ΜΕΛΕΤΕΣ - ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

1• Η Διεθνής Αμνηστία δημοσιεύει την ετήσια έκθεσή της σχετικά με την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε παγκόσμιο επίπεδο για το 2017-2018

• «Την περασμένη χρονιά, ο κόσμος μας βυθίστηκε σε ανθρωπιστικές κρίσεις, με τους παγκόσμιους ηγέτες να μας προσφέρουν εφιαλτικά οράματα μιας κοινωνίας τυφλωμένης από το φόβο και το μίσος. Αυτό όπλισε όσους ενθαρρύνουν το ρατσισμό και μισαλλοδοξία αλλά ενέπνευσε πολλούς περισσότερους ανθρώπους να αντισταθούν για ένα πιο ελπιδοφόρο μέλλον», δήλωσε ο Salil Shetty, Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας.

Η Διεθνής Αμνηστία δημοσιεύει σήμερα την ετήσια ανασκόπηση της για τα ανθρώπινα δικαιώματα και προειδοποιεί πως παγκόσμια, οι κοινωνίες βιώνουν τις τρομακτικές συνέπειες μιας φοβερής ρητορικής μίσους που απειλεί να κανονικοποιήσει τις συστηματικές διακρίσεις ενάντιων περιθωριοποιημένων ομάδων.

Screen Shot 2018-02-21 at 4.31.51 PMΜια μικρή αναδρομή των δύο τελευταίων χρόνων στη συζήτηση για το προσφυγικό στο νησί.

του Μάριου Διονέλλη

Το ακούσατε το νέο Χριστιανοί; Και το 2019 θα συνεχιστεί το πρόγραμμα φιλοξενίας προσφύγων στην Κρήτη. Το είπε ο ίδιος ο Λε Κλερκ. Αυτός είναι, λέει, ο επικεφαλής της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

Μέχρι στιγμής στο νησί έχουν εγκατασταθεί σε διαμερίσματα 750 άνθρωποι και αναμένεται το επόμενο διάστημα να έρθουν ακόμα 250.  Στο σύνολο 1000 ψυχές, κυρίως οικογένειες, άνδρες, γυναίκες και παιδιά που αναζητούν καλύτερο μέλλον από τον πόλεμο που τους περιμένει στη χώρα τους. Οι δήμοι του νησιού (οι περισσότεροι τουλάχιστον) έχουν προθυμοποιηθεί να φιλοξενήσουν μέχρι και τους διπλάσιους.

pafos-741x486Σπάνια φωτογραφικά ντοκουμέντα απεικονίζουν ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους εργάτες σε ολόκληρη την Κύπρο, να απεργούν μαζί για τα εργασιακά τους δικαιώματα.

“Δυσάρεστη έκπληξη” λοιπόν που ο (και “μακεδονομάχος”) Μίκης Θεοδωράκης συγχρωτίζεται πια ανοικτά με τους απολογητές του ρατσισμού, του αντισημιτισμού, του αντικομμουνισμού και της πιο εφιαλτικής “εθνικής καθαρότητας”; Δυσάρεστη, σίγουρα. Έκπληξη όμως όχι.

Και αν το πρό­βλη­μα ήταν μόνον ο Μίκης, μικρό το κακό. Όμως, επει­δή ακρι­βώς δεν είναι μόνον αυτός αλλά και πάρα πολ­λοί άλλοι, το πρό­βλη­μα είναι τε­ρά­στιο και ο κίν­δυ­νος άμε­σος. Ώρα λοι­πόν να πούμε τα πράγ­μα­τα με το όνομά τους…

• Αλή­θεια πρώτη: Η ελ­λη­νι­κή αρι­στε­ρά, ή έστω ένα με­γά­λο μέρος της καθώς υπάρ­χουν -ευ­τυ­χώς- και οι εξαι­ρέ­σεις που σώ­ζουν την τιμή των Ελ­λή­νων αρι­στε­ρών, πά­σχει από πα­θο­λο­γι­κό σω­βι­νι­σμό που αγ­γί­ζει -και με­ρι­κές φορές ξε­περ­νά­ει- τα όρια του ρα­τσι­σμού. Από πότε; Μα, σί­γου­ρα από πολύ παλιά, εδώ και του­λά­χι­στον αρ­κε­τές δε­κα­ε­τί­ες.

