LGBT

Ανακοίνωση των δικηγόρων της οικογένειας του Ζακ Κωστόπουλου με αφορμή το παραπεμπτικό βούλευμα που “ρίχνει στα μαλακά” τους δράστες καθώς δεν τους αποδίδει την κατηγορία της ανθρωποκτονίας.

“Να μη γίνει ο θάνατος του Ζακ Κωστόπουλου ένα ακόμη πεδίο υποτίμησης της ανθρώπινης ζωής κι αξιοπρέπειας” τονίζουν οι δικηγόροι της οικογένειας με αφορμή το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών με το οποίο παραπέμπονται σε δίκη ο ιδιοκτήτης του κοσμηματοπωλείου, ο μεσίτης και 4 αστυνομικοί. Το αδίκημα που τους έχει αποδοθεί είναι αυτό της θανατηφόρας σωματικής βλάβης.

“Η τελική απόδοση της κατηγορίας της θανατηφόρου σωματικής βλάβης και όχι της ανθρωποκτονίας για όλους τους κατηγορούμενους εισάγει ιδιαίτερο περιβάλλον νομικής αξιολόγησης των αδικημάτων και οδηγεί σε διακριτή μεταχείριση των δραστών” τονίζουν μεταξύ άλλων οι δικηγόροι.

Όλη η ανακοίνωση

Η έκδοση του παραπεμπτικού βουλεύματος για την υπόθεση της ανθρωποκτονίας του Ζαχαρία Κωστόπουλου σηματοδοτεί στο επίπεδο της προδικασίας την τελική έκφανση ενός δικαστικού χειρισμού που δεν ικανοποιεί την πλευρά της οικογένειας του θύματος.

Η τελική απόδοση της κατηγορίας της θανατηφόρου σωματικής βλάβης και όχι της ανθρωποκτονίας για όλους τους κατηγορούμενους εισάγει ιδιαίτερο περιβάλλον νομικής αξιολόγησης των αδικημάτων και οδηγεί σε διακριτή μεταχείριση των δραστών.

Το κοινό περί δικαίου αίσθημα, αλλά και η κλασική νομική αξιολόγηση των κρίσιμων περιστατικών έρχονται σε σαφή αντίθεση με τις κρίσεις και τις παραδοχές του βουλεύματος αλλά και την πάγια νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων.

Η ελπίδα για δίκαιη και ορθή δικαστική κρίση περιορίζεται από το στενό πλαίσιο διάγνωσης που τίθεται από τα αποδοθέντα αδικήματα.

Καλούμε την αρμόδια εισαγγελική αρχή να ασκήσει τα ένδικα μέσα που προβλέπονται χάριν της ορθής απονομής του δικαίου. Για να μη γίνει ο θάνατος του Ζαχαρία Κωστόπουλου ένα ακόμη πεδίο υποτίμησης της ανθρώπινης ζωής κι αξιοπρέπειας.

Οι πληρεξούσιες δικηγόροι της οικογένειας του Ζαχαρία Κωστόπουλου

Αννυ Παπαρρούσου

Χρύσα Πετσιμέρη

Κλειώ Παπαπαντολέων

Πηγή:https://avmag.gr

Μια τρανς γυναίκα απορρίφθηκε από μια δουλειά εξαιτίας της ταυτότητας φύλου της, με την είδηση να προκαλεί αντιδράσεις και τη γυναίκα να διεκδικεί αποζημίωση στα δικαστήρια.

Η πινακίδα είχε ξανακατέβει τον Οκτώβριο

Η πινακίδα με το drag όνομά του δολοφονημένου ΛΟΑΤΚΙ ακτιβιστή Ζακ Κωστόπουλου «Οδός Zackie Oh», η οποία είχε αναρτηθεί στην οδό Γλάδστωνος αφαιρέθηκε, για άλλη μια φορά την Πέμπτη 16 Ιανουαρίου από αγνώστους.

