ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ

Το Σάββατο 26 Οκτώβρη στο Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η παρουσίαση φωτογραφικού Άλμπουμ του Ρόμπερτ Φρανκ «Οι Αμερικάνοι».
Ο Νίκος Αθανασίου, ερασιτέχνης φωτογράφος, μας ανέλυσε το περιεχόμενο του έργου, που θεωρείται μια από τις πιο σημαντικές φωτογραφικές δουλειές του 20ού αιώνα. Ένα έργο που κυκλοφόρησε στη «χρυσή» εποχή του καπιταλισμού, που μετά το Β’ΠΠ καλλιεργούσε αυταπάτες εν μέσω «ανάπτυξης» για καλύτερη ζωή, το γνωστό «Αμερικάνικο όνειρο».

Κάτω τα χέρια από το κίνημα μέσα και έξω από τον στρατό!

Για ακόμη μια φορά επιχειρείται να χτυπηθεί το κίνημα αλληλεγγύης των στρατευμένων μέσω νέας δίωξης κατά του Δικτύου Ελευθέρων Φαντάρων «Σπάρτακος» και της Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων. Συγκεκριμένα, εν ενεργεία αξιωματικός του στρατού, πρώην διοικητής μονάδας στην Αλεξανδρούπολη, κατέθεσε μήνυση με την κατηγορία της «συκοφαντικής δυσφήμισης κατ εξακολούθηση». Η μήνυση αφορά δημοσιευμένες καταγγελίες στο blog της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων και του Δ.Ε.Φ.Σ. που αφορούσαν πράξεις του συγκεκριμένου αξιωματικού. Καταγγελίες που έγιναν το καλοκαίρι του 2014 και την άνοιξη του 2018, από διαφορετικούς ανθρώπους, χωρίς οι καταγγέλλοντες να γνωρίζονται μεταξύ τους ή να τους συνδέει κάποια άλλη σχέση, πέρα από το γεγονός ότι απευθύνθηκαν στην Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων για να δημοσιοποιήσουν τις συνθήκες που βίωναν. Ο εν λόγω αξιωματικός οδηγήθηκε για τις καταγγελίες του 2014 στο στρατοδικείο όπου απαλλάσσεται από τις κατηγορίες όχι γιατί δεν συνέβησαν τα όσα γεγονότα καταγγέλθηκαν αλλά γιατί υπήρξαν αμφιβολίες στο αν ο διοικητής είχε σκοπό να βλάψει τους καταγγέλλοντες.

Χθες (19-10-2019) σε δημοτική οδό στη Μυτιλήνη, Ι.Χ. επιβατικό αυτοκίνητο οδηγούμενο από 34χρονο ημεδαπό, συγκρούστηκε με ποδήλατο που οδηγούσε ανήλικος αλλοδαπός, με συνέπεια τον τραυματισμό του τελευταίου.

Ο τραυματίας μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο της Μυτιλήνης.

Τα αίτια και οι συνθήκες του ατυχήματος διερευνώνται, ενώ την προανάκριση διενεργείτο το Τμήμα Τροχαίας Μυτιλήνης.

Πηγή:https://www.lesvosnews.net

Και όχι δεν είναι ο Τζόκερ ο «κακός», είναι ο καπιταλισμός

του Μάριου Αυγουστάτου

Ο Τοντ Φίλιπς με το αριστούργημά του το «Τζόκερ», φέρνει τον πυρήνα της πολιτικής στο προσκήνιο.
Για το κινηματογραφικό-σκηνοθετικό κλπ κομμάτι τα έχουν πει πολλοί, όπως για την απίστευτη ερμηνεία του Joaquin Phoenix. Πολλοί εστίασαν στα καθαρά προσωπικά χαρακτηριστικά του Τζόκερ και (καλώς) έκαναν κριτική ότι είναι στερεοτυπικά λάθος ο συσχετισμός ψυχικών νοσημάτων – βίας: παιδική κακοποίηση, ψυχικές διαταραχές, επαγγελματικό αδιέξοδο.

Προσωπικά χαρακτηριστικά όμως που είναι αποτέλεσμα -σε μεγάλο βαθμό- των κοινωνικών συνθηκών:
– Ολοένα συρρικνούμενο κράτος πρόνοιας (που στην περίπτωσή του παύει να χορηγεί ψυχολογική υποστήριξη και φάρμακα, όπως λέει η κοινωνική λειτουργός: «και εσένα και εμένα μας έχουν χεσμένους»)…
– Μια ολοένα πιο φτωχοποιημένη πλειοψηφία καταδικασμένη να ζει στερούμενη ακόμα και τα βασικά (που εναποθέτει τις ελπίδες της στον Χ Ψ μεγαλοσχήμονα, εδώ στον υποψ. δήμαρχο Τόμας Γουέιν). Κι απέναντι μια ολοένα πλουσιότερη μειοψηφία που ζει εις βάρος της πλειοψηφίας…
– Η ξεδιάντροπη αλητεία των χρυσοπληρωμένων golden boys που αρχικά επιδίδονται σε σεξιστική επίθεση σε μια μόναχική κοπέλα στο μετρό κι αμέσως μετά επιτίθενται στον Τζόκερ, βλέποντας στο πρόσωπό της την πειθήνια-γυναίκα-που-υπηρετεί-τον-αφέντη-άντρα και το «σκουπίδι», που έλεγε κι ο αρχιμπάτσος εδώ πρόσφατα…
– Οι «συνάδελφοι», που επιδίδονται σε λυσσαλέο ανταγωνισμό, πισώπλατα μαχαιρώματα κλπ κλπ, για δύο ψίχουλα παραπάνω από το αφεντικό…
– Τα μέσα μαζικής «ενημέρωσης», που απ’τη μία διασύρουν τους απεργούς στην καθαριότητα: από αστειάκια (ο γιος μου με ρώτησε «τώρα που έχουν απεργία από που θα παίρνουμε σκουπίδια;»), μέχρι την επίκληση του φόβου και των υγειονομικών βομβών. Κι απ’την άλλη κατασκευάζουν τηλεστέρες-τέρατα και γελοιοποιούν δημόσια ανθρώπους, καταστρέφοντάς τους με -κατά παραγγελία της φωτεινής επιγραφής- γέλια και χειροκροτήματα, προς τέρψιν και αποβλάκωση του φιλοθεάμονος κοινού που οι ίδιοι διαμορφώνουν…

Σε όλη τη διάρκεια της ταινίας είναι εξαιρετική η απεικόνιση των ταξικών αντιθέσεων: απ’τη μία τα φτωχικά διαμερίσματα (του Άρθουρ Φλεκ και όχι μόνο) και απ’την άλλη το παλάτι-φρούριο του καπιταλιστή Τόμας Γουέιν. Απ’τη μία οι δρόμοι με τις εξαθλιωμένες μάζες κι απ’την άλλη η γκλαμουράτη αίθουσα συναυλιών με τους κουστουμάτους…

Ο κυνισμός της ταξικής μονομέρειας των από πάνω συμπυκνώνεται στο λόγο του Τόμας Γουέιν: «για μένα όλοι αυτοί δεν είναι παρά κλόουν, οι άτυχοι της ζωής. Τι να κάνουμε, εμείς είμαστε οι τυχεροί». Όπως είπε και κάποιος εγχώριος εκπρόσωπος των από πάνω: «ε δεν είμαστε και όλοι ίσοι πως να το κάνουμε;». Η λογική των «αρίστων», που για να αιτιολογήσουν το κοινωνικό τους στάτους, που για να διατηρήσει και να αυξήσει τα υπερκέρδη της πίνει το αίμα τον πολλών, βρίσκουν ένα σωρό αφηγήματα και δίπολα (τυχεροί-άτυχοι, άριστοι-μη άριστοι) για να γίνουν πειστικοί.