Picture1

Την περασμένη Πέμπτη και ενώ κάναμε κοινωνιολογία στο πανεπιστήμιο, αρκετοί συμφοιτητές μου (όπως και εγώ) έμειναν με το στόμα ανοιχτό, όταν κάποιος υποστήριξε ότι οι άνθρωποι της τρανς κοινότητας είναι «αηδιαστικοί». Μου έπεσε το πηγούνι και τα χέρια μου άρχισαν να τρέμουν. Δεν μπορούσα να πιστέψω αυτό που είχα ακούσει.

Η δήλωση αυτή προκάλεσε ένα σχετικό σάλο στην αίθουσα, ο οποίος σταμάτησε όταν η καθηγήτρια ζήτησε από τον συγκεκριμένο φοιτητή να προσέχει πως μιλάει. Του ζήτησε, επίσης, να σκεφτεί ότι ίσως έχει προσβάλλει κάποιο άτομο από εδώ μέσα. Μετά συνέχισε το μάθημά της, προσπαθώντας να διδάξει τη διαφορά ανάμεσα στους όρους «sex» και «gender». Tέλος, δήλωσε ότι θα παραμείνει στην αίθουσα, μετά το μάθημα, για όποιο άτομο αισθάνεται πληγωμένο από αυτό το περιστατικό.

Ευτυχώς, η καθηγήτριά μου χρησιμοποίησε τη θέση της ως σύμμαχος της LGBTI κοινότητας. Αυτόματα όμως δημιουργήθηκε στο μυαλό το ερώτημα για το «τι θα έκαναν άλλοι καθηγητές στη θέση της» και ακόμα περισσότερο για το «τι θα έκανα εγώ«, αν η ίδια δεν είχε μιλήσει.

Δυστυχώς μια αίθουσα πανεπιστημίου χωράει αρκετή ποσότητα εκφοβισμού και διακρίσεων. Σύμφωνα με το «Stonewall», οι μισοί LGBTI φοιτητές έχουν ακούσει φοβικά σχόλια. Αρκετά μέλη της κοινότητας αισθάνονται την ανάγκη να κρύψουν τη σεξουαλικότητά τους ή την ταυτότητα φύλου τους από το εκπαιδευτικό τους περιβάλλον.

Μετά από αυτή τη σοκαριστική εμπειρία στο μάθημα κοινωνιολογίας, κάποιοι από εμάς συζητήσαμε το περιστατικό και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι έπρεπε να είχαμε πάρει θέση εκείνη τη στιγμή. Ορκιστήκαμε δε να υψώνουμε τη φωνή μας σε κάθε ευκαιρία, ως μελλοντικοί LGBTI σύμμαχοι.

Το να είσαι ένας LGBTI σύμμαχος σε μια αίθουσα μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα. Μπορείς να γίνεις παράδειγμα συμπεριφοράς, να απαντάς όταν ακούγεται κάτι προσβλητικό ή να κάνεις την αίθουσα πιο συμπεριληπτική. Οι LGBTI φοιτητές δεν πρέπει να φοβούνται να εκφράσουν την όποια ταυτότητά τους. Και εμείς έχουμε υποχρέωση να τους υποστηρίξουμε και όχι να το παίζουμε απλά άνετοι και κουλ. Πρέπει να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας, να πάρουμε όλα τα μέτρα για να γίνει το περιβάλλον αυτό ισότιμο και συμπεριληπτικό.

Είναι βασική μας υποχρέωση!

