Οι σκέψεις μιας μητέρας που έχει 2 γιους με εγκεφαλική παράλυση
Το κείμενο που θα διαβάσετε είναι οι σκέψεις μιας μητέρα που έχει δυο γιους με εγκεφαλική παράλυση. Κάποιοι διαβάζοντας το κείμενο θα μπορούσαν να πουν ότι πρόκειται για μια κραυγή απόγνωσης. Εμείς θα σας πούμε ότι είναι ένα αισιόδοξο κείμενο που περικλείει ακριβώς την έννοια της λέξεως “μητέρα”. Περικλείει την αγάπη, την δύναμη, την ένταση, το κουράγιο που μπορεί να έχει μια μητέρα. Η συγκεκριμένη γυναίκα, δεν ταυτίζεται μόνο με την λέξη μητέρα, είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια ΜΑΜΑ…
Βοηθούσα στο σχολείο των παιδιών και κάποιος με ρώτησε αν εργάζομαι στο σχολείο. Του είπα «Ω, όχι, είμαι απλά μια μαμά». Ωστόσο, καθώς αυτές οι λέξεις είχαν ήδη ξεφύγει απ’ τα χείλη μου κατάλαβα πώς δεν ήταν καθόλου αληθινές. Απ’ τη στιγμή που τα αγόρια μου έχουν εγκεφαλική παράλυση, δεν θα έχω ΠΟΤΕ τη δυνατότητα να είμαι απλά μια μαμά. Θα είμαι πάντα κάτι ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ από μία ΜΑΜΑ.
Η αναπηρία των γιων μου σημαίνει ότι ποτέ δεν θα είμαι απλά μια μαμά.
Τι σημαίνει η εγκεφαλική παράλυση για μένα; Νομίζω ότι μπορώ να το συνοψίσω σε μία μόνο πρόταση.
Δεν είμαι απλά μια μαμά.
– Θα είμαι και φυσιοθεραπεύτρια. Θα τεντώνω και θα σπρώχνω τα κορμάκια τους στο μάξιμουμ, ελπίζοντας ότι οι προσπάθειές μου θ’ αποδώσουν.
– Θα είμαι και εξερευνήτρια, ερευνώντας τον τεράστιο ορίζοντα των δυνατοτήτων, ψάχνοντας απαντήσεις σε ερωτήσεις που ακόμη δεν τις έχω φανταστεί.
– Θα είμαι και γιατρός που θ’ανταγωνίζεται τους καλύτερους του είδους στην ιατρική ορολογία και στο πώς αυτή εφαρμόζεται.
– Θα είμαι και υπεύθυνος προγράμματος μιας και κάθε λεπτό της ημέρας πρέπει να χρησιμοποιείται γι’αυτά που πρέπει να γίνουν.
– Θα είμαι και συνήγορος που θα προσπαθεί να εξασφαλίσει ποιοτική ιατρική περίθαλψη και ευκαιρίες εκπαίδευσης.
– Θα είμαι και πολεμιστής ενάντια στη λέξη «δεν μπορώ».
– Θα είμαι και αθλήτρια, σπρώχνοντας την καρέκλα και σηκώνοντας βάρη.
– Θα είμαι και βοηθός φροντίδας, ταΐζοντας και φροντίζοντας την προσωπική τους υγιεινή.
– Θα είμαι και νοσοκόμα, δίνοντας τους τα φάρμακα και αξιολογώντας τα αποτελέσματα.
– Θα είμαι και σταυροφόρος για περισσότερη συμπόνια κι αποδοχή.
– Θα είμαι και αγρότισσα, φυτεύοντας σπόρους ελπίδας για να βοηθήσω άλλους γονείς με παιδιά σαν τα δικά μου.
– Θα είμαι και οικοδόμος , φτιάχνοντας ένα σπίτι που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες τους.
– Θα είμαι και οραματίστρια του τι μπορεί να γίνει, όχι του τι γίνεται τώρα.
– Θα είμαι και δασκάλα στους άλλους, εξηγώντας τι είναι η εγκεφαλική παράλυση και ποιες οι επιδράσεις της.
– Θα είμαι και ορειβάτης, δίνοντας κίνητρα στα παιδιά μου να ξεπεράσουν τους περιορισμούς τους και να φτάσουν νέα ύψη.
– Θα είμαι και ιεροκήρυκας, θα κηρύττω ότι η πίστη… ο Θεός είναι δυνατός και ικανός να σε βοηθήσει να τα βγάλεις πέρα στις πιο δύσκολες πλευρές της ζωής σου.
– Θα είμαι και παρηγορήτρια, βοηθώντας τα παιδιά μου όταν πέφτουν, όταν χρειάζονται υποστήριξη ή όταν πληγώνονται απ’ τη σκληρή πραγματικότητα του πώς θα λειτουργήσουν σ’αυτό το μεγάλο κόσμο.
– Θα είμαι και οικονομικός διευθυντής, ψάχνοντας τρόπους να κάνω τα λεφτά να φτάσουν για τις αυξημένες τους ανάγκες.
– Θα είμαι και κωμικός, θα γελάω εκεί που οι άλλοι θα έκλαιγαν.
– Θα είμαι και αναζητητής συγκινήσεων, ψάχνοντας τρόπους να βάλω λίγη περιπέτεια στη ζωή μας, να ζήσουμε τη ζωή μας παρά τους περιορισμούς.
– Θα είμαι και επενδυτής για τις υποσχέσεις του αύριο, ενώ θα δρέπω τις μικρές ανταμοιβές του σήμερα.
