Μια συνέντευξη από τον Sebastien Chatillon (SUD Solidaires – VISA Γαλλία)
Κάνε μας μια μικρή αναδρομή του αντιφασιστικού κινήματος στη Γαλλία
Το αντιφασιστικό κίνημα ήταν δυνατό στη Γαλλία το 1990, όταν στο FN (Front National) επήλθε ρήξη, με αποτέλεσμα να σπάσει στα δύο, μεταξύ του Lepen και του Megret. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1995 το FN κατάφερε να εκλέξει σε 5 πόλεις δικούς του δημάρχους, ενώ το 1996 έφτιαξε 5 δικά του συνδικάτα (αστυνομία, μεταφορές, φυλακές). Την Πρωτομαγιά, μάλιστα, του 1996 έγιναν δύο δολοφονίες, μία στο Παρίσι και μία στη Μασσαλία. Τότε γεννήθηκε το Ras l’ Front, ένα αντιφασιστικό μέτωπο που αγκάλιασε όλη τη Γαλλία, αλλά και η VISA (vigilance initiative sindicale antifasciste), η οποία φρόντισε και συνεχίζει να φροντίζει και σήμερα ώστε να σμίξουν οι συνδικαλιστές με τους αντιφασίστες. Στο μέτωπο συμμετείχαν άνθρωποι που είχαν πάει στα στρατόπεδα συγκέντρωσης κι είχαν ζήσει τη φρίκη του ναζισμού από κοντά, ενώ συμμετείχαν σε αυτό άνθρωποι από όλους τους πολιτικούς χώρους, ακόμη και μέλη του σοσιαλιστικού κόμματος, αλλά και πράσινοι, ενώ για κάθε συγκέντρωση φασιστών διοργάνωναν αντισυγκέντρωση. Την ίδια χρονιά, τα συνδικάτα έσυραν στα δικαστήρια τα φασιστικά συνδικάτα, βασιζόμενα πάνω σε ένα νόμο που υπάρχει στη Γαλλία ότι τα συνδικάτα δεν μπορούν να έχουν σχέση με πολιτικά κόμματα, αλλά και βασιζόμενα πάνω στο γεγονός ότι το συνδικάτο ,αυτό καθ’ εαυτό, λόγω της φύσης του δεν μπορεί να διαχωρίζει τους εργαζομένους σε Γάλλους και μη, αλλά πρέπει να υπερασπίζεται όλους τους εργαζόμενους. Η δίκη αυτή κερδήθηκε κι έτσι έπαψε η λειτουργία των φασιστικών συνδικάτων. Μια άλλη μεγάλη νίκη του γαλλικού αντιφασιστικού κινήματος ήταν μια τεράστια αντισυγκέντρωση 600000 ανθρώπων που πραγματοποιήθηκε το 1997, την περίοδο που το FN έκανε το συνέδριο του. Το 1998 έγινε άλλη μια διάσπαση στο FN. Τότε έφυγαν όλοι οι «ιδεολόγοι» του κόμματος, ενώ ήταν τότε ακριβώς που το FN ξεκίνησε να θίγει τα ίδια θέματα που έθιγε η αριστερά. Μάλιστα το 2002 ο Λεπέν ήρθε δεύτερος στις προεδρικές εκλογές, γεγονός που προκάλεσε σε όλους τόσο μεγάλο σοκ, ώστε η Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση να συγκεντρώσει 1000000 διαδηλωτές. Τότε ο Λεπέν έφερε στο προκήνιο το θέμα της μετανάστευσης. Η Γαλλία είναι μια χώρα στην οποία οι μετανάστες ζούσαν από τη δεκαετία του ’60. Τότε έγιναν «πρόβλημα». Μάλιστα, ο Σαρκοζί υιοθέτησε τις απαιτήσεις του Λεπέν, προσπαθώντας να πάρει ακροδεξιές ψήφους. Το 2005 ήταν που έγινε κι η εξέγερση στα περίχωρα της Γαλλίας των παιδιών, που αν και γεννημένα στη Γαλλία από γονείς