Το πόσο «εύκολα» πυροδοτήθηκε η εξέγερση δείχνει πόσο εύθραυστο είναι το σύστημα και κατ’επέκταση ο καπιταλισμός. Δεν είναι τυχαίο ότι το FBI τοποθέτησε σε αίθουσες πράκτορές του για να προλάβει και να καταστείλει αντιδράσεις του κοινού, που θα εμπνευστούν απ’ όσα δείχνει η ταινία.

Είναι η τυφλή «εκδικητική» βία η πολιτική απάντηση;
Ο ίδιος ο Τζόκερ όταν τον ρωτάνε για το κίνημα που είχε ξεσπάσει απαντάει: «δε με ενδιαφέρει η πολιτική». Ένας άνθρωπος απομονωμένος σε μεγάλο βαθμό (οι παραισθήσεις κοινωνικότητας που έχει το ενισχύουν αυτό) είναι δύσκολο να δει τη «μεγάλη εικόνα». Η δική του εικόνα του όμως, το ματοβαμένο χαμόγελό του γίνεται η σπίθα που πυροδοτεί τα πάντα. Οι εξαθλιωμένες μάζες που επιδίδονται σε μπάχαλα, βλέποντας το περιπολικό πχ σαν εκπρόσωπο του «κακού» είναι απόλυτα δικαιολογημένες.

Όπως και να το κατονομάσει κανείς, ζούμε ένα ταξικό πόλεμο σε εξέλιξη. Η συσσωρευμένη οργή απέναντι στο σύστημα μπορεί να γίνει απλά ένα βίαιο ξέσπασμα των εξαθλιωμένων και καταπιεσμένων που γρήγορα θα ξεφουσκώσει -λειτουργώντας σαν μια βαλβίδα διαφυγής σε μια χύτρα που βράζει- ή μαζική κοινωνική επανάσταση. Ο ρόλος των οργανωμένων δυνάμεων, των οργανώσεων και συλλογικότητων που αντιστέκονται στην επέλαση του απάνθρωπου καπιταλισμού (δεν είναι τυχαίο που ο Φίλιπς την τοποθετεί στη δεκαετία του 80, του νεοφιλελέ Ρήγκαν) είναι κομβικότατος, να ωθήσει το ποτάμι της οργής στο να γυρίσουν όλα πραγματικά τούμπα.

Από τις αρχές του 20ου αιώνα τα γήπεδα αποτελούν τους ανά των κόσμο χώρους αναψυχής, εκτόνωσης, αλλά και πολιτικής όσο και κοινωνικής ζύμωσης για τους κατά τόπους οπαδούς. Ο κόσμος των γηπέδων στηρίζει την αγαπημένη του ομάδα φωνάζοντας συνθήματα υπέρ της ή κατά των αντιπάλων, μα δε λείπουν και οι φορές όπου σχολιάζεται ποικιλοτρόπως και η επικαιρότητα. Προσφιλής συνήθεια των φιλάθλων είναι και η ανάρτηση πανό στις κερκίδες, τα οποία δηλώνουν την αποδοκιμασία ή την επιδοκιμασία τους για τις διοικήσεις των ομάδων, αλλά κυρίως αποτελούν ευθεία σχόλια στο σύγχρονό τους πολιτικό σκηνικό. Με άλλα λόγια τα γήπεδα μπορούν να χαρακτηριστούν κι ως τόποι πολιτικής έκφρασης.

Το καλοκαίρι του 2010 όταν ο εφοπλιστής Βαγγέλης Μαρινάκης αποκτούσε από τον Σωκράτη Κόκκαλη το πλειοψηφικό πακέτο της ΠΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ, υιοθετήθηκε πλήρως από τον συγκεκριμένο αθλητικό σύλλογο το δόγμα του No Politica. «Ο Ολυμπιακός είναι πάνω από όλα τα κόμματα», σύμφωνα με τον Β. Μαρινάκη. Η ομάδα λοιπόν είναι πάνω από την πολιτική –και στην περίπτωση του Ολυμπιακού η ομάδα θα είναι αυτή που θα διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις της χώρας- και η κερκίδα φέρεται πλήρως αποπολιτικοποιημένη, καθώς από εδώ και πέρα θ’ αρκείται σε αγνά σεξιστικά σχόλια για τις μάνες των αντίπαλων ομάδων. Το No Politica δεν αποτελεί ωστόσο ένα νέο φαινόμενο για τους θαμώνες των γηπέδων. Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 ξεκίνησε η εφαρμογή του από τους οπαδούς της ιταλικής Σαμπντόρια από την Γένοβα, οι οποίοι και επιθυμούσαν τη διακριτή διαφοροποίησή τους επί των αριστερών οπαδών της Τζένοα επίσης από την Γένοβα.

Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε ως μια ομάδα με σαφή ταξικά χαρακτηριστικά, ως ένα κανάλι έκφρασης της εργατικής τάξης των συνοικιών του Πειραιά και πέριξ. Με τη φανέλα του κατά καιρούς αγωνίστηκαν μέλη της Εθνικής Αντίστασης όπως ο Ανδρέας Μουράτης, αλλά και μέλη του Ε.Λ.Α.Σ. όπως ο εκτελεσθέντας Νίκος Γόδας. Φτάνοντας στο σήμερα ο Ολυμπιακός αποτελεί την ομάδα με τους περισσότερους οπαδούς πανελλαδικά. Είναι η ομάδα οι παράγοντες της οποίας ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις όπως τα πανό στην κερκίδα. Οι οπαδοί της ερυθρόλευκης ομάδας ως ένας στρατός πλήρως χειραγωγήσιμων ψηφοφόρων, χάρισαν με την ψήφο τους στον Γιάννη Μώραλη τη δεύτερη δημαρχιακή θυτεία του στο δήμο Πειραιά. Επιπλέον, η δυσαρέσκεια του Β. Μαρινάκη οδήγησε τους οπαδούς της ομάδας του να «μαυρίσουν» τον ΣΥΡΙΖΑ και να στηρίξουν το κόμμα της ΝΔ στις τελευταίες εκλογές. Η επιλεκτική εφαρμογή του No Politica αποτελεί ξεκάθαρη ενδυνάμωση της μισαλλοδοξίας και του ρατσισμού στα γήπεδα, απότομα φρενάροντας εκείνους που αντιστέκονται αποζητώντας κοινωνική δικαιοσύνη.

