Ετήσιο Αρχείο:2016

Screenshot_1Την καταδίκη των ενόχων του βασανισμού του Αιγυπτίου εργάτη Ουαλίντ Ταλέμπ χαιρετίζει σε ανακοίνωσή του το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Watch).

Η οργάνωση αναφέρει πως «η δικαστική αυτή νίκη αποτελεί μια ισχυρή υπενθύμιση ότι εκείνοι που στρέφονται στη βία πρέπει να προσάγονται στη δικαιοσύνη», ιδιαίτερα τη στιγμή που «η αντιπροσφυγική ρητορική αυξάνεται στην χώρα, ειδικά στα ελληνικά νησιά που φιλοξενούν τα hot spot».

Υπενθυμίζεται πως το πενταμελές Εφετείο Πειραιά επικύρωσε στις 28 Νοεμβρίου την πρωτόδικη απόφαση και τις ποινές που είχαν επιβληθεί στους κατηγορουμένους για την πολύκροτη υπόθεση βασανισμού του κ. Ταλέμπ, ο οποίος το 2012 είχε βρεθεί στη Σαλαμίνα λιπόθυμος και δεμένος με μια μεταλλική αλυσίδα στο λαιμό.

Screenshot_2«Η Ευρωπαϊκή Eνωση έχει ανταποκριθεί μόνο στο 5% του στόχου για την επανεγκατάσταση προσφύγων από την Ελλάδα και την Ιταλία» είναι ο τίτλος ανταπόκρισης της Τζένιφερ Ράνκιν από τις Βρυξέλλες που δημοσιεύεται από τη βρετανική εφημερίδα The Guardian.

Στην εφημερίδα επισημαίνεται πως μόνο 8.162 άνθρωποι έχουν επανεγκατασταθεί από τις δύο αυτές χώρες που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μεταναστευτικής κρίσης, αντί των 160.000 που είχε προβλεφθεί πριν από περισσότερο από έναν χρόνο να επανεγκατασταθούν.

Screen Shot 2016-12-09 at 6.08.12 PM70 Ευρωπαίοι Δήμαρχοι, οι περισσότεροι από την Ιταλία και τη Γερμανία, συναντώνται την Παρασκευή και το Σάββατο στην Πόλη του Βατικανού για να εκφράσουν την υποστήριξή τους στην υποδοχή των μεταναστών, έπειτα από πρόσκληση του πάπα Φραγκίσκου, ο οποίος είναι στρατευμένος στην υπόθεση αυτή. Μεταξύ αυτών θα είναι και  ο Δήμαρχος Λέσβου, Σπύρος Γαληνός.

 

Η Δήμαρχος της Ρώμης, Βιρτζίνια Ράτζι, του Λαϊκιστικού Κινήματος Πέντε Αστέρων (M5S), κήρυξε την έναρξη αυτής της διήμερης συνάντησης κάνοντας λόγο για μια επείγουσα κατάσταση ανθρωπιστικού χαρακτήρα, αλλά και για  ένα ηθικό καθήκον αλληλεγγύης.

Screenshot_12Βιέννη
Ήταν 1924. Η Ευρώπη προσπαθούσε ακόμα να συνέλθει από τον Μεγάλο Πόλεμο (1914-1918), το ναζιστικό κόμμα της Γερμανίας ήταν παράνομο και ο Χίτλερ έγραφε τον Αγώνα του στη φυλακή. Μια αυστριακή ταινία όμως προφήτευε τα μελλούμενα.

Πρόκειται για την ταινία του βωβού κινηματογράφου Die Stadt ohne Juden (Η πόλη χωρίς Εβραίους)  που έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους της Βιέννης το 1924. Την σκηνοθέτησε ο Χανς Καρλ Μπρεσλάουερ (1888-1965).

Στη δοκιμαζόμενη από τον πληθωρισμό Βιέννη, οι κάτοικοι ψάχνουν να βρουν τι πάει στραβά. Μέχρι που έρχεται η απόφαση-λύση: «Να απελαθούν όλοι οι Εβραίοι».

Και ενώ αρχικά όλοι χάρηκαν με την απόφαση, σύντομα διαπίστωσαν ότι τα θέατρα χρεοκόπησαν, η εμπορική δραστηριότητα πήρε την κάτω βόλτα, η πόλη μαράζωσε. Και άλλαξαν άποψη.

