Λίγες μέρες πριν από την επίσημη έναρξη του 17ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ ο Nasim Lomani, μέλος του Δικτύου Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, μιλάει στο multikulti.gr για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της διοργάνωσης…
-Πόσα χρόνια υπάρχει το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ;
Φέτος στις 28, 29 και 30 Ιουνίου οργανώνουμε το 17ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ στο Ποδηλατοδρόμιο ΟΑΚΑ. Το πρώτο είχε γίνει αρχές Ιουλίου 1996 στο λόφο του Κολωνού. Δηλαδή εδώ και 17 χρονιά το αντιρατσιστικό φεστιβάλ ως μια γιορτή αλληλεγγύης, αντίστασης και διεκδίκησης των Ελλήνων και μεταναστών, έχει γίνει πλέον θεσμός της πόλης και χιλιάδες συμπολίτες μας το περιμένουν με αγωνία κάθε καλοκαίρι.
-Πώς ξεκίνησε; Ποια ήταν η ανάγκη για να διοργανωθεί ένα τέτοιο φεστιβάλ;
Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, η μαζική άφιξη μεταναστών/ριων κυρίως από τις Βαλκανικές χώρες, συνοδεύτηκε από μια άνοδο του κοινωνικού και θεσμικού ρατσισμού. Εκείνη την περίοδο δημιουργήθηκαν πολλές μεταναστευτικές κοινότητες και αντιρατσιστικές οργανώσεις διαμορφώνοντας ένα πλέγμα αντίστασης και διεκδίκησης. Το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, πέρα από την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας, ήταν και παραμένει σημείο συντονισμού και ενοποίησης των αντιρατσιστικών και μεταναστευτικών οργανώσεων και επιπλέον μεγάλη ευκαιρία για ανταλλαγή απόψεων, πληροφοριών και εμπειριών.
-Ποιοί φορείς/συλλογικότητες αναμένεται να δώσουν το παρόν φέτος;
Κάθε χρόνο εκατοντάδες είναι οι συλλογικότητες και οργανώσεις που συμμετέχουν στο Φεστιβάλ. Οι συμμέτοχες είναι πολύμορφες και γίνονται με τραπεζάκια και ταμπλό, στις συζητήσεις, στις συλλογικές και πολυεθνικές κουζίνες, στις συναυλίες, στον παιδότοπο, κλπ. Υπάρχουν πάντα οι θεματικοί χώροι που περιλαμβάνουν μεγάλο φάσμα των οργανώσεων και συλλογικοτήτων αλλά και των επισκεπτών του τριήμερου φεστιβάλ, π.χ. παιδότοπος με παιχνίδια, θεατρικά, ζωγραφική, μεταναστευτικές κοινότητες, προσφυγικοί σύλλογοι, «δεύτερη γενιά», χώρος αντιφασιστικού συντονισμού, λαϊκές συνελεύσεις – δίκτυα αλληλεγγύης – κινήματα πόλης, μίντια από τα κάτω, αντιρατσιστικές οργανώσεις, συνδικαλιστικές οργανώσεις, συλλογικότητες και υποστηρικτικές δομές για τους ψυχικά πάσχοντες και τους τοξικοεξαρτημένους, φεμινιστικές και LGBTQ (λεσβιών, γκέι, μπαϊσέξουαλ, τρανσέξουαλ και κουήρ) οργανώσεις, εκπαιδευτικές συλλογικότητες, οργανώσεις κατά του εθνικισμού, του μιλιταρισμού και της παγκοσμιοποίησης και εναλλακτικά βιβλιοπωλεία.
-Πόσο καιρό διαρκεί η προετοιμασία του φεστιβάλ;
Το Αντιρατσιστικό γίνεται κάθε χρόνο περίπου στα τέλη Ιουνίου ή αρχές Ιουλίου. Οι πρώτες συναντήσεις ξεκινάν περίπου στις αρχές Μαρτίου. Όσο πλησιάζουν οι ημερομηνίες του φεστιβάλ τόσο πιο μαζικές και εντατικές είναι οι συνάντησες και οι συμμέτοχες των οργανώσεων και ενδιαφερομένων ατόμων. Από την αρχή υπάρχει η συντονιστική ομάδα που συζητάει τα βασικά οργανωτικά θέματα, μετά γίνονται εβδομαδιαίες ανοιχτές συνελεύσεις και στην συνέχεια φτιάχνονται οι ομάδες εργασίες πχ, συζητήσεων, μουσικών, τύπου, παιδότοπου, προβολών, εκθέσεων και θεατρικών. Τις εβδομάδες πριν μπούμε στο χώρο του Φεστιβάλ φτιάχνονται ομάδες εργασίας για τις πιο πρακτικές δουλείες, όπως συντονισμός και στήσιμο του χώρου, γραμματεία, μεταφορές, κουζίνες, μπαρ, περιφρούρηση, εισόδους κλπ.
