Πριν από όλα, πρέπει κανείς να εξετάσει τι ακριβώς είναι ο μηχανισμός της αστυνομίας σε ένα κράτος του δυτικού καπιταλισμού και τι ρόλο επιτελεί. Δεξιοί και φιλελεύθεροι διαμηνύουν ότι η αστυνομία προστατεύει τον πολίτη από την εγκληματικότητα, προστατεύει τη δημόσια και ατομική ιδιοκτησία, επιβλέπει (ως μπαμπούλας;) την ομαλή δημοκρατική λειτουργία ενός κράτους. Πόσο αλήθεια είναι αυτό;
Η πραγματικότητα δείχνει ότι ενώ τα τελευταία επτά χρόνια έχουν αυξηθεί οι δυνάμεις της αστυνομίας -ποσοτικά και ποιοτικά- η εγκληματικότητα αυξάνεται, ενώ θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο. Αντ” αυτού έχουμε βιώσει την ολοένα σκληρότερη καταστολή διαδηλώσεων και την ολοένα εντεινόμενη αστυνομοκρατία, ειδικά στο κέντρο της Αθήνας.
Η αστυνομία είναι ένας μηχανισμός καταστολής που επιβάλλει, όχι το δίκιο του νόμου, αλλά το δίκιο της εξουσίας, η οποία δεν ταυτίζεται απαραίτητα με την κυβέρνηση. Συνεπώς μια πραγματικά δημοκρατική αστυνομία θα μπορουσε να υπάρχει με άλλη εξουσία και δε θα θύμιζε σε τίποτα τις ορδές των ορκ που έχουμε γνωρίσει μέχρι σήμερα. Παραμένει ωστόσο το ερώτημα του αφοπλισμού, του εκδημοκρατισμού (;), όπως και της κατάργησης των ΜΑΤ, ΔΕΛΤΑ και ΔΙΑΣ.
Κατά τη γνώμη μου είναι πασιφανές ότι δεν πρέπει να οπλοφορούν αστυνομικοί σε διαδηλώσεις. Αρκετά θύματα έχουμε θρηνήσει από σφαίρες αστυνομικών (Καλτεζάς, Γρηγορόπουλος, Κανελλοπούλου κτλ) και δε χρειαζόμαστε άλλα. Εκτός και αν θέλουμε νεκρούς διαδηλωτές. Στην ίδια κατεύθυνση πρέπει να καταργηθούν και τα ειδικά σώματα ασφαλείας που όσοι έχουμε πάει έστω και σε μία διαδήλωση έχουμε καταλάβει με τον πιο σκληρό τρόπο τι εστί καταστολή.
Αυτό είναι σημαντικό και για έναν άλλο λόγο. Δεδομένης της φύσης της αστυνομίας ως μηχανισμού της εξουσίας, η αποδυνάμωση της (είτε με κατάργηση σωμάτων είτε με τον αφοπλισμό σε συγκεκριμένες περιπτώσεις) ουσιαστικά προστατεύει ένα σχέδιο μιας κυβέρνησης με κορμό την Αριστερά από ενδεχόμενο μποϊκοτάρισμά της από τους μηχανισμούς της εξουσίας.
Αν συμπεριλάβουμε και το γεγονός ότι η ΧΑ σχεδόν υπερδιπλασίασε τα ποσοστά της οι πιθανότητες τέτοιων κινήσεων που θα σαμποτάρουν την κυβέρνηση από τη μεριά της αστυνομίας, είναι παραπάνω από πιθανές. Και αυτό διότι δεν πρόκειται η εξουσία και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα να αφήσουν ανενόχλητη την αριστερά να τους χαλάσει τα σχέδια, εφαρμόζοντας πολιτικές υπέρ των φτωχών και της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας και ενάντια στους πλούσιους.
Το πρώτο «κρας τεστ» τόσο για την κυβέρνηση όσο και για την αστυνομία θα είναι το Σάββατο, όπου η ΧΑ διοργανώνει άλλη μια φασιστική φιέστα με αφορμή την τραγωδία των Ιμίων. Πέρσι, τα ΜΑΤ διέλυσαν χωρίς κανέναν λόγο την αντιφασιστική συγκέντρωση αφήνοντας ανενόχλητους τους νεοναζί να παρελαύνουν στο κέντρο. Φέτος; Η πολιτική ηγεσία δεν πρέπει να εμμείνει στη λογική «ίσων αποστάσεων» και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κινήθει ενάντια σε αυτούς που παλεύουν τον φασισμό. Από την άλλη, θα στραφούν οι αστυνομικοί ενάντια στο κόμμα που στήριζουν μαζικά, ακόμα και στους ίδιους τους εαυτούς;
Οι δυσκολίες για τη νέα Κυβέρνηση είναι τεράστιες, ειδικά σε σχέση με τους μηχανισμούς καταστολής, όπου υπάρχουν ισχυροί φασιστικοί και ακροδεξιοί θήλακες ενώ είναι ήδη γνωστή η αυτονόμηση διάφορων ομάδων από τις κεντρικές εντολές αλλά και από την πολιτική ηγεσία.
Αυτό που πρέπει να αντιμετωπιστεί είναι ο κίνδυνος «εργαλειοποίησης» της αστυνομίας ενάντια στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και ενάντια στον ίδιο τον λαό, ο οποίος αν δεν παρέμβει αποφασιστικά και μαζικά, βάζει ακόμα ένα εμπόδιο σε μια πολιτική που εξυπηρετεί τις δικές του ανάγκες.