μετανάστες, αισθάνονταν στο πετσί τους τον κοινωνικό αποκλεισμό. Το 2007, ο Σαρκοζί όταν έγινε πρόεδρος, δήλωσε ότι κάθε χρόνο πρέπει να απελαύνονται 25000 μετανάστες κι έφτιαξε, μάλιστα, Υπουργείο Μετανάστευσης και Εθνικής Ταυτότητας, υιοθετώντας πλήρως τη φασιστική ρητορική. Όμως, το γαλλικό Σύνταγμα δεν επιτρέπει τις φυλετικές διακρίσεις, με αποτέλεσμα το κράτος να μην μπορεί να περάσει ρυθμίσεις υπέρ των Γάλλων, παρά μόνο με πλάγιους τρόπους, μέσω της αυτοδιοίκησης. Η κόρη του Λεπέν εμφανίστηκε στο προσκήνιο το 2011. Τότε ήταν που έγινε πρόεδρος του κόμματος. Αυτή προσπάθησε να κάνει στην άκρη τα τάγματα εφόδου, σταμάτησε να μιλάει εναντίον των εβραίων κι επειδή είναι γυναίκα προσπάθησε να εμφανίσει ένα ωραιοποιημένο πρόσωπο του φασιστικού μορφώματος, του οποίου ηγείται. Δήλωνε ότι πρέπει οι Γάλλοι να είναι εναντίον της παγκοσμιοποίησης, δήλωνε εθνικίστρια κι έλεγε ότι ότι κάνει θα το κάνει για το καλό της Γαλλίας. Τότε εμφανίστηκαν 10 συνδικαλιστές που έθεσαν υποψηφιότητα στις εκλογές pour les cantons. Η αντίδραση των συνδικάτων ήταν άμεση. Όλοι μαζί τους διέγραψαν αμέσως από μέλη τους.
Τι σήμαινε για το κίνημα και την Αριστερά στη Γαλλία η δολοφονία από φασίστες της Χρυσής Αυγής του Παύλου Φύσσα; Ποια η αντιφασιστική δράση του κινήματος και της Αριστεράς απέναντι στο FN και τους φασίστες; Ποια η στάση των ηγεσιών των συνδικάτων;
Η δολοφονία του Παύλου ήταν ένα δεύτερο σοκ για τους Γάλλους, μετά το πρώτο σοκ με τη δολοφονία του Clement Meric. Kι αυτό γιατί ήδη οι Γάλλοι αισθάνονται αλληλεγγύοι απέναντι στην τόσο δύσκολη οικονομική κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες. Διοργανώθηκαν γι’ αυτό αντιφασιστικές πορείες σε 10 περίπου πόλεις. Την πρωτοβουλία αυτή ανέλαβαν οι αντιφασιστικές επιτροπές – CONEX- που έχουν αρχίσει να χτίζονται στις γειτονιές μετά το θάνατο του Clement. Να σημειωθεί, ότι μετά το θάνατο του Clement το γαλλικό κράτος έκανε πως διαλύει τρεις νεοναζιστικές οργανώσεις, οι οποίες, όμως επανασυστάθηκαν με άλλο όνομα. Mάλιστα η CGT, η FSU (συνδικάτων καθηγητών) και το συνδικάτο Solidaires οργανώνουν για το Γενάρη του 2014 αντιφασιστικά εργαστήρια για να συζητηθούν θέματα σχετικά με το τι είναι ο φασισμός και πώς τον αντιμετωπίζουμε. Υπάρχουν ακόμη δύο συνδικάτα, η CFDT και το UNSA, τα οποία, παρόλο που δεν διαφωνούν με την πρωτοβουλία αυτή δεν έχουν δηλώσει ακόμη συμμετοχή. Ο στόχος μας είναι να δείξουμε ότι ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσουμε το φασισμό είναι ταξικός κι αυτό στις δημοτικές εκλογές του Μαρτίου το FN θα συνεργαστεί σε πολλούς δήμους με το UMP, το αντίστοιχο με τη ΝΔ κόμμα.
