ΜΕΛΕΤΕΣ - ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Καθώς πολλαπλασιάζονται σε όλο τον κόσμο τα περιστατικά εταιρειών από το Ισραήλ που παρεμβαίνουν, με το αζημίωτο, σε εκλογικές αναμετρήσεις, παρουσιάζουμε τον απόλυτο οδηγό αγοράς για επίδοξους… δικτάτορες

Η νομική μη κερδοσκοπική οργάνωση Global Echo, ανέλυσε περισσότερα από 30.000 εξαγωγικά έγγραφα που αφορούσαν χιλιάδες ισραηλινές αποστολές προς το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρωπαϊκή Ένωση κατά τη διάρκεια οκτώ ετών

από το λογαριασμό Labour Heartlands μέσω info-war.gr

ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΣΚΛΗΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

Είναι μάλλον σημάδι των καιρών και της γενικότερης αδιαφορίας των ειδησεογραφικών μέσων το πόσο λίγη προσοχή έχει τραβήξει η έρευνα που ακολουθεί, παρόλο που βραβεύτηκε με το φετινό European Press Prize στις 3 Ιουνίου.

της Φωτεινής Λαμπρίδη

Ηεικόνα του Ισραήλ στη διεθνή κοινή γνώμη βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο των τελευταίων ετών, σύμφωνα με νέα έρευνα του Pew Research Center που πραγματοποιήθηκε σε 36 χώρες μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαΐου 2026. Τα ευρήματα καταγράφουν μια ευρεία αρνητική στάση απέναντι στο ισραηλινό κράτος, αλλά και βαθιά δυσπιστία προς τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, σε μια περίοδο που η Μέση Ανατολή εξακολουθεί να συγκλονίζεται από τις επιθέσεις του Ισραήλ και τις γεωπολιτικές εντάσεις.

Σύμφωνα με τον ιταλικό Τύπο, έγγραφο το οποίο πρόκειται να αποκαλυφθεί απόψε από εκπομπή του δημόσιου ιταλικού τηλεοπτικού καναλιού Rai Tre, αποδεικνύει ότι μετά την εκτέλεση του Μπενίτο Μουσολίνι, τρεις αντάρτες παρτιζάνοι παρέδωσαν τα μυστικά αρχεία του στις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες.
Πρόκειται για τριάντα επτά φακέλους απόρρητων ντοκουμέντων με αλληλογραφία του φασίστα δικτάτορα, που ο ίδιος θεωρούσε καθοριστικής σημασίας. Το συγκεκριμένο έγγραφο που συντάχθηκε στις 18 Μαΐου του 1945, από συνταγματάρχη των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών, φυλάσσεται στο Εθνικό Αρχείο του Λονδίνου και έχει, πλέον, αποχαρακτηρισθεί.

Στις 28 Απριλίου του 1945 ο Μουσολίνι και η ερωμένη του, Κλαρέτα Πετάτσι, εκτελέσθηκαν από τους παρτιζάνους στο Τζουλίνο ντι Μετζέγκρα, έξω από το Κόμο. Λίγες εβδομάδες αργότερα, όπως γράφει σήμερα η εφημερίδα La Stampa, o υπεύθυνος των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών στην Ρώμη έλαβε ένα τηλεφώνημα από την πρεσβεία του, με το οποίο πληροφορήθηκε ότι τρεις αρχηγοί των ανταρτών, που είχαν καθοριστικό ρόλο στην σύλληψη του ιδρυτή του φασισμού, είχαν στα χέρια τους τεράστιου βάρους έγγραφα, τα οποία είχαν εξασφαλίσει κατά την φάση της σύλληψης του Μπενίτο Μουσολίνι.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι προϋποθέσεις που έθεσαν οι τρεις αντάρτες, φέρονται να ήταν οι εξής: τα συγκεκριμένα έγγραφα να μην χρησιμοποιηθούν σε βάρος της Ιταλίας, όπως και να μπορέσουν να τα παραδώσουν σε έναν Βρετανό, ανώτερο αξιωματικό. Σε ό,τι αφορά, δε, το μέλλον δυο εκ των τριών ανταρτών, ένας ζήτησε να μπορέσει να κληθεί στην Μεγάλη Βρετανία και να προσληφθεί από επιχείρηση κατασκευής αεροσκαφών ή από την βρετανική πολεμική αεροπορία, και ο δεύτερος -ο οποίος ήταν γιατρός- να λάβει βρετανική υπηκοότητα.

του Κωνσταντίνου Κωμαΐτη

Στις αρχές της δεκαετίας του 2010, η Κίνα έθεσε σε εφαρμογή το σύστημα real-name registration, υποχρεώνοντας σταδιακά κάθε χρήστη του Διαδικτύου να συνδέσει την online παρουσία του με τον κρατικό αριθμό ταυτότητας και τον αριθμό του κινητού του τηλεφώνου. Το επίσημο αφήγημα του Πεκίνου ήταν εντυπωσιακά παρόμοιο με τα επιχειρήματα που ακούγονται σήμερα στη Δύση: «καταπολέμηση των fake news, πάταξη του κυβερνοεγκλήματος και εξοστρακισμός της τοξικότητας». Μέσα σε λίγα χρόνια, η ψευδωνυμία εξαφανίστηκε. Το αποτέλεσμα δεν ήταν η εξάρθρωση εγκληματικών δικτύων, αλλά η πλήρης αδρανοποίηση της κοινωνικής κριτικής. Οι πολίτες, γνωρίζοντας ότι κάθε τους σχόλιο, ανάρτηση ή «κλικ» φέρει το ονοματεπώνυμό τους ενώπιον των αρχών, εσωτερίκευσαν τον φόβο, οδηγώντας σε μια πρωτοφανή κατάσταση μαζικής αυτολογοκρισίας. Αυτή ακριβώς η δυστοπική πραγματικότητα, που κάποτε φάνταζε μακρινή, αποτελεί πλέον τον οδικό χάρτη για μια ανησυχητική μετατόπιση εντός των ευρωπαϊκών συνόρων.

