Στις 16/1 η κυβέρνηση έφερε και ψήφισε εσπευσμένα στη Βουλή , παρέα με το ΠΑΣΟΚ, τους Ανεξάρτητους Έλληνες και τους Ναζί της Χρυσής Αυγής, την «τροπολογία για τους ιμάμηδες», αψηφώντας όχι μόνο τη θέληση της πλειοψηφίας της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης, αλλά και τον κίνδυνο αποσταθεροποίησης της τρικομματικής, με τη ΔΗΜΑΡ να ψηφίζει «όχι» και με τριγμούς στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Τις μέρες πριν και μετά είδαμε «αναλύσεις» να κάνουν κριτική στην Αριστερά που «λέει μόνο όχι» , που «συμμαχεί με τον τουρκικο εθνικισμό» κλπ. Παράλληλα υπήρχαν επιθέσεις στην τουρκική κυβέρνηση και «εθνοδιεγερτικοί» τίτλοι σε κανάλια κι εφημερίδες («Τζιχάντ», «Ιερός Πόλεμος από την Τουρκία» κλπ). Σε μια βδομάδα το θέμα «θάφτηκε»…
Ας δούμε όμως τι ακριβώς είναι αυτή η τροπολογία και γιατί λέει όχι η αριστερά. Η τροπολογία του νόμου 3536/2007 προβλέπει να διορίζονται και να μισθοδοτούνται από το ελληνικό κράτος 240 ιεροδιδάσκαλοι στις τρεις Μουφτείες της Θράκης. Θα διδάσκουν τα Θρησκευτικά στα δημόσια ελληνικά σχολεία και συγκεκριμένα στα παιδιά των Μουσουλμάνων. Επίσης θα έχουν ιερατικά καθήκοντα στα τζαμιά υπό την εποπτεία των νόμιμων Μουφτήδων (Μουφτής=ο ανώτερος θρησκευτικός άρχοντας). Σύμφωνα με την άρχουσα τάξη «με αυτό τον τρόπο το ελληνικό σχολείο θα γίνει ελκυστικό για τη μειονότητα και θα προωθηθεί η ένταξή της στην ελληνική κοινωνία».
Το 2007 ψηφίστηκε ο νόμος 3536. Σε αυτόν προτείνονταν ότι η επιτροπή που θα επέλεγε τους «ιεροδιδασκάλους» θα ήταν πέντε Έλληνες πολίτες Ορθόδοξοι, ενώ από το 1920, σε κάθε Μουφτεία υπάρχει επιτροπή αποτελούμενη από πέντε Μουσουλμάνους ιερείς . Τελικά οι οξύτατες αντιδράσεις των μειονοτικών ενάντια στην παρέμβαση του ελληνικού κράτους στα εσωτερικά της θρησκείας τους, η παραίτηση των υποψήφιων «κρατικών ιμάμηδων» και η άρνηση του «νόμιμου» Μουφτή Κομοτηνής να υπογράψει την εφαρμογή του Νόμου, άφησαν το νόμο στα χαρτιά. Έρχεται λοιπόν το κράτος σήμερα και καταργεί την αποτελούμενη από πέντε Ορθοδόξους επιτροπή και την μετατρέπει σε τρεις Μουσουλμάνους και δύο Ορθοδόξους. Και εξανίστανται οι αστοί δημοσιογράφοι υποκριτικά: «μα καλά, ούτε τώρα το δέχονται οι μουσουλμάνοι και η Αριστερά;» Προφανώς όχι, γιατί στην ουσία διατηρεί την κατάργηση του ρόλου της Μουφτειακής επιτροπής που υπήρχε από το 1920. Είναι και κάτι άλλο όμως, που συσκοτίζεται σκοπίμως: όταν μιλάει το ελληνικό κράτος για Μουφτή ή «Νόμιμο» Μουφτή, εννοεί τον διορισμένο από το κράτος Μουφτή, που έχει μηδαμινό κύρος μέσα στους μειονοτικούς κι αποκαλείται «Μουφτής-μαριονέτα». Η συντριπτική πλειοψηφία των μειονοτικών αποδέχεται σαν Μουφτήδες τους εκλεγμένους από αυτούς Μουφτήδες (τους οποίους αστικό κράτος-κόμματα και φασίστες αποκαλούν «ψευδομουφτήδες»).
Σύμφωνα με το Συμεών Σολταρίδη (Δρ. Θρησκειολογίας -Ισλαμολόγος) «το 90% των Χοτζάδων και Ιμάμηδων στην Θράκη είναι κάτω από την επιρροή και τον έλεγχο του λεγόμενου «εκλεγμένου» Μουφτή και μισθοδοτούνται από αυτόν. Και όπως σήμερα υπάρχουν οι νόμιμοι και οι μη νόμιμοι Μουφτήδες, έτσι (με την τροπολογία) θα προκύψουν και οι νόμιμοι και οι μη νόμιμοι Χοτζάδες, Ιμάμηδες και διδάσκαλοι του Κορανίου.» Μισθοδοτώντας τους Ιμάμηδες το ελληνικό κράτος έχει σαν μόνο σκεπτικό «να αποδυναμωθεί ο εκλεγμένος και μη νόμιμος Μουφτής ή κατατέθηκε για να δημιουργηθεί σιγά σιγά εν δυνάμει ένα εκλεκτορικό σώμα και να ζητηθεί η βοήθεια του στην περίπτωση εκλογής ενός νέου Μουφτή.»
Την ίδια ώρα όλες οι μειονοτικές τουρκικές οργανώσεις καταδικάζουν απερί- φραστα την τροπολογία και διατρανώνουν την πεποίθησή τους πως κι αυτή θα μείνει στα χαρτιά. Για παράδειγμα, διαβάζουμε σε ανακοίνωση: «Η Τουρκική Μειονοτική Κίνηση για τα Ανθρώπινα και Μειονοτικά Δικαιώματα καταγγέλλει το ωμό και απροκάλυπτο συνταγματικό πραξικόπημα της Βουλής των Ελλήνων σε βάρος του θεμελιώδους δικαιώματος Θρησκευτικής Ελευθερίας, (που) […] δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία των σχέσεων του Ισλάμ όχι μόνο με το ελληνικό κράτος … αλλά και με καμία άλλη προηγμένη χώρα της Ευρώπης, αφού τόσο αδίστακτη επέμβαση στα εσωτερικά θέματα επιλογής θρησκευτικών λειτουργών δεν έχει παρατηρηθεί ούτε από τα πιο εχθρικά προς τους Μουσουλμάνους καθεστώτα του πλανήτη».
Συμπεράσματα
1. Το ρατσιστικό παρελθόν δεκαετιών, τα άλυτα προβλήματα του σήμερα αλλά και οι ίδιοι οι όροι και οι στόχοι της τροπολογίας του νόμου 3536/2007 αρκούν για να εξηγήσουν το κάθετο ΟΧΙ των μειονοτικών και της Αριστεράς.
2. Για το αντιρατσιστικό-αντιφασιστικό κίνημα και την Αριστερά, στόχος πρέπει να είναι η αρμονική συνύπαρξη, η αλληλεγγύη και οι κοινοί αγώνες ενάντια στην κυβέρνηση των μνημονίων, η ειρήνη στην περιοχή του Αιγαίου. Από αυτήν την αναγκαιότητα προκύπτουν και οι «θέσεις» και τα καθήκοντά μας:
Ίσα δικαιώματα για τους μειονοτικούς.
Δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού.
Αναγνώριση των εκλεγμένων Μουφτήδων.
του Αλέξη Λιοσάτου
