ένα μεγάλο νοσοκομείο ένα παιδάκι πέντε χρονών. Τα κατάφερε είπαν χάρη σε μια πρωτοποριακή μέθοδο που εφαρμόστηκε, έζησε το παιδάκι που να ναι γερό, άξιζε ετούτο να ζήσει… Στο σπίτι χτες άκουγες για τους 360 λαθραίους ανθρώπους που βολόδερναν στο θαλασσινό ποτάμι αναμεταξύ Μυτιλήνης και Μικρασίας πάνω σε φουσκωμένες σαμπρέλες… 360 φευγάτοι από τις χώρες του πολέμου και της πείνας, ανάμεσά τους μπόλικα παιδιά, αυτά γλύτωσαν, δεν πέθαναν σε μια χαρτόκουτα, ποιος ξέρει τι να έγιναν, εμείς εδώ στη Λέσβο πια, θυμόμαστε μοναχά όσους πεθαίνουν.

«Ελπίδες είχανε, λοιπόν και πίστη

αλλά δεν είχαν κρέας ούτε ψωμί.

Κι αν κλέβαν ας μην τους κατηγορήσει

όποιος τους πεινασμένους δεν βοηθεί»

Στη Μυτιλήνη θυμόμασταν συχνά αυτούς που κυκλοφοράνε ανάμεσα μας πια κι είναι άνθρωποι που φύγανε απ’ τις χώρες του πολέμου και της πείνας…. Κάποιοι συχνά θυμούνται ακόμα πως είναι και …ευαίσθητοι.

«Όταν τα μάτια μου σφαλνώ

τα παιδιά βλέπω να περιδιαβάζουν

ολημερίς χωρίς σταματημό

και σε καμένες στάνες να φωλιάζουν.

Γυρεύοντας μια χώρα ειρηνική

κι απ’ τους πολέμους ξεχασμένη

κι όχι σαν τη δική τους, τη νεκρή

κι αυτό το πλήθος όλο και πληθαίνει.

Και μες στη σκοτεινιά ξεκρίνω,

κι άλλα παιδιά λογής λογής

σπανιόλους, γάλλους, άσπρους μαύρους

από τα πέρατα της γης.»

Τον πατέρα και τη μάνα ετούτου του νεκρού παιδιού, αυτούς που δεν πέθαναν από την πείνα, δε σκοτώθηκαν και δεν πνίγηκαν, σήμερα 24 ώρες μετά τους θυμήθηκε κανένας άραγε;

Αφγανοί λέει ήταν.

«Εκείνο το Γενάρη κάποιοι Πολωνοί

 ένα σκυλί εβρήκαν πεινασμένο

και στον ξεσαρκωμένο του λαιμό

ήταν ένα χαρτόνι κρεμασμένο.

Κι έγραφε πάνω κει: Βοήθεια

χαθήκαμε στο χαλασμό

είμαστε εδώ πενηνταπέντε.

Ο σκύλος θα σας φέρει εδώ»

Αφγανοί, Αφγανοί; Ποιοι να ‘ναι τούτοι οι Αφγανοί; Υπάρχουν άλλοι Αφγανοί, υπήρξαν Αφγανοί άλλοι εξόν από το άψυχο κορμάκι το τυλιγμένο σε μια ματωμένη χαρτόκουτα;;

Έβρεχε χτες το βράδυ, ξύπνησες από τον ήχο του νερού στα τζάμια, τα διπλά τζάμια του σπιτιού σου… Και τα ποιήματα του Μπέρτολτ Μπρεχτ, η «σταυροφορία των παιδιών» που γράφτηκε κάπου 75 χρόνια πριν για κάποια άλλα παιδιά που πέθαναν πρόσφυγες, ετούτα από το κρύο, έχει επιστρέψει στο ράφι όπου βρισκόταν 40 χρόνια τώρα.  Έτσι κι αλλιώς … Ξημέρωνε, εμείς είμαστε μέσα στο σπίτι μας κι ο Χριστός σε ένα εικόνισμα στην πλάτη σου ένιωσες σαν γύρισε και τον είδες, πως σου έκλεινε το μάτι… «Ευτυχώς σκέφτηκες που δεν είχε στις μέρες του χαρτόκουτες και δεν ήταν από το Αφγανιστάν γιατί δε θα προλάβαιναν να τον σταυρώσουν…

«Κι αν δεν μπορείτε σεις να’ρθείτε

διώξτε το σκύλο μακριά.