Η επέτειος της 29ης Μαΐου 1453, ημέρα κατά την οποία «εάλω η Πόλις», προσεγγίζεται παραδοσιακά από το αστικό εκπαιδευτικό σύστημα και τους εθνικιστικούς κύκλους με όρους θρησκευτικού θρήνου, μεταφυσικής μοιρολατρίας ή μιας προαιώνιας σύγκρουσης πολιτισμών. Ωστόσο, η πτώση της Κωνσταντινούπολης δεν ήταν το αποτέλεσμα κάποιας θείας δίκης ή μιας τυχαίας στρατιωτικής παράλειψης, όπως ο μύθος της Κερκόπορτας. Ήταν η νομοτελειακή κατάρρευση ενός ιστορικά ξεπερασμένου, παρακμιακού κοινωνικοοικονομικού σχηματισμού μπροστά σε μια αναδυόμενη δύναμη.

Σαν σήμερα, στις 25 Μαΐου 1936, το λιμάνι της Νέας Υόρκης τέθηκε στο επίκεντρο μιας από τις πιο εμβληματικές και διδακτικές μάχες του αμερικανικού προλεταριάτου. Η μεγάλη απεργία των ναυτικών που ξέσπασε εκείνη τη μέρα δεν ήταν απλώς μια σύγκρουση με τους εφοπλιστές για τα μεροκάματα· ήταν μια ανοιχτή εξέγερση της εργατικής βάσης ενάντια στην πουλημένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, προσφέροντας μέχρι σήμερα πολύτιμα διδάγματα.

του Γιώργου Αλλαμανή

Πωλείται: Κρεολή μαύρη γυναίκα, 25 ετών. Γέννησε πριν από 10 μήνες, έχει γάλα χωρίς παιδί. Μαγειρεύει, φτιάχνει γλυκά, σιδερώνει και ράβει». Η αγγελία δημοσιεύθηκε το 1859 στη βραζιλιάνικη εφημερίδα Diario de Pernambuco.

Από τον 16ο αιώνα ώς τα τέλη του 19ου πέντε εκατομμύρια Αφρικανοί απήχθησαν και μεταφέρθηκαν βίαια στη Βραζιλία. Εγιναν σκλάβοι. Οχι όλοι, όσοι επέζησαν από τις άθλιες συνθήκες της θαλάσσιας μεταφοράς. Τα τελευταία 24ωρα οι δουλέμποροι τους τάιζαν λίγο καλύτερα για να ψευτο-δυναμώσουν και να τους πουλήσουν πιο ακριβά.

Προ ημερών η Βραζιλία τίμησε την 138η επέτειο από την επίσημη κατάργηση της δουλείας, τον Μάιο του 1888. Ηταν η τελευταία λατινοαμερικανική χώρα που απελευθέρωσε τους σκλάβους. Η απόφαση εξόργισε τους γαιοκτήμονες γιατί έχασαν περιουσιακά στοιχεία με σάρκα και οστά.

Η Ιστορία δεν είναι νομοτελειακός μηχανισμός με χρονικά στεγανά. Τα φαντάσματα των σκλάβων πλανιούνται και σήμερα στην αχανή χώρα των 210 εκατομμυρίων κατοίκων. Εδώ και έναν χρόνο η εισαγγελία του Ρίο ντε Τζανέιρο ξεκίνησε μεγάλη έρευνα για να ρίξει φως σε μια άγνωστη πλευρά του θλιβερού φαινομένου: τις καταθέσεις σκλάβων στη δημόσια τράπεζα Caixa Econômica Federal.

Το χυδαίο βίντεο του Μπεν Γκβιρ, στο οποίο εμφανίζεται να πανηγυρίζει για την απαγωγή και την κακοποίηση των μελών της αποστολής Global Sumud Flotilla, προκάλεσε τέτοια διεθνή κατακραυγή, ώστε ακόμη και κυβερνήσεις που στηρίζουν σταθερά το Ισραήλ -όπως της Μελόνι και το ελληνικό ΥΠΕΞ- να αναγκαστούν να κρατήσουν επικριτική στάση, έστω σε επίπεδο επικοινωνίας. Το Ισραήλ πάντως, έχοντας μετατρέψει τη διαχείριση τέτοιων σκανδάλων σε υπόθεση ρουτίνας, πέρασε άμεσα στην αντεπίθεση, ενεργοποιώντας τον γνώριμο μηχανισμό διαδικτυακής προπαγάνδας εναντίον της ανθρωπιστικής αποστολής και των συμμετεχόντων της.

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Το Σάββατο 27 Ιουνίου στις 5 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί η 3η οργανωτική συνέλευση της 19ης Αντιρατσιστικής Γιορτής στο Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών, Γιατράκου 22 στο...