Η ταινία βασίστηκε στο ομώνυμο βιβλίο του αυστριακού συγγραφέα και δημοσιογράφου Ούγκο Μπετάουερ (1872-1925). Ο δημιουργός δολοφονήθηκε από τους ναζί που ποτέ δεν είδαν με καλό μάτι το βιβλίο. To έργο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1922 και επανεκδόθηκε το 1988 και το 1996.

Η ταινία εξαφανίστηκε για δεκαετίες. Τον Οκτώβριο του 2015 ανακαλύφθηκε εντελώς τυχαία μια κόπια στο Παρίσι και αμέσως ξεκίνησε διαδικτυακή εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων για την αποκατάστασή της.

Συνολικά συγκεντρώθηκαν 75.500 δολάρια με χρήματα να φτάνουν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή (η προθεσμία ήταν μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου) από τις ΗΠΑ, αλλά και την Αυστρία, ιδίως μετά την ήττα του υποψηφίου της ακροδεξιάς στις προεδρικές εκλογές.

«Το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε είναι ότι η ταινία δεν έχει να κάνει μόνο με το παρελθόν. Αποτελεί ένα ισχυρό αντι-ναζιστικό μήνυμα» λέει στον Guardian ο Νικολάους Βόστρι, διευθυντικό στέλεχος της Αυστριακής Ταινιοθήκης.

Και οι ειρωνείες της ζωής: Ο Εβραίος πρωταγωνιστής της ταινίας, Γιοχάνες Ρίμαν (1888-1959), αργότερα έγινε μέλος του ναζιστικού κόμματος. Μέχρι και παραστάσεις έδωσε στο Άουσβιτς.

Ο διάσημος Αυστριακός ηθοποιός Χανς Μόζερ (1880-1964), διώκτης των Εβραίων στην ταινία, αναγκάστηκε να αποχωριστεί για αρκετά χρόνια τη γυναίκα του Μπλάνκα, επειδή ήταν Εβραία…

Απόστολος Ρουμπάνης

πηγή:news.in.gr

 

Screen Shot 2016-12-09 at 5.12.44 PMΣχεδόν 400 πρόσφυγες και μετανάστες από την υποσαχάρια Αφρική κατάφεραν να περάσουν στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα στο Μαρόκο την Παρασκευή το πρωί, όπως έγινε γνωστό από τις τοπικές Αρχές.

Οι πρόσφυγες κατάφεραν να σπάσουν τις πόρτες σε δύο σημεία του φράχτη ύψους έξι μέτρων που έχει τοποθετηθεί στα σύνορα μεταξύ του ισπανικού θύλακα και του Μαρόκου, σε μια επίθεση κατά τη διάρκεια της οποίας τραυματίστηκαν δύο εθνοφρουροί και τρεις πρόσφυγες.

Σύμφωνα με τα ισπανικά μέσα ενημέρωσης, ο αριθμός των προσφύγων που κατάφεραν να περάσουν στο ισπανικό έδαφος είναι μεταξύ 150 και 200.

Screen Shot 2016-12-09 at 1.56.38 PMΑκόμα και τα ασυνόδευτα παιδιά θα παίρνουν τον δρόμο για την Τουρκία, εάν υιοθετηθεί το νέο σχέδιο δράσης για το προσφυγικό | EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ

Να αποτελειώσει ό,τι από το κράτος δικαίου άφησε όρθιο η ευρωτουρκική διακήρυξη για το προσφυγικό επιχειρεί το «κοινό Σχέδιο Δράσης για την Εφαρμογή της Δήλωσης Ε.Ε.-Τουρκίας» που υιοθέτησαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε συνεργασία με τις ελληνικές αρχές, την  ώρα που εκκρεμεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας η προσφυγή εναντίον της απόφασης απέλασης δύο Σύρων προσφύγων, των οποίων το αίτημα ασύλου κρίθηκε «απαράδεκτο» στην Ελλάδα με το αμφισβητούμενο αιτιολογικό ότι αποτελεί «ασφαλή τρίτη χώρα» γι’ αυτούς η Τουρκία -αμφισβητούμενο πολύ περισσότερο σήμερα, μετά την απόπειρα πραξικοπήματος και τη ραγδαία υποχώρηση του κράτους δικαίου στη γειτονική χώρα.

