Το 2013, η ναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής βρισκόταν στο μέγιστο της εγκληματικής δράσης της, λόγω της ασυλίας που απολάμβανε από τις μνημονιακές κυβερνήσεις, οι οποίες έβλεπαν τους φασίστες σαν ένα ελεγχόμενο ανάχωμα απέναντι στη λαϊκή οργή που τη διετία 11-12 είχε σχεδόν πάρει χαρακτηριστικά εξέγερσης. Τότε, οι κυβερνώντες και τα προσκείμενα σε αυτούς ΜΜΕ είχαν εμπνευστεί τη διαβόητη θεωρία των “δύο άκρων”, σύμφωνα με την οποία οι λαϊκοί αγώνες σε διπλό μέτωπο ενάντια στα μνημόνια και τους φασίστες απειλούσαν εξίσου με την άνοδο των νεοναζί την δημοκρατική “κανονικότητα” την οποία πρέσβευαν τα μεγάλα κόμματα του “δημοκρατικού τόξου”, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Πολύ βολικά για τους ίδιους, τοποθετούσαν στο ένα “άκρο” και τον αναπτυσσόμενο, τότε ακόμα Αριστερό, ΣΥΡΙΖΑ. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα στις 18 Σεπτέμβρη 2013 ανάγκασε την κυβέρνηση της ΝΔ να παραπέμψει τη Χ.Α. στη δικαιοσύνη. Αυτό όμως δεν εμπόδισε τους υπόδικους ναζιστές, δύο χρόνια μετά, το 2015, να φτάσουν εκλογικά στην τρίτη θέση και να έχουν κοινοβουλευτική παρουσία μέχρι το 2019.