LGBT

Το περιστατικό έγινε γνωστό από την «Πρωτοβουλία ενάντια στο Ρατσιστικό Λόγο & Ομοφοβία στην Κοιν. Ανθρωπολογία« στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στη σελίδα της πρωτοβουλίας στο Facebook, «στις 26 Οκτωβρίου 2019 γίναμε μάρτυρες μιας τοποθέτησης στη διαδικτυακή ομάδα ‘Κοινωνική Ανθρωπολογία Παντείου Official’ από μια αξιωματικό των ενόπλων δυνάμεων που τυγχάνει και «συμφοιτήτριά μας», να δηλώνει ευθαρσώς ότι ήταν μάρτυρας στη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου/της Zackie Oh ως αξιωματικός υπηρεσίας ‘στα τρία μέτρα απέναντι από την βιτρίνα’.

Γκέι καθηγήτρια σε χριστιανικό σχολείο της Φλόριντα των ΗΠΑ καταγγέλλει ότι απολύθηκε, με συνοπτικές διαδικασίες, εξαιτίας του σεξουαλικού της προσανατολισμού, που αποτελεί «αμάρτημα».

Γκέι καθηγήτρια σε χριστιανικό σχολείο της Φλόριντα των ΗΠΑ καταγγέλλει ότι απολύθηκε, με συνοπτικές διαδικασίες, εξαιτίας του σεξουαλικού της προσανατολισμού.

Οι γάμοι ομοφυλοφίλων και οι αμβλώσεις νομιμοποιήθηκαν και στη Βόρεια Ιρλανδία
Νόμιμες είναι πλέον οι αμβλώσεις στη Βόρεια Ιρλανδία ενώ και οι γάμοι ανάμεσα σε άτομα του ίδιου φύλου αναμένεται να αρχίσουν να τελούνται από το 2020. Η Βόρεια Ιρλανδία ήταν η μοναδική επαρχία του Ηνωμένου Βασιλείου όπου δεν επιτρεπόταν ο γάμος μεταξύ των ατόμων του ίδιου φύλου, ενώ οι αμβλώσεις ήταν απαγορευμένες, παρά μόνο στις περιπτώσεις που κινδυνεύει η ζωή της μητέρας. Η νομοθεσία τέθηκε σε ισχύ μετά τα μεσάνυχτα. Οι πρώτοι γάμοι ανάμεσα σε άτομα του ίδιου φύλου αναμένεται να τελεσθούν τον Φεβρουάριο του 2020 ενώ η κυβέρνηση έχει περιθώριο μέχρι τον Μάρτιο για να θεσπίσει κανονισμούς για την παροχή αμβλώσεων. Καθώς η Βόρεια Ιρλανδία δεν διαθέτει τοπικό κοινοβούλιο από τον Ιανουάριο του 2017 έπειτα από ένα πολιτικο-οικονομικό σκάνδαλο και τις υποθέσεις της πλέον διαχειρίζεται το Λονδίνο. Εκμεταλλευόμενοι την πολιτική κατάσταση στην επαρχία οι Βρετανοί βουλευτές ψήφισαν τις μεταρρυθμίσεις αυτές τον Ιούλιο, οι οποίες θα τίθεντο σε εφαρμογή αν δεν είχε σχηματιστεί τοπική κυβέρνηση ως τις 21 Οκτωβρίου. Η επιστροφή στο κοινοβούλιο περίπου 30 βουλευτών, σε σύνολο 90, προκειμένου να συζητήσουν τη νομοθεσία περί αμβλώσεων είναι κυρίως συμβολική. Διότι χωρίς τη στήριξη πολλών κομμάτων και καθώς δεν μπορεί να εκλεγεί πρωθυπουργός και αντιπρόεδρος της τοπικής κυβέρνησης ο νόμος του Λονδίνου δεν μπορεί να μπλοκαριστεί. Εκ μέρους του Δημοκρατικού Ενωτικού Κόμματος, η επικεφαλής του Αρλίν Φόστερ ανάφερε ότι θα συνεχίσει τις προσπάθειες για να μην γίνουν διαθέσιμες υπηρεσίες άμβλωσης. «Είναι μια πολύ λυπηρή μέρα. Και σε αυτούς που θα γιορτάσουν σήμερα θα έλεγα σε αυτούς τους ανθρώπους, να σκεφτούν όλους εμάς που είμαστε λυπημένοι σήμερα και που βλέπουμε αυτό ως επίθεση στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και στην ανθρώπινη ζωή», υπογράμμισε η Αρλίν Φόστερ. Με πληροφορίες από BBC/Euronews/ΑΠΕ-ΜΠΕ/AFP/Reuters
Πηγή: www.lifo.gr

