Υπέρ της Γαλλίας έκρινε τελικά το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο θέμα της απαγόρευσης στη χώρα του ισλαμικού ενδύματος καθολικής κάλυψης, απορρίπτοντας την προσφυγή μιας Γαλλίδας (το 2011…) η οποία διεκδικούσε το δικαίωμα να φοράει νικάμπ και μπούρκα.Η νεαρή γυναίκα υποστήριζε ότι η απαγόρευση του νικάμπ σε δημόσιους χώρους παραβίαζε την ελευθερία της σε επίπεδο θρησκευτικής πίστης και ελευθερίας της έκφρασης. Η γαλλική κυβέρνηση από την πλευρά της είχε ζητήσει την απόρριψη της προσφυγής, υποστηρίζοντας ότι ο νόμος (που ψηφίστηκε το 2010) δεν αφορά ειδικά το ισλαμικό ένδυμα, αλλά την απόκρυψη του προσώπου με οποιονδήποτε τρόπο στον δημόσιο χώρο, είτε πρόκειται για ισλαμικό ένδυμα είτε για κράνος ή κουκούλα.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υποτίθεται ότι προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα απέναντι σε κράτη-μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης , ενός διεθνούς οργανισμού που ιδρύθηκε το 1949 με σκοπό την « ευρωπαϊκή ενοποίηση». Σαν τέτοιος,όμως, αστικός θεσμός, όπως και η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΕΑΔΕ δεν είναι και τόσο αντικειμενικό στον τρόπο αντιλαμβάνεται τα ανθρώπινα δικαιώματα.Αντίθετα, αντανακλά τις επιλογές των αρχουσών τάξεων, τους ανταγωνισμούς μεταξύ τους, την ένταξη των χωρών της ΕΑΔΕ στο παγκόσμια κυρίαρχο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο κλπ. Έτσι, παρόλο που το ΕΑΔΕ έχει πάρει και σωστές αποφάσεις, πχ καταδίκες της Ελλάδος από το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, για την κακομεταχείριση μεταναστών από τις αστυνομικές αρχές, κάθε άλλο παρά υπεράνω κριτικής είναι.
Για παράδειγμα η εν λόγω απόφαση:
- Δικαιώνει τη 2η ισχυρότερη οικονομικά χώρα του ευρώ και της ΕΕ απέναντι στη θρησκευτική μειονότητα των μουσουλμάνων, που αποτελούν το 1/10 του πληθυσμού της Γαλλίας.
- Δικαιώνει τη γαλλική πολιτική ρατσισμού και διακρίσεων, μια που είναι γνωστή τα τελευταία χρόνια η ανεργία, η φτώχεια, ο κοινωνικός αποκλεισμός, η καταστολή από αστνομικές δυνάμεις την οποία γνωρίζουν οι μουσουλμάνοι-μετανάστες 2ης και 3ης γενιάς.
- Δικαιώνει την άνοδο της γαλλικής ακροδεξιάς που σπεκουλάρει πάνω στην ισλαμοφοβία, αφού αφορά μόνο 2000 γυναίκες σε ολόκληρη τη Γαλλία
- Δικαιώνει την πολιτική τρομοϋστερίας-ισλαμοφοβίας που διαμορφώνει το κυρίαρχο δυτικο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο ΗΠΑ-ΕΕ-Ισραήλ μετά το 2001.