Ποια η αντιμετώπιση της γαλλικής κυβέρνησης του Ολαντ στο μεταναστευτικό;
Ο Όλαντ πριν βγει υποσχέθηκε ότι οι μετανάστες θα έχουν δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές εκλογές. Δεν τήρησε, όμως, το λόγο του. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά συνεχίζει και τις απελάσεις μεταναστών, ενώ ο Υπουργός Εσωτερικών του είναι εναντίον των Ρομά. Αυτός μάλιστα, είπε ότι οι νέοι μουσουλμάνοι, οι οποίοι θυμίζουμε ότι είναι Γάλλοι, είναι εχθροί για τη χώρα.
Το ακροδεξιό FN σε τι κατάσταση βρίσκεται μετά τις γαλλικές εκλογές;
Το FN είναι κεντρική πολιτική δύναμη. Μάλιστα εν όψει των δημοτικών εκλογών έφτιαξε λίστα 10 σημείων πάνω στα οποία πρέπει να συμφωνήσουν οι υποψήφιοι από τα άλλα κόμματα αν θέλουν να συνεργαστούν μαζί του. Το FN απευθύνεται κυρίως στο UMP. Έκανε έκκληση, μάλιστα και προς τους δημοσίους υπαλλήλους αν θέλουν να πλαισιώσουν τις λίστες του, γιατί η αλήθεια είναι ότι σε καμία περίπτωση ο αριθμός των μελών του δεν μπορεί να καλύψει τους υποψήφιους για τις εκλογές (600000 υποψήφιοι). Το καλό είναι ότι παρά το ότι πήρε 12% στις εκλογές, εχει μόνο 3 έδρες στις 577 που υπάρχουν συνολικά.
Ποια προβλήματα αντιμετωπίζετε μέσα στην Αριστερά; Τι στάση κρατάει το ΚΚΓ κι ο Μελανσόν;
Ο Μελανσόν είναι προσωπικότητα, όμως το πρόγραμμα του δεν είναι ριζοσπαστικό. Λέει ότι είναι αντιφασίστας, αλλά δεν προσπαθεί να οργανώσει την αντιφασισιτκή δράση ούτε στο δρόμο, ούτε στα συνδικάτα. Η ιδέα του να κατέβει στις εκλογές στην ίδια εκλογική περιφέρεια με τη Μαρί Λεπέν δεν ήταν καλή ιδέα, γιατί ο κόσμος αισθάνθηκε ότι προσπαθεί να παίξει αντιφασιστικό παιχνίδι σε μια περιοχή με την οποία εκείνος δεν είχε καμία σχέση, ενώ η Μαρί Λεπέν κατεβαίνει συστηματικά εδώ και 10 χρόνια.. Το ΚΚΓ είναι πολύ μικρό πια, υπάρχει μόνο στους δήμους και φαίνεται ότι μάλλον θα συνεργαστεί στις δημοτικές εκλογές με τον Μελανσόν. Οργανώνει κάθε χρόνο τη γιορτή της Humanite, όπου γίνονται συζητήσεις για τον αντιφασισμό, αλλά η δράση είναι περιορισμένη. Μόνο κάποια μέλη του συμμετέχουν στις αντιφασιστικές επιτροπές. Αντίθετα οι ελευθεριακοί κομμουνιστές και το NPA είναι κυρίως αυτοί που προσπαθούν να στήσουν αυτές τις επιτροπές.
Τι πιστεύεις ότι πρέπει να γίνει για τον Πανευρωπαικό Συντονισμό του Αντιφασιστικού κινήματος;
Παρά το γεγονός ότι όλοι στις χώρες μας αντιμετωπίζουμε διαφορετικά προβλήματα, ο φασισμός μπορεί να τραφεί από την κρίση. Πρέπει, λοιπόν, να συναντιόμαστε, όπως έγινε το Μάρτη στο τριήμερο του Rproject, να ανταλλάσσουμε εμπειρίες για να φτιάξουμε δεσμούς. Ο αντιφασισμός πρέπει να είναι μαζικός. Πρέπει να συμμετέχουν στον αντιφασιστικό αγώνα και τα κόμματα, αλλά και τα συνδικάτα.
