Αρθρογραφία από τον Αντώνη Γαζάκη
Ονομάζομαι Αντώνης Γαζάκης, εργάζομαι εδώ και δέκα χρόνια στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση ως φιλόλογος και το 2007 έγινα μέλος του «Οδυσσέα» διδάσκοντας ελληνικά σε μετανάστες, πρόσφυγες και παλιννοστούντες, ενώ το Σεπτέμβριο του 2009 εξελέγην πρόεδρος του ΔΣ του «Οδυσσέα», θέση που κατέχω μέχρι σήμερα. Επιπλέον είμαι ενεργό μέλος της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Θεσσαλονίκης, της Αντιφασιστικής Συνέλευσης Αλληλεγγύης και του σχήματος των Παρεμβάσεων «Ενωτική Αγωνιστική Πρωτοβουλία» στην Γ΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης.
Τον Ιούνιο του 2012 η λογίστρια που (δυστυχώς) είχε αναλάβει όλα αυτά τα χρόνια αφιλοκερδώς τα λογιστικά του «Οδυσσέα» μας ενημέρωσε ότι μια ελέγκτρια της Α΄ ΔΟΥ Θεσ/νίκης, όπου υπαγόμαστε, θέλει να συναντήσει εμένα, ως πρόεδρο και νομικό υπεύθυνο, και την ταμία της εταιρείας ( η νομική μορφή του «Οδυσσέα» είναι αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία). Στη συνάντηση αυτή, στην οποία πήγαμε με τον προηγούμενο πρόεδρο και εκ των ιδρυτών του «Οδυσσέα», Δημήτρη Τσούμα, επίσης εκπαιδευτικό, η ελέγκτρια, κα. Ευμορφία Τσούκαρη, μας ενημέρωσε ότι μετά από εντολή του Ελεγκτή Δημόσιας Διοίκησης (Ρακιτζής) η Εφορία διενεργεί έλεγχο των βιβλίων όλων των ΜΚΟ για την περίοδο 2001-2009. Στο πλαίσιο του ελέγχου αυτού λοιπόν η ίδια έλεγχε εμάς και μια ακόμη ΜΚΟ-φάντασμα (σχετική με Ιμβριώτες). Έχοντας ήδη πάρει τα βιβλία από τη λογίστρια, μας επισήμανε ότι είχε διαπιστώσει ένα μεγάλο λογιστικό έλλειμμα ανάμεσα στα καταχωρηθέντα έξοδα τα οποία ήταν καθ’ όλα νομότυπα και στα έσοδα της περιόδου αυτής, τα οποία ήταν αρκετά λιγότερα. Το έλλειμμα αυτό μας είπε αρχικά ότι ήταν 42.000 περίπου και σε μια δεύτερη συνάντηση γύρω στις 37.000 (υπενθυμίζω ότι εκείνη την περίοδο τα έξοδα ήταν πολλά λόγω της έμμισθης γραμματείας που είχαμε).
Είπε επίσης ότι αν ήταν στο χέρι της δεν θα προέβαινε στον έλεγχο γιατί είναι προφανές ότι ούτε κερδοσκοπική δραστηριότητα προέκυπτε ούτε είχαν διακινηθεί μεγάλα ποσά ούτε είχαμε πάρει επιχορηγήσεις από το κράτος, παρά μόνο μια φορά πριν πολλά χρόνια. Μας ζήτησε να της προσκομίσουμε ό,τι μπλοκάκια αθεώρητων αποδείξεων είχαμε κόψει την περίοδο εκείνη και δεν είχαν καταχωρηθεί, με σκοπό να κλείσει η ψαλίδα και να είναι μικρότερα τα πρόστιμα. Προσκομίσαμε αρκετά μπλοκάκια, αλλά και πάλι υπήρχε λογιστικό κενό. Τελικά προς μεγάλη μας έκπληξη, καθώς ως εκείνη τη στιγμή δεν μας είχε προϊδεάσει καθόλου για το ύψος των προστίμων που θα μας επιβάλλονταν, καταλογίστηκε στον «Οδυσσέα» μια σειρά προστίμων που έφταναν στις 62.000. Αυτά επιμερίζονταν κατά πρώτο λόγο στα πρόστιμα που αφορούσαν τα ελλείμματα στους ισολογισμούς κάθε χρονιάς και στα πρόστιμα για τις εκπρόθεσμες αποδείξεις που μας ζήτησε η ελέγκτρια να προσκομίσουμε (589 ευρώ επί 15 αποδείξεις ανά χρονιά για την οποία φέραμε αποδείξεις). Επιπλέον υπήρχαν και κάποια πολύ μικρότερα ποσά για μερικές ακόμη φορολογικές παραλείψεις. Πρέπει να τονίσω ότι τα πρόστιμα δεν αφορούσαν παραβάσεις που ζημίωσαν το δημόσιο ή κάποιον ιδιώτη, αλλά «απλή» πλημμελή τήρηση λογιστικών βιβλίων.