Μην τον σκοτώσετε, κανείς άλλος

δεν ξέρει πού είναι τα παιδιά.

Παιδιάστικο ήτανε το χέρι

που έγραψε τα λόγια κείνα.

Τόσα χρόνια έχουνε περάσει.

Κι ο σκύλος πέθανε απ’ τη πείνα».

Πηγή:https://www.stonisi.gr

Το Αντιρατσιστικό Παρατηρητήριο Πανεπιστημίου Αιγαίου καταθέτει κείμενο που αφορά στις πρόσφατες εξελίξεις στο προσφυγικό ζήτημα :

“Το φετινό καλοκαίρι θυμίζει πολύ εκείνο του 2015, οπότε τα νησιά του Αιγαίου (κυρίως, Λέσβος, Χίος, Κως, Λέρος, Σάμος) δέχθηκαν ένα τεράστιο κύμα προσφύγων, που ξεπερνούσε κατά πολύ τις υπάρχουσες δυνατότητές τους σε υποδοχή και φιλοξενία.

Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (www.data.unhcr.org/mediterranean), αλλά και τις επίσημες αρχές (Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και Αστυνομικές Διευθύνσεις Β. & Ν. Αιγαίου: http://asylo.gov.gr/wp-content/uploads/2019/08/Greek_Asylum_Service_data_July_2019_gr.pdf), αν και οι προσφυγικές ροές στην Ανατολική Μεσόγειο για το εξάμηνο Ιανουαρίου – Ιουνίου 2019 ήταν εμφανώς μειωμένες σε σχέση με τα αντίστοιχα διαστήματα των περασμένων ετών (2016-2018), εντούτοις, τον Ιούλιο, τον Αύγουστο και στις αρχές Σεπτεμβρίου παρουσιάστηκε μια εκτίναξη των  αφίξεων, κυρίως από τα παράλια της Τουρκίας στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου (βλ. επίσης και καταγραφές των ΜΜΕ, όπως ενδεικτικά: https://www.documentonews.gr/article/ayxhmenes-paramenoyn-oi-prosfygikes -roes-sto-boreio-aigaio,https://www.tovima.gr/2019/09/06/society/xoris-telos-oi-prosfygikes -roes-sto-v-aigaio-341-prosfyges-se-2-meres/, https://www.thetoc.gr/ koinwnia/ article/boreio-aigaio-eftasan-424-neoi-prosfuges-mesa-se-12-wres, ).

Την ίδια στιγμή που ο Ερντογάν απειλεί για μια ακόμα φορά ευθέως Ευρώπη και Ελλάδα με το άνοιγμα της «κάνουλας» των προσφύγων, η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) σκληραίνει τη στάση της στο «προσφυγικό» ζήτημα, κάνοντας ολοένα και συχνότερα λόγο για «παράνομη μετανάστευση» και «προστασία των ευρωπαϊκών συνόρων» (βλ. και δήλωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου του 2018).

Ταυτόχρονα, η δραστική περικοπή στη χρηματοδότηση επισιτιστικών και υγειονομικών προγραμμάτων από διεθνείς οργανισμούς (π.χ. την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες) έχει χειροτερεύσει την ήδη κρίσιμη κατάσταση των προσφύγων σε όλη τη Μ. Ανατολή, και σίγουρα θα δημιουργήσει ακόμα μεγαλύτερα προσφυγικά ρεύματα προς την Ευρώπη (βλ. http://www.unhcr.gr/nea/article/cee62eadb22d1a47dda45b5a49f9bda7 /ypatiarmosteia-oie.html).