Η νομοθεσία τέθηκε σε ισχύ μετά τα μεσάνυχτα της Δευτέρας, ενώ οι πρώτοι γάμοι ανάμεσα σε άτομα του ίδιου φύλου αναμένεται να τελεσθούν τον Φεβρουάριο του 2020 ενώ η κυβέρνηση έχει περιθώριο μέχρι τον Μάρτιο για να θεσπίσει κανονισμούς για την παροχή αμβλώσεων.

Ακροδεξιοί επιχείρησαν να εμποδίσουν τη διεξαγωγή Gay Pride στο Λούμπλιν, στην ανατολική Πολωνία, με συνέπεια να υπάρξουν συμπλοκές με την αστυνομία.
Οι ακροδεξιοί που συγκεντρώθηκαν πέταξαν μπουκάλια και αυγά εναντίον των 400 συμμετεχόντων στο Gay Pride, ενώ φώναζαν ομοφοβικά συνθήματα.

Ένα κείμενο της Μαρίας Λούκα για τη Zackie Oh!

Zackie θέλω να μιλήσω για σένα. Δε βρίσκω δίοδο, όμως, προς τα έξω. Οι φθόγγοι όταν δε βγαίνουν από το λεξικό αλλά από τους θυμωμένους κύκλους της μνήμης, λιώνουν πριν ενωθούν σε λέξεις και γίνονται ένας αμήχανος χυλός.

Και ξέρεις, έχω μιλήσει κι έχω γράψει τόσο πολύ για σένα αυτούς τους μήνες. Σα να ήσουν κάποια άλλη. Σα να μη σου έχω κρατήσει άτσαλα την ομπρέλα, γιατί φόραγες τακούνια και δε σε έφτανα, για να μη βραχείς και τρέξει η μάσκαρα. Σα να μην έχουμε καπνίσει το ίδιο τσιγάρο. Σα να μην έχω πάει να πνιγώ με ένα κομμάτι πίτσα γιατί έλεγες βλακείες την ώρα που τρώγαμε. Σα να μην έχω πιάσει ποτέ στα χέρια μου την κομοδινί περούκα με τις αφέλειες που σου πήγαινε λιγότερο απ’ όλες. Σα να μη σε έχω βάλει μεθυσμένη τα ξημερώματα σε ταξί που έριχνες το πιο γλυκό και νυσταγμένο χαμόγελο του κόσμου. Σα να μην έχω αισθανθεί την ταραχή σου όταν σ’ έβριζαν στο δρόμο. Σα να μη σ’ εχω καμαρώσει να χορεύεις στη σκηνή και να ξεφτιλίζεις τη σταυροκοπημένη και γαλανόλευκη ραχοκοκαλιά της υποκρισίας.

Ο ψυχοθεραπευτής μου λέει ότι η αποσύνδεση είναι ένας σωτήριος μηχανισμός επιβίωσης. Ότι πρέπει να καταχωνιάσεις κάπου βαθιά και μακριά την ανάμνηση της αφής, τον ήχο του γέλιου, τη θλίψη του βλέμματος, τις ταλαντώσεις του χορού αυτού που λείπει για να λείπει λιγότερο, για να γίνεται η απουσία πιο απαλή και να μπορεί να ζωγραφιστεί σ’ ένα πανό χωρίς να το σκίσει. Ότι πρέπει να διαχωρίσεις τη βαρβαρότητα που ρίχνεται με φόρα σ’ ένα σώμα από το σώμα που αγκάλιασες, περπάτησες μαζί και χειροκρότησες, για να μη διανοηθείς τον απελπισμένο τρόμο της τελευταίας ανάσας που ξεγλιστρά σ’ έναν πεζόδρομο μίσους.

