LGBT

Aυτό το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Ελεύθερη Ώρα» προκάλεσε την άρση ασυλίας του ανεξάρτητου βουλευτή Αχαΐας Νίκου Νικολόπουλου.

Η τοποθέτηση του Αχαιού βουλευτή με αναφορές «περί ανωμαλίας» αφορούσε το περίφημο Ψήφισμα Λούντασεκ, με το οποίο η Ευρωβουλή τασσόταν υπέρ της κατοχύρωσης των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων.

Μετά από μήνες ανοιχτών συνελεύσεων και προετοιμασίας, την περασμένη εβδομάδα πραγματοποιήθηκαν οι εκδηλώσεις για το 2ο Αυτοοργανωμένο Pride της Θεσσαλονίκης, οι οποίες κορυφώθηκαν το Σάββατο 19 Μαΐου, με την Πολύχρωμη Πορεία στο κέντρο της πόλης και το Party μας στα Πανεπιστήμια. Εκατοντάδες άτομα διαδήλωσαν ενάντια στην καταπίεση των λοατκια+, το σεξισμό και την πατριαρχία. Έκαναν ξεκάθαρο ότι η Θεσσαλονίκη είναι πόλη αντιφασιστική, είναι ανοιχτή στο δικαίωμα κάθε ανθρώπου να εκφράζει το φύλο ή τη σεξουαλικότητά του με όποιο τρόπο επιθυμεί, ανοιχτή στους πρόσφυγες και τις μετανάστριες, αλληλέγγυα στην Παλαιστίνη και δυσανεκτική στους εθνικιστές και τους φασίστες.

Το φετινό Pride διεξήχθη εν μέσω συνθηκών αβεβαιότητας, μετά την ακροδεξιά κινητοποίηση που βιώνει η πόλη τους τελευταίους μήνες και ειδικά μετά τη φασιστική επίθεση στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο Σχολείο και τον εμπρησμό της κατάληψης Libertatia. Οι συγκεκριμένες πράξεις  κουκουλώθηκαν κάτω από ένα ‘’αθώο πατριωτικό αίσθημα’’, που μόνο αθώο δεν φάνηκε να είναι.

Η ανοιχτή μας συνέλευση έλαβε την απόφαση να διεξαχθεί τη συγκεκριμένη ημέρα το Pride με βασικά κριτήρια τη διαθεσιμότητα των μελών της για βάρδιες, την παρουσία κόσμου στην πόλη, ώστε να υπάρχει ουσιαστική παρέμβαση, και την αποφυγή σύμπτωσης με άλλο μεγάλο αυτοοργανωμένο/αντισυστημικό φεστιβάλ ή εκδήλωση. Γνωρίζοντας ωστόσο πως αυτή η μέρα είναι αφιερωμένη και στη μνήμη της Ποντιακής Εθνοκάθαρσης, φροντίσαμε οι εκδηλώσεις μας να μη συμπέσουν χρονικά με αυτές των Ποντιακών Συλλόγων, για να μην υπάρχει θέμα παράλληλης παρουσίας, αλλά και προβληματισμένες από μια πιθανή φασιστική επίθεση, που θα κρυβόταν πίσω από την εκδήλωση αυτή.

Όσο πλησίαζε η μέρα βρισκόμασταν συνεχώς αντιμέτωπ@ με μια παραφιλολογία σε ορισμένα media, που υποστήριζαν ανακριβώς πως το αυτοοργανωμένο Pride έγινε με άδεια του Δήμου. Πρόκειται για κάτι παντελώς αναληθές, καθώς ουδέποτε ζητήσαμε ή λάβαμε σχετική άδεια. Υπήρξε μάλιστα και σύγχυση του RADical Pride με την ΑΜΚΕ Thessaloniki Pride, παρόλο που κάτι τέτοιο δεν προέκυπτε από κανένα σημείο της ανακοίνωσής μας και της συνολικής μας δράσης και παρουσίας στην πόλη. Με αφορμή αυτές τις ψευδείς ειδήσεις (Fake News) κυκλοφόρησε ένας οχετός κακοποιητικού λόγου με ομοφοβικό και σεξιστικό χαρακτήρα, αλλά και υβριστικού προς τον “εβραιομασώνο Μπουτάρη” που ‘’δίνει άδειες στους γκέι’’, συνοδευόμενος από την “αγνή” πρόθεση των ατόμων αυτών να σαπίσουν στο ξύλο και εμάς και τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης. Φυσικά υπάρχει ιστορικό, καθώς συστηματικά ο Μπουτάρης έχει αρνηθεί τη χορήγηση άδειας σε εκδηλώσεις στις οποίες μετέχει η Χρυσή Αυγή ή έχει κάνει δηλώσεις και δράσεις που πιθανώς ενόχλησαν τα εθνικιστικά και πατριωτικά στρώματα της πόλης.