Υπενθυμίζεται πως η πινακίδα είχε τοποθετηθεί συμβολικά από μέλη της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας στις 21 Σεπτεμβρίου, την ημέρα που συμπληρώθηκε ένα έτος από τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου.

Την είδηση δημοσίευσε η ομάδα Justice For Zak/Zackie.

«Σήμερα αφαιρέθηκε η πινακίδα της Zackie από τη Γλάδστωνος.
Το αίμα της δεν μπορείτε να το σβήσετε δολοφόνοι. Εμείς πάντα θα επιστρέφουμε εκεί για να σας το υπενθυμίζουμε».

Πηγή:https://3pointmagazine.gr

Στις 15 Ιανουαρίου, όπως έγινε γνωστό από τον δικηγόρο που είχε χειριστεί την υπόθεση, τον  Βασίλη Σωτηρόπουλο, επιβεβαιώθηκε για τρίτη φορά θετική νομολογία, που παρά του ότι η νομοθεσία για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου δεν ορίζει κάτι ρητά σε συγκεκριμένη διάταξη, αναγνωρίστηκε η ταυτότητα φύλου τρανς πρόσφυγα και η έδρα ζήτησε τη μεταβολή του κυρίου ονόματος και του φύλου στα έγγραφα ταυτοποίησης της τρανς πρόσφυγα.

Η αρχή, όπως γράφει και ο Βασίλης, έγινε με την ιστορική νομολογία του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, σε υπόθεση που χειρίστηκε η δικηγόρος, Κατερίνα Γεωργιάδου, και στη συνέχεια η νομολογία αυτή, επιβεβαιώθηκε από το Ειρηνοδικείο Μυτιλήνης, σε υπόθεση που είχε χειριστεί ο δικηγόρος, Βασίλης Κερασιώτης και το δικαστήριο έκανε ένα παραπάνω βήμα, κάνοντας θετική ερμηνεία της προσαρμογής επωνύμου της τρανς πρόσφυγος.

Πλέον, η Πολιτεία καλείται να καλύψει το κενό αναφοράς στη νομοθεσία για την αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, επεκτείνοντας με ρητό τρόπο την διαδικασία και για πρόσωπα που δεν έχουν γεννηθεί στη χώρα μας, αλλά και τη δυνατότητα μεταβολής επωνύμου για τα πρόσωπα που το επιθυμούν.

Παρακάτω η σχετική ανάρτηση του Βασίλη Σωτηρόπουλου.

Με ιδιαίτερη χαρά έλαβα τη σημερινή απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών με την οποία αναγνωρίστηκε νομικά η ταυτότητα φύλου τρανς πρόσφυγα (Ιράκ) με αναλογική εφαρμογή των διατάξεων του νόμου του 2017 που αφορά μόνο ληξιαρχικές πράξεις και όχι τις άδειες παραμονής. Η αρχή έγινε βεβαίως από την Θεσσαλονίκη με την ιστορική απόφαση του 2018 και την συνάδελφο Αικατερίνη Γεωργίαδου, με τη σύμπραξη του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών και είχε ακολουθήσει και το Ειρηνοδικείο Μυτιλήνης με τον συνάδελφο Βασίλη Κερασιώτη. Τώρα έχουμε και απόφαση της Αθήνας. Οι δικαστές διαπιστώνουν το κενό δικαίου που υπάρχει στον νόμο ταυτότητας φύλου του 2017: ότι αν το άτομο για οποιονδήποτε λόγο δεν έχει ληξιαρχική πράξη γέννησης ελληνική, αδυνατεί να προχωρήσει σε νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου. Το κενό δικαίου εντοπίζεται στο γεγονός ότι το δικαίωμα ταυτότητας φύλου είναι ανθρώπινο και όχι πολιτικό, δηλαδή δεν προϋποθέτει την ιδιότητα του Έλληνα πολίτη (όπως πχ το δικαίωμα ψήφου). Το κενό καλύπτεται με αναλογική εφαρμογή των διατάξεων του νόμου αυτού σε μη ληξιαρχικές μεν αλλά άλλες πράξεις θεμελιώδους ταυτοποίησης όπως η υπουργική απόφαση αναγνώρισης διεθνούς προστασίας σε πρόσφυγα και η άδεια παραμονής.

