ΤΑΙΝΙΕΣ

linaa

 

Η ταινία «Loving Vincent» αποτελεί την πρώτη ταινία στην ιστορία του κινηματογράφου που είναι ζωγραφισμένη εξολοκλήρου στο χέρι. Η Ντορότα Κομπιέλα και o Χιου Γουέλσμαν, υπογράφουν τη σκηνοθεσία και το σενάριο, ενώ την παραγωγή ανέλαβαν οι βραβευμένες με Όσκαρ εταιρίες BreakThru Films και Trademark Films. Η ταινία ζωντανεύει τους πίνακες του Βίνσεντ Βαν Γκογκ για να αφηγηθούν την ιδιαίτερη ιστορία του.

Κάθε ένα από τα 65.000 καρέ της ταινίας είναι μια ελαιογραφία που ζωγραφίστηκε στο χέρι από 125 επαγγελματίες ζωγράφους που ταξίδεψαν από όλο τον κόσμο στα τρία στούντιο του «Loving Vincent» στην Πολωνία και την Ελλάδα, για να πάρουν μέρος στην παραγωγή. Όσο σπουδαίοι είναι οι πίνακες του Βαν Γκογκ, τόσο ιδιαίτερη είναι η παθιασμένη ζωή και ο μυστηριώδης θάνατός του.

Γύρω από κανέναν άλλο καλλιτέχνη δεν έχουν δημιουργηθεί τόσοι μύθοι, όπως για τον Βίνσεντ Βαν Γκογκ. Ο αληθινός Βαν Γκογκ αποκαλύπτεται με μιας μέσα από τα γράμματά του. Ο ίδιος έγραφε στο τελευταίο γράμμα προς τον αδερφό του, Θεόδωρο: «Μπορούμε να μιλήσουμε μόνο μέσα από το έργο μας». Παίρνουμε τα γραπτά του στην κυριολεξία και αφήνουμε τους πίνακες να αφηγηθούν την αληθινή ιστορία του Βίνσεντ Βαν Γκογκ.

linaa

Το «Loving Vincent» γυρίστηκε πρώτα ως ταινία δράσης με ηθοποιούς κι έπειτα ζωγραφίστηκε καρέ-καρέ στο χέρι με λαδομπογιά. Το τελικό αποτέλεσμα, είναι το προϊόν της αλληλεπίδρασης μεταξύ της ερμηνείας των ηθοποιών που υποδύονται χαρακτήρες που απεικονίζονται στα διάσημα πορτρέτα του Βαν Γκογκ και της δημιουργικότητας των ζωγράφων, που μετέφεραν αυτούς τους χαρακτήρες στον καμβά.

linaa

Στο «Loving Vincent» πρωταγωνιστούν γνωστοί ηθοποιοί που τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά τους μοιάζουν με τα διάσημα πορτρέτα του Βαν Γκογκ. Το καστ αποτελείται από τους: Douglas Booth, Eleanor Tomlinson, Jerome Flynn, την υποψήφια για Όσκαρ Saoirse Ronan, Chris O’Dowd, John Sessions, Aidan Turner, Helen McCrory, ενώ ο θεατρικός ηθοποιός Robert Gulaczyk μας συστήνεται στον πρώτο του κινηματογραφικό ρόλο ως Βίνσεντ Βαν Γκογκ.

linaa

Η ταινία «Loving Vincent» των Ντορότα Κομπιέλα, Χιου Γουέλσμαν, πραγματοποίησε την πανελλήνια πρεμιέρα της τον Ιούλιο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Μελιτζάzz του Λεωνιδίου Αρκαδίας, ενώ κυκλοφοεί στις Κινηματογραφικές Αίθουσες την Πέμπτη 12 Οκτωβρίου, σε διανομή της εταιρείας Filmcenter Τριανόν.

linaa

Κατά τη διάρκεια του Μελιτζάzz, οι ζωγράφοι που συμμετείχαν στην παραγωγή του «Loving Vincent», Χρήστος Μαρμέρης της πολωνικής εικαστικής ομάδας και Νίκος Κόνιαρης και Πολίνα Μαυρικάκη της ελληνικής ομάδας, παρουσίασαν στο κοινό τις τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία της ταινίας μέσα στον ειδικό σταθμό εργασίας PAWS (Painting Animation Work Station).