Πηγή:http://avmag.gr

Screen Shot 2018-02-19 at 1.37.08 PMΣε ολόκληρη την ήπειρο, οι Ρομά στιγματίζονται και είναι θύματα προκαταλήψεων χωρίς να υπάρχει σημαντική δημόσια κατακραυγή. Πώς μπορεί η Ευρώπη να ξεπεράσει αιώνες προκαταλήψεων;

Εικονογράφηση: Damian LeBas

Η τσιγγανοφοβία είναι μία από τις τελευταίες αποδεκτές μορφές ρατσισμού. Είναι αποδεκτή τόσο πολύ, που είναι ευπρόσδεκτη ή κατανοητή, δεδομένης της εξαιρετικά αρνητικής στάσης που υπάρχει απέναντι στους Ρομά σε ολόκληρη την Ευρώπη. Μια πρόσφατη έρευνα της Παγκόσμιας Τράπεζας διερεύνησε τον κοινωνικό αποκλεισμό και τις στάσεις απέναντι σε ορισμένες κοινωνικές ομάδες, με τις κοινότητες των Ρομά σε ολόκληρη την Ευρώπη να δέχονται σε ορισμένα κράτη αρνητικές στάσεις παρόμοιες με εκείνες των παιδόφιλων και των διακινητών ναρκωτικών.

Screen Shot 2018-02-18 at 8.47.37 AMΤου Μουσταφά Τσολάκ

Ο Μιχρί Μπελλί, γνωστός στην Ελλάδα ως Καπετάν Κεμάλ, ήταν Τούρκος επαναστάτης που πέρα από τ’ άλλα, στα πλαίσια της διεθνιστικής αλληλεγγύης συμμετείχε στο ΔΣΕ στον ελληνικό εμφύλιο. Μάλιστα, απ’ όσα ξέρουμε, ήταν ο μοναδικός «ξένος» που συμμετείχε στο ΔΣΕ.

Πριν λίγο καιρό, μου έφερε ένας φίλος που σπουδάζει στην Τουρκία, το βιβλίο του με τίτλο «Αναμνήσεις Αντάρτικου – Απ’ τον ελληνικό εμφύλιο» (στα τουρκικά) στο οποίο βασίζεται το παρών κείμενο.

Από το ρατσισμό, στο διεθνισμό
Ο Μιχρί Μπελλί, ξεκινάει να μας μιλά για το πόσο ρατσιστής ήταν με τους Έλληνες στα παιδικά του χρόνια, λόγω του πρόσφατου πολέμου, που τη πρωτοχρονιά του ’33 όταν είχαν πάει σε σχολική εκδρομή στην Αθήνα και οι δάσκαλοι διάβασαν ένα κείμενο με αναφορά στη φιλία των δύο λαών που τελείωνε σε «Ζήτω η Ελλάδα» και το φώναξαν όλα τα παιδιά, αυτός δε το είχε φωνάξει.

Screenshot_3

Aπό διήγηση μιας πολύ καλής φίλης
 
«Την Καθαρά Δευτέρα του 1964 φύγαμε οι ΕΔΑίτες της Καισαριανής και η νεολαίοι της ΕΔΑ, με σκοπό να γιορτάσουμε εκείνη την Καθαρά Δευτέρα με ξεχωριστό τρόπο. Είμαστε κάποιοι μαθητές, φοιτητές και νέοι εργαζόμενοι και μαζί μας ήταν οι παλιοί κομμουνιστές της Καισαριανής, τα μέλη και τα στελέχη της ΕΔΑ και πολλοί φίλοι. Εγώ ήμουν τότε μόλις 17 χρονών και οργανωμένη στη Δημοκρατική Κίνησης Νέων «Γρηγόρης Λαμπράκης». Την προηγούμενη χρονιά τον είχαν δολοφονήσει στη Θεσσαλονίκη, με την υπόθεση της οργάνωσης Καρφίτσα. Νομίζω μπορεί να είχαμε μαζί και τον Μακρή, αλλά δεν είμαι σίγουρη.