Οι κερκίδες των ομάδων αποτελούν σταυροδρόμια διαφορετικών πολιτικών πεποιθήσεων. Στην περίπτωση βέβαια του Ολυμπιακού φαίνεται πως τις τελευταίες δεκαετίες υπερτερούν οι εθνικιστικές φωνές. Είναι γνωστή άλλωστε η αδελφοποίησή του με τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου και τους οπαδούς του, τους Delije το ’86, αφού τους ένωσε η ορθόδοξη πίστη, τα χρώματα των ομάδων και ο άκρατος εθνικισμός. Έτσι μες στα χρόνια την κερκίδα του Ολυμπιακού κοσμούν πανό όπως “Kossovo is Serbia”, “Τούρκοι θα πεθάνετε σε χώμα ελληνικό” κτλ. Τα πανό με ακροδεξιό περιεχόμενο φαίνεται να μην ενοχλούν τη διοίκηση της ομάδας, ενώ τα αντιρατσιστικά και αντεθνικιστικά πανό παρουσιάζονται ως διασπαστικά για την ομάδα. Οι διοικήσεις του Ολυμπιακού τις τελευταίες δεκαετίες επιδίωξαν με κάθε μέσο τον έλεγχο των οργανωμένων οπαδών. Ο ΟΣΦΠ αποτέλεσε αντικείμενο πολύπλευρης εκμετάλλευσης για επιχειρηματικά συμφέροντα, όσο και ασπίδα προστασίας για παράνομες πράξεις. Τον Σεπτέμβρη του 2013 δολοφονείται ο Παύλος Φύσσας από τον χρυσαυγίτη Γιώργο Ρουπακιά. Το θύμα και ο θύτης υποστήριζαν την ερυθρόλευκη ομάδα, ωστόσο ο Φύσσας ήταν αντιφασίστας και ο Ρουπακιάς είναι στην Χρυσή Αυγή. «Τον σκότωσαν για το ποδόσφαιρο», αναφώνησαν στον Σκάι. Οι οπαδοί της Λιβόρνο, της Τζένοα, της Ράγιε Βαγιεκάνο και της Μπρόνσχαϊ αντέδρασαν δείχνοντας την αλληλεγγύη τους, οι οργανωμένοι οπαδοί της Θύρας 7 σιώπησαν εκκωφαντικά.

Το No Politica ισχύει στις κατά τόπους ενώσεις ποδοσφαιρικών σωματείων κι εξαρτάται από την όρεξη του κάθε διαιτητή ή επόπτη για το αν θα τεθεί σ’ εφαρμογή κατά τη διάρκεια του αγώνα. Η ομάδα του Τηγανίτη υπάγεται σε μια από τις πλουσιότερες ενώσεις ποδοσφαιρικών σωματείων της χώρας, σ’ αυτήν του Ηρακλείου. Πρόεδρος της ΕΠΣΗ είναι ο Νίκος Τζώρτζογλου, εσχάτως υποψήφιος βουλευτής με τη ΝΔ, για τον οποίο θα γίνει ιδιαίτερη αναφορά παρακάτω.

Τα πανό αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι των δράσεων των αυτοοργανωμένων ομάδων. Σε κάθε ματς του Τηγανίτη από την κερκίδα κρέμονται πανό, το πολιτικό περιεχόμενο των οποίων απασχολεί την κεντρική συνέλευση της ομάδας. Δεν είναι λίγες οι φορές όπου τα πανό, τα οποία αναρτώνται κατά καιρούς από κόσμο της ομάδας του Τηγανίτη σε ματς εκτός έδρας εγείρουν ποικίλες αντιδράσεις που φτάνουν από διαιτητές ως και μέλη της ΕΠΣΗ. Έτσι λοιπόν, το πανό που κατά καιρούς συνοδεύει τα παιχνίδια με την ομάδα της Βιάννου: «Τη Βιάννο και τ’ Ανώγεια τα ‘κάψαν οι ναζί/ Φασίστες δε χωράνε σε τούτο το νησί», έχει προκαλέσει αντιδράσεις στα πλαίσια του No Politica τουλάχιστον δύο φορές. Οι διαιτητές αντέδρασαν ζητώντας να εφαρμοστεί ο κανονισμός της ΕΠΣΗ για τα πανό με πολιτικά συνθήματα, αν δηλαδή δεν κατέβαινε το συγκεκριμένο πανό, το περιστατικό θα γραφόταν στο φύλλο αγώνος και κατά συνέπεια θα οδηγούμαστε σε απολογία . Απείλησαν να διακοπεί ο αγώνας αν δεν κατέβαινε το αντιφασιστικό πανό, το οποίο και τοποθετήθηκε σ’ ένα χωριό το οποίο και είχε ισοπεδωθεί στην κατοχή από τους ναζί. Σε άλλο ματς στην Αλικαρνασσό ο επόπτης, ο οποίος ήταν ταυτόχρονα και αστυνομικός στο επάγγελμα, απείλησε να λήξει τον αγώνα αν δεν κατέβαινε πανό το οποίο εξέφραζε την αλληλεγγύη μας στον αναρχικό- κομμουνιστή Τάσο Θεοφίλου, ο οποίος απειλούταν να ξαναδικαστεί για την ίδια υπόθεση, για την οποία στο παρελθόν είχε αθωωθεί. Φαίνεται λοιπόν πως τα πανό που αναδεικνύουν κοινωνικά ζητήματα ενοχλούν, ενώ αντίστοιχα η σωρεία διαφημιστικών μπάνερ στους χώρους των γηπέδων, όπου διαφημίζονται από ζαντολάστιχα μέχρι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι, είναι αποδεκτά για την ΕΠΣΗ και τους παρατρεχάμενούς της. Τα γήπεδα δηλαδή «οφείλουν» να μετατραπούν αποκλειστικά σε τόπους, όπου θα προωθούνται αποκλειστικά τα συμφέροντα τοπικών κι όχι μόνο παραγόντων, απεμπολίζοντας κάθε προσπάθεια αντίδρασης στη συστημική κανονικότητα.