Πηγή:http://tvxs.gr

Screen Shot 2017-09-09 at 7.23.38 AMΓια την ιστορία της ποδοσφαιρικής ομάδας Αστέρας (CTAPT) που έδωσε το «ματς του θανάτου» στο Κιέβο το 1942.
Η ομάδα «Αστέρας» αποτελούνταν κυρίως από ποδοσφαιριστές που έπαιζαν στη Δυναμό Κιέβου, πριν ξεσπάσει ο πόλεμος.

whatpolitica_noirprojectleaderΟ Έλληνας σκηνοθέτης και φίλαθλος του Ολυμπιακού Τάσος Αλευράς, δημιουργός του ποδοσφαιρικού ντοκιμαντέρ «What Politica – A non political football story» παραχώρησε συνέντευξη στο γαλλικό περιοδικό So Foot στην οποία μιλά για Ολυμπιακό, Μαρινάκη, Χρυσή Αυγή και πολλά ακόμα.

Το ποδοσφαιρικό ντοκιμαντέρ του Τάσου Αλευρά «What Politica – a non politica football story» μπορεί να μην έγινε ιδιαίτερα γνωστό στα μέρη μας, αλλά συζητήθηκε έντονα στο ποδοσφαιρικό κινηματογραφικό φεστιβάλ La Lucarce που διεξήχθη από τις 11 ως τις 14 Μαΐου στο Παρίσι.

Picture2
Θεωρείται η απόλυτη ταινία για τον φασισμό, μια καυστική καταδίκη του, όχι όμως με τρόπο καταγγελτικό αλλά - κυρίως - ψυχολογικό. Ο «Αληθινός φασισμός» («Obyknovennyy fashizm», 1965) του Μιχαήλ Ρομ που από την Πέμπτη 24 Αυγούστου ως το Σάββατο 26 του μηνός θα προβάλλεται αποκλειστικώς στην Αλκυονίδα, δεν στέκεται στην απλή παράθεση των ιστορικών ντοκουμέντων στα οποία ο σκηνοθέτης στηρίχθηκε για τη δημιουργία του. Στόχος της ταινίας είναι να παρουσιάσει πώς μέσω του εύκολου συναισθηματισμού η φασιστική νοοτροπία μπορεί να παρεισφρήσει στην καθημερινότητα.
Εξάλλου, όπως χαρακτηριστικά ο Βασίλης Ραφαηλίδης σημειώνει στην κριτική του για την ταινία στη «Δημοκρατική Αλλαγή» το 1966, «ο φασισμός παρέσυρε τις μάζες γιατί κατόρθωσε να μπει στην καθημερινή ζωή τού ανθρώπου από την πλάγια πόρτα του συναισθηματισμού, παραλύοντας προηγουμένως τέλεια τη λογική. Ολόκληρη η ταινία του Ρομ στρέφεται γύρω από αυτόν τον άξονα. Η συνεχής παρεμβολή πολύ απλών και φαινομενικά ασήμαντων στοιχείων από την καθημερινή ζωή τόσο στη ναζιστική Γερμανία όσο και στο σημερινό μας κόσμο έχει ως σκοπό να αποδείξει πως ο φασισμός μπορεί να βρει στήριγμα στην ελλιπή ψυχολογία των μικροαστών που νιώθουν την ανάγκη να συμψηφίσουν αυτήν τους την έλλειψη με στοιχεία δανεισμένα από το κατασκευασμένο «μεγαλείο» ενός άλλου».
Ο Μιχαήλ Ρομ μπήκε στον χώρο του κινηματογράφου ως σεναριογράφος και βοηθός σκηνοθέτη. Το 1934 γύρισε την πρώτη του ταινία, «Φραντζολίτσα», μια διασκευή νουβέλας του Γκι ντε Μοπασάν. Αν και πρόκειται για μια από τις τελευταίες μη ομιλούσες ταινίες του σοβιετικού κινηματογράφου (που την εποχή που γυρίστηκε η «Φραντζολίτσα» είχε ήδη μπει στον ομιλούντα), η ταινία τον καθιέρωσε αμέσως. Αργότερα, με την ταινία «Ο Λένιν τον Οκτώβρη», ο Ρομ έγινε ευρύτερα γνωστός και δημοφιλέστατος στη Σοβιετική Ενωση.
Για τη δημιουργία του ντοκιμαντέρ «Αληθινός φασισμός», ο Ρομ ανέτρεξε σε υλικό από τα πολεμικά αρχεία της ΕΣΣΔ, της Γερμανίας και της Πολωνίας. Είχε επίσης την τύχη να αποκτήσει πρόσβαση στα απόρρητα αρχεία του χιτλερικού υπουργείου προπαγάνδας και στις ταινίες της Λένι Ρίφερνσταλ. Ολα αυτά όμως αποσκοπούσαν κατά κύριο λόγο στην ψυχολογική ερμηνεία: ο Ρομ προσπαθεί να αγγίξει στην ουσία του το ζήτημα του φασισμού έτσι όπως το βίωσε ο κόσμος, ο οποίος, ως φαίνεται, δεν ήταν εντελώς άμοιρος ευθυνών στη μαζική παραπλάνηση στην οποία οδηγήθηκε.
Εχει επίσης ενδιαφέρον ότι ο Μ. Ρομ προτού σκηνοθετήσει τον «Αληθινό φασισμό» είχε ήδη δημιουργήσει μια μεγάλη σειρά αντιφασιστικών ταινιών καθώς επίσης και την ιστορική ταινία «Ναύαρχος Ουσάκωφ» που θεωρείται κλασική. Υστερα από παύση αρκετών χρόνων, αναθεωρώντας την αισθητική των προηγούμενων ταινιών του, εμφανίστηκε ανανεωμένος ιδιαίτερα στον «Αληθινό φασισμό». Από το 1949 ως τον θάνατό του, την 1η Νοεμβρίου 1971, δίδασκε - με διαλείμματα - στο Πανενωσιακό Κρατικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου.
Πολλές ταινίες του Ρομ έχουν βραβευθεί σε διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ, ενώ ο ίδιος τιμήθηκε με τον τίτλο του «λαϊκού καλλιτέχνη» της ΕΣΣΔ (1941, 1946, 1948, 1949, 1951), με δύο παράσημα Λένιν καθώς και με άλλες διακρίσεις.
Από ΠΕΜΠΤΗ 24/8 ως ΣΑΒΒΑΤΟ 26/8 στις 18.00 στο ΑΛΚΥΟΝΙΣ new star art cinema από τη New Star.
Πηγή:http://www.antinazizone.gr

