Το Φλεβάρη του 2012, ο 17χρονος Τρέιβον Μάρτιν δολοφονήθηκε από τον Τζορτζ Ζίμερμαν, εθελοντή «φύλακα γειτονιάς» στη Φλόριντα , επειδή ο Τρέιβον του φάνηκε ύποπτος (δηλαδή, επειδή ήταν μαύρος και φορούσε την κουκούλα της μπλούζας του). Το θέμα πήγαινε ολοταχώς για «θάψιμο» και δε θα γινόταν γνωστό, χωρίς την αποφασιστικότητα των γονιών του. Αίτημά τους το στοιχειώδες: να λογοδοτήσει ο δολοφόνος.Διαδηλώσεις δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων ξέσπασαν σε όλη τη χώρα για τη δικαίωση των γονιών του Τρέιβον, ενάντια στο ρατσισμό και την αστυνομία.Κάτω από αυτή την πίεση, η αστυνομία υποχρεώθηκε να αλλάξει την αρχική της στάση και να απαγγείλει κατηγορίες στο δολοφόνο. Ωστόσο, το Σάββατο 12 Ιούλη του 2013, ο Ζίμερμαν αθωώθηκε, με το επιχείρημα της «αυτοάμυνας», πυροδοτώντας ένα νέο κίνημα!
Το κίνημα ανέδειξε ζητήματα αμφισβήτησης της έκτασης του δικαιώματος οπλοχρησίας στις ΗΠΑ, και των νόμων «Stand your Ground» (= «Ύψωσε το ανάστημά σου») περί αυτοάμυνας, που δίνουν το δικαίωμα στον οποιοδήποτε (αμ και όχι ακριβώς οποιονδήποτε, όπως θα δούμε) πολίτη να σκοτώσει, αν νιώσει ότι απειλείται η ζωή του ή η περιουσία του. Η οπλοφορία και οπλοκατοχή για αυτοάμυνα, στις ΗΠΑ αποτελεί συνταγματικό δικαίωμα για όλους τους Αμερικανούς.
Ο νόμος «Stand your Ground» ,στην πράξη , εφαρμόζεται κυρίως στα ρατσιστικά εγκλήματα για τη σκαπουλάρει ο λευκός δράστης. Από τις 200 περιπτώσεις στις οποίες επικαλέστηκαν τον αντίστοιχο νόμο της Φλόριντα, σχεδόν το 70% των κατηγορουμένων αφέθηκαν ελεύθεροι. Από τη στιγμή που τέθηκε σε ισχύ ο νόμος της «αυτοάμυνας» στη Φλόριντα, ο αριθμός των ανθρωποκτονιών έκανε άλμα από 8 το 2004 σε 40 το 2010. Ο κατηγορούμενος ήταν πολύ πιο πιθανό να μην αντιμετωπίσει καμία ποινή εάν είχε σκοτωθεί ένας μαύρος (73%), από ό,τι εάν είχε σκοτωθεί ένας λευκός (59%). Έρευνα σε 5000 «δίκαιες» ανθρωποκτονίες από το 2005 μέχρι το 2009, έδειξε πως η πιθανότητα να δικαιολογηθούν δολοφονίες μαύρων από λευκούς είναι 250% μεγαλύτερη από αντίστοιχες λευκών από μαύρους, ενώ στις πολιτείες που ισχύει ο νόμος «Stand Your Ground laws» , 354% πάνω! Αν είσαι μαύρος, είσαι ένοχος, αν είσαι λευκός, υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου-αυτό είναι το νόημα των νόμων «Stand Your Ground», που εφαρμόζουν 31 από τις 50 Πολιτείες των ΗΠΑ.
