Σήμερα, παγκόσμια μέρα κατά του ρατσισμού, το Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά και το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών(το οποίο είναι δράση της Κίνησης «Απελάστε το Ρατσισμό»), μας είχαν καλέσει οι εκπαιδευτικοί της Ιωννιδείου για να μιλήσουμε με τους μαθητές του Λυκείου και να απαντήσουμε στις ερωτήσεις τους.
Αρχικά μιλήσαμε για τα σχολεία μας, για το πότε γίνονται και ποια μαθήματα, για το πώς έχουμε εμπλακεί στην αλληλεγγύη και μετά οι μαθητές έκαναν ερωτήσεις. Κυρίως τους απασχολούσε το πώς μπορούν να βοηθήσουν τους πρόσφυγες αλλά δεν έλλειψαν και αυτοί που εξέφρασαν το φόβο τους γι’αυτούς, αλλά και για το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι σε κρίση κι ότι δεν υπάρχουν χρήματα.
Φυσικά απαντήσαμε ότι δεν πρέπει να τους φοβόμαστε, ότι γενικά δεν πρέπει να φοβόμαστε τη διαφορετικότητα κι ότι χρήματα μπορούν να βρεθούν από όσους έχουν περίσσευμα χρημάτων, όπως η εκκλησία που έχει τεράστια περιουσία, να μπουν έκτακτες εισφορές σε μεγάλες εταιρείες και να μειωθούν οι εξοπλιστικές δαπάνες.
Έγιναν πολλές ερωτήσεις κι ακόμη κι όταν τελείωσε ο διαθέσιμος χρόνος τα παιδιά ήρθαν κοντά μας και συνέχισαν να μας ρωτούν κι άλλες απορίες που δεν είχαν προλάβει να μας πουν.
Ξεχωριστή ήταν η τοποθέτηση – απάντηση μιας μαθήτριας του σχολείου, η οποία προσπάθησε να απαντήσει σε ένα προβληματισμό ενός συμμαθητή της για το αν πρέπει να διαχωρίζουμε τους μετανάστες από τους πρόσφυγες. Είπε, λοιπόν, η μαθήτρια ότι όλοι είμαστε άνθρωποι και συνέχισε με τα λόγια του Νiemoller τα οποία έκανε ο Μπρεχτ:
Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν τσιγγάνος.
Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν κομμουνιστής.
Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν Εβραίος.
Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα,
Δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει…
Κι εμείς την καταχειροκροτήσαμε.
Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»