πηγή:t-zine.gr

Η υπόθεση του Γιώργου Καρκά, που κατηγορήθηκε τον Νοέμβριο του 2018 πως νάρκωσε και βίασε έναν αυτοκινητιστή στο Γκύζη, έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Πρώτον για τον τρόπο που την διαχειρίστηκαν ορισμένα ΜΜΕ. Δεύτερον για τον τρόπο που την διαχειρίστηκε η ΕΛ.ΑΣ. .
Η είδηση παραήταν κίτρινη για να την ‘χαλάσουν’ διασταυρώνοντάς κάποιοι δημοσιογράφοι. Δεν συμφέρει αυτό. Δεν πουλάει. Τι έκαναν λοιπόν; Αποδέχτηκαν αβλεπί την ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ. χωρίς – όχι να ψάξουν βαθύτερα – αλλά έστω να ξύσουν την επιφάνειά της είδησης. Τυφλή εμπιστοσύνη στην αρχική πηγή, καμία έρευνα και φυσικά καμία προβολή της αντίθετης άποψης.

Ως θεραπεία μεταστροφής σε βάρος ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, ορίζεται κάθε ψευδοεπιστημονική απόπειρα να αλλάξει ο σεξουαλικός προσανατολισμός ή/και η ταυτότητα φύλου ενός ατόμου μέσω ψυχολογικής ή πνευματικής παρέμβασης. Οι θεραπείες μεταστροφής, εκτός από παραβιαστικές, έχουν αποδειχθεί αναποτελεσματικές και βλαβερές για την ψυχική υγεία των ατόμων που τις δέχονται και έχουν καταδικαστεί από τους πιο έγκυρους οργανισμούς υγείας παγκοσμίως, καθώς και από επιμέρους ιατρικούς συλλόγους, συλλόγους ψυχολόγων και βέβαια από ΛΟΑΤΚΙ+ οργανώσεις. Μάλιστα έχουν ήδη απαγορευτεί ή συζητείται η απαγόρευσή τους σε πολλές χώρες και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πρόσφατα εκδόθηκε το βιβλίο της δημοσιογράφου Έφης Ζέρβα «Στο ντιβάνι της κρίσης» (εκδόσεις Αρμός), στο οποίο συμπεριλαμβάνονται 8 συνεντεύξεις της με διαφορετικούς ανθρώπους, από την ομότιτλη ραδιοφωνική εκπομπή της. Οι συνεντεύξεις συμπεριλαμβάνουν θέματα κοινωνικά και πολιτικά αλλά και ζητήματα ψυχικής υγείας. Σε αυτό το βιβλίο είχα τη χαρά να συμμετέχω ως συνεντευξιαζόμενη, σε μια κουβέντα που είχα κάνει με την Έφη Ζέρβα το 2017 με αφορμή τότε την ψήφιση του νομοσχεδίου για τη νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου -συζητώντας ειδικότερα για τα τρανς παιδιά.

Στο ίδιο βιβλίο συμπεριλαμβάνεται επίσης συνέντευξη του ιερώμενου και παιδοψυχιάτρου π. Βασίλειου Θερμού, με αφορμή άλλα ζητήματα.

Η Έφη Ζέρβα είναι μία εξαιρετική δημοσιογράφος και κάθε της θέμα το προσεγγίζει με ειλικρινή απορία και ενδιαφέρον, χωρίς να έχει βέβαια εξειδικευμένες γνώσεις ψυχολογίας, ούτε και αυτονόητη εμβάθυνση σε όλα τα ζητήματα.

