Περνά γρήγορα ο καιρός.όμως κάποια πράγματα από τα πολλά που φέρνει στο πέρασμά του,μένουν ανεξίτηλα και καθορίζουν την πορεία μας στο χρόνο.Πάντα η λέξη «φασισμός» και ό,τι αυτή συνεπάγεται,μου έφερναν ανατριχίλα.Είναι,ίσως,το μόνο πράγμα που μπορεί να με κάνει να αισθανθώ μίσος το,κατά τα άλλα ,»ταπεινό» αυτό συναισθημα.Σαν σήμερα,πριν ένα χρόνο,ένα 16χρονο παιδί,έπεφτε βαριά τραυματισμένο από μαχαίρι φασίστα,μπροστά στα μάτια των συμμαθητών του στο Γ’ Λύκειο Πα.Φαλήρου,επειδή είχε το θάρρος να εκφράσει ανοιχτά τα αντιφασιστικά του πιστεύω.Η ζωή του,σώθηκε παρά τρίχα.Το τραύμα ήταν βαθύ και πολύ κοντά στην καρωτίδα.
Ήταν το πρώτο περιστατικό δολοφονικής φασιστικής απόπειρας από χρυσαυγίτη,ενάντια σε Έλληνα.
Στην συνοικία που ζω,μια μεσομεγαλοαστική συνοικία,το χτύπημα αυτό ήταν η αφορμή να αφυπνιστούν κάποιοι,ίσως όχι όσοι θα έπρεπε.Όμως όσοι αφυπνίστηκαν,ίδρυσαν μία συλλογικότητα με σκοπό την καταπολέμηση του φασισμού μέσα στα σχολεία.Στο χρόνο που πέρασε,η συλλογικότητα αυτή,με δυσκολίες αλλά με ένα κοινό στόχο.ξεπέρασε τα όποια «ιδεολογικά» εμπόδια _βλέπετε συνυπάρχουν σε αυτήν από ΣΥΡΙΖΑίοι μέχρι και αναρχικοί_ και να έχει μία αξιόλογη παρουσία στην γειτονιά με έμφαση πάντα στα σχολεία.
Σήμερα,ένα χρόνο μετά,όπως ενωμένοι είμαστε στον αγώνα κατά του φασισμού, ενωμένοι πάλι,θα ανανεώσουμε τον όρκο μας,όρκο ζωής : ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ και την Παρασκευή,θα δώσουμε την παρουσία μας,στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο στο Κερατσίνι.
Ο φασισμός,μόνο ενωμένα μπορεί να αντιμετωπιστεί.Δεν κοιτάει αν ανήκουμε εδώ ή εκεί.Και μόνο η συντονισμένη δράση όλων ενάντια στο αίτιο που τον γεννά,τον καπιταλισμό,μπορεί να έχει αποτέλεσμα.
Ούτε στο Φάληρο
ούτε πουθενά
τσακίστε τους φασίστες
σε κάθε γειτονιά!!
Irene Panagiotou
55