Τα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης (Κ.Υ.Τ., ή αλλιώς «hotspots») στα νησιά είναι υπερπλήρη, ορισμένα υπερβαίνοντας κατά πολύ τις δυνατότητες φιλοξενίας (χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Μόριας στη Λέσβο, με χωρητικότητα κάτω των 3 χιλιάδων ατόμων, η οποία φιλοξενεί γύρω στα 13 χιλιάδες άτομα, ή του ΚΥΤ της Σάμου, το οποίο έχει χωρητικότητα 650 ατόμων και φιλοξενεί άνω των 4.800 άτομα [βλ: https://infocrisis.gov.gr/5965/yp-prostasias-tou-politi-apotyposi-tis-ethnikis-ikonas-katastasis-gia-to-prosfygiko-metanasteftiko-zitima-tin-10-9-2019/]). Η κατάσταση αυτή κυοφορεί τον άμεσο κίνδυνο της παραβίασης θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών τρίτων χωρών, όπως η προστασία από την απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση και η εξασφάλιση ενός ελάχιστου επίπεδου αξιοπρεπούς διαβίωσης (βλ. και πρόσφατη ΕΚΘΕΣΗ ΑΝΑΦΟΡΑΣ Ε.Ε.Δ.Α. ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, σελ. 10). Στην ενδοχώρα, οι δομές φιλοξενίας, οι οποίες στήθηκαν για να αντιμετωπίσουν μια επείγουσα κατάσταση το 2016, είναι υποστελεχωμένες και λειτουργούν χωρίς συγκεκριμένο πλαίσιο ανά δομή καθώς δεν έχουν εκδοθεί ακόμα Κανονισμοί Λειτουργίας για όλες (στο ίδιο σελ. 11∙ επίσης στο https://adedy.gr/domes-prosfygwn-31082018/).

Είναι, επίσης, γνωστό εδώ και καιρό ότι οι συνθήκες στις οποίες κρατούνται τα ασυνόδευτα ανήλικα σε όλη την επικράτεια, και ειδικότερα στα νησιά του Ανατ. Αιγαίου είναι απαράδεκτες. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης (Ε.Κ.Κ.Α.), 1.766 ασυνόδευτοι ανήλικοι φιλοξενούνται σε δομές μακροχρόνιας ή προσωρινής φιλοξενίας, ενώ 2.444 παιδιά παραμένουν εκτός δομών φιλοξενίας, εκ των οποίων 233 βρίσκονται σε «προστατευτική φύλαξη» και 1.115 σε άτυπες/επισφαλείς συνθήκες στέγασης (σε διαμερίσματα με άλλους, σε καταλήψεις, σε αστεγία) (βλ.: http://www.ekka.org.gr/index.php/2018-05-08-09-50-30). Όσα είναι σε ΚΥΤ (γύρω στα 1.500 άτομα σύμφωνα με το Υπ. Προστασίας του Πολίτη: http://asylo.gov.gr/wp-content/uploads/2019/08/Greek_Asylum_Service_data_July_2019_gr.pdf), αν και θα ανέμενε κανείς να προστατεύονται επαρκώς, αντιμετωπίζουν πολλαπλά προβλήματα. Πολλά από αυτά είναι φυλακισμένα για πολλές μέρες και δεν μπορούν να πάνε πουθενά, σιτίζονται ανεπαρκώς και δεν έχουν νομική και ψυχολογική υποστήριξη στον χώρο τους παρά μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις. Δεν έχουν καμία πρόσβαση στην εκπαίδευση και πολλά από αυτά είναι άρρωστα, αλλά δεν τολμούν να το πουν. Και όταν τολμούν να βγάλουν εκπροσώπους για να κοινοποιήσουν τα αιτήματά τους δύσκολα μπορούν να προσπεράσουν τον φράχτη της σιωπής. Η πρόσφατη δολοφονία ανήλικου μέσα σε «ασφαλή ζώνη» του ΚΥΤ Μόριας είναι απλώς μια ακραία συνέπεια του πόσο αξιοβίωτη (δεν) γίνεται  η ζωή μέσα σε τέτοιες δομές. Παρόλο που υπήρξε νομοθετική πρωτοβουλία (βλ. Ν. 4554/2018) για τη δημιουργία της Ειδικής «Επιτροπείας Ασυνόδευτων Ανηλίκων», η οποία ήρθε να καλύψει μια επιτακτική κοινωνική ανάγκη και ένα ουσιώδες νομοθετικό κενό, μέχρι σήμερα έχει μείνει ανενεργή (βλ. και ΕΚΘΕΣΗ ΑΝΑΦΟΡΑΣ Ε.Ε.Δ.Α. ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, Ενότητα 5). Παράλληλα, καθυστερήσεις εντοπίζονται και στις διαδικασίες οικογενειακές επανένωσης κατ’ εφαρμογή του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ λόγω έλλειψης μετάφρασης των νομιμοποιητικών εγγράφων των αλλοδαπών, κάτι που επηρεάζει άμεσα κυρίως την τύχη των ευάλωτων ανηλίκων.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. εγκλωβισμένη στην ακροδεξιά και ρατσιστική ρητορική πάνω στην οποία στήριξε την επανεκλογή της, βασιζόμενη στα ξενοφοβικά αντανακλαστικά μιας κοινωνίας σε βαθιά οικονομική και πολιτική κρίση, επιμένει στο δόγμα «Νόμος και Τάξη», προχωρώντας εσπευσμένα σε βήματα αφαίρεσης από την ελληνική έννομη τάξη της προστασίας ουσιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όχι μόνο δεν έχει σχέδιο αποφόρτισης των ΚΥΤ που βρίσκονται στα νησιά του Αιγαίου και δεν έχει δεσμευτεί για δημιουργία και επαρκή στελέχωση της δομών υποδοχής φιλοξενίας, αλλά προχώρησε επίσης σε μέτρα αποδόμησης των στοιχείων ενός σύγχρονου κράτους δικαίου, ερχόμενη σε αντίθεση με τις διεθνείς συμβάσεις για τα δικαιώματα του ανθρώπου και, φυσικά, με το ίδιο το Κοινοτικό Δίκαιο.