Ο π. Β. Θερμός λοιπόν στην εν λόγω συνέντευξη, την οποία η αλήθεια είναι ότι δεν είχα ακούσει ούτε διαβάσει νωρίτερα, λέει επί λέξει:

-«(…)δεν είναι όλες οι δυσφορίες φύλου το ίδιο. Υπάρχουν άνθρωποι (…) οι οποίοι αν το θέλουν μπορούν οι ίδιοι να δεχτούν ψυχοθεραπεία και να μειωθεί ή να εξαλειφθεί η δυσφορία φύλου, γιατί αυτή εντάσσεται στα πλαίσια άλλων ψυχικών δυσκολιών.
Ερώτηση: «η επιλογή πέρα από τα δύο φύλα είναι διαταραχή;»
Απάντηση: «..για ορισμένους ανθρώπους θεωρώ ότι είναι διαταραχή (…)»

Ερ.: «Γιατί όμως (λέτε) παρέμβαση; Γιατί είναι απαραίτητο να έχουμε τη δυνατότητα παρέμβασης;»

Απ.: «Γιατί αυτό το έχουμε δει στην πράξη. Υπάρχουν παιδιά τα οποία έχουν, πώς να πούμε, αίσθημα ότι ανήκουν στο άλλο φύλο ΚΑΙ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΜΕ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΒΑΛΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ (σ.σ: εδώ τα κεφαλαία από εμένα). Και όταν μιλάμε για ψυχοθεραπεία, δεν μιλάμε για μια καταπιεστική μέθοδο, η οποία κάνει στον άλλο πλύση εγκεφάλου.»

Ερ: «Γιατί πρέπει να παρέμβουμε;»

Απ.: «Για τις περιπτώσεις εκείνες όπου ο άνθρωπος δε θέλει να αλλάξει φύλο. Υποφέρει μεν, αλλά θέλει να πάρει βοήθεια για να αποκτήσει την ταυτότητα του φύλου του. Ποτέ δεν μπορεί να γίνει ψυχοθεραπεία χωρίς τη θέληση του ανθρώπου.»

Διαχωρίζοντας βέβαια τη θέση μου από αυτές του Θερμού, αλλά και σοκαρισμένη από τις τόσο ξεκάθαρα παθολογιοποιητικές δηλώσεις του στη συνέντευξη, θέλω να τονίσω τα εξής:
Είναι επιτακτική ανάγκη να σταματήσουν άμεσα οι θεραπείες μεταστροφής κάθε τύπου σε βάρος ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων.

Όσα αναφέρει παραπάνω ο κος Θερμός είναι αντιεπιστημονικά, με βάση τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, την Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία, την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία, καθώς έχει αποδειχθεί με τον πιο σκληρό τρόπο όχι μόνο η αναποτελεσματικότητά τους, αλλά και η βλάβη που προκαλούν στην ψυχική υγεία των ατόμων που τις υφίστανται. Επίσης, παραβιάζουν το ανθρώπινο δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό (όπως ενδεικτικά αναφέρω έχει περιγραφεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης αλλά και τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών).

Οι θεραπείες μεταστροφής στο όνομα της δήθεν «αυτοδιάθεσης» του ατόμου, το οποίο «αν θέλει μπορεί να αλλάξει» πρέπει να ονοματιστούν ως αυτό που είναι στην πραγματικότητα: αντιεπιστημονικές, αναποτελεσματικές, και επικίνδυνες πρακτικές.

Η διεθνής επιστημονική κοινότητα επιτέλους, μετά από δεκαετίες λαθών, αναγνωρίζει αυτό που η ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα γνώριζε από την αρχή: ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός ή/και η ταυτότητα ενός ατόμου δεν χρειάζονται να αλλάξουν, και κάθε προσπάθεια αλλαγής είναι άτοπη και δυνάμει βλαπτική για το άτομο.