Γι’ αυτό όταν μιλάω και γράφω για σένα δεν κλαίω. Ούτε όταν βλέπω το βίντεο. Έκλαψα μόνο την πρώτη φορά που δεν ήξερα ότι ήσουν εσύ ανάμεσα στα γυαλιά. Σκέφτηκα ότι κάποιος απόκληρος εγκλωβίστηκε σε μια ανίερη παγίδα θανάτου, ότι δε θα είχε κανέναν να τον αναζητήσει και να τον κλάψει και ότι εμείς που θέλουμε να ξυπνάμε χωρίς να αναποδογυρίζουν τα σωθικά μας από την αηδία, του χρωστούσαμε ορισμένα δάκρυα για να συντροφεύουν τη μοναξιά του.

Μετά το είδα πολλές φορές χωρίς να κλάψω. Ξέρω να σου πω με δευτερόλεπτα ποιος πέταξε την πρώτη πέτρα, πόσο καθοδική είναι η ροπή της ματιάς των δολοφόνων, πως μοιάζουν μεταξύ τους αυτοί που σηκώνουν τους ώμους και προσπερνούν ένα ματωμένο κορμί στο έδαφος, τι θλιβερό χρώμα έχουν τα μπλουζάκια αυτών που χτίζουν ένα φράγμα απάθειας μέσα από μια hi tech οθόνη κινητού.

Ξέρω ότι η μοναδική βιτρίνα που εσύ έσπασες στο σύντομο αλλά τόσο ιλιγγιώδες και αστραφτερό πέρασμα σου, ήταν της κανονικότητας.

Τα τελευταία της θραύσματα έπεσαν με θόρυβο εκείνη την ημέρα στη Γλάδστωνος για να καθρεφτίσουν το αμπαλαρισμένο με αυστηρές ριγέ γραβάτες αλλά εντελώς πηχτό σκοτάδι.

Κλαίω μόνο σε άσχετες στιγμές. Όταν κοιτάζω το τραπέζι έξω δεξιά στο beaver που συρρικνώνεται όσο δεν εμφανίζεσαι, όταν με ξαφνιάζει το λεπτό, συνεχόμενο, παραπονιάρικο γάβγισμα ενός σκύλου ή όταν σκουπίζω τα φύλλα στο μπαλκόνι τόσο λάθος που μετά από μια υποτονική περιφορά στον αέρα επιστρέφουν. Zachie, ευτυχώς που είμαστε ανεπρόκοπες και δε μάθαμε ποτέ να σκουπίζουμε σωστά. Έτσι, τουλάχιστον δε θα κινδυνέψουμε να σκουπίσουμε κάποια στιγμή αίματα και μετά να στρώσουμε με ευσέβεια το οικογενειακό τραπέζι. Δε θα μπερδέψουμε ποτέ τη σκόνη με τους ανθρώπους.

«Τον ένα χρόνο που λείπεις πετάξαμε τόνους γκλίτερ για σένα. Σ’ αγαπούσαμε πιο πολύ απ’ όσο προλάβαμε να σου πούμε και τώρα αυτό το απόθεμα αγάπης, το κάναμε γκλίτερ».

Ζακ, δεν ξέρω αν θα σου άρεσαν αυτά που λέω για σένα. Νομίζω ότι μάλλον θα βαριόσουν. Κάπου εκεί στην ανάλυση της φουκοικής σκέψης για τη βιοπολιτική, θα έβαζες ακουστικά να  ακούσεις Lady Gaga. Εξάλλου, τη βιοπολιτική την έμαθες στο δρόμο, στη σχολή θεάτρου, στα δημόσια νοσοκομεία, στα δελτία ειδήσεων. Αλλά δεν την άφησες να σε τσακίσει. Για κάθε προσβολή είχες μια ατάκα, για κάθε κυνήγι είχες ένα λαχάνιασμα ζωής, για κάθε πληγή είχες ένα φούξια κραγιόν για να σχεδιάζεις νησιά σε σχήμα κοχυλιού και να μπαίνεις μέσα.