-Για ποιό λόγο σήμερα ένα Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ είναι πιο επίκαιρο από ποτέ;
Στην εποχή της οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής κρίσης ο ρατσισμός και η ξενοφοβία εκδηλώνεται με πολλές μορφές. Στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια, οι νεοναζιστικές ιδεολογίες και τα μορφώματα στηριζόμενα στη δυστυχία των ανθρώπων (Ελλήνων και μεταναστών) και με την ανοχή -αν όχι την υποστήριξη- του κράτους, σπέρνουν το μισός και τη μισαλλοδοξία όχι μόνο κατά των μεταναστών (ως πρώτο και πιο εύκολο στόχο) αλλά εναντίον οτιδήποτε διαφορετικού: διαφορετικές απόψεις και ιδεολογίες, διαφορετική εμφάνιση, διαφορετικές προσωπικές επιλογές. Ήδη έχουν δεχτεί απειλές και επιθέσεις μαθητές, φοιτητές, αντιρατσιστές, γυναίκες, αριστεροί, γκέι κλπ.. Άρα ένα μαζικό, αποφασιστικό και αλληλέγγυο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ δεν είναι μόνο επίκαιρο αλλά και αναγκαία για την πόλη και την κοινωνία μας.
-Όταν κάποιος ακούει τη λέξη “αντιρατσιστικό” το μυαλό του πάει στον φυλετικό ρατσισμό. Το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ αφορά κι άλλες μορφές διακρίσεων;
Ο ρατσισμός δεν έχει μόνο φυλετικό πρόσωπο, ούτε θεωρητικά ούτε πρακτικά. Έτσι και ο αντιρατσισμός ως έννοια και πράξη δεν περιορίζεται μόνο στο φυλετικό. Ο ρατσισμός έτσι και αλλιώς είναι προϊόν ταξικών διαφορών και πάντα βασίζεται στην υποτιθέμενη ανωτερότητα και καθαρότητα μιας ομάδας ενάντια μιας άλλης ομάδας. Όπως κάθε αντιρατσιστική πράξη και αγώνας έτσι και το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ περιλαμβάνει/περιέχει όλες τις μορφές αντιρατσιστικής πάλης. Αυτό εξάλλου φαίνεται και από το σύνολο του προγράμματος, των συζητήσεων, των θεματικών χώρων όπως διαμορφώνονται κάθε χρόνο.
-Θεωρείς την Αθήνα μια πολυπολιτισμική πόλη;
Η Αθήνα είναι μια πολυπολιτισμική πόλη όπου συναντιούνται φυλές, θρησκείες, γλώσσες και κουλτούρες. Ένα στοιχείο πλούτου, που μόνο πιο όμορφη και πιο ενδιαφέρουσα θα κάνει την πόλη μας. Απαραίτητα όμως στοιχεία για μια πολυπολιτισμική πόλη είναι η ισότητα, ο σεβασμός και η αποδοχή, στοιχεία τα οποία όλο και περισσότερο φαίνεται να λείπουν από την Αθήνα.
-Πόσο σημαντική θεωρείς τη γνώση της κουλτούρας του “άλλου” στη μάχη ενάντια στις διακρίσεις;
Η γνώση του «αλλού» όχι μόνο από την άποψη της κουλτούρας αλλά και γενικότερα ως άτομο αλλά και ως σύνολο μιας ομάδας από διαφορετικές οπτικές, πρώτα από όλα μας βοηθάει στην διαμόρφωση μιας πραγματικής άποψης και εικόνας περί αυτού, δηλαδή η στερεοτυπική εικόνα του “αλλού” που μας έχουν επιβάλει τα μίντια κλπ δεν θα μας επηρεάζει πλέον. Και δεύτερον η γνώση του αλλού στην καταπολέμηση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και τις διακρίσεις είναι το κλειδί και επιχείρημα μας ως αντιρατσίστριες και αντιρατσιστές. Τον «άλλον» που μας συστήνει το κράτος και τα μίντια είναι «ο ξένος-τέρας» που σκοτώνει, βιάζει, ληστεύει και βασανίζει. Με λίγα λογία «μας φοβίζουν με την εγκληματικότητα των ξένων, γιατί μας θέλουν κλεισμένους στα σπίτια μας»
-Γιατί ασχολείσαι με τη διοργάνωση του Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ; Ποιές προσωπικές σου ανάγκες εκφράζονται μέσα από αυτή την ενασχόληση;
Δραστηριοποιούμαι στο Στέκι Μεταναστών και είμαι μέλος του Δικτύου Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, μια αντιρατσιστική οργάνωση που πριν 17 χρονιά ξεκίνησε το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ και παραμείνει από τους βασικούς διοργανωτές. Προσωπικά, πιστεύω σε μια διαφορετική κοινωνία από αυτήν που διαμορφώνεται τελευταία χρονιά στην Ελλάδα. Η ενασχόλησή μου με παρόμοιες δράσεις και προσπάθειες δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια αυτονόητη αντίδραση. Το ερώτημα δεν είναι τόσο “γιατί συμμετέχω εγώ” αλλά “γιατί δεν συμμετέχουν κάποιοι/ες” αφού η αύξηση της βίας, του ρατσισμού, του φασισμού και της κρατικής καταστολής μας αφορά όλους/ες.
-Πώς μπορεί να βοηθήσει κάποιος στη διοργάνωση;
Το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ είναι ένα μεγάλο γεγονός κάθε χρόνο και η προσφορά του κάθε ανθρώπου είναι πολύτιμη και σημαντική. Οι διαδικασίες διοργάνωσης είναι ανοιχτές από την πρώτη διοργανωτική συνάντηση μέχρι και του τριήμερου διεξαγωγής του Φεστιβάλ. Οποίος/α θέλει, μπορεί και ενδιαφέρεται να βοηθήσει μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας και θα είναι πάντα καλοδεχούμενος/η. Δεν είναι απαραίτητο να διαθέτει κάποιος ειδικά προσόντα. Δουλειές υπάρχουν για όλους/όλες!
Πηγή: multi kulti