ΜΜΕ, αστυνομία και δικαιοσύνη έχουν δαιμονοποιήσει τη μαύρη κοινότητα. Από τους 576,394 ανθρώπους που σταμάτησε για έλεγχο η αστυνομία το 2009 στη Νέα Υόρκη, το 84% ήταν μαύροι ή ισπανόφωνοι, ενώ αποτελούν το 50% του πληθυσμού. Το 2011 στην ίδια πόλη, περισσότεροι από 684,000 ελέγχθηκαν, το 87% μαύροι και ισπανόφωνοι, σχεδόν όλοι με λευκό ποινικό μητρώο. Σε όλες τις ΗΠΑ οι μαύροι αποτελούν το 13% του πληθυσμού και το 14% των χρηστών ναρκωτικών, αποτελούν όμως το 37% των συλλήψεων για χρήση ναρκωτικών. Μεταξύ του 1980 και του 2005 δολοφονήθηκαν μόνο από την αστυνομία (!) 9,500 άνθρωποι, μέσος όρος 1 τη μέρα. Οι μαύροι υπερεκπροσωπούνται στους νεκρούς σε όλες τις πόλεις. Και σίγουρα θα υπάρχουν και πολλοί που δεν έχουν καταγραφεί.
Είναι πολύ μεγάλο το ιστορικό των ρατσιστικών αδικιών κι εγκλημάτων στις ΗΠΑ, κι έχει να κάνει με το πώς προέκυψε το ίδιο το αμερικάνικο κράτος-«θαύμα»: πάνω στα κόκκαλα των μαύρων σκλάβων. Η θεωρία του ρατσισμού που γεννήθηκε τότε, για να δικαιολογεί τη σκλαβιά ανθρώπων σε καθεστώς «δημοκρατίας», ήταν βασικό συστατικό της ιδεολογικής ηγεμονίας της άρχουσας τάξης κι είναι εμπεδωμένη στους κρατικούς μηχανισμούς και σε μεγάλα τμήματα της κοινωνίας μέχρι σήμερα. Ο ρατσισμός άλλωστε ήταν θεσμοθετημένος και νομικά μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’60, όπου υπήρχαν άνθρωποι δυο κατηγοριών, κυρίως στον αμερικάνικο Νότο.
Αναδρομή:Aπό το 1865 μέχρι τη δεκαετία του 1960 δέσποζε η διαβόητη Κου Κλουξ Κλαν, που δολοφόνησε χιλιάδες ανθρώπους (μαύρους, μετανάστες, εβραίους, κομμουνιστές, ομοφυλόφιλους). Η ΚΚΚ ήταν μια συμμορία σε στενή σχέση και με την πλήρη κάλυψη του βαθέος κράτους, που έδρασε ανενόχλητη: όχι μόνο δεν έγιναν προσπάθειες εξάρθρωσής της, αλλά οι συλλήψεις κι ακόμα περισσότερο οι δίκες εγκληματιών-μελών της ήταν ελάχιστες, για τα μάτια του κόσμου, και μόνο σε πολύ χτυπητές περιπτώσεις με έντονη λαϊκή κατακραυγή, οι δε ποινές ήταν «στα μαλακά». Μοιάζει πολύ με τους δικούς «μας» γερμανοτσολιάδες της Χρυσής Αυγής, και μάλιστα τα τελευταία χρόνια επανεμφανίστηκε και ενισχύεται ελέω κρίσης.
To 1898 στο Wilmington των ΗΠΑ, λευκοί ρατσιστές «εξεγέρθηκαν» και πέταξαν ένα μαύρο δήμαρχο από το γραφείο του, έκαψαν μια εφημερίδα ιδιοκτησίας μαύρων, σκότωσαν 60 μαύρους πολίτες κι έχρισαν δήμαρχο τον ηγέτη της «εξέγερσης», έναν πρώην συνταγματάρχη του Ομοσπονδιακού Στρατού. Ηταν το μόνο πετυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα σε βάρος τοπικής κυβέρνησης στην ιστορία των ΗΠΑ.Ούτε το κράτος ούτε η έννομη τάξη παρενέβησαν για να παρεμποδίσουν τους «εξεγερμένους». Κανένας ποτέ δεν κατηγορήθηκε για φόνο, και η παράνομη αρπαγή της εξουσίας ποτέ δεν αμφισβητήθηκε από τη δικαιοσύνη.Αντίθετα, εφημερίδες λευκών πρωταγωνίστησαν στο ένοπλο πραξικόπημα. Η βασικότερη από αυτές,η News and Observer εκδιδόταν από πρωτοπαλίκαρο των Δημοκρατικών!
