Ετήσιο Αρχείο:2016

Screenshot_3Ξεκίνησε σήμερα στην αίθουσα του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης, η δίκη των σωφρονιστικών υπαλλήλων που κατηγορούνται για τον θάνατο του Ιλία Καρέλι από βασανιστήρια στις φυλακές Νιγρίτας τον Μάρτιο του 2014.

Στο εδώλιο του δικαστηρίου βρίσκονται 13 δεσμοφύλακες, στους οποίους αποδίδεται η πράξη της διακεκριμένης περίπτωσης βασανιστηρίων, εκ των οποίων επήλθε ο θάνατος ατόμου κατά συναυτουργία, ενώ για την ίδια υπόθεση κατηγορείται ο τότε διευθυντής των φυλακών Νιγρίτας που αντιμετωπίζει το αδίκημα της υπόθαλψης εγκληματία κατά συρροή.

Σήμερα οι κατηγορούμενοι είναι παρόντες στην δικαστική αίθουσα, εκτός από έναν, που παρίσταται δια πληρεξούσιου δικηγόρου. Όταν κλήθηκαν να διατυπώσουν ενώπιον του δικαστηρίου την υπερασπιστική τους θέση, οι κατηγορούμενοι, στο σύνολό τους, δήλωσαν ότι αρνούνται τις σε βάρος τους αποδιδόμενες πράξεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι ένας εκ των κατηγορουμένων είπε: «είμαι αθώος», ενώ άλλος σημείωσε: «δεν έχω καμία σχέση με την κατηγορία που αντιμετωπίζω».

Screen Shot 2016-01-04 at 7.24.37 PMΟύτε ένα εικοσιτετράωρο δεν κατάφερε να κλείσει ως δήμαρχος η 33χρονη μεξικανή Gizela Mota που έπεσε νεκρή από σφαίρες μελών του οργανωμένου εγκλήματος επειδή είχε δεσμευτεί να χτυπήσει τη διαφθορά και τα κυκλώματα διακίνησης ναρκωτικών.Μέλος του Αριστερού Κόμματος Δημοκρατικής Επανάστασης (DRP), η Gizela Mota είχε εκλεγεί δήμαρχος στην πόλη Temixco της Μεξικανικής Πολιτείας Morelos, 100 χλμ νότια της πρωτεύουσας Mexico City και η θητεία της ξεκίνησε επίσημα την 1η Ιανουαρίου.

Screen Shot 2016-01-04 at 8.21.29 PMΘύμα ομάδας νεαρών που τον στοχοποίησαν για πολιτικούς λόγους έγινε, όπως κατήγγειλε Στο Κόκκινο, νεαρός στο Γκάζι.

Ο νεαρός κινούνταν μόνος αργά το βράδυ στην περιοχή, με πολλά από τα καταστήματα που λειτουργούν να έχουν κλείσει, όταν στο δρόμο του βρέθηκε ομάδα 15 περίπου ατόμων, νεαρής ηλικίας, ως 25 ετών.

Ενας από αυτούς κινήθηκε προς αυτόν και τον ρώτησε φιλικά: «Αναρχία;», για να αλλάξει αμέσως μετά το σκηνικό.

Screenshot_2Ο Τομ και η Τζούλια. Φωτογραφία: Σοφία Σπρινγκ για τον Guardian

Στον Τομ, πέντε χρονών, αρέσει ο Μπάτμαν και το ποδόσφαιρο.

Στην Τζούλια, οκτώ χρονών, αρέσει το ροζ και οι πριγκίπισσες.

Τίποτα από αυτά δεν ταιριάζει με το φύλο που γεννήθηκαν, ωστόσο, όσο αυξάνονται όλο και περισσότερο οι παραπομπές για διαφυλικά παιδιά στο Ηνωμένο Βασίλειο, μήπως θα έπρεπε να παρέμβουν οι γιατροί;

Τζένυ Κλήμαν για τον Guardian

Αποκλειστική μετάφραση για το Νόστιμον Ήμαρ: AfterWords

Η Κάσι Γουίλσον θυμάται ακριβώς τη στιγμή που η κόρη της Μέλανι έγινε ο γιος της, Τομ.Βρίσκονταν σε ένα σούπερμαρκετ και η Μέλανι, τότε δυόμιση χρονών, είπε: «Δε θέλω πια να είμαι κορίτσι, θα είμαι αγόρι, και θα με λένε Τομ».

«Αυτό ήταν», μου είπε η Κάσι. «Είπα:« Έλα τώρα, Τομ». Θα μπορούσε να είχε ισχυριστεί ότι είναι οτιδήποτε και θα σκεφτόμουν, ωραία, εντάξει, έλα να συνεχίσουμε τα ψώνια».

1Τον γύρο του Διαδικτύου κάνει από χθες ένα βίντεο με την άφιξη προσφύγων σε χωριό του Σουφλίου και την υποδοχή τους από τους ντόπιους.