Στα πλαίσια των δημοτικών εκλογών, αλλά και των βουλευτικών του Ιουλίου, η ΕΠΣΗ διέρρευσε τα νούμερα των τηλεφώνων πολλών από εμάς, με αποτέλεσμα να βομβαρδιζόμαστε καθημερινά από μηνύματα που μας προέτρεπαν να ψηφίσουμε τον έναν ή τον άλλο υποψήφιο. Οι πρακτικές αυτές αντίκεινται πλήρως με τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (GDPR) σχετικά με την προστασία και διαχείριση προσωπικών δεδομένων. Ο νέος κανονισμός προβλέπει συγκεκριμένες αρχές που πρέπει να τηρούνται κατά την επεξεργασία των δεδομένων και ειδικότερα ως προς τα δικαιώματα των υποκειμένων των οποίων τα δεδομένα συλλέγονται και τα οποία πρέπει να γίνονται σεβαστά. Τις τελευταίες μέρες μάλιστα του Ιουλίου η κατάσταση έγινε αφόρητη, αφού εκτός των μηνυμάτων, δεχτήκαμε και κλήση από εργαζόμενη στην ΕΠΣΗ, η οποία ευθέως μας διεμήνυσε πως ο κύριος Τζώρτζογλου είναι υποψήφιος με τη ΝΔ και χρειάζεται τη στήριξή μας ως ομάδα με την ψήφο μας. Ο Νίκος Τζώρτζογλου λοιπόν, ιδιοκτήτης της ΠΑΕ Εργοτέλης ως το 2000 και πρόεδρος της ΕΠΣΗ από το 2002, μέσω της ανεξάρτητης –υποτίθεται- αρχής της ΕΠΣΗ, ζήτησε την πολιτική μας στήριξη. Κατά τη διάρκεια των εκλογών ο Νίκος Τζώρτζογλου κατηγορήθηκε απο τον τοπικό τύπο πως έστειλε άτομα στα εκλογικά κέντρα του δήμου Ηρακλείου με σταυρωμένα ψηφοδέλτια με το όνομά του και πως στάλθηκαν μαζικά μηνύματα με την υποψηφιότητά του σε πολίτες, παραβιάζοντας τα προσωπικά τους δεδομένα, όπως άλλωστε συνέβη και σ’ εμάς. Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι την υποψηφιότητα του Ν. Τζώρτζογλου στις εκλογές στήριξε ο νυν υφυπουργός αθλητισμού και βουλευτής της ΝΔ Λευτέρης Αυγενάκης. Οι πρακτικές που ακολουθούν κινούνται στο ίδιο πλαίσιο νωθείας και αήθειας. Ας μην ξεχνάμε πως όταν τον Σεπτέμβριο του 2014 δολοφονήθηκε ο φίλαθλος του Εθνικού Πειραιά Κώστας Κατσούλης σε ματς με τον Ηρόδοτο στο γήπεδο της Αλικαρνασσού, ο βουλευτής Λ. Αυγενάκης πήρε εμμέσως θέση υπέρ του Ηροδότου, συγκαλύπτοντας το περιστατικό. Κύριο μέλημά του ήταν ν’ απαλλαγεί ο Ηρόδοτος από οποιαδήποτε ποινή του επιβλήθηκε από την ΕΠΟ, κι όχι η απονομή δικαιοσύνης για τον νεκρό Κώστα Κατσούλη. Κερασάκι στην τούρτα αυτής της σκοταδιστικής πολιτικής υπήρξε η διοργάνωση το 2015 από κοινού των Ν. Τζώρτζογλου (ΕΠΣΗ) και Λ. Αυγενάκη, συνεδρίου κατά της βίας στα γήπεδα, το οποίο τελικά κατέληξε να στηρίζει την απαλλαγή του Ηρόδοτου από κάθε τιμωρία.

Είναι σαφές πως η ΕΠΣΗ μην παίρνοντας θέση για κοινωνικά ζητήματα εντός κι εκτός του χώρου των γηπέδων, παίρνει ευθέως θέση υπέρ φιλελεύθερων κι αντικοινωνικών πρακτικών, που στόχο έχουν να μετατρέψουν τους φίλαθλους σε πιόνια των ΠΑΕ και να εμπορευματοποιήσουν τον αθλητισμό. Οι τοπικές ενώσεις ποδοσφαιρικών σωματείων αποπολιτικοποιώντας τις κερκίδες των αγωνιστικών χώρων, αφενός διευκολύνουν την εισβολή των πολυεθνικών στον αθλητισμό κι αφετέρου ενισχύουν τον εκφασισμό και την πλήρη κομματοποίηση της κοινωνίας. Με άλλα λόγια το no politica, αποτελεί ένα κραυγαλέο politica, αυτό του κοινωνικού σκοταδισμού και της αποκτήνωσης. Εμείς, ως φίλαθλοι, παίκτες και παίκτριες της ομάδας του Τηγανίτη, στεκόμαστε ενάντιοι σε τέτοιου είδους πρακτικές. Με όπλα μας την αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση, τον αντιφασισμό και τον αντισεξισμό θ’ αντιστεκόμαστε στη σαπίλα του μοντέρνου ποδοσφαίρου και τους θιασώτες του.

Τηγανίτης Α.Σ.Η.

Πηγή:https://tiganitis2015.wordpress.com

Φεστιβάλ για την Υπεράσπιση του Ασύλου στα Γρασίδια Φιλοσοφικής (ΑΠΘ) διοργανώνει η Ανοιχτή Συνέλευση Συντονισμού ASYLUM FESTIVAL. Στον χώρο του Φεστιβάλ θα υπάρχουν προϊόντα της ΒΙΟΜΕ, βιβλιοπωλείο, κουζίνες και θεματικές εκθέσεις.

Πρόγραμμα:

04 Οκτωβρίου:

17:30: Workshop: «Ιστορική Αναδρομή και Νομικός Ορισμός του Πανεπιστημιακού Ασύλου από τη Χούντα έως Σήμερα»

  • Μπάμπης Κουρουνδής, Μέλος ΔΣ ΔΣΘ, Διδ. Νομικής ΑΠΘ
  • Ανδρέας Τάκης, Επίκουρος Καθηγητής Νομικής ΑΠΘ

19:30: Συνέλευση «Πως οργανώνουμε την κοινωνική υπεράσπιση του Ασύλου»

Παρεμβαίνουν:

  • Γρηγόρης Μανιάτης, Πανεπιστημιακό Κίνημα του ’11
  • Δημοσθένης Παπαδάτος – Αναγνωστόπουλος, Δεκέμβρης του ’08
  • Ανδρέας Θεοδωρίδης, Κίνημα του ’06-07

23:00: Πάρτυ Έναρξης

05 Οκτωβρίου:

17:30: Workshop «Ο μύθος της ανομίας και της εγκληματικότητας»

  • Λουκία Αργυριάδου, Συλλογικότητα Κιουρί@
  • Δημήτρης Κόρος, Νομικός, Διδ. Εγκληματολογίας ΔΠΘ

19:30: Κεντρική Εκδήλωση «Το Πανεπιστημιακό Άσυλο Κοινωνικό και Πολιτικό Δικαίωμα»

Παρεμβαίνουν:
Ρόζα Δασκάλου – Χριστάκη, Μαθήτρια
Λευτέρης Κιοσέογλου, Πρόεδρος Εργαζομένων ΣΙΔΕΝΟΡ
Σπύρος Μαρκέτος, Επίκουρος Καθηγητής ΑΠΘ

21:30: Συναυλία

Στη συναυλία συμμετέχουν:

  • Δημήτρης Ζερβουδάκης
  • Bailemos
  • Σοροκάδα
  • Ρουμπαγιάτ

+ Καλλιτέχνες Έκπληξη

Πηγή:https://www.efsyn.gr

Το Αντιρατσιστικό Παρατηρητήριο Πανεπιστημίου Αιγαίου καταθέτει κείμενο που αφορά στις πρόσφατες εξελίξεις στο προσφυγικό ζήτημα :

“Το φετινό καλοκαίρι θυμίζει πολύ εκείνο του 2015, οπότε τα νησιά του Αιγαίου (κυρίως, Λέσβος, Χίος, Κως, Λέρος, Σάμος) δέχθηκαν ένα τεράστιο κύμα προσφύγων, που ξεπερνούσε κατά πολύ τις υπάρχουσες δυνατότητές τους σε υποδοχή και φιλοξενία.

Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (www.data.unhcr.org/mediterranean), αλλά και τις επίσημες αρχές (Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και Αστυνομικές Διευθύνσεις Β. & Ν. Αιγαίου: http://asylo.gov.gr/wp-content/uploads/2019/08/Greek_Asylum_Service_data_July_2019_gr.pdf), αν και οι προσφυγικές ροές στην Ανατολική Μεσόγειο για το εξάμηνο Ιανουαρίου – Ιουνίου 2019 ήταν εμφανώς μειωμένες σε σχέση με τα αντίστοιχα διαστήματα των περασμένων ετών (2016-2018), εντούτοις, τον Ιούλιο, τον Αύγουστο και στις αρχές Σεπτεμβρίου παρουσιάστηκε μια εκτίναξη των  αφίξεων, κυρίως από τα παράλια της Τουρκίας στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου (βλ. επίσης και καταγραφές των ΜΜΕ, όπως ενδεικτικά: https://www.documentonews.gr/article/ayxhmenes-paramenoyn-oi-prosfygikes -roes-sto-boreio-aigaio,https://www.tovima.gr/2019/09/06/society/xoris-telos-oi-prosfygikes -roes-sto-v-aigaio-341-prosfyges-se-2-meres/, https://www.thetoc.gr/ koinwnia/ article/boreio-aigaio-eftasan-424-neoi-prosfuges-mesa-se-12-wres, ).

Την ίδια στιγμή που ο Ερντογάν απειλεί για μια ακόμα φορά ευθέως Ευρώπη και Ελλάδα με το άνοιγμα της «κάνουλας» των προσφύγων, η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) σκληραίνει τη στάση της στο «προσφυγικό» ζήτημα, κάνοντας ολοένα και συχνότερα λόγο για «παράνομη μετανάστευση» και «προστασία των ευρωπαϊκών συνόρων» (βλ. και δήλωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου του 2018).

Ταυτόχρονα, η δραστική περικοπή στη χρηματοδότηση επισιτιστικών και υγειονομικών προγραμμάτων από διεθνείς οργανισμούς (π.χ. την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες) έχει χειροτερεύσει την ήδη κρίσιμη κατάσταση των προσφύγων σε όλη τη Μ. Ανατολή, και σίγουρα θα δημιουργήσει ακόμα μεγαλύτερα προσφυγικά ρεύματα προς την Ευρώπη (βλ. http://www.unhcr.gr/nea/article/cee62eadb22d1a47dda45b5a49f9bda7 /ypatiarmosteia-oie.html).

Τα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης (Κ.Υ.Τ., ή αλλιώς «hotspots») στα νησιά είναι υπερπλήρη, ορισμένα υπερβαίνοντας κατά πολύ τις δυνατότητες φιλοξενίας (χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Μόριας στη Λέσβο, με χωρητικότητα κάτω των 3 χιλιάδων ατόμων, η οποία φιλοξενεί γύρω στα 13 χιλιάδες άτομα, ή του ΚΥΤ της Σάμου, το οποίο έχει χωρητικότητα 650 ατόμων και φιλοξενεί άνω των 4.800 άτομα [βλ: https://infocrisis.gov.gr/5965/yp-prostasias-tou-politi-apotyposi-tis-ethnikis-ikonas-katastasis-gia-to-prosfygiko-metanasteftiko-zitima-tin-10-9-2019/]). Η κατάσταση αυτή κυοφορεί τον άμεσο κίνδυνο της παραβίασης θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών τρίτων χωρών, όπως η προστασία από την απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση και η εξασφάλιση ενός ελάχιστου επίπεδου αξιοπρεπούς διαβίωσης (βλ. και πρόσφατη ΕΚΘΕΣΗ ΑΝΑΦΟΡΑΣ Ε.Ε.Δ.Α. ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, σελ. 10). Στην ενδοχώρα, οι δομές φιλοξενίας, οι οποίες στήθηκαν για να αντιμετωπίσουν μια επείγουσα κατάσταση το 2016, είναι υποστελεχωμένες και λειτουργούν χωρίς συγκεκριμένο πλαίσιο ανά δομή καθώς δεν έχουν εκδοθεί ακόμα Κανονισμοί Λειτουργίας για όλες (στο ίδιο σελ. 11∙ επίσης στο https://adedy.gr/domes-prosfygwn-31082018/).

Είναι, επίσης, γνωστό εδώ και καιρό ότι οι συνθήκες στις οποίες κρατούνται τα ασυνόδευτα ανήλικα σε όλη την επικράτεια, και ειδικότερα στα νησιά του Ανατ. Αιγαίου είναι απαράδεκτες. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης (Ε.Κ.Κ.Α.), 1.766 ασυνόδευτοι ανήλικοι φιλοξενούνται σε δομές μακροχρόνιας ή προσωρινής φιλοξενίας, ενώ 2.444 παιδιά παραμένουν εκτός δομών φιλοξενίας, εκ των οποίων 233 βρίσκονται σε «προστατευτική φύλαξη» και 1.115 σε άτυπες/επισφαλείς συνθήκες στέγασης (σε διαμερίσματα με άλλους, σε καταλήψεις, σε αστεγία) (βλ.: http://www.ekka.org.gr/index.php/2018-05-08-09-50-30). Όσα είναι σε ΚΥΤ (γύρω στα 1.500 άτομα σύμφωνα με το Υπ. Προστασίας του Πολίτη: http://asylo.gov.gr/wp-content/uploads/2019/08/Greek_Asylum_Service_data_July_2019_gr.pdf), αν και θα ανέμενε κανείς να προστατεύονται επαρκώς, αντιμετωπίζουν πολλαπλά προβλήματα. Πολλά από αυτά είναι φυλακισμένα για πολλές μέρες και δεν μπορούν να πάνε πουθενά, σιτίζονται ανεπαρκώς και δεν έχουν νομική και ψυχολογική υποστήριξη στον χώρο τους παρά μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις. Δεν έχουν καμία πρόσβαση στην εκπαίδευση και πολλά από αυτά είναι άρρωστα, αλλά δεν τολμούν να το πουν. Και όταν τολμούν να βγάλουν εκπροσώπους για να κοινοποιήσουν τα αιτήματά τους δύσκολα μπορούν να προσπεράσουν τον φράχτη της σιωπής. Η πρόσφατη δολοφονία ανήλικου μέσα σε «ασφαλή ζώνη» του ΚΥΤ Μόριας είναι απλώς μια ακραία συνέπεια του πόσο αξιοβίωτη (δεν) γίνεται  η ζωή μέσα σε τέτοιες δομές. Παρόλο που υπήρξε νομοθετική πρωτοβουλία (βλ. Ν. 4554/2018) για τη δημιουργία της Ειδικής «Επιτροπείας Ασυνόδευτων Ανηλίκων», η οποία ήρθε να καλύψει μια επιτακτική κοινωνική ανάγκη και ένα ουσιώδες νομοθετικό κενό, μέχρι σήμερα έχει μείνει ανενεργή (βλ. και ΕΚΘΕΣΗ ΑΝΑΦΟΡΑΣ Ε.Ε.Δ.Α. ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, Ενότητα 5). Παράλληλα, καθυστερήσεις εντοπίζονται και στις διαδικασίες οικογενειακές επανένωσης κατ’ εφαρμογή του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ λόγω έλλειψης μετάφρασης των νομιμοποιητικών εγγράφων των αλλοδαπών, κάτι που επηρεάζει άμεσα κυρίως την τύχη των ευάλωτων ανηλίκων.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. εγκλωβισμένη στην ακροδεξιά και ρατσιστική ρητορική πάνω στην οποία στήριξε την επανεκλογή της, βασιζόμενη στα ξενοφοβικά αντανακλαστικά μιας κοινωνίας σε βαθιά οικονομική και πολιτική κρίση, επιμένει στο δόγμα «Νόμος και Τάξη», προχωρώντας εσπευσμένα σε βήματα αφαίρεσης από την ελληνική έννομη τάξη της προστασίας ουσιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όχι μόνο δεν έχει σχέδιο αποφόρτισης των ΚΥΤ που βρίσκονται στα νησιά του Αιγαίου και δεν έχει δεσμευτεί για δημιουργία και επαρκή στελέχωση της δομών υποδοχής φιλοξενίας, αλλά προχώρησε επίσης σε μέτρα αποδόμησης των στοιχείων ενός σύγχρονου κράτους δικαίου, ερχόμενη σε αντίθεση με τις διεθνείς συμβάσεις για τα δικαιώματα του ανθρώπου και, φυσικά, με το ίδιο το Κοινοτικό Δίκαιο.