1Εισαγωγή

Η εικόνα που παρουσιάζεται όλα αυτά τα χρόνια σε αμέτρητες ταινίες και βιβλία είναι ότι οι Ιταλοί στρατιώτες εμφανίζονται ως δειλοί ή τουλάχιστον ως αδιάφοροι για τον πόλεμο, και τους ενδιαφέρει περισσότερο να φλερτάρουν με τα όμορφα κορίτσια παρά να πολεμούν. Αλλά στην πραγματικότητα, τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. Από τα τέλη του ’20 μέχρι τη πτώση του Μπενίτο Μουσολίνι το 1943, η Φασιστική Ιταλία σκότωσε τουλάχιστον μισό εκατομμύριο αθώους Έλληνες, Γιουγκοσλάβους, Λίβυους και άλλους που είχαν την ατυχία να βρεθούν στο διάβα του Ντούτσε.

Κατά την κατάκτηση της Λιβύης και της Αιθιοπίας και αργότερα, κατά την διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, το Ιταλικό Φασιστικό καθεστώς υιοθέτησε μια σκληρή στρατηγική πολέμου ενάντια στους άμαχους πολίτες των χωρών που είχαν καταλάβει.

Screen Shot 2017-08-13 at 9.24.42 AMΟι φοιτητές του ΑΠΘ δημιούργησαν μια ταινία, με θέμα την μεγάλη πυρκαγιά του 1917 που βίωσε η Θεσσαλονίκη.

Η ταινία ολοκληρώθηκε στα πλαίσια του μαθήματος “Παραγωγή”, με διδάσκουσα την κ. Δέσποινα Μουζάκη, στο Τμήμα Κινηματογράφου, Σχολή Καλών Τεχνών, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Στην ταινία, με τίτλο «Θεσσαλονίκη 2017: ένας αιώνας από τη μεγάλη πυρκαγιά» ο Αθανάσιος Ευθύμιος Νικόπουλος, μέλος της διαχειριστικής ομάδας του Facebook «Παλιές Φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης», αφηγείται τα γεγονότα της πυρκαγιάς του 1917 στη Θεσσαλονίκη και επιχειρεί μια αποτίμηση των αλλαγών που έγιναν στην πόλη από τότε έως σήμερα.