Με το Π.Δ. 81/2019, η Γραμματεία Πρώτης Υποδοχής, η αυτοτελής Υπηρεσία Ασύλου και η ανεξάρτητη Αρχή Προσφυγών που εποπτεύονταν από το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής υπάγονται πλέον στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, μετά τη συγχώνευση των δυο Υπουργείων (Προστασίας του Πολίτη και Μεταναστευτικής Πολιτικής) και τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων μεταναστευτικής πολιτικής και ασύλου στο πρώτο. Η κίνηση αυτή προκάλεσε αντιδράσεις από πολλές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που ζητούν διαχωρισμό των δυο αρμοδιοτήτων, υπό το φως παλαιότερων υποθέσεων που οδήγησαν σε διεθνείς καταδίκες κατά της Ελλάδας, κατά το διάστημα που η διαδικασία ασύλου είχε ανατεθεί στην αρμοδιότητα της Ελληνικής Αστυνομίας (βλ. και πρόσφατη ΕΚΘΕΣΗ ΑΝΑΦΟΡΑΣ Ε.Ε.Δ.Α. ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, σελ. 17∙ βλ. επίσης http://www.nchr.gr/images/pdf/apofaseis/prosfuges_metanastes/PD_ASYLO_09.pdf). Σαν να μην έφθανε αυτό, ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης, σε ομιλία του στη Δ.Ε.Θ., έκανε λόγο για κατάργηση του δευτέρου βαθμού προσφυγής για τους αιτούντες άσυλο προς τις δευτεροβάθμιες επιτροπές της  Ανεξάρτητης Αρχής Προσφυγών που θεσπίστηκε με το Ν. 3907/2011 (https://www.tanea.gr/2019/09/08/politics/antipoliteysi/vitsas-ideolipsia-i-katargisi-tou-deyterou-vathmou-prosfygis-gia-tous-aitountes-asylo/, http://www.Europarl. europa.eu/doceo/document/P-9-2019-002632_EL.html). Η δήλωση αυτή προκάλεσε την έντονη αντίδραση ακόμα και της Ένωσης των διοικητικών δικαστών της χώρας, οι οποίοι κάνουν λόγο για «κατάργηση των δικαιωμάτων των προσφύγων», ενώ επισημαίνουν  ότι η «τυχόν σχεδιαζόμενη μεταφορά των υποθέσεων αυτών απευθείας στα Διοικητικά Δικαστήρια θα επιδεινώσει την κατάσταση, καθόσον αυτά, με τη σημερινή τους στελέχωση σε δικαστές και υπαλλήλους, θα επιβαρυνθούν υπέρμετρα με δυσμενείς επιπτώσεις στην ταχύτητα και αποτελεσματικότητα της συνολικής λειτουργίας τους» (https://www.capital.gr/epikairotita/ 3380270/asulo-prosfugon-enstaseis-ton-dioikitikon-dikaston-gia-tin-katargisi-tou-b-bathmou).