1Και όμως. Οι πρώτοι Βρετανοί ήταν μαύροι και γαλανομάτηδες, σύμφωνα με νέα έρευνα

Το βρετανικό Channel 4 παρουσίασε το ντοκιμαντέρ «The First Brit: Secrets of the 10,000 Year Old Man» που παρουσιάζει τα ευρήματα από την ανάλυση DNA στα οστά του λεγόμενου «Cheddar Man».

Σύμφωνα με τα νέα δεδομένα που παρουσιάστηκαν στο εν λόγω ντοκιμαντέρ, οι «αρχαίοι Βρετανοί» είχαν μαύρο δέρμα, σκουρόχρωμα κατσαρά μαλλιά και καταγάλανα μάτια.

Η ψή­φι­ση των μνη­μο­νια­κών μέ­τρων της τρί­της αξιο­λό­γη­σης δεν συ­νά­ντη­σε μια ευ­ρεία ερ­γα­τι­κή κι­νη­μα­τι­κή αντί­δρα­ση, όπως φά­νη­κε με την εξαι­ρε­τι­κά χα­μη­λή απερ­για­κή συμ­με­το­χή με τις δύο πα­νελ­λα­δι­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις του Δε­κεμ­βρί­ου και του Ια­νουα­ρί­ου. Το γε­γο­νός αυτό έδωσε τη δυ­να­τό­τη­τα στη μνη­μο­νια­κή κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να επι­χει­ρή­σει να απο­τυ­πω­θεί ως ο στα­θε­ρός και ακραιφ­νής δια­χει­ρι­στής του νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού στην ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία και ταυ­τό­χρο­να ως η δια­με­σο­λα­βη­τι­κή γέ­φυ­ρα του αμε­ρι­κα­νι­κού ιμπέ­ριουμ και της ευ­ρω­παϊ­κής κα­πι­τα­λι­στι­κής διε­θνο­ποί­η­σης στον βαλ­κα­νι­κό χώρο, με αφορ­μή την ολο­κλή­ρω­ση της ΠΓΔΜ στις να­τοϊ­κές και ευ­ρω­παϊ­κές δομές αλλά και ευ­ρύ­τε­ρα. Κι’ ενώ ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δια­δρα­μά­τι­ζε τον ρόλο της αιχ­μής του δό­ρα­τος όλου του ελ­λη­νι­κού αστι­σμού στη ση­με­ρι­νή συ­γκυ­ρία, οι σχε­δια­σμοί για την ονο­μα­το­δο­σία της γει­το­νι­κής χώρας, με όλο το πλέγ­μα σχε­τι­κών διευ­θε­τή­σε­ων που ακο­λου­θεί, ήρθαν να «σκο­ντά­ψουν» στα δύο εθνι­κι­στι­κά συλ­λα­λη­τή­ρια του Αγάλ­μα­τος Αλε­ξάν­δρου στην Θεσ­σα­λο­νί­κη και της Πλα­τεί­ας Συ­ντάγ­μα­τος στην Αθήνα, που μπο­ρεί να υπο­λεί­πο­νταν κατά πολύ του εθνι­κι­στι­κού ρεύ­μα­τος του 1992, εντού­τοις όμως ση­μα­το­δό­τη­σαν μιαν ορι­σμέ­νη ανά­καμ­ψη και επα­νεμ­φά­νι­ση του Μαύ­ρου Με­τώ­που της ελ­λη­νι­κής ακρο­δε­ξιάς (Χρυσή Αυγή, άκρα Δεξιά εντός της ΝΔ, εκ­κλη­σια­στι­κοί μη­χα­νι­σμοί, στρα­τιω­τι­κές και αστυ­νο­μι­κές ορ­γα­νώ­σεις κλπ.).