Με το Π.Δ. 81/2019, η Γραμματεία Πρώτης Υποδοχής, η αυτοτελής Υπηρεσία Ασύλου και η ανεξάρτητη Αρχή Προσφυγών που εποπτεύονταν από το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής υπάγονται πλέον στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, μετά τη συγχώνευση των δυο Υπουργείων (Προστασίας του Πολίτη και Μεταναστευτικής Πολιτικής) και τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων μεταναστευτικής πολιτικής και ασύλου στο πρώτο. Η κίνηση αυτή προκάλεσε αντιδράσεις από πολλές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που ζητούν διαχωρισμό των δυο αρμοδιοτήτων, υπό το φως παλαιότερων υποθέσεων που οδήγησαν σε διεθνείς καταδίκες κατά της Ελλάδας, κατά το διάστημα που η διαδικασία ασύλου είχε ανατεθεί στην αρμοδιότητα της Ελληνικής Αστυνομίας (βλ. και πρόσφατη ΕΚΘΕΣΗ ΑΝΑΦΟΡΑΣ Ε.Ε.Δ.Α. ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, σελ. 17∙ βλ. επίσης http://www.nchr.gr/images/pdf/apofaseis/prosfuges_metanastes/PD_ASYLO_09.pdf). Σαν να μην έφθανε αυτό, ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης, σε ομιλία του στη Δ.Ε.Θ., έκανε λόγο για κατάργηση του δευτέρου βαθμού προσφυγής για τους αιτούντες άσυλο προς τις δευτεροβάθμιες επιτροπές της  Ανεξάρτητης Αρχής Προσφυγών που θεσπίστηκε με το Ν. 3907/2011 (https://www.tanea.gr/2019/09/08/politics/antipoliteysi/vitsas-ideolipsia-i-katargisi-tou-deyterou-vathmou-prosfygis-gia-tous-aitountes-asylo/, http://www.Europarl. europa.eu/doceo/document/P-9-2019-002632_EL.html). Η δήλωση αυτή προκάλεσε την έντονη αντίδραση ακόμα και της Ένωσης των διοικητικών δικαστών της χώρας, οι οποίοι κάνουν λόγο για «κατάργηση των δικαιωμάτων των προσφύγων», ενώ επισημαίνουν  ότι η «τυχόν σχεδιαζόμενη μεταφορά των υποθέσεων αυτών απευθείας στα Διοικητικά Δικαστήρια θα επιδεινώσει την κατάσταση, καθόσον αυτά, με τη σημερινή τους στελέχωση σε δικαστές και υπαλλήλους, θα επιβαρυνθούν υπέρμετρα με δυσμενείς επιπτώσεις στην ταχύτητα και αποτελεσματικότητα της συνολικής λειτουργίας τους» (https://www.capital.gr/epikairotita/ 3380270/asulo-prosfugon-enstaseis-ton-dioikitikon-dikaston-gia-tin-katargisi-tou-b-bathmou).

Το Αντιρατσιστικό Παρατηρητήριο Πανεπιστημίου Αιγαίου (ΑΠΠΑ) στις κατά καιρούς παρεμβάσεις του έχει δημοσιοποιήσει τις βασικές του αρχές, οι οποίες συνοψίζονται στο παρακάτω δίπολο: (α) όλοι οι άνθρωποι δικαιούνται βοήθειας στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν στοιχειώδεις συνθήκες διαβίωσης με αξιοπρέπεια (β) όλοι οι άνθρωποι δικαιούνται σεβασμού και ίσης αντιμετώπισης ανεξάρτητα από τα πολιτισμικά, θρησκευτικά, εθνοτικά, κοινωνικά ή άλλα χαρακτηριστικά τους. Έχουμε τονίσει επανειλημμένα ότι μόνη διέξοδος για τους ανθρώπους που διαβαίνουν τα σύνορα και μόνη επιτρεπτή πολιτική για την Ευρώπη είναι η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! Αυτοί οι άνθρωποι που μεταναστεύουν μαζικά χρειάζεται να ελευθερωθούν, να διευκολυνθούν στις προσπάθειες ενσωμάτωσης στην χώρα μας –εφόσον επιθυμούν να παραμείνουν— ή συνέχισης του ταξιδιού τους, προκειμένου να ενωθούν με τις οικογένειές τους και να βρουν μια νέα προοπτική ζωής σε άλλες χώρες της Ε.Ε..

Αντί των παραπάνω, οι κεντρικά σχεδιαζόμενες ευρωπαϊκές πολιτικές μετανάστευσης –στις οποίες οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν αρθρώσει, ως σήμερα, μια συνεκτική και βιώσιμη στρατηγική πρόταση— οδηγούν: (α) σε μια σαφή διάκριση ανάμεσα στους «επιλέξιμους πρόσφυγες» και τους «απελάσιμους οικονομικούς μετανάστες»∙ (β) στην ενδυνάμωση της Frontex και των δυνάμεων αποτροπής της θαλάσσιας μετακίνησης και στρατιωτικοποίηση των θαλάσσιων συνόρων τόσο στο Αιγαίο όσο και ευρύτερα στη Μεσόγειο∙ (γ) στη δημιουργία hotspots στα νησιά του Αιγαίου και αλλού για έναν διοικητικά αποτελεσματικό διαχωρισμό μεταξύ «προσφύγων» και «μεταναστών», με τους δεύτερους να απελαύνονται με ταχείες διαδικασίες∙ και (δ) στην ανάθεση ρόλου χωροφύλακα στην Τουρκία για την ενίσχυση των πολιτικών αποτροπής και αποθάρρυνσης της διέλευσης των θαλάσσιων οδών του Αιγαίου.