Το Αντιρατσιστικό Παρατηρητήριο Πανεπιστημίου Αιγαίου (ΑΠΠΑ) στις κατά καιρούς παρεμβάσεις του έχει δημοσιοποιήσει τις βασικές του αρχές, οι οποίες συνοψίζονται στο παρακάτω δίπολο: (α) όλοι οι άνθρωποι δικαιούνται βοήθειας στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν στοιχειώδεις συνθήκες διαβίωσης με αξιοπρέπεια (β) όλοι οι άνθρωποι δικαιούνται σεβασμού και ίσης αντιμετώπισης ανεξάρτητα από τα πολιτισμικά, θρησκευτικά, εθνοτικά, κοινωνικά ή άλλα χαρακτηριστικά τους. Έχουμε τονίσει επανειλημμένα ότι μόνη διέξοδος για τους ανθρώπους που διαβαίνουν τα σύνορα και μόνη επιτρεπτή πολιτική για την Ευρώπη είναι η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! Αυτοί οι άνθρωποι που μεταναστεύουν μαζικά χρειάζεται να ελευθερωθούν, να διευκολυνθούν στις προσπάθειες ενσωμάτωσης στην χώρα μας –εφόσον επιθυμούν να παραμείνουν— ή συνέχισης του ταξιδιού τους, προκειμένου να ενωθούν με τις οικογένειές τους και να βρουν μια νέα προοπτική ζωής σε άλλες χώρες της Ε.Ε..

Αντί των παραπάνω, οι κεντρικά σχεδιαζόμενες ευρωπαϊκές πολιτικές μετανάστευσης –στις οποίες οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν αρθρώσει, ως σήμερα, μια συνεκτική και βιώσιμη στρατηγική πρόταση— οδηγούν: (α) σε μια σαφή διάκριση ανάμεσα στους «επιλέξιμους πρόσφυγες» και τους «απελάσιμους οικονομικούς μετανάστες»∙ (β) στην ενδυνάμωση της Frontex και των δυνάμεων αποτροπής της θαλάσσιας μετακίνησης και στρατιωτικοποίηση των θαλάσσιων συνόρων τόσο στο Αιγαίο όσο και ευρύτερα στη Μεσόγειο∙ (γ) στη δημιουργία hotspots στα νησιά του Αιγαίου και αλλού για έναν διοικητικά αποτελεσματικό διαχωρισμό μεταξύ «προσφύγων» και «μεταναστών», με τους δεύτερους να απελαύνονται με ταχείες διαδικασίες∙ και (δ) στην ανάθεση ρόλου χωροφύλακα στην Τουρκία για την ενίσχυση των πολιτικών αποτροπής και αποθάρρυνσης της διέλευσης των θαλάσσιων οδών του Αιγαίου.

Προφανώς, η Ε.Ε., απέναντι στην τεράστια ανθρωπιστική κρίση των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων, επιλέγει να ενσωματώσει τις απαντήσεις της στη σκληρή λογική των προηγούμενων ετών, τη λογική ενός ερμητικά κλειστού «φρουρίου» που επιτρέπει στοχευμένα τη διέλευση στην ευρωπαϊκή ήπειρο πολύ μικρού αριθμού διωκόμενων από εμπόλεμες  χώρες της Αφρικής και της Ασίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του Υπ. Προστασίας του Πολίτη, τα εξερχόμενα αιτήματα αναδοχής που υποβλήθηκαν –και φυσικά ικανοποιήθηκαν— από το Ελληνικό Κράτος προς άλλες χώρες της Ε.Ε., σύμφωνα με τον Κανονισμό «Δουβλίνο ΙΙΙ», ήταν σαφώς λιγότερα το 2019, σε σχέση με άλλες χρονιές (http://asylo.gov.gr/wp-content/uploads/2019/08/Dublin-stats_July19GR.pdf), κάτι για το οποίο –αν και έχει το μερίδιο ευθύνης της—δεν μπορεί να φταίει μόνο η ελληνική πλευρά…