Το ακόμα πιο θλιβερό όμως ήταν η πεποίθηση μερικών πως η πορεία μας αποτελεί προσβολή για την ημέρα, καθώς επιθυμούν να ‘’τιμήσουν την πατρίδα και τους νεκρούς τους’’. Μάλλον αγνοεί ο κόσμος αυτός τις δικές μας νεκρές, θύματα όχι ενός πολέμου, αλλά ενός καταπιεστικού συστήματος που επιβάλει την κανονικότητα του, θύματα χωρίς πατρίδα και θύματα που ποτέ δεν βρήκαν δικαίωση. Τρανς δολοφονημένα άτομα. Παιδιά που η πατριαρχική κοινωνία της ετεροκανονικότητας εξώθησε στην αυτοκτονία. Γυναίκες βιασμένες που άκουσαν πως ‘’τα ήθελαν’’. Αδυνατούμε, λοιπόν, να καταλάβουμε με ποιο σκεπτικό χαρακτηρίστηκε ως προσβλητική η παρουσία μας στους δρόμους της πόλης. Τέτοιοι χαρακτηρισμοί μπορούν να ερμηνευτούν μόνο μέσα από το πρίσμα του ομοφοβικού λόγου που μας θεωρεί ‘’νοσηρά, βδελυρά και κατάπτυστα’’.

Υπό την επιρροή αυτού του κλίματος ακραίας ρητορικής μίσους, ομάδα φασιστών που βρισκόταν ανάμεσα στους συγκεντρωμένους στο Λευκό Πύργο για την υποστολή της σημαίας κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων των Ποντιακών Συλλόγων, επιτέθηκε βίαια στο Δήμαρχο Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη.

Από το δήμαρχο του νεοφιλελευθερισμού και της  εναντίωσης στους ταξικούς αγώνες, η πολιτική μας απόσταση είναι σαφέστατη, ειδικά στα ζητήματα που αφορούν το εταιρικό Thessaloniki Pride. Προφανώς και δε συμφωνούμε με την αποδοχή από τον Δήμο της χορηγίας που πρόσφερε το αμερικανικό προξενείο στο Pride (2015), με την απαίτηση του Δήμου για εφαρμογή των λεγόμενων «βέλτιστων ευρωπαϊκών πρακτικών» στο Pride («καπέλο» της Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας Νεολαίας στο 3ο Thessaloniki Pride, 2014), με το συστημικό fund raising, ούτε και με τον αποκλεισμό της ομάδας Sylvia Rivera από τη συνδιοργάνωση του 4ουThessaloniki Pride το 2015, ύστερα από απόφαση του Δήμου. Για εμάς το Pride δεν είναι επιχειρηματικότητα, gay τουρισμός και διαφήμιση εταιριών.

Παρόλα αυτά, οι πολιτικές μας διαφωνίες δε θέλουμε να ξεπλύνουν τους φασίστες και την τραμπουκική επίθεσή τους στον Γιάννη Μπουτάρη. Όποιος σιωπεί απέναντι στις επιθέσεις των φασιστών, γίνεται συνένοχος για την επόμενη επίθεση. Είναι γνωστό ότι οι φασίστες στρέφονται πρώτα και κύρια απέναντι στις μετανάστριες και τους μετανάστες, σε όσες αγωνίζονται, σε όσ@ δεν ταιριάζουν με τα πατριαρχικά, θρησκευτικά πρότυπα, αλλά δε διστάζουν να στραφούν ακόμη και ενάντια σε όποιον μπορεί φαινομενικά να υποστηρίζει κάποια από τα παραπάνω. Παρότι στην περίπτωση του Γ. Μπουτάρη η στήριξη προς την κοινότητά μας γίνεται στο πλαίσιο που περιγράψαμε παραπάνω, το φασιστικό μίσος είναι τόσο τυφλό που στράφηκε και εναντίον του.