Προφανώς, η Ε.Ε., απέναντι στην τεράστια ανθρωπιστική κρίση των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων, επιλέγει να ενσωματώσει τις απαντήσεις της στη σκληρή λογική των προηγούμενων ετών, τη λογική ενός ερμητικά κλειστού «φρουρίου» που επιτρέπει στοχευμένα τη διέλευση στην ευρωπαϊκή ήπειρο πολύ μικρού αριθμού διωκόμενων από εμπόλεμες  χώρες της Αφρικής και της Ασίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του Υπ. Προστασίας του Πολίτη, τα εξερχόμενα αιτήματα αναδοχής που υποβλήθηκαν –και φυσικά ικανοποιήθηκαν— από το Ελληνικό Κράτος προς άλλες χώρες της Ε.Ε., σύμφωνα με τον Κανονισμό «Δουβλίνο ΙΙΙ», ήταν σαφώς λιγότερα το 2019, σε σχέση με άλλες χρονιές (http://asylo.gov.gr/wp-content/uploads/2019/08/Dublin-stats_July19GR.pdf), κάτι για το οποίο –αν και έχει το μερίδιο ευθύνης της—δεν μπορεί να φταίει μόνο η ελληνική πλευρά…

Ενώ είναι σαφές ότι μόνο με μια ενιαία ευρωπαϊκή ανταπόκριση έκτακτης ανάγκης θα μπορούσε  να αντιμετωπιστεί η παρούσα προσφυγική κρίση, τα ερωπαϊκά κράτη –και δυστυχώς και το ελληνικό— συνεχίζουν να υιοθετούν μια αποσπασματική προσέγγιση, μια απροθυμία αλλά και μια διάθεση περιχαράκωσης, η οποία υπονομεύει τις προσπάθειες ανοικοδόμησης της υπευθυνότητας, της αλληλεγγύης και της εμπιστοσύνης. Μια στάση που προκαλεί χάος και απελπισία σε χιλιάδες γυναίκες, άνδρες και παιδιά-πρόσφυγες, και θάνατο σε πολλούς/ες από αυτούς/ές!

Πιστεύουμε ότι χρειάζεται να ληφθούν επειγόντως μέτρα για τη σταθεροποίηση της κατάστασης στη γειτονιά της Ευρώπης. Η ΕΕ, δηλαδή, οφείλει τόσο να εξασφαλίσει επιπρόσθετη χρηματοδότηση για ανθρωπιστική βοήθεια μέσω διαρθρωτικής στήριξης στις χώρες που φιλοξενούν μεγάλους προσφυγικούς πληθυσμούς όσο και να αποτρέψει την πώληση όπλων και την ενθάρρυνση εμφυλίων και περιφερειακών συγκρούσεων ή ακόμα και πολεμικής στήριξης εμπόλεμων ομάδων από τις στρατιωτικές δυνάμεις συγκεκριμένων ευρωπαϊκών κρατών (βλ. Λιβύη και Συρία).

Ταυτόχρονα, είναι ανάγκη να διευκολυνθεί μια ταχεία αύξηση των νόμιμων ευκαιριών ώστε να έχουν οι πρόσφυγες πρόσβαση στην Ε.Ε., συμπεριλαμβανομένης και της εισόδου για ανθρωπιστικούς λόγους, της οικογενειακής επανένωσης και των θεωρήσεων εισόδου για λόγους σπουδών ή ανθρωπιστικούς λόγους.

Μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, όπως η παρούσα στη Μ. Ανατολή, μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο μέσω μιας ολιστικής και ολοκληρωμένης προσέγγισης, όπου όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε. θα συνεργαστούν με εποικοδομητικό τρόπο, χωρίς σωβινισμούς, εθνικιστικές περιχαρακώσεις και επικίνδυνες ρατσιστικές ρητορικές περί «ισλαμικού κινδύνου» και άλλων ανυπόστατων μύθων. Η ανάδειξη της συνεργασίας σε επίπεδο κρατών μελών μπορεί επίσης να επηρεάσει θετικά τους πολίτες των χωρών ως προς την ενίσχυση της αλληλεγγύης τους απέναντι σε προσφυγικούς πληθυσμούς, και παράλληλα να αποτρέψει φαινόμενα ξενοφοβικά και ρατσιστικά.

Επίσης, σε πρακτικό επίπεδο, χρειάζονται άμεσες παρεμβάσεις από την ελληνική κυβέρνηση (παρεμβάσεις που έχουν προτείνει και μια πληθώρα άλλων φορέων και εκπροσώπων της Κοινωνίας Πολιτών):

  1. Η κυβέρνηση θα πρέπει να μεριμνήσει για την κατάργηση της διοικητικής κράτησης και της απέλασης των ασυνόδευτων ανηλίκων, την άμεση μεταφορά των ασυνόδευτων ανηλίκων σε ανοιχτές δομές φιλοξενίας, τη δημιουργία εκπαιδευτικών δομών με διερμηνείς που θα λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες τους, το διορισμό για κάθε ανήλικο Επιτρόπου το ταχύτερο δυνατόν (άλλως από την ταυτοποίηση όπως προβλέπει ο νόμος) και φυσικά την παροχή σε κάθε ασυνόδευτο ανήλικο ψυχολογικής, ιατρικής και νομικής υποστήριξης από ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό, δωρεάν από την Πολιτεία και με τη συνδρομή πιστοποιημένου διερμηνέα, ανεξαρτήτως του καθεστώτος διαμονής του παιδιού.
  2. Η κυβέρνηση θα πρέπει να διασφαλίσει το δικαίωμα πρόσβασης στο άσυλο για όλους όσους το επιθυμούν, χωρίς υπέρμετρη καθυστέρηση και εμπόδια, και να φροντίσει για την ταχεία και απρόσκοπτη διεκπεραίωση των αιτήσεων διεθνούς προστασίας σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, με γνώμονα τη διασφάλιση της ποιότητας των διοικητικών αποφάσεων, ώστε η διαδικασία να πληροί τους όρους της αποτελεσματικότητας.
  3. Η κυβέρνηση θα πρέπει να εξασφαλίσει τη διασφάλιση της διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας της Υπηρεσίας Ασύλου και της Αρχής Προσφυγών, και τη θεσμική θωράκιση του β’ βαθμού και της ανεξαρτησίας των Επιτροπών Προσφυγών, οι οποίες ασκούν δικαιοδοτικές αρμοδιότητες και αποτελούν τον β’ βαθμό επανεξέτασης, νόμω και ουσία, των αιτήσεων διεθνούς προστασίας.
  4. Παράλληλα, η χωροθέτηση των οικισμών και γενικότερα των κατοικιών των προσφύγων – μεταναστών που θα μείνουν τελικά στην Ελλάδα δεν θα πρέπει να γίνει με ευκαιριακά κριτήρια που μπορεί να οδηγήσουν είτε στην γκετοποίηση είτε στην βίαιη ενσωμάτωσή τους στην τοπική κοινωνία αλλά μέσα από διαδικασίες συμμετοχικού – συνεργατικού χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού που θα λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες και τη γνώμη των ίδιων των προσφύγων – μεταναστών και των κατοίκων των περιοχών όπου θα εγκατασταθούν.
  5. Η ελληνική και η ευρωπαϊκή δικαιοσύνη πρέπει να χαρακτηρίσουν την Τουρκία ως χώρα μη ασφαλή, με την ίδια λογική που, πριν λίγα χρόνια, Γερμανικά δικαστήρια χαρακτήρισαν την Ελλάδα χώρα «μη ασφαλή για τους πρόσφυγες»

Πηγή:https://voreioaigaio.ert.gr

Η κυβέρνηση ΝΔ σχεδιάζει την χορήγηση ελληνικής ιθαγένειας σε πολίτες τρίτων χωρών που θα αποκτήσουν στην Ελλάδα ακίνητη περιουσία ύψους 2 εκατομμυρίων ευρώ και πάνω. Το ίδιο θα ισχύσει και για πολίτες τρίτης χώρας που έχουν αποκτήσει τα ακίνητα αυτής της αξίας μέσω νομικού προσώπου με την προϋπόθεση ότι οι μετοχές και τα εταιρικά μερίδια ανήκουν εξ ολοκλήρου στους ίδιους. Αίτηση για τη λήψη ελληνικής υπηκοότητας θα μπορούν να υποβάλουν και οι άμεσοι συγγενείς του αρχικού αιτούντος.