Παρόμοια ιστορία με αυτήν του Τρέιβον Μάρτιν είναι η δολοφονία του 14χρονου Emmett Till από τους ρατσιστές της Ku Klux Klan στο Μισσισιπή το 1955.Στο ποτάμι που βρέθηκε το πτώμα του 14χρονου, ανασύρθηκαν επίσης και άλλα κουφάρια μαύρων, δολοφονημένων από τη συμμορία. Ήταν το γεγονός που ξεχείλησε το ποτήρι, που ανέδειξε διεθνώς το ρατσιστικό καθεστώς του αμερικάνικου νότου και γέννησε μια γενιά Αφρο-αμερικανών που αποφάσισαν να ανατρέψουν το ρατσιστικό καθεστώς του «Jim Crow» και να παλέψουν για τα ατομικά δικαιώματα των μαύρων. Ο Emmett Till είχε κάνει το «έγκλημα» να σφυρίξει σε μια λευκή κοπέλα-ένα παιδιάστικο πείραγμα που πλήρωσε με τη ζωή του. Το δικαστήριο φυσικά, αποτελούταν αποκλειστικά από λευκούς. Οι δικαστές πίνανε μπύρες κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, ενώ άνθρωποι υπεράσπισης των δολοφόνων παραβρίσκονταν οπλισμένοι. Ο σερίφης της περιοχής φυλάκισε δυο μαύρους μάρτυρες κατηγορίας για να μην καταθέσουν! Ο θείος του Emmett παρ όλα αυτά βρήκε το σθένος και το θάρρος να καταδείξει τους ενόχους . Παρ όλα αυτά, οι δυο κατηγορούμενοι αθωώθηκαν από το δικαστήριο, μέσα σε μια ώρα-μαζί με τις μπύρες τους. Ο θείος του νεκρού παιδιού υποχρεώθηκε να μετακομίσει για την προσωπική του ασφάλεια και δεν επέστρεψε ποτέ.
Η Ρόζα Παρκς και ο Μ.Λούθερ Κίνγκ, αντίστοιχα σύμβολο και ηγέτης του κινήματος για τα δικαιώματα των μαύρων τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, φυλακίστηκαν γιατί απλώς έκαναν το «έγκλημα» και πάλεψαν ενάντια στο ρατσισμό. Ο Κινγκ φυλακίστηκε 8 φορές και τελικά δολοφονήθηκε στις 4/4/1968 από το βαθύ κράτος…
Στην πιο σύγχρονη ιστορία της «φυλετικής ισότητας» , αστυνομία σε πρώτο ρόλο και ρατσιστές/φασίστες σε δεύτερο, με τη συνεργασία «δικαιοσύνης» και ΜΜΕ, βαρύνονται με μια μεγάλη λίστα δολοφονημένων μαύρων. Δειγματοληπτικά:
Τον Οκτώβρη του 1984, ο μπάτσος Stephen Sullivan πυροβόλησε και σκότωσε την Eleanor Bumpurs, μια 66χρονη αφροαμερικανίδα γιαγιά μέσα στο σπίτι της, επειδή δήθεν τον απείλησε με κουζινομάχαιρο. Ο Sullivan παραπέμφθηκε για ανθρωποκτονία, αλλά μετά απο διαδήλωση 10 χιλιάδων μπάτσων αθωώθηκε.