Είναι καιρός να αντιληφθούμε όλες, όλ@ και όλοι πως το «τέρας» του φασισμού θρέφεται από το σύστημα και την ίδια την κυβέρνηση, από τον εθνικισμό, τη μισαλλοδοξία, αλλά και από πράξεις που στρέφονται ενάντια στα εργατικά, αντιφασιστικά και κοινωνικά κινήματα. Δε μπορούμε να αγνοήσουμε την αβάντα που πρόσφερε σε τέτοιες φασιστικές ομάδες η στάση της κυβέρνησης [όπως και οι προηγούμενες] στο προσφυγικό ζήτημα, η ρατσιστική της πολιτική σε πλήρη σύμπλευση με την αντίστοιχη την Ε.Ε. και η πολεμοκάπηλη ρητορεία της που δίνει έδαφος στους διάφορους «πατριώτες» να συσπειρώνουν δυνάμεις γύρω από ανύπαρκτους εχθρούς. Δε γίνεται να αγνοούμε την προ διετίας εκκένωση/κατεδάφιση καταλήψεων που στέγαζαν πρόσφυγες, με τις εντολές της Δημαρχίας, ενθαρρύνοντας τους φασίστες της πόλης.

Οι ευθύνες, λοιπόν, για τη θρέψη του «φιδιού» είναι πολλές και δεν πρέπει να παραγνωρίζονται, γιατί μια απλή καταγγελία απέναντι στους φασίστες δεν αρκεί. Η απερίφραστη καταδίκη απέναντι στον οργανωμένοξυλοδαρμό του Γιάννη Μπουτάρη είναι από την πλευρά μας δεδομένη. Όμως, για να μην δοθεί ούτε μια σπιθαμή γης στους φασίστες είναι επιτακτική η ανάγκη αναζωπύρωσης του αντιφασιστικού κινήματος «από τα κάτω», ένα κίνημα αγκαλιάς στις καταπιεσμένες και τους πρόσφυγες, ένα κίνημα που μαζί με το ΛΟΑΤΚΙΑ+,  φεμινιστικό και εργατικό κίνημα θα τσακίσει το φασισμό και το σύστημα που τον γεννά.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΠΟΛΗ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ
ΛΟΑΤΚΙΑ+ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ

RADical Pride

Αυτό-οργανωμένο Thessaloniki Pride, για τις Διεκδικήσεις των ΛΟΑΤΚΙΑ+ και την Απελευθέρωση Φύλου και Σεξουαλικότητας

Πηγή:http://ourpride.gr

Την ολιγωρία και την ανεπάρκεια του συστήματος για την προάσπιση των δικαιωμάτων της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας στο χώρο της εκπαίδευσης, έρχεται να επιβεβαιώσει μία ακόμη έρευνα, που δείχνει ότι οι ΛΟΑΤΚ μαθητές στο ελληνικό σχολείο είναι αόρατοι. Μεταξύ των ευρημάτων της πρώτης Πανελλαδικής Έρευνας για το Σχολικό Κλίμα, όπως το αντιλαμβάνονται οι ΛΟΑΤΚ μαθητές, σε ποσοστό 84,9%, τα παιδιά ακούνε στο σχολείο τη λέξη «γκέι» με αρνητική χροιά, ενώ περίπου ένα στα επτά παιδιά έχουν δεχτεί κάποιας μορφής σωματική παρενόχληση ή/και σωματική βία σε σχέση με τον σεξουαλικό προσανατολισμό, το φύλο, ή/και την έκφραση φύλου τους.
H Colour Youth – Κοινότητα LGBTQ Nέων Αθήνας, οργάνωση που ασχολείται με την ενδυνάμωση, την παροχή υποστήριξης και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της λεσβιακής, γκέι, αμφιφυλόφιλης, τρανς και queer νεολαίας της Αθήνας, μοιράστηκε τα αποτελέσματα της Πρώτης Πανελλαδικής Έρευνας για το Σχολικό Κλίμα, όπως το αντιλαμβάνονται οι ΛΟΑΤΚ μαθητές/ριες στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Η Έρευνα για το Σχολικό Κλίμα αποτελεί την πρώτη πανελλήνια ερευνητική απόπειρα καταγραφής των εμπειριών των ΛΟΑΤΚ μαθητών και μαθητριών στα σχολεία της χώρας μας.