EUROKINISSI/ΗΛΙΑΣ ΜΑΡΚΟΥ

Σε συγκέντρωση αλληλεγγύης για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, καλεί για την Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου το Στέκι Μεταναστ(ρι)ών Ηρακλείου.

Η συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί στις 7 το απόγευμα, στην πλατεία Λιονταριών.

Σε σχετική ανακοίνωση αναφέρονται:

«Μετά το κλείσιμο της Ιδωμένης το Μάρτιο του 16’ χιλιάδες πρόσφυγες εγκλωβίστηκαν στην Ελλάδα χωρίς καμία δίοδο προς τις Ευρωπαϊκές χώρες. Στα νησιά παρέμειναν στα διαβόητα “hot spot” με τις γνωστές άθλιες συνθήκες υγιεινής και ψύχους, που οδήγησαν στο θάνατο δεκάδων ανθρώπων. Στην ηπειρωτική Ελλάδα όσοι πρόλαβαν να φύγουν από τα νησιά έμειναν στο δρόμο, λόγω της ανυπαρξίας κρατικών δομών φιλοξενίας και των πολιτικών ενσωμάτωσης συνολικά . Τότε γεννήθηκε η ανάγκη για τη φιλοξενία αυτών των ανθρώπων. Οι ομάδες αλληλεγγύης μαζί με τους πρόσφυγες μπήκαν σε άδεια κτήρια, κυρίως σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Οι καταλήψεις στέγης αγκαλιάστηκαν αμέσως από τις γειτονιές καθώς πολλοί ήταν αυτοί που πρόσφεραν φαγητό, ρούχα και παιχνίδια ή προσέφεραν εθελοντική εργασία. Εν αντιθέσει με κάποιες Μ.Κ.Ο. που χρηματοδοτήθηκαν απο την Ε.Ε. , οι καταλήψεις στέγης δεν στηρίχθηκαν σε καμία επιδότηση αλλά στηριχθήκαν στο κίνημα της αλληλεγγύης. Σε αυτούς τους χώρους πέρα από τη στέγαση και την τροφή τους δόθηκε ιατρική, εκπαιδευτική και νομική στήριξη : δικηγόροι έτρεξαν για τα χαρτιά τους, εκπαιδευτικοί άρχισαν τα μαθήματα Ελληνικών, κοινωνικοί λειτουργοί έγραψαν τα παιδιά σε σχολεία και γιατροί τους παρακολουθούσαν εβδομαδιαία.

Η αλληλεγγύη που δεν ελέγχεται από την Ε.Ε. και το κράτος ενόχλησε πολλούς. Οι εκκενώσεις των καταλήψεων στέγης ξεκίνησαν επί κυβερνήσεως Σύριζα-ΑΝΕΛ, και κορυφώνονται με το γνήσιο εκφραστή της δεξιάς, την κυβέρνηση της ΝΔ, αυτές τις μέρες. Η μεγάλη αστυνομική επιχείρηση “σκούπα” εξάλειψης των ναρκωτικών και των παραβατικών από τα Εξάρχεια είχε να επιδείξει εικόνες γυναικόπαιδων καθώς προς μεγάλη τους έκπληξη δε βρέθηκαν ούτε ναρκωτικά ούτε όπλα, ούτε κλοπιμαία.

Αν κάποιος αναρωτιέται για το αν έγιναν όλα αυτά λόγω έλλειψης συνθηκών υγιεινής, αρκεί να ρίξει μια ματιά στο κτήριο όπου μεταφέρθηκαν τώρα 140 άτομα, το οποίο είναι ένα παλιό κτήριο δεξιώσεων που δεν έχει τρεχούμενο νερό, τροφή και δεν έχουν πάει ακόμα κοινωνικοί λειτουργοί. Τα ΜΜΕ ενώ αναφέρουν ότι η επιχείρηση ήταν πετυχημένη και έτσι τα Εξάρχεια θα “καθαρίσουν”, απογοητεύτηκαν κι αυτά με τη σειρά τους που τελικά τα άτομα των καταλήψεων δεν ήταν τα παραβάτες – ναρκομανείς αλλά οικογενειάρχες. Διαχρονικά κάνανε σημαία τους την εγκληματικότητα των ξένων και μπροστά στις εικόνες των γυναικόπαιδων αλλάξανε τροπάρι μιλώντας για “κακομοίρηδες που έπεσαν θύματα των αλληλέγγυων”.

Άνθρωποι στοιβαγμένοι σε hot spot με άθλιες συνθήκες διαβίωσης είναι οι μόνες πολιτικές “ενσωμάτωσης” του Ελληνικού κράτους. Απέναντι σε αυτό το κίνημα αλληλεγγύης θα απαντάει με καταλήψεις στέγης, αυτο-οργανωμένα μαθήματα Ελληνικών, ένταξη των προσφύγων στις γειτονιές. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι αυτή η ‘σκούπα’ θα σταματήσει στις καταλήψεις στέγης αλλά θα συνεχίσει στις πολιτικές καταλήψεις.

Καλούμε σε μικροφωνική συγκέντρωση στα Λιοντάρια τη Τρίτη 3/9 στις 19:00».

Πηγή:https://www.efsyn.gr

Μπλόκο στη Λιτότητα, τον Ρατσισμό και την Καταστολή

Στη φυλακή οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής

 

Η Κίνηση “Απελάστε τον Ρατσισμό” καλεί ντόπιους-ες, πρόφυγες και μετανάστ(ρι)ες να δώσουμε ενωμένοι το παρών με μαζική συμμετοχή στη διαδήλωση της ΔΕΘ στις 7 Σεπτέμβρη στη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για την πρώτη μεγάλη εργατική κινητοποίηση απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, τη μέρα που ο νέος πρωθυπουργός της δεξιάς θα δίνει τα διαπιστευτήριά του με την ομιλία του προς τον εγχώριο “επιχειρηματικό κόσμο” και τα ευαγή ιδρύματα των δανειστών στη Θεσσαλονίκη. Θα είμαστε εκεί. Γιατί απέναντι μας έχουμε μια κυβέρνηση που από τις πρώτες μέρες της θητείας της έχει αποδείξει ξεκάθαρα πως έχει βάλει στο στόχαστρο τα δικαιώματα όλων μας:

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

1000 φοιτητές, μέλη πολιτικών και κοινωνικών οργανώσεων και πολύς αλληλέγγυος κόσμος διαδηλώσαμε σήμερα το απόγευμα για να εκφράσουμε τη δυσαρέσκεια μας για όλα όσα...