Screen Shot 2016-12-09 at 2.56.57 PMΟ μόνος αποτελεσματικός τρόπος είναι να στρεφόμαστε στις βάρκες και να λέμε: Δεν μπορείτε να εισέλθετε σε αυτά τα χωρικά ύδατα και αν το κάνετε, είτε θα σας πυροβολήσουμε είτε θα σας γυρίσουμε πίσω, δήλωσε την Τρίτη ο Κένεθ Μπερτ εκπρόσωπος αρμόδιος για ευρωπαϊκά θέματα του αντιμεταναστευτικού κόμματος στο κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο DK4.

Αργότερα ο Μπερτ προσπάθησε να μετριάσει τις δηλώσεις του με μια ανάρτηση στο Facebook στην οποία εξηγούσε ότι δεν εννοούσε ότι θα πρέπει να πυροβολούνται οι πρόσφυγες, αλλά ότι τα πλοία του ΝΑΤΟ μπορούν να πυροβολούν στον αέρα ως προειδοποίηση.

Screen Shot 2016-12-09 at 11.16.19 AMΤον Άντριου Πάζντερ, επέλεξε για υπουργό Εργασίας ο Ντόναλντ Τραμπ.

Ο Πάζντερ είναι πρόεδρος της αλυσίδας ταχυφαγείων Carl’s Jr. hamburger που ελέγχει τα εστιατόρια CKE Restaurants.

Η ανάθεση του υπουργείου Εργασίας στον Πάζντερ αναμένεται να προκαλέσει αντιδράσεις.

Ο λόγος δεν είναι άλλος από τις θέσεις του Πάζντερ για τα εργασιακά. Είναι αντίθετος σε κάθε αύξηση του κατώτερου μισθού και σκληρά νεοφιλελεύθερος.

Στο βιβλίο του με τίτλο «Δημιουργία Θέσεων Εργασίας: Πώς γίνεται και γιατί η κυβέρνηση δεν το καταλαβαίνει» ο Πάζντερ παρουσιάζει μία φιλελεύθερη φόρμουλα για χαμηλούς μισθούς.

Η ανάληψη των υπουργικών καθηκόντων του Πάζντερ πρέπει να εγκριθεί από τη Γερουσία.

Πηγή:http://tvxs.gr

Screen Shot 2016-12-09 at 1.43.23 PM

Η ακμάζουσα εβραϊκή κοινότητα πριν το Ολοκαύτωμα. Ο αρραβώνας της Σολάνζ Σαλόμ και του Ίζχο Μόλχο (Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης). Άποψη της έκθεσης στο ΜΜΣΤ. Όλες οι φωτογραφίες είναι του συντάκτη.

του Κώστα Κουκουμάκα

 

Ανέκδοτα ιστορικά τεκμήρια για ένα από τα μεγαλύτερα ταμπού της σύγχρονης ιστορίας της Θεσσαλονίκης φέρνει στο φως η έκθεση του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, με τίτλο «Διαιρεμένες Μνήμες 1940-1950. Ανάμεσα στην ιστορία και το βίωμα». Σε μία από τις ενότητες της έκθεσης, η οποία εγκαινιάστηκε την Κυριακή από τους Υπουργούς Εξωτερικών Ελλάδας και Γερμανίας, αποκαλύπτονται πολύτιμα αρχεία του Εβραϊκού Μουσείου Θεσσαλονίκης αναφορικά με το πιο ένοχο μυστικό: τη λεηλασία των εβραϊκών περιουσιών, τον τοπικό δωσιλογισμό και την καταστροφή του εβραϊκού νεκροταφείου την περίοδο της γερμανικής Κατοχής.

Screenshot_44

Σαν σήμερα (12/12/1928) γεννήθηκε στο χωριό Σεκέρ της Κιργιζίας (τότε αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία) ο Τσινγκίζ Αϊτμάτοφ, από τους σημαντικότερους συγγραφείς της μεταπολεμικής σοβιετικής λογοτεχνίας, διεθνώς γνωστός.

Ο Αϊτμάτοφ δούλευε από μικρός. Εκανε σπουδές σχετικές με τη γεωργία και κτηνοτροφία. Ηταν μόλις 14 ετών, στα 1942, όταν είχε αναγορευθεί κιόλας γραμματέας του σοβιέτ στο χωριό του. Εκεί έζησε το πέρασμα από τη νομαδική ζωή στο σοσιαλιστικό τρόπο παραγωγής.