Τα αποτελέσματα της έρευνας επιβεβαιώνουν αυτό που τονίζουν χρόνια τώρα οι οργανώσεις, δηλαδή ότι η Ελλάδα απέχει αρκετά από αυτό που λέμε «συμπεριληπτική εκπαίδευση», δηλαδή ένα εκπαιδευτικό σύστημα που να επιτρέπει σε όλους τους μαθητές, ανεξάρτητα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, να συμμετέχουν ισότιμα σ’ αυτό.

Παράλληλα, καταδεικνύουν ότι είναι επιβεβλημένο να γίνουν καίριες αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα στην κατεύθυνση της ουσιαστικής συμπερίληψης, οι οποίες άλλωστε είναι και διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας.

Δείγμα για την έρευνα αποτέλεσαν περίπου 2000 ΛΟΑΤΚ μαθητές/ριες, οι ηλικίες των οποίων κυμαίνονται από 13 έως 20 έτη με διάμεσο τα 16 έτη.

Τα κυριότερα ευρήματα

Σύμφωνα με την έρευνα, σε ποσοστό 84,9%, τα παιδιά ακούν στο σχολείο τη λέξη «γκέι» με αρνητική χροιά.
Ομοφοβικά σχόλια ακούγονται από άλλους μαθητές σε ποσοστό 74,2%, ενώ πάνω από τα μισά παιδιά (58,1%) ακούν τέτοια σχόλια και από καθηγητές ή καθηγήτριες. Παρά την παρουσία τους (το 62,5% δηλώνει ότι τουλάχιστον κάποιες φορές είναι παρόντες), 1 στις 3 φορές (34,3%) οι καθηγητές/τριες δεν παρεμβαίνουν. Το 96% δηλώνει ότι έχει ακούσει σχόλια “για μαθητές που δε συμπεριφέρονται με αρκετά «αντρικό τρόπο» έστω και σπάνια.

Το αντίστοιχο ποσοστό για άτομα που δε συμμορφώνονται στην αναμενόμενη «γυναικεία» συμπεριφορά είναι 86,6%. Περίπου ένα στα δύο άτομα που απάντησαν το ερωτηματολόγιο (51,1%) δηλώνει ότι έχει ακούσει αρνητικά σχόλια για την έκφραση φύλου από καθηγητές έστω και σπάνια. Το 74,4% των μαθητών και μαθητριών δηλώνει ότι ακούει τρανσφοβικά σχόλια έστω και σπάνια, ενώ το 18,3% δηλώνει ότι αυτά τα σχόλια γίνονται συχνά ή πολύ συχνά. Μόνο το 4,1% δηλώνει ότι δεν έχει ακούσει ποτέ ή ακούει σπάνια σεξιστικά σχόλια, με το 74,4% των ατόμων να δηλώνουν ότι ακούν πολύ συχνά κακοποιητικά σχόλια εναντίον των γυναικών.

Λεκτική και σεξουαλική παρενόχληση στα θρανία

Ένα στα τρία παιδιά έχουν δεχτεί κάποιας μορφής λεκτική παρενόχληση (βρισιές, απειλές, χειρονομίες, εκφράσεις προσώπου, κοροϊδευτικές κινήσεις, γελάκια, κλπ.) για το σεξουαλικό προσανατολισμό (32,0%), το φύλο (31,1%), ή/και την έκφραση φύλου τους (50,3%). Περίπου ένα στα επτά παιδιά έχουν δεχτεί κάποιας μορφής σωματική παρενόχληση ή/και σωματική βία (σπρωξιές, σκουντήγματα, φτυσίματα, γροθιές, κλωτσιές, κλπ.) σε σχέση με τον σεξουαλικό προσανατολισμό (14,6%), το φύλο (12,6%), ή/και την έκφραση φύλου τους (19,3%). Ένα στα τρία ΛΟΑΤΚ παιδιά (33,0%) δηλώνουν ότι έχουν δεχτεί σεξουαλική παρενόχληση.