– Θα είμαι και μαέστρος, διευθύνοντας την απαιτητική λειτουργία της οικογένειάς μου.
– Θα είμαι και συγγραφέας, γράφοντας για όλα αυτά.
– Θα είμαι αυτά και άλλα πολλά.
Βλέπετε λοιπόν ότι το αποτέλεσμα της εγκεφαλικής παράλυσης, όπως νομίζω, είναι πως πάντα θα είμαι κάτι περισσότερο από απλά μία μαμά. Ούτε καλύτερη ούτε χειρότερη από μια τυπική μαμά. Θα έχω τις ίδιες αρετές και τις ίδιες αδυναμίες. Ναι, θα είμαι ίδια με τόσους πολλούς τρόπους – θα έχω τις ίδιες ελπίδες και τα ίδια όνειρα για τα παιδιά μου – αλλά αναμφισβήτητα θα είμαι διαφορετική.
Μάλλον θα είμαι κι εγώ ιδιαίτερη, ακριβώς σαν τα παιδιά μου.
Υπάρχουν μέρες που εύχομαι να μπορούσα να είμαι κι εγώ «απλά μια μαμά».
Πάντως, τις περισσότερες μέρες, μ’αρέσει που είμαι περισσότερα από μία μαμά γιατί οι ανταμοιβές είναι μεγάλες. Έχω κερδίσει μεγαλύτερη επίγνωση του τι είναι και τι δεν είναι σημαντικό στη ζωή. Εκτιμώ τα απλά πράγματα. Βλέπω αξία σε κάθε ορόσημο που κερδίζεται. Βλέπω την ομορφιά του απλά να υπάρχεις – όχι του τι έχεις ή τι είσαι ικανός να πετύχεις.
Βλέπω τη δύναμη των ανθρώπων. Πώς ένα τόσο μικρό παιδάκι μ’εγκεφαλική παράλυση μπορεί να επηρεάσει τον κόσμο μου και τον κόσμο πολλών άλλων με θετικό τρόπο. Αισθάνομαι ότι δεν είμαι μόνη γιατί υπάρχουν παρα πολλές «όχι απλά μαμάδες» σαν και μένα. Τα παιδιά τους δεν προσδιορίζονται από τους περιορισμούς τους. Είναι μαμάδες και παιδιά που επιλέγουν να ξεπεράσουν τις περιστάσεις.
Όχι, δεν δουλεύω… δεν πληρώνομαι. Αλλά κάνω πολλά επαγγέλματα. Νομίζω αυτός είναι ο μόνος τρόπος να εκφράσω τι σημαίνει εγκεφαλική παράλυση για μένα.
Με κάνει κάτι περισσότερο από μία Μαμά.
Δέσποινα Κωστοπούλου
Ψυχολόγος
πηγή: iatropedia.g
ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΜΑΜΑ…
Όταν νόμιζες ότι δεν κοίταγα..
Σε ειδα να κρεμας την πρώτη ζωγραφιά μου στο ψυγείο,
και αμέσως ήθελα να ζωγραφίσω κι αλλη μια.
Σε είδα να ταιζεις μια αδέσποτη γάτα, και έμαθα ότι ήταν καλό
να εισαι ευγενικη με τα ζώα.
Σε είδα να κάνεις το αγαπημένο μου κέικ για μένα, και έμαθα
ότι τα μικρά πράγματα μπορεί να ειναι τα ξεχωριστα στη ζωή.
Σε είδα να κάνεις ένα γεύμα και να το πηγαινεις σε ένα φίλο που ήταν άρρωστος,
και έμαθα ότι όλοι πρέπει να βοηθάμε και να φροντίζουμε ο ένας τον άλλον.
Όταν νόμιζες ότι δεν κοιταγα,σε είδα να δινεις από το χρόνο σου
και χρήματα για να βοηθήσεις ανθρώπους που δεν είχαν τίποτα,
και έμαθα ότι αυτοί που έχουν κάτι θα πρέπει να δινουν σε όσους δεν εχουν.
Σε είδα να φροντίζεις το σπίτι μας και ολους μας που ειμαστε μέσα σε αυτό,
και έμαθα ότι πρέπει να προσεχουμε αυτό που μας δίνεται.
Είδα το πώς χειρίστηκες τις ευθύνες σου, ακόμα και όταν δεν αισθανόσουν καλά,
και έμαθα ότι θα έπρεπε να είμαι υπεύθυνη όταν μεγαλώσω.
Σε είδα να δακρύζεις και έμαθα οτι υπαρχουν πραγματα που
μερικές φορές πονανε,αλλά δεν ειναι κακο να κλαψεις.
Σε είδα να νοιαζεσαι, και ήθελα να είμαι ό,τι θα μπορούσα να είμαι.
Έμαθα τα περισσότερα από τα μαθήματα της ζωής που χρειάζεται
να ξέρω για να γινω ενα καλο και παραγωγικο άτομο όταν μεγαλώσω.
Σε κοίταξα και ήθελα να σου πω:
«Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΔΑ,
ΟΤΑΝ ΝΟΜΙΖΕΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΓΑ.» ΜΑΜΑ.
——————————
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ…
..ΣΕ ΣΕΝΑ ΜΑΜΑ….
Πηγή: “Συμβουλευτική Επιτροπή για την Καταπολέμηση της Βίας στην Οικογένεια, σε συνεργασία με Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας της Κύπρου”.
