Τη Σερτζίνα, την Έσμα και τον Γιώργο (ηλικίας 10, 8 και 13 ετών αντίστοιχα) τους γνωρίσαμε φτιάχνοντας την παιδική χαρά της γειτονιάς τους, σε μια από τις πιο υποβαθμισμένες γειτονιές της Αθήνας, το Μαρκόνι. Όταν τους ρωτήσαμε σε ποια τάξη πηγαίνουν, μας κοίταξαν περίεργα και μας απάντησαν ότι δεν πηγαίνουν σχολείο. Στη συνέχεια, μιλήσαμε με τους γονείς τους, οι οποίοι μας είπαν ότι οι ίδιοι θέλουν να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο αλλά αδυνατούν. Δυστυχώς, το σχολείο που ήταν κοντά στο σπίτι τους έκλεισε και κατά τα λεγόμενά τους τα υπόλοιπα σχολεία της περιοχής δεν τους δέχτηκαν γιατί είναι παιδιά Ρομά.
Η ομάδα civil των atenistas, που ασχολήθηκε με το θέμα, αρχικά επικοινώνησε με το Κέντρο Διαπολιτισμικής Αγωγής και τη συντονίστρια του προγράμματος ενίσχυσης εκπαίδευσης παιδιών Ρομά, την κυρία Γαλάνη, την οποία και ενημερώσαμε για το συγκεκριμένο περιστατικό. Η κυρία Γαλάνη από την πλευρά της, μας έφερε σε επαφή με τον Διευθυντή του Διαπολιτισμικού Σχολείου στο Γκάζι, τον κύριο Αλέξανδρο Καλιακάτσο. Ο διευθυντής ανέλαβε ο ίδιος την όλη διαδικασία και αφού συναντήθηκε με τις οικογένειες, έκανε τις σχετικές ενέργειες, με αποτέλεσμα εδώ και δύο μήνες, τα παιδιά αυτά να πηγαίνουν κανονικά στο σχολείο.
Το Διαπολιτισμικό Σχολείο στο Γκάζι αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση σχολείου, που χρειάζεται την προσοχή μας, καθώς προσφέρει ίσες ευκαιρίες σε όλα τα παιδιά ανεξαρτήτως, βοηθώντας τα έτσι να ενταχθούν και να προσαρμοστούν στην ιδιαίτερη κοινωνία που ζούμε. «Θέλουμε τα παιδιά να είναι στο σχολείο και όχι στο δρόμο», μας είπε ο Διευθυντής.
Κι εμείς από την πλευρά μας, δε θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε περισσότερο, καθώς πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο άδικο από το να εγκλωβίζεις ένα παιδί στο περιθώριο και να του στερείς την πρόσβαση στην εκπαίδευση, προδιαγράφοντας έτσι το μέλλον του. Όλα τα παιδιά έχουν το δικαίωμα σε ένα καλύτερο μέλλον, και τα συγκεκριμένα μπορουν πια να το διεκδικήσουν.
Είναι ευθύνη της πολιτείας και των μηχανισμών της να αναζητούν από μόνοι τους τέτοιες περιπτώσεις και να ενισχύουν αδύναμες κοινωνικές ομάδες που για οποιονδήποτε λόγο δεν έχουν πρόσβαση στις κρατικές υπηρεσίες. Πιθανή αδιαφορία τους είναι καθοριστική, αν όχι εγκληματική, για το μέλλον κάποιων παιδιών.
πηγή:atenistas.org