Καθηγητές που δεν παρεμβαίνουν

Από τα άτομα που έχουν δεχτεί βία στο σχολείο, το 27,9% δεν το έχει αναφέρει ποτέ στους καθηγητές/τριες, ενώ όσα ανέφεραν το περιστατικό δηλώνουν ότι η αντιμετώπιση ήταν λίγο (30,8%) ή καθόλου (26,6%) αποτελεσματική. Αυτό είναι ανησυχητικό δεδομένου ότι το 59,2% των ατόμων που συμμετείχαν στην έρευνα δηλώνουν ότι έχουν φοιτήσει ή ακόμη φοιτούν σε σχολεία που κάνουν δράσεις ενημέρωσης για το σχολικό εκφοβισμό.

Φόβοι και απουσίες

Στην έρευνα αναφέρεται ακόμη ότι συνολικά 220 άτομα – περίπου 10 σχολικές τάξεις – δήλωσαν ότι έχουν καθυστερήσει να πάνε ή να φύγουν από το σχολείο, ή να βγουν για διάλειμμα προκειμένου να περάσουν απαρατήρητα από τους συμμαθητές, και να αποφύγουν την έκθεση σε πιθανό εκφοβισμό. 126 μαθητές και μαθήτριες – περίπου έξι σχολικές τάξεις – δήλωσαν ότι έχουν χάσει από μία ημέρα έως μία εβδομάδα μαθημάτων επειδή ένιωθαν ότι το σχολείο δεν μπορεί να διασφαλίσει τη σωματική και ψυχική τους ακεραιότητα. Το 40,0% των ατόμων δήλωσαν ότι αποφεύγουν κάποιον από τους χώρους του σχολείου ή/και κάποιες από τις σχολικές εκδηλώσεις, επειδή δεν αισθάνονται ασφαλή.

Σημειώνεται πάντως ότι, κατά την έρευνα, παρά το εν γένει αρνητικό κλίμα που επικρατεί στο σχολείο, οι ΛΟΑΤΚ μαθητές και μαθήτριες φαίνεται να είναι πολύ καλά ενταγμένοι και ενταγμένες στο σχολικό σύστημα και ανταπεξέρχονται πλήρως στις ακαδημαϊκές τους υποχρεώσεις.
Αυτό γίνεται εμφανές από τις υψηλές σχολικές τους επιδόσεις, με το 29,9% να έχει μέσο όρο βαθμολογίας από 18 έως 20 και το 39,8% από 16 έως 18. Επιπλέον, οι ακαδημαϊκές τους φιλοδοξίες εκτείνονται σε ανώτατα ακαδημαϊκά πτυχία και δεν περιορίζονται μόνο στην ολοκλήρωση του Λυκείου.

Τα αποτελέσματά της συγκεκριμένης έρευνας, είναι συνεπή και με τη συγκριτική έρευνα της IGLYO (International Lesbian, Gay, Bisexual, Queer & Transgender Youth and Student Oganization), σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα βρίσκεται πανευρωπαϊκά στις τελευταίες θέσεις σχολικής συμπερίληψης των ΛΟΑΤΚΙ μαθητών/ριών.

«Eκφοβισμός γενικώς κι αορίστως»

Αξίζει να αναφερθεί αυτό που είχε επισημάνει μιλώντας στο ThePressProject, η υπεύθυνη έργου της γραμμής 11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ, τη μοναδική γραμμή τηλεφωνικής στήριξης για ΛΟΑΤΚΙ, τους γονείς τους και τους εκπαιδευτικούς τους στην Ελλάδα, Κλεοπάτρα Οικονομίδου, πως δηλαδή το 9,8% από τα τηλεφωνήματα που δέχεται η γραμμή είναι ανήλικα παιδιά. «Έχει τύχει να μας καλούν ακόμα και μέσα από το σχολείο, την ώρα του διαλείμματος, γιατί αντιμετώπισαν bullying εκείνη την ώρα. Συνήθως, 8 στα 10 περιστατικά bullying που καταγράφονται στα σχολεία δεν είναι εκφοβισμός γενικώς κι αορίστως, αλλά έχει να κάνει με διακρίσεις λόγω φύλου. Το οποίο, βέβαια, δεν το κατονομάζουμε -λέμε bullying γενικά.»

Σημαντικό ρόλο σε όλο αυτό φαίνεται να παίζουν οι πρωτοβουλίες της Πολιτείας. Για αυτόν τον λόγο τα αποτελέσματα της έρευνας που πραγματοποίησε η Colour Youth περιλαμβάνουν αναλυτικό κεφάλαιο (Κεφάλαιο 6), το οποίο επικεντρώνεται στις κινήσεις που κρίνεται απαραίτητο να γίνουν από την Ελληνική Πολιτεία ώστε να προστατευτούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο οι ΛΟΑΤΚΙ μαθητές και μαθήτριες.

