«Λιγώνει και πεταρίζει η ψυχή στ’αντίκρυσμα του.
Οι αισθήσεις έτοιμες μόνο για αυτό.
Για το χωριό που γεννήθηκες. Το ριζοβόλι σου.
Απ’αυτού ξεπεταχτήκαμε.Φως,γη,νερό,αγέρας.Δικά του όλα,σάρκα απο τις σάρκες του.Τα ζύμωσε,τα μάλαξε,τα ‘κανε θροφή να μας αναστήσει.
Ιστορία, παραδόσεις,ήθη έθιμα,πολιτισμός,ρυθμός, ήχοι,τραγούδια, γλώσσα.όλα δικά του, αίμα απο το αίμα των παιδιών του.
Μ’ αυτά μας νανούρισε, μας κιούδεψεν η απεραθίτισα κιουρά»….
Μανώλης Γλέζος. Απόσπασμα χαρακτηριστικό Για τ Άπεράθου το χωριό του μέσα από το βιβλίο του «Η συνείδηση της Πετραίας γης – Κυκλαδογραφές.
Μπορεί να μην συμφωνούμε πάντα.Πάντα όμως θα είμαστε υπερήφανοι,επειδή ευτυχήσαμε να έχουμε κοντά μας,ένα ζωντανό θρύλο.Έναν αιώνιο έφηβο.Έναν από αυτούς που έχουνε την ζωή πολύ αγαπήσει.
Χιλιόχρονος σύντροφε !!!
από Ειρήνη Π.
