ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

 

Έγινε πέσιμο από Φασίστες.

Το story Έχει ως εξής..  Περίμενα το λεωφορείο 500 στην στάση απέναντι  από το γκάζι γύρω στις 2:30 το πρωί on my way home μετά από συναυλία τζαζ. Με προσέγγισαν τέσσερις skinhead  πιτσιρικάδες (18_23) με κουμπομενα μέχρι το λαιμό polo μπλουζάκια και γυαλιά arnette στο μέτωπο, μου έπιασαν ταχα την κουβέντα ρωτώντας με διαφορά περί μαλλιών με αποτέλεσμα να με αιφνιδιασουν την στιγμή που πηγα να απαντήσω και να με λιντσαρουν μπροστά σε κόσμο για 15-20 seconds. Μπουνιές,μπουνιές και πάλι μπουνιές κυρίως στο πρόσωπο (κατά πάσα πιθανοτητα άκρο δεξιοί πορομενοι hooligans)

Μου έσκισαν τα ρούχα και προσπάθησαν να με ρίξουν κάτω… Εν τελει μου έσπασαν και μετα άνοιξαν την μύτη προκαλώντας μου κακωσεις στο κεφάλι.

Περιφερειακός δικαστής στην Κολούμπια των Ηνωμένων Πολιτειών εμπόδισε χθες, Πέμπτη, την απέλαση οικογενειών μεταναστών, που είχαν συλληφθεί σε εφαρμογή διαταγής της πρώην κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ ενώ διέσχιζαν τα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό στην αρχή της πανδημίας Covid-19.


Για αποπλάνηση ανήλικης κατηγορείται 19χρονος σε βάρος του οποίου σχηματίστηκε δικογραφία από το Τμήμα Προστασίας Ανηλίκων Θεσσαλονίκης, η οποία θα υποβληθεί στον αρμόδιο εισαγγελέα.


Καλέσματα ενάντια στη σύνοδο MED9 και στη σύνοδο της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ από φορείς και συνδικάτα, φοιτητές και φαντάρους, αριστερές και περιβαλλοντικές συλλογικότητες.


Έφτασε στην Κρήτη το 2017 ως πρόσφυγας από το Πακιστάν και μέσα σε τέσσερα χρόνια κατάφερε να μάθει ελληνικά, να δώσει πανελλαδικές και να εισαχθεί στο Μεσογειακό Πανεπιστήμιο του Ηρακλείου


“Κατηγορώ τον Λάρι Νασάρ και επίσης ένα ολόκληρο σύστημα που επέτρεψε και άφησε να διαιωνιστεί η κακοποιητική συμπεριφορά του. Δε θέλω καμία άλλη γυμνάστρια ή αθλήτρια ή οποιοδήποτε άτομο να βιώσει αυτή τη φρίκη”. Η Σιμόν Μπάιλς αναδεικνύει γενναία τον ένοχο αλλά και το σύστημα που τον προστάτεψε, αφήνοντας απροστάτευτα τα θύματα.


Γράφει ο Nikolai Polikarpov

«Δίχως τη μουσική η ζωή θα ήταν ένα λάθος», έλεγε ο σημαντικός -αλλά στερημένος από ζωή- φιλόσοφος Φρειδερίκος Νίτσε. Κι αν αυτή η φράση ισχύει για έναν άνθρωπο που έζησε εγκλωβισμένος στο χαρτοβασίλειο του κόσμου των ιδεών, τότε αποκτά ακόμα μεγαλύτερη ισχύ γι’ αυτούς που γέννησαν τη μουσική τους από την ίδια τους τη σάρκα και το αίμα, γι’ αυτούς που την έκαναν βίωμα αξεχώριστο από τη βάναυση καθημερινότητα, με την οποία τους καταδίκαζαν οι λευκοί δεσπότες τους. Το μπλουζ δεν είναι ένα απλό είδος μουσικής. Είναι πρώτα απ’ όλα η φωνή του σκλαβωμένου μαύρου λαού, η φωνή που τραγούδησε τις δυσκολίες, τις πίκρες, τις απογοητεύσεις, τη νοσταλγία, την ελπίδα της χειραφέτησης, την εξέγερση, τους έρωτες, αλλά και τις παρεκτροπές ενός λαού καθηλωμένου στη λάσπη της υποδούλωσης, που επέμενε ωστόσο να κοιτάζει τον ουρανό. Στο κείμενο αυτό θα κάνουμε μια μικρή περιήγηση στην ιστορία της μπλουζ, με βοηθήματα το βιβλίο του Γ.Ν. Σχορετσανίτη: Τα νέγρικα μπλουζ και οι ιατρικές τους αναφορές (εκδόσεις Οδός Πανός) και τις πολύτιμες και πολύ χρήσιμες σημειώσεις που μου έστειλε η φίλη Αμαλία.


Αντα Ψαρρά, Γιώτα Τέσση

Η Πολιτική Αγωγή στη δίκη της Χρυσής Αυγής αποχαιρετάει τον Ανδρέα Τζέλλη ● Απέραντη θλίψη και λόγια από καρδιάς από τους συναδέλφους του συνηγόρου της οικογένειας Φύσσα.


του Δημήτρη Ρόκκου

«Θα θέλαμε να σου προτείνουμε και εκτιμάμε ότι θα ήταν καλύτερο να εργαστείς ως Freelancer. Σε αντίθετη περίπτωση δεν υπάρχει δυνατότητα ανανέωσης της υπάρχουσας σύμβασης» αναφέρει συνοπτικά το μήνυμα που έλαβαν αρκετοί εργαζόμενοι της E-Food, εκφράζοντας συμπυκνωμένα τον πυρήνα σκέψης πίσω από τις πρόσφατες νομικές μετατροπές που (απόρ)ρυθμίζουν εκ νέου τις εργασιακές σχέσεις. Μάλλον αυτό ακριβώς εννοούσε ο κ. Χατζηδάκης όταν μιλούσε για ελεύθερη διαπραγμάτευση μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου, κάτι που όσοι έχει τύχει να υπάρξουν μισθωτοί γνώριζαν ήδη από πρώτο χέρι.