Στη συνέχεια (Αύγουστος-Σεπτέμβριος 2012) με τη βοήθεια δικηγόρων υποβάλλαμε υπόμνημα (βλ. το άλλο συνημμένο) στον Έφορο κατόπιν κλήσης σε ακρόαση με το οποίο ζητούσαμε τα εξής: «Να αναγνωριστεί ότι στην υπό κρίση περίπτωση δε στοιχειοθετούνται οι παραβάσεις του Κ.Β.Σ. για τις οποίες κλήθηκε η εταιρία μας σε προηγούμενη ακρόαση. Να μη βεβαιωθούν σε βάρος του ΟΔΥΣΣΕΑ πρόστιμα για τις παραβάσεις ΚΒΣ που φέρεται να εντόπισε ο φορολογικός έλεγχος. Όλως επικουρικώς, σε περίπτωση βεβαίωσης των παραπάνω παραβάσεων και καταλογισμού προστίμων, να ληφθεί υπ’ όψη ο μη κερδοσκοπικός χαρακτήρας της δραστηριότητας του ΟΔΥΣΣΕΑ και να γίνει σεβαστή η αρχή της αναλογικότητας.» Η αίσθηση που είχαμε από την ακρόαση είναι ότι δεν το διάβασαν καν και φυσικά απορρίφθηκε χωρίς καμία συζήτηση. Οι επιλογές που είχαμε από εκεί και
πέρα ήταν είτε να προσφύγουμε στα διοικητικά δικαστήρια είτε να προχωρήσουμε σε ρύθμιση για να πληρώσουμε λιγότερα είτε να μην πληρώσουμε τίποτα. Στην τελευταία περίπτωση βάσει νόμου ενημερωθήκαμε ότι δεν κινδύνευαν οι προσωπικές περιουσίες των μελών μιας Αστικής μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας, δεν υπήρχε επίσης περιουσία στο όνομα του «Οδυσσέα» για να κατασχεθεί και δεν είχε ως τότε διωχθεί ποινικά υπεύθυνος αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας για κάτι τέτοιο.
Μπροστά σε αυτές τις εναλλακτικές και έχοντας ως δεδομένο ότι δεν υπήρχαν χρήματα όχι για ρύθμιση, αλλά ούτε καν για προσφυγή στα δικαστήρια ώστε να προσβάλλουμε τα πιο βαριά έστω πρόστιμα (τα έσοδά μας τα τελευταία χρόνια ήταν σχεδόν μηδενικά και δεν είχαμε έμμισθη γραμματεία ήδη από το 2009), αποφασίσαμε ως «Οδυσσέας» να μην πληρώσουμε τα πρόστιμα. Κάποια στιγμή ήρθε μέσα στο 2013 και μια ειδοποίηση ότι τα πρόστιμα έγιναν ληξιπρόθεσμες οφειλές, ώσπου φτάσαμε στις 4 Δεκεμβρίου του 2013 που ο πατέρας μου με ειδοποίησε τρομοκρατημένος ότι με ψάχνει η αστυνομία επειδή υπάρχει αυτόφωρο εις βάρος μου για τις οφειλές του Οδυσσέα ως νόμιμου εκπροσώπου του την περίοδο της βεβαίωσης των προστίμων. Μετά από τον πρώτο πανικό και διαβουλεύσεις με δικηγόρους και λογιστές και μπροστά στον σχεδόν βέβαιο κίνδυνο να καταδικαστώ σε μια δίκη σε κάποιους μήνες με αναστολή, πράγμα που θα με οδηγούσε στο πειθαρχικό της υπηρεσίας μου όπου οι αργίες με βάση τη διάταξη περί «ανάρμοστης συμπεριφοράς εκτός υπηρεσίας» σε περίπτωση καταδικαστικών δικαστικών αποφάσεων δίνουν και παίρνουν, αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε ρύθμιση των οφειλών μέσω του taxisnet (δεν υπάρχει άλλος τρόπος πλέον) και να αναλάβουμε να πληρώνουμε 1800 ευρώ επί 43 μήνες (το ποσό με τις προσαυξήσεις και τους τόκους έχει εν τω μεταξύ ανέλθει στα 76.000 ευρώ περίπου).
Σε μια μαζική συνέλευση του «Οδυσσέα» στις 8 Δεκεμβρίου μαζεύτηκε το ποσό της πρώτης δόσης, στις 9 Δεκεμβρίου παρουσιάστηκα αυτοβούλως στο αστυνομικό τμήμα των Κουφαλίων από όπου κατάγομαι και όπου υπήρχε το σήμα για μένα, πέρασα όλη τη διαδικασία του αυτοφώρου (αποτυπώματα, φωτογραφίες κτλ.), μεταφέρθηκα στα Δικαστήρια, ζήτησα αναβολή, στις 10 έγινε η ρύθμιση, και τελικά στις 19 Δεκεμβρίου, και αφού το Δικαστήριο ενημερώθηκε επίσημα από την Εφορία για τη ρύθμιση, η δίωξή μου ανεστάλη για όσο καιρό πληρώνονται οι δόσεις.
Αυτή τη στιγμή προσπαθούμε να δημοσιοποιήσουμε όσο μπορούμε περισσότερο το θέμα, να πιέσουμε για μια πολιτική λύση που θα οδηγήσει στη διαγραφή των οφειλών, αλλά ταυτόχρονα έχουμε αποδυθεί και σε έναν αγώνα δρόμου ώστε να συγκεντρώνονται έγκαιρα τα χρήματα των δόσεων.
πηγή:stokokkino.gr