Ο Bernhard Goetz, πυροβόλησε τέσσερις νέους μαύρους στη Νέα Υόρκη το Δεκέμβρη του 1984, επειδή του …ζήτησαν 5 δολλάρια. Με την ευγενική υποστήριξη των ΜΜΕ, ο ρατσιστής έκανε μόλις 8 μήνες φυλακή για παράνομη οπλοκατοχή, αλλά αθωώθηκε ως προς την απόπειρα δολοφονίας. Το 1986 δολοφονήθηκε από μπάτσους ο Michael Griffith από λευκούς ρατσιστές. Εντελώς τυχαία, στα τηλεφωνήματα που έγιναν από αυτόπτες για να σώσουν τον Griffith, η αστυνομία δεν απαντούσε, η ίδια αστυνομία που παλιότερα είχε κατηγορηθεί για βασανιστήρια μαύρων φυλακισμένων… Το 1989 δολοφονήθηκε από λευκούς ρατσιστές ο 16χρονος Yusef Hawkins. Και στις δυο περιπτώσεις χρειάστηκαν απανωτές διαδηλώσεις για να ξεκινήσει η διερεύνηση του εγκλήματος, ενώ στη δεύτερη περίπτωση μαχαιρώθηκε κι ένας από τους διοργανωτές της διαδήλωσης…
H εξέγερση του Λος Άντζελες το 1992 ξέσπασε με αφορμή την αθώωση των μπάτσων που είχαν φιλοδωρήσει το μαύρο Rodney King με 11 κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και ρήξη νεφρού. Η εξέγερση ξεσπά στις γκετοποιημένες περιοχές τους Los Angeles στις 30 Απριλίου και ο μπαμπάς Μπους επιστρατεύει στρατό και αστυνομία. Μέσα σε τρεις νύχτες στο Los Angeles μόνο, σκοτώνονται περίπου 60 άτομα, τραυματίζονται 2300 και γίνονται περίπου 13.200 συλλήψεις.Εδώ φυσικά οι 60 φόνοι δικαιολογούνται και νομικά, τα σώματα καταστολής «κάνανε τη δουλειά τους»…
Ο Howard Morgan ήταν ένας μαύρος αστυνομικός που πυροβολήθηκε 28 φορές από 4 λευκούς συναδέλφους του, το Φλεβάρη του 2005- και εκ των υστέρων του φόρτωσαν την κατηγορία ότι εκείνος αποπειράθηκε να τους δολοφονήσει πρώτος. Ο Μόργκαν τελικά έζησε και καταδικάστηκε σε 40 χρόνια φυλάκιση!
Ο μπάτσος Hector Jimenez σκότωσε το 2008 έναν Αφροαμερικανό, τον Mack «Jody» Woodfox. Το περιστατικό ήταν κραυγαλέο και απολύθηκε, αλλά το 2011 επέστρεψε στο πόστο του.
Ο Owen Eugene Whitlock το 2009 δολοφόνησε το αγόρι της κόρης του, επειδή «κουνούσε απειλητικά τις γροθιές του». «Ύψωσε το ανάστημά του» βάσει νόμου και δε χρεώθηκε με κατηγορίες. Ο Jose Ramirez βεβαίως ήταν ισπανόφωνος.
Αντίθετα, ο Terry Tyrone Davis σκότωσε τον ξάδερφό του το 2010, που ερχόταν κατά πάνω του για να τον σπάσει στο ξύλο. Ο Davis έφαγε 25 χρόνια «μέσα». Οι περιπτώσεις είναι ίδιες, εκτός από ένα πράγμα: Ο Whitlock είναι λευκός, ο Davis είναι μαύρος.
Το 2010 η Marissa Alexander πυροβόλησε στον αέρα για να φοβίσει τον άντρα της την ώρα που την κακοποιούσε, ενώ την κακοποιούσε επανειλημμένα και είχε συλληφθεί δυο φορές στο παρελθόν για τιν ίδιο λόγο. Η Alexander δεν «απόλαυσε τα καλά του νόμου» αλλά, σε αντίθεση με τον Ζίμερμαν έφαγε 20 χρόνια στο κεφάλι για ΑΠΟΠΕΙΡΑ δολοφονίας, γιατί ήταν μαύρη. Οι ένορκοι συμφώνησαν μετά από 12 λεπτά διαβούλευσης!Δικαστής ήταν ο ίδιος που αθώωσε το Ζίμερμαν…
Το Γενάρη του 2012 ένας ιδιοκτήτης του Μαϊάμι κυνήγησε έναν υποτιθέμενο διαρρήκτη για πάνω από ένα τετράγωνο και τον μαχαίρωσε μέχρι θανάτου. Τον ίδιο μήνα ένας συνταξιοδοτημένος αναπληρωτής σερίφης τραυμάτισε έναν άοπλο άστεγο. Κανείς δεν κατηγορήθηκε, εξαιτίας του νόμου «Stand Your Ground».