Tο παρόν κείμενό μου εκκινεί από τον κο Θερμό, αλλά δυστυχώς δεν αφορά μόνον αυτόν. Έχω και στο παρελθόν διαξιφιστεί μαζί του δημόσια μέσω άρθρων για παρόμοιες θέσεις, αλλά η τελευταία πρόθεση και ώρα για χάσιμο που θα είχα, θα ήταν για προσωπικές ανούσιες αντιπαραθέσεις. Αυτό το κείμενο δεν αφορά μόνον εκείνον και δεν είναι προσωπική διαμάχη. Είναι μάχη δεοντολογίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Τις παραπάνω θέσεις, ρητά ή όχι, ενστερνίζονται πολλές-οί ειδικοί ψυχικής υγείας, ενώ η ίδια η Παιδοψυχιατρική Εταιρεία Ελλάδος έχει δημοσιεύσει προβληματικές θέσεις του κου Θερμού, καθώς και ένα άκρως αντιεπιστημονικό Δελτίο Τύπου για τις τρανς ταυτότητες, με αφορμή την τότε ψήφιση του νομοσχεδίου για την Νομική Αναγνώριση Ταυτότητας Φύλου. Υπάρχουν άξιοι-ες και καθ’ όλα δεοντολογικά ορθοί-ές συνάδελφοι που καταδικάζουν τις θεραπείες μεταστροφής και προσφέρουν ασφαλείς υπηρεσίες ψυχικής υγείας, που αποφασίζουν να επιμορφωθούν σε ζητήματα φύλου και σεξουαλικότητας, ή που και να μην έχουν εντρυφήσει σε αυτά, δεν εκφράζουν άποψη δημόσια για πράγματα που δεν γνωρίζουν. Ταυτόχρονα όμως, δυστυχώς υπάρχουν άλλοι «ειδικοί-ές» που λόγω συγκεκριμένης προσωπικής θέσης και άρνησης να συγχρονιστούν με τα επιστημονικά δεδομένα και τα ανθρώπινα δικαιώματα, εκμεταλλεύονται την ισχύ της επιστημονικής τους θέσης για να αναπαράγουν επικίνδυνα και φοβικά επιχειρήματα, αντίθετα με τις επιστημονικές εξελίξεις και βέβαια με τα πάγια αιτήματα των κοινοτήτων που θεωρητικά εξυπηρετούν. Οι ιατρικοί και ψυχολογικοί σύλλογοι της χώρας δεν έχουν ακόμα διαχωρίσει τη θέση τους από τέτοιες πρακτικές, ούτε έχουν θεσπίσει κώδικα δεοντολογίας που να προστατεύει από αυτές και εν γένει από τις διακρίσες στο θεραπευτικό πλαίσιο, με βάση την ταυτότητα φύλου και τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Το ελληνικό κράτος, αντίθετα με άλλες χώρες στην Ευρώπη αλλά και πολιτείες της Αμερικής, δεν έχει ξεκινήσει καν να συζητά την ποινικοποίηση των θεραπειών μεταστροφής.

Eπιπλέον, με την κρίση που περνά ο δημόσιος διάλογος για τα ανθρώπινα δικαιώματα (και η ίδια η δημοκρατικότητα στη χώρα μας) χρειάζεται, με ό,τι ταυτότητα κουβαλά το κάθε άτομο από εμάς, να σκεφτούμε πότε μια μάχη που επιλέγουμε να δώσουμε είναι περιττή, «υπερβολική» ή ανούσια.

Το να υποστηρίζει ανοιχτά ένας ψ. τις θεραπείες μεταστροφής στην Ελλάδα του 2020, για μένα είναι αρκετός λόγος. Και ακόμα και ένα άτομο να έχει πέσει θύμα τέτοιας θεραπείας την ώρα που μιλάμε, είναι πολύ.

