Ποίηση: Nazim Hikmet (Ναζίμ Χικμέτ)
Μουσική: Tahsin İncirci (Ταχσίν Ιντσιρτσί)
Τραγουδάει, παίζοντας το παραδοσιακό όργανο της πατρίδας της, η Τουρκάλα τραγουδίστρια και αρχιτέκτονας Sümeyra Çakır (Σουμεϊρά Τσακίρ).
(d. 25 Mayıs 1946, Edirne – ö. 5 Şubat 1990, Frankfurt)
Η Sümeyra Cakir γεννήθηκε στην Τουρκία (Edirne), στις 25 Μαΐου 1946, και πέθανε εξόριστη στη Γερμανία (Φρανκφούρτη), χτυπημένη από τον καρκίνο, στις 5 Φεβρουαρίου 1990.
«Η επαναστατική μου αποστολή είναι να ερμηνεύω προοδευτικά λαϊκά τραγούδια σύγχρονων προοδευτικών τραγουδοποιών.
Το ρεπερτόριό μου αποτελείται από τραγούδια που μιλούν για ελευθερία και δημοκρατία, για την αγάπη, για τους ανθρώπους και για τη ζωή, όπως επίσης από τραγούδια που μιλούν για τη φύση, τη γη και το μέλλον των ανθρώπων. Η καλλιτεχνική μου ευθύνη έγκειται όχι μόνο στο να μιλήσω για προοδευτικά μηνύματα αλλά και να ξυπνήσω συναισθήματα και να διαπαιδαγωγήσω».
Προλογίζει η Μαρία Δημητριάδη.
Η ηχογράφηση είναι ζωντανή από μπουάτ όπου εμφανίζονταν μαζί (δεκαετία του 1970).
Είναι μια πολύ όμορφη μελοποίηση του γνωστού ποιήματος του Ναζίμ Χικμέτ που ερμηνεύει υπέροχα η Σουμεϊρά και αξίζει να υπάρχει. Όπως αξίζει να υπάρχει και η φωνή της αγαπημένης μας Μαίρης, για να μένει ζωντανή στη μνήμη μας.
Χιροσίμα, 6 Αυγούστου 1945. Ακριβώς πριν από 69 χρόνια. Το κοριτσάκι από τη Χιροσίμα ήρθε και πάλι να χτυπήσει την πόρτα μας, για να βάλουμε την υπογραφή μας, ώστε να μη σκοτώνονται πια τα παιδιά. Πάνε 69 χρόνια που πέθανε στη Χιροσίμα. Είναι ένα κοριτσάκι επτά χρονών… Δεν μεγαλώνουν τα νεκρά παιδιά…
Κώστας Γεωργίου
Πηγη: fb Kάτια Καζάκη