Είναι αυτό το είδος της αντίληψης για τα ανθρώπινα δικαιώματα που επέτρεψε σε ΗΠΑ-ΕΕ να δολοφονούνε στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική. Είναι αυτό το είδος της αντίληψης για τα ανθρώπινα δικαιώματα που κατηγορούσε τους μουσουλμάνους σαν «οπισθοδρομικούς» και φονταμενταλιστές όταν ξεσηκώθηκαν για τα προσβλητικά δανέζικα σκίτσα του Μωάμεθ το 2006, ενώ ποδοπατά τα δικαιώματά τους στην Ευρώπη και δυναστεύει τις χώρες προέλευσής τους. Που επιτρέπει τα μισαλλόδοξα κηρύγματα τύπου Άνθιμου ενώ απαγορεύει τους χώρους λατρείας των μουσουλμάνων. Που θεωρεί δικαίωμα ο χριστιανός να κάνει το σταυρό του 100 φορές τη μέρα και να κρεμά σταυρούς, χάντρες και μάτια, αλλά θεωρεί «καταπιεστικό» για τη μουσουλμάνα να φορά μπούργκα. Που συλλαμβάνει, ξεφτιλίζει, ακόμα και δολοφονεί μουσουλμάνους με μόνο κριτήριο το χρώμα ή τη θρησκεία τους, αλλά αφήνει τη φοροδιαφυγή του μεγάλου κεφαλαίου εντελώς ατιμώρητη. Που μπορεί να συλλάβει μουσουλμάνες με μπούργκα βάσει «κουκουλονόμων», αλλά δε βγάζει την «κουκούλα» από τις οφσόρ, τους μεγαλοκαταθέτες, τους καταχραστές δημοσίου χρήματος, τους μαυραγορίτες, τους μεγαλέμπορους όπλων, ναρκωτικών, λευκής σαρκός, τους σύγχρονους δουλέμπορους μεταναστών. Και πολλά άλλα…
Η θέση μας είναι σαφής: οι μουσουλμάνοι είναι ελεύθεροι να έχουν όποια ενδυμασία θέλουν για να εκφράσουν την πίστη τους. Το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης και ανεξιθρησκίας, κατοχυρωμένο από τη γαλλική επανάσταση, είναι αδιαπραγμάτευτο σε όλες τις χώρες.
Οι μουσουλμάνοι –ες και οι μετανάστες-τριες είναι ταξικά μας αδέλφια και δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα μαζί τους, αντίθετα έχουμε να κερδίσουμε τα πάντα με τους κοινούς μας αγώνες ενάντια στους κοινούς μας εχθρούς σε κάθε χώρα ξεχωριστά (τραπεζίτες, βιομήχανοι, εφοπλιστές, αστικές κυβερνήσεις, ακροδεξιοί) και την ΕΕ συνολικά.
Σαφέστατα δεν προτείνουμε σε καμία γυναίκα να φορέσει μπούργκα, σαφέστατα παλεύουμε για την απελευθέρωση των γυναικών. Αλλά αυτό είναι υπόθεση αγώνα των ίδιων των γυναικών, και όχι έργο κάποιων άλλων για λογαριασμό τους «από τα πάνω». Οι καταπιεσμένοι απελευθερώνονται μέσα από τον κοινό τους αγώνα με άλλους καταπιεσμένους, και όχι από αυτόκλητους «σωτήρες» που στην πραγματικότητα είναι οι βιαστές τους. Η γαλλική κυβέρνηση χτυπά τα δικαιώματα των μεταναστών και των μουσουλμάνων, αντρών και γυναικών, όπως και των υπόλοιπων Γάλλων πολιτών. Η κοινή πάλη και οι νίκες οδηγούν και στην εξασθένηση των αυταπατών για τη θρησκεία και στη χειραφέτηση των καταπιεσμένων από κάθε είδους προλήψεις.
Πίσω στα δικά μας, η ελληνική κυβέρνηση στιβάζει μετανάστες και πρόσφυγες σε φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης, δολοφονεί στα σύνορα, διατηρεί το στόχο να κάνει την Ελλάδα κολαστήριο για τη ζωή των «λαθροεισβολέων», οδηγώντας στην ενίσχυση των νεοναζί της ΧΑ και στη φασιστικοποίηση μεγάλου τμήματος της αστυνομίας. Και την ίδια ώρα καταστρέφει τη ζωή και το μέλλον στη μεγάλη πλειοψηφία από Έλληνες και Ελληνίδες φτωχούς, άνεργους, εργάτες, νέους, μικρομεσαίους. Η συμμαχία όλων αυτών θα μας καταστήσει νικητές απέναντι στη συμμορία Σαμαρά-Βενιζέλου-Τρόικας, θα σπάσει τις ρατσιστικές και θρησκευτικές προκαταλήψεις και των μεν και των δε. Και θα είναι η εγγύηση ότι τέτοιες απαράδεκτες αντιλήψεις περί «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» θα βρίσκουν αδιαπέραστο τείχος και θα πέφτουν στο κενό.
Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»