Έλενα-Όλγα Χρηστίδη
Ψυχολόγος MSc, Επιστημονικά Υπεύθυνη Orlando LGBT+ Ψυχική Υγεία Χωρίς Στίγμα

Πηγή:https://avmag.gr

Τρανς γυναίκα στην Ξάνθη καταγγέλλει πως της ακύρωσαν συμφωνία ενοικίασης επαγγελματικού χώρου επειδή είναι transgender.

«Μετά από καιρό, μου δόθηκε μια ευκαιρία να κάνω ένα μαγαζί με φαγητά, πίτες και διάφορα που το λατρεύω, και συγχρόνως θα γλίτωνα από αυτό που ζω τώρα», γράφει μεταξύ άλλων η Angie, της οποίας τη δημόσια καταγγελία στο Facebook αναδημοσίευσε και το περιοδικό Antivirus.

Όπως λέει η γυναίκα, όλα είχαν συμφωνηθεί με την ιδιοκτήτρια και σκόπευε να πάει στην ΔΕΗ για να αλλάξει το όνομα στον λογαριασμό του ρεύματος, όταν ο γιος της ιδιοκτήτριας που, κατά την ίδια, «ασχολείται με την εκκλησία», μόλις την αντίκρισε πίεσε την μητέρα του να ακυρώσει τη συμφωνία. Σύμφωνα με τα όσα καταγγέλλει, η ιδιοκτήτρια με την οποία είχαν υπογράψει τα συμβόλαια την κάλεσε λίγο αργότερα και της είπε φανερά πιεσμένη: «Δεν μπορώ να κάνω κάτι, συγγνώμη δεν μπορώ να δώσω το μαγαζί επειδή σε είδε εσένα. Τα ακυρώνω όλα».  

του Πέτρου Σαπουντζάκη

Ανεβαίνουμε στην τάξη μετά το τελευταίο διάλειμμα. Διάλογος στην σκάλα.
– Κύριε κάναμε γκουγκλ το όνομά σας!
– Α, ναι;
– Ναι! Σας είδαμε σε πολλές φωτογραφίες!
– Ααα, τι ωραία!
– Αλλά έγραφε και κάτι κακό!
(«Σε κανένα φασιστοδημοσίευμα θα έπεσαν.», σκέφτομαι προβληματισμένος. Αλλά όσο θυμάμαι δεν βγάζει κάτι σχετικό το γκουγκλ…).
Ο μικρός ακάθεκτος συνεχίζει.
– Να σας πω τι έλεγε;
– Ναι, για πες μου!
– Έλεγε «Μιλήσαμε με έναν γκ… εκπαιδευτικό»! (Έφαγε το «γκέι»).
– Αααα, αυτό! (Θυμάμαι. Αναφέρεται στο δημοσίευμα του Vice). Μα αυτό δεν είναι κακό, συμπληρώνω.
– Είναι κακό!
– Μα δεν είναι.
– Μα είναι!
– Και γιατί είναι κακό;
– Γιατί όλοι το λένε.
– Έτσι λένε όλοι;
– Ναι, όλοι λένε ότι είναι κακό!
– Όλοι όλοι;
– Ναι, όλοι, όλοι! Αλήθεια, εσείς είσαστε;
Με κοιτούσε με σπινθηροβόλο βλέμμα, γεμάτο απορία.
– Καλά, κάτσε τώρα γιατί είναι τελευταία ώρα και πρέπει να προλάβουμε να κάνουμε το μάθημα.

Και κάναμε θρησκευτικά. Η ενότητα μιλούσε για τα παιδιά με αναπηρίες. Συζητήσαμε σε ομάδες τι διαφορά έχει η φράση «παιδιά με αναπηρίες» από την φράση «ανάπηρα παιδιά». Τι σκεφτόμαστε όταν ακούμε τη μία φράση, τι σκεφτόμαστε όταν ακούμε την άλλη; Ποια είναι σωστό να χρησιμοποιούμε;
Τα παιδιά έπιασαν αμέσως ποια είναι η σωστή.
– Κύριε, αν πούμε «ανάπηρα παιδιά» είναι σαν να τα κοροϊδεύουμε.
Μάλιστα ένας μικρός εξήγησε ότι αν πούμε «ανάπηρο παιδί» είναι σαν να είναι όλο ανάπηρο. Ενώ αν πούμε «παιδί με αναπηρία» σκεφτόμαστε το είδος της αναπηρίας. Το είπε με τον τρόπο του, αλλά ήταν εξαιρετικός!
Έγινε υπέροχη συζήτηση, ανέφεραν κοντινές περιπτώσεις από γνωστά τους παιδιά και ξεχωριστές ιστορίες.