Δεν καταφέραμε να τα ξεπατικώσουμε. Δε μπορείς να γυρίσεις λίγο; Να κοροϊδέψεις το Μπάμπη που λέει ότι το νερό είναι πολύ φθηνό ή τους αστυνομικούς που χαϊδεύουν προσφυγόπουλα με γάντια. Να τους πεις να πάρουν πιο σκληρά μέτρα προστασίας, μη τυχόν και κολλήσουν τρυφερότητα, γιατί θα καταρρεύσει το σύμπαν τους. Δε μπορείς να γυρίσεις λίγο;

Το καλοκαίρι διάβασα ένα βιβλίο που ράγισε ότι είχε διασωθεί ατόφιο από το πάτημα της καταστροφής. «Μετά τα πενήντα μας αρχίζουμε σιγά σιγά να πεθαίνουμε μέσα σε άλλους θανάτους» έγραφε ο Χούλιο Κορτάσαρ. Εμείς δε φτάσαμε τα 50 ακόμα αλλά πεθαίνουμε σε άλλους θανάτους. Σκορπάμε κομματάκια. Αφήσαμε το πιο φρέσκο μας αίμα στη Μεσολογγίου, μια περιστρεφόμενη ρόδα ποδηλάτου στα Πετράλωνα, έναν οργισμένο στίχο στο Κερατσίνι, ένα ρούχο να επιπλέει στη θάλασσα της Ρόδου. Το πιο γυαλιστερό και απείθαρχο κομμάτι το κρύψαμε σ’ ένα πεταμένο μαύρο αθλητικό παπούτσι στο κέντρο της Αθήνας.

Κι αυτό το Σεπτέμβρη που η μνήμη τρίζει γερά τα δόντια της και χειμωνιάζει ασυνήθιστα νωρίς, σκέφτομαι ότι οι επέτειοι πήγαν και κόλλησαν η μία δίπλα στην άλλη για να κάνουν παρέα. Για να μας μάθουν ότι ή θα σπάσουμε όλα τα κελιά μαζί ή θα στραγγίξουμε τις επιθυμίες μας με μια πετσέτα υπομονής και συμμόρφωσης.

Νιώθω, όμως, ότι όσο εμείς πεθαίνουμε μέσα σε άλλους θανάτους, άλλο τόσο τα δολοφονημένα μας αδέρφια επιστρέφουν όταν συλλαβίζουμε τα ονόματα τους. Η γραμμή της απώλειας δεν είναι ευθεία. Διακόπτεται από τις χοντρές κουκίδες της παρουσίας μέσα στην απουσία. Μ’ έναν τρόπο ακροβατικό ανάμεσα στο κοσμικό και το μαγικό, είσαι εδώ. Μας κλείνεις το μάτι στη διαδήλωση και μοιράζεις φιλιά από τη σκηνή. Πιο ζωντανός από τους δολοφόνους σου.

Zackie το γκλίτερ στο δρόμο τη νύχτα μοιάζει με αστερόσκονη. Τον ένα χρόνο που λείπεις πετάξαμε τόνους γκλίτερ για σένα. Σ’ αγαπούσαμε πιο πολύ απ’ όσο προλάβαμε να σου πούμε και τώρα αυτό το απόθεμα αγάπης, το κάναμε γκλίτερ.

*Το κείμενο διαβάστηκε πρώτη φορά στην εκδήλωση «Μιλήστε για το Ζακ/Zackie» του Queer Ink  σε συνεργασία με το asfaBBQ

 

Πηγή:https://m.popaganda.gr

του Βασίλη Θανόπουλου

Μια νέα σχολική χρονιά ξεκίνησε και σύμφωνα με τις δηλώσεις της υπουργού Παιδείας, «όλα είναι έτοιμα στα σχολεία για τους νέους μαθητές». Δυστυχώς όμως όχι για όλους, αφού τίποτα δεν έχει γίνει για την υποδοχή των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και την αντιμετώπιση των περιστατικών σχολικού εκφοβισμού (γνωστού κι ως bullying).

