Palestine Revelutionary songs

Το συγκρότημα των Ερωτευμένων
Ήμουν 3η Λυκείου τότε, ήταν μέρα Τετάρτη 16/2/1983, και είχα κάνει εγώ κοπάνα από το σχολείο όχι όμως τα βιβλία μου. Καθόμουν σ’ένα εστιατόριο που σέρβιρε χόμους και φαλάφελ και ναργιλέ και τσάγια. Από τη θέση που καθόμουν έβλεπα τον τρίτο όροφο του σχολείου και τη τάξη μου. Όχι δεν έκανε κοπάνα για να συναντήσω τον έρωτα μου τότε..αλλά για να συναντήσω τα τραγούδια της Παλαιστινιακής Αντίστασης. Στο εστιατόρια θα ερχόταν ένας φίλος μου και θα έφερνε μαζί του τη κασέτα των 120 λεπτών με τα τραγούδια του συγκροτήματος Αλ-Ασικίν (Οι Ερωτευμένοι), που περιέγραφαν εκείνες τις 80 ηρωικές μέρες αντίστασης των Παλαιστινίων στη Βηρυτό απέναντι στην πιο φονική πολεμική μηχανή στη Μέση Ανατολή, στο στρατό του Ισραήλ, όταν είχε εισβάλει στο Λίβανο τον Ιούνιο του 1982 στο Λίβανο, με στόχο την διάλυση της ένοπλης παλαιστινιακής αντίστασης.
Μόλις ο φίλος μου ο (Α) με κοίταξε με εκείνα τα μεγάλα και άφοβα μάτια και γέλασε κατάλαβα ότι έχει μαζί του τη κασέτα. Παρήγγειλε και αυτός χόμους και φαλάφελ ..έβγαλε από το μπουφάν του το πακέτο με τα τσιγάρα ..με κέρασε ένα και είπε:θα πάμε στο σπίτι του (Χ) για να τα ακούσουμε ..θα είναι και άλλοι φίλοι … Αφήσουμε πίσω μας το εστιατόριο και ανηφορίσαμε μέσα από τα σοκάκια του καταυλισμού των Παλαιστινίων στο Αλ-Τζούφε και από τη συνοικία Αλ-Ασραφίγιε και μετά στο άλλο καταυλισμό προσφύγων Αλ-Ουχντάντ, που το 1970 ήθελε ο μονάρχης Χουσείν της Ιορδανίας να ισοπεδώσει και να το μετατρέψει σε χωράφια για να καλλιεργηθεί ντομάτα.
Στο σπίτι του (Χ) ήταν άλλοι ….καθίσαμε χάμω και άρχισε η κασέτα μέσα στο κασετόφωνο να γυρίζει ..Σαν έφτασε στο τραγούδι «Μίλα για μας κόσμε και για τη Βηρυτό» έβλεπες το περήφανο εκείνο χαμόγελο να γεμίζει το δωμάτιο και σαν να άκουγες μέσα από τα μάτια τους τη σκέψη …μια μεγάλη σου ήττα μπορεί να σου φέρει μια μεγάλη «νίκη», αν διδαχθείς καλά. Ο μονάρχης τότε το 1970 κατάφερε να νικήσει την παλαιστινιακή αντίσταση στην Ιορδανία και να την διώξει έξω προς το Λίβανο. Το 1982 το Ισραήλ εισέβαλε το Λίβανο για διαλύσει και διώξει την παλαιστινιακή αντίσταση από το Λίβανο. Οι αντάρτες όμως είχαν τότε ραντεβού με την ιστορία και με τα μαθήματα που πήραν από άλλες πολιορκίες και μάχες μέσα και έξω από τη Βηρυτό.
Οι Αντάρτες της Παλαιστίνης εφτασφράγισαν όλες τις πύλες της Βηρυτού. Για πάνω από 80 μέρες αντιστάθηκαν ηρωικά, παρά τους ανελέητους βομβαρδισμούς από πολεμικά αεροπλάνα και πλοία και το πυροβολικό και τις εκατοντάδες προσπάθειες διείσδυσης από τις ισραηλινές ειδικές δυνάμεις.
Όση ώρα άκουγα το τραγούδι μου έρχονταν στο μυαλό οι εικόνες εκείνες που έβλεπα στην τηλεόραση και είχαν σημαδέψει τη ζωή μου. Τους δυνατούς ήχους από τις βόμβες όλων των τύπων που διέθεταν οι Ισραηλινοί και έριχναν στη Βηρυτό. Και εκείνα τα μαύρα πυκνά σύννεφα που σκέπαζαν τότε τον ουρανό της πολιορκημένης πόλης. Αυτά τα σύννεφα τα μαύρα μου θύμισαν τότε το ντουμάνι που σκέπαζε το μικρό δωμάτιο όπου είχαμε μαζευτεί για να ακούμε τα τραγούδια …Δεν θυμάμαι πόσα τσιγάρα είχα κάνει τότε ..ούτε τους άλλους πόσα είχαν κάνει ..αλλά θυμάμαι πάντα όλοι είχαμε όλη την ώρα τσιγάρο στο χέρι και τα μπρίκια με τα τσάγια πηγαινοέρχονταν στο δωμάτιο …
Θυμάμαι πως τότε το 1982 οι Αντάρτες αποχώρησαν από το Λίβανο περήφανοι, υψηλά το κεφάλι και με τα όπλα στα χέρια τους και με τα τραγούδια και χορούς, μόνο και μόνο επειδή το ζήτησαν οι σύμμαχοι τους Λιβανέζοι πολίτες και αγωνιστές, για να αποφευχθεί πλήρη ισοπέδωση της πόλης από τους λυσσαλέους Ισραηλινούς.
Θυμάμαι πως και εμείς αποχωρήσαμε από το δωμάτιο στο καταυλισμό ..»μαστουρωμένοι» και περήφανοι και όλοι με το τσιγάρο στο χέρι ..ψιθυρίζοντας ο καθένας μέσα του ή λίγο χαμηλόφωνο τα παράνομα τότε τραγούδια των (Ερωτευμένων) που μόλις είχαμε ακούσει…..
Νασίμ Αλάτρας….