Στο σχόλασμα λέω στον καταπληκτικό μικρό που έφαγε το «γκ…»:
– Γι’ αυτό που μου έλεγες, κάνε μια συζήτηση με την μαμά και τον μπαμπά. Θα σου πουν την γνώμη τους. Σήμερα δεν είχαμε χρόνο να το συζητήσουμε και επειδή θέλει αρκετό δεν ξέρω πότε θα προλάβουμε. Εσύ όμως συζήτησέ το στο σπίτι!
(Ξέρω ότι οι γονείς του είναι εξαιρετικοί άνθρωποι και θα το διαχειριστούν με τον καλύτερο τρόπο).

Τι τραβάνε και οι καψεροί οι γονείς με τον δάσκαλο που τους έτυχε…
Αλλά μια στιγμή!
Είναι η συζήτηση για εμένα; Είναι το ζήτημα: «Ο δάσκαλος που ανήκει σε ευάλωτη πληθυσμιακή ομάδα»;
Θέλω προστασία ή βοήθεια; Πρέπει να σχεδιάσουμε πρόγραμμα ένταξης κι αποδοχής του δασκάλου στο σχολείο;
Όχι βέβαια. Μια χαρά τα πάω μέχρι εδώ (Όπως λέει κατά την διάρκεια της πτώσης αυτός που πέφτει από τον 200ο όροφο, για να το ελαφρύνω λίγο 😛 ).

Το πρόβλημα είναι αυτό το «όλοι».
Όχι για εμένα. Εγώ «τα έφαγα τα ψωμιά μου», ποιος χέστηκε.
Για τα ίδια τα παιδιά που το σκέφτονται.
Για τα άλλα τα παιδιά που το ακούνε.
Για τα ΛΟΑΤΚΙ+ παιδιά που δεν μιλάνε.
Για τα παιδιά που τυλίγουν την ψυχούλα τους σαν ένα τσαλακωμένο χαρτάκι σε μια βρόμικη τσέπη.
Για τον Νικόλα που αυτοκτόνησε πέρυσι.
Σε αυτά πρέπει να δώσουμε την ενέργειά μας και να αναστοχαστούμε. Δίνουμε αυτό που έχουν ανάγκη;

Οι ζωές μας ΜΑΣ ανήκουν. Σε όλα τα άτομα. Δεν γίνεται να επιτρέπουμε ακόμα να κλέβει το κοινωνικό μίσος τις ζωές παιδιών. Δεν γίνεται να παραμένουμε στο σημείο μηδέν, στην κυριαρχία των προκαταλήψεων και του κοινωνικού στίγματος. Είναι κατάντια να στέκουμε άπραγοι και να παρατηρούμε την κατασκευή τέτοιας αναπηρίας.
Είναι αποτυχία να παραμένει το σχολείο απόν μπροστά σε αυτή την απώλεια. Γιατί είναι τραγικά και απόλυτα απόν και δεν αντέχει καν να το δει.
(Και έτυχε σήμερα το σκηνικό, που μιλούσα με Γραφείο για πρόγραμμα συμπερίληψης, τα νεύρα μου).

Κάπου πρέπει να οργιστούμε.
Τις δικές μας σάρκες κόβουμε.
Τις ψυχές των παιδιών μας χαρακώνουμε.
Και αφού οργιστούμε, να κάνουμε έναν κύκλο να δώσουμε μια ιδέα. Να κινηθούμε λιγουλάκι. Να πάμε πιο πέρα. Κάπου που να έχει οξυγόνο.