Πέρα από την έλλειψη ενός μαθήματος σεξουαλικής αγωγής, που θα επιμορφώνει το μαθητικό κοινό γύρω από θέματα σεξουαλικότητας και ταυτοτήτων, το το υπουργείο εξακολουθεί, ακόμη και σήμερα (σ.σ. 2019 έχουμε διάολε), να μην παρέχει συγκεκριμένες κατευθυντήριες γραμμές γύρω από θέματα φύλου και σεξουαλικότητας, αφήνοντας τα θέματα αυτή στη διακριτική ευχέρεια των εκπαιδευτικών.

Το 2018 είχαν καταγραφεί τουλάχιστον 26 αντίστοιχοι θάνατοι, οι περισσότεροι από τους οποίους αφορούσαν μαύρες γυναίκες transgender.

Η ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα αναρωτιέται τι άλλο πρέπει να γίνει για να δράσει η Δικαιοσύνη. Η 23χρονη «Bee Love Slater» δολοφονήθηκε στις αρχές Σεπτεμβρίου και αποτελεί την 18η δολοφονία transgeneder στις ΗΠΑ. Η ανησυχία αυτών των ατόμων είναι πιο έντονη από ποτέ.

Η Bee βρέθηκε καμμένη σε αυτοκίνητο της Φλόριντα. Οι αρχές με το ζόρι κατάφεραν να την αναγνωρίσουν. Για την ακρίβεια, χρειάστηκαν οδοντιατρικά στοιχεία για να την ταυτοποιήσουν. Ο αερίφης ανέφερε ότι η υπόθεση αντιμετωπίζεται ως ανθρωποκτονία, χωρίς να υπάρχουν στεοιχεία που να δείχνουν ότι είναι έγκλημα μίσους.

Υποστηρίζεται πως μια μέρα πριν βρει τραγικό θάνατο, είχε δεχθεί μηνύματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που την έκαναν να αισθάνεται ότι θέλουν να της επιτεθούν και να της κάνουν κακό. Η ίδια πηγή αναφέρει πως είπε ότι ήθελε να φύγει από την πόλη επειδή φοβόταν.

Οι υποστηρικτές των θυμάτων ομοφυλοφιλικών, αμφιφυλόφιλων και τρανσεξουαλικών εγκλημάτων δήλωσαν ότι ο θάνατος της Slater έρχεται να προστεθεί στην κατηγορία βίας κατά των transgender. Το 2018 είχαν καταγραφεί τουλάχιστον 26 αντίστοιχοι θάνατοι, οι περισσότεροι από τους οποίους αφορούσαν μαύρες γυναίκες transgender.

Η Ζανέτ Τέιλορ πρώην επίτροπος της πολιτείας, δήλωσε το Σάββατο πως η αίσθηση της κοινότητας είναι ότι αυτό είναι πραγματικά ένα έγκλημα μίσους. «Οι σεξουαλικές προτιμήσεις είναι κάτι που δεν κρίνουμε. Η κοινότητά μας θέλει απλώς να αποδοθεί δικαιοσύνη για την οικογένειά της».

Τα Εγκλήματα Μίσους είναι εγκληματικές ενέργειες που έχουν ως κίνητρο την προκατάληψη κατά συγκεκριμένων πληθυσμιακών ομάδων. Για να θεωρηθεί μια πράξη ως έγκλημα μίσους, το αδίκημα πρέπει να πληροί δύο κριτήρια: πρώτον, η ενέργεια πρέπει να είναι αδίκημα σύμφωνα με το ποινικό δίκαιο και, δεύτερον, η ενέργεια πρέπει να έχει ως κίνητρο την προκατάληψη.

Πηγή:https://www.huffingtonpost.gr

Αθώος για την Αστυνομία ο Μητροπολίτης Μόρφου σχετικά με τις ομοφοβικές δηλώσεις

Δεν εντοπίζει, τελικά, τη διάπραξη ποινικού αδικήματος εκ μέρους του μητροπολίτη Μόρφου, η Αστυνομία, σε σχέση με τις ρατσιστικές και ομοφοβικές δηλώσεις του.