Ενδεικτικά, τροποποιήσεις και βελτιώσεις που προτείνεται να συμβούν:

  • στην εκπαίδευση εκπαιδευτικών,
  • την σεξουαλική αγωγή,
  • τα σχολικά εγχειρίδια και
  • την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού

Πηγή:https://www.thepressproject.gr

Η Μαρία στο κέντρο με τη σύντροφό της και τα παιδιά τους.
Με την Μαίρη γνωριστήκαμε στο Facebook, όταν αποφάσισε να ανεβάσει στη σελίδα του περιοδικού μας, μια φωτογραφία με τη δική της πολύχρωμη οικογένεια. Η ίδια ζει με τη σύντροφό της και τα 3 τους παιδιά στην Αυστραλία ενώ σε λίγους μήνες θα κάνει χρήση της «ισότητας» στον γάμο. Μέσα από αυτή τη συνέντευξη και ενώ η ελληνική Βουλή συζητά για την αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια, η Μαρία Επιτρόπου στέλνει το δικό της sos στην ελληνική κοινωνία: «Σταματήστε να φέρεστε σ΄αυτές τις οικογένειες σαν να είναι πολίτες 2ης κατηγορίας».

«Θεσσαλονίκη πόλη αντιφασιστική
Λοατκια+ και μετανάστριες είμαστε μαζί»
2ο Αυτό-οργανωμένο Pride Θεσσαλονίκης

Η αποδόμηση του ανθρώπινου φύλου ως συνταγή κατά της ομοφοβίας

Συνήθως διακρίνουμε τα ανθρώπινα όντα σε αρσενικά και θηλυκά, διάκριση που στηρίζεται σε πασιφανείς βιολογικές, ανατομικές, φυσιολογικές διαφορές. Παρ’ όλα αυτά, υπήρχαν ανέκαθεν άτομα που είτε δεν «χωρούσαν» είτε δεν «βολεύονταν» στην παραδοσιακή κατηγοριοποίηση σε ένα από τα δύο φύλα. Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα οι ανθρώπινες κοινωνίες επιχείρησαν να εξηγήσουν τις «αποκλίσεις» από τα κυρίαρχα σεξουαλικά πρότυπα ως παθήσεις ή ανωμαλίες, δηλαδή ως μη φυσιολογικές και διεστραμμένες προσωπικές «επιλογές». Είναι όμως έτσι;

Είμαι ένα αγόρι που γεννήθηκα σε μια κομοπολη της Μεσσηνίας τους Γαργαλιανους… Με δημιούργησαν ένας πατέρας και μια μητέρα straight και οι δύο…. Αποφάσισαν να χωρίσουν όταν ήμουν 5 χρόνων χωρίς να τους νοιάζει τι θα νιώσω εγώ ή οι αδερφές μου… Την μάνα μου δεν την ξαναείδα δεν την θυμάμαι καν, μεγάλωσα στο χωριό με ένα σόυ φουλ Νέοδημοκρατικο με μυαλά 19ου αιώνα και πιο πίσω. Βίωσα πως είναι να μην έχεις κανέναν για να κάνεις μια από τις ερωτήσεις που κάνουν συνέχεια τα μικρά παιδιά.. Έφαγα ξύλο με την δερμάτινη ζώνη όχι μόνο μια φορά γιατί ο πατέρας μου έτσι πίστευε και ακόμα πιστεύει ότι πρέπει για να μαθαίνουν τα παιδιά να μην είναι ατίθασα…

Στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής παραπέμπεται ο βουλευτής των ΑΝΕΛ, Κώστας Κατσίκης, για τις ομοφοβικές του δηλώσεις στη συζήτηση του νομοσχεδίου για την αναδοχή παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια.  

Aκτιβιστές από όλον τον κόσμο επαινούν το πακιστανικό κοινοβούλιο για το νέο νόμο που επιτρέπει στους τρανς πολίτες το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού.