Ενώ είναι σαφές ότι μόνο με μια ενιαία ευρωπαϊκή ανταπόκριση έκτακτης ανάγκης θα μπορούσε  να αντιμετωπιστεί η παρούσα προσφυγική κρίση, τα ερωπαϊκά κράτη –και δυστυχώς και το ελληνικό— συνεχίζουν να υιοθετούν μια αποσπασματική προσέγγιση, μια απροθυμία αλλά και μια διάθεση περιχαράκωσης, η οποία υπονομεύει τις προσπάθειες ανοικοδόμησης της υπευθυνότητας, της αλληλεγγύης και της εμπιστοσύνης. Μια στάση που προκαλεί χάος και απελπισία σε χιλιάδες γυναίκες, άνδρες και παιδιά-πρόσφυγες, και θάνατο σε πολλούς/ες από αυτούς/ές!

Πιστεύουμε ότι χρειάζεται να ληφθούν επειγόντως μέτρα για τη σταθεροποίηση της κατάστασης στη γειτονιά της Ευρώπης. Η ΕΕ, δηλαδή, οφείλει τόσο να εξασφαλίσει επιπρόσθετη χρηματοδότηση για ανθρωπιστική βοήθεια μέσω διαρθρωτικής στήριξης στις χώρες που φιλοξενούν μεγάλους προσφυγικούς πληθυσμούς όσο και να αποτρέψει την πώληση όπλων και την ενθάρρυνση εμφυλίων και περιφερειακών συγκρούσεων ή ακόμα και πολεμικής στήριξης εμπόλεμων ομάδων από τις στρατιωτικές δυνάμεις συγκεκριμένων ευρωπαϊκών κρατών (βλ. Λιβύη και Συρία).

Ταυτόχρονα, είναι ανάγκη να διευκολυνθεί μια ταχεία αύξηση των νόμιμων ευκαιριών ώστε να έχουν οι πρόσφυγες πρόσβαση στην Ε.Ε., συμπεριλαμβανομένης και της εισόδου για ανθρωπιστικούς λόγους, της οικογενειακής επανένωσης και των θεωρήσεων εισόδου για λόγους σπουδών ή ανθρωπιστικούς λόγους.

Μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, όπως η παρούσα στη Μ. Ανατολή, μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο μέσω μιας ολιστικής και ολοκληρωμένης προσέγγισης, όπου όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε. θα συνεργαστούν με εποικοδομητικό τρόπο, χωρίς σωβινισμούς, εθνικιστικές περιχαρακώσεις και επικίνδυνες ρατσιστικές ρητορικές περί «ισλαμικού κινδύνου» και άλλων ανυπόστατων μύθων. Η ανάδειξη της συνεργασίας σε επίπεδο κρατών μελών μπορεί επίσης να επηρεάσει θετικά τους πολίτες των χωρών ως προς την ενίσχυση της αλληλεγγύης τους απέναντι σε προσφυγικούς πληθυσμούς, και παράλληλα να αποτρέψει φαινόμενα ξενοφοβικά και ρατσιστικά.

Επίσης, σε πρακτικό επίπεδο, χρειάζονται άμεσες παρεμβάσεις από την ελληνική κυβέρνηση (παρεμβάσεις που έχουν προτείνει και μια πληθώρα άλλων φορέων και εκπροσώπων της Κοινωνίας Πολιτών):