Ως εκ τούτου είναι αμφίβολο, αν θα διωχθεί ποινικά. Σημειώνεται ότι με αυτή την εισήγηση πήγε ο φάκελος της υπόθεσης στη Νομική Υπηρεσία, ο οποίος τώρα μελετάται από τον Γενικό Εισαγγελέα.

O Μητροπολίτης κλήθηκε τελευταίος και έδωσε γραπτή κατάθεση για τα όσα είχε αναφέρει σε ομιλία του και προκάλεσε σάλο.

Στη συνέχεια ολοκληρώθηκε ο φάκελος, ο οποίος την περασμένη βδομάδα διαβιβάστηκε στη Νομική Υπηρεσία, με το εύρημα πως δεν εντοπίζονται ποινικά αδικήματα.

Το… σκεπτικό της Αστυνομίας και ο Άγιος Πορφύριος

Πληροφορίες αναφέρουν, ότι στο συμπέρασμα της Αστυνομίας, συνεκτιμήθηκαν οι επεξηγήσεις που έδωσε ο Μητροπολίτης ξεκαθαρίζοντας τη θέση του, λέγοντας ότι οι αναφορές του δεν έγιναν στην κύρια ομιλία του, αλλά αφού του υποβλήθηκε σχετική ερώτηση.

Φέρεται επίσης να ανέφερε ότι, δεν είπε κάτι άλλο παρά μόνο αυτό που λέει ο Άγιος Πορφύριος.

Μετά την εξέλιξη αυτή ο Γενικός Εισαγγελέας θα μελετήσει όλο το υλικό που υπάρχει στον ανακριτικό φάκελο και θα αποφασίσει για τις οδηγίες που θα δώσει σχετικά με τον περαιτέρω χειρισμό της υπόθεσης. Ο ίδιος μπορεί να συμφωνήσει με τους ανακριτές ή να διαφωνήσει ή και να αποφασίσει κάτι άλλο.

Πώς ξεκίνησε η έρευνα

Υπενθυμίζεται ότι η έρευνα είχε ζητηθεί από τον Γενικό Εισαγγελέα «για την έναρξη διερεύνησης του ενδεχομένου διάπραξης οποιουδήποτε ποινικού αδικήματος σε σχέση με τις πρόσφατες δηλώσεις του Μητροπολίτη Μόρφου σε σχέση με ομοφυλοφίλους και συναφή θέματα».

Προηγήθηκε καταγγελία από τον σύμβουλο του Προέδρου της Δημοκρατίας για Πολυπολιτισμικότητα, Αποδοχή και Σεβασμό στη Διαφορετικότητα, ο οποίος ζητούσε να ερευνηθεί κατά πόσον οι αναφορές του Μόρφου συνιστούν δημόσια ομοφοβική ρητορική μίσους, «αφού, όπως υποστήριξε, με κατασκευασμένα επιχειρήματα υποκινεί και προωθεί τη μισαλλοδοξία προς τη ΛΟΑΤΙ κοινότητα, ενώ παράλληλα προσβάλλει γονείς ομοφυλόφιλων ατόμων και στοχοποιεί κυρίως τις μητέρες αυτών».

Με πληροφορίες από philenews.com

Πηγή:http://t-zine.gr

 

Θύμα βίαης oμοφοβικής επίθεσης από άνδρες των ΜΑΤ έπεσε εχθές το βράδυ ο Νίκος Σοφιανός, ένας από τους ιδιοκτήτες του περιοδικού μας. Ο ίδιος περπατούσε με τον σύντροφό του, Δημήτρη, κοντά στον αρχαιολογικό μουσείο, όταν ο αστυνομικός άρχισε να κάνει ομοφοβικά σχόλια, κοροϊδεύοντάς τους.

Η καταγγελία

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

1000 φοιτητές, μέλη πολιτικών και κοινωνικών οργανώσεων και πολύς αλληλέγγυος κόσμος διαδηλώσαμε σήμερα το απόγευμα για να εκφράσουμε τη δυσαρέσκεια μας για όλα όσα...