Ποιο είναι τελικά το άλλο άκρο; Τι σημαίνει η φράση “…απ’ όπου κι αν προέρχεται;” στη σύγχρονη πολιτική ζωή της χώρας; Επειδή είναι καιρός τώρα, που μας ταλανίζουν τέτοιου τύπου ερωτήματα, θα προσπαθήσουμε να βρούμε την απάντηση με έναν παλιομοδίτικο τρόπο. Δια της ατόπου απαγωγής.
Παίρνουμε λοιπόν ως δεδομένο ότι το ένα άκρο είναι οι απροκάλυπτοι νεοναζί δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής. Οι ίδιοι αυτοπροσδιορίζονται ως “ακροδεξιοί υπερήφανοι εθνικιστές”.
Το άλλο άκρο, βάση λογικής πάντα, θα πρέπει να είναι οι ακροαριστεροί.
Περίπου ένα χρόνο πριν ο κ. Α.Σ.Γεωργιάδης είχε χαρακτηρίσει το Συ.Ριζ.Α. και τη Χρυσή Αυγή, ως τις “δύο επικίνδυνες όψεις του ίδιου νομίσματος”, τονίζοντας συγκεκριμένα πως θεωρεί τις εν λόγω παρατάξεις “ακριβώς το ίδιο πράγμα”. Άρα το βρήκαμε. Ή μήπως όχι;
Οι νεοναζί (όπως και οι ταγματασφαλίτες παλιότερα) έχουν ως ιδεολογικό πατέρα, τον άκριτο από την ιστορία Χίτλερ. Άρα το άλλο άκρο θα πρέπει να είναι η Σοβιετική Ένωση και ο κομμουνισμός του Στάλιν (που παρεμπιπτόντως έχει κριθεί από την ιστορία…). Δόγμα, το οποίο υποστηρίζει το Κ.Κ.Ε. Άρα το βρήκαμε. Ε;
Όπα! Μήπως όμως, το άλλο άκρο είναι η “τρομοκρατική οργάνωση” που πήρε την ευθύνη για τη δολοφονία των χρυσαυγιτών; Ή ο τιμωρός Ξηρός; Μήπως είναι εκείνοι οι “άπλυτοι φίλοι των μεταναστών”, που οι χρυσαυγίτες συνηθίζουν να καταδιώκουν, καθώς “τούτη η γη δεν τους ανήκει;” Μήπως είναι ο φανταστικός κύριος Δένδιας και η αμερόληπτη ξάγρυπνη δικαιοσύνη, που τους κλείσανε φυλακή, ανακηρύσσοντάς τους παράλληλα ως εγκληματική οργάνωση;
Μπα, τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά.
Το ένα άκρο είναι “τα παλληκάρια με τις μαύρες μπλούζες” και το άλλο είσαι εσύ. Κι εγώ. Διότι, είτε είσαι φασίστας ή αντιφασίστας. Είτε είσαι με τους ναζί ή είμαστε μαζί.
Αυτά είναι τα δύο άκρα. Όσο και να ψάξεις, δεν υπάρχει το κάπου στη μέση.
Σκέψου πως στο ένα χέρι έχεις ένα ψαλίδι και στο άλλο ένα κομμάτι χαρτί.
πηγή:antifasi.wordpress.com
