Αγαπητοί μαθητές και μαθήτριες, γονείς και συνάδελφοι/σες
Με έκπληξη πληροφορήθηκα ότι την Πέμπτη 10/4 ο υποδιευθυντής του σχολείου μας (2ο Γενικό Λύκειο Νάουσας), ανακοίνωσε κάποιες νέες τιμωρίες, που θέλει να εφαρμόσει για την επιβολή μίας νέας «σιδερένιας πειθαρχίας” στο σχολείο, με την απειλή της γενίκευσης των αποβολών.
Μάλιστα είπε ψέμματα ότι με αυτά τα μέτρα είναι σύμφωνοι και οι υπόλοιποι καθηγητές και καθηγήτριες του λυκείου μας.
Προσωπικά δεν συμμετείχα σε καμία συζήτηση ή συνεδρίαση του συλλόγου καθηγητών, όπου τέθηκαν τέτοιες προτάσεις, κι ένα νέο εσωτερικό ποινικό σύστημα ή κανονισμό όπως ακούγεται ότι θα γίνει. Δεν συμφωνώ με τέτοιες πρακτικές και είμαι σίγουρος ότι κι άλλοι συνάδελφοι μου δεν συναινούν σε τέτοιες λογικές. Θεωρώ ότι η μάθηση ως διαδικασία οφείλει να είναι ένα παιχνίδι ελευθερίας ανάμεσα σε αυτούς που συμμετέχουν, κι όχι ένα σύστημα πειθαρχίας και αυστηρών τιμωριών, που έχει ως στόχο την παραγωγικότητα και την υποταγή των μαθητών.
Βασικές της αξίες θα έπρεπε να είναι η δημιουργία ανθρώπων που αμφισβητούν κάθε μορφή αυθεντίας, η διαρκής έρευνα, και η κριτική αναζήτηση της γνώσης, για την ικανοποίηση των επιθυμιών των μαθητών και μαθητριών, σε ένα άμεσο δημοκρατικό σχολείο, αυτόνομων δημιουργών.
Σε ένα τέτοιο σχολείο γονείς, μαθητές και καθηγητές από κοινού θα συμμετέχουν ενεργά στην υλοποίηση του εκάστοτε προγράμματος, που θα αποφασίζουν επίσης από κοινού. Η συμπεριφορά θα κρίνεται από το σύνολο της σχολικής κοινότητας, στη βάση των αξιών της αλληλεγγύης, της ελευθερίας και της ισότητας και με σεβασμό στη διαφορετικότητα κάθε παιδιού, κι όχι στη βάση των προτύπων και των αξιών των «από πάνω».
Το σχολείο αυτό μπορεί κατά τη γνώμη μου να αποτελέσει το κύτταρο μίας αυριανής ελεύθερης κοινωνίας. Τι μας διδάσκει το σημερινό σχολείο; Το απλό και ευκολοχώνευτο ρητό: “πόλεμος όλων εναντίων όλων” Κοιτάξτε την ατομική σας ευτυχία, αγνοείστε τις ανάγκες του διπλανού σας, αναζητήστε μόνο εκείνους τους δρόμους που εξασφαλίζουν την δική σας ζωή.
Το αποτέλεσμα; Το ξέρετε… Να ζούμε σήμερα σε μία κοινωνία με 1,5 εκατομμύριο ανέργους, 3 εκατομμύρια φτωχούς σε μία χώρα που η φύση, και οι άνθρωποι πουλιούνται από τους “από πάνω” στην αγορά ως δούλοι. Σε αυτή τη χώρα θα μαθαίνει όποιος έχει ζεστό χρήμα, και κάποιοι από όσους θα μάθουν να ανταγωνίζονται με νύχια και με δόντια, σε βάρος των συνανθρώπων, των συναδέλφων, των συμμαθητών τους.
Οι πανελλαδικές εξετάσεις σε όλες τις τάξεις του λυκείου, η αξιολόγηση των καθηγητών και των σχολείων με βάση τις εντολές των “από πάνω”, η παράδοση των σχολείων στη λογική του κέρδους και της αγοράς, έρχεται να κάνει ακόμα πιο αυταρχικό κι ανελεύθερο το υπάρχον σχολείο. Τι σημαίνει για την καθημερινότητα μας αυτό; περισσότερες ποινές, αυστηρές βαθμολογίες κι εξετάσεις, μεγαλύτερος ανταγωνισμός, περισσότερα παιδιά υποταγμένα στους “από πάνω”, και τελικά μία κοινωνία στο γύψο.
Σε αυτό το αυταρχικό σχολείο δεν υπάρχει χρόνος για ελεύθερους, δημιουργικούς και ενεργούς ανθρώπους. Το αυταρχικό σχολείο αναπαράγει ανισότητες και δεν σε σέβεται τη διαφορετικότητα κανενός, αφού οι άνθρωποι προσαρμόζονται στα καλούπια που θέτουν οι “από πάνω” Αγωνίστηκα και θα συνεχίσω να αγωνίζομαι για ένα σχολείο στο οποίο θα καλλιεργείται η αλληλεγγύη κι όχι ο ατομικισμός, η συνεργασία κι όχι ο ανταγωνισμός, η κριτική κι όχι η “παπαγαλία”, η άμεση δημοκρατία κι όχι η επιβολή από τους “από πάνω” τιμωριών και στόχων, για τη μάθηση της ελευθερίας κι όχι της υποταγής στον εκάστοτε οικονομικό, πολιτικό, επικοινωνιακό ηγεμόνα.
Είμαι σίγουρος ότι δίπλα μου έχω συνάδελφους και συναδέλφισσες, τους μαθητές και τις μαθήτριες μου, αλλά και πολλούς από τους γονιούς.
Φιλικά Σαραφίδης Θοδωρής, κοινωνιολόγος.