Του Asad Hashim


H Marvia Malik, απόφοιτη σχολής δημοσιογραφίας και μοντέλο έγινε πρόσφατα η πρώτη τρανς παρουσιάστρια ειδήσεων

Ισλαμαμπαντ, Πακιστάν- Το κοινοβούλιο του Πακιστάν πέρασε νόμο που εγγυάται βασικά δικαιώματα για τους τρανς πολίτες και καθιστά παράνομη κάθε διάκριση απέναντί τους από εργοδότες και ιδιοκτήτες επιχειρήσεων. H κίνηση αυτή χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό από ακτιβιστές ως «ιστορική» για τη συντηρητική νοτιο-ασιατική χώρα.
Τα μέλη του Πακιστανικού κοινοβουλίου ψήφισαν το νόμο ευρείας κλίμακας για την προστασία των δικαιωμάτων των τρανς πολιτών στην πρωτεύουσα, Ισλαμαμπαντ, την Τρίτη.
Ο νόμος αποδίδει στους πολίτες το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται ως άντρες, γυναίκες ή μείγμα και των δύο φύλων. Η επιλεγμένη ταυτότητα θα αναγράφεται σε όλα τα επίσημα έγγραφα, όπως εθνικές ταυτότητες, διαβατήρια, άδειες οδήγησης και εκπαιδευτικά διπλώματα.
Ο νομός εγγυάται στους πολίτες του το δικαίωμα να εκφράσουν την ταυτότητα φύλου τους όπως επιθυμούν και η ταυτότητα φύλου ορίζεται ως «η πιο εσωτερική και ατομική αίσθηση του ατόμου ως αρσενικό, θηλυκό ή μείγμα και των δύο ή κανενός από τα δύο, η οποία μπορεί ή όχι να ταυτίζεται με το φύλο που αποδόθηκε στη γέννηση».
«Πίστευα ότι δε θα έβλεπα ποτέ μια τέτοια τομή στη ζωή μου, αλλά είμαι τυχερή να δω το κοινοβούλιο μου να περνάει αυτό το νόμο», αναφέρει η τρανς αγωνίστρια Bindiya Rana στο Al Jazeera. «Όταν αγωνιζόμασταν για αυτό το νόμο, δεν παλεύαμε για τα τρανς άτομα που έχουν ήδη ζήσει 40- 50 χρόνια, αλλά για τις νέες γενιές Πακιστανών τρανς».
Ενώ δεν υπάρχουν επίσημες στατιστικές για τον αριθμό των τρανς πολιτών στο Πακιστάν, η ομάδα υποστήριξης Trans Action εκτιμά ότι τουλάχιστον 500000 από τους 207 εκατομμύρια κατοίκους της χώρας αυτό-αναφέρονται ως τρανς.
Η εθνική απογραφή 2017 έθεσε τον αριθμό των τρανς πολιτών στους 10.418, αριθμός που αμφισβητήθηκε ευρέως από τα μέλη της κοινότητας.