Στο Σικάγο, αρχές του 2012, λίγες βδομάδες μόλις μετά τη δολοφονία του Μάρτιν, ένας αστυνομικός εκτός υπηρεσίας βρέθηκε απέναντι από μαύρους και πυροβόλησε 20 φορές, δολοφονώντας τη Rekia Boyd. Ο αρχηγός της αστυνομίας χαρακτήρισε τη δολοφονία «δικαιολογημένη», αφού «η ζωή του αστυνομικού απειλούνταν», παρόλο που κανένας από την παρέα της Rekia δεν ήταν οπλισμένος. Λίγο πριν τη δολοφονία του Μάρτιν, στις 7 Φλεβάρη του 2012, ο 31χρονος Manuel Loggins έφαγε αλλεπάλληλες σφαίρες από την αστυνομία στην Καλιφόρνια, όντας μέσα στο αυτοκίνητο με τις ανήλικες κόρες του! Η αστυνομία ισχυρίστηκε ότι συμπεριφερόταν «προκλητικά» και φοβήθηκαν –δήθεν- ότι θα έκανε κακό στις κόρες του! Στη 1 Φλεβάρη 2012, ο Stephon Watts, ένα 15χρονο αυτιστικό παιδί που απλά ήθελε να βγει έξω από το σπίτι, δολοφονήθηκε από τους μπάτσους μπροστά στον πατέρα του, ο οποίος είχε καλέσει την αστυνομία για να τον ηρεμήσει. Τον ηρέμησαν μια και καλή… Φυσικά ούτε σε αυτές τις περιπτώσεις αποδόθηκαν κατηγορίες.
Στις 14 Μαρτίου 2012 , στην Οκλαχόμα, κατά τη διαρκεια τροχαίου ελέγχου «ρουτίνας», δολοφονήθηκε πισώπλατα από μπάτσους ο Dane Scott Jr., 18 χρονών, μαύρος. Η 32χρονη Ιρακινή Shaima Alawadi στις 21 Μάρτη βρέθηκε δολοφονημένη σπίτι της με ένα ρατσιστικό σημείωμα δίπλα της: «πάτε σπίτια σας, είστε τρομοκράτες». Ωστόσο η αστυνομία απέρριψε το ενδεχόμενο ρατσιστικής δολοφονίας και συνέλαβε τον Ιρακινό άντρα της, ο οποίος την ώρα του εγκλήματος έλειπε, καθώς πήγαινε τα παιδιά στο σχολείο.