Screen Shot 2017-08-08 at 10.12.51 AMΑπό τις αρχές Αυγούστου που έχει κάνει την εμφάνισή του στο Youtube η μικρού μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων «In a Heartbeat» έχει συγκινήσει το κοινό, κάνοντας την δημιουργία τω Beth David και Esteban Bravo viral, καταγράφοντας 20,25 εκατομμύρια προβολές.

Το «In a Heartbeat» μιλάει για ένα νεαρό αγόρι που παλεύει με τα συναισθήματα που έχει για έναν συμμαθητή του και, για προφανείς λόγους, προσπαθεί να τα καταπιέσει. Η καρδιά του, όμως, έχει διαφορετική άποψη.

«Το να είσαι ομοφυλόφιλος είναι ένα ζήτημα που δεν έχει εξερευνηθεί ευρέως στο computer animation. Θέλουμε να στείλουμε το μήνυμα της αγάπης και της αποδοχής σε όλα τα παιδιά και τους νέους ανθρώπους που παλεύουν να αναγνωρίσουν την LGBT+ ταυτότητά τους, όπως ακριβώς και ο Sherwin», εξηγούν. «Υπάρχει ανάγκη για μέσα που ασχολούνται με θέματα της LGBT+ κοινότητας με έναν θετικό και εύθυμο τρόπο», καταλήγουν. 

Screen Shot 2017-06-12 at 10.57.54 PMΤι συμβαίνει όταν αρπάζει φωτιά στο σπίτι των ζώων; Πώς αντιδρούν όσοι κινδυνεύουν και πώς όσοι έχουν όφελος από τον φόβο; Είναι άραγε μόνο “κάποιοι άλλοι” που θα αναζητούν συνέχεια τη σωτηρία σε άγνωστα μέρη;

Ο δρόμος της φυγής μέσα από τα μάτια ενός μικρού μαθητή του δημοτικού.

Η μαθητική ταινία μικρού μήκους που δημιουργήθηκε από μαθητές όλων των τάξεων του 1ου δημοτικού σχολείου Αγ. Κηρύκου Ικαρίας, την άνοιξη του 2017.

Screen Shot 2017-05-29 at 9.17.50 AM«Ο σύντροφός μου είναι Εβραίος, ο ένας γιός μου γκέι, ο άλλος αναρχικός κι εγώ αριστερή φεμινίστρια, κόρη μεταναστών. Αν η Χρυσή Αυγή έρθει στα πράγματα το μόνο μας πρόβλημα θα είναι σε ποιό βαγόνι θα μας βάλουν.»

Μια δημοσιογράφος ερευνά για χρόνια την οργάνωση του ελληνικού νεοναζιστικού κόμματος «Χρυσή Αυγή».

Η οικονομική κατάρρευση, η πολιτική αστάθεια και οι οικογενειακές σχέσεις έρχονται σε πρώτο πλάνο καθώς το ντοκιμαντέρ προσπαθεί να ανακαλύψει «τί έχουν στο κεφάλι τους οι Χρυσαυγίτες που παρουσιάζονται ως θύματα» του συστήματος.

1Ιρλανδία, 1932: ο Τζέιμς Γκράλτον επιστρέφει στη φάρμα του ύστερα από δέκα χρόνια εξορίας στην Αμερική, για τις κομμουνιστικές ιδέες του από τους φασίστες, την εκκλησία, την άρχουσα τάξη και τα τσιράκια τους κι επιχειρεί να επαναλειτουργήσει την εγκαταλελειμμένη αίθουσα χορού – πνευματικό κέντρο που ο ίδιος είχε φτιάξει.
Οι νέοι της περιοχής θα τον υποστηρίξουν και θα ξαναφτιάξουν το κέντρο.
Αυτό θα προκαλέσει την άγρια επίθεση των εχθρών της ελεύθερης σκέψης και θα οδηγήσει τελικά σε συγκρούσεις, καταλήγοντας σε απόλυτα φασιστικές μεθόδους.
Εκπληκτική η στιγμή της «εξομολόγησης» του Jimmy στον, κυνηγό του, παπά.