Συντάκτης: Annalisa Merelli
Μία από τις πιο δύσκολες εμπειρίες στη ζωή είναι να βρίσκεσαι μακριά από τους ανθρώπους που αγαπάς, ακόμα και σήμερα που υπάρχουν οι φθηνές και εύκολες διηπειρωτικές βίντεο-κλήσεις. Έτσι, μπορεί κανείς να φανταστεί πόσο δύσκολο ήταν για τις προηγούμενες γενιές, όχι και πολύ καιρό πριν, όταν οι διεθνείς τηλεφωνικές κλήσεις ήταν πολυτέλεια και ο μόνος τρόπος για να κρατήσει κανείς την επαφή ήταν με το γράψιμο επιστολών που έκαναν ημέρες, μερικές φορές και εβδομάδες, για να φθάσουν.
Και αυτό με την προϋπόθεση να γνωρίζεις γραφή.
Στη δεκαετία του 1970, το 5,2% του πληθυσμού της Ιταλίας ήταν αναλφάβητοι. Οι περισσότεροι από αυτούς που δεν μπορούσαν να διαβάσουν ή να γράψουν ήταν γυναίκες στις αγροτικές περιοχές. Γνωρίζουμε τώρα, την ιστορία μιας μητέρας τριών παιδιών, πιθανότατα από την περιοχή της Κατάνιας, στην ανατολική πλευρά της Σικελίας. Η ιστορία της έγραψε ιστορία, χάρη σε μια σπαρακτική επιστολή γραμμένη εξ ολοκλήρου με εικόνες, το 1973, που αποκαλύφθηκε από το σικελό συγγραφέα Gesualdo Bufalino.
Φωτογραφία (Copyright Eredi Gesualdo Bufalino. All right reserved, managed by The Italian Literary Agency, Milan)
Η επιστολή απευθυνόταν στο σύζυγό της, όπως εξηγεί ο Bufalino στο βιβλίο του La Luce e il Lutto ( «Φως και θλίψη,»), έναν εργάτη μετανάστη στη Γερμανία.
Για να διατηρήσουν την οικειότητα στην αλληλογραφίας τους, δεν είχαν ζητήσει βοήθεια στο γράψιμο της επιστολής. Αντ ‘αυτού, γράφει ο Bufalino, η γυναίκα και ο σύζυγός της είχαν αναπτύξει το δικό τους μυστικό κώδικα. Ο Bufalino, αναφέρει στο Italian online publication II Post (link στα ιταλικά) πως ήταν σε θέση να αποκαταστήσει μία από τις επιστολές τους και να μεταφράσει τα σύμβολα σε λέξεις:
Ιδού η μετάφραση όπως αναδημοσιεύθηκε στο ιταλικό πρωτότυπο που έπεται:
Αγάπη μου, η καρδιά μου βασανίζεται με τη σκέψη ότι βρίσκεσαι μακριά μας, και απλώνω τα χέρια μου προς το μέρος σου, μαζί με τα τρία παιδιά μας. Εγώ και τα δύο μεγαλύτερα παιδιά είμαστε υγιείς, ο μικρός είναι αδιάθετος, αλλά όχι σοβαρά. Στο προηγούμενο γράμμα μου δεν πήρα απάντηση, και γι ‘αυτό είμαι λυπημένη. Η μητέρα σου, είναι άρρωστη στο νοσοκομείο, όπου θα πάω να την επισκεφθώ. Μην ανησυχείς ότι θα πάω εκεί με άδεια χέρια, ή μόνη μου, δίνοντας λαβή για κουτσομπολιό: ο μεσαίος γιος θα έρθει μαζί μου, ενώ ο μεγαλύτερος θα προσέχει τον μικρότερο.
Το μικρό μας χωράφι είχε οργωθεί και σπαρθεί. Στους δύο ημερομίσθιους εργάτες έδωσα 150.000 λίρες [που αντιστοιχούν σήμερα σε 500€, ή 560$]. Οι εκλογές έγιναν στην πόλη. Ψήφισα υπέρ της Χριστιανικής Δημοκρατίας, όπως πρότεινε η ενορία. Για το σφυροδρέπανο, η ήττα ήταν τεράστια, θάφτηκαν.
Αλλά, είτε ο ένας ή ο άλλος κερδίσει, είναι το ίδιο. Τίποτα δεν αλλάζει για μας τους φτωχούς ανθρώπους, σκάβαμε χθες, και θα σκάψουμε και πάλι αύριο. Πολλές ελιές, αυτό το έτος, από τα ελαιόδεντρα μας. Ο άνδρες και τα δύο παιδιά που προσέλαβα, αυτός για να ραβδίζει, και τα παιδιά για να μαζεύουν τις ελιές από το έδαφος, μου κόστισαν 27.000 λίρες (περίπου 90€). Έδωσα 12.000 (περίπου 40€) στο ελαιοτριβείο. Το λάδι ήταν αρκετό για να γεμίσω ένα μεγάλο δοχείο και ένα μικρό. Μπορώ να το πουλήσω στην τρέχουσα τιμή, που είναι 1.300 λίρες (περίπου 4€) το λίτρο.
Μακρινή μου αγάπη μου, η καρδιά μου πονάει για σένα. Ειδικά τώρα, που τα Χριστούγεννα είναι κοντά, εύχομαι να ήμασταν μαζί, καρδιά με καρδιά. Μια αγκαλιά, από μένα και τρία μικρά παιδιά μας. Γειά σου αγάπη μου, η καρδιά μου είναι δική σου και είμαι πιστή σε σένα, όπως μας ένωσαν τα δαχτυλίδια μας.
Μετάφραση: Αγγέλα Λούμου
Πηγή:http://qz.com/499985/how-an-illiterate-woman-wrote-love-letters-to-her-migrant-husband-in-1973/?utm_source=qzfbarchive