Η CeCe McDonald, μια αφροαμερικανίδα τρανσέξουαλ, τον Ιούνη του 2012 πάλεψε με έναν τύπο που της επιτέθηκε ομοφοβικά και τη χτύπησε- και καταδικάστηκε για φόνο, τρώγοντας 42 μήνες φυλάκιση. Ο άντρας της επίθεσης έφερε πάνω του τατουάζ με τη σβάστιγγα…
Ο 25χρονος Brandon Coleman έφαγε 3 σφαίρες από λευκό στις 19 Μάη του 2013.Αφέθηκε τραυματισμένος από τους αστυνομικούς για 30 λεπτά, ενώ το νοσοκομείο ήταν δίπλα.Τελικά ξεψύχησε. Ακόμα δεν έχουν αποδοθεί κατηγορίες, ενώ η ταυτότητα του ενόχου έχει γνωστοποιηθεί στην αστυνομία. Το Μισούρι, όπως και η Φλόριντα, είναι μια πολιτεία που τηρεί το νόμο «Stand Your Ground» . Ακόμα δεν έχουν σταματήσει οι κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας για το ρατσισμό αστυνομίας και δικαιοσύνης…
Ο νόμος της «αυτοάμυνας» λοιπόν έχει γίνει ένα εργαλείο στα χέρια του κράτους και του φασιστικού απόπατου της κοινωνίας για μαζική ενοχοποίηση και δολοφονίες μαύρων και για απενοχοποίηση των δολοφόνων, κυρίως όταν είναι αστυνομικοί…
Η συζήτηση μας αφορά, στην Ελλάδα των Μνημονίων και των Νεοναζί. Αρχες του 2012 ο Καρατζαφέρης είχε προτείνει το δικαίωμα οπλοφορίας και οπλοχρησίας στους «Ελληνες» για την «αυτοάμυνά» τους από τους «κακούς λαθρομετανάστες». Σειρά πήρε ο Μιχαλοβλάκος που ξεκίνησε συνεργασία με εταιρείες σεκιούριτι που προσλαμβάνουν χρυσαυγίτες, σε συνεργασία με την αστυνομία, για την «προστασία του πολίτη» , αφού παλιότερα είχε προτείνει στο δήμο Αθηναίων να προσλάβει απευθείας χρυσαυγίτες-πολιτοφύλακες, για το «καλό μας». Πέρυσι στην Παιανία, ένας νεαρός ντόπιος κυνήγησε με μια καραμπίνα ένα μετανάστη, που είχε εισβάλλει στο σπίτι του, και τον πυροβόλησε πισώπλατα.Ο νεαρός με την αμέριστη συμπαράσταση ΜΜΕ και «αγανακτισμένων πολιτών» κυκλοφορεί ελεύθερος προς το παρόν και θα κατηγορηθεί με τη «μαλακή» κατηγορία της ανθρωποκτονίας «εν βρασμώ ψυχής». Αστυνομικός που επιτέλους μετά από 8 χρόνια οδηγείται στο εδώλιο για πρωτοφανή βασανιστήρια Αλβανού στις 7 Δεκεμβρίου 2005, «απαλλάχθηκε» πρόσφατα από δύο ταχύτατες ΕΔΕ της ΕΛ.ΑΣ., η οποία έσπευσε να προκαταλάβει τη δικαστική απόφαση. Στη Νέα Μανωλάδα το 2009 δυο Έλληνες φασίστες βασάνισαν και στη συνέχεια έδεσαν πίσω από ένα μηχανάκι και τραβολογούσαν δυο μετανάστες απ’ το Μπαγκλαντές γιατί είχαν «υπόνοιες» ότι τους έκλεψαν κάποια ζώα! Η «δικαιοσύνη» παρέπεμψε τους δυο μετανάστες για κακουργηματικές πράξεις, ενώ στους θύτες οι κατηγορίες είναι σε βαθμό πλημμελήματος! Φέτος πάλι παλικαράδες μεγάλου αφεντικού της Μανωλάδας πυροβόλησαν δεκάδες φορές στο ψαχνό όταν τόλμησαν οι εργάτες της φράουλας να σηκώσουν κεφάλι και να ζητήσουν τα ψίχουλα που έπαιρναν για μεροκάματο. Στη σημερινή Ελλάδα που ούτως ή άλλως οι φασίστες δολοφονούν με την κάλυψη αστυνομίας και δικαιοσύνης «παρανόμως» και ταυτόχρονα διεκδικούν κεντρικό πολιτικό ρόλο, φανταστείτε τι ζούγκλα έχει να γίνει αν περάσουν οι προθέσεις τους για «αμερικανοποίηση» της κοινωνίας… Αντί να ανατριχιάζουμε, είναι ένας ακόμα καλός λόγος για να πέσουμε με τα μούτρα στον αντιφασιστικό αγώνα να παλέψουμε για τα ανθρώπινα δικαιώματα, να στρατευτούμε για την αλλαγή της κοινωνίας. Η ατζέντα του φασισμού και του ρατσισμού, του φόβου και της υποταγής, του νόμου και της τάξης no pasaran!
του Αλέξη Λιοσάτου