  1. Η κυβέρνηση θα πρέπει να μεριμνήσει για την κατάργηση της διοικητικής κράτησης και της απέλασης των ασυνόδευτων ανηλίκων, την άμεση μεταφορά των ασυνόδευτων ανηλίκων σε ανοιχτές δομές φιλοξενίας, τη δημιουργία εκπαιδευτικών δομών με διερμηνείς που θα λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες τους, το διορισμό για κάθε ανήλικο Επιτρόπου το ταχύτερο δυνατόν (άλλως από την ταυτοποίηση όπως προβλέπει ο νόμος) και φυσικά την παροχή σε κάθε ασυνόδευτο ανήλικο ψυχολογικής, ιατρικής και νομικής υποστήριξης από ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό, δωρεάν από την Πολιτεία και με τη συνδρομή πιστοποιημένου διερμηνέα, ανεξαρτήτως του καθεστώτος διαμονής του παιδιού.
  2. Η κυβέρνηση θα πρέπει να διασφαλίσει το δικαίωμα πρόσβασης στο άσυλο για όλους όσους το επιθυμούν, χωρίς υπέρμετρη καθυστέρηση και εμπόδια, και να φροντίσει για την ταχεία και απρόσκοπτη διεκπεραίωση των αιτήσεων διεθνούς προστασίας σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, με γνώμονα τη διασφάλιση της ποιότητας των διοικητικών αποφάσεων, ώστε η διαδικασία να πληροί τους όρους της αποτελεσματικότητας.
  3. Η κυβέρνηση θα πρέπει να εξασφαλίσει τη διασφάλιση της διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας της Υπηρεσίας Ασύλου και της Αρχής Προσφυγών, και τη θεσμική θωράκιση του β’ βαθμού και της ανεξαρτησίας των Επιτροπών Προσφυγών, οι οποίες ασκούν δικαιοδοτικές αρμοδιότητες και αποτελούν τον β’ βαθμό επανεξέτασης, νόμω και ουσία, των αιτήσεων διεθνούς προστασίας.
  4. Παράλληλα, η χωροθέτηση των οικισμών και γενικότερα των κατοικιών των προσφύγων – μεταναστών που θα μείνουν τελικά στην Ελλάδα δεν θα πρέπει να γίνει με ευκαιριακά κριτήρια που μπορεί να οδηγήσουν είτε στην γκετοποίηση είτε στην βίαιη ενσωμάτωσή τους στην τοπική κοινωνία αλλά μέσα από διαδικασίες συμμετοχικού – συνεργατικού χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού που θα λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες και τη γνώμη των ίδιων των προσφύγων – μεταναστών και των κατοίκων των περιοχών όπου θα εγκατασταθούν.
  5. Η ελληνική και η ευρωπαϊκή δικαιοσύνη πρέπει να χαρακτηρίσουν την Τουρκία ως χώρα μη ασφαλή, με την ίδια λογική που, πριν λίγα χρόνια, Γερμανικά δικαστήρια χαρακτήρισαν την Ελλάδα χώρα «μη ασφαλή για τους πρόσφυγες»

Πηγή:https://voreioaigaio.ert.gr

Έντονα πολιτικά μηνύματα είχε η τελευταία συναυλία των Villagers of Ioannina City στο Θέατρο Βράχων.
Ήδη σε ανακοίνωση πριν τη συναυλία, η διοργάνωση είχε ενημερώσει τον κόσμο ότι, αφενός κατά τη διάρκεια της συναυλίας θα γινόταν χρήση έντονων οπτικών εφέ (strong visuals) και γι’ αυτό εφιστούσαν την προσοχή των ατόμων με ευαισθησίες στα μάτια, ενώ αφετέρου προειδοποιούσαν ότι το επίπεδο της έντασης του ήχου θα ήταν πολύ υψηλό. Όμως η στιγμή της βραδιάς ήταν τα μηνύματα που εμφανίστηκαν πάνω στη σκηνή όταν ακούστηκε ένα από τα πλέον δημοφιλή τραγούδια του συγκροτήματος, το «Καρακόλια».
Πάνω στη σκηνή εμφανίστηκαν πολιτικά μηνύματα. Για τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, «Ναι, αλλά τί γύρευε στα Εξάρχεια ο δεκαπεντάχρονος», για τον Παύλο Φύσσα «Τον σκότωσαν για το ποδόσφαιρο» , τον Ζακ Κωστόπουλο «Τοξικομανής κρατώντας μαχαίρι επιχείρησε να ληστέψει κοσμηματοπωλείο και τραυματίστηκε θανάσιμα από σπασμένα γυαλιά», μηνύματα που αναφέρονταν στις πρόσφατες αστυνομικές επιχειρήσεις εκκένωσης καταλήψεων στο κέντρο της Αθήνας «Αστυνομική επιχείρηση για εκκένωση υπό κατάληψη κτιρίων με 260 αλλοδαπούς», και το προσφυγικό. Τελευταίο μήνυμα που εμφανίστηκε στη σκηνή ήταν το «…ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΑΣ».
Πηγή: www.lifo.gr