Σύμφωνα με την τοπική ιστοσελίδα faros-24 xθες στις 9.30 το πρωί μία ομάδα Σύρων προσφύγων μέσα στη χιονοθύελλα έφτασε με τα πόδια στην πλατεία των Λαγυνών, προερχόμενη από την Τουρκία. Εκεί ντόπιοι βλέποντας ανάμεσά τους και δέκα περίπου παιδιά τους οδήγησαν στην εκκλησία για να προστατευθούν από το κρύο και το χιόνι που έπεφτε ασταμάτητα.

charis_lazanis_-_lamproykos_sfendilasαφίσα που κολλιέται στην πόλη των Ιωαννίνων

Στις 10/12/2015 λαμβάνει χώρα στην πόλη των Ιωαννίνων ένα ακόμα περιστατικό σεξιστικής βίας και μισογυνισμού: τρεις Γιαννιώτες ρίχνουν στη λίμνη έγκυο γυναίκα. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της γυναίκας, αυτουργοί της πράξης ήταν ο σύντροφός της και οι φίλοι του (και άλλοι δύο οι οποίοι καταζητούνται), ενώ σκοπός της επίθεσης ήταν να αποβάλει. Από την άλλη, οι συλληφθέντες και κατηγορούμενοι για την επίθεση, ισχυρίστηκαν ότι η γυναίκα έκανε απόπειρα αυτοκτονίας και τους κατηγόρησε για λόγους εκδίκησης. Η υπόθεση επιχειρήθηκε να θαφτεί από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, ενώ στην πόλη κυκλοφορούσαν σχόλια που κάνανε λόγο για «περίεργη υπόθεση» και για το ότι η γυναίκα που δέχτηκε την επίθεση ήταν χρήστρια ναρκωτικών.

Η επίθεση αυτή δε μας «σοκάρει» και «ούτε πέφτουμε από τα σύννεφα». Οι λεκτικές και σωματικές επιθέσεις, η νομιμοποίηση της κουλτούρας του βιασμού, του ξύλου και της ενδοοικογενειακής βίας, η ψυχολογική καταπίεση και οι εκβιασμοί, οι σεξιστική αντιμετώπιση και ο μισογυνισμός, αποτελούν καθημερινότητα των γυναικών. Γυναικών που δε φοράνε μπούργκα και δε βρίσκονται σε κάποιο μέρος μακρινό, αλλά εδώ. Σε μια κοινωνία άκρως πατριαρχική, που δεν έχει κανένα πρόβλημα να κατηγορήσει το θύμα όταν αυτό είναι γυναίκα, είτε γιατί «της άξιζε» ή γιατί «τα ‘θελε και τα ‘παθε», είτε γιατί «είναι τρελή και λέει ψέματα».

Screen Shot 2016-01-04 at 7.57.12 AMΟ σύντροφος Γ. Ταμτάκος ήταν από τους ηγέτες της μεγάλης απεργίας και της εξέγερσης στη Θεσσαλονίκη το Μάη του 1936. Γεννήθηκε το 1908 και ήρθε στη Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας από τη Μ.Ασία. Συνδέθηκε με τον Αρχειομαρξισμό το 1925-26. Κατηγορήθηκε μαζί με άλλους 52 εργάτες για την εξέγερση του ’36 και καταδικάστηκε σε φυλακή και εξορία όπου παρέμεινε ως το 1942. Οι αρχές τον παρέδωσαν στους ναζί μαζί με τους συγκρατούμενούς του στη Γαύδο. Γλίτωσε την εκτέλεση στην Καισαριανή γιατί είχε προλάβει να αποδράσει. Ο Γ. Ταμτάκος συνέχισε να δρα από τις γραμμές του τροτσκισμού και τελικά πέρασε στον αναρχισμό, όπου και παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του. Όπως έλεγε και ο ίδιος:

Screen Shot 2016-01-04 at 3.33.10 AMτης Έλενας Ακρίτα

Στο γιορτινό οικογενειακό τραπέζι της τετραμελούς οικογένειας – ξαφνικά ο πατέρας ρίχνει μια σφαλιάρα στη μητέρα.
Αυτή η βίαιη σκηνή απεικονίζεται στην χλιδάτη βιτρίνα πολυκαταστήματος με πρωταγωνιστές τέσσερις κούκλες σε ανθρώπινο μέγεθος: Άναυδοι οι περαστικοί βλέπουν μια εικόνα παραδοσιακά ταυτισμένη με την χαρά, την αγάπη και την ειρήνη να συνθλίβεται κάτω από το πέλμα της ενδοοικογενειακής βίας.

Screen Shot 2016-01-03 at 9.13.45 AM«Μια δυνατή ερωτική ιστορία δεν περιορίζεται από σύνορα, δεν έχει πατρίδα» είπε ο ηθοποιός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος Χριστόφορος Παπακαλιάτης μιλώντας στους δημοσιογράφους για το «Ένας άλλος κόσμος», την δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του μετά το «Αν».

Μια ταινία, που σε ένα σκηνικό οικονομικής κρίσης, κοινωνικών αναταραχών και υπαρξιακών επανατοποθετήσεων, επιχειρεί να μιλήσει για τον έρωτα μέσα σε μία συνθήκη απόλυτα πολιτική.

Η ψήφιση του συμφώνου συμβίωσης προκάλεσε αντιδράσεις στα συντηρητικά στρώματα της κοινωνίας και όχι μόνο, ωστόσο, από την πλευρά της επίσημης εκκλησίας το ζήτημα έφτασε στα άκρα. Μετά τις… καμπάνες του Αμβρόσιου έχουμε τώρα τις «ευχές» του μητροπολίτη Κορίνθου, καθώς γίνεται εμφανές ότι ένα μεγάλο κομμάτι του κλήρου εξακολουθεί να πιστεύει ότι δικαιούται να έχει άποψη επί παντός επιστητού χωρίς να δέχεται την κριτική και, γενικώς, να λέει ό, τι θέλει.