Σε 25 χρόνια και οκτώ μήνες φυλάκιση καταδικάστηκε μια γυναίκα από τη Βραζιλία, η οποία σκότωσε τον 17χρόνο γιο της επειδή ήταν γκέι.

Η 32χρονη Tatiana Lozano Pereira από τη Βραζιλία ομολόγησε πως μαχαίρωσε μέχρι θανάτου τον 17χρονο γιο της Itaberli Lozano, μην μπορώντας να αποδεχθεί πως ήταν ομοφυλόφιλος.

Μάλιστα πριν σκοτώσει το παιδί της με τα ίδια της τα χέρια, είχε προσλάβει δύο κακοποιούς για να τον δολοφονήσουν αλλά απέτυχαν, σύμφωνα με την αστυνομία.

Όπως γράφει η Daily Mail, επικαλούμενη βραζιλιάνικα μέσα ενημέρωσης, η γυναίκα είχε από καιρό απορρίψει τον γιο της λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού.

mitera-skotose-ton-17chrono-gio-tis-epidi-itan-omofylofilos

Η Pereira και ο γιος της, Itaberli Lozano, είχαν έναν μεγάλο καβγά στις 27 Δεκεμβρίου του 2016, που έκανε τον νεαρό να μετακομίσει στο σπίτι που έμενε η γιαγιά του και ο θείος του. Επέστρεψε όμως δύο μέρες μετά, όταν έλαβε ένα τηλεφώνημα από τη μητέρα του. Φαίνεται μάλιστα πως η Pereira προσπάθησε να τον δελεάσει για να επιστρέψει. Όταν μπήκε στο σπίτι του, ο έφηβος έπεσε σε ενέδρα από τη μητέρα του και δύο άνδρες που είχαν προσληφθεί για να τον χτυπήσουν επειδή ήταν γκέι.

Πρόθεση της μητέρας του (σύμφωνα με την απολογία της) ήταν να του δώσει ένα μάθημα.

Όταν όμως ο άτυχος νεαρός έπεσε στο πάτωμα, η ίδια έδωσε εντολή να τον σκοτώσουν. Οι άντρες αρνήθηκαν και τότε η Pereira πήρε το κουζινομάχαιρο και τον σκότωσε. Με τη βοήθεια του συζύγου της (πατριό του νεαρού), το πτώμα απομακρύνθηκε από το σπίτι σ΄ένα απομονωμένο σημείο, όπου και το έκαψαν.

itaberli-lozano-20170112-031-500x333

Η αστυνομία βρήκε το καμμένο σώμα δύο μέρες μετά. Η Pereira για να δικαιολογήσει την απουσία του γιου της, είπε σ΄όλους ότι έφυγε από το σπίτι. Έφτασε μάλιστα να συμπληρώσει σχετική αναφορά στην αστυνομία.

Μιλώντας στην αστυνομία, ο θείος του Lozano, Dario Rosa, δήλωσε: “Είχε μια δουλειά, ήταν πολύ ευγενικός και ποτέ δεν μάλωνε με κανέναν. Είχε μόνο προβλήματα με τη μητέρα του, που δεν δεχόταν ότι ήταν ομοφυλόφιλος”.

Στη δίκη, η Pereira υποστήριξε ότι τσακώθηκε με τον γιο της επειδή έφερε τους άντρες στο σπίτι και έκαναν ναρκωτικά, ενώ δήλωσε ότι δεν είχε θέμα με τη σεξουαλικοτητα του. Ανέφερε, μάλιστα, ότι ο Λοζάνο απείλησε να την σκοτώσει.

Οι αρχές όμως αποκάλυψαν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η Pereira είχε “προσλάβει” τους άνδρες κακοποιούς για να επιτεθούν στον γιο της.

itaberli-lozano

Πηγή:http://t-zine.gr