Κοινωνική Απομόνωση
Συχνά απομονωμένοι από την κυρίαρχη κοινωνία, οι πακιστανικοί τρανς πολίτες είναι ευάλωτοι στο να αναγκαστούν να επαιτούν, να γίνονται σεξεργάτριες/ες ή να χορεύουν για να επιβιώσουν.
Ωστόσο, οι κοινωνίες της Νότιας Ασίας παραδοσιακά τιμούν τα τρανς άτομα- ιδιαίτερα τις τρανς γυναίκες, γνωστές ως Khwaja Sirah – θεωρώντας ότι διαθέτουν πνευματικές δυνάμεις και την ικανότητα να δώσουν ευλογίες.
«Θεωρούμαστε κατάλληλες μόνο για να τραγουδάμε και να χορεύουμε σε γάμους, και τίποτα άλλο», δήλωσε η Rana.
«Για χρόνια αντιμετωπίζουμε παραβιάσεις του βασικού ανθρώπινου δικαιώματος της πρόσβασης σε θέσεις εργασίας εξ αιτίας της ταυτότητάς μας», πρόσθεσε.
«Η αστυνομία συχνά δε θα προβεί σε καταθέσεις μηνύσεων αν κάποιος έχει διαπράξει έγκλημα εναντίον μας.»
Πολλές επιθέσεις ενάντια σε τρανς ακτιβιστές καταγράφηκαν στο Πακιστάν πέρυσι, ιδιαίτερα στην επαρχία Khyber Pakhtunkhwa του Βορρά, σύμφωνα με την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Πακιστάν.
Ο νέος νόμος απαγορεύει ρητά κάθε διάκριση σε βάρος των τρανς πολιτών από εργοδότες, εκπαιδευτικά ιδρύματα, παρόχους υγειονομικής περίθαλψης, παρόχους υπηρεσιών μεταφορών και κάθε ιδιωτική επιχείρηση ή φορέα παροχής υπηρεσιών.
Ζητά επίσης την ίδρυση κρατικών κέντρων προστασίας για τους τρανς πολίτες που αισθάνονται ότι διατρέχουν κίνδυνο.
Επιπλέον, εγγυάται στους τρανς πολίτες το δικαίωμά τους στην κληρονομιά – δικαίωμα συχνά αμφισβητούμενο υπό ορισμένες ερμηνείες του ισλαμικού νόμου – το δικαίωμα να κατεβαίνουν υποψήφιοι για δημόσια αξιώματα, να συναθροίζονται, να έχουν πρόσβαση σε δημόσιους χώρους και πολλά άλλα ειδικά δικαιώματα.
Οι ακτιβιστές στην κοινότητα αναφέρουν ότι ενώ υπάρχουν ανησυχίες για την εφαρμογή του νόμου, αποτελεί ένα τεράστιο βήμα προς τα εμπρός για τα δικαιώματα των τρανς στο Πακιστάν.
«Πιστεύω ότι θα έχει θετικό αντίκτυπο στην πράξη», δήλωσε η Mehlab Jameel, μία από τους πολλούς ακτιβιστές δικαιωμάτων και δικηγόρους που συμμετείχαν στη σύνταξη της νομοθεσίας.
«Οι νόμοι μπορούν να φτάσουν μέχρις ενός σημείου σε μια κοινότητα που είναι τόσο περιθωριοποιημένη, κυρίως οικονομικά, και που συχνά δεν γνωρίζει καν τα δικαιώματά της», πρόσθεσε.
Η Jameel είπε ότι ο νέος νόμος παρέχει επίσης μια βάση για τους ακτιβιστές να τροποποιήσουν άλλα τμήματα του εγκληματικού και ποινικού κώδικα του Πακιστάν που είναι προβληματικά ή δημιουργούν γκρίζες ζώνες για εγκλήματα που διαπράττονται εναντίον τρανς πολιτών.
«Η πλειονότητα των ανθρώπων στην κοινότητα ποτέ δεν θέλουν να καταγγείλουν σεξουαλική βία, βιασμό ή παρενόχληση, επειδή ανησυχούν ότι θα κατηγορηθούν οι ίδιοι από την αστυνομία.»
«Έτσι, αυτός ο νόμος μας επιτρέπει να κάνουμε περαιτέρω εργασίες υπεράσπισης για την τροποποίηση άλλων προβληματικών νόμων και πολιτικών.»
Η κίνηση αυτή εξυμνήστηκε και από την ερευνήτρια της Διεθνούς Αμνηστείας του Πακιστάν Rabia Mehmood.
«Αυτός ο νόμος κάνει το Πακιστάν μια από τις λίγες χώρες στον κόσμο που αναγνωρίζουν το δικαίωμα αυτό-προσδιορισμού της ταυτότητας φύλου των τρανς ατόμων», αναφέρει η Mehmood.
«H τρανς κοινότητα της χώρας έχει υψηλές προσδοκίες από το νόμο, συνεπώς η εφαρμογή του είναι κρίσιμη για να εξασφαλιστεί ότι από δω και πέρα θα μπορούν να ζουν της ζωές τους με αξιοπρέπεια και σεβασμό»

Πηγή: Al Jazeera News

Μετάφραση: Δανάη Παπαδοπετράκη

Υπερψηφίστηκε με μεγάλη πλειοψηφία το επίμαχο άρθρο 8 του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με τα μέτρα προώθησης του θεσμού για την υιοθεσία και αναδοχή, που δίνει τη δυνατότητα αναδοχής σε ομόφυλα ζευγάρια που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης.

Ειδικότερα, σε σύνολο 264 βουλευτών, υπέρ του άρθρου 8 τάχθηκαν 161 έναντι 103 βουλευτών που καταψήφισαν, ενώ 36